1 നവംബർ 2026 · സീറോ മലബാർ റീത്ത്
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുകകൂടാതെ: ലത്തീൻ റീത്ത് · സീറോ മലങ്കര റീത്ത് · English
“അതുകൊണ്ട് ജാഗരൂകരായിരിക്കുവിൻ. ആ ദിവസമോ മണിക്കൂറോ നിങ്ങൾ അറിയുന്നില്ല.” മത്തായി 25:13
സീറോ മലബാർ ആരാധനാവത്സരം ആരംഭിച്ചതുപോലെതന്നെ അവസാനിക്കുന്നു: സഭയെ നോക്കിക്കൊണ്ട്. പിതാവിനു സമർപ്പിക്കാൻ മിശിഹാ ഒരുക്കുന്ന മണവാട്ടിയായും ദൈവജനത്തിനിടയിലെ ദൈവത്തിന്റെ വാസസ്ഥലമായും സഭയെ ധ്യാനിക്കാൻ നാലാഴ്ചത്തെ പള്ളിക്കൂദാശക്കാലം നമ്മെ ക്ഷണിക്കുന്നു. മരുഭൂമിമുതൽ കാലത്തിന്റെ അന്ത്യംവരെ ആ വാസസ്ഥലത്തെ വായനകൾ പിന്തുടരുന്നു.
മരുഭൂമിയിൽ മോശ പാളയത്തിനു പുറത്ത് സമാഗമകൂടാരം അടിക്കുന്നു. കർത്താവിനെ അന്വേഷിക്കുന്നവരെല്ലാം അവിടേക്കു പോകുന്നു; മേഘസ്തംഭം കൂടാരവാതിൽക്കൽ ഇറങ്ങിവരുന്നു; “സ്നേഹിതനോടെന്നപോലെ കർത്താവു മോശയോടു മുഖാഭിമുഖം സംസാരിച്ചിരുന്നു.” ദൈവം തന്റെ ജനവുമായി സൗഹൃദം ആഗ്രഹിക്കുന്നു; അവരെ കണ്ടുമുട്ടാൻ ഒരിടം തെരഞ്ഞെടുക്കുന്നു.
ആ കൂടാരം എന്തിലേക്കാണു വിരൽചൂണ്ടിയതെന്നു ഹെബ്രായലേഖനം പറയുന്നു. പ്രധാനപുരോഹിതനായ മിശിഹാ മനുഷ്യനിർമിതമല്ലാത്ത, കൂടുതൽ മഹനീയവും പൂർണവുമായ കൂടാരത്തിലൂടെ മൃഗങ്ങളുടെ രക്തത്താലല്ല, സ്വന്തം രക്തത്താൽ ശ്രീകോവിലിൽ പ്രവേശിച്ചു. ഭൂമിയിലെ സഭ ആ വിശുദ്ധസ്ഥലത്തേക്കുള്ള വാതിലാണ്: ഓരോ കുർബാനയും മിശിഹായോടൊപ്പം അതിവിശുദ്ധസ്ഥലത്തേക്കുള്ള നമ്മുടെ പ്രവേശനമാണ്.
സുവിശേഷം ഈ കാലത്തിന്റെ സ്വരം കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നു: ഒരുക്കം. പത്തു കന്യകമാർ മണവാളനെ കാത്തിരിക്കുന്നു; അഞ്ചുപേരുടെ കൈയിൽ എണ്ണയുണ്ട്, അഞ്ചുപേരുടെ കൈയിലില്ല. ഒരുങ്ങിയിരുന്നവർക്കായി വാതിൽ തുറക്കുന്നു; പിന്നെ അത് അടയ്ക്കപ്പെടുന്നു. മണവാളനെ കാത്തിരിക്കുന്ന മണവാട്ടിയാണു സഭ. അവസാനനിമിഷം എണ്ണ കടം വാങ്ങാനാവില്ല: അതു ദിനംപ്രതി ശേഖരിക്കുന്ന വിശ്വാസവും പ്രാർഥനയും സ്നേഹവുമാണ്. കർത്താവിൽ ആശ്രയിക്കുന്നവർ തളരുകയില്ലെന്ന് ഏശയ്യാ വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നു. കാത്തിരിപ്പുതന്നെ ശക്തിയായി മാറുന്നു.
വിഷയം: “മണവാട്ടി തന്റെ വിളക്കു കത്തിനിർത്തുന്നു.”
പള്ളിക്കൂദാശക്കാലം ആരംഭിക്കുന്നു: ദൈവത്തിന്റെ വാസസ്ഥലമായും മണവാളനെ കാത്തിരിക്കുന്ന മണവാട്ടിയായും സഭ തന്നെത്തന്നെ ധ്യാനിക്കുന്നു. സമാഗമകൂടാരവും മിശിഹാ പ്രവേശിച്ച യഥാർഥ ശ്രീകോവിലും വിവേകവതികളായ കന്യകമാരും ഇന്നത്തെ സന്ദേശത്തിനു രൂപം നൽകുന്നു.
“സ്നേഹിതനോടെന്നപോലെ കർത്താവു മോശയോടു മുഖാഭിമുഖം സംസാരിച്ചിരുന്നു.” പുറപ്പാട് 33:11
“എന്നാൽ, വരാനിരിക്കുന്ന നൻമകളുടെ പ്രധാനപുരോഹിതനായി ക്രിസ്തു പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. കൂടുതൽ മഹനീയവും പൂർണവും മനുഷ്യനിർമിതമല്ലാത്തതും സൃഷ്ടവസ്തുക്കളിൽപ്പെടാത്തതുമായ കൂടാരത്തിലൂടെ എന്നേക്കുമായി ശ്രീകോവിലിൽ അവൻ പ്രവേശിച്ചു.” ഹെബ്രായർ 9:11
ജീവിതത്തിൽ: ഈ ആഴ്ച പത്തു മിനിറ്റ് ദിവ്യകാരുണ്യസന്നിധിയിൽ ചെലവഴിക്കുക.
“സൈന്യങ്ങളുടെ കർത്താവേ, അങ്ങയുടെ വാസസ്ഥലം എത്ര മനോഹരം! എന്റെ ആത്മാവു കർത്താവിന്റെ അങ്കണത്തിലെത്താൻ വാഞ്ഛിച്ചു തളരുന്നു; എന്റെ മനസ്സും ശരീരവും ജീവിക്കുന്നവനായ ദൈവത്തിന് ആനന്ദഗാനമാലപിക്കുന്നു.” സങ്കീർത്തനം 84:1–2
“അവൻ അവിടെ പ്രവേശിച്ചു നിത്യരക്ഷ സാധിച്ചതു കോലാടുകളുടെയോ കാളക്കിടാക്കളുടെയോ രക്തത്തിലൂടെയല്ല, സ്വന്തം രക്തത്തിലൂടെയാണ്.” ഹെബ്രായർ 9:12
ജീവിതത്തിൽ: അടുത്ത ഞായറാഴ്ച നേരത്തേ പള്ളിയിലെത്തി നിശ്ശബ്ദതയിൽ കുർബാനയ്ക്കായി ഒരുങ്ങുക.
“എന്നാൽ, ദൈവത്തിൽ ആശ്രയിക്കുന്നവർ വീണ്ടും ശക്തി പ്രാപിക്കും; അവർ കഴുകൻമാരെപ്പോലെ ചിറകടിച്ചുയരും. അവർ ഓടിയാലും ക്ഷീണിക്കുകയില്ല; നടന്നാൽ തളരുകയുമില്ല.” ഏശയ്യാ 40:31
“അവർ വാങ്ങാൻ പോയപ്പോൾ മണവാളൻ വന്നു. ഒരുങ്ങിയിരുന്നവർ അവനോടൊത്തു വിവാഹവിരുന്നിന് അകത്തു പ്രവേശിച്ചു; വാതിൽ അടയ്ക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു.” മത്തായി 25:10
ജീവിതത്തിൽ: പള്ളിക്കൂദാശക്കാലത്തെ നാലാഴ്ചത്തേക്ക് ഒരു അനുദിനപ്രാർഥനാശീലം തെരഞ്ഞെടുക്കുക.
മണവാളന്റെ ചോദ്യത്തോടെ സഭ തന്റെ വർഷം അവസാനിപ്പിക്കുന്നു: നിങ്ങൾ ഒരുങ്ങിയിട്ടുണ്ടോ?
ദിനംപ്രതി എണ്ണ സംഭരിച്ച് അവിടുത്തോടൊപ്പം വിരുന്നിൽ പ്രവേശിക്കാം.
തീരുമാനം: ഈ ആഴ്ച എല്ലാ സന്ധ്യയിലും കുടുംബപ്രാർഥനയ്ക്ക് ഒരു ചെറിയ വിളക്കോ മെഴുകുതിരിയോ കൊളുത്തുക.
പ്രിയ സഹോദരീസഹോദരന്മാരേ, നമ്മുടെ ആരാധനാവത്സരം ഇന്ന് അതിന്റെ അവസാനകാലമായ പള്ളിക്കൂദാശക്കാലത്തിലേക്കു പ്രവേശിക്കുന്നു. നാലാഴ്ച നാം സഭയെത്തന്നെ നോക്കുന്നു: ദൈവം നമ്മോടൊപ്പം വസിക്കുന്ന ഭവനവും മണവാളനെ കാത്തിരിക്കുന്ന മണവാട്ടിയും.
ഒന്നാം വായനയിൽ മോശ പാളയത്തിനു പുറത്ത് ഒരു കൂടാരം അടിച്ച് അതിനെ സമാഗമകൂടാരം എന്നു വിളിക്കുന്നു. മേഘം ഇറങ്ങിവരുന്നു; സ്നേഹിതനോടെന്നപോലെ കർത്താവു മോശയോടു മുഖാഭിമുഖം സംസാരിക്കുന്നു. ദൈവത്തിനു ദാസന്മാർ മാത്രം പോരാ; അവിടുന്നു സ്നേഹിതരെ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. സഭയാണു നമ്മുടെ സമാഗമകൂടാരം; ഓരോ പ്രാർഥനയും സ്നേഹിതർ തമ്മിലുള്ള സംഭാഷണമാണ്.
മരുഭൂമിയിലെ കൂടാരം ഒരു നിഴൽ മാത്രമായിരുന്നുവെന്നു ഹെബ്രായലേഖനം പറയുന്നു. കൈകൊണ്ടു നിർമിക്കാത്ത യഥാർഥ ശ്രീകോവിലിൽ മിശിഹാ സ്വന്തം രക്തവുമായി പ്രവേശിച്ചു. വിശുദ്ധ കുർബാനയ്ക്കു വരുമ്പോൾ നാം ഒരു കെട്ടിടത്തിലെ കാണികളല്ല; മിശിഹായോടൊപ്പം പിതാവിന്റെ സന്നിധിയിലേക്കു നാം പ്രവേശിക്കുന്നു.
ഈ കാലത്തിന്റെ ചോദ്യം സുവിശേഷം ചോദിക്കുന്നു: നിങ്ങൾ ഒരുങ്ങിയിട്ടുണ്ടോ? പത്തു കന്യകമാർ മണവാളനെ കാത്തിരിക്കുന്നു. എല്ലാവരുടെയും കൈയിൽ വിളക്കുണ്ട്; അഞ്ചുപേരുടെ കൈയിൽ മാത്രമേ എണ്ണയുള്ളൂ. അർധരാത്രിയിൽ വിളി കേൾക്കുമ്പോൾ എണ്ണ കടം വാങ്ങാനാവില്ല. വിശ്വാസവും പ്രാർഥനയും സ്നേഹവും അവസാനനിമിഷം മറ്റുള്ളവരിൽനിന്നു ശേഖരിക്കാവുന്നവയല്ല; അവ ദിനംപ്രതി സംഭരിക്കപ്പെടുന്നു.
അതുകൊണ്ട് ഈ ആഴ്ച എണ്ണ സംഭരിക്കാം. സമാഗമകൂടാരത്തിലേക്കു വരാം. സ്നേഹിതനോടെന്നപോലെ കർത്താവിനോടു സംസാരിക്കാം. കർത്താവിൽ ആശ്രയിക്കുന്നവർ വീണ്ടും ശക്തി പ്രാപിക്കുമെന്ന് ഏശയ്യാ പറയുന്നു. അവിടുന്നു വരുമ്പോൾ നമ്മുടെ വിളക്കുകൾ കത്തുന്നുണ്ടാകട്ടെ. ആമേൻ.
സഭയെ മിശിഹായുടെ മണവാട്ടിയായി, അവിടുത്തെ ആഗമനത്തിന് ഒരുങ്ങിയവളായി, ധ്യാനിച്ചുകൊണ്ട് പള്ളിക്കൂദാശക്കാലം നമ്മുടെ ആരാധനക്രമവത്സരം അവസാനിപ്പിക്കുന്നു.
📖 ഏശയ്യാ 61:10
📖 എഫേസോസ് 5:25–27
ജീവിതത്തിൽ: ഇടവകയുടെ സൗന്ദര്യം അലങ്കാരം മാത്രമല്ല, വിശുദ്ധിയാകട്ടെ.
📖 പുറപ്പാട് 27:20–21
📖 മത്തായി 25:1–13
ജീവിതത്തിൽ: ദിവസേനയുള്ള പ്രാർഥനകൊണ്ട് വിളക്ക് കത്തിച്ചുനിർത്തുക.
📖 പുറപ്പാട് 33:7–11
📖 ഹെബ്രായർ 9:11–14
ജീവിതത്തിൽ: ഒരു വിവാഹവിരുന്നിനെന്നപോലെ വിശുദ്ധ കുർബാനയ്ക്കു വരിക.
സഭ ഒരു കെട്ടിടമോ സംഘടനയോ മാത്രമല്ല; മിശിഹായുടെ മണവാട്ടിയാണ്.
മണവാളനുവേണ്ടി ഒരുങ്ങിയ മണവാട്ടിയാകാൻ പള്ളിക്കൂദാശക്കാലം ക്ഷണിക്കുന്നു.
തീരുമാനം: ഈ കാലത്ത് ദിവസേനയുള്ള പ്രാർഥനയും ഞായറാഴ്ചത്തെ വിശുദ്ധ കുർബാനയുംകൊണ്ട് എന്റെ വിളക്ക് കത്തിച്ചുനിർത്തും.
പ്രിയ സഹോദരങ്ങളേ, പള്ളിക്കൂദാശക്കാലത്തോടെ നമ്മുടെ ആരാധനക്രമവത്സരം അവസാനകാലത്തിലേക്കു പ്രവേശിക്കുന്നു. നാലാഴ്ച സഭ തന്നെത്തന്നെ ധ്യാനിക്കുന്നു; അഹങ്കാരത്തോടെയല്ല, മിശിഹാ തന്നെ എന്താക്കിത്തീർത്തു എന്ന വിസ്മയത്തോടെ. സഭയെ മിശിഹായുടെ മണവാട്ടിയായി കാണാൻ പൗരസ്ത്യപിതാക്കന്മാർ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു; അവളുടെ സൗന്ദര്യം ധ്യാനിക്കാനുള്ള കാലമാണിത്.
മിശിഹാ സഭയെ സ്നേഹിക്കുകയും അവളെ വിശുദ്ധീകരിക്കാൻ തന്നെത്തന്നെ അവൾക്കുവേണ്ടി ഏൽപിച്ചുകൊടുക്കുകയും ചെയ്തു; കറയോ ചുളിവോ ഇല്ലാതെ മഹത്വപൂർണയായി അവളെ തനിക്കുതന്നെ സമർപ്പിക്കാൻ (എഫേസോസ് 5:25–27). സഭയുടെ സൗന്ദര്യം അവളുടെ കെട്ടിടങ്ങളിലോ സമ്പത്തിലോ അല്ല; കൂദാശകളിൽ അവൾക്കു നൽകപ്പെടുന്നതും വിശുദ്ധരുടെ ജീവിതത്തിൽ ദൃശ്യമാകുന്നതുമായ മിശിഹായുടെ വിശുദ്ധിയിലാണ്. നാം ഓരോരുത്തരും ആ മണവാട്ടിയുടെ ഭാഗമാണ്.
മണവാളനെ കാത്തിരിക്കുന്ന പത്തു കന്യകമാരെക്കുറിച്ച് ഇന്നത്തെ സുവിശേഷം പറയുന്നു (മത്തായി 25:1–13). അഞ്ചുപേർ വിവേകമതികളായി അധികം എണ്ണ കരുതി; അഞ്ചുപേർ കരുതിയില്ല. അർധരാത്രിയിൽ മണവാളൻ വന്നപ്പോൾ എണ്ണ കടം ചോദിച്ചു; കൊടുക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ചിലതു കടം വാങ്ങാനാവില്ല: വ്യക്തിപരമായ വിശ്വാസം, പ്രാർഥനാജീവിതം, ദിവസേന പടുത്തുയർത്തുന്ന സ്നേഹം. എനിക്കുപകരം ആർക്കും പ്രാർഥിക്കാനാവില്ല. എണ്ണ എന്റേതുതന്നെയായിരിക്കണം.
യഥാർഥ പ്രധാനപുരോഹിതനെ ഹെബ്രായലേഖനം കാണിച്ചുതരുന്നു. ആടുകളുടെയും കാളക്കുട്ടികളുടെയും രക്തവുമായല്ല, സ്വന്തം രക്തവുമായി ഒരിക്കൽ എന്നേക്കുമായി മിശിഹാ സ്വർഗീയ വിശുദ്ധസ്ഥലത്തു പ്രവേശിച്ചു (ഹെബ്രായർ 9:11–12). സമാഗമകൂടാരത്തിൽ ഒരു സ്നേഹിതനോടെന്നപോലെ മോശ ദൈവത്തോടു മുഖാമുഖം സംസാരിച്ചു (പുറപ്പാട് 33:11); മിശിഹായിൽ ഓരോ വിശ്വാസിയും ആ സൗഹൃദത്തിലേക്കു ക്ഷണിക്കപ്പെടുന്നു. ഓരോ വിശുദ്ധ കുർബാനയും മണവാളൻ പിതാവിനു തന്നെത്തന്നെ അർപ്പിക്കുന്ന സ്വർഗീയ ആരാധനയിലുള്ള പങ്കാളിത്തമാണ്.
അതുകൊണ്ട് ഈ കാലത്ത് സഭയോടുള്ള സ്നേഹം നവീകരിക്കാം. അവൾക്കായി പ്രാർഥിക്കുക, അവളെ സംരക്ഷിക്കുക, ശുശ്രൂഷിക്കുക; നാമുൾപ്പെടെയുള്ള അവളുടെ അംഗങ്ങൾ പാപികളായിരിക്കുമ്പോഴും അവളെക്കുറിച്ചു ലജ്ജിക്കാതിരിക്കുക. മണവാളൻ വരുമ്പോൾ അവിടുത്തോടൊപ്പം വിവാഹവിരുന്നിൽ പ്രവേശിക്കാൻ നമ്മുടെ വിളക്കുകൾ കത്തിച്ചുനിർത്താം.
പള്ളിക്കൂദാശക്കാലത്ത് സഭ തന്റെ രഹസ്യത്തെക്കുറിച്ചു ധ്യാനിക്കുന്നു. രണ്ടാം വത്തിക്കാൻ സൂനഹദോസും മതബോധനഗ്രന്ഥവും സഭയെക്കുറിച്ച് എന്തു പഠിപ്പിക്കുന്നുവെന്നു നോക്കാം.
📖 ഉൽപത്തി 2:21–23
📖 യോഹന്നാൻ 19:34
ജീവിതത്തിൽ: എല്ലാ ദിവസവും സഭയ്ക്കായി പ്രാർഥിക്കുക.
📖 പുറപ്പാട് 19:5–6
📖 1 കോറിന്തോസ് 12:12–27
ജീവിതത്തിൽ: ഈ വർഷം നിങ്ങളുടെ കഴിവുകൾ ശരീരത്തിനായി ഉപയോഗിക്കുക.
📖 സങ്കീർത്തനം 133
📖 എഫേസോസ് 4:1–6
ജീവിതത്തിൽ: ഈ മാസം നമ്മുടെ സഭയുടെ പൈതൃകത്തെക്കുറിച്ച് ഒരു കാര്യം പഠിക്കുക.
സഭയെ സ്നേഹിക്കുന്നത് അവളുടെ ശിരസ്സും മണവാളനുമായ മിശിഹായെ സ്നേഹിക്കലാണ്.
നമ്മുടെ സീറോ മലബാർ പൈതൃകം സാർവത്രികസഭയ്ക്കു മുഴുവനുമുള്ള നിധിയാണ്.
തീരുമാനം: ഈ മാസം നമ്മുടെ സഭയുടെ പൈതൃകത്തെക്കുറിച്ചു കൂടുതൽ പഠിക്കും; ദിവസവും സഭയ്ക്കായി പ്രാർഥിക്കും.
പ്രിയ സഹോദരങ്ങളേ, പള്ളിക്കൂദാശക്കാലത്ത് സഭയുടെ രഹസ്യത്തെക്കുറിച്ചു ധ്യാനിക്കാൻ നമ്മുടെ സഭ നമ്മെ ക്ഷണിക്കുന്നു. സഭ എന്താണ്? പലരും കെട്ടിടങ്ങളെക്കുറിച്ചോ വൈദികരെയും മെത്രാന്മാരെയുംകുറിച്ചോ ഒരു സംഘടനയെക്കുറിച്ചോ ചിന്തിക്കുന്നു. ഇവയെല്ലാം സഭയുടേതാണ്; എന്നാൽ സഭ അതിലെല്ലാം വലുതാണ്.
മിശിഹായിൽ സഭ ഒരു കൂദാശപോലെയാണ്: ദൈവവുമായുള്ള കൂട്ടായ്മയുടെയും മനുഷ്യവംശം മുഴുവന്റെയും ഐക്യത്തിന്റെ അടയാളവും ഉപകരണവും എന്നു പറഞ്ഞുകൊണ്ടാണ് രണ്ടാം വത്തിക്കാൻ സൂനഹദോസ് സഭയെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രബോധനം തുടങ്ങുന്നത് (തിരുസഭ 1). അവൾ ഒരേസമയം ദൃശ്യവും ആത്മീയവുമാണ്, ഒരു മാനുഷിക സമൂഹവും ദൈവികരഹസ്യവും (മതബോധനഗ്രന്ഥം 771). ഉറങ്ങിക്കിടന്ന ആദത്തിന്റെ പാർശ്വത്തിൽനിന്ന് ഹവ്വാ രൂപപ്പെട്ടതുപോലെ കുരിശിൽ ഉറങ്ങിയ മിശിഹായുടെ പിളർക്കപ്പെട്ട പാർശ്വത്തിൽനിന്ന് സഭ ജനിച്ചുവെന്ന് പിതാക്കന്മാർ പറഞ്ഞു (മതബോധനഗ്രന്ഥം 766; യോഹന്നാൻ 19:34).
സഭയ്ക്കു ബൈബിൾ പല പ്രതീകങ്ങൾ നൽകുന്നു. എല്ലാ ജനതകളിൽനിന്നും വിളിക്കപ്പെട്ട പുരോഹിതജനമായ ദൈവജനമാണ് അവൾ (മതബോധനഗ്രന്ഥം 781–786). ഓരോ അംഗത്തിനും എല്ലാവരുടെയും നന്മയ്ക്കായി ഓരോ വരമുള്ള മിശിഹായുടെ ശരീരമാണ് അവൾ (1 കോറിന്തോസ് 12:12–27; മതബോധനഗ്രന്ഥം 787–796). ജീവനും ഐക്യവും നൽകുന്ന പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ ആലയമാണ് അവൾ (മതബോധനഗ്രന്ഥം 797–801). മിശിഹായാൽ സ്നേഹിക്കപ്പെട്ട്, അവിടുത്തെ കാത്തിരിക്കുന്ന മണവാട്ടിയുമാണ് അവൾ.
കത്തോലിക്കാസഭ സഭകളുടെ ഒരു കൂട്ടായ്മയാണ്: ലത്തീൻ സഭയും പൗരസ്ത്യ കത്തോലിക്കാസഭകളും; ഓരോന്നിനും സ്വന്തം ആരാധനക്രമവും ആധ്യാത്മികതയും ദൈവശാസ്ത്രവും ശിക്ഷണക്രമവും; എല്ലാം റോമാമാർപാപ്പയോടുള്ള ഐക്യത്തിൽ (പൗരസ്ത്യസഭകൾ 2–3). മാർ തോമാശ്ലീഹായുടെ പ്രസംഗത്തിൽ വിശ്വാസം വേരൂന്നിയ നമ്മുടെ സീറോ മലബാർ സഭ അത്തരത്തിലുള്ള ഒരു സ്വയാധികാരസഭയാണ്. അതിന്റെ പൗരസ്ത്യ സുറിയാനി ആരാധനക്രമവും പൈതൃകവും നമുക്കു മാത്രമല്ല, സഭയ്ക്കു മുഴുവനുമുള്ള നിധിയാണ്.
അതുകൊണ്ട് സഭയെ സ്നേഹിക്കാം: സാർവത്രികസഭയെയും, പൈതൃകത്തോടുകൂടിയ നമ്മുടെ സ്വന്തം സഭയെയും. മാർപാപ്പയ്ക്കും മേജർ ആർച്ചുബിഷപ്പിനും നമ്മുടെ മെത്രാന്മാർക്കുംവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കാം. ഇടവകയിൽ നമ്മുടെ കഴിവുകൾ ഉപയോഗിക്കാം. സഭയെ സ്നേഹിക്കുന്നത് അവളുടെ ശിരസ്സും മണവാളനുമായ മിശിഹായെ സ്നേഹിക്കലാണെന്ന് ഓർക്കാം.
കുഞ്ഞുങ്ങളേ, സന്ധ്യയ്ക്കു വീട്ടിൽ നിലവിളക്കു കൊളുത്തുന്നതു കണ്ടിട്ടുണ്ടോ? ആരെങ്കിലും ദിവസവും അതിൽ എണ്ണ ഒഴിക്കണം.
ഒരു കല്യാണത്തിനു കാത്തിരുന്ന പത്തു പെൺകുട്ടികളുടെ കഥ ഈശോ പറഞ്ഞു. അഞ്ചുപേർ കൂടുതൽ എണ്ണ കരുതി, ഒരുങ്ങിയിരുന്നു; അഞ്ചുപേർ മറന്നു, വിരുന്നു നഷ്ടപ്പെട്ടു!
നമ്മുടെ എണ്ണ പ്രാർഥനയും ദയയുമാണ്. ദിവസവും നമ്മുടെ വിളക്കു നിറയ്ക്കാം. ഒന്നിച്ചു പറയാം: “ഈശോയേ, എന്റെ വിളക്ക് അങ്ങേക്കായി കത്തുന്നു!”
സഭയുടെ മണവാളനായ ഈശോയേ, സ്വന്തം രക്തത്താൽ അങ്ങ് യഥാർഥ ശ്രീകോവിലിൽ പ്രവേശിച്ചുവല്ലോ. വിശ്വാസവും സ്നേഹവുംകൊണ്ടു ഞങ്ങളുടെ വിളക്കുകൾ കത്തിനിർത്തണമേ; അങ്ങു വരുമ്പോൾ ഒരുങ്ങിയിരുന്ന് അങ്ങയോടൊപ്പം വിവാഹവിരുന്നിൽ പ്രവേശിക്കാൻ ഞങ്ങൾക്ക് ഇടയാക്കണമേ. ആമേൻ.
പൗരസ്ത്യ സുറിയാനി ആരാധനാവത്സരത്തിലെ അവസാനകാലമായ പള്ളിക്കൂദാശക്കാലം സഭയെ ദൈവത്തിന്റെ വാസസ്ഥലമായും തന്റെ നാഥനെ കാത്തിരിക്കുന്ന മണവാട്ടിയായും ധ്യാനിക്കുന്നു. ദൈവം തന്റെ ജനത്തെ കണ്ടുമുട്ടുന്ന ഇടം ഏതെന്ന് ഇന്നത്തെ വായനകൾ കാണിച്ചുതരുന്നു. പുറപ്പാടിൽ അതു പാപം ചെയ്ത പാളയത്തിനു പുറത്തുള്ള ഒരു കൂടാരമാണ്. ഏശയ്യായിൽ, പ്രവാസത്തിൽ തളർന്ന ജനത്തിന്റെ ശക്തി ദൈവംതന്നെയാണ്. ഹെബ്രായരിൽ, മിശിഹാ സ്വന്തം രക്തവുമായി കൈകൊണ്ടു നിർമിക്കാത്ത യഥാർഥ കൂടാരത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്നു. മത്തായിയിൽ, ഒരുങ്ങിയിരിക്കുന്നവർക്കായി വിവാഹശാലയുടെ വാതിൽ തുറക്കുന്നു. സമാഗമകൂടാരം മുതൽ വിവാഹവിരുന്നുവരെ നീളുന്ന ഈ വായനകളുടെ താക്കോൽവാക്കുകൾ മൂന്നാണ്: കണ്ടുമുട്ടൽ, കാത്തിരിപ്പ്, പ്രവേശനം.
പശ്ചാത്തലം.
സ്വർണക്കാളക്കുട്ടിയുടെ സംഭവത്തിനു (പുറപ്പാട് 32) തൊട്ടുപിന്നാലെയാണ് ഈ അധ്യായം. ദൈവം ദേശം വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നുണ്ട്; എന്നാൽ, ദുശ്ശാഠ്യക്കാരായ ജനത്തെ വഴിയിൽവച്ചു നശിപ്പിക്കാതിരിക്കാൻ താൻ അവരുടെ ഇടയിൽ പോകുകയില്ല എന്ന് അവിടുന്നു പറയുന്നു (33:3). ജനം വിലപിക്കുകയും ഹോറെബിൽവച്ച് ആഭരണങ്ങൾ ഊരിമാറ്റുകയും ചെയ്യുന്നു (33:4–6). പാപം ചെയ്ത ഒരു ജനത്തിന്റെ ഇടയിൽ ദൈവം ഇനിയും വസിക്കുമോ? ഇതാണ് ഈ അധ്യായം മുഴുവന്റെയും ചോദ്യം.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“കർത്താവിന്റെ ഹിതം അറിയാൻ ആഗ്രഹിച്ചവരൊക്കെ പാളയത്തിനു വെളിയിലുള്ള ഈ കൂടാരത്തിലേക്കു പോയിരുന്നു.” (33:7)
കർത്താവിനെ അന്വേഷിക്കാൻ ജനം പാളയം വിട്ടിറങ്ങണം; കാളക്കുട്ടിയെ ഉണ്ടാക്കിയ ഇടമാണല്ലോ പാളയം. ആരാധന ആരംഭിക്കുന്നത് ഒരു പുറപ്പെടലോടെയാണ്.
“മോശ കൂടാരത്തിൽ പ്രവേശിക്കുമ്പോൾ മേഘസ്തംഭം ഇറങ്ങിവന്നു കൂടാരവാതിൽക്കൽ നിൽക്കും. അപ്പോൾ കർത്താവു മോശയോടു സംസാരിക്കും.” (33:9)
ജനം അകത്തു പ്രവേശിക്കുന്നില്ല; എങ്കിലും മേഘം കണ്ട് ഓരോരുത്തരും സ്വന്തം കൂടാരവാതിൽക്കൽ നിന്നു കുമ്പിടുന്നു (33:10). ഒരാളുടെ പ്രാർഥന ജനം മുഴുവന്റെയും ആരാധനയായി മാറുന്നു.
“സ്നേഹിതനോടെന്നപോലെ കർത്താവു മോശയോടു മുഖാഭിമുഖം സംസാരിച്ചിരുന്നു.” (33:11)
ഇതാണ് ഈ ഭാഗത്തിന്റെ ഉച്ചസ്ഥാനം. മരുഭൂമിയിലെ ഏറ്റവും വലിയ പാപത്തിനുശേഷവും ദൈവം ഒരു മനുഷ്യനോടു സ്നേഹിതനോടെന്നപോലെ സംസാരിക്കുന്നു. വാക്യം അവസാനിക്കുന്നത് കൂടാരം വിട്ടുപോകാത്ത യുവാവായ ജോഷ്വയിലാണ്. ഇസ്രായേലിനെ ദേശത്തേക്കു നയിക്കേണ്ടവൻ ആദ്യം പഠിക്കുന്നതു ദൈവസാന്നിധ്യത്തിൽ നിലനിൽക്കാനാണ്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പേരായ യഹോഷുവ തന്നെയാണ് ഈശോയുടെയും പേര്.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
മധ്യസ്ഥപ്രാർഥനയുടെ മാതൃകയായി, സ്നേഹിതൻ സ്നേഹിതനോടു സംസാരിക്കുന്ന മോശയുടെ പ്രാർഥനയെ കത്തോലിക്കാസഭയുടെ മതബോധനഗ്രന്ഥം അവതരിപ്പിക്കുന്നു (CCC 2574–2577). നഗരകവാടത്തിനു പുറത്തു പീഡയേറ്റ ഈശോയുടെ അടുത്തേക്ക് പാളയത്തിനു പുറത്തേക്കു പോകാൻ ഹെബ്രായലേഖനം നമ്മെ ക്ഷണിക്കുന്നു (ഹെബ്രായർ 13:12–13). ആത്മീയജീവിതത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം മോശയെപ്പോലെ ദൈവത്തിന്റെ സ്നേഹിതനാകുക എന്നതാണെന്നു പറഞ്ഞുകൊണ്ടാണ് നിസ്സായിലെ വിശുദ്ധ ഗ്രിഗറി മോശയുടെ ജീവിതം എന്ന ഗ്രന്ഥം അവസാനിപ്പിക്കുന്നത് (ആശയം).
പശ്ചാത്തലം.
സമാശ്വാസത്തിന്റെ ഗ്രന്ഥം എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്ന ഏശയ്യാ 40–55 അധ്യായങ്ങൾ, ബാബിലോണിലെ പ്രവാസികളോടാണു സംസാരിക്കുന്നത്; കോറെഷ് (സൈറസ്) അവരെ മടങ്ങാൻ അനുവദിച്ചതിനു (ബി.സി. 539) മുമ്പുള്ള വർഷങ്ങളിൽ. "ആശ്വസിപ്പിക്കുവിൻ, എന്റെ ജനത്തെ ആശ്വസിപ്പിക്കുവിൻ" എന്ന വാക്കുകളോടെയാണ് അവ ആരംഭിക്കുന്നത് (40:1). ബാബിലോണിലെ വലിയ ക്ഷേത്രങ്ങൾക്കും നക്ഷത്രദേവന്മാർക്കും നടുവിൽ ജീവിക്കുന്ന പ്രവാസികൾ, തങ്ങളുടെ ദൈവം തങ്ങളെ മറന്നോ എന്നു സംശയിക്കുന്നു.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“കർത്താവ് നിത്യനായ ദൈവവും ഭൂമി മുഴുവന്റെയും സ്രഷ്ടാവുമാണ്. അവിടുന്ന് ക്ഷീണിക്കുകയോ തളരുകയോ ഇല്ല; അവിടുത്തെ മനസ്സ് അഗ്രാഹ്യമാണ്.” (40:28)
“തളർന്നവന് അവിടുന്ന് ബലം നൽകുന്നു; ദുർബലനു ശക്തി പകരുകയും ചെയ്യുന്നു.” (40:29)
“എന്നാൽ, ദൈവത്തിൽ ആശ്രയിക്കുന്നവർ വീണ്ടും ശക്തി പ്രാപിക്കും; അവർ കഴുകൻമാരെപ്പോലെ ചിറകടിച്ചുയരും. അവർ ഓടിയാലും ക്ഷീണിക്കുകയില്ല; നടന്നാൽ തളരുകയുമില്ല.” (40:31)
അവസാന വാക്യത്തിന്റെ ക്രമം അദ്ഭുതപ്പെടുത്തുന്നതാണ്: പറക്കൽ, ഓട്ടം, നടത്തം. അതു താഴേക്കു പോകുന്നതായി തോന്നും; എന്നാൽ അതുതന്നെയാണ് ഇതിലെ പൊരുൾ. പറക്കൽ ആനന്ദത്തിന്റെ അപൂർവനിമിഷമാണ്; ഓട്ടം അധ്വാനത്തിന്റെ കാലം; നടത്തം സാധാരണമായ അനുദിനജീവിതം. ദൈവത്തിന്റെ ശക്തി ഏറ്റവുമധികം നൽകപ്പെടുന്നത് ദീർഘവും സാധാരണവുമായ ആ നടത്തത്തിനുവേണ്ടിയാണ്.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
മിശിഹായുടെ വാഗ്ദാനങ്ങളിൽ ആശ്രയിച്ചുകൊണ്ടും സ്വന്തം ശക്തിയിലല്ല, പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ കൃപയുടെ സഹായത്തിൽ ശരണപ്പെട്ടുകൊണ്ടും സ്വർഗരാജ്യത്തെയും നിത്യജീവനെയും നാം ആഗ്രഹിക്കുന്ന പുണ്യമാണ് പ്രത്യാശ എന്നു മതബോധനഗ്രന്ഥം പഠിപ്പിക്കുന്നു (CCC 1817). ആ പുണ്യത്തിന്റെ പഴയനിയമപാഠശാലയാണ് ഏശയ്യാ 40. പള്ളിക്കൂദാശക്കാലത്തെ ഒരു ഞായറാഴ്ച, തളർന്ന സഭയെ അതു ഓർമിപ്പിക്കുന്നു: സഭയുടെ ശക്തി സഭ കാത്തിരിക്കുന്ന ദൈവത്തിൽനിന്നാണ്.
പശ്ചാത്തലം.
ഹെബ്രായലേഖനം സ്വയം വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത് "ഉപദേശവചനം" എന്നാണ് (13:22). തളർന്നുതുടങ്ങിയ, പഴയ വഴികളിലേക്കു മടങ്ങാൻ പ്രലോഭിതരായ, ഒരുപക്ഷേ യഹൂദപശ്ചാത്തലമുള്ള ക്രൈസ്തവർക്കായി എഴുതിയ ഒരു പ്രസംഗമാണ് അത്. ഗ്രന്ഥകർത്താവിന്റെ പേരു പറയുന്നില്ല; വിശുദ്ധ പൗലോസുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ലേഖനങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തിലാണ് സഭ ഇതിനെ സ്വീകരിച്ചത്. 7–10 അധ്യായങ്ങൾ മിശിഹായെ പുതിയ ഉടമ്പടിയുടെ പ്രധാനപുരോഹിതനായി അവതരിപ്പിക്കുന്നു.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“എന്നാൽ, വരാനിരിക്കുന്ന നൻമകളുടെ പ്രധാനപുരോഹിതനായി ക്രിസ്തു പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. കൂടുതൽ മഹനീയവും പൂർണവും മനുഷ്യനിർമിതമല്ലാത്തതും സൃഷ്ടവസ്തുക്കളിൽപ്പെടാത്തതുമായ കൂടാരത്തിലൂടെ എന്നേക്കുമായി ശ്രീകോവിലിൽ അവൻ പ്രവേശിച്ചു. അവൻ അവിടെ പ്രവേശിച്ചു നിത്യരക്ഷ സാധിച്ചതു കോലാടുകളുടെയോ കാളക്കിടാക്കളുടെയോ രക്തത്തിലൂടെയല്ല, സ്വന്തം രക്തത്തിലൂടെയാണ്.” (9:11–12)
പാഠഭേദത്തെക്കുറിച്ച് ഒരു കുറിപ്പ്. പതിനൊന്നാം വാക്യത്തിൽ പുരാതന കൈയെഴുത്തുപ്രതികൾ തമ്മിൽ വ്യത്യാസമുണ്ട്. ഏറ്റവും പഴക്കമുള്ള ചിലത് (P46 പപ്പൈറസും വത്തിക്കാൻ കോഡക്സും) "വന്നുകഴിഞ്ഞ നന്മകൾ" എന്നു വായിക്കുന്നു; എൻ.ആർ.എസ്.വി. ഇതു പിന്തുടരുന്നു. മറ്റു പലതും ലത്തീൻ വുൾഗാത്തയും "വരാനിരിക്കുന്ന നന്മകൾ" എന്നു വായിക്കുന്നു; പി.ഒ.സി. ബൈബിൾ ഇതു പിന്തുടരുന്നു. രണ്ടും വിശ്വാസത്തോടു വിശ്വസ്തമാണ്: മിശിഹായിൽ നന്മകൾ വന്നുകഴിഞ്ഞു; അവയുടെ പൂർണത ഇനിയും വരാനിരിക്കുന്നു.
“എങ്കിൽ, നിത്യാത്മാവുമൂലം കളങ്കമില്ലാതെ ദൈവത്തിനു തന്നെത്തന്നെ സമർപ്പിച്ച ക്രിസ്തുവിന്റെ രക്തം … എത്രയധികമായി വിശുദ്ധീകരിക്കുകയില്ല!” (9:14)
"നിത്യാത്മാവ്" എന്നതു പരിശുദ്ധാത്മാവാണെന്നാണ് മിക്ക സഭാപിതാക്കന്മാരും മനസ്സിലാക്കിയത്: കുരിശിൽ പരിശുദ്ധ ത്രിത്വം മുഴുവൻ പ്രവർത്തിക്കുന്നു. പുത്രൻ സമർപ്പിക്കുന്നു; ആത്മാവ് ആ ബലിയുടെ അഗ്നിയാകുന്നു; പിതാവ് അതു സ്വീകരിക്കുന്നു. അതിന്റെ ഫലം വിശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട മനസ്സാക്ഷിയും യഥാർഥ ആരാധനയുമാണ്.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
മിശിഹാ നമ്മുടെ പ്രധാനപുരോഹിതനായി "സ്വർഗത്തിൽത്തന്നെ" പ്രവേശിച്ചു എന്നും (CCC 662), വിശുദ്ധ കുർബാന കുരിശിലെ ഏകബലിയെത്തന്നെ സന്നിഹിതമാക്കുന്നു, മറ്റൊരു ബലിയല്ല എന്നും (CCC 1366–1367) മതബോധനഗ്രന്ഥം പഠിപ്പിക്കുന്നു. ഹെബ്രായലേഖനത്തെക്കുറിച്ചു പ്രസംഗിക്കുമ്പോൾ വിശുദ്ധ ജോൺ ക്രിസോസ്തോം പറയുന്നു: നാം ഓരോ ദിവസവും മറ്റൊരു ബലിയല്ല, എപ്പോഴും അതേ ബലിതന്നെയാണ് അർപ്പിക്കുന്നത് (ആശയം). ഓരോ വിശുദ്ധ കുർബാനയിലും സംഭവിക്കുന്നത് ഇതാണ്: ഭൂമിയിലെ സഭ, യഥാർഥ ശ്രീകോവിലിൽ മിശിഹാ അർപ്പിക്കുന്ന ഏകബലിയോടു ചേരുന്നു.
പശ്ചാത്തലം.
യുഗാന്ത്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഈശോയുടെ അവസാനത്തെ വലിയ പ്രഭാഷണത്തിന്റെ (മത്തായി 24–25) ഭാഗമാണ് ഈ ഉപമ. മൂന്ന് ഉപമകളോടെയാണ് അത് അവസാനിക്കുന്നത്: പത്തു കന്യകമാർ (ഒരുക്കം), താലന്തുകൾ (വിശ്വസ്തമായ അധ്വാനം), ജനതകളുടെ വിധി (ഏറ്റവും എളിയവരോടുള്ള സ്നേഹം). കർത്താവിന്റെ പുനരാഗമനം വൈകിയേക്കാം എന്നറിയുന്ന ഒരു സഭയ്ക്കുവേണ്ടിയാണ് മത്തായി എഴുതുന്നത്.
അക്കാലത്തെ പലസ്തീനായിലെ വിവാഹങ്ങളിൽ മണവാളൻ മണവാട്ടിയുടെ വീട്ടിൽച്ചെന്ന്, പലപ്പോഴും രാത്രിയിൽ, ഘോഷയാത്രയായി അവളെ സ്വന്തം വീട്ടിലേക്കു കൊണ്ടുവന്നിരുന്നു. സുഹൃത്തുക്കൾ വിളക്കുകളുമായി ഘോഷയാത്രയെ എതിരേൽക്കാൻ ചെന്ന് അതോടൊപ്പം വിരുന്നിൽ പ്രവേശിക്കും. ഈ "വിളക്കുകൾ" ഒരുപക്ഷേ എണ്ണയിൽ മുക്കിയ തുണി ചുറ്റിയ പന്തങ്ങളായിരുന്നു; അവ വേഗം കത്തിത്തീരും, പുതിയ എണ്ണ വേണ്ടിവരും.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“മണവാളൻ വരാൻ വൈകി. ഉറക്കം വരുകയാൽ കന്യകമാർ കിടന്നുറങ്ങി.” (25:5)
വിവേകമതികളും ഉറങ്ങുന്നു. ഉറക്കമല്ല കുറ്റം; നാം മനുഷ്യരാണ്, രാത്രി നീണ്ടതുമാണ്. വിളി വരുമ്പോൾ എണ്ണ ഇല്ലാതിരിക്കുന്നതാണ് കുറ്റം.
“അവർ വാങ്ങാൻ പോയപ്പോൾ മണവാളൻ വന്നു. ഒരുങ്ങിയിരുന്നവർ അവനോടൊത്തു വിവാഹവിരുന്നിന് അകത്തു പ്രവേശിച്ചു; വാതിൽ അടയ്ക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു.” (25:10)
പങ്കുവയ്ക്കാനുള്ള വിസമ്മതം (9) പിശുക്കല്ല. ചിലതൊന്നും അവസാനനിമിഷം കടം വാങ്ങാനാവില്ല എന്നാണ് ഉപമ പഠിപ്പിക്കുന്നത്: വിശ്വാസത്തിന്റെയും സ്നേഹത്തിന്റെയും ജീവിതം ഓരോരുത്തരുടെയും സ്വന്തമാണ്.
“അവൻ പ്രതിവചിച്ചു: സത്യമായി ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു, ഞാൻ നിങ്ങളെ അറിയുകയില്ല.” (25:12)
ബൈബിളിൽ ഒരാളെ "അറിയുക" എന്നാൽ വിവരമല്ല, ബന്ധമാണ്. 7:23-ലെ "ഞാൻ നിങ്ങളെ ഒരിക്കലും അറിഞ്ഞിട്ടില്ല" എന്ന വാക്കുകളുടെ പ്രതിധ്വനിയാണിത്. മണവാളൻ കഠിനനായതുകൊണ്ടല്ല വാതിൽ അടഞ്ഞത്; അതു തുറക്കാൻ ഒരു ബന്ധം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
“അതുകൊണ്ട് ജാഗരൂകരായിരിക്കുവിൻ.” (25:13)
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
വിശ്വാസത്തിനു പ്രകാശം നൽകുന്ന സ്നേഹവും സത്പ്രവൃത്തികളുമാണ് എണ്ണ എന്നു പല സഭാപിതാക്കന്മാരും കണ്ടു; വിശുദ്ധ അഗസ്റ്റിനും വിശുദ്ധ ജോൺ ക്രിസോസ്തോമും അങ്ങനെ പഠിപ്പിക്കുന്നു (ആശയം). കർത്താവ് അർധരാത്രിയിൽ മടങ്ങിവരും എന്ന ഒരു പഴയ പാരമ്പര്യം വിശുദ്ധ ജെറോം രേഖപ്പെടുത്തുന്നു; ഉയിർപ്പുതിരുനാളിന്റെ ജാഗരണം അർധരാത്രിവരെ നീട്ടുന്ന പതിവുമായി അദ്ദേഹം അതിനെ ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു (ആശയം). ദിവസമോ മണിക്കൂറോ നാം അറിയാത്തതിനാൽ, കർത്താവിന്റെ ഉപദേശമനുസരിച്ച് നിരന്തരം ജാഗരൂകരായിരിക്കണം എന്ന രണ്ടാം വത്തിക്കാൻ കൗൺസിലിന്റെ വാക്കുകൾ മതബോധനഗ്രന്ഥം ഉദ്ധരിക്കുന്നു (CCC 1036; ലൂമെൻ ജെൻസിയം 48). മണവാളനെ എതിരേൽക്കാൻ പുറപ്പെടുന്ന മണവാട്ടിയാണു സഭ (CCC 796).
മോശ ദൈവത്തിന്റെ മുഖം കണ്ടോ, ഇല്ലയോ?
"മുഖാഭിമുഖം" (33:11) സൗഹൃദത്തെയും നേരിട്ടുള്ള സംഭാഷണത്തെയും കുറിക്കുന്ന ശൈലിയാണ്. ദൈവത്തിന്റെ സത്ത കാണുന്നതു സ്വർഗത്തിനായി കരുതിവച്ചിരിക്കുന്നു (33:20; 1 കോറിന്തോസ് 13:12). മിശിഹായിൽ നാം പിതാവിന്റെ മുഖം കാണുന്നു (യോഹന്നാൻ 14:9).
വിവേകമതികളായ കന്യകമാർ എന്തുകൊണ്ട് എണ്ണ പങ്കുവച്ചില്ല?
ഉപമ കടം കൊടുക്കലിനെക്കുറിച്ചല്ല. മിശിഹായ്ക്കുവേണ്ടിയുള്ള ഒരുക്കം ഓരോരുത്തർക്കും സ്വന്തമായി ഉണ്ടായിരിക്കേണ്ടതാണ്; അവസാനനിമിഷം മറ്റൊരാൾക്ക് അതു നൽകാനാവില്ല.
പഴയ ആരാധന വിലകെട്ടതാണെന്നു ഹെബ്രായലേഖനം പറയുന്നുണ്ടോ?
ഇല്ല. പഴയ കൂടാരത്തെ മിശിഹായിലേക്കു വിരൽചൂണ്ടിയ "പ്രതീകം" എന്നും ഗുരു എന്നുമാണ് അതു വിളിക്കുന്നത് (9:8–10). ദൈവം ഒരിക്കലും പിൻവലിക്കാത്ത ഇസ്രായേലുമായുള്ള ഉടമ്പടിയെ സഭ ആദരിക്കുന്നു (CCC 121, 839).
പള്ളിക്കൂദാശക്കാലത്തിന്റെ ഒന്നാം ഞായറാഴ്ച സഭ തന്നെത്തന്നെ സമാഗമകൂടാരമായും മണവാട്ടിയായും ധ്യാനിക്കുന്നു. വിശുദ്ധതൈലംകൊണ്ടു കൂദാശ ചെയ്യപ്പെട്ട ദേവാലയമാണ് നമ്മുടെ സമാഗമകൂടാരം; മിശിഹായോടൊത്ത് കൈകൊണ്ടു നിർമിക്കാത്ത ശ്രീകോവിലിലേക്കുള്ള നമ്മുടെ പ്രവേശനമാണ് വിശുദ്ധ കുർബാന; കാലത്തിന്റെ അവസാനത്തിലെ വിവാഹവിരുന്നിലേക്കാണ് ഈ കാലം വിരൽചൂണ്ടുന്നത്. കന്യകമാരുടെ എണ്ണ, മാമ്മോദീസായിലെയും തൈലാഭിഷേകത്തിലെയും എണ്ണയെ നമ്മെ ഓർമിപ്പിച്ചേക്കാം; പ്രാർഥനയാലും സ്നേഹത്താലും അതു കത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കണം.