1 നവംബർ 2026 · ലത്തീൻ റീത്ത്
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുകകൂടാതെ: സീറോ മലങ്കര റീത്ത് · സീറോ മലബാർ റീത്ത് · English
“ഹൃദയശുദ്ധിയുള്ളവർ ഭാഗ്യവാൻമാർ; അവർ ദൈവത്തെ കാണും.” മത്തായി 5:8
ഇന്നു സഭ മഹത്വത്തിൽ എത്തിക്കഴിഞ്ഞ ദൈവകുടുംബത്തെ മുഴുവനും നമ്മുടെ മുൻപിൽ കാണിക്കുന്നു. തിരുനാളും തിരുസ്വരൂപവുമുള്ള വിശുദ്ധർ മാത്രമല്ല, “എണ്ണിത്തിട്ടപ്പെടുത്താൻ ആർക്കും സാധിക്കാത്ത” ആ വലിയ ജനക്കൂട്ടം. അവരിൽ ഭൂരിഭാഗത്തെയും നമുക്കറിയില്ല; ചിലർ നമ്മുടെ സ്വന്തം വല്യപ്പച്ചന്മാരും വല്യമ്മച്ചിമാരുമാണ്. സ്വർഗത്തിലെ സഭയെ ആഘോഷിക്കുമ്പോൾ ഭൂമിയിലെ സഭ താൻ എവിടേക്കാണു യാത്രചെയ്യുന്നതെന്ന് ഓർക്കുന്നു.
വെള്ളയങ്കിയണിഞ്ഞവരെ യോഹന്നാൻ കാണുന്നു; ആ അങ്കികൾ എങ്ങനെ വെളുത്തു എന്നും അവനോടു പറയപ്പെടുന്നു: അവർ “കുഞ്ഞാടിന്റെ രക്തത്തിൽ തങ്ങളുടെ വസ്ത്രങ്ങൾ കഴുകി വെളുപ്പിച്ചവർ” ആണ്. വിശുദ്ധി മനുഷ്യന്റെ നേട്ടമല്ല; ക്രിസ്തുവിന്റെ കൃപ സ്വീകരിച്ച്, ജീവിതം രൂപാന്തരപ്പെടാൻ അനുവദിക്കുന്നതാണ്. ഓരോ വിശുദ്ധനും ആദ്യം ക്ഷമ ലഭിച്ച ഒരു പാപിയാണ്. അതുകൊണ്ടാണ് ഈ തിരുനാൾ നമുക്കും സദ്വാർത്തയാകുന്നത്.
ഒരു വിശുദ്ധന്റെ ചിത്രം സുവിശേഷം വരച്ചുകാട്ടുന്നു: സുവിശേഷഭാഗ്യങ്ങൾ. അവ യേശുവിനെത്തന്നെ വിവരിക്കുന്നു: ആത്മാവിൽ ദരിദ്രൻ, ശാന്തശീലൻ, കരുണയുള്ളവൻ, ഹൃദയശുദ്ധിയുള്ളവൻ, സമാധാനസ്ഥാപകൻ, നീതിക്കുവേണ്ടി പീഡിപ്പിക്കപ്പെട്ടവൻ. സുവിശേഷഭാഗ്യങ്ങൾ ക്രിസ്തുവിന്റെ മുഖവും സ്നേഹവും വരച്ചുകാട്ടുന്നുവെന്നു മതബോധനഗ്രന്ഥം പറയുന്നു (1717). ആ മുഖം നമ്മിൽ രൂപപ്പെടാൻ അനുവദിക്കുന്നതാണു വിശുദ്ധി.
യോഹന്നാന്റെ ലേഖനം എല്ലാറ്റിനെയും ചേർത്തുനിർത്തുന്ന പ്രത്യാശ നൽകുന്നു: നാം ഇപ്പോൾത്തന്നെ ദൈവമക്കളാണ്; അവിടുന്നു പ്രത്യക്ഷനാകുമ്പോൾ നാം അവിടുത്തെപ്പോലെയാകും, കാരണം അവിടുന്ന് ആയിരിക്കുന്നതുപോലെ നാം അവിടുത്തെ കാണും. എല്ലാ ജീവിതാവസ്ഥകളിലുമുള്ള വിശ്വാസികളെല്ലാവരും ക്രൈസ്തവജീവിതത്തിന്റെ പൂർണതയിലേക്കും സ്നേഹത്തിന്റെ പരിപൂർണതയിലേക്കും വിളിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നുവെന്നു രണ്ടാം വത്തിക്കാൻ കൗൺസിൽ പഠിപ്പിക്കുന്നു (തിരുസഭ 40). വിശുദ്ധി ചിലർക്കു മാത്രമുള്ളതല്ല; മാമ്മോദീസാ സ്വീകരിച്ച ഓരോരുത്തരുടെയും ദൈവവിളിയാണ്.
വിഷയം: “ആർക്കും എണ്ണാനാവാത്ത ജനക്കൂട്ടം.”
സകല വിശുദ്ധരുടെയും തിരുനാൾ: മഹത്വത്തിലെ സഭ ഭൂമിയിലെ സഭയ്ക്ക് അവളുടെ ലക്ഷ്യവും അതിലേക്കുള്ള വഴിയും, സുവിശേഷഭാഗ്യങ്ങൾ, കാണിച്ചുതരുന്നു.
“ഇസ്രായേൽ സമൂഹത്തോടു പറയുക, നിങ്ങൾ പരിശുദ്ധരായിരിക്കുവിൻ. എന്തെന്നാൽ നിങ്ങളുടെ ദൈവവും കർത്താവുമായ ഞാൻ പരിശുദ്ധനാണ്.” ലേവ്യർ 19:2
“ഇതിനുശേഷം ഞാൻ നോക്കിയപ്പോൾ ഇതാ, എണ്ണിത്തിട്ടപ്പെടുത്താൻ ആർക്കും സാധിക്കാത്ത ഒരു വലിയ ജനക്കൂട്ടം. അവർ സകല ജനതകളിലും ഗോത്രങ്ങളിലും രാജ്യങ്ങളിലും ഭാഷകളിലും നിന്നുള്ളവർ. അവർ വെള്ളയങ്കിയണിഞ്ഞു കൈകളിൽ കുരുത്തോലയുമായി സിംഹാസനത്തിനുമുമ്പിലും കുഞ്ഞാടിന്റെ മുമ്പിലും നിന്നിരുന്നു.” വെളിപാട് 7:9
ജീവിതത്തിൽ: നിങ്ങളുടെ കുടുംബത്തിലെ പുണ്യാത്മാക്കൾക്കായി ദൈവത്തിനു നന്ദി പറയുക.
“കർത്താവിന്റെ മലയിൽ ആരു കയറും? അവിടുത്തെ വിശുദ്ധസ്ഥലത്ത് ആരു നിൽക്കും? കളങ്കമറ്റ കൈകളും നിർമലമായ ഹൃദയവും ഉള്ളവൻ, മിഥ്യയുടെമേൽ മനസ്സു പതിക്കാത്തവനും കള്ളസത്യം ചെയ്യാത്തവനും തന്നെ.” സങ്കീർത്തനം 24:3–4
“ഞാൻ മറുപടി പറഞ്ഞു: പ്രഭോ, അങ്ങേക്കറിയാമല്ലോ. അപ്പോൾ അവൻ പറഞ്ഞു: ഇവരാണു വലിയ ഞെരുക്കത്തിൽനിന്നു വന്നവർ; കുഞ്ഞാടിന്റെ രക്തത്തിൽ തങ്ങളുടെ വസ്ത്രങ്ങൾ കഴുകി വെളുപ്പിച്ചവർ.” വെളിപാട് 7:14
ജീവിതത്തിൽ: ഈ മാസത്തെ കുമ്പസാരത്തിനു സമയം നിശ്ചയിക്കുക.
“എന്നാൽ, അത്യുന്നതന്റെ പരിശുദ്ധർക്കു രാജ്യം ലഭിക്കുകയും, അവർ ആ രാജ്യം എന്നേക്കുമായി അവകാശമാക്കുകയും ചെയ്തു.” ദാനിയേൽ 7:18
“ഹൃദയശുദ്ധിയുള്ളവർ ഭാഗ്യവാൻമാർ; അവർ ദൈവത്തെ കാണും.” മത്തായി 5:8
ജീവിതത്തിൽ: ഈ ആഴ്ച എല്ലാ ദിവസവും ഒരു സുവിശേഷഭാഗ്യം പരിശീലിക്കുക.
വിശുദ്ധർ നമുക്കു മുൻപേ പോയി; അതേ കൃപ നമുക്കും നൽകപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
ആ ജനക്കൂട്ടത്തിൽ നമ്മിൽ ഓരോരുത്തർക്കും ഒരു സ്ഥാനമുണ്ട്.
തീരുമാനം: ഈ മാസം ഒരു വിശുദ്ധന്റെ ജീവചരിത്രം വായിക്കുക.
പ്രിയ സഹോദരീസഹോദരന്മാരേ, ഇന്ന് ഒരു കുടുംബത്തിരുനാളാണ്. ഒരു വിശുദ്ധനെയല്ല, എല്ലാവരെയും നാം ആഘോഷിക്കുന്നു: അറിയപ്പെടുന്നവരെയും അറിയപ്പെടാത്തവരെയും; ആർക്കും എണ്ണാനാവാത്ത ആ വലിയ ജനക്കൂട്ടത്തെ.
“വിശുദ്ധൻ” എന്നു കേൾക്കുമ്പോൾ തിരുസ്വരൂപങ്ങളും പ്രഭാവലയവും അത്ഭുതങ്ങളുമാണു നാം ഓർക്കുക. പക്ഷേ, സകല ജനതകളിലും ഗോത്രങ്ങളിലും ഭാഷകളിലുംനിന്നുള്ള ഒരു ജനക്കൂട്ടത്തെയാണു യോഹന്നാൻ കണ്ടത്. എല്ലാ സന്ധ്യയ്ക്കും ജപമാല ചൊല്ലിയ അമ്മമാരും സത്യസന്ധമായി അധ്വാനിച്ച അപ്പന്മാരും ചെറുപ്പത്തിലേ മരിച്ച കുഞ്ഞുങ്ങളും നിശ്ശബ്ദം ശുശ്രൂഷചെയ്ത വൈദികരും സന്ന്യാസിനികളും അവരിലുണ്ട്. ചിലർ നമ്മുടെ സ്വന്തം കുടുംബങ്ങളിൽനിന്നുള്ളവരാണ്.
അവർ എങ്ങനെ അവിടെയെത്തി? ശ്രേഷ്ഠൻ യോഹന്നാനോടു പറയുന്നു: അവർ കുഞ്ഞാടിന്റെ രക്തത്തിൽ തങ്ങളുടെ വസ്ത്രങ്ങൾ കഴുകി വെളുപ്പിച്ചവരാണ്. തുടക്കംമുതലേ പൂർണരായിരുന്നതുകൊണ്ടല്ല; യേശു തങ്ങളെ വീണ്ടും വീണ്ടും കഴുകാൻ അനുവദിച്ചതുകൊണ്ടാണ്. ദൈവത്തിലേക്കു തിരിച്ചുവരുന്നതു നിർത്താത്ത പാപിയാണു വിശുദ്ധൻ.
ഒരു വിശുദ്ധൻ എങ്ങനെ ജീവിക്കുന്നു? യേശു സുവിശേഷഭാഗ്യങ്ങൾ നൽകുന്നു. ആത്മാവിൽ ദരിദ്രൻ: എനിക്കു ദൈവത്തെ ആവശ്യമുണ്ടെന്ന് അറിയുന്നവൻ. ശാന്തശീലൻ: അഹങ്കാരവും അക്രമവും ഇല്ലാത്തവൻ. കരുണയുള്ളവൻ: ക്ഷമിക്കുന്നവൻ. ഹൃദയശുദ്ധിയുള്ളവൻ: കാമമോ അസൂയയോ ഇല്ലാതെ മറ്റുള്ളവരെ നോക്കുന്നവൻ. സമാധാനസ്ഥാപകൻ: കുടുംബങ്ങളിലും ഇടവകകളിലും പാലങ്ങൾ പണിയുന്നവൻ. ഇവ പുറമേനിന്ന് അടിച്ചേൽപ്പിക്കുന്ന നിയമങ്ങളല്ല; യേശുവിന്റെതന്നെ മുഖമാണ്.
യോഹന്നാൻ ശ്ലീഹാ പറയുന്നു: നാം ഇപ്പോൾത്തന്നെ ദൈവമക്കളാണ്. നാം ഇപ്പോൾത്തന്നെ ഈ കുടുംബത്തിന്റേതാണ്. വിശുദ്ധി ചില പ്രത്യേക വ്യക്തികൾക്കു മാത്രമുള്ളതല്ല; മാമ്മോദീസാ സ്വീകരിച്ച ഓരോരുത്തരും വിശുദ്ധിയിലേക്കു വിളിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നുവെന്നു സഭ പറയുന്നു. സ്നേഹത്തോടെ വിശ്വാസം ജീവിക്കുന്ന സാധാരണക്കാരെ ഫ്രാൻസിസ് മാർപാപ്പ “അയൽപക്കത്തെ വിശുദ്ധർ” എന്നു വിളിക്കുന്നു.
അതുകൊണ്ട്, നമുക്കു മുൻപേ പോയ വിശുദ്ധർക്കായി ഇന്നു ദൈവത്തിനു നന്ദി പറയാം; നമുക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കാൻ അവരോട് അപേക്ഷിക്കാം. ഈ ആഴ്ച ഒരു ചുവടു വയ്ക്കാം: ഒരു സുവിശേഷഭാഗ്യം, ഒരു കുമ്പസാരം, ഒരു കാരുണ്യപ്രവൃത്തി. ആ ജനക്കൂട്ടം ഇനിയും പൂർണമായിട്ടില്ല; നിനക്കായി അവിടെ ഒരു സ്ഥാനമുണ്ട്.
സ്വർഗത്തിലെ വിശുദ്ധരിൽ ഭൂരിഭാഗവും വിശുദ്ധരായി പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല. അവരുടെയും തിരുനാളാണ് ഇന്ന്: മുത്തശ്ശീമുത്തശ്ശന്മാർ, അധ്യാപകർ, നഴ്സുമാർ, കർഷകർ, നിശ്ശബ്ദരായ ഇടവകാംഗങ്ങൾ.
ഫ്രാൻസിസ് മാർപാപ്പ അവരെ അയൽപക്കത്തെ വിശുദ്ധർ എന്നു വിളിച്ചു (ആനന്ദിച്ചാഹ്ലാദിക്കുവിൻ 7).
📖 ലേവ്യർ 19:2
📖 വെളിപാട് 7:9
ജീവിതത്തിൽ: നിങ്ങളുടെ വിശ്വാസം രൂപപ്പെടുത്തിയ ഒരു സാധാരണ വ്യക്തിയെ ഓർത്ത് ദൈവത്തിനു നന്ദി പറയുക.
📖 മിക്കാ 6:8
📖 ലൂക്കാ 16:10
ജീവിതത്തിൽ: ഈ ആഴ്ച ഒരു ദൈനംദിന കടമ ദൈവത്തിനുവേണ്ടി സ്നേഹത്തോടെ ചെയ്യുക.
📖 സങ്കീർത്തനം 24:3–4
📖 മത്തായി 5:3–10
ജീവിതത്തിൽ: ആഴ്ച മുഴുവൻ പരിശീലിക്കാൻ ഒരു സുവിശേഷഭാഗ്യം തിരഞ്ഞെടുക്കുക.
വിശുദ്ധർ പ്രതിമകളല്ല, കുടുംബാംഗങ്ങളാണ്. നാം അവരോടു ചേരാൻ അവർ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
അസാധാരണമായ സ്നേഹത്തോടെ ജീവിക്കുന്ന സാധാരണ ജീവിതമാണ് വിശുദ്ധി.
തീരുമാനം: ഈ ആഴ്ച ഒരു സാധാരണ കടമ വലിയ സ്നേഹത്തോടെ ചെയ്യും; എന്നെ സഹായിച്ച മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ഒരു വിശുദ്ധനുവേണ്ടി ദൈവത്തിനു നന്ദി പറയും.
പ്രിയ സഹോദരങ്ങളേ, വിശുദ്ധൻ എന്നു കേൾക്കുമ്പോൾ പ്രതിമകളും പ്രഭാവലയങ്ങളും അത്ഭുതങ്ങളുമാണ് നമ്മുടെ മനസ്സിൽ വരിക. എന്നാൽ കലണ്ടറിൽ പേരുള്ള വിശുദ്ധരെക്കാൾ എത്രയോ വലുതാണ് ഇന്നത്തെ തിരുനാൾ. എല്ലാ ജനതകളിലും ഗോത്രങ്ങളിലും ഭാഷകളിലുംനിന്നുള്ള, ആർക്കും എണ്ണാനാവാത്ത ഒരു വലിയ ജനക്കൂട്ടത്തെ യോഹന്നാൻ കണ്ടു (വെളിപാട് 7:9). അവരിൽ ഭൂരിഭാഗവും ഒരിക്കലും വിശുദ്ധരായി പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല. ഇന്ന് അവരുടെ തിരുനാളാണ്.
അയൽപക്കത്തെ വിശുദ്ധരെക്കുറിച്ച് ഫ്രാൻസിസ് മാർപാപ്പ പറയുന്നു: മക്കളെ സ്നേഹത്തോടെ വളർത്തുന്ന മാതാപിതാക്കൾ, കുടുംബം പോറ്റാൻ കഠിനാധ്വാനം ചെയ്യുന്നവർ, രോഗികൾ, പുഞ്ചിരി നഷ്ടപ്പെടാത്ത വൃദ്ധരായ സന്യസ്തർ (ആനന്ദിച്ചാഹ്ലാദിക്കുവിൻ 7). എല്ലാ സന്ധ്യയ്ക്കും ജപമാല ചൊല്ലുകയും വേദനിപ്പിച്ചവരോടു ക്ഷമിക്കുകയും ചെയ്ത നിങ്ങളുടെ അമ്മൂമ്മ ആ ജനക്കൂട്ടത്തിലുണ്ടാകാം. ബുദ്ധിമുട്ടുള്ള ഒരു കുട്ടിയെ ഒരിക്കലും കൈവിടാത്ത ഒരു അധ്യാപകനും.
ഏതു ജീവിതാവസ്ഥയിലുള്ളവരായാലും എല്ലാ വിശ്വാസികളും ക്രൈസ്തവജീവിതത്തിന്റെ പൂർണതയിലേക്കും സ്നേഹത്തിന്റെ പരിപൂർണതയിലേക്കും വിളിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നുവെന്ന് രണ്ടാം വത്തിക്കാൻ സൂനഹദോസ് വ്യക്തമായി പഠിപ്പിച്ചു (തിരുസഭ 40). വിശുദ്ധി വൈദികർക്കും സിസ്റ്റർമാർക്കും മാത്രമുള്ളതല്ല. വീട്ടിലെ അമ്മയുടെയും ഗതാഗതക്കുരുക്കിലെ ഡ്രൈവറുടെയും പരീക്ഷയ്ക്കു മുമ്പുള്ള വിദ്യാർഥിയുടെയും വിളിയാണത്.
എങ്ങനെ? യേശു സുവിശേഷഭാഗ്യങ്ങളിൽ ആ ചിത്രം വരച്ചുതരുന്നു: ആത്മാവിൽ ദരിദ്രർ, ശാന്തശീലർ, കരുണയുള്ളവർ, ഹൃദയശുദ്ധിയുള്ളവർ, സമാധാനസ്ഥാപകർ (മത്തായി 5:3–10). ചെറിയ കാര്യങ്ങളിലാണ് വിശുദ്ധി വളരുന്നത്: ഭക്ഷണമേശയിലെ ക്ഷമ, ജോലിയിലെ സത്യസന്ധത, ആരും ഇഷ്ടപ്പെടാത്തയാളോടുള്ള നല്ല വാക്ക്, തിരക്കുള്ള ദിവസത്തിനിടയിലെ ഒരു നിശ്ശബ്ദ പ്രാർഥന. ചെറിയ കാര്യത്തിൽ വിശ്വസ്തൻ വലിയ കാര്യത്തിലും വിശ്വസ്തനാണ് (ലൂക്കാ 16:10).
അതുകൊണ്ട് നമ്മുടെ വിശ്വാസം രൂപപ്പെടുത്തിയ അയൽപക്കത്തെ വിശുദ്ധർക്കുവേണ്ടി ഇന്നു ദൈവത്തിനു നന്ദി പറയാം; അവരുടെ സഹായം യാചിക്കാം. ലളിതമായൊരു തീരുമാനത്തോടെ ഈ ദിവ്യബലിയിൽനിന്നു മടങ്ങാം: ഈ ആഴ്ച ഒരു സാധാരണ കാര്യം അസാധാരണമായ സ്നേഹത്തോടെ ചെയ്യുക. അങ്ങനെയാണ് ആ വലിയ ജനക്കൂട്ടം രൂപപ്പെട്ടത്; അങ്ങനെയാണ് നമുക്കും അതിൽ ചേരാനാവുക.
വിശ്വാസപ്രമാണത്തിൽ നാം വിശുദ്ധരുടെ ഐക്യം ഏറ്റുപറയുന്നു. നാം എന്തു വിശ്വസിക്കുന്നുവെന്നും എന്തിനു വിശുദ്ധരോടു പ്രാർഥിക്കുന്നുവെന്നും ഇന്നു മനസ്സിലാക്കാം.
📖 2 മക്കബായർ 15:12–14
📖 ഹെബ്രായർ 12:1
ജീവിതത്തിൽ: ഈ മാസം കുടുംബത്തിലെ മരിച്ചവരെ പ്രാർഥനയിൽ ഓർക്കുക.
📖 ജറെമിയാ 15:1
📖 വെളിപാട് 5:8
ജീവിതത്തിൽ: ഒരു വിശുദ്ധനെ സ്നേഹിതനായി തിരഞ്ഞെടുത്ത് ദിവസവും പ്രാർഥന യാചിക്കുക.
📖 പ്രഭാഷകൻ 44:1–15
📖 1 കോറിന്തോസ് 11:1
ജീവിതത്തിൽ: ഈ മാസം ഒരു വിശുദ്ധന്റെ ജീവചരിത്രം വായിക്കുക.
വിശുദ്ധരോടുള്ള വണക്കം എല്ലാ വിശുദ്ധിയുടെയും ഉറവിടമായ ക്രിസ്തുവിലേക്കു നയിക്കുന്നു.
വിശുദ്ധരെ ആരാധിക്കലല്ല, അവരെപ്പോലെ ആകലാണ് ലക്ഷ്യം.
തീരുമാനം: ഈ മാസം ഒരു വിശുദ്ധന്റെ ജീവചരിത്രം വായിക്കും; കുടുംബത്തിലെ മരിച്ചവർക്കായി ദിവസവും പ്രാർഥിക്കും.
പ്രിയ സഹോദരങ്ങളേ, എല്ലാ ഞായറാഴ്ചയും വിശ്വാസപ്രമാണത്തിൽ നാം പറയുന്നു: വിശുദ്ധരുടെ ഐക്യത്തിൽ ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നു. കത്തോലിക്കർ എന്തിനു വിശുദ്ധരോടു പ്രാർഥിക്കുന്നുവെന്ന് മറ്റു സഭകളിലെ സ്നേഹിതർ ചിലപ്പോൾ ചോദിക്കാറുണ്ട്. ഈ മഹോത്സവദിനത്തിൽ ആ വാക്കുകളുടെ അർഥം നമുക്കു മനസ്സിലാക്കാം.
ദൈവത്തിന്റെ ഒരേ കുടുംബം മൂന്ന് അവസ്ഥകളിലാണെന്ന് സഭ പഠിപ്പിക്കുന്നു: ചിലർ ഭൂമിയിലെ തീർഥാടകർ, ചിലർ മരിച്ച് ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്നവർ, ചിലർ മഹത്വത്തിൽ ദൈവത്തെ ദർശിക്കുന്നവർ (മതബോധനഗ്രന്ഥം 954). നാമെല്ലാവരും ക്രിസ്തുവിന്റെ ഒരേ ശരീരത്തിലെ അംഗങ്ങളാണ്. മരണം നമ്മെ വേർപെടുത്തുന്നില്ല. സാക്ഷികളുടെ ഒരു വലിയ മേഘം നമ്മെ വലയം ചെയ്തിരിക്കുന്നുവെന്ന് ഹെബ്രായലേഖനം പറയുന്നു (ഹെബ്രായർ 12:1).
എന്തിനാണ് വിശുദ്ധരോടു പ്രാർഥിക്കാൻ പറയുന്നത്? പരസ്പരം പ്രാർഥിക്കാൻ ആവശ്യപ്പെടുന്ന അതേ കാരണത്താൽ. വിശുദ്ധർ ദൈവത്തോട് അടുത്തിരിക്കുന്നു, അവർ നമ്മെ സ്നേഹിക്കുന്നു; അവരുടെ മാധ്യസ്ഥ്യം ദൈവപദ്ധതിയിലുള്ള അവരുടെ ശുശ്രൂഷയാണ് (മതബോധനഗ്രന്ഥം 956). വെളിപാടിന്റെ പുസ്തകത്തിൽ സിംഹാസനത്തിനു മുമ്പിലുള്ള ശ്രേഷ്ഠന്മാർ വിശുദ്ധരുടെ പ്രാർഥനകളാകുന്ന ധൂപം നിറഞ്ഞ സ്വർണക്കലശങ്ങൾ പിടിച്ചിരിക്കുന്നു (വെളിപാട് 5:8). അവരുടെ പ്രാർഥന ഏക മധ്യസ്ഥനായ ക്രിസ്തുവിനോടു മത്സരിക്കുന്നില്ല; അവിടുത്തെ സ്നേഹത്തിൽനിന്ന് ഒഴുകി അവിടുന്നിലേക്കു നയിക്കുന്നു. വിശുദ്ധരെ നാം വണങ്ങുന്നു; ആരാധന ദൈവത്തിനു മാത്രം (മതബോധനഗ്രന്ഥം 2132).
ഒരാളെ സഭ വിശുദ്ധനായി പ്രഖ്യാപിക്കുമ്പോൾ, ആ വ്യക്തി വീരോചിതമായ പുണ്യം അഭ്യസിച്ചുവെന്നും ദൈവകൃപയോടു വിശ്വസ്തനായി ജീവിച്ചുവെന്നും ഇപ്പോൾ ദൈവസന്നിധിയിലാണെന്നും പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു (മതബോധനഗ്രന്ഥം 828). റോമിലും കേരളത്തിലും, കൊട്ടാരങ്ങളിലും ചേരികളിലും, യൗവനത്തിലും വാർധക്യത്തിലും സുവിശേഷം ജീവിക്കാമെന്ന് വിശുദ്ധർ തെളിയിക്കുന്നു.
അങ്ങനെ വിശുദ്ധർ നമ്മുടെ സ്നേഹിതരും മധ്യസ്ഥരും മാതൃകകളുമാണ്. ഞാൻ ക്രിസ്തുവിനെ അനുകരിക്കുന്നതുപോലെ നിങ്ങൾ എന്നെ അനുകരിക്കുവിൻ എന്ന് പൗലോസിനു പറയാൻ കഴിഞ്ഞു (1 കോറിന്തോസ് 11:1). ഈ മാസം ഒരു വിശുദ്ധനെ സ്നേഹിതനായി തിരഞ്ഞെടുക്കുക. ആ ജീവിതം വായിക്കുക. എല്ലാ ദിവസവും ആ പ്രാർഥന യാചിക്കുക. സ്വർഗവും ഭൂമിയും ഒന്നിക്കുന്ന ഈ ദിവ്യബലി, വിശുദ്ധരെ ആദരിക്കാൻ മാത്രമല്ല, അവരിൽ ഒരാളാകാനുള്ള ആഗ്രഹവും നമ്മിൽ നവീകരിക്കട്ടെ.
കുഞ്ഞുങ്ങളേ, ആരാണു വിശുദ്ധൻ? ദൈവത്തെയും മറ്റുള്ളവരെയും ഏറെ സ്നേഹിക്കുന്നയാൾ.
വിശുദ്ധരും ഒരിക്കൽ നിങ്ങളെപ്പോലെ കുട്ടികളായിരുന്നു. അവർക്കും തെറ്റുകൾ പറ്റി; അവർ ക്ഷമ ചോദിച്ചു, വീണ്ടും നല്ലവരാകാൻ ശ്രമിച്ചു.
സന്തോഷവാന്മാരാകാനുള്ള വഴികൾ യേശു പറഞ്ഞുതന്നു: ദയ കാണിക്കുക, എളിമയുള്ളവരാകുക, ക്ഷമിക്കുക, സമാധാനം ഉണ്ടാക്കുക.
ഇന്ന് ഒന്നു തിരഞ്ഞെടുക്കൂ: ഒരു സഹോദരനോടോ സഹോദരിയോടോ കൂട്ടുകാരനോടോ സമാധാനത്തിലാകുക. അങ്ങനെയാണു വിശുദ്ധർ തുടങ്ങുന്നത്!
സർവശക്തനും നിത്യനുമായ ദൈവമേ, അങ്ങയുടെ സകല വിശുദ്ധരുടെയും യോഗ്യതകൾ ഒരേ ആഘോഷത്തിൽ വണങ്ങാൻ അങ്ങു ഞങ്ങൾക്ക് അനുഗ്രഹം നൽകിയല്ലോ. അവരുടെ മാധ്യസ്ഥ്യത്താൽ അങ്ങയുടെ കരുണ ഞങ്ങളിൽ സമൃദ്ധമായി ചൊരിയണമേ; അങ്ങു പരിശുദ്ധനായിരിക്കുന്നതുപോലെ ഞങ്ങളെയും പരിശുദ്ധരാക്കണമേ. ഞങ്ങളുടെ കർത്താവായ ക്രിസ്തുവഴി. ആമേൻ.
സകല വിശുദ്ധരുടെയും മഹോത്സവത്തിൽ സഭ വഴിയിൽനിന്നു കണ്ണുയർത്തി ലക്ഷ്യത്തിലേക്കു നോക്കുന്നു. ആരാണു ദൈവത്തെ കാണുക, എങ്ങനെ? ഈ ഒരൊറ്റ ചോദ്യത്തിനാണ് ഇന്നത്തെ നാലു വായനകളും ഉത്തരം നൽകുന്നത്. സിംഹാസനത്തിനും കുഞ്ഞാടിനും മുമ്പിൽ നിൽക്കുന്ന, ആർക്കും എണ്ണാനാവാത്ത ജനക്കൂട്ടത്തെ വെളിപാടു കാണിച്ചുതരുന്നു. കർത്താവിന്റെ മലയിൽ ആരു കയറും എന്നു ഇരുപത്തിനാലാം സങ്കീർത്തനം ചോദിക്കുന്നു; കളങ്കമറ്റ കൈകളും നിർമലഹൃദയവും ഉള്ളവൻ എന്ന് ഉത്തരവും നൽകുന്നു. നാം ഇപ്പോൾത്തന്നെ ദൈവമക്കളാണെന്നും ഒരുനാൾ അവിടുന്ന് ആയിരിക്കുന്നതുപോലെ നാം അവിടുത്തെ കാണുമെന്നും യോഹന്നാന്റെ ഒന്നാം ലേഖനം പറയുന്നു. സുവിശേഷത്തിൽ യേശു വഴി കാണിച്ചുതരുന്നു: അവർ ദൈവത്തെ കാണും എന്ന വാഗ്ദാനത്തിലേക്കു നയിക്കുന്ന സുവിശേഷഭാഗ്യങ്ങൾ.
അങ്ങനെ വായനകൾ ദർശനത്തിൽനിന്ന് സ്വത്വത്തിലേക്കും അവിടെനിന്നു വഴിയിലേക്കും നീങ്ങുന്നു. വിശുദ്ധർ ചുരുക്കം ചില വീരന്മാരുടെ സംഘമല്ല; അറിയപ്പെടുന്നവരും അറിയപ്പെടാത്തവരുമായ, രക്ഷിക്കപ്പെട്ടവരുടെ കുടുംബം മുഴുവനുമാണ്. കാണൽ, ദൈവത്തിന്റേതാകൽ, ഭാഗ്യം: ഇവയാണ് ഇന്നത്തെ താക്കോൽവാക്കുകൾ.
പശ്ചാത്തലം.
ഒന്നാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനത്തോടടുത്ത്, പാരമ്പര്യമനുസരിച്ച് ഡൊമീഷ്യൻ ചക്രവർത്തിയുടെ കാലത്ത് (ഏകദേശം എ.ഡി. 95), റോമൻ പ്രവിശ്യയായ ഏഷ്യയിലെ (ഇന്നത്തെ പടിഞ്ഞാറൻ തുർക്കി) ഏഴു സഭകൾക്കായി എഴുതപ്പെട്ടതാണ് വെളിപാടിന്റെ പുസ്തകം. ചക്രവർത്തിയാരാധന, വിജാതീയ വിരുന്നുകളുള്ള തൊഴിൽസംഘങ്ങൾ, പീഡനഭീഷണി എന്നിവയ്ക്കു നടുവിലാണ് ഈ ക്രൈസ്തവർ ജീവിച്ചത്. പ്രതീകങ്ങളിലൂടെയും സംഖ്യകളിലൂടെയും ദർശനങ്ങളിലൂടെയും സംസാരിക്കുന്ന വെളിപാടുസാഹിത്യമാണിത്. ലോകാവസാനത്തിന്റെ സമയപ്പട്ടിക നൽകുകയല്ല, വിശ്വാസം ഉറപ്പിക്കുകയാണ് അതിന്റെ ലക്ഷ്യം.
ആറാം മുദ്ര തുറക്കുമ്പോൾ ഭയന്നുവിറച്ച ഒരു നിലവിളിയോടെയാണ് ആറാം അധ്യായം അവസാനിക്കുന്നത്: അവരുടെ ക്രോധത്തിന്റെ മഹാദിനം വന്നിരിക്കുന്നു; ആർക്കു പിടിച്ചുനിൽക്കാൻ കഴിയും? (6:17). ഏഴാം അധ്യായമാണ് അതിനുള്ള ഉത്തരം. ഏഴാം മുദ്ര തുറക്കുന്നതിനുമുമ്പ് കഥ ഒന്നു നിർത്തി, ദൈവത്തിന്റെ ദാസർ സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്നും എണ്ണമില്ലാത്ത ഒരു ജനം ഇപ്പോൾത്തന്നെ സിംഹാസനത്തിനു മുമ്പിൽ നിൽക്കുന്നു എന്നും കാണിച്ചുതരുന്നു.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“ഇതിനുശേഷം ഞാൻ നോക്കിയപ്പോൾ ഇതാ, എണ്ണിത്തിട്ടപ്പെടുത്താൻ ആർക്കും സാധിക്കാത്ത ഒരു വലിയ ജനക്കൂട്ടം.” (7:9)
നക്ഷത്രങ്ങളെപ്പോലെ എണ്ണാനാവാത്ത സന്തതികളെ ദൈവം അബ്രാഹത്തിനു വാഗ്ദാനം ചെയ്തു (ഉൽപത്തി 15:5). ഇവിടെ ആ വാഗ്ദാനം നിറവേറുന്നു. ജനതകൾ, ഗോത്രങ്ങൾ, രാജ്യങ്ങൾ, ഭാഷകൾ എന്ന ഈ പട്ടിക തന്നെയാണ് കുഞ്ഞാട് തന്റെ രക്തത്താൽ വീണ്ടെടുത്തവരെക്കുറിച്ച് 5:9-ലും ഉള്ളത്. അവർ നിൽക്കുന്നു: 6:17-ൽ ആർക്കും പിടിച്ചുനിൽക്കാനായില്ല; ഇപ്പോൾ ഇവർ ദൈവസന്നിധിയിൽ നിൽക്കുന്നു. ഉത്ഥിതരുടെയും ആരാധിക്കുന്ന പുരോഹിതരുടെയും നിലയാണത്.
“സിംഹാസനാരൂഢനായ നമ്മുടെ ദൈവത്തിന്റെയും കുഞ്ഞാടിന്റെയും പക്കലാണു രക്ഷ.” (7:10)
വിശുദ്ധർ തങ്ങളെത്തന്നെ പുകഴ്ത്തുന്നില്ല. രക്ഷ ദൈവത്തിന്റെ ദാനമാണ് എന്നതാണ് അവരുടെ ആദ്യവാക്ക്. സിംഹാസനവും കുഞ്ഞാടും ഒരുമിച്ചു പറയപ്പെടുന്നു: ദൈവത്തിനുള്ള ആരാധന ക്രിസ്തു സ്വീകരിക്കുന്നു.
“ഇവർ ആരാണ്? ഇവർ എവിടെനിന്നു വരുന്നു?” (7:13)
പഠിപ്പിക്കാൻവേണ്ടിയാണ് ശ്രേഷ്ഠൻ ചോദ്യം ചോദിക്കുന്നത്. വെളിപാടുസാഹിത്യത്തിലെ ഒരു സാധാരണ ശൈലിയാണിത് (സഖറിയാ 4:2 താരതമ്യം ചെയ്യുക).
“ഇവരാണു വലിയ ഞെരുക്കത്തിൽനിന്നു വന്നവർ; കുഞ്ഞാടിന്റെ രക്തത്തിൽ തങ്ങളുടെ വസ്ത്രങ്ങൾ കഴുകി വെളുപ്പിച്ചവർ.” (7:14)
ധീരമായ ഒരു വൈരുധ്യം: രക്തം വെളുപ്പിക്കുന്നു. സ്വന്തം അധ്വാനംകൊണ്ടല്ല, ക്രിസ്തുവിന്റെ ആത്മദാനംകൊണ്ടാണ് അങ്കികൾ വെളുത്തത്. ഗ്രീക്കിൽ വന്നവർ എന്നതു വർത്തമാനകാല രൂപമാണ്: വന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നവർ. ഘോഷയാത്ര ഇനിയും എത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു; ഭൂമിയിലെ സഭയും അതിന്റെ ഭാഗമാണ്.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
സ്വർഗത്തിലെ ആരാധനക്രമത്തെ വിവരിക്കാൻ കത്തോലിക്കാസഭയുടെ മതബോധനഗ്രന്ഥം ഈ ദർശനങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കുന്നു; ഭൂമിയിലെ സഭ ഇപ്പോൾത്തന്നെ അതിൽ പങ്കുചേരുന്നു (CCC 1137–1139). സഭ മൂന്ന് അവസ്ഥകളിലുള്ള ഒരേ കുടുംബമാണെന്നു രണ്ടാം വത്തിക്കാൻ കൗൺസിൽ പഠിപ്പിക്കുന്നു: ചിലർ ഭൂമിയിൽ തീർഥാടകർ, ചിലർ മരണശേഷം ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്നവർ, ചിലർ മഹത്വത്തിൽ; എല്ലാവരും ദൈവത്തിന്റെ ഒരേ സ്നേഹത്തിൽ ഒന്നായിരിക്കുന്നു (ലൂമെൻ ജെൻസിയം 49; CCC 954). മാമ്മോദീസായിൽ നൽകുന്ന വെള്ളവസ്ത്രത്തെ വെളിപാട് 7-ലെ വെള്ളയങ്കികളോടു പല സ്ഥലങ്ങളിലും ബന്ധിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. നാമകരണം ചെയ്യപ്പെടാത്ത അസംഖ്യം പേർ ഉൾപ്പെടെ, ആ ജനക്കൂട്ടം മുഴുവന്റെയും തിരുനാളാണ് സകല വിശുദ്ധരുടെയും മഹോത്സവം.
പശ്ചാത്തലം.
ഇരുപത്തിനാലാം സങ്കീർത്തനം ഒരു പ്രവേശനാരാധനയാണ്. ജറുസലെം ദേവാലയത്തിലേക്കു കയറിവന്ന തീർഥാടകർ കവാടത്തിൽവച്ച് ആർക്കാണു പ്രവേശിക്കാവുന്നത് എന്നു ചോദിക്കും; പുരോഹിതനോ ഗായകസംഘമോ വ്യവസ്ഥകൾ പറഞ്ഞ് ഉത്തരം നൽകും (സങ്കീർത്തനം 15; ഏശയ്യാ 33:14–16 താരതമ്യം ചെയ്യുക). സങ്കീർത്തനത്തിന്റെ രണ്ടാം പകുതി (7–10, ഇന്നു പാടുന്നില്ല) മഹത്വത്തിന്റെ രാജാവിനുവേണ്ടി തുറക്കാൻ കവാടങ്ങളോട് ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു; ഒരുപക്ഷേ വാഗ്ദാനപേടകവുമായുള്ള ഘോഷയാത്രയിലായിരിക്കാം ഇതു പാടിയിരുന്നത്.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“കർത്താവിന്റെ മലയിൽ ആരു കയറും?” (24:3)
തുടർന്നുവരുന്ന, അവിടുത്തെ വിശുദ്ധസ്ഥലത്ത് ആരു നിൽക്കും എന്ന ചോദ്യത്തിലെ നിൽക്കുക എന്ന ക്രിയ ഈ സങ്കീർത്തനത്തെ വെളിപാട് 7:9-നോടു ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു: യഥാർഥ വിശുദ്ധസ്ഥലത്ത് ഇപ്പോൾ നിൽക്കുന്നവരാണ് വിശുദ്ധർ.
“കളങ്കമറ്റ കൈകളും … മിഥ്യയുടെമേൽ മനസ്സു പതിക്കാത്തവനും കള്ളസത്യം ചെയ്യാത്തവനും തന്നെ.” (24:4)
ഹൃദയശുദ്ധിയുള്ളവർ ഭാഗ്യവാന്മാർ; അവർ ദൈവത്തെ കാണും എന്ന ആറാമത്തെ സുവിശേഷഭാഗ്യത്തിൽ യേശു ഈ വാക്യം ഏറ്റെടുക്കുന്നു (മത്തായി 5:8).
“ഇപ്രകാരമുള്ളവരാണ് അവിടുത്തെ അന്വേഷിക്കുന്നവരുടെ തലമുറ; അവരാണു യാക്കോബിന്റെ ദൈവത്തെ തേടുന്നത്.” (24:6)
പാഠത്തെക്കുറിച്ച് ഒരു കുറിപ്പ്. ഹീബ്രുപാഠം അക്ഷരാർഥത്തിൽ പറയുന്നത് യാക്കോബേ, അങ്ങയുടെ മുഖം തേടുന്നവർ എന്നാണ്. ഗ്രീക്ക്, സുറിയാനി വിവർത്തനങ്ങൾ യാക്കോബിന്റെ ദൈവം എന്നു വായിക്കുന്നു; കൂടുതൽ വ്യക്തമായ ഈ അർഥമാണ് പി.ഒ.സി. ബൈബിളും സ്വീകരിക്കുന്നത്. ഏതായാലും, യാക്കോബുമായി ഉടമ്പടി ചെയ്ത ദൈവത്തെയാണു തീർഥാടകർ തേടുന്നത്.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
ഈ സങ്കീർത്തനത്തിന്റെ രണ്ടാം പകുതി ആദിമസഭ ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്വർഗാരോഹണത്തെക്കുറിച്ചാണു പാടിയത്: ഉത്ഥിതനായ മഹത്വത്തിന്റെ രാജാവിനുവേണ്ടി സ്വർഗകവാടങ്ങൾ തുറക്കുന്നു. വിശുദ്ധ ജസ്റ്റിൻ രക്തസാക്ഷി തന്നെ ഇങ്ങനെ വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നുണ്ട് (ആശയം). സകല വിശുദ്ധരുടെയും തിരുനാളിൽ സഭ ആദ്യപകുതി പാടുന്നു: ആ രാജാവിനെ അനുഗമിച്ചു മല കയറുന്നവരാണ് കളങ്കമറ്റ കൈകളും നിർമലഹൃദയവും ഉള്ളവർ. കർത്താവേ, അങ്ങയുടെ മുഖം തേടുന്ന തലമുറയാണിത് എന്ന പ്രതിവചനം ഈ തിരുനാൾ മുഴുവനെയും ഒരൊറ്റ ആഗ്രഹത്തിലേക്കു കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നു.
പശ്ചാത്തലം.
പ്രിയശിഷ്യന്റെ പാരമ്പര്യത്തിൽനിന്ന് ഒന്നാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനം എഴുതപ്പെട്ടതാണ് യോഹന്നാന്റെ ഒന്നാം ലേഖനം. ഒരു പിളർപ്പ് ആ സമൂഹത്തെ ഉലച്ചിരുന്നു: അവർ നമ്മിൽനിന്നു പുറത്തുപോയി; എങ്കിലും അവർ നമ്മുടേതായിരുന്നില്ല (2:19). വിട്ടുപോകാതെ നിന്നവർ യഥാർഥത്തിൽ ദൈവത്തെ അറിയുന്നവരും അവിടുത്തെ മക്കളുമാണെന്നു ലേഖകൻ അവർക്ക് ഉറപ്പു നൽകുന്നു. സ്നേഹവും സത്യവുമാണ് യഥാർഥ ക്രൈസ്തവന്റെ രണ്ട് അടയാളങ്ങൾ.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“കണ്ടാലും! എത്ര വലിയ സ്നേഹമാണു പിതാവു നമ്മോടു കാണിച്ചത്. ദൈവമക്കളെന്നു നാം വിളിക്കപ്പെടുന്നു; നാം അങ്ങനെയാണു താനും.” (3:1)
നാം അങ്ങനെയാണു താനും എന്ന ഭാഗം ചില പിൽക്കാല കൈയെഴുത്തുപ്രതികളിൽ ഇല്ലെങ്കിലും ഏറ്റവും പഴയ പ്രതികളിൽ ഉറപ്പായും ഉണ്ട്; ആധുനിക വിവർത്തനങ്ങൾ അതു ചേർക്കുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ മക്കളായിരിക്കുക എന്നതു ഭക്തിനിർഭരമായ ഒരു സ്ഥാനപ്പേരല്ല; ഒരു യാഥാർഥ്യമാണ്.
“പ്രിയപ്പെട്ടവരേ, നാം ഇപ്പോൾ ദൈവത്തിന്റെ മക്കളാണ്. നാം എന്തായിത്തീരുമെന്ന് ഇതുവരെയും വെളിപ്പെട്ടിട്ടില്ല. … നാം അവിടുത്തെപ്പോലെ ആകും. അവിടുന്ന് ആയിരിക്കുന്നതുപോലെ നാം അവിടുത്തെ …” (3:2)
കാണലും ആയിത്തീരലും ഒന്നിച്ചുപോകുന്നു. നാം കാണുന്നത് എന്താണോ അതായി നാം മാറുന്നു. പുത്രനോടുള്ള മക്കളുടെ സാദൃശ്യം പൂർണമാകുന്നത് അവിടുത്തെ മുഖാഭിമുഖം കാണുമ്പോഴാണ് (1 കോറിന്തോസ് 13:12).
“ഈ പ്രത്യാശയുള്ളവൻ അവിടുന്നു പരിശുദ്ധനായിരിക്കുന്നതുപോലെ തന്നെത്തന്നെ വിശുദ്ധനാക്കുന്നു.” (3:3)
സുവിശേഷത്തിലേക്കുള്ള പാലം ഇതാണ്: ഹൃദയശുദ്ധിയുള്ളവർ ദൈവത്തെ കാണും. അനുദിനജീവിതത്തിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്ന സ്വർഗപ്രത്യാശയാണ് വിശുദ്ധി.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
സ്വർഗത്തെക്കുറിച്ചു പറയുമ്പോൾ മതബോധനഗ്രന്ഥം ഈ ഭാഗം ഉദ്ധരിക്കുന്നു: ഭാഗ്യവാന്മാർ അവിടുന്ന് ആയിരിക്കുന്നതുപോലെ, മുഖാഭിമുഖം, അവിടുത്തെ കാണുന്നു (CCC 1023). ദൈവത്തിന്റെ അതീതത്വം നിമിത്തം, ദൈവംതന്നെ തന്റെ രഹസ്യം നമുക്കു തുറന്നുതരുമ്പോൾ മാത്രമേ ഈ ദർശനം സാധ്യമാകൂ (CCC 1028). ഈ ലേഖനത്തെക്കുറിച്ചു പ്രസംഗിക്കുമ്പോൾ വിശുദ്ധ അഗസ്റ്റിൻ പറയുന്നു: നല്ല ക്രൈസ്തവന്റെ ജീവിതം മുഴുവൻ ഒരു വിശുദ്ധമായ ആഗ്രഹമാണ്; നമ്മെ കാത്തിരിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ദൈവം നമ്മുടെ ഹൃദയങ്ങളെ വിശാലമാക്കുന്നു, അവിടുത്തെ സ്വീകരിക്കാൻ (ആശയം; യോഹന്നാന്റെ ഒന്നാം ലേഖനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രസംഗങ്ങൾ 4.6).
പശ്ചാത്തലം.
മത്തായിയുടെ സുവിശേഷത്തിലെ അഞ്ചു വലിയ പ്രഭാഷണങ്ങളിൽ ആദ്യത്തേതായ ഗിരിപ്രഭാഷണം (മത്തായി 5–7) ആരംഭിക്കുന്നത് സുവിശേഷഭാഗ്യങ്ങളോടെയാണ്. ഏറെയും യഹൂദപശ്ചാത്തലമുള്ള ക്രൈസ്തവർക്കായി എഴുതുന്ന മത്തായി, നിയമവും പ്രവാചകന്മാരും പൂർത്തിയാക്കുന്ന ഗുരുവായി യേശുവിനെ അവതരിപ്പിക്കുന്നു (5:17).
യേശു മലയിലേക്കു കയറി ഒരു ഗുരുവിനെപ്പോലെ ഇരിക്കുന്നു. തിരുവെഴുത്തുകൾ അറിയുന്ന വായനക്കാരൻ സീനായ് മലയിലെ മോശയെ ഓർക്കും. എന്നാൽ മോശ ദൈവത്തിൽനിന്നു നിയമം സ്വീകരിച്ചു; യേശുവാകട്ടെ, സ്വന്തം അധികാരത്തോടെ സംസാരിക്കുന്നു: എന്നാൽ ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു (5:22).
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“ആത്മാവിൽ ദരിദ്രരായവർ ഭാഗ്യവാൻമാർ; സ്വർഗരാജ്യം അവരുടേതാണ്.” (5:3)
മറ്റെല്ലാ ഭാഗ്യങ്ങളിലേക്കുമുള്ള വാതിലാണ് ഒന്നാമത്തേത്. തങ്ങൾ ദരിദ്രരാണെന്ന് അറിയുന്നവർക്കു മാത്രമേ രാജ്യത്തെ ഒരു ദാനമായി സ്വീകരിക്കാനാവൂ.
“വിലപിക്കുന്നവർ ഭാഗ്യവാൻമാർ; അവർ ആശ്വസിപ്പിക്കപ്പെടും.” (5:4)
വിലപിക്കുന്ന എല്ലാവരെയും ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ അഭിഷിക്തൻ വരുന്നു എന്ന ഏശയ്യാ 61:2–3-ന്റെ പ്രതിധ്വനി. യേശുവാണ് ആ അഭിഷിക്തൻ.
“ഹൃദയശുദ്ധിയുള്ളവർ ഭാഗ്യവാൻമാർ; അവർ ദൈവത്തെ കാണും.” (5:8)
ഇന്നത്തെ തിരുനാളിന്റെ കേന്ദ്രം ഇതാണ്. ഓരോ ഭാഗ്യത്തിന്റെയും ലക്ഷ്യം ദൈവംതന്നെയാണ്.
“സമാധാനം സ്ഥാപിക്കുന്നവർ ഭാഗ്യവാൻമാർ; അവർ ദൈവപുത്രൻമാരെന്നു വിളിക്കപ്പെടും.” (5:9)
സമാധാനപ്രിയർ മാത്രമല്ല, സമാധാനം ഉണ്ടാക്കുന്നവർ. ഈ വാഗ്ദാനം സുവിശേഷത്തെ രണ്ടാം വായനയോടു ചേർക്കുന്നു: കൃപയാൽ ഇപ്പോൾത്തന്നെ അവർ എന്താണോ, അങ്ങനെ അവർ വിളിക്കപ്പെടും.
“സ്വർഗത്തിൽ നിങ്ങളുടെ പ്രതിഫലം വലുതായിരിക്കും.” (5:12)
ഇന്നത്തെ വായന ഇവിടെ അവസാനിക്കുന്നു (12a). പ്രതിഫലം ഒരു കൂലിയല്ല, ദൈവംതന്നെയാണ്; വിശുദ്ധർ ഇപ്പോൾ അനുഭവിക്കുന്ന അതേ പ്രതിഫലം.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
സുവിശേഷഭാഗ്യങ്ങൾ യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ മുഖം ചിത്രീകരിക്കുകയും അവിടുത്തെ സ്നേഹം വരച്ചുകാട്ടുകയും ചെയ്യുന്നു എന്നു മതബോധനഗ്രന്ഥം പറയുന്നു (CCC 1717). ആദ്യം അവ ദരിദ്രനും ശാന്തനും കരുണാമയനും പീഡിതനുമായിരുന്ന ക്രിസ്തുവിന്റെ ഛായാചിത്രമാണ്; പിന്നെ, അവിടുത്തെ മുഖം വീണ്ടും പ്രകാശിക്കുന്ന വിശുദ്ധരുടേതും. ദൈവം ഓരോ ഹൃദയത്തിലും നിക്ഷേപിച്ചിരിക്കുന്ന സന്തോഷത്തിനുള്ള സ്വാഭാവികമായ ആഗ്രഹത്തിന് അവ ഉത്തരം നൽകുന്നു (CCC 1718).
വിശുദ്ധ അഗസ്റ്റിൻ ഗിരിപ്രഭാഷണത്തെക്കുറിച്ച് ഒരു വ്യാഖ്യാനഗ്രന്ഥം മുഴുവൻ എഴുതി; ക്രൈസ്തവജീവിതത്തിന്റെ പൂർണമാതൃക എന്ന് അതിനെ വിളിച്ചു (ആശയം). വിശുദ്ധിയെക്കുറിച്ചുള്ള തന്റെ അപ്പസ്തോലിക പ്രബോധനത്തിന് (2018) ഫ്രാൻസിസ് മാർപാപ്പ മത്തായി 5:12-ൽനിന്ന് ആനന്ദിച്ചാഹ്ലാദിക്കുവിൻ (ഗൗദേത്തെ എത്ത് എക്സുൾത്താത്തെ) എന്ന പേരു നൽകി; സുവിശേഷഭാഗ്യങ്ങളെ ക്രൈസ്തവന്റെ തിരിച്ചറിയൽ കാർഡ് എന്നു വിളിക്കുകയും ചെയ്തു (GE 63). ഏതു ജീവിതാവസ്ഥയിലുമുള്ള എല്ലാ വിശ്വാസികളും ക്രൈസ്തവജീവിതത്തിന്റെ പൂർണതയിലേക്കും സ്നേഹത്തിന്റെ പരിപൂർണതയിലേക്കും വിളിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്നു രണ്ടാം വത്തിക്കാൻ കൗൺസിൽ പഠിപ്പിക്കുന്നു (ലൂമെൻ ജെൻസിയം 40).
1,44,000 പേർ മാത്രമാണോ രക്ഷിക്കപ്പെടുന്നത്?
അല്ല. പന്ത്രണ്ടു ഗുണം പന്ത്രണ്ടു ഗുണം ആയിരം എന്ന ഈ സംഖ്യ പൂർണതയുടെ പ്രതീകമാണ്. ഇതേ അധ്യായത്തിൽത്തന്നെ ആർക്കും എണ്ണാനാവാത്ത ഒരു ജനക്കൂട്ടത്തെ യോഹന്നാൻ കാണുന്നു (7:9). പൂർണവും എണ്ണമറ്റതുമായ ഒരേ ദൈവജനത്തിന്റെ രണ്ടു ചിത്രങ്ങളായാണ് സഭ ഇവയെ വായിക്കുന്നത്.
ക്രിസ്തു ഏകമധ്യസ്ഥനാണെങ്കിൽ, നമുക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കാൻ വിശുദ്ധരോട് അപേക്ഷിക്കുന്നത് എന്തിന്?
ദൈവത്തിനും മനുഷ്യർക്കും മധ്യേയുള്ള ഏകമധ്യസ്ഥൻ ക്രിസ്തുവാണ് (1 തിമോത്തേയോസ് 2:5). വിശുദ്ധർ അവിടുത്തെ സ്ഥാനം ഏറ്റെടുക്കുന്നില്ല; അവർ അവിടുത്തോട് ഐക്യപ്പെട്ട്, നമ്മോടുള്ള അവിടുത്തെ സ്നേഹത്തിൽ പങ്കുചേരുന്നു. ഭൂമിയിൽ നാം പരസ്പരം പ്രാർഥന ചോദിക്കുന്നതുപോലെ, ദൈവത്തോടുകൂടെ ആയിരിക്കുന്നവരോടും നാം ചോദിക്കുന്നു; ക്രിസ്തുവഴി നമുക്കുവേണ്ടി മാധ്യസ്ഥ്യം വഹിക്കുന്നതിൽനിന്ന് അവർ വിരമിക്കുന്നില്ല (CCC 956).
നാമകരണം ചെയ്യപ്പെട്ട വിശുദ്ധർക്കു മാത്രമുള്ളതാണോ ഈ തിരുനാൾ?
അല്ല. ചിലർ തീർച്ചയായും സ്വർഗത്തിലാണെന്നും അവരെ മാതൃകകളായി ഉയർത്തിക്കാട്ടാമെന്നും നാമകരണം പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. എന്നാൽ ഈ തിരുനാൾ ആ ജനക്കൂട്ടത്തെ മുഴുവൻ ആദരിക്കുന്നു: ഇപ്പോൾ ദൈവത്തോടുകൂടെയുള്ള നമ്മുടെ മുത്തശ്ശീമുത്തച്ഛന്മാരും അയൽക്കാരും അറിയപ്പെടാത്ത അനേകം വിശ്വസ്തരും ഉൾപ്പെടെ.
റോമൻ പാരമ്പര്യത്തിൽ, ഏഴാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആരംഭത്തിൽ ബോനിഫസ് നാലാമൻ മാർപാപ്പ റോമിലെ പന്തേയോൻ പരിശുദ്ധ കന്യകാമറിയത്തിനും സകല രക്തസാക്ഷികൾക്കുമായി പ്രതിഷ്ഠിച്ചു. എട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ഗ്രിഗറി മൂന്നാമൻ മാർപാപ്പ വിശുദ്ധ പത്രോസിന്റെ ബസിലിക്കയിൽ ഒരു ചാപ്പൽ നവംബർ 1-ന് സകല വിശുദ്ധർക്കുമായി പ്രതിഷ്ഠിച്ചു; ഒൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ഗ്രിഗറി നാലാമൻ മാർപാപ്പ ഈ തിരുനാൾ പാശ്ചാത്യസഭ മുഴുവനിലേക്കും വ്യാപിപ്പിച്ചു. ദിവ്യബലിയിലെ ആമുഖഗീതം, നമ്മുടെ അമ്മയായ സ്വർഗീയ ജറുസലെം എന്ന അങ്ങയുടെ നഗരത്തിന്റെ ഉത്സവത്തെക്കുറിച്ചു പറയുന്നു. മാമ്മോദീസായിലും പട്ടംകൊടയിലും പാടുന്ന സകല വിശുദ്ധരുടെയും ലുത്തിനിയ ഇന്ന് ഏറെ ഉചിതമായ പ്രാർഥനയാണ്. നാളത്തെ സകല മരിച്ചവരുടെയും ഓർമയിലേക്ക് ഈ തിരുനാൾ നേരിട്ടു നയിക്കുന്നു: മഹത്വത്തിലുള്ള സഭയും ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്ന സഭയും അടുത്തടുത്ത് അനുസ്മരിക്കപ്പെടുന്നു.