2 നവംബർ 2026 · ലത്തീൻ റീത്ത്
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുകകൂടാതെ: സീറോ മലങ്കര റീത്ത് · സീറോ മലബാർ റീത്ത് · English
“പുത്രനെ കാണുകയും അവനിൽ വിശ്വസിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവനാരോ അവനു നിത്യജീവൻ ഉണ്ടാകണമെന്നതാണ് എന്റെ പിതാവിന്റെ ഇഷ്ടം. അന്ത്യദിനത്തിൽ അവനെ ഞാൻ ഉയിർപ്പിക്കുകയും ചെയ്യും.” യോഹന്നാൻ 6:40
മഹത്വത്തിലെ വിശുദ്ധരെ ആഘോഷിച്ചശേഷം, ഇനിയും ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന എല്ലാ വിശ്വാസികളായ മരിച്ചവരിലേക്കും സഭ തിരിയുന്നു. ഇതു ഭയത്തിന്റെയല്ല, പ്രാർഥനയുടെ ദിവസമാണ്. സ്നേഹം കല്ലറയിൽ അവസാനിക്കുന്നില്ലെന്നും, വിശുദ്ധരുടെ ഐക്യം ജീവിക്കുന്നവരെയും മരിച്ചവരെയും ഒരേ ശരീരത്തിൽ ഒന്നിപ്പിക്കുന്നുവെന്നും വിശ്വസിക്കുന്നതുകൊണ്ടാണു നാം മരിച്ചവർക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കുന്നത്.
ദൈവകൃപയിലും സൗഹൃദത്തിലും മരിക്കുന്നവരും എന്നാൽ പൂർണമായി ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ലാത്തവരുമായവർക്കു നിത്യരക്ഷ ഉറപ്പാണ്; എങ്കിലും സ്വർഗീയാനന്ദത്തിൽ പ്രവേശിക്കാനാവശ്യമായ വിശുദ്ധി നേടാൻ അവർ മരണശേഷം ശുദ്ധീകരണത്തിനു വിധേയരാകുന്നുവെന്നു സഭ പഠിപ്പിക്കുന്നു (മതബോധനഗ്രന്ഥം 1030). ഈ അന്തിമശുദ്ധീകരണത്തെ സഭ ശുദ്ധീകരണസ്ഥലം എന്നു വിളിക്കുന്നു. അതു രണ്ടാമതൊരു അവസരമോ ചെറിയൊരു നരകമോ അല്ല; പൂർത്തിയാകാത്തതിനെ പൂർത്തിയാക്കുന്ന ദൈവസ്നേഹത്തിന്റെ അഗ്നിയാണ്.
മരിച്ചവർക്കുവേണ്ടിയുള്ള പ്രാർഥന വിശുദ്ധഗ്രന്ഥത്തിൽത്തന്നെ കാണാം. യൂദാസ് മക്കബേയൂസ് യുദ്ധത്തിൽ മരിച്ചവർക്കുവേണ്ടി പാപപരിഹാരകർമം അനുഷ്ഠിച്ചു; അവർക്കു പാപമോചനം ലഭിക്കാനായി (2 മക്കബായർ 12:45). ആരംഭംമുതൽ സഭ മരിച്ചവരുടെ ഓർമ ആദരിക്കുകയും അവർക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥനകൾ, സർവോപരി ദിവ്യബലി, അർപ്പിക്കുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്; ദാനധർമവും ദണ്ഡവിമോചനങ്ങളും പ്രായശ്ചിത്തപ്രവൃത്തികളും അവർക്കുവേണ്ടി സഭ ശുപാർശചെയ്യുന്നു (മതബോധനഗ്രന്ഥം 1032).
വായനകൾ ഇതിനെല്ലാം പ്രത്യാശയുടെ അടിത്തറ നൽകുന്നു: “നീതിമാൻമാരുടെ ആത്മാവ് ദൈവകരങ്ങളിലാണ്” (ജ്ഞാനം 3:1). ദൈവസ്നേഹം നമ്മുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ ചൊരിയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതിനാൽ പ്രത്യാശ നമ്മെ നിരാശരാക്കുന്നില്ല (റോമാ 5:5). തനിക്കു നൽകപ്പെട്ടവരിൽ ഒരുവനെപ്പോലും നഷ്ടപ്പെടുത്താതിരിക്കുന്നതാണു പിതാവിന്റെ ഇഷ്ടമെന്ന് യേശുതന്നെ പറയുന്നു. നമ്മുടെ ദുഃഖം യഥാർഥമാണ്; എന്നാൽ അതു പ്രത്യാശയുള്ളവരുടെ ദുഃഖമാണ്.
വിഷയം: “ദൈവകരങ്ങളിൽ.”
സകല മരിച്ചവരുടെയും ഓർമ: പുനരുത്ഥാനപ്രത്യാശയിൽ നാം മരിച്ച വിശ്വാസികൾക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കുന്നു.
“നീതിമാൻമാരുടെ ആത്മാവ് ദൈവകരങ്ങളിലാണ്, ഒരു ഉപദ്രവവും അവരെ സ്പർശിക്കുകയില്ല.” ജ്ഞാനം 3:1
“അവിടുന്ന് എനിക്കു നൽകിയവരിൽ ഒരുവനെപ്പോലും ഞാൻ നഷ്ടപ്പെടുത്താതെ, അന്ത്യദിനത്തിൽ ഉയിർപ്പിക്കണമെന്നതാണ് എന്നെ അയച്ചവന്റെ ഇഷ്ടം.” യോഹന്നാൻ 6:39
ജീവിതത്തിൽ: ഇന്നു നിങ്ങളുടെ മരിച്ചവരെ പേരുചൊല്ലി പ്രാർഥനയിൽ ഓർക്കുക.
“എന്നാൽ, ദൈവഭക്തിയോടെ മരിക്കുന്നവർക്കായി ഒരുക്കിയിരിക്കുന്ന അമൂല്യ സമ്മാനത്തെക്കുറിച്ച് അവൻ പ്രത്യാശ പുലർത്തിയെങ്കിൽ അത് പാവനവും ഭക്തിപൂർണവുമായ ഒരു ചിന്തയാണ്. അതിനാൽ മരിച്ചവർക്ക്, പാപമോചനം ലഭിക്കുന്നതിന് അവൻ അവർക്കുവേണ്ടി പാപപരിഹാരകർമം അനുഷ്ഠിച്ചു.” 2 മക്കബായർ 12:45
“അപ്പോൾ അവൻ പറഞ്ഞു: ഇവരാണു വലിയ ഞെരുക്കത്തിൽനിന്നു വന്നവർ; കുഞ്ഞാടിന്റെ രക്തത്തിൽ തങ്ങളുടെ വസ്ത്രങ്ങൾ കഴുകി വെളുപ്പിച്ചവർ.” വെളിപാട് 7:14
ജീവിതത്തിൽ: നിങ്ങളുടെ മരിച്ചവർക്കുവേണ്ടി ഒരു ദിവ്യബലി ചൊല്ലിക്കുക.
“എനിക്കു ന്യായം നടത്തിത്തരുന്നവൻ ജീവിക്കുന്നെന്നും അവസാനം അവിടുന്ന് എനിക്കു വേണ്ടി നിലകൊള്ളുമെന്നും ഞാൻ അറിയുന്നു. എന്റെ ചർമം അഴുകി ഇല്ലാതായാലും എന്റെ മാംസത്തിൽ നിന്നു ഞാൻ ദൈവത്തെ കാണും.” ജോബ് 19:25–26
“യേശു അവളോടു പറഞ്ഞു: ഞാനാണ് പുനരുത്ഥാനവും ജീവനും. എന്നിൽ വിശ്വസിക്കുന്നവൻ മരിച്ചാലും ജീവിക്കും. അങ്ങനെ ജീവിക്കുകയും എന്നിൽ വിശ്വസിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവൻ ഒരിക്കലും മരിക്കുകയില്ല. ഇതു നീ വിശ്വസിക്കുന്നുവോ?” യോഹന്നാൻ 11:25–26
ജീവിതത്തിൽ: ഈ ആഴ്ച ഒരു സെമിത്തേരി സന്ദർശിച്ച് അവിടെ പ്രാർഥിക്കുക.
മരിച്ചവരോടുള്ള സ്നേഹം പ്രാർഥനയായി മാറുന്നു.
അവരുടെയും നമ്മുടെയും ഉയിർപ്പ് ക്രിസ്തുവിന്റെ വാഗ്ദാനമാണ്.
തീരുമാനം: ഈ മാസം എല്ലാ ദിവസവും മരിച്ചവർക്കുവേണ്ടി ജപമാലയുടെ ഒരു ദശകം ചൊല്ലുക.
പ്രിയ സഹോദരീസഹോദരന്മാരേ, ഇന്നലെ നാം സ്വർഗത്തിലെ വിശുദ്ധരെ ആഘോഷിച്ചു. ഇന്നു മരിച്ച എല്ലാവർക്കുംവേണ്ടി, പ്രത്യേകിച്ച് നമ്മുടെ മാതാപിതാക്കൾ, വല്യപ്പച്ചന്മാർ, വല്യമ്മച്ചിമാർ, സഹോദരങ്ങൾ, സുഹൃത്തുക്കൾ എന്നിവർക്കുവേണ്ടി, നാം പ്രാർഥിക്കുന്നു.
മരണം വേദനാജനകമാണ്. ലാസറിന്റെ കല്ലറയ്ക്കൽ യേശുപോലും കണ്ണീർ പൊഴിച്ചു. ദുഃഖം മറച്ചുവയ്ക്കാൻ സഭ നമ്മോടു പറയുന്നില്ല; എന്നാൽ അതിനെ രൂപാന്തരപ്പെടുത്തുന്ന ഒരു പ്രത്യാശ സഭ നൽകുന്നു. ജ്ഞാനഗ്രന്ഥം പറയുന്നു: നീതിമാൻമാരുടെ ആത്മാവ് ദൈവകരങ്ങളിലാണ്. നമ്മുടെ മരിച്ചവർ നഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടില്ല; അവർ സുരക്ഷിതമായി താങ്ങപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
എന്തിനാണു നാം അവർക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കുന്നത്? നമ്മിൽ പലരും ദൈവത്തെ മുഖാമുഖം കാണാൻ പൂർണമായി ഒരുങ്ങാതെയാണു മരിക്കുന്നത്. ഒരു അന്തിമശുദ്ധീകരണം ഉണ്ടെന്നു സഭ പഠിപ്പിക്കുന്നു: ശുദ്ധീകരണസ്ഥലം. അതു നിരാശയുടെയല്ല, പ്രത്യാശയുടെ സ്ഥലമാണ്; അവിടെയുള്ളവർക്കു സ്വർഗം ഉറപ്പാണ്. അഗ്നിയിൽ ശുദ്ധിചെയ്യപ്പെടുന്ന സ്വർണംപോലെയാണത്. നമ്മുടെ സ്നേഹത്തിന് അവരെ സഹായിക്കാനാകും: പ്രാർഥനകൾ, ത്യാഗങ്ങൾ, സർവോപരി ദിവ്യബലി.
നാട്ടിൽനിന്നകലെ മരണാസന്നയായ വിശുദ്ധ മോനിക്ക മകൻ അഗസ്റ്റിനോടു പറഞ്ഞു: “ഈ ശരീരം എവിടെയെങ്കിലും അടക്കിക്കൊള്ളൂ. ഇതു മാത്രമേ ഞാൻ ചോദിക്കുന്നുള്ളൂ: കർത്താവിന്റെ അൾത്താരയിൽ എന്നെ ഓർക്കണം.” അതാണു നാം ഇന്നു ചെയ്യുന്നത്: നമ്മുടെ മരിച്ചവരെ നാം അൾത്താരയിലേക്കു കൊണ്ടുവരുന്നു.
യേശു തന്റെ വാഗ്ദാനം നമുക്കു നൽകുന്നു: പുത്രനെ കാണുകയും അവനിൽ വിശ്വസിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവനാരോ അവനു നിത്യജീവൻ ഉണ്ടാകണമെന്നതാണ് എന്റെ പിതാവിന്റെ ഇഷ്ടം; അന്ത്യദിനത്തിൽ അവനെ ഞാൻ ഉയിർപ്പിക്കുകയും ചെയ്യും. ആത്മാവ് തുടർന്നു ജീവിക്കുന്നുവെന്നു മാത്രമല്ല നമ്മുടെ വിശ്വാസം; ശരീരത്തിന്റെ ഉയിർപ്പിൽ നാം വിശ്വസിക്കുന്നു. നാം സന്ദർശിക്കുന്ന കല്ലറകൾ ആ പ്രഭാതത്തിനായി കാത്തിരിക്കുന്ന വിശ്രമസ്ഥലങ്ങളാണ്.
അതിനാൽ ഈ ആഴ്ച സെമിത്തേരി സന്ദർശിക്കുക, മെഴുകുതിരി കത്തിക്കുക, മരിച്ചവർക്കുവേണ്ടി ജപമാല ചൊല്ലുക, ഒരു ദിവ്യബലി ചൊല്ലിക്കുക. നമ്മുടെ സമയം വരുമ്പോൾ ഒരുങ്ങിയിരിക്കുന്ന വിധത്തിൽ നമുക്കും ജീവിക്കാം. കർത്താവേ, ഇവർക്കു നിത്യവിശ്രമം നൽകണമേ; നിത്യപ്രകാശം ഇവരുടെമേൽ പ്രകാശിക്കുമാറാകട്ടെ.
നവംബർ ശുദ്ധീകരണാത്മാക്കളുടെ മാസമാണ്. ഇന്ന് നാം കല്ലറകൾ സന്ദർശിക്കുന്നു, തിരികൾ കത്തിക്കുന്നു, മരിച്ചവർക്കായി ദിവ്യബലി അർപ്പിക്കുന്നു.
📖 പ്രഭാഷകൻ 44:10–14
📖 ഫിലിപ്പി 1:3
ജീവിതത്തിൽ: മരിച്ചുപോയ ഒരു പ്രിയപ്പെട്ടവനിൽനിന്നു ലഭിച്ച മൂന്നു കാര്യങ്ങൾ എഴുതിവയ്ക്കുക.
📖 ജ്ഞാനം 3:1–3
📖 യോഹന്നാൻ 6:37–40
ജീവിതത്തിൽ: ഈ മാസം മരിച്ചവർക്കായി ദിവ്യബലി അർപ്പിക്കുക.
📖 സങ്കീർത്തനം 90:12
📖 ലൂക്കാ 12:35–40
ജീവിതത്തിൽ: ഈ മാസം നല്ലൊരു കുമ്പസാരം നടത്തുക.
ഓർക്കുക, പ്രാർഥിക്കുക, ഒരുങ്ങുക: സ്നേഹം തുടരുന്ന മൂന്നു വഴികൾ.
നമ്മുടെ സെമിത്തേരികൾ നിരാശയുടെയല്ല, കാത്തിരിപ്പിന്റെ സ്ഥലങ്ങളാണ്.
തീരുമാനം: ഈ മാസം എല്ലാ ദിവസവും മരിച്ചവർക്കായി പ്രാർഥിക്കും; ദൈവത്തോടു സമാധാനത്തിലാകും.
പ്രിയ സഹോദരങ്ങളേ, ഇന്ന് നമ്മുടെ സെമിത്തേരികൾ പൂക്കളും തിരികളുംകൊണ്ടു നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. കുടുംബങ്ങൾ കല്ലറകൾ വൃത്തിയാക്കാനും പ്രാർഥിക്കാനും ഓർക്കാനും വരുന്നു. നവംബർ മാസം മുഴുവൻ ശുദ്ധീകരണാത്മാക്കൾക്കായി സമർപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. മരിച്ചവർക്കുവേണ്ടി നാം ചെയ്യുന്ന മൂന്നു കാര്യങ്ങൾ ഇന്നു ധ്യാനിക്കാം: നാം ഓർക്കുന്നു, പ്രാർഥിക്കുന്നു, ഒരുങ്ങുന്നു.
ഒന്നാമതായി, നന്ദിയോടെ ഓർക്കുന്നു. മരിച്ചുപോയ മാതാപിതാക്കളും മുത്തശ്ശീമുത്തശ്ശന്മാരും സഹോദരങ്ങളും സ്നേഹിതരും വൈദികരും നമുക്ക് എത്രയോ നൽകി: ജീവൻതന്നെ, വിശ്വാസം, സ്നേഹം, നാം ഒരിക്കലും അറിയാത്ത ത്യാഗങ്ങൾ. സ്നേഹിതരെ ഓർക്കുമ്പോഴെല്ലാം താൻ ദൈവത്തിനു നന്ദി പറയുന്നുവെന്ന് പൗലോസ് എഴുതി (ഫിലിപ്പി 1:3). നന്ദി ദുഃഖത്തെ സുഖപ്പെടുത്തുന്നു. അവരുടെ കഥകൾ മക്കളോടു പറയുക; വിശ്വാസം എവിടെനിന്നു വന്നുവെന്ന് അടുത്ത തലമുറ അറിയട്ടെ.
രണ്ടാമതായി, പ്രത്യാശയോടെ പ്രാർഥിക്കുന്നു. നീതിമാന്മാരുടെ ആത്മാക്കൾ ദൈവത്തിന്റെ കരങ്ങളിലാണെന്ന് ജ്ഞാനഗ്രന്ഥം പറയുന്നു (ജ്ഞാനം 3:1). തനിക്കു നൽകപ്പെട്ടവരിൽ ഒന്നും നഷ്ടപ്പെടുത്താതെ അന്ത്യദിനത്തിൽ ഉയിർപ്പിക്കണമെന്നാണ് പിതാവിന്റെ ഹിതമെന്ന് യേശു പറഞ്ഞു (യോഹന്നാൻ 6:39). ദൈവസൗഹൃദത്തിൽ മരിച്ചിട്ടും പൂർണമായി ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടാത്തവരെ നമ്മുടെ പ്രാർഥനകൾ, പ്രത്യേകിച്ച് ദിവ്യബലി, സഹായിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ട് മരിച്ചവർക്കായി ദിവ്യബലി അർപ്പിക്കുക, ജപമാല ചൊല്ലുക, അവരുടെ പേരിൽ ദാനധർമം ചെയ്യുക.
മൂന്നാമതായി, നമ്മുടെ സ്വന്തം യാത്രയ്ക്ക് ഒരുങ്ങുന്നു. ഓരോ കല്ലറയും നിശ്ശബ്ദമായ ഒരു പ്രസംഗമാണ്: ഒരു ദിവസം എന്റെയും ഊഴം വരും. ജ്ഞാനമുള്ള ഹൃദയം നേടാൻ ഞങ്ങളുടെ ദിനങ്ങൾ എണ്ണാൻ പഠിപ്പിക്കണമേ എന്ന് സങ്കീർത്തകൻ പ്രാർഥിക്കുന്നു (സങ്കീർത്തനം 90:12). ദൈവത്തോടും മറ്റുള്ളവരോടും സമാധാനത്തിലാകാൻ വൈകരുത്. ഈ മാസം നല്ലൊരു കുമ്പസാരം നടത്തുക. ഇനിയും ക്ഷമിക്കാത്തയാളോടു ക്ഷമിക്കുക.
അപ്പോൾ നമ്മുടെ സെമിത്തേരികൾ നിരാശയുടെ സ്ഥലങ്ങളല്ല, കാത്തിരിപ്പിന്റെ സ്ഥലങ്ങളാകും: പുനരുത്ഥാനത്തിനായി വിത്തുകൾ വിതയ്ക്കപ്പെട്ട തോട്ടങ്ങൾ. കർത്താവേ, അവർക്കു നിത്യവിശ്രമം നൽകണമേ; നിത്യപ്രകാശം അവരുടെമേൽ പ്രകാശിക്കുമാറാകട്ടെ.
ശുദ്ധീകരണസ്ഥലത്തെയും ദണ്ഡവിമോചനത്തെയുംകുറിച്ച് പല കത്തോലിക്കർക്കും വ്യക്തതയില്ല. വിശദീകരിക്കാൻ പറ്റിയ ദിവസമാണിന്ന്.
📖 2 മക്കബായർ 12:43–46
📖 1 കോറിന്തോസ് 3:13–15
ജീവിതത്തിൽ: നാം പൂർത്തിയാക്കാത്തതു പൂർത്തിയാക്കുന്ന ദൈവകരുണയ്ക്കു നന്ദി പറയുക.
📖 തോബിത് 12:8–9
📖 യാക്കോബ് 5:16
ജീവിതത്തിൽ: നവംബറിലെ ഓരോ ആഴ്ചയും ഒരാത്മാവിനായി ഒരു ത്യാഗം സമർപ്പിക്കുക.
📖 ഏശയ്യാ 1:18
📖 മത്തായി 16:19
ജീവിതത്തിൽ: ഈ ആഴ്ച മരിച്ച ഒരു കുടുംബാംഗത്തിനായി ദണ്ഡവിമോചനം നേടുക.
മരിച്ചവർക്കായുള്ള പ്രാർഥന സഭയുടെ പുരാതനമായ ആചാരവും കരുണയുടെ പ്രവൃത്തിയുമാണ്.
സഭയുടെ പ്രബോധനം പ്രത്യാശ നിറഞ്ഞതാണ്: ദൈവസ്നേഹം ശുദ്ധീകരിക്കുകയും രക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
തീരുമാനം: ഈ ആഴ്ച കുമ്പസാരിച്ച്, മരിച്ച ഒരു പ്രിയപ്പെട്ടവനുവേണ്ടി ദണ്ഡവിമോചനം നേടും.
പ്രിയ സഹോദരങ്ങളേ, ശുദ്ധീകരണസ്ഥലത്തെയും ദണ്ഡവിമോചനങ്ങളെയുംകുറിച്ച് പല ആശയക്കുഴപ്പങ്ങളുമുണ്ട്. സകല മരിച്ചവരുടെയും ഓർമദിനത്തിൽ സഭയുടെ പ്രബോധനം വ്യക്തമായി മനസ്സിലാക്കുന്നതു നല്ലതാണ്.
ദൈവകൃപയിലും സൗഹൃദത്തിലും മരിക്കുന്നവരെങ്കിലും പൂർണമായി ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടാത്തവർക്ക് നിത്യരക്ഷ ഉറപ്പാണ്; എന്നാൽ സ്വർഗത്തിന്റെ സന്തോഷത്തിൽ പ്രവേശിക്കാൻ ആവശ്യമായ വിശുദ്ധി പ്രാപിക്കാൻ മരണശേഷം അവർ ശുദ്ധീകരണത്തിനു വിധേയരാകുന്നു; ഈ അന്തിമശുദ്ധീകരണത്തെ സഭ ശുദ്ധീകരണസ്ഥലം എന്നു വിളിക്കുന്നു (മതബോധനഗ്രന്ഥം 1030–1031). ദൈവത്തെ നിരസിച്ചവർക്കുള്ള രണ്ടാം അവസരമല്ല ഇത്; നരകവുമല്ല. സ്നേഹത്തിന്റെ പൂർത്തീകരണമാണ്: നമ്മിൽ ബാക്കിയുള്ള സ്വാർഥതയെ ദൈവസ്നേഹത്തിന്റെ അഗ്നി ദഹിപ്പിക്കുന്നു. അഗ്നിയിലൂടെയെന്നപോലെ രക്ഷിക്കപ്പെടുന്നതിനെക്കുറിച്ച് പൗലോസ് പറയുന്നു (1 കോറിന്തോസ് 3:15).
ആരംഭംമുതലേ സഭ മരിച്ചവരെ ആദരവോടെ ഓർക്കുകയും അവർക്കായി പ്രാർഥിക്കുകയും ചെയ്തു. മരിച്ചവർ പാപത്തിൽനിന്നു മോചിതരാകാൻ യൂദാസ് മക്കബേയൂസ് പരിഹാരബലി അർപ്പിച്ചു (2 മക്കബായർ 12:46). എല്ലാറ്റിനുമുപരി സഭ അവർക്കായി ദിവ്യബലി അർപ്പിക്കുന്നു; ദാനധർമവും ദണ്ഡവിമോചനങ്ങളും പരിഹാരപ്രവൃത്തികളും ശുപാർശ ചെയ്യുന്നു (മതബോധനഗ്രന്ഥം 1032).
ദണ്ഡവിമോചനം എന്താണ്? കുമ്പസാരത്തിൽ പാപങ്ങൾ മോചിക്കപ്പെടുമ്പോൾ കുറ്റം നീങ്ങുന്നു; എങ്കിലും പാപം അവശേഷിപ്പിക്കുന്ന മുറിവുകളും ക്രമക്കേടുമായ കാലികശിക്ഷ ബാക്കിയുണ്ടാകാം. ക്രിസ്തുവിന്റെയും വിശുദ്ധരുടെയും യോഗ്യതകളുടെ ഭണ്ഡാരത്തിൽനിന്ന് സഭയിലൂടെ നൽകപ്പെടുന്ന ആ കാലികശിക്ഷയുടെ ഇളവാണ് ദണ്ഡവിമോചനം (മതബോധനഗ്രന്ഥം 1471, 1476–1477). ദണ്ഡവിമോചനങ്ങൾ മരിച്ചവർക്കു ബാധകമാക്കാം (മതബോധനഗ്രന്ഥം 1479). സാധാരണ വ്യവസ്ഥകൾ: കൂദാശാപരമായ കുമ്പസാരം, ദിവ്യകാരുണ്യസ്വീകരണം, മാർപാപ്പയുടെ നിയോഗങ്ങൾക്കായുള്ള പ്രാർഥന, എല്ലാ പാപത്തോടുമുള്ള വിരക്തി. നവംബറിന്റെ ആദ്യദിവസങ്ങളിൽ സെമിത്തേരി സന്ദർശിച്ച് മരിച്ചവർക്കായി പ്രാർഥിക്കുന്നവർക്ക് മരിച്ചവർക്കു ബാധകമാക്കാവുന്ന പൂർണദണ്ഡവിമോചനം സഭ അനുവദിക്കുന്നു.
അതുകൊണ്ട് ഇതു വരണ്ട ഒരു സിദ്ധാന്തമല്ല; കരുണയുടെ പ്രവൃത്തിയാണ്. നമ്മുടെ മരിച്ചവർക്കു സ്വയം സഹായിക്കാനാവില്ല; നമുക്ക് അവരെ സഹായിക്കാനാകും. ഈ ആഴ്ച കുമ്പസാരിക്കുക, കുർബാന സ്വീകരിക്കുക, സെമിത്തേരി സന്ദർശിച്ച് മരിച്ചവർക്കായി പ്രാർഥിക്കുക. വിശ്വാസികളായ മരിച്ചവരുടെ ആത്മാക്കൾ ദൈവകരുണയാൽ സമാധാനത്തിൽ വിശ്രമിക്കുമാറാകട്ടെ.
കുഞ്ഞുങ്ങളേ, മരിച്ചുപോയ നിങ്ങളുടെ കുടുംബത്തിലെ ആരെയെങ്കിലും ഓർക്കുന്നുണ്ടോ?
യേശു അവരെ സ്നേഹിക്കുന്നു; അവർ ദൈവത്തോടുകൂടെയാണ്. ചിലർക്കു സ്വർഗത്തിനായി പൂർണമായി ഒരുങ്ങാൻ നമ്മുടെ പ്രാർഥന ആവശ്യമായിരിക്കാം.
നമുക്ക് ഇങ്ങനെ പ്രാർഥിച്ച് അവരെ സഹായിക്കാം: “കർത്താവേ, ഇവർക്കു നിത്യവിശ്രമം നൽകണമേ.”
ഈ മാസം എല്ലാ രാത്രിയിലും നമ്മുടെ വല്യപ്പച്ചന്മാർക്കും വല്യമ്മച്ചിമാർക്കും മരിച്ച എല്ലാവർക്കുംവേണ്ടി ഈ പ്രാർഥന ചൊല്ലാം.
കർത്താവേ, ഞങ്ങളുടെ പ്രാർഥനകൾ ദയാപൂർവം ശ്രവിക്കണമേ. മരിച്ചവരിൽനിന്ന് ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റ അങ്ങയുടെ പുത്രനിലുള്ള ഞങ്ങളുടെ വിശ്വാസം ആഴപ്പെടുന്നതുപോലെ, മരണമടഞ്ഞ അങ്ങയുടെ ദാസരുടെ പുനരുത്ഥാനത്തിലുള്ള ഞങ്ങളുടെ പ്രത്യാശയും ശക്തിപ്പെടുമാറാകട്ടെ. കർത്താവേ, ഇവർക്കു നിത്യവിശ്രമം നൽകണമേ; നിത്യപ്രകാശം ഇവരുടെമേൽ പ്രകാശിക്കുമാറാകട്ടെ. ഞങ്ങളുടെ കർത്താവായ ക്രിസ്തുവഴി. ആമേൻ.
ക്രിസ്തുവിൽ മരിച്ച്, ഇനിയും ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന എല്ലാവർക്കുംവേണ്ടി സകല മരിച്ചവരുടെയും ഓർമദിനത്തിൽ സഭ പ്രാർഥിക്കുന്നു. ഈ പ്രാർഥനയുടെയും നമ്മുടെ പ്രത്യാശയുടെയും കാരണങ്ങൾ വായനകൾ നൽകുന്നു. നീതിമാന്മാരുടെ മരണം പരാജയമായി തോന്നിയാലും അവരുടെ ആത്മാവ് ദൈവകരങ്ങളിലാണെന്ന് ജ്ഞാനത്തിന്റെ പുസ്തകം പറയുന്നു. ഇരുപത്തിമൂന്നാം സങ്കീർത്തനം ഇരുൾനിറഞ്ഞ താഴ്വരയിലൂടെ വിശ്വാസിയോടൊപ്പം നടന്ന് ഒരു വിരുന്നുമേശയിലേക്കും ഒരു ഭവനത്തിലേക്കും എത്തിക്കുന്നു. ദൈവം ഇതിനകം കാണിച്ച സ്നേഹത്തിലാണ് റോമാലേഖനം നമ്മുടെ പ്രത്യാശ ഉറപ്പിക്കുന്നത്: നാം പാപികളായിരിക്കേ ക്രിസ്തു നമുക്കുവേണ്ടി മരിച്ചു. പിതാവ് തനിക്കു നൽകിയവരിൽ ആരെയും നഷ്ടപ്പെടുത്താതെ അവരെ അന്ത്യദിനത്തിൽ ഉയിർപ്പിക്കണമെന്നതാണ് പിതാവിന്റെ ഇഷ്ടം എന്ന് യോഹന്നാന്റെ സുവിശേഷത്തിൽ യേശു പറയുന്നു.
ദൈവത്തിന്റെ കരം, ഇടയന്റെ വടി, ആത്മാവിലൂടെ ചൊരിയപ്പെട്ട സ്നേഹം, ഉയിർപ്പിന്റെ വാഗ്ദാനം: ഇതാണ് ഇന്നത്തെ വായനകളുടെ ക്രമം. കരം, പ്രത്യാശ, ഉയിർപ്പിക്കൽ: ഇവയാണ് താക്കോൽവാക്കുകൾ.
പശ്ചാത്തലം.
ക്രിസ്തുവിനു മുമ്പുള്ള നൂറ്റാണ്ടിൽ, ഒരുപക്ഷേ ഈജിപ്തിലെ അലക്സാണ്ട്രിയായിൽ, ഗ്രീക്കുഭാഷയിൽ എഴുതപ്പെട്ടതാണ് ജ്ഞാനത്തിന്റെ പുസ്തകം. ഭക്തനായ ഒരു യഹൂദ ഗുരുവാണ് ഗ്രന്ഥകർത്താവ്; ജ്ഞാനത്തിന്റെ മാതൃകയായ സോളമന്റെ പേരിലാണ് അദ്ദേഹം സംസാരിക്കുന്നത്. ഒരു ഗ്രീക്കുനഗരത്തിൽ ജീവിക്കുന്ന, വിശ്വാസം ഉപേക്ഷിക്കാൻ പ്രലോഭിതരായിരുന്ന ചില യഹൂദർക്കുവേണ്ടിയാണ് അദ്ദേഹം എഴുതുന്നത്. കത്തോലിക്കാ ബൈബിൾ കാനോനിന്റെ (ദ്വിതീയകാനോനിക ഗ്രന്ഥങ്ങളുടെ) ഭാഗമാണ് ഈ പുസ്തകം.
1–5 അധ്യായങ്ങൾ നീതിമാന്മാരുടെയും ദുഷ്ടരുടെയും ഗതിയെ താരതമ്യം ചെയ്യുന്നു. രണ്ടാം അധ്യായത്തിൽ ദുഷ്ടർ പറയുന്നു: ജീവിതം ഹ്രസ്വമാണ്, മരണം അവസാനമാണ്; അതിനാൽ നമുക്ക് ആസ്വദിക്കാം, നീതിമാനെ പീഡിപ്പിക്കാം, അപമാനകരമായ മരണംകൊണ്ട് അവനെ പരീക്ഷിക്കാം (2:1–20). മൂന്നാം അധ്യായം അവർക്കുള്ള മറുപടിയാണ്: നീതിമാന്റെ അവസാനമായി തോന്നിയത് അവസാനമായിരുന്നില്ല.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“നീതിമാൻമാരുടെ ആത്മാവ് ദൈവകരങ്ങളിലാണ്, ഒരു ഉപദ്രവവും അവരെ സ്പർശിക്കുകയില്ല.” (3:1)
ദൈവത്തിന്റെ കരം ശക്തിയെയും പരിപാലനയെയും സംരക്ഷണത്തെയും കുറിക്കുന്നു (സങ്കീർത്തനം 31:5 താരതമ്യം ചെയ്യുക: അങ്ങയുടെ കരങ്ങളിൽ എന്റെ ആത്മാവിനെ ഞാൻ സമർപ്പിക്കുന്നു; കുരിശിൽ യേശു ചൊല്ലിയ പ്രാർഥന, ലൂക്കാ 23:46).
“അവർ മരിച്ചതായി ഭോഷൻമാർ കരുതി;” (3:2)
കാണുന്നതുമാത്രം നോക്കി വിധിക്കുന്ന രണ്ടാം അധ്യായത്തിലെ ദുഷ്ടരാണ് ഈ ഭോഷന്മാർ. വിശ്വാസം അതിനപ്പുറം കാണുന്നു.
“ശിക്ഷിക്കപ്പെട്ടവരെന്ന് മനുഷ്യദൃഷ്ടിയിൽ തോന്നിയാലും അനശ്വരമായ പ്രത്യാശയുള്ളവരാണവർ.” (3:4)
“ഉലയിൽ സ്വർണമെന്നപോലെ അവിടുന്ന് അവരെ ശോധനചെയ്ത്” (3:6)
ഈ ഭാഗം ആദ്യം പറയുന്നത് ജീവിതത്തിലെ പരീക്ഷണങ്ങളെക്കുറിച്ചാണ്, വിശേഷിച്ചു പീഡനത്തെക്കുറിച്ച്. ദൈവത്തിന്റെ സൗഹൃദത്തിൽ മരിച്ചെങ്കിലും ഇനിയും പൂർണമായി ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ലാത്തവരുടെ അന്തിമശുദ്ധീകരണത്തെക്കുറിച്ചു പറയാനും, സ്വർണം ശുദ്ധീകരിക്കുന്ന അഗ്നിയുടെ ഈ ചിത്രം സഭയെ സഹായിച്ചിട്ടുണ്ട് (1 പത്രോസ് 1:7; 1 കോറിന്തോസ് 3:15 താരതമ്യം ചെയ്യുക).
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
മൃതസംസ്കാരവേളകളിലും സകല മരിച്ചവരുടെയും ഓർമദിനത്തിലും സഭ ഈ ഭാഗം ആശ്വാസവചനമായി വായിക്കുന്നു: ദൈവത്തിന്റേതായ മരിച്ചവർ അവിടുത്തെ കരങ്ങളിൽ സുരക്ഷിതരാണ്. ദൈവത്തിന്റെ കൃപയിലും സൗഹൃദത്തിലും മരിക്കുകയും എന്നാൽ ഇനിയും അപൂർണമായി മാത്രം ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവർക്ക് രക്ഷ ഉറപ്പാണെന്നും, സ്വർഗത്തിന്റെ ആനന്ദത്തിൽ പ്രവേശിക്കാൻ മരണശേഷം അവർ ശുദ്ധീകരണത്തിനു വിധേയരാകുന്നുവെന്നും മതബോധനഗ്രന്ഥം പഠിപ്പിക്കുന്നു; ഈ ശുദ്ധീകരണത്തെ സഭ ശുദ്ധീകരണസ്ഥലം എന്നു വിളിക്കുന്നു (CCC 1030–1031). ആരംഭംമുതൽ സഭ മരിച്ചവരുടെ സ്മരണ ആദരിക്കുകയും അവർക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥനകൾ, സർവോപരി ദിവ്യബലി, അർപ്പിക്കുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട് (CCC 1032; 2 മക്കബായർ 12:46).
പശ്ചാത്തലം.
ദാവീദിന്റെ സങ്കീർത്തനം എന്ന ശീർഷകമുള്ള, ആശ്രയത്തിന്റെ ഒരു സങ്കീർത്തനമാണിത്. രാജാവാകുന്നതിനുമുമ്പ് ദാവീദ് ഒരു ഇടയനായിരുന്നു; പുരാതന പൗരസ്ത്യദേശത്ത് രാജാക്കന്മാരെ ജനത്തിന്റെ ഇടയന്മാർ എന്നു വിളിച്ചിരുന്നു. രണ്ടു ചിത്രങ്ങളാണ് ഈ സങ്കീർത്തനത്തിൽ: ആട്ടിൻകൂട്ടത്തോടൊപ്പമുള്ള ഇടയൻ (1–4), അതിഥിയെ സ്വീകരിക്കുന്ന ആതിഥേയൻ (5–6).
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“കർത്താവാണ് എന്റെ ഇടയൻ; എനിക്കൊന്നിനും കുറവുണ്ടാവുകയില്ല.” (23:1)
“മരണത്തിന്റെ നിഴൽവീണ … ഞാൻ ഭയപ്പെടുകയില്ല;” (23:4)
താഴ്വര ഒഴിവാക്കാനാവുമെന്നല്ല, അതിലൂടെ തനിച്ചു നടക്കേണ്ടിവരില്ല എന്നാണ് സങ്കീർത്തനം വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നത്. ഇടയന്റെ ദണ്ഡ് ആടുകളെ സംരക്ഷിച്ചു; ഊന്നുവടി അവയെ നയിച്ചു.
“എന്റെ ശിരസ്സു തൈലംകൊണ്ട് … എന്റെ പാനപാത്രം കവിഞ്ഞൊഴുകുന്നു.” (23:5)
“ഞാൻ എന്നേക്കും വസിക്കും.” (23:6)
ഗ്രീക്ക്, ലത്തീൻ വിവർത്തനങ്ങൾ നീണ്ട നാളുകളിലേക്ക് എന്നു വായിക്കുന്നു; പിതാവിന്റെ നിത്യഭവനത്തെക്കുറിച്ചാണ് ഇതെന്നു ക്രൈസ്തവവായനക്കാർ പണ്ടുമുതലേ മനസ്സിലാക്കിയിട്ടുണ്ട്.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
ആദ്യ ക്രൈസ്തവരുടെ കല്ലറകളിൽ വരച്ച, റോമിലെ ഭൂഗർഭ സെമിത്തേരികളിലെ (കാറ്റക്കോമ്പുകൾ) ഏറ്റവും സാധാരണമായ ചിത്രങ്ങളിലൊന്നാണ് നല്ല ഇടയൻ. പുതുതായി മാമ്മോദീസാ സ്വീകരിച്ചവർക്ക് വിശുദ്ധ അംബ്രോസും ജറുസലെമിലെ വിശുദ്ധ സിറിലും ഇരുപത്തിമൂന്നാം സങ്കീർത്തനം വിശദീകരിച്ചു: ജലം, അഭിഷേകം, വിരുന്നുമേശ, നിറഞ്ഞുകവിയുന്ന പാനപാത്രം എന്നിവ മാമ്മോദീസായുടെയും തൈലാഭിഷേകത്തിന്റെയും ദിവ്യകാരുണ്യത്തിന്റെയും അടയാളങ്ങളാണ് (ആശയം). കത്തോലിക്കാ മൃതസംസ്കാരങ്ങളിൽ ഈ സങ്കീർത്തനം പലപ്പോഴും പാടുന്നു; അവസാനത്തെ താഴ്വരയിലൂടെ പിതാവിന്റെ ഭവനത്തിലേക്കു സഭ തന്റെ മക്കളെ അനുഗമിക്കുന്നു. ആടുകൾക്കുവേണ്ടി ജീവൻ അർപ്പിക്കുന്ന നല്ല ഇടയൻ എന്ന് യേശു തന്നെത്തന്നെ വിളിക്കുന്നു (യോഹന്നാൻ 10:11).
പശ്ചാത്തലം.
റോമിലെ ക്രൈസ്തവരെ സന്ദർശിക്കുന്നതിനുമുമ്പ്, ഏകദേശം എ.ഡി. 57-ൽ, ഒരുപക്ഷേ കോറിന്തോസിൽനിന്ന്, വിശുദ്ധ പൗലോസ് അവർക്ക് എഴുതിയതാണ് ഈ ലേഖനം. യഹൂദരും വിജാതീയരും എല്ലാവരും ക്രിസ്തുവിലുള്ള വിശ്വാസംവഴി ദൈവകൃപയാൽ നീതീകരിക്കപ്പെടുന്നു എന്ന് 1–4 അധ്യായങ്ങളിൽ അദ്ദേഹം സ്ഥാപിക്കുന്നു. അതിന്റെ ഫലങ്ങൾ അഞ്ചാം അധ്യായം വിവരിച്ചുതുടങ്ങുന്നു: നമുക്കു ദൈവവുമായി സമാധാനമുണ്ട് (5:1); ദൈവമഹത്വത്തിൽ പങ്കുചേരാനുള്ള പ്രത്യാശയിൽ, സഹനങ്ങളിൽപ്പോലും, നാം അഭിമാനിക്കുന്നു (5:2–4).
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“പ്രത്യാശ നമ്മെ നിരാശരാക്കുന്നില്ല. കാരണം, നമുക്കു നൽകപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന പരിശുദ്ധാത്മാവിലൂടെ ദൈവത്തിന്റെ സ്നേഹം നമ്മുടെ ഹൃദയങ്ങളിലേക്കു ചൊരിയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.” (5:5)
ദൈവസ്നേഹം എന്നതിന് നമ്മോടുള്ള ദൈവത്തിന്റെ സ്നേഹം എന്നും ദൈവത്തോടുള്ള നമ്മുടെ സ്നേഹം എന്നും അർഥമാകാം. ഇവിടെ ഒന്നാമതായി അതു നമ്മോടുള്ള ദൈവത്തിന്റെ സ്നേഹമാണ്; ആത്മാവിനാൽ നൽകപ്പെട്ട ആ സ്നേഹമാണ് നാം ദൈവത്തെ സ്നേഹിക്കുന്ന സ്നേഹമായി മാറുന്നത്.
“എന്നാൽ, നാം പാപികളായിരിക്കേ, ക്രിസ്തു നമുക്കുവേണ്ടി മരിച്ചു. അങ്ങനെ നമ്മോടുള്ള തന്റെ സ്നേഹം ദൈവം പ്രകടമാക്കിയിരിക്കുന്നു.” (5:8)
മനുഷ്യസ്നേഹം സാധാരണയായി സ്നേഹയോഗ്യമായ ഒന്നിനോടു പ്രതികരിക്കുന്നു (7). ദൈവസ്നേഹമാകട്ടെ, മുമ്പേ പോകുകയും താൻ സ്നേഹിക്കുന്നതിനെ സൃഷ്ടിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
“നാം ശത്രുക്കളായിരുന്നപ്പോൾ അവിടുത്തെ പുത്രന്റെ മരണത്താൽ ദൈവവുമായി രമ്യതപ്പെട്ടുവെങ്കിൽ, രമ്യതപ്പെട്ടതിനുശേഷം അവന്റെ ജീവൻമൂലം രക്ഷിക്കപ്പെടുമെന്നതും തീർച്ച.” (5:10)
അവന്റെ ജീവൻ എന്നാൽ ക്രിസ്തുവിന്റെ ഉത്ഥാനജീവൻ. മരിച്ചവരെക്കുറിച്ചുള്ള നമ്മുടെ പ്രത്യാശയുടെ അടിസ്ഥാനം ഈ വാക്യമാണ്: അവിടുത്തെ മരണത്തോടു ചേർന്നവർ അവിടുത്തെ ജീവനോടും ചേർന്നിരിക്കുന്നു.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
സ്നേഹം ആത്മാവിന്റെ പ്രഥമദാനമാണെന്നും മറ്റെല്ലാ ദാനങ്ങളും അതിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നുവെന്നും പഠിപ്പിക്കുമ്പോൾ മതബോധനഗ്രന്ഥം റോമാ 5:5 ഉദ്ധരിക്കുന്നു (CCC 733); നമ്മുടെ ഏതു യോഗ്യതയ്ക്കും മുമ്പേയാണ് നമ്മോടുള്ള ദൈവസ്നേഹം എന്നു കാണിക്കാൻ റോമാ 5:8-ഉം (CCC 604). സ്നേഹം നമ്മുടെ സ്വന്തം നേട്ടമല്ല, പരിശുദ്ധാത്മാവുവഴി ലഭിക്കുന്ന ദൈവദാനമാണ് എന്നു പഠിപ്പിക്കാൻ വിശുദ്ധ അഗസ്റ്റിൻ വീണ്ടും വീണ്ടും റോമാ 5:5-ലേക്കു മടങ്ങിവന്നു (ആശയം). മരിച്ചവർക്കുവേണ്ടിയുള്ള നമ്മുടെ പ്രാർഥന ഭയംകൊണ്ടല്ല, പ്രത്യാശകൊണ്ടു നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നത് എന്തുകൊണ്ടെന്ന് ഈ ഭാഗം പറഞ്ഞുതരുന്നു.
പശ്ചാത്തലം.
അയ്യായിരം പേരെ തീറ്റിയതിന്റെ പിറ്റേന്ന്, പെസഹാ അടുത്തിരിക്കെ (6:4), കഫർണാമിലെ സിനഗോഗിൽവച്ച് (6:59) യേശു നടത്തിയ ജീവന്റെ അപ്പത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രഭാഷണത്തിന്റെ ഭാഗമാണ് ഈ വാക്യങ്ങൾ. മന്നാപോലെ ഒരു അടയാളം ജനക്കൂട്ടം ആവശ്യപ്പെട്ടു. തൊട്ടുമുമ്പ് യേശു പറഞ്ഞു: ഞാനാണ് ജീവന്റെ അപ്പം; എന്റെ അടുത്തു വരുന്നവനു വിശക്കുകയില്ല (6:35).
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“പിതാവ് എനിക്കു നൽകുന്നവരെല്ലാം എന്റെ അടുത്തു വരും. എന്റെ അടുക്കൽ വരുന്നവനെ ഞാൻ ഒരിക്കലും തള്ളിക്കളയുകയുമില്ല.” (6:37)
ഗ്രീക്കിൽ നൽകുന്നതെല്ലാം എന്നതു നപുംസകലിംഗമാണ്: പിതാവു നൽകുന്ന സമൂഹം മുഴുവനും, ഒരൊറ്റ ദാനമായി. പിന്നെ യേശു ഓരോ വ്യക്തിയെക്കുറിച്ചും പറയുന്നു: വരുന്നവനെ.
“അവിടുന്ന് എനിക്കു നൽകിയവരിൽ ഒരുവനെപ്പോലും ഞാൻ നഷ്ടപ്പെടുത്താതെ, അന്ത്യദിനത്തിൽ ഉയിർപ്പിക്കണമെന്നതാണ് എന്നെ അയച്ചവന്റെ ഇഷ്ടം.” (6:39)
നല്ല ഇടയൻ തന്റെ ആടുകളിൽ ഒന്നിനെയും നഷ്ടപ്പെടുത്തുന്നില്ല (10:28). സകല മരിച്ചവരുടെയും ഓർമദിനത്തിലെ ഏറ്റവും ആഴമുള്ള ആശ്വാസം ഇതാണ്.
“പുത്രനെ കാണുകയും അവനിൽ വിശ്വസിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവനാരോ അവനു നിത്യജീവൻ ഉണ്ടാകണമെന്നതാണ് എന്റെ പിതാവിന്റെ ഇഷ്ടം.” (6:40)
ഇവിടെ കാണുക എന്നതു വെറുതെ നോക്കുന്നതിലും അധികമാണ്: വിശ്വാസത്തോടെ പുത്രനെ തിരിച്ചറിയലാണ്.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
എല്ലാ മരിച്ചവരുടെയും ഉയിർപ്പ് അന്ത്യദിനത്തിൽ സംഭവിക്കും എന്നു പഠിപ്പിക്കുമ്പോൾ മതബോധനഗ്രന്ഥം ഈ വാക്യങ്ങൾ ഉദ്ധരിക്കുന്നു (CCC 1001). ഇതേ അധ്യായത്തിൽ പിന്നീട് യേശു ഈ വാഗ്ദാനത്തെ ദിവ്യകാരുണ്യവുമായി ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു: എന്റെ ശരീരം ഭക്ഷിക്കുകയും എന്റെ രക്തം പാനം ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നവനു നിത്യജീവനുണ്ട്; അന്ത്യദിനത്തിൽ ഞാൻ അവനെ ഉയിർപ്പിക്കും (6:54). അന്ത്യോക്യായിലെ വിശുദ്ധ ഇഗ്നേഷ്യസ് ദിവ്യകാരുണ്യത്തെ അമർത്യതയുടെ ഔഷധം എന്നു വിളിച്ചു (എഫേസോസുകാർക്കുള്ള ലേഖനം 20; CCC 1405). അതുകൊണ്ടാണ് ആദിമകാലംമുതൽ സഭ തന്റെ മരിച്ചവർക്കുവേണ്ടി ദിവ്യബലി അർപ്പിച്ചുപോരുന്നത്.
ശുദ്ധീകരണസ്ഥലം ബൈബിളിലുണ്ടോ?
ആ വാക്ക് ഇല്ല; എന്നാൽ ആ യാഥാർഥ്യം പഠിപ്പിക്കപ്പെടുന്നുണ്ട്. മരിച്ചവർ പാപത്തിൽനിന്നു മോചിതരാകാൻ യൂദാസ് മക്കബേയൂസ് അവർക്കുവേണ്ടി പാപപരിഹാരബലി അർപ്പിച്ചു (2 മക്കബായർ 12:46). അഗ്നിയിലൂടെ എന്നപോലെ രക്ഷപ്പെടുന്ന ഒരുവനെക്കുറിച്ചു വിശുദ്ധ പൗലോസ് പറയുന്നു (1 കോറിന്തോസ് 3:15). ഫ്ലോറൻസ്, ത്രെന്തോസ് കൗൺസിലുകളിലാണ് സഭ ഈ പ്രബോധനം വിശേഷാൽ രൂപപ്പെടുത്തിയത് (CCC 1030–1032).
ക്രിസ്തു അവരെ രക്ഷിച്ചെങ്കിൽ നമ്മുടെ പ്രാർഥന അവർക്ക് എന്തിന്?
ശുദ്ധീകരണസ്ഥലം ഒരു രണ്ടാം അവസരമോ പ്രതികാരത്തിന്റെ സ്ഥലമോ അല്ല. ഇതിനകം രക്ഷിക്കപ്പെട്ടവർ ദൈവത്തിന്റെ പരിശുദ്ധസാന്നിധ്യത്തിൽ പൂർണമായി പ്രവേശിക്കാനുള്ള അന്തിമശുദ്ധീകരണമാണത്. വിശുദ്ധരുടെ ഐക്യംവഴി നമ്മുടെ പ്രാർഥനകളും ദാനധർമങ്ങളും സർവോപരി ദിവ്യബലിയും അവരെ സഹായിക്കുന്നു (CCC 1032, 1475).
അവർ മരിച്ചതായി തോന്നി എന്നു ജ്ഞാനം പറയുന്നു. മരിച്ചവർ യഥാർഥത്തിൽ മരിക്കുന്നുണ്ടോ?
ഉണ്ട്; മരണം യാഥാർഥ്യമാണ്; സഭ ദുഃഖിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. എന്നാൽ നീതിമാന്മാർക്കു മരണം നാശമല്ല; അവരുടെ ജീവൻ ദൈവകരങ്ങളിലാണ്; അന്ത്യദിനത്തിൽ അവരുടെ ശരീരങ്ങൾ ഉയിർപ്പിക്കപ്പെടും (യോഹന്നാൻ 6:40; CCC 1005).
നവംബർ 2-ലെ സകല മരിച്ചവരുടെയും ഓർമ ക്ലൂണിയിലെ ആബട്ടായിരുന്ന വിശുദ്ധ ഓഡിലോയിൽനിന്നാണ് ആരംഭിക്കുന്നത്; ഏകദേശം 998-ൽ, സകല വിശുദ്ധരുടെയും തിരുനാളിന്റെ പിറ്റേന്ന് എല്ലാ മരിച്ചവർക്കുംവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കാൻ അദ്ദേഹം തന്റെ ആശ്രമങ്ങളോടു കല്പിച്ചു; ഈ പതിവ് ലത്തീൻസഭ മുഴുവനിലും വ്യാപിച്ചു. 1915-ൽ ബെനഡിക്റ്റ് പതിനഞ്ചാമൻ മാർപാപ്പ ഈ ദിവസം മൂന്നു ദിവ്യബലികൾ അർപ്പിക്കാൻ എല്ലാ വൈദികർക്കും അനുവാദം നൽകി. നവംബർ 1 മുതൽ 8 വരെയുള്ള ഏതു ദിവസവും ഭക്തിപൂർവം ഒരു സെമിത്തേരി സന്ദർശിച്ച് മരിച്ചവർക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കുന്ന വിശ്വാസികൾക്ക്, സാധാരണ വ്യവസ്ഥകളോടെ, ശുദ്ധീകരണസ്ഥലത്തെ ആത്മാക്കൾക്കു മാത്രം സമർപ്പിക്കാവുന്ന പൂർണദണ്ഡവിമോചനം നേടാം. മരണാസന്നയായ തന്റെ അമ്മ വിശുദ്ധ മോനിക്കയുടെ വാക്കുകൾ വിശുദ്ധ അഗസ്റ്റിൻ രേഖപ്പെടുത്തുന്നു: ഈ ശരീരം എവിടെ വേണമെങ്കിലും അടക്കിക്കൊള്ളുക; കർത്താവിന്റെ ബലിപീഠത്തിങ്കൽ എന്നെ ഓർമിച്ചാൽ മതി (ആശയം; ഏറ്റുപറച്ചിലുകൾ 9.11).