10 നവംബർ 2026 · സീറോ മലങ്കര റീത്ത്
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുകകൂടാതെ: ലത്തീൻ റീത്ത് · സീറോ മലബാർ റീത്ത് · English
“ഇപ്രകാരം, പിമ്പൻമാർ മുമ്പൻമാരും മുമ്പൻമാർ പിമ്പൻമാരുമാകും.” മത്തായി 20:16
ക്രൈസ്തവരായ അടിമകളോടുള്ള പൗലോസിന്റെ വാക്കുകൾ നമുക്കു വിചിത്രമായി തോന്നാം; എങ്കിലും അവയുടെ കാതൽ വ്യക്തമാണ്: ഏതു നിലയിലായാലും “ദൈവത്തിന്റെ നാമവും നമ്മുടെ പ്രബോധനവും അപമാനത്തിനു പാത്രമാകാതിരിക്കാൻ” നാം സേവനം ചെയ്യുന്നു; വിശ്വാസിയായ യജമാനൻ സഹോദരനായതിനാൽ അവനെ കൂടുതൽ മെച്ചപ്പെട്ട രീതിയിൽ സേവിക്കുന്നു. നന്നായും സത്യസന്ധമായും ചെയ്യുന്ന ജോലി, ഓരോ ഓഫീസിലും വയലിലും അടുക്കളയിലും, ക്രിസ്തുവിനുള്ള സാക്ഷ്യമാണ്.
ഉപമയിൽ, വീട്ടുടമസ്ഥൻ അതിരാവിലെയും മൂന്നാം മണിക്കൂറിലും ആറാം മണിക്കൂറിലും ഒമ്പതാം മണിക്കൂറിലും പതിനൊന്നാം മണിക്കൂറിലും ജോലിക്കാരെ മുന്തിരിത്തോട്ടത്തിലേക്കു വിളിക്കുന്നു; അവസാനം വന്നവർക്കും ആദ്യം വന്നവർക്കു നൽകിയതുതന്നെ നൽകുന്നു. ദിവസം മുഴുവൻ ജോലിചെയ്തവർ പിറുപിറുക്കുന്നു. “ഞാൻ നല്ലവനായതുകൊണ്ട് നീ എന്തിന് അസൂയപ്പെടുന്നു?” ദൈവത്തിന്റെ വിളി ഓരോ മണിക്കൂറിലും വരുന്നു; അവിടുത്തെ പ്രതിഫലം കൂലിയല്ല, അവിടുന്നുതന്നെയാണ്. ബാലനായിരിക്കെ സാമുവൽ വിളി കേട്ടു; ദുഷ്കരമായ കാലത്തു മഹാനായ ലിയോ മാർപാപ്പയായി ശുശ്രൂഷ ചെയ്തു. വിളിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ ഓരോരുത്തരും മറുപടി നൽകി.
വിഷയം: “പിമ്പൻമാർ മുമ്പൻമാരാകും.”
മുന്തിരിത്തോട്ടത്തിന്റെ ഉദാരനായ നാഥൻ.
“കർത്താവിനെ കണ്ടെത്താൻ കഴിയുന്ന ഇപ്പോൾത്തന്നെ അവിടുത്തെ അന്വേഷിക്കുവിൻ; അവിടുന്ന് അരികെയുള്ളപ്പോൾ അവിടുത്തെ വിളിക്കുവിൻ.” ഏശയ്യാ 55:6
“നിങ്ങളും മുന്തിരിത്തോട്ടത്തിലേക്കു ചെല്ലുവിൻ; ന്യായമായ വേതനം നിങ്ങൾക്കു ഞാൻ തരാം.” മത്തായി 20:4
ജീവിതത്തിൽ: നീട്ടിവച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ ഒരു വിളിക്കു മറുപടി നൽകുക.
“കർത്താവ് എല്ലാവർക്കും നല്ലവനാണ്; തന്റെ സർവസൃഷ്ടിയുടെയുംമേൽ അവിടുന്നു കരുണ ചൊരിയുന്നു.” സങ്കീർത്തനം 145:9
“എന്റെ വസ്തുവകകൾകൊണ്ട് എനിക്കിഷ്ടമുള്ളതു ചെയ്യാൻ പാടില്ലെന്നോ? ഞാൻ നല്ലവനായതുകൊണ്ട് നീ എന്തിന് അസൂയപ്പെടുന്നു?” മത്തായി 20:15
ജീവിതത്തിൽ: മറ്റൊരാൾക്കു ലഭിച്ച അനുഗ്രഹത്തിനു ദൈവത്തിനു നന്ദി പറയുക.
“അപ്പോൾ കർത്താവ് വന്നുനിന്ന് മുൻപിലത്തെപ്പോലെ സാമുവൽ! സാമുവൽ! എന്നുവിളിച്ചു. സാമുവൽ പ്രതിവചിച്ചു: അരുളിച്ചെയ്താലും, അങ്ങയുടെ ദാസനിതാ ശ്രവിക്കുന്നു.” 1 സാമുവൽ 3:10
“ഇപ്രകാരം, പിമ്പൻമാർ മുമ്പൻമാരും മുമ്പൻമാർ പിമ്പൻമാരുമാകും.” മത്തായി 20:16
ജീവിതത്തിൽ: ഇന്നു രാത്രി ഉറങ്ങുംമുമ്പു സാമുവലിന്റെ വാക്കുകൾ പ്രാർഥിക്കുക.
ദൈവത്തിന്റെ വിളിയും പ്രതിഫലവും കൃപയാണ്.
നമുക്കു സന്തോഷത്തോടെ മറുപടി നൽകാം.
തീരുമാനം: ഈ ആഴ്ച എല്ലാ പ്രഭാതത്തിലും നിങ്ങളുടെ ജോലി സമർപ്പിക്കുക.
പ്രിയരേ, ദാസന്മാരോടുള്ള പൗലോസിന്റെ വാക്കുകൾ നമുക്കു വിചിത്രമായി തോന്നാം; എങ്കിലും അവയുടെ കാതൽ വ്യക്തമാണ്: ഏതു സ്ഥാനത്തായാലും ദൈവനാമവും പ്രബോധനവും ദുഷിക്കപ്പെടാതിരിക്കാനാണു നാം സേവിക്കുന്നത് (1 തിമോത്തേയോസ് 6:1). നമ്മുടെ ജോലി നമ്മുടെ സാക്ഷ്യമാണ്.
മുന്തിരിത്തോട്ടത്തിലെ ജോലിക്കാരുടെ ഉപമയിൽ യജമാനൻ രാവിലെയും ഒൻപതുമണിക്കും പന്ത്രണ്ടുമണിക്കും മൂന്നുമണിക്കും അഞ്ചുമണിക്കും പോലും ജോലിക്കാരെ വിളിക്കുന്നു; അവസാനം എല്ലാവർക്കും ഒരേ കൂലി നൽകുന്നു. ഞാൻ നല്ലവനായതുകൊണ്ടു നിനക്ക് അസൂയയാണോ എന്ന് അവൻ ചോദിക്കുന്നു (മത്തായി 20:15). ദൈവം ഏതു മണിക്കൂറിലും വിളിക്കുന്നു; അവിടുത്തെ ഔദാര്യം നമ്മുടെ കണക്കുകൂട്ടലുകളെക്കാൾ വലുതാണ്.
ഇന്നു സഭ സാമുവേൽ പ്രവാചകനെയും മഹാനായ വി. ലെയോ മാർപാപ്പയെയും ഓർമിക്കുന്നു. ബാലനായ സാമുവേൽ പറഞ്ഞു: കർത്താവേ, അരുളിച്ചെയ്താലും; അങ്ങയുടെ ദാസൻ ശ്രവിക്കുന്നു (1 സാമുവൽ 3:10). ഏതു പ്രായത്തിലും ഏതു മണിക്കൂറിലും ഇതു നമ്മുടെ പ്രാർഥനയാകട്ടെ. ആമേൻ.
കുട്ടികളേ, കുട്ടിയായിരുന്ന സാമുവേൽ ദൈവത്തോടു പറഞ്ഞു: അരുളിച്ചെയ്താലും, ഞാൻ ശ്രവിക്കുന്നു. ഇന്നു രാത്രി ഉറങ്ങുംമുമ്പ് ഇതേ പ്രാർഥന ചൊല്ലുക.
മുന്തിരിത്തോട്ടത്തിന്റെ നാഥാ, ഓരോ മണിക്കൂറിലും അങ്ങു ഞങ്ങളെ വിളിക്കുകയും ഞങ്ങളുടെ അർഹതയ്ക്കപ്പുറം നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു. അസൂയയിൽനിന്നു ഞങ്ങളെ മോചിപ്പിക്കണമേ; ഞങ്ങളുടെ ജോലി ഒരു കാഴ്ചയാക്കണമേ; സാമുവലിന്റെ ശ്രവിക്കുന്ന ഹൃദയം ഞങ്ങൾക്കു തരണമേ. ആമേൻ.
അധ്വാനത്തെയും പ്രതിഫലത്തെയും കുറിച്ചുള്ള രണ്ടു വായനകൾ. ദൈവനാമം അപമാനിക്കപ്പെടാതിരിക്കാൻ നന്നായി സേവനം ചെയ്യണമെന്ന് പൗലോസ് ക്രൈസ്തവരായ അടിമകളോടു പറയുന്നു. ആദ്യം വന്നവർക്കെന്നപോലെ അവസാനം വന്നവർക്കും കൂലി കൊടുക്കുന്ന ഒരു ഉടമസ്ഥനെക്കുറിച്ച് യേശു പറയുന്നു. രണ്ടിലും അളവുകോൽ നമ്മുടെ അവകാശവാദമല്ല, ദൈവത്തിന്റെ നന്മയും അവിടുത്തെ നാമത്തിന്റെ മഹത്വവുമാണ്.
പശ്ചാത്തലം.
എഫേസോസിലെ സഭയെ ക്രമപ്പെടുത്താൻ പൗലോസിന്റെ സഹപ്രവർത്തകനായ തിമോത്തേയോസിനു നിർദേശങ്ങൾ നൽകുന്നവയാണ് അജപാലനലേഖനങ്ങൾ (1, 2 തിമോത്തേയോസ്, തീത്തോസ്). ആദിമസമൂഹങ്ങളിൽ ധാരാളമുണ്ടായിരുന്ന, അടിമകളായ ക്രൈസ്തവരോടാണ് ഇവിടെ സംസാരിക്കുന്നത്. റോമാലോകത്ത് അടിമത്തം ഒരു നിയമവ്യവസ്ഥയായിരുന്നു; അതിനെ പരിഷ്കരിക്കേണ്ട ഒരു നിയമമായി ലേഖനം ചർച്ച ചെയ്യുന്നില്ല; അതിനുള്ളിൽ ജീവിക്കുന്ന വിശ്വാസികളോടു സംസാരിക്കുന്നു.
അടിമത്തത്തെ ഇല്ലാതാക്കുന്ന വിത്ത് പുതിയനിയമം നേരത്തേതന്നെ വിതച്ചിരുന്നു: ക്രിസ്തുവിൽ അടിമയെന്നോ സ്വതന്ത്രനെന്നോ വ്യത്യാസമില്ല (ഗലാത്തിയാ 3:28); ഒനേസിമോസിനെ ഒരു ദാസനായിട്ടല്ല, പ്രിയപ്പെട്ട സഹോദരനായി സ്വീകരിക്കാൻ പൗലോസ് ഫിലെമോനോട് ആവശ്യപ്പെടുന്നു (ഫിലെമോൻ 16). അടിമത്തം മനുഷ്യമഹത്വത്തിനെതിരായ കുറ്റമാണെന്ന് ഇന്നു സഭ സംശയലേശമെന്യേ പഠിപ്പിക്കുന്നു (ഗൗദിയും എത് സ്പെസ് 27; CCC 2414).
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“അടിമത്തത്തിന്റെ നുകത്തിനുകീഴിലുള്ളവരെല്ലാം … എല്ലാ ബഹുമാനങ്ങൾക്കും അർഹരാണെന്ന് ധരിക്കണം. അങ്ങനെ, ദൈവത്തിന്റെ നാമവും നമ്മുടെ പ്രബോധനവും അപമാനത്തിനു പാത്രമാകാതിരിക്കട്ടെ.” (6:1)
“… സേവനം ചെയ്യുകയും വേണം. സേവനം ലഭിക്കുന്നവർ വിശ്വാസികളും പ്രിയപ്പെട്ടവരും ആണല്ലോ.” (6:2)
ഒരേ സഭയിൽ അംഗമാകുന്നത് അനുദിനകടമകളെ ഇല്ലാതാക്കുന്നില്ല; അവയെ ആഴപ്പെടുത്തുന്നു. വിശ്വാസം ആദ്യം പ്രകടമാകുന്നതു ജോലിസ്ഥലത്താണ്.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
എല്ലാ അധ്വാനത്തിനുമുള്ള പാഠമായാണ് സഭ ഈ വാക്യങ്ങൾ വായിക്കുന്നത്: കർത്താവിനുവേണ്ടി എന്നപോലെ സത്യസന്ധമായും നന്നായും സേവിക്കുന്നതു സുവിശേഷത്തിനുള്ള സാക്ഷ്യമാണ്. മനുഷ്യാധ്വാനം വിശുദ്ധീകരണത്തിനുള്ള മാർഗമാകാം (CCC 2427); മനുഷ്യരെ അടിമകളാക്കുന്ന എല്ലാ പ്രവൃത്തികളെയും സഭ ശക്തമായി അപലപിക്കുന്നു (CCC 2414).
പശ്ചാത്തലം.
ഈ ഉപമ മത്തായിയിൽ മാത്രമേയുള്ളൂ. ഇതാ, ഞങ്ങൾ എല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ച് നിന്നെ അനുഗമിച്ചിരിക്കുന്നു. ഞങ്ങൾക്കെന്താണു ലഭിക്കുക? എന്ന പത്രോസിന്റെ ചോദ്യത്തിനും (19:27), മുമ്പന്മാരായ പലരും പിമ്പന്മാരാകും എന്ന യേശുവിന്റെ വാക്കിനും (19:30) പിന്നാലെയാണ് ഇതു വരുന്നത്. അതേ വാക്ക് തിരിച്ചു പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ഉപമ അവസാനിക്കുന്നു (20:16).
ഒരു ദനാറ ഒരു തൊഴിലാളിയുടെ സാധാരണ ദിവസക്കൂലിയായിരുന്നു. ദിവസവേലക്കാർ ജോലിക്കു വിളിക്കപ്പെടാൻ ചന്തസ്ഥലത്തു കാത്തുനിന്നിരുന്നു; സൂര്യൻ അസ്തമിക്കുന്നതിനുമുമ്പ് അന്നന്നത്തെ കൂലി കൊടുക്കണമെന്ന് നിയമം ആവശ്യപ്പെട്ടു (നിയമാവർത്തനം 24:15). രാവിലെ ഏകദേശം ആറുമണി മുതലാണ് ദിവസത്തിന്റെ മണിക്കൂറുകൾ എണ്ണിയിരുന്നത്; അതിനാൽ മൂന്നാം മണിക്കൂർ രാവിലെ ഒൻപതും, ആറാം മണിക്കൂർ ഉച്ചയും, ഒൻപതാം മണിക്കൂർ മൂന്നും, പതിനൊന്നാം മണിക്കൂർ വൈകുന്നേരം അഞ്ചുമാണ്.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“പതിനൊന്നാം മണിക്കൂറിൽ വന്നവർക്ക് ഓരോ ദനാറ ലഭിച്ചു.” (20:9)
ആദ്യം വന്നവർ കാണാൻവേണ്ടി ഉടമസ്ഥൻ അവസാനം വന്നവരിൽനിന്ന് ആരംഭിക്കുന്നു. ആ ഞെട്ടൽ നാം അനുഭവിക്കണമെന്ന് ഉപമ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
“സ്നേഹിതാ, ഞാൻ നിന്നോട് ഒരനീതിയും … ഒരു ദനാറയ്ക്കല്ലേ നീ എന്നോടു സമ്മതിച്ചിരുന്നത്?” (20:13)
നീതി പാലിക്കപ്പെടുന്നു; ഔദാര്യം അതിനപ്പുറം പോകുന്നു. മറ്റൊരാൾക്കു ലഭിക്കുന്ന കൃപകൊണ്ട് ആർക്കും അനീതി സംഭവിക്കുന്നില്ല.
“ഞാൻ നല്ലവനായതുകൊണ്ട് നീ എന്തിന് അസൂയപ്പെടുന്നു?” (20:15)
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
ദിവസത്തിന്റെ മണിക്കൂറുകളെ ആദംമുതൽ ക്രിസ്തുവരെയുള്ള രക്ഷാചരിത്രത്തിന്റെ യുഗങ്ങളായും, ആരും വൈകി വിളിക്കപ്പെടുന്നില്ല എന്നു കാണിക്കാൻ മനുഷ്യജീവിതത്തിന്റെ ഘട്ടങ്ങളായും അനേകം സഭാപിതാക്കന്മാർ വായിച്ചു; ഒരിജനും മഹാനായ വിശുദ്ധ ഗ്രിഗറിയും ഉദാഹരണം (ആശയം). ദൈവമുമ്പാകെ നമുക്കു യോഗ്യതയ്ക്കു കർശനമായ അവകാശമില്ലെന്നും, നമ്മുടെ യോഗ്യതകൾതന്നെ അവിടുത്തെ കൃപയുടെ ദാനങ്ങളാണെന്നും മതബോധനഗ്രന്ഥം പഠിപ്പിക്കുന്നു (CCC 2007, 2009).
ആദ്യം വന്ന ജോലിക്കാരോട് ഉടമസ്ഥൻ അനീതി കാണിച്ചോ?
ഇല്ല. സമ്മതിച്ചിരുന്ന കൂലി അവർക്കു ലഭിക്കുന്നു. ഉപമ കൂലി നിശ്ചയിക്കാനുള്ള നിയമമല്ല, കൃപയുടെ ചിത്രമാണ്: നിത്യജീവൻ മണിക്കൂറുകൾകൊണ്ടു സമ്പാദിക്കുന്നതല്ല; ആദ്യത്തവർക്കും അവസാനത്തവർക്കും പിതാവിന്റെ നന്മയാൽ നൽകപ്പെടുന്നതാണ്.