2 നവംബർ 2026 · സീറോ മലബാർ റീത്ത്
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുകകൂടാതെ: സീറോ മലങ്കര റീത്ത് · ലത്തീൻ റീത്ത് · English
“ഞാനാണ് പുനരുത്ഥാനവും ജീവനും. എന്നിൽ വിശ്വസിക്കുന്നവൻ മരിച്ചാലും ജീവിക്കും.” യോഹന്നാൻ 11:25
മരിച്ച വിശ്വാസികൾക്കുവേണ്ടി സഭ മുഴുവൻ ഇന്നു പ്രാർഥിക്കുന്നു. വികാരംകൊണ്ടു മാത്രമല്ല, വിശ്വാസംകൊണ്ടാണു നാം ഇതു ചെയ്യുന്നത്: ശരീരത്തിന്റെ ഉയിർപ്പിൽ നാം വിശ്വസിക്കുന്നു; ജീവിക്കുന്നവരും മരിച്ചവരും മിശിഹായിൽ ഒരു കുടുംബമായി നിലനിൽക്കുന്ന വിശുദ്ധരുടെ ഐക്യത്തിലും നാം വിശ്വസിക്കുന്നു.
എസെക്കിയേൽ ഉണങ്ങിയ അസ്ഥികളുടെ താഴ്വരയിൽ നിൽക്കുന്നു. “ഈ അസ്ഥികൾക്കു ജീവിക്കാനാകുമോ?” തന്റെ വചനവും ആത്മാവുംകൊണ്ടു ദൈവം ഉത്തരം നൽകുന്നു: “ഞാൻ കല്ലറകൾ തുറന്ന്… എന്റെ ആത്മാവിനെ നിങ്ങളിൽ നിവേശിപ്പിക്കും. നിങ്ങൾ ജീവിക്കും.” അന്തിമമെന്നു തോന്നിയതു ദൈവത്തിന് അന്തിമമല്ല. വീണുപോയ പടയാളികൾ വിഗ്രഹമുദ്രകൾ ധരിച്ചിരുന്നുവെന്നു കണ്ടെത്തിയ യൂദാസ് മക്കബേയൂസ് അവർക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കുകയും “അവർക്കു പാപമോചനം ലഭിക്കുന്നതിന്” പാപപരിഹാരകർമം അനുഷ്ഠിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അതു “പാവനവും ഭക്തിപൂർണവുമായ ഒരു ചിന്ത”യാണെന്നു തിരുലിഖിതം പറയുന്നു. മരിച്ചവർക്കുവേണ്ടിയുള്ള പ്രാർഥനയുടെ പുരാതനസാക്ഷ്യം സഭ ഇവിടെ കാണുന്നു.
ദൈവകൃപയിൽ മരിക്കുന്നവരും എന്നാൽ പൂർണമായി ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ലാത്തവരുമായവർ സ്വർഗീയാനന്ദത്തിൽ പ്രവേശിക്കാൻ മരണാനന്തരം ശുദ്ധീകരണത്തിനു വിധേയരാകുന്നുവെന്നും സഭ അതിനെ ശുദ്ധീകരണസ്ഥലം എന്നു വിളിക്കുന്നുവെന്നും കത്തോലിക്കാവിശ്വാസം പഠിപ്പിക്കുന്നു (മതബോധനഗ്രന്ഥം 1030–1032). നമ്മുടെ പ്രാർഥനകളും, എല്ലാറ്റിനുമുപരി അവർക്കുവേണ്ടി അർപ്പിക്കുന്ന വിശുദ്ധ കുർബാനയും, അവരെ സഹായിക്കുന്നു. മരണം അവസാനിപ്പിക്കാത്ത സ്നേഹമാണിത്.
ബഥാനിയായിൽ ദുഃഖത്തോടും വിശ്വാസത്തോടുംകൂടെ മർത്താ ഈശോയെ എതിരേൽക്കുന്നു: “കർത്താവേ, നീ ഇവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ എന്റെ സഹോദരൻ മരിക്കുകയില്ലായിരുന്നു.” ഈശോ ഒരു വിശദീകരണമല്ല, തന്നെത്തന്നെയാണ് ഉത്തരമായി നൽകുന്നത്: “ഞാനാണ് പുനരുത്ഥാനവും ജീവനും.” ക്രൈസ്തവപ്രത്യാശ മരണാനന്തരജീവിതത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരാശയമല്ല; മരണത്തെ ജയിച്ച ഒരു വ്യക്തിയാണ്. പൗലോസിനോടൊപ്പം നമുക്കു പറയാം: മരണം വിജയത്തിൽ വിഴുങ്ങപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
വിഷയം: “മരണം അവസാനിപ്പിക്കാത്ത സ്നേഹം.”
ശരീരത്തിന്റെ ഉയിർപ്പും വിശുദ്ധരുടെ ഐക്യവും ഏറ്റുപറഞ്ഞുകൊണ്ട് സകല മരിച്ചവരുടെയും ഓർമദിനത്തിൽ നാം മരിച്ച വിശ്വാസികൾക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കുന്നു.
“എന്റെ ജനമേ, കല്ലറകൾ തുറന്നു നിങ്ങളെ ഞാൻ ഉയർത്തുമ്പോൾ ഞാനാണ് കർത്താവ് എന്ന് നിങ്ങൾ അറിയും. എന്റെ ആത്മാവിനെ ഞാൻ നിങ്ങളിൽ നിവേശിപ്പിക്കും. നിങ്ങൾ ജീവിക്കും.” എസെക്കിയേൽ 37:13–14
“യേശു അവളോടു പറഞ്ഞു: ഞാനാണ് പുനരുത്ഥാനവും ജീവനും. എന്നിൽ വിശ്വസിക്കുന്നവൻ മരിച്ചാലും ജീവിക്കും.” യോഹന്നാൻ 11:25
ജീവിതത്തിൽ: പ്രത്യാശയില്ലെന്നു തോന്നുന്ന ഒരു സാഹചര്യം ഈ ആഴ്ച പ്രാർഥനയിൽ ദൈവസന്നിധിയിൽ കൊണ്ടുവരുക.
“എന്നാൽ, ദൈവഭക്തിയോടെ മരിക്കുന്നവർക്കായി ഒരുക്കിയിരിക്കുന്ന അമൂല്യ സമ്മാനത്തെക്കുറിച്ച് അവൻ പ്രത്യാശ പുലർത്തിയെങ്കിൽ അത് പാവനവും ഭക്തിപൂർണവുമായ ഒരു ചിന്തയാണ്. അതിനാൽ മരിച്ചവർക്ക്, പാപമോചനം ലഭിക്കുന്നതിന് അവൻ അവർക്കുവേണ്ടി പാപപരിഹാരകർമം അനുഷ്ഠിച്ചു.” 2 മക്കബായർ 12:45
“അതുപോലെ ഇപ്പോൾ നിങ്ങളും ദുഃഖിതരാണ്. എന്നാൽ ഞാൻ വീണ്ടും നിങ്ങളെ കാണും. അപ്പോൾ നിങ്ങളുടെ ഹൃദയം സന്തോഷിക്കും. നിങ്ങളുടെ ആ സന്തോഷം ആരും നിങ്ങളിൽനിന്ന് എടുത്തു കളയുകയുമില്ല.” യോഹന്നാൻ 16:22
ജീവിതത്തിൽ: ഈ മാസം ശുദ്ധീകരണസ്ഥലത്തെ ആത്മാക്കൾക്കുവേണ്ടി ഒരു കുർബാന ചൊല്ലിക്കുക.
“നീതിമാൻമാരുടെ ആത്മാവ് ദൈവകരങ്ങളിലാണ്, ഒരു ഉപദ്രവവും അവരെ സ്പർശിക്കുകയില്ല.” ജ്ഞാനം 3:1
“അങ്ങനെ ജീവിക്കുകയും എന്നിൽ വിശ്വസിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവൻ ഒരിക്കലും മരിക്കുകയില്ല. ഇതു നീ വിശ്വസിക്കുന്നുവോ?” യോഹന്നാൻ 11:26
ജീവിതത്തിൽ: കുടുംബത്തോടൊപ്പം സെമിത്തേരി സന്ദർശിച്ച് അവിടെ പ്രാർഥിക്കുക.
നമ്മുടെ ദുഃഖം യഥാർഥമാണ്; നമ്മുടെ പ്രത്യാശ അതിലും വലുതാണ്, കാരണം അതു മിശിഹാതന്നെയാണ്.
കർത്താവേ, അവർക്കു നിത്യവിശ്രമം നൽകണമേ; നിത്യപ്രകാശം അവരുടെമേൽ പ്രകാശിക്കുമാറാകട്ടെ.
തീരുമാനം: നവംബർ മാസം മുഴുവൻ എല്ലാ സന്ധ്യയിലും മരിച്ചവർക്കുവേണ്ടി പേരുചൊല്ലി പ്രാർഥിക്കുക.
പ്രിയ സഹോദരീസഹോദരന്മാരേ, ഇന്നു നാം പേരുകൾ വഹിച്ചുകൊണ്ടാണു ബലിപീഠത്തിനടുത്തേക്കു വരുന്നത്: മാതാപിതാക്കൾ, വല്യപ്പച്ചന്മാർ, ജീവിതപങ്കാളി, ഒരു കുഞ്ഞ്, ഒരു സ്നേഹിതൻ. കണ്ണീരോടെ നാം അവരെ ഓർക്കുന്നു; എന്നാൽ പ്രത്യാശയില്ലാതെയല്ല.
ഉണങ്ങിയ അസ്ഥികൾ നിറഞ്ഞ ഒരു താഴ്വരയിൽ എസെക്കിയേൽ നിന്നു. ദൈവം അവനോടു ചോദിച്ചു: “ഈ അസ്ഥികൾക്കു ജീവിക്കാനാകുമോ?” മാനുഷികമായി ഉത്തരം ഇല്ല എന്നാണ്. എന്നാൽ ദൈവം തന്റെ വചനം അരുളി, തന്റെ ആത്മാവിനെ അയച്ചു; അസ്ഥികൾ ജീവനോടെ എഴുന്നേറ്റുനിന്നു. ദൈവത്തിനു മരണം അവസാനവാക്കല്ല.
രണ്ടാം വായനയിൽ പാപത്തിൽ മരിച്ച പടയാളികൾക്കുവേണ്ടി യൂദാസ് മക്കബേയൂസ് പ്രാർഥിക്കുകയും ബലി അർപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അതു പാവനവും ഭക്തിപൂർണവുമായ ചിന്തയാണെന്നു തിരുലിഖിതം പറയുന്നു. സഭ എന്നും മരിച്ചവർക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിച്ചിട്ടുണ്ട്. ദൈവസൗഹൃദത്തിൽ മരിക്കുന്നവരും എന്നാൽ പൂർണമായി ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ലാത്തവരുമായവരെ നമ്മുടെ പ്രാർഥനകളും, എല്ലാറ്റിനുമുപരി വിശുദ്ധ കുർബാനയും, സഹായിക്കുന്നു.
ബഥാനിയായിൽ മർത്താ ഈശോയോടു പറയുന്നു: “കർത്താവേ, നീ ഇവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ എന്റെ സഹോദരൻ മരിക്കുകയില്ലായിരുന്നു.” നമ്മിൽ എത്രയോ പേർ ഇതുതന്നെ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ഈശോ ഒരു പ്രഭാഷണം നടത്തുന്നില്ല; തന്നെത്തന്നെ നൽകുന്നു: “ഞാനാണ് പുനരുത്ഥാനവും ജീവനും.” പിന്നെ അവിടുന്ന് അവളോടും നമ്മോടും ചോദിക്കുന്നു: “ഇതു നീ വിശ്വസിക്കുന്നുവോ?”
ഇന്നു മർത്തായോടൊപ്പം നമുക്ക് ഉത്തരം പറയാം: “ഉവ്വ്, കർത്താവേ, ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നു.” മരിച്ചവരോടുള്ള നമ്മുടെ സ്നേഹം പ്രാർഥനയായി മാറട്ടെ. കർത്താവേ, അവർക്കു നിത്യവിശ്രമം നൽകണമേ; നിത്യപ്രകാശം അവരുടെമേൽ പ്രകാശിക്കുമാറാകട്ടെ. ആമേൻ.
കുഞ്ഞുങ്ങളേ, നമ്മുടെ കുടുംബത്തിൽ മരിച്ചുപോയ ആരെയെങ്കിലും ഓർമയുണ്ടോ?
ഈശോ മർത്തായോടു പറഞ്ഞു: ഞാനാണു പുനരുത്ഥാനവും ജീവനും. നമ്മുടെ വല്യപ്പച്ചനെയും വല്യമ്മച്ചിയെയും മരിച്ച എല്ലാവരെയും ഈശോ സ്നേഹിക്കുന്നു; അവൻ അവരെ ഉയിർപ്പിക്കും.
ചിലർക്കു സ്വർഗത്തിൽ പ്രവേശിക്കാൻ പൂർണമായി ഒരുങ്ങാൻ നമ്മുടെ പ്രാർഥന ഇനിയും ആവശ്യമായിരിക്കാം. പ്രാർഥിച്ച് നമുക്ക് അവരെ സഹായിക്കാം.
ഈ മാസം എല്ലാ രാത്രിയും ഒന്നിച്ചു പറയാം: കർത്താവേ, അവർക്കു നിത്യവിശ്രമം നൽകണമേ, നിത്യപ്രകാശം അവരുടെമേൽ പ്രകാശിക്കട്ടെ.
പുനരുത്ഥാനവും ജീവനുമായ ഈശോയേ, മരിച്ചുപോയ ഞങ്ങളുടെ സഹോദരീസഹോദരന്മാർക്കു നിത്യവിശ്രമം നൽകണമേ. അങ്ങയുടെ കരുണയിൽ അവരെ ശുദ്ധീകരിച്ച് അങ്ങയുടെ മുഖത്തിന്റെ പ്രകാശത്തിലേക്കു കൊണ്ടുവരണമേ; അങ്ങയുടെ രാജ്യത്തിൽ അവരെ വീണ്ടും കണ്ടുമുട്ടുമെന്ന പ്രത്യാശയിൽ ഞങ്ങളെ കാത്തുകൊള്ളണമേ. ആമേൻ.
പള്ളിക്കൂദാശക്കാലത്തിലെ ഒന്നാം തിങ്കളാഴ്ച സഭ വിശ്വാസത്തോടെ മരിച്ച എല്ലാവരെയും ഓർക്കുന്നു. സഭയെ ദൈവത്തിന്റെ ഭവനമായി ധ്യാനിക്കുന്ന കാലമാണിത്. ആ ഭവനത്തിന് കല്ലറയ്ക്കപ്പുറവും മുറികളുണ്ടെന്ന് ഇന്നു നാം ഓർക്കുന്നു: ഭൂമിയിൽ തീർഥാടനം ചെയ്യുന്ന സഭയും ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്ന സഭയും മഹത്വത്തിലുള്ള സഭയും ഒരേ കുടുംബമാണ് (CCC 954). ഉണങ്ങിയ അസ്ഥികൾ നിറഞ്ഞ താഴ്വരയിൽനിന്നു തുറന്ന കല്ലറയിലേക്കാണ് നാലു വായനകളും നീങ്ങുന്നത്. എസെക്കിയേലിൽ ദൈവത്തിന്റെ ജീവശ്വാസം മരിച്ച ഒരു ജനത്തെ എഴുന്നേൽപിക്കുന്നു. മക്കബായരിൽ, പുനരുത്ഥാനത്തിൽ ഉറച്ചു വിശ്വസിച്ചുകൊണ്ട് യൂദാസ് യുദ്ധത്തിൽ മരിച്ചവർക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കുകയും ബലി അർപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. കോറിന്തോസുകാർക്കുള്ള ലേഖനത്തിൽ മരണത്തെ വിജയം ഗ്രസിച്ചു എന്നു പൗലോസ് പാടുന്നു. യോഹന്നാനിൽ ഈശോ മർത്തായോടു പറയുന്നു: ഞാനാണ് പുനരുത്ഥാനവും ജീവനും. ഇന്നത്തെ താക്കോൽവാക്കുകൾ ഇവയാണ്: ജീവശ്വാസം, പ്രാർഥന, വിജയം, ജീവൻ.
പശ്ചാത്തലം.
ബി.സി. 597-ൽ ആദ്യസംഘം പ്രവാസികളോടൊപ്പം ബാബിലോണിലേക്കു കൊണ്ടുപോകപ്പെട്ട ഒരു പുരോഹിതനായിരുന്നു എസെക്കിയേൽ (1:1–3). ബി.സി. 587-ൽ ജറുസലെമും ദേവാലയവും തകർന്നപ്പോൾ തങ്ങളുടെ കഥ അവസാനിച്ചുവെന്നു പ്രവാസികൾക്കു തോന്നി. ഞങ്ങളുടെ അസ്ഥികൾ വരണ്ടിരിക്കുന്നു, പ്രതീക്ഷ നശിച്ചിരിക്കുന്നു എന്ന് അവർ പറഞ്ഞു (37:11). മുപ്പത്തിമൂന്നാം അധ്യായം മുതൽ ഗ്രന്ഥം ശിക്ഷാവിധിയിൽനിന്നു പ്രത്യാശയിലേക്കു തിരിയുന്നു: ദൈവം പുതിയ ഹൃദയവും പുതിയ ആത്മാവും വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നു (36:26–27); തുടർന്ന് ഈ ദർശനം; ഒടുവിൽ പുതിയ ദേവാലയത്തിന്റെ ദർശനം (40–48 അധ്യായങ്ങൾ).
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“മനുഷ്യപുത്രാ, ഈ അസ്ഥികൾക്ക് ജീവിക്കാനാവുമോ? ഞാൻ പറഞ്ഞു: ദൈവമായ കർത്താവേ, അങ്ങേക്കറിയാമല്ലോ.” (37:3)
അസ്ഥികൾ അത്രയേറെ ഉണങ്ങിയതിനാൽ പ്രവാചകൻ ഉവ്വ് എന്നു പറയുന്നില്ല; ദൈവത്തോടാണു സംസാരിക്കുന്നത് എന്നതിനാൽ ഇല്ല എന്നും പറയുന്നില്ല. അദ്ദേഹത്തിന്റെ മറുപടി വിശ്വാസത്തിന്റെ തുടക്കമാണ്: നമുക്ക് അസാധ്യമായത് ദൈവത്തിന് അറിയാം.
“അപ്പോൾ ജീവശ്വാസം അവരിൽ പ്രവേശിച്ചു. അവർ ജീവൻ പ്രാപിച്ചു. വളരെ വലിയ ഒരു സൈന്യംപോലെ അവർ എഴുന്നേറ്റുനിന്നു.” (37:10)
ഒരു മനുഷ്യൻ ഉച്ചരിക്കുന്ന ദൈവവചനം ജീവൻ നൽകുന്നു. സഭയിലെ വചനപ്രഘോഷണത്തിന്റെ ചിത്രമാണിത്: ശുശ്രൂഷകൻ സംസാരിക്കുന്നു; എന്നാൽ ജീവൻ വരുന്നതു ദൈവത്തിന്റെ ശ്വാസത്തിൽനിന്നാണ്.
“എന്റെ ആത്മാവിനെ ഞാൻ നിങ്ങളിൽ നിവേശിപ്പിക്കും. നിങ്ങൾ ജീവിക്കും.” (37:14)
ആദ്യാർഥത്തിൽ, പ്രവാസികൾ സ്വന്തം ദേശത്തേക്കു മടങ്ങുമെന്നാണ് ഈ ദർശനത്തിന്റെ വാഗ്ദാനം (12). എന്നാൽ ദൈവം തുറക്കുന്ന കല്ലറകളുടെ ചിത്രം, പിൽക്കാലത്ത് ദാനിയേൽ 12:2-ലും 2 മക്കബായർ 7-ലും വ്യക്തമായി കാണുന്ന ശരീരത്തിന്റെ പുനരുത്ഥാനത്തിലുള്ള വിശ്വാസത്തിനു വഴിയൊരുക്കുന്നു.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
വിശുദ്ധ ഇരണേവൂസ് പാഷണ്ഡതകൾക്കെതിരേ എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിലും തെർത്തുല്യൻ ശരീരത്തിന്റെ പുനരുത്ഥാനം എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിലും ഈ ദർശനത്തെ, ദൈവം നമ്മുടെ ശരീരങ്ങളെ ഉയിർപ്പിക്കും എന്നതിന്റെ വാഗ്ദാനമായി വായിക്കുന്നു (ആശയം). മരിച്ചവരുടെ പുനരുത്ഥാനം ദൈവം തന്റെ ജനത്തിനു പടിപടിയായി വെളിപ്പെടുത്തി എന്നും (CCC 992), നീതിമാന്മാർ ഉത്ഥിതനായ മിശിഹായോടുകൂടെ എന്നേക്കും ജീവിക്കും എന്നും (CCC 989) മതബോധനഗ്രന്ഥം പഠിപ്പിക്കുന്നു. റോമൻ റീത്ത് പന്തക്കുസ്തായുടെ ജാഗരണത്തിൽ ഈ ഭാഗം വായിക്കുന്നു; കാരണം, എസെക്കിയേലിന്റെ ജീവശ്വാസം പൂർത്തിയാകുന്നത് വിശ്വാസപ്രമാണം "ജീവദാതാവായ കർത്താവ്" എന്നു വിളിക്കുന്ന പരിശുദ്ധാത്മാവിലാണ്.
പശ്ചാത്തലം.
സിറിയൻ രാജാവായ അന്തിയോക്കസ് നാലാമൻ എപ്പിഫാനസിന്റെ കാലത്ത് വിശ്വാസത്തിനുവേണ്ടി യഹൂദർ നടത്തിയ പോരാട്ടവും യൂദാസ് മക്കബേയൂസ് നയിച്ച കലാപവുമാണ് (ഏകദേശം ബി.സി. 167–160) 2 മക്കബായരുടെ വിഷയം. കിറേനേക്കാരനായ ജാസൻ അഞ്ചു വാല്യങ്ങളായി എഴുതിയ ചരിത്രത്തിന്റെ സംഗ്രഹമാണ് തന്റെ ഗ്രന്ഥം എന്നു ഗ്രന്ഥകാരൻ പറയുന്നു (2:23). ഗ്രീക്കിൽ എഴുതപ്പെട്ട ഇതു ഗ്രീക്ക് പഴയനിയമത്തോടൊപ്പം സഭ സ്വീകരിച്ച ദ്വിതീയകാനോനിക ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ ഒന്നാണ്. ത്രെന്തോസ് കൗൺസിൽ അവ വിശുദ്ധഗ്രന്ഥത്തിന്റെ ഭാഗമാണെന്ന് ഉറപ്പിച്ചു പ്രഖ്യാപിച്ചു.
ഇദുമെയായിലെ ദേശാധിപതിയായ ഗോർഗിയാസിനെതിരേയുള്ള യുദ്ധത്തിനുശേഷം (12:32–37) യുദ്ധത്തിൽ മരിച്ച തന്റെ പടയാളികളെ സംസ്കരിക്കാൻ യൂദാസ് മടങ്ങിച്ചെല്ലുന്നു.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“ഇവരുടെ ഈ പാപം … അവർ പ്രാർഥനയിൽ മുഴുകി.” (12:42)
ആ പടയാളികൾ ഗുരുതരമായ ഒരു തെറ്റിലാണു മരിച്ചത്; എങ്കിലും ദൈവജനത്തിനുവേണ്ടി യുദ്ധം ചെയ്താണ് അവർ മരിച്ചത്. യൂദാസ് അവരുടെ ആത്മാക്കളെ വിധിക്കുന്നില്ല. "നീതിമാനായ വിധിയാളനും നിഗൂഢമായവയെ വെളിപ്പെടുത്തുന്നവനുമായ" കർത്താവിന് അവരെ ഏൽപിച്ച് അദ്ദേഹം പ്രാർഥിക്കുന്നു (41).
“മരിച്ചവർ ഉയിർക്കുമെന്നു പ്രതീക്ഷയില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ അവർക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കുന്നത് നിഷ്പ്രയോജനവും ഭോഷത്തവും ആകുമായിരുന്നു.” (12:44)
ഗ്രന്ഥകാരന്റെ യുക്തി ലളിതമാണ്: മരിച്ചവർ നഷ്ടപ്പെട്ടുപോയിട്ടില്ലാത്തതിനാലാണ് നാം അവർക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കുന്നത്. മരിച്ചവർക്കുവേണ്ടിയുള്ള പ്രാർഥന പുനരുത്ഥാനത്തിലുള്ള വിശ്വാസത്തിന്റെ പ്രകടനമാണ്.
“അതിനാൽ മരിച്ചവർക്ക്, പാപമോചനം ലഭിക്കുന്നതിന് അവൻ അവർക്കുവേണ്ടി പാപപരിഹാരകർമം അനുഷ്ഠിച്ചു.” (12:45)
ലത്തീൻ വുൾഗാത്ത ഉൾപ്പെടെ ചില ബൈബിളുകളിൽ ഈ വാക്യം 12:46 ആണ്. അന്തിമശുദ്ധീകരണത്തെക്കുറിച്ചു പഠിപ്പിക്കുമ്പോൾ മതബോധനഗ്രന്ഥം ഉദ്ധരിക്കുന്നത് ഈ വാക്യമാണ്.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
ദൈവത്തിന്റെ കൃപയിലും സൗഹൃദത്തിലും മരിക്കുന്നവരും എന്നാൽ പൂർണമായി ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടാത്തവരുമായവരുടെ അന്തിമശുദ്ധീകരണമായ ശുദ്ധീകരണസ്ഥലത്തെക്കുറിച്ചു പറയുമ്പോൾ മതബോധനഗ്രന്ഥം ഈ ഭാഗം ഉദ്ധരിക്കുന്നു (CCC 1030–1032). ആരംഭംമുതൽ സഭ മരിച്ചവരുടെ ഓർമ ആദരിക്കുകയും അവർക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥനകൾ, വിശേഷിച്ച് വിശുദ്ധ കുർബാന, അർപ്പിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു എന്ന് അതു പഠിപ്പിക്കുന്നു (CCC 1032). തന്റെ അമ്മ മോനിക്ക മരണസമയത്ത് ഒരു കാര്യം മാത്രമേ ആവശ്യപ്പെട്ടുള്ളൂ എന്നു വിശുദ്ധ അഗസ്റ്റിൻ ഏറ്റുപറച്ചിലുകൾ എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ പറയുന്നു: മക്കൾ എവിടെയായിരുന്നാലും കർത്താവിന്റെ ബലിപീഠത്തിങ്കൽ തന്നെ ഓർക്കണം (ആശയം).
പശ്ചാത്തലം.
പുനരുത്ഥാനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പുതിയനിയമത്തിലെ ഏറ്റവും ദീർഘമായ അധ്യായമാണ് 1 കോറിന്തോസ് 15. മരിച്ചവർക്കു പുനരുത്ഥാനമില്ല എന്നു കോറിന്തോസിലെ ചിലർ പറഞ്ഞിരുന്നു (15:12). മിശിഹാ മരിച്ചു, സംസ്കരിക്കപ്പെട്ടു, ഉയിർപ്പിക്കപ്പെട്ടു എന്ന, തനിക്കു ലഭിച്ച വിശ്വാസസത്യം അനുസ്മരിച്ചുകൊണ്ടാണ് പൗലോസ് മറുപടി പറയുന്നത് (15:3–5). മരിച്ചവരുടെ ആദ്യഫലമാണു മിശിഹാ (15:20). തുടർന്ന് ഉയിർത്ത ശരീരം എങ്ങനെയുള്ളതായിരിക്കും എന്നു പൗലോസ് വിശദീകരിക്കുന്നു: നശ്വരമായി വിതയ്ക്കപ്പെടുന്ന വിത്ത് അനശ്വരമായി ഉയിർക്കുന്നു (15:42–44). ഇന്നത്തെ വാക്യങ്ങൾ ഈ അധ്യായത്തിന്റെ പരകോടിയാണ്.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“ഇതാ, ഞാൻ നിങ്ങളോട് ഒരു രഹസ്യം പറയുന്നു: നാമെല്ലാവരും നിദ്രപ്രാപിക്കുകയില്ല. അവസാനകാഹളം മുഴങ്ങുമ്പോൾ, കണ്ണിമയ്ക്കുന്നത്ര വേഗത്തിൽ നാമെല്ലാവരും രൂപാന്തരപ്പെടും.” (15:51–52)
പാഠഭേദത്തെക്കുറിച്ച് ഒരു കുറിപ്പ്. മരണത്തെക്കുറിക്കുന്ന സൗമ്യമായ ക്രൈസ്തവപദമാണ് "നിദ്ര". ഈ വാക്യത്തിൽ പുരാതന കൈയെഴുത്തുപ്രതികൾക്കിടയിൽ ചെറിയ വ്യത്യാസങ്ങളുണ്ട്; "നാമെല്ലാവരും ഉയിർക്കും, എന്നാൽ എല്ലാവരും രൂപാന്തരപ്പെടുകയില്ല" എന്നാണ് ലത്തീൻ വുൾഗാത്ത വായിക്കുന്നത്. പി.ഒ.സി. ബൈബിളും എൻ.ആർ.എസ്.വി.യും ഭൂരിപക്ഷം ഗ്രീക്ക് പ്രതികളുടെ പാഠം പിന്തുടരുന്നു. കർത്താവിന്റെ ആഗമനസമയത്തു ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവർ മരിക്കാതെതന്നെ രൂപാന്തരപ്പെടും എന്നാണ് പൗലോസ് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്.
“മരണത്തെ വിജയം ഗ്രസിച്ചു … മരണമേ, നിന്റെ വിജയം എവിടെ? മരണമേ, നിന്റെ ദംശനം എവിടെ?” (15:54–55)
ദൈവത്തിന്റെ പർവതത്തിൽ അവിടുന്നു മരണത്തെ എന്നേക്കുമായി വിഴുങ്ങിക്കളയും എന്ന് ഏശയ്യാ 25:8 വാഗ്ദാനം ചെയ്തിരുന്നു. ഹോസിയാ 13:14 ശിക്ഷാവിധിയുടെ ഒരു നിലവിളിയായിരുന്നു; പരാജിതനായ ശത്രുവിനെ പരിഹസിക്കുന്ന ഒരു ഗാനമാക്കി പൗലോസ് അതിനെ മാറ്റുന്നു.
“അതിനാൽ, എന്റെ വത്സലസഹോദരരേ, … സ്ഥിരചിത്തരും അചഞ്ചലരുമായിരിക്കുവിൻ.” (15:58)
പുനരുത്ഥാനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഈ മഹത്തായ അധ്യായം അവസാനിക്കുന്നത് ഒരു സ്വപ്നത്തിലല്ല, അധ്വാനത്തിലാണ്. മരിച്ചവർ ഉയിർക്കും എന്നതിനാൽ, കർത്താവിനുവേണ്ടി ചെയ്യുന്ന ഒന്നും പാഴാകുന്നില്ല.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
മരിച്ചവർ എങ്ങനെ ഉയിർക്കും എന്നു ചോദിക്കുമ്പോൾ മതബോധനഗ്രന്ഥം പൗലോസിനെ അടുത്തു പിന്തുടരുന്നു: ശരീരം അക്ഷയമായി ഉയിർപ്പിക്കപ്പെടും; ആ "എങ്ങനെ" നമ്മുടെ ഭാവനയ്ക്ക് അതീതമാണ്, വിശ്വാസത്തിനു മാത്രം പ്രാപ്യമാണ് (CCC 999–1001). ക്രൈസ്തവ മൃതസംസ്കാരശുശ്രൂഷകളിൽ ഈ ഭാഗം പലപ്പോഴും വായിക്കപ്പെടുന്നു. കല്ലറയിൽ വയ്ക്കുന്ന ശരീരം ഒരു വിത്തുപോലെയാണെന്നും, അവസാനവാക്ക് വിജയം നൽകുന്ന ദൈവത്തിന്റേതാണെന്നും അതു ദുഃഖിതരോടു പറയുന്നു.
പശ്ചാത്തലം.
യോഹന്നാന്റെ സുവിശേഷത്തിന്റെ ആദ്യപകുതിയിലെ അടയാളങ്ങളിൽ അവസാനത്തേതും ഏറ്റവും വലുതുമാണ് ലാസറിനെ ഉയിർപ്പിക്കുന്നത്. ഈശോയെ വധിക്കാനുള്ള ആലോചനാസംഘത്തിന്റെ തീരുമാനത്തിലേക്ക് അതു നേരിട്ടു നയിക്കുന്നു (11:45–53): ലാസറിനു ജീവൻ നൽകുന്നതിന് ഈശോ സ്വന്തം ജീവൻ വിലയായി നൽകുന്നു. ജറുസലെമിൽനിന്ന് ഏകദേശം മൂന്നു കിലോമീറ്റർ അകലെ, ഒലിവുമലയിലായിരുന്നു ബഥാനിയാ (പതിനഞ്ചു സ്താദിയോൺ, 18).
മരണദിവസംതന്നെ സംസ്കാരം നടത്തിയിരുന്നു; ഏഴു ദിവസം വിലാപം ആചരിച്ചിരുന്നു; സുഹൃത്തുക്കൾ കുടുംബത്തെ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ വരുമായിരുന്നു. ആത്മാവു മൂന്നു ദിവസം ശരീരത്തിനടുത്തു തങ്ങിനിൽക്കും എന്ന ഒരു പിൽക്കാല യഹൂദപാരമ്പര്യമുണ്ട്; നാലാം ദിവസമായാൽ മരണം സംശയാതീതമാണ്. പത്തൊമ്പതാം വാക്യത്തിലെ "യഹൂദർ" സഹോദരിമാരെ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ വന്ന യൂദയായിലെ സുഹൃത്തുക്കളും അയൽക്കാരുമാണ്; യോഹന്നാൻ ഇവിടെ അവരെ സ്നേഹപൂർവമാണ് അവതരിപ്പിക്കുന്നത്.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“കർത്താവേ, നീ ഇവിടെയുണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ … എന്നാൽ, നീ ചോദിക്കുന്നതെന്തും ദൈവം നിനക്കു തരും എന്ന് എനിക്കറിയാം.” (11:21–22)
മർത്തായുടെ വാക്കുകളിൽ ദുഃഖവും ആശ്രയവും ഒന്നിച്ചുനിൽക്കുന്നു. തന്റെ വേദന കർത്താവിനോടു പറയാൻ അവർ ഭയപ്പെടുന്നില്ല; അവിടുത്തിൽ ആശ്രയിക്കുന്നത് അവർ നിർത്തുന്നുമില്ല. ദുഃഖിക്കുന്ന ഓരോ ക്രൈസ്തവന്റെയും പ്രാർഥന ഇതാണ്.
“ഞാനാണ് പുനരുത്ഥാനവും ജീവനും. … അങ്ങനെ ജീവിക്കുകയും എന്നിൽ വിശ്വസിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവൻ ഒരിക്കലും മരിക്കുകയില്ല. ഇതു നീ വിശ്വസിക്കുന്നുവോ?” (11:25–26)
രണ്ടു വാഗ്ദാനങ്ങൾ: മരിക്കുന്ന വിശ്വാസി ജീവിക്കും (പുനരുത്ഥാനം); ജീവിക്കുന്ന വിശ്വാസി ഒരിക്കലും മരിക്കുകയില്ല (ഇപ്പോൾത്തന്നെ ആരംഭിക്കുന്ന നിത്യജീവൻ). ശാരീരികമരണം ഉണ്ട്; എന്നാൽ അത് ഇനി അവസാനമല്ല.
“ഉവ്വ്, കർത്താവേ! നീ ലോകത്തിലേക്കു വരാനിരുന്ന ദൈവപുത്രനായ ക്രിസ്തു ആണെന്നു ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നു.” (11:27)
ഉയിർപ്പിനുമുമ്പ് സുവിശേഷത്തിലുള്ള ഏറ്റവും പൂർണമായ വിശ്വാസപ്രഖ്യാപനങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് മർത്തായുടേത്. ഈശോ ദൈവപുത്രനായ മിശിഹായാണെന്നു നിങ്ങൾ വിശ്വസിക്കേണ്ടതിന് എന്നു യോഹന്നാൻ തന്റെ ഗ്രന്ഥത്തിന്റെ ലക്ഷ്യമായി പറയുന്നതിനോട് (20:31) അതു വളരെ അടുത്തുനിൽക്കുന്നു. മത്തായിയിൽ സമാനമായ ഒരു പ്രഖ്യാപനം നടത്തുന്നതു പത്രോസാണ് (മത്തായി 16:16).
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
ഈശോ പുനരുത്ഥാനത്തിലുള്ള വിശ്വാസത്തെ തന്റെ സ്വന്തം വ്യക്തിയോടു ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു എന്നു പഠിപ്പിക്കുമ്പോൾ മതബോധനഗ്രന്ഥം ഇരുപത്തഞ്ചാം വാക്യം ഉദ്ധരിക്കുന്നു (CCC 994). സുവിശേഷങ്ങളിൽ ഈശോ ഉയിർപ്പിച്ച മൂന്നു മരിച്ചവരെക്കുറിച്ചു പ്രസംഗിക്കുമ്പോൾ, നാലു ദിവസം കല്ലറയിൽ കിടന്ന ലാസറിൽ, ദീർഘകാലത്തെ പാപശീലത്താൽ ബന്ധിതമായ ആത്മാവിനെ വിശുദ്ധ അഗസ്റ്റിൻ കാണുന്നു; അത്തരമൊരു ആത്മാവിനെപ്പോലും മിശിഹായുടെ സ്വരത്തിനു പുറത്തേക്കു വിളിക്കാനാകും എന്ന് അദ്ദേഹം പഠിപ്പിക്കുന്നു (ആശയം). അനേകം ക്രൈസ്തവ മൃതസംസ്കാരങ്ങളിൽ ഈ സുവിശേഷം വായിക്കപ്പെടുന്നു: കല്ലറയ്ക്കരികിൽ സഭ മർത്തായുടെ വിശ്വാസം ആവർത്തിക്കുന്നു.
മരിച്ചവർക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കുന്നതു ബൈബിളിലുണ്ടോ?
ഉണ്ട്. മരിച്ചവർക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കുകയും ബലി അർപ്പിക്കുകയും ചെയ്തതിന് 2 മക്കബായർ 12 യൂദാസിനെ പ്രശംസിക്കുന്നു. 2 തിമോത്തേയോസ് 1:16–18-ൽ പൗലോസ് ആർക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കുന്നുവോ ആ ഒനേസിഫൊറോസ് അപ്പോഴേക്കും മരിച്ചിരുന്നു എന്നു പല പണ്ഡിതരും കരുതുന്നു. ആരംഭംമുതൽ സഭ മരിച്ചവർക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിച്ചിട്ടുണ്ട്, വിശേഷിച്ച് വിശുദ്ധ കുർബാനയിൽ (CCC 958, 1032).
ശുദ്ധീകരണസ്ഥലം എന്താണ്? അത് ഒരു രണ്ടാം അവസരമാണോ?
അല്ല. ദൈവത്തെ നിരസിച്ചവർക്കുള്ള രണ്ടാം അവസരമല്ല ശുദ്ധീകരണസ്ഥലം. ദൈവത്തിന്റെ കൃപയിലും സൗഹൃദത്തിലും മരിക്കുന്നവരും എന്നാൽ പൂർണമായി ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടാത്തവരുമായവർ സ്വർഗീയാനന്ദത്തിൽ പ്രവേശിക്കാനായി കടന്നുപോകുന്ന അന്തിമശുദ്ധീകരണമാണ് അത് (CCC 1030–1031). മിശിഹായിൽ നാം ഒരേ ശരീരമായതിനാൽ നമ്മുടെ പ്രാർഥനകൾ അവരെ സഹായിക്കുന്നു.
ചില ബൈബിളുകളിൽ 2 മക്കബായർ ഇല്ലാത്തത് എന്തുകൊണ്ട്?
ആദിമക്രൈസ്തവർ ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന ഗ്രീക്ക് പഴയനിയമത്തിൽ വായിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന ദ്വിതീയകാനോനിക ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് ഇത്. കത്തോലിക്കാസഭയും ഓർത്തഡോക്സ് സഭകളും അവയെ വിശുദ്ധഗ്രന്ഥമായി സ്വീകരിക്കുന്നു. പല പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് ബൈബിളുകളും അവയെ ഒഴിവാക്കുകയോ പ്രത്യേകമായി അച്ചടിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നു. സഭ സ്വീകരിച്ചിരിക്കുന്ന കാനോനിൽ ഉറച്ചുനിന്നുകൊണ്ടുതന്നെ നമുക്കു മറ്റു ക്രൈസ്തവസഹോദരരെ ആദരിക്കാം.
പൗരസ്ത്യ സുറിയാനി പാരമ്പര്യം ഓരോ വിശുദ്ധ കുർബാനയിലും മരിച്ചവരെ അനുസ്മരിക്കുന്നു; വലിയ നോമ്പിനു മുമ്പുള്ള മരിച്ചവരുടെ വെള്ളിയാഴ്ച അവർക്കായി പ്രത്യേകം നീക്കിവച്ചിരിക്കുന്നു. പള്ളിക്കൂദാശക്കാലത്തിലെ ഇന്ന് സീറോ മലബാർ കുടുംബങ്ങൾ സെമിത്തേരി സന്ദർശിക്കുകയും കല്ലറകൾ വൃത്തിയാക്കി തിരി കത്തിക്കുകയും മരിച്ചവർക്കുവേണ്ടി ഒപ്പീസ് ചൊല്ലുകയും ചെയ്യുന്നു. ഈ ആചാരങ്ങളുടെ അർഥം വായനകൾ വ്യക്തമാക്കുന്നു. മിശിഹാ മരിച്ചവരുടെ പ്രകാശമായതിനാൽ നാം കല്ലറയിൽ തിരി കത്തിക്കുന്നു; യൂദാസിനെപ്പോലെ പുനരുത്ഥാനത്തിൽ വിശ്വസിക്കുന്നതിനാൽ നാം പ്രാർഥിക്കുന്നു; ജീവിക്കുന്നവരെയും മരിച്ചവരെയും മിശിഹായിൽ ഒന്നിപ്പിക്കുന്ന ഏകബലിയായതിനാൽ നാം വിശുദ്ധ കുർബാന അർപ്പിക്കുന്നു.