1 ഏപ്രിൽ 2027 · ലത്തീൻ റീത്ത്
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുകകൂടാതെ: സീറോ മലങ്കര റീത്ത് · സീറോ മലബാർ റീത്ത് · English
“എന്റെ കൈകളും കാലുകളും കണ്ട് ഇതു ഞാൻ തന്നെയാണെന്നു മനസ്സിലാക്കുവിൻ. എന്നെ സ്പർശിച്ചുനോക്കുവിൻ. എനിക്കുള്ളതുപോലെ മാംസവും അസ്ഥികളും ഭൂതത്തിന് ഇല്ലല്ലോ.” ലൂക്കാ 24:39–40
സുന്ദരകവാടത്തിൽവച്ചു സുഖം പ്രാപിച്ച മനുഷ്യൻ പത്രോസിനെയും യോഹന്നാനെയും വിട്ടുമാറുന്നില്ല. അവൻ അവരോടു പറ്റിച്ചേർന്നു നിൽക്കുന്നു; അദ്ഭുതപരതന്ത്രരായ ജനം മുഴുവൻ സോളമന്റെ മണ്ഡപത്തിലേക്ക് ഓടിക്കൂടുന്നു. തന്റെ നേരേ തിരിഞ്ഞിരിക്കുന്ന മുഖങ്ങൾ കാണുമ്പോൾ പത്രോസ് ആ മഹത്വം ഉടനെ നിരസിക്കുന്നു: ഞങ്ങളുടെ സ്വന്തം ശക്തിയോ ഭക്തിയോകൊണ്ടാണ് ഇവൻ നടക്കുന്നതെന്നപോലെ എന്തിനു ഞങ്ങളെ തുറിച്ചുനോക്കുന്നു? ശക്തി അവരുടേതല്ല. അബ്രാഹത്തിന്റെയും ഇസഹാക്കിന്റെയും യാക്കോബിന്റെയും ദൈവം തന്റെ ദാസനായ യേശുവിനെ മഹത്വപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു. തുടർന്ന് ദുഃഖവെള്ളിയുടെ കഥ ഏതാനും മൂർച്ചയുള്ള വാക്കുകളിൽ അദ്ദേഹം പറയുന്നു: പരിശുദ്ധനും നീതിമാനുമായവൻ തിരസ്കരിക്കപ്പെട്ടു; ഒരു കൊലപാതകി തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു; ജീവന്റെ നാഥനെ നിങ്ങൾ വധിച്ചു. എന്നാൽ, ദൈവം അവനെ മരിച്ചവരിൽ നിന്ന് ഉയിർപ്പിച്ചു. അതിനു ഞങ്ങൾ സാക്ഷികളാണ്. ക്രൂശിതനായ കർത്താവിന് എത്ര മനോഹരമായ സ്ഥാനപ്പേര്: ജീവന്റെ നാഥൻ, സകല ജീവന്റെയും ഉറവിടം. അവിടുന്നു മരണത്തിനു വിധേയനായി; എന്നാൽ മരണത്തിന് അവിടുത്തെ പിടിച്ചുവയ്ക്കാനായില്ല.
കേൾവിക്കാരെ തകർക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഒരു കുറ്റാരോപകനായല്ല പത്രോസ് സംസാരിക്കുന്നത്. ഏതാനും ആഴ്ചകൾക്കുമുൻപ് കർത്താവിനെ മൂന്നുപ്രാവശ്യം തള്ളിപ്പറഞ്ഞ ആളാണ് അദ്ദേഹം. അതുകൊണ്ട് അദ്ദേഹത്തിന്റെ അടുത്ത വാക്കുകൾ ആർദ്രത നിറഞ്ഞവയാണ്: സഹോദരരേ, നിങ്ങളുടെ നേതാക്കളെപ്പോലെ നിങ്ങളും അജ്ഞതമൂലമാണ് ഇങ്ങനെ ചെയ്തതെന്ന് എനിക്കറിയാം. പിതാവേ, ഇവരോടു ക്ഷമിക്കണമേ എന്ന കുരിശിലെ പ്രാർഥനയുടെ പ്രതിധ്വനിയാണ് ഇത്. ക്രിസ്തുവിന്റെ മരണം യഹൂദജനത്തിന്റെമേൽ മുഴുവനായി ചുമത്തുന്നതിനെ സഭ എന്നും നിരാകരിച്ചിട്ടുണ്ട്. രണ്ടാം വത്തിക്കാൻ കൗൺസിൽ ഇതു വ്യക്തമായി പഠിപ്പിച്ചു (നോസ്ത്ര ഏത്താത്തെ 4). എല്ലാ പാപികളുമാണ് അവിടുത്തെ പീഡാസഹനത്തിനു കാരണക്കാർ, ക്രൈസ്തവരായ നാം വിശേഷിച്ചും, എന്ന് മതബോധനഗ്രന്ഥം കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നു (597–598). അന്നും ഇന്നും എല്ലാവരോടുമുള്ള പത്രോസിന്റെ ആഹ്വാനം ഇതാണ്: പാപങ്ങൾ മായിച്ചുകളയപ്പെടാൻ പശ്ചാത്തപിച്ച് ദൈവത്തിലേക്കു തിരിയുവിൻ; അപ്പോൾ കർത്താവിന്റെ സന്നിധിയിൽനിന്നു സമാശ്വാസത്തിന്റെ കാലം വരും. ഭൂമിയിലെ എല്ലാ കുടുംബങ്ങളും നിന്റെ സന്തതിവഴി അനുഗൃഹീതമാകും എന്ന് അബ്രാഹത്തിനു നൽകിയ വാഗ്ദാനത്തിന്റെ അവകാശികളാണ് അവർ എന്ന് അദ്ദേഹം ഓർമിപ്പിക്കുന്നു. ഉത്ഥിതനെ ദൈവം ആദ്യം അയച്ചത് അവരുടെ പക്കലേക്കാണ്, അവരെ അനുഗ്രഹിക്കാൻ. ദുർബലനായ മനുഷ്യനു ദൈവം നൽകുന്ന മഹത്വം കണ്ട് സങ്കീർത്തകൻ വിസ്മയിക്കുന്നു: അവിടുത്തെ ചിന്തയിൽ വരാൻമാത്രം മർത്യന് എന്തു മേന്മ? മരണത്തിന്റെ സഹനത്തിനുശേഷം മഹത്വത്തിന്റെ കിരീടമണിഞ്ഞ യേശുവിനെക്കുറിച്ചാണ് ഈ സങ്കീർത്തനം എന്ന് ഹെബ്രായലേഖനം വായിക്കുന്നു.
സുവിശേഷത്തിൽ എമ്മാവൂസിൽനിന്നു മടങ്ങിയെത്തിയ രണ്ടു ശിഷ്യന്മാർ തങ്ങളുടെ അനുഭവം വിവരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ യേശുതന്നെ അവരുടെ മധ്യേ പ്രത്യക്ഷനായി പറയുന്നു: നിങ്ങൾക്കു സമാധാനം! സന്തോഷത്തിനു പകരം ഭയമാണ് അവരെ പിടികൂടുന്നത്; ഭൂതത്തെയാണ് കാണുന്നതെന്ന് അവർ വിചാരിക്കുന്നു. അവരുടെ ഭയത്തിനു കർത്താവ് മറുപടി നൽകുന്നത് തന്റെ ശരീരംകൊണ്ടാണ്. എന്റെ കൈകളും കാലുകളും കാണുവിൻ; എന്നെ സ്പർശിച്ചുനോക്കുവിൻ; എനിക്കുള്ളതുപോലെ മാംസവും അസ്ഥികളും ഭൂതത്തിനില്ലല്ലോ. സുവിശേഷങ്ങളിലെ ഏറ്റവും മാനുഷികമായ ഒരു വരി ലൂക്കാ ചേർക്കുന്നു: സന്തോഷാധിക്യത്താൽ അവർ അവിശ്വസിക്കുകയും അദ്ഭുതപ്പെടുകയും ചെയ്തു. വിശ്വസിക്കാനാവാത്തവിധം നല്ല വാർത്ത! അപ്പോൾ യേശു ചോദിക്കുന്നു: ഇവിടെ ഭക്ഷിക്കാൻ എന്തെങ്കിലുമുണ്ടോ? അവർ ഒരു കഷണം വറുത്ത മീൻ കൊടുക്കുന്നു; അവിടുന്ന് അവരുടെ മുൻപിൽവച്ച് അതു ഭക്ഷിക്കുന്നു. ഉത്ഥിതനായ കർത്താവ് ഒരു ഓർമയോ ദർശനമോ ഭൂമിക്കുമീതേ ഒഴുകിനടക്കുന്ന ഒരു ആത്മാവോ അല്ല. കുരിശിൽ തറയ്ക്കപ്പെട്ട അതേ ശരീരത്തോടെ, ഒരിക്കലും മരിക്കാത്ത മഹത്വത്തിലേക്ക് ഉയിർപ്പിക്കപ്പെട്ട അതേ യേശുവാണ് അവിടുന്ന്.
എമ്മാവൂസിലേക്കുള്ള വഴിയിൽ ചെയ്തതുതന്നെ അവിടുന്ന് ഇവിടെയും ചെയ്യുന്നു: വിശുദ്ധലിഖിതങ്ങൾ ഗ്രഹിക്കാൻ തക്കവിധം അവരുടെ മനസ്സു തുറക്കുന്നു. മോശയുടെ നിയമത്തിലും പ്രവാചകന്മാരിലും സങ്കീർത്തനങ്ങളിലും തന്നെക്കുറിച്ച് എഴുതപ്പെട്ടതെല്ലാം പൂർത്തിയാകണമായിരുന്നു: ക്രിസ്തു സഹിക്കണം, മൂന്നാം ദിവസം ഉയിർക്കണം; പാപമോചനത്തിനുള്ള അനുതാപം അവിടുത്തെ നാമത്തിൽ ജറുസലെമിൽ ആരംഭിച്ച് എല്ലാ ജനതകളോടും പ്രഘോഷിക്കപ്പെടണം. നിങ്ങൾ ഇവയ്ക്കു സാക്ഷികളാണ്. ഇന്നത്തെ രണ്ടു വായനകളും പരസ്പരം പ്രത്യുത്തരം നൽകുന്നതു ശ്രദ്ധിക്കുക. സുവിശേഷത്തിൽ യേശു പറയുന്നു: നിങ്ങൾ സാക്ഷികളാണ്. അപ്പസ്തോലപ്രവർത്തനങ്ങളിൽ ദേവാലയത്തിൽ നിന്നുകൊണ്ട് പത്രോസ് പറയുന്നു: അതിനു ഞങ്ങൾ സാക്ഷികളാണ്. യഥാർഥവും ശാരീരികവുമായ ഉത്ഥാനത്തിനു സാക്ഷ്യം വഹിക്കുന്ന ഒരു സമൂഹമായാണ് സഭ ജനിക്കുന്നത്. അവിടുത്തെ നാമം ഏറ്റുപറയുന്നതിൽ ഒന്നിപ്പിക്കപ്പെട്ട അനേകം ജനതകൾ വിശ്വാസത്തിലും പ്രവൃത്തിയിലും ഒന്നായിരിക്കട്ടെ എന്ന് ഇന്നത്തെ സമാഹാരപ്രാർഥന നവസ്നാതർക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കുന്നു. അതാണ് ഈസ്റ്റർ ദൗത്യം: അനുതാപവും പാപമോചനവും എല്ലാ ജനതകളിലേക്കും എത്തിക്കുക; നമ്മുടെ സ്വന്തം ജറുസലെമിൽനിന്ന്, നമ്മുടെ ഭവനത്തിൽനിന്നും ഇടവകയിൽനിന്നും, ആരംഭിച്ച്.
വിഷയം: “നിങ്ങൾ ഇവയ്ക്കു സാക്ഷികളാണ്.”
ഞങ്ങളുടെ ശക്തികൊണ്ടല്ല, സ്പർശിക്കാവുന്ന ഉത്ഥിതൻ, എല്ലാ ജനതകളിലേക്കുമുള്ള പാപമോചനത്തിന്റെ ദൗത്യം.
“നീ എന്റെ വാക്ക് അനുസരിച്ചതുകൊണ്ടു നിന്റെ സന്തതിയിലൂടെ ലോകത്തിലെ ജനതകളെല്ലാം അനുഗ്രഹിക്കപ്പെടും.” ഉൽപത്തി 22:18
“അതിനാൽ, നിങ്ങളുടെപാപങ്ങൾ മായിച്ചുകളയാൻ പശ്ചാത്തപിച്ച് ദൈവത്തിലേക്കു തിരിയുവിൻ.” അപ്പ. പ്രവ. 3:19
ജീവിതത്തിൽ: ഇന്ന് ആരെങ്കിലും നിന്നെ പ്രശംസിക്കുമ്പോഴെല്ലാം ഉള്ളിൽ ആത്മാർഥമായി പറയുക: കർത്താവായ യേശുവേ, അങ്ങേക്കു മഹത്വം.
“അവിടുത്തെ ചിന്തയിൽ വരാൻമാത്രംമർത്യന് എന്തു മേൻമയുണ്ട്? അവിടുത്തെ പരിഗണന ലഭിക്കാൻമനുഷ്യപുത്രന് എന്ത് അർഹതയാണുള്ളത്?” സങ്കീർത്തനം 8:4
“എന്റെ കൈകളും കാലുകളും കണ്ട് ഇതു ഞാൻ തന്നെയാണെന്നു മനസ്സിലാക്കുവിൻ. എന്നെ സ്പർശിച്ചുനോക്കുവിൻ. എനിക്കുള്ളതുപോലെ മാംസവും അസ്ഥികളും ഭൂതത്തിന് ഇല്ലല്ലോ.” ലൂക്കാ 24:39–40
ജീവിതത്തിൽ: ഈ ആഴ്ച ദിവ്യകാരുണ്യസ്വീകരണത്തിനു മുൻപ് ക്രൂശിതരൂപത്തിലേക്കു നോക്കി പറയുക: കർത്താവേ, ഇത് അങ്ങുതന്നെ; സത്യമായും ഉയിർത്തവൻ, സത്യമായും ഇവിടെയുള്ളവൻ.
“നിന്റെ ദൈവമായ കർത്താവു നിന്റെ സഹോദരങ്ങളുടെ ഇടയിൽനിന്ന് എന്നെപ്പോലെയുള്ള ഒരു പ്രവാചകനെ നിനക്കു വേണ്ടി അയയ്ക്കും. അവന്റെ വാക്കാണു നീ ശ്രവിക്കേണ്ടത്.” നിയമാവർത്തനം 18:15
“പാപമോചനത്തിനുള്ള അനുതാപം അവന്റെ നാമത്തിൽ ജറുസലെമിൽ ആരംഭിച്ച് എല്ലാ ജനതകളോടും പ്രഘോഷിക്കപ്പെടേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. നിങ്ങൾ ഇവയ്ക്കു സാക്ഷികളാണ്.” ലൂക്കാ 24:47–48
ജീവിതത്തിൽ: യേശു ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റുവെന്നു നീ വിശ്വസിക്കുന്നത് എന്തുകൊണ്ടെന്ന് ഈ ആഴ്ച ഒരാളോടു ലളിതമായും സന്തോഷത്തോടെയും പങ്കുവയ്ക്കുക.
സൗഖ്യപ്പെടുത്തുന്ന ശക്തി ഉത്ഥിതനായ കർത്താവിന്റേതാണ്; തന്നെ തിരസ്കരിച്ചവരോടുപോലും അവിടുന്നു ക്ഷമിക്കുന്നു.
അവിടുന്നു ശരീരത്തോടെ സത്യമായും ഉയിർത്തിരിക്കുന്നു; അനുതാപത്തിന്റെയും പാപമോചനത്തിന്റെയും സാക്ഷികളായി നമ്മെ അയയ്ക്കുന്നു.
തീരുമാനം: ഈ അഷ്ടദിനത്തിലെ ഓരോ പ്രഭാതത്തിലും പറയുക: കർത്താവേ, ഇന്ന് എന്നെ അങ്ങയുടെ ഉത്ഥാനത്തിന്റെ സാക്ഷിയാക്കണമേ.
പ്രിയരേ, നാൽപതുവർഷം നടക്കാൻ കഴിയാതിരുന്ന ഒരു മനുഷ്യൻ ഇപ്പോൾ പത്രോസിനെയും യോഹന്നാനെയും വിട്ടുമാറാതെ നിൽക്കുന്നു; കാണാനായി ജനം മുഴുവൻ ഓടിക്കൂടുന്നു. പത്രോസിന് ആ ശ്രദ്ധ ആസ്വദിക്കാമായിരുന്നു. പകരം അദ്ദേഹം പറയുന്നു: ഞങ്ങൾ സ്വന്തം ശക്തിയോ സുകൃതമോകൊണ്ട് ഇവനു നടക്കാൻ കഴിവുകൊടുത്തു എന്ന മട്ടിൽ ഞങ്ങളെ സൂക്ഷിച്ചുനോക്കുന്നതെന്തിന്? (അപ്പ 3:12). ആ സൗഖ്യം യേശുവിന്റേതാണ്.
നമുക്കെല്ലാവർക്കുമുള്ള ഒരു നല്ല പരീക്ഷണമാണ് ഇത്. നമ്മിലൂടെ ദൈവം എന്തെങ്കിലും നന്മ ചെയ്യുമ്പോൾ അതിന്റെ മഹത്വം നാം സൂക്ഷിക്കുന്നുവോ, അവിടുത്തേക്കു കൈമാറുന്നുവോ? എളിയ സാക്ഷി തന്നിലേക്കല്ല, ഉത്ഥിതനായ കർത്താവിലേക്കാണു വിരൽചൂണ്ടുന്നത്.
തുടർന്ന് പത്രോസ് കടുത്ത വാക്കുകൾ പറയുന്നു: ജീവന്റെ നാഥനെ നിങ്ങൾ വധിച്ചു; ദൈവം അവിടുത്തെ ഉയിർപ്പിച്ചു. എന്നാൽ ഉടനെ അദ്ദേഹം കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നു: അജ്ഞതമൂലമാണ് നിങ്ങൾ ഇങ്ങനെ ചെയ്തതെന്ന് എനിക്കറിയാം (അപ്പ 3:17). അദ്ദേഹം കുറ്റം വിധിക്കുന്നില്ല; ക്ഷണിക്കുന്നു. പാപങ്ങൾ മായിച്ചുകളയപ്പെടാൻ പശ്ചാത്തപിച്ചു ദൈവത്തിലേക്കു തിരിയുവിൻ. കർത്താവിനെ തള്ളിപ്പറഞ്ഞ പത്രോസിന് ക്ഷമ ലഭിക്കുന്നത് എത്ര നല്ലതാണെന്ന് അറിയാം.
സുവിശേഷത്തിൽ യേശു ശിഷ്യരുടെ മധ്യേ നിൽക്കുന്നു; ഭൂതമാണെന്ന് അവർ കരുതുന്നു. അതുകൊണ്ട് അവിടുന്നു പറയുന്നു: എന്റെ കൈകളും കാലുകളും കണ്ട് ഇതു ഞാൻ തന്നെയാണെന്നു മനസ്സിലാക്കുവിൻ; എന്നെ സ്പർശിച്ചുനോക്കുവിൻ (ലൂക്കാ 24:39–40). അവരുടെ മുൻപിൽവച്ച് അവിടുന്ന് ഒരു കഷണം വറുത്ത മീൻ ഭക്ഷിക്കുന്നു. ഒരു ഭൂതത്തിലോ ആശയത്തിലോ അല്ല നമ്മുടെ വിശ്വാസം. നമുക്കുവേണ്ടി മുറിവേറ്റ അതേ ശരീരത്തോടെ യേശു സത്യമായും ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റിരിക്കുന്നു.
സന്തോഷാധിക്യത്താൽ അവർ അവിശ്വസിച്ചു എന്നു ലൂക്കാ പറയുന്നു. ചിലപ്പോൾ നല്ല വാർത്ത അത്ര വലുതായതുകൊണ്ട് അതു വിശ്വസിക്കാൻ നാം ഭയപ്പെടുന്നു. നമ്മുടെ പാപങ്ങൾ ക്ഷമിക്കപ്പെട്ടുവെന്നോ? മരണം തോൽപിക്കപ്പെട്ടുവെന്നോ? സ്വർഗം തുറന്നുവെന്നോ? അതേ. വിശ്വസിക്കാൻ നമുക്കു ധൈര്യം ലഭിക്കാനാണ് കർത്താവ് തന്റെ മുറിവുകൾ കാണിക്കുന്നത്.
പിന്നെ അവിടുന്നു വിശുദ്ധലിഖിതം തുറന്നിട്ടു പറയുന്നു: നിങ്ങൾ ഇവയ്ക്കു സാക്ഷികളാണ് (ലൂക്കാ 24:48). ആ വാക്ക് നമുക്കുംവേണ്ടിയുള്ളതാണ്. ഈ ദിവ്യബലിയിൽ ഉത്ഥിതനായ കർത്താവ് നമ്മുടെ മധ്യേ നിന്ന് തന്റെ ശരീരം നമുക്കു നൽകും. നമ്മുടെ സ്വന്തം ജറുസലെമിൽ, നമ്മുടെ കുടുംബത്തിൽ, ആരംഭിച്ച് നമുക്ക് അവിടുത്തെ സാക്ഷികളാകാം. ഹല്ലേലൂയാ. ആമേൻ.
കുഞ്ഞുങ്ങളേ, ഭൂതത്തെയാണു കാണുന്നതെന്ന് യേശുവിന്റെ കൂട്ടുകാർ വിചാരിച്ചു. യേശു പറഞ്ഞു: എന്നെ തൊട്ടുനോക്കൂ! അവിടുന്ന് ഒരു കഷണം മീൻ കഴിച്ചു. യേശു സത്യമായും ജീവിക്കുന്നു!
യഥാർഥ ശരീരത്തോടെ യേശു ജീവിക്കുന്നു; അവിടുന്നു നമ്മെ സ്നേഹിക്കുന്നു. പേടി തോന്നുമ്പോൾ പറയൂ: യേശുവേ, എനിക്ക് അങ്ങയുടെ സമാധാനം തരണമേ.
അനേകം ജനതകളെ അങ്ങയുടെ നാമം ഏറ്റുപറയുന്നതിൽ ഒന്നിപ്പിച്ച ദൈവമേ, മാമ്മോദീസാത്തൊട്ടിയിൽ വീണ്ടും ജനിച്ചവർ ഹൃദയത്തിലെ വിശ്വാസത്തിലും പ്രവൃത്തികളിലെ ഭക്തിയിലും ഒന്നായിരിക്കാൻ കൃപ ചെയ്യണമേ. അങ്ങയോടും പരിശുദ്ധാത്മാവിനോടുമൊപ്പം ദൈവമായി എന്നേക്കും ജീവിച്ചു വാഴുന്ന അങ്ങയുടെ പുത്രനും ഞങ്ങളുടെ കർത്താവുമായ യേശുക്രിസ്തുവഴി. ആമേൻ. നമുക്കു പ്രാർഥിക്കാം: ഉത്ഥിതനായ കർത്താവായ യേശുവേ, ഭയന്നിരുന്ന ശിഷ്യരുടെ മധ്യേ നിന്ന് അങ്ങു പറഞ്ഞു: നിങ്ങൾക്കു സമാധാനം. ഞങ്ങൾ സംശയിക്കുമ്പോൾ അങ്ങയുടെ കൈകളും കാലുകളും ഞങ്ങളെ കാണിക്കണമേ; വിശുദ്ധലിഖിതം ഗ്രഹിക്കാൻ ഞങ്ങളുടെ മനസ്സു തുറക്കണമേ; ഞങ്ങളുടെ ഭവനങ്ങളിൽനിന്ന് ആരംഭിച്ച് അനുതാപത്തിനും പാപമോചനത്തിനും സാക്ഷികളായി ഞങ്ങളെ അയയ്ക്കണമേ. ഹല്ലേലൂയാ. ആമേൻ.