11 നവംബർ 2026 · സീറോ മലങ്കര റീത്ത്
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുകകൂടാതെ: സീറോ മലബാർ റീത്ത് · ലത്തീൻ റീത്ത് · English
“കാരണം, അവൻ നമ്മുടെ സമാധാനമാണ്. ഇരുകൂട്ടരെയും അവൻ ഒന്നിപ്പിക്കുകയും ശത്രുതയുടെ മതിലുകൾ തകർക്കുകയും ചെയ്തു.” എഫേസോസ് 2:14
വിജാതീയരെ അകത്തെ അങ്കണങ്ങളിൽനിന്ന് അകറ്റിനിർത്തിയ ഒരു മതിൽ ജറുസലെം ദേവാലയത്തിലുണ്ടായിരുന്നു. കുരിശിൽ ക്രിസ്തു അത്തരം എല്ലാ മതിലുകളും തകർത്തുവെന്നു പൗലോസ് പറയുന്നു: യഹൂദരും വിജാതീയരും ഒരേ ശരീരത്തിൽ രമ്യതപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; ഇനിമേൽ അന്യരോ പരദേശികളോ അല്ല, ദൈവഭവനത്തിലെ അംഗങ്ങൾ; അപ്പസ്തോലന്മാരും പ്രവാചകന്മാരുമാകുന്ന അടിത്തറമേൽ, ക്രിസ്തുവാകുന്ന മൂലക്കല്ലിൽ, പണിതുയർത്തപ്പെട്ടവർ. ആത്മാവിൽ ദൈവം വസിക്കുന്ന, ഇപ്പോഴും പണിതുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന, ജീവനുള്ള ആലയമാണു സഭ.
സുവിശേഷത്തിൽ, യേശുവിന്റെ ശിഷ്യന്മാർ ഉപവസിക്കാത്തതെന്തെന്നു യോഹന്നാന്റെ ശിഷ്യന്മാർ ചോദിക്കുന്നു. മണവാളൻ കൂടെയുള്ളപ്പോൾ അവർക്കു ദുഃഖമാചരിക്കാനാവില്ല; അവൻ അകറ്റപ്പെടുന്ന ദിവസങ്ങൾ വരും; അപ്പോൾ അവർ ഉപവസിക്കും. പഴയ രൂപങ്ങളിൽ ഒതുക്കാനാവാത്ത പുതിയ ഒന്ന് യേശു കൊണ്ടുവരുന്നു: പുതിയ വീഞ്ഞിനു പുതിയ തോൽക്കുടങ്ങൾ വേണം. ഒരു പുതിയ ആരാധനാവത്സരത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ നമ്മുടെ ഹൃദയങ്ങളാകുന്ന തോൽക്കുടങ്ങൾ നവീകരിക്കാൻ നാം അവിടുത്തോടു യാചിക്കുന്നു.
വിഷയം: “അവൻ നമ്മുടെ സമാധാനമാണ്.”
തകർന്ന മതിലുകൾ, പണിയപ്പെടുന്ന ആലയം, നവീകരിക്കപ്പെടുന്ന ഹൃദയങ്ങൾ.
“വിസ്മയനീയനായ ഉപദേഷ്ടാവ്, ശക്തനായ ദൈവം, നിത്യനായ പിതാവ്, സമാധാനത്തിന്റെ രാജാവ് എന്ന് അവൻ വിളിക്കപ്പെടും.” ഏശയ്യാ 9:6
“കാരണം, അവൻ നമ്മുടെ സമാധാനമാണ്. ഇരുകൂട്ടരെയും അവൻ ഒന്നിപ്പിക്കുകയും ശത്രുതയുടെ മതിലുകൾ തകർക്കുകയും ചെയ്തു.” എഫേസോസ് 2:14
ജീവിതത്തിൽ: സാധാരണ ഒഴിവാക്കുന്ന ഒരാളെ അഭിവാദനം ചെയ്യുക.
“ഇതാ ഞാൻ സീയോനിൽ ഒരു കല്ല്, ശോധനചെയ്ത കല്ല്, അടിസ്ഥാനമായി ഇടുന്നു; വിലയുറ്റ മൂലക്കല്ല് ഉറപ്പുള്ള അടിസ്ഥാനമായി ഇട്ടിരിക്കുന്നു;” ഏശയ്യാ 28:16
“ഇനിമേൽ നിങ്ങൾ അന്യരോ പരദേശികളോ അല്ല; വിശുദ്ധരുടെ സഹപൗരരും ദൈവഭവനത്തിലെ അംഗങ്ങളുമാണ്.” എഫേസോസ് 2:19
ജീവിതത്തിൽ: അപൂർവമായി മാത്രം ഓർക്കുന്ന ഒരു ഇടവകസംഘത്തിനുവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കുക.
“ഇതാ, ഞാൻ പുതിയ ഒരു കാര്യം ചെയ്യുന്നു. അതു മുളയെടുക്കുന്നതു നിങ്ങൾ അറിയുന്നില്ലേ?” ഏശയ്യാ 43:19
“ആരും പുതിയ വീഞ്ഞ് പഴയ തോൽക്കുടങ്ങളിൽ ഒഴിച്ചുവയ്ക്കാറില്ല. അങ്ങനെ ചെയ്താൽ തോൽക്കുടങ്ങൾ പൊട്ടി, വീഞ്ഞ് ഒഴുകിപ്പോവുകയും കുടങ്ങൾ നഷ്ടപ്പെടുകയും ചെയ്യും. അതിനാൽ, പുതിയ വീഞ്ഞ് പുതിയ തോൽക്കുടങ്ങളിലാണ് ഒഴിച്ചുവയ്ക്കുക.” മത്തായി 9:17
ജീവിതത്തിൽ: ഈ ആരാധനാവത്സരത്തിനായി ഒരു പുതിയ ആത്മീയശീലം തിരഞ്ഞെടുക്കുക.
ക്രിസ്തു മതിലുകൾ തകർക്കുകയും ഒരു ഭവനം പണിയുകയും ചെയ്യുന്നു.
ഈ വർഷം അവിടുന്നു നമ്മെ നവീകരിക്കട്ടെ.
തീരുമാനം: ഈ ആഴ്ച ഒരു ചെറിയ ഉപവാസം അനുഷ്ഠിക്കുക.
പ്രിയരേ, ജറുസലേം ദേവാലയത്തിൽ വിജാതീയരെ അകത്തെ അങ്കണങ്ങളിൽനിന്ന് അകറ്റിനിർത്തുന്ന ഒരു മതിലുണ്ടായിരുന്നു. കുരിശിൽ ക്രിസ്തു അത്തരം എല്ലാ മതിലുകളും തകർത്തുവെന്നു പൗലോസ് പറയുന്നു: അവിടുന്നാണു നമ്മുടെ സമാധാനം; ഇരുകൂട്ടരെയും ഒന്നാക്കി, ശത്രുതയുടെ മതിൽ തകർത്തു; ഒരേ ശരീരത്തിൽ ഇരുകൂട്ടരെയും ദൈവവുമായി അനുരഞ്ജിപ്പിച്ചു (എഫേസോസ് 2:14-16).
സുവിശേഷത്തിൽ യേശു പുതുമയെക്കുറിച്ചു പറയുന്നു: പഴയ വസ്ത്രത്തിൽ പുതിയ തുണിക്കഷണം ആരും തുന്നിച്ചേർക്കുന്നില്ല; പുതിയ വീഞ്ഞു പഴയ തോൽക്കുടങ്ങളിൽ ഒഴിക്കുന്നില്ല; പുതിയ വീഞ്ഞു പുതിയ തോൽക്കുടങ്ങളിലാണ് (മത്തായി 9:16-17). യേശു കൊണ്ടുവരുന്ന പുതുജീവൻ പഴയ ശീലങ്ങളിൽ ഒതുങ്ങുന്നില്ല; അതു ഹൃദയത്തെ പുതുതാക്കുന്നു.
നമ്മുടെ ഹൃദയത്തിൽ ഇനിയും ഏതെങ്കിലും മതിൽ നിൽക്കുന്നുണ്ടോ: ജാതിയുടെ, സഭാവിഭാഗത്തിന്റെ, പഴയ മുറിവിന്റെ? ക്രിസ്തുവാകുന്ന മൂലക്കല്ലിന്മേൽ പണിയപ്പെട്ട ഒരേ ഭവനമാണു നാം. ഈ ആഴ്ച നമ്മിൽനിന്ന് അകന്നുനിൽക്കുന്ന ഒരാളുടെ നേർക്ക് ഒരു സൗഹൃദച്ചുവടു വയ്ക്കാം. ആമേൻ.
കുട്ടികളേ, യേശു എല്ലാ മതിലുകളും തകർത്ത് എല്ലാവരെയും ഒരു കുടുംബമാക്കി. ഇന്നു മറ്റൊരു കൂട്ടത്തിലെ ഒരു കുട്ടിയുമായി സൗഹൃദം കൂടുക!
കർത്താവായ യേശുവേ, അങ്ങു ഞങ്ങളുടെ സമാധാനവും അങ്ങയുടെ സഭയുടെ മൂലക്കല്ലുമാണ്. ഞങ്ങൾക്കിടയിലുള്ള മതിലുകൾ തകർക്കണമേ; ഞങ്ങളെ അങ്ങയുടെ ആലയമായി പണിയണമേ; നവീകരിക്കപ്പെട്ട ഹൃദയങ്ങളിൽ അങ്ങയുടെ പുതിയ വീഞ്ഞു പകരണമേ. ആമേൻ.
സുറിയാനി സഭകളിൽ പരമ്പരാഗതമായി ഉപവാസദിനമായ ബുധനാഴ്ച, സുവിശേഷം ഉപവാസത്തെക്കുറിച്ചും മണവാളനെക്കുറിച്ചും സംസാരിക്കുന്നു. മണവാളൻ ചെയ്തതെന്തെന്ന് എഫേസോസ് ലേഖനം കാണിക്കുന്നു: അവിടുന്നു ശത്രുതയുടെ മതിൽ തകർത്ത് ദൈവത്തിന്റെ ഏക ഭവനം പണിതു. സുവിശേഷത്തിന്റെ പുതിയ വീഞ്ഞിന് പരിശുദ്ധമായ ആലയമായി ചേർത്തുപണിയപ്പെട്ട ഒരു പുതിയ ജനം ആവശ്യമാണ്.
പശ്ചാത്തലം.
എഫേസോസ് രണ്ടാം അധ്യായം രക്ഷയുടെ കഥ രണ്ടു പ്രാവശ്യം പറയുന്നു: മരണത്തിൽനിന്നു ജീവനിലേക്ക് (1–10), വിഭജനത്തിൽനിന്ന് ഐക്യത്തിലേക്ക് (11–22). വിജാതീയരായ വായനക്കാർ ഒരിക്കൽ വിദൂരസ്ഥരായിരുന്നു; ഉടമ്പടിയുടെ വാഗ്ദാനത്തിന് അപരിചിതരും പ്രത്യാശയില്ലാത്തവരും (2:12). ഇപ്പോൾ ക്രിസ്തുവിൽ അവർ സമീപസ്ഥരാക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
ജറുസലെം ദേവാലയത്തിൽ വിജാതീയരുടെ അങ്കണത്തെ ഉള്ളിലുള്ള അങ്കണങ്ങളിൽനിന്നു വേർതിരിച്ചിരുന്ന ഒരു കൽമതിലുണ്ടായിരുന്നു; അതു കടക്കുന്ന വിദേശികൾക്കു മരണശിക്ഷയെന്നു മുന്നറിയിപ്പു നൽകുന്ന ലിഖിതങ്ങളും അതിലുണ്ടായിരുന്നു. ഗ്രീക്കിൽ എഴുതിയ അത്തരം രണ്ടു ശിലകൾ കണ്ടെടുക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. പൗലോസിന്റെ മനസ്സിൽ ഈ മതിലായിരുന്നുവെന്ന് അനേകം വ്യാഖ്യാതാക്കൾ കരുതുന്നു.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“ഇരുകൂട്ടരെയും അവൻ ഒന്നിപ്പിക്കുകയും ശത്രുതയുടെ മതിലുകൾ തകർക്കുകയും ചെയ്തു.” (2:14)
വാക്യം ആരംഭിക്കുന്നത് അവിടുന്ന് നമ്മുടെ സമാധാനമാണ് എന്ന വാക്കുകളോടെയാണ്. ക്രിസ്തു സമാധാനം കൊണ്ടുവരുന്നു എന്നു മാത്രമല്ല, അവിടുന്നാണ് നമ്മുടെ സമാധാനം എന്നാണ് പൗലോസ് പറയുന്നത്. സമാധാനം ഒരു വ്യക്തിയാണ്.
“ഇനിമേൽ നിങ്ങൾ അന്യരോ പരദേശികളോ അല്ല; വിശുദ്ധരുടെ സഹപൗരരും ദൈവഭവനത്തിലെ അംഗങ്ങളുമാണ്.” (2:19)
“കർത്താവിൽ പരിശുദ്ധമായ ആലയമായി അതു വളർന്നുകൊണ്ടിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.” (2:21)
ആലയം വളരുന്നു: അതിനു ജീവനുണ്ട്. സഭയുടെ നവീകരണം കേടുപാടു തീർക്കൽ മാത്രമല്ല, വളർച്ചയാണ്.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
യഹൂദജനവുമായുള്ള സഭയുടെ ബന്ധത്തെക്കുറിച്ചു പറയുമ്പോൾ രണ്ടാം വത്തിക്കാൻ കൗൺസിൽ ഈ ഭാഗം അനുസ്മരിക്കുന്നു: നമ്മുടെ സമാധാനമായ ക്രിസ്തു തന്റെ കുരിശിലൂടെ യഹൂദരെയും വിജാതീയരെയും അനുരഞ്ജിപ്പിച്ച് ഇരുകൂട്ടരെയും തന്നിൽ ഒന്നാക്കി (അക്രൈസ്തവമതങ്ങൾ (നോസ്ത്ര ഏത്താത്തെ) 4). ക്രിസ്തു മൂലക്കല്ലായും വിശ്വാസികൾ ജീവനുള്ള കല്ലുകളായും പണിയപ്പെട്ട ദൈവത്തിന്റെ മന്ദിരമായി മതബോധനഗ്രന്ഥം സഭയെ വിവരിക്കുന്നു (CCC 756).
പശ്ചാത്തലം.
പതിവായി ഉപവസിച്ചിരുന്ന സ്നാപകയോഹന്നാന്റെ ശിഷ്യന്മാർ, യേശുവിന്റെ ശിഷ്യന്മാർ എന്തുകൊണ്ട് ഉപവസിക്കുന്നില്ല എന്നു ചോദിക്കുന്നു. അക്കാലത്തെ ഭക്തരായ യഹൂദർ നിയമം ആവശ്യപ്പെട്ടതിനെക്കാൾ കൂടുതൽ ഉപവസിച്ചിരുന്നു; ലൂക്കായുടെ ഉപമയിലെ ഫരിസേയൻ പറയുന്നു: ഞാൻ ആഴ്ചയിൽ രണ്ടു പ്രാവശ്യം ഉപവസിക്കുന്നു (ലൂക്കാ 18:12). മൂന്നു ചിത്രങ്ങളിലൂടെ യേശു മറുപടി നൽകുന്നു: വിവാഹം, തുണിക്കഷണം, തോൽക്കുടങ്ങൾ.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“മണവാളൻ അവരിൽനിന്ന് അകറ്റപ്പെടുന്ന ദിവസങ്ങൾ വരും; അപ്പോൾ അവർ ഉപവസിക്കും.” (9:15)
പീഡാനുഭവത്തിലേക്കുള്ള ഒരു ആദ്യസൂചന. യേശു ഉപവാസം നിർത്തലാക്കുന്നില്ല; അതിന്റെ അർഥം മാറ്റുന്നു. ക്രൈസ്തവ ഉപവാസം മണവാളനുവേണ്ടിയുള്ള ദാഹമാണ്.
“അതിനാൽ, പുതിയ വീഞ്ഞ് പുതിയ തോൽക്കുടങ്ങളിലാണ് ഒഴിച്ചുവയ്ക്കുക. അപ്പോൾ രണ്ടും ഭദ്രമായിരിക്കും.” (9:17)
രണ്ടും ഭദ്രമായിരിക്കും എന്നു മത്തായി കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നു; മർക്കോസിൽ അതില്ല. പഴയതിലെ നല്ലതിനെ പുതിയതു നശിപ്പിക്കുന്നില്ല; അതിന് ഇണങ്ങുന്ന ഒരു പാത്രം വേണം.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
ഒന്നാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനത്തോടടുത്ത ക്രൈസ്തവ പ്രബോധനഗ്രന്ഥമായ ദിദാക്കെ, ബുധനാഴ്ചയും വെള്ളിയാഴ്ചയും ഉപവസിക്കാൻ വിശ്വാസികളോടു നിർദേശിക്കുന്നു (ദിദാക്കെ 8). ഉപവാസം, പ്രാർഥന, ദാനധർമം എന്നിവയാണ് അനുതാപത്തിന്റെ പ്രധാന രൂപങ്ങളെന്നു മതബോധനഗ്രന്ഥം പറയുന്നു (CCC 1434).
ബുധനും വെള്ളിയും ഉപവാസദിനങ്ങളായി ആചരിക്കുന്ന പതിവ് സുറിയാനി പാരമ്പര്യത്തിൽ വളരെക്കാലമായുണ്ട്; ദിദാക്കെയിൽത്തന്നെ ഈ ആചാരം കാണാം. അതിന്റെ കാരണം ഇന്നത്തെ സുവിശേഷം നൽകുന്നു: മണവാളനെ നാം കാത്തിരിക്കുന്നതുകൊണ്ടാണ് ഉപവസിക്കുന്നത്; അവിടുന്ന് ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റതുകൊണ്ട് ആ ഉപവാസം സന്തോഷത്തോടെ നാം ആചരിക്കുന്നു.