3 നവംബർ 2026 · ലത്തീൻ റീത്ത്
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുകകൂടാതെ: സീറോ മലബാർ റീത്ത് · സീറോ മലങ്കര റീത്ത് · English
“സദ്യയ്ക്കു സമയമായപ്പോൾ അവൻ ദാസനെ അയച്ചു ക്ഷണിക്കപ്പെട്ടവരെ അറിയിച്ചു: വരുവിൻ, എല്ലാം തയ്യാറായിരിക്കുന്നു.” ലൂക്കാ 14:17
പൗലോസിന്റെ ഈ ഗീതം ഏറ്റവും പഴക്കമുള്ള ക്രൈസ്തവവിശ്വാസപ്രഖ്യാപനങ്ങളിലൊന്നാണ്: ദൈവത്തിന്റെ രൂപത്തിലായിരുന്നിട്ടും ക്രിസ്തുയേശു ദാസന്റെ രൂപം സ്വീകരിച്ചു തന്നെത്തന്നെ ശൂന്യനാക്കി; മരണംവരെ, അതേ, കുരിശുമരണംവരെ അനുസരണമുള്ളവനായി തന്നെത്തന്നെ താഴ്ത്തി. അതിനാൽ ദൈവം അവനെ അത്യധികം ഉയർത്തി. ദൈവത്തിന്റെ വഴി മുകളിലേക്കു പോകുംമുൻപ് താഴേക്കിറങ്ങുന്നു. “ക്രിസ്തുയേശുവിനുണ്ടായിരുന്ന മനോഭാവം നിങ്ങളിലുമുണ്ടായിരിക്കട്ടെ” എന്ന ലളിതമായ കല്പനയോടെയാണു പൗലോസ് ഗീതം ആരംഭിക്കുന്നത്.
സുവിശേഷത്തിൽ ആതിഥേയന്റെ വിരുന്നു തയ്യാറാണ്; എന്നാൽ ക്ഷണിക്കപ്പെട്ടവർ ഒഴികഴിവുകൾ പറയുന്നു: ഒരു വയൽ, കാളകൾ, ഒരു വിവാഹം. അവയൊന്നും തിന്മയല്ല; ക്ഷണത്തെക്കാൾ അവർക്കു പ്രധാനമായെന്നു മാത്രം. അതിനാൽ ആതിഥേയൻ “ദരിദ്രരെയും വികലാംഗരെയും കുരുടരെയും മുടന്തരെയും” കൂട്ടിക്കൊണ്ടുവരാൻ ദാസനെ തെരുവുകളിലേക്കും ഊടുവഴികളിലേക്കും അയയ്ക്കുന്നു. ദിവ്യകാരുണ്യമാണ് ഈ വിരുന്ന്. നാം യോഗ്യരാണോ എന്നതല്ല, നാം വരുമോ എന്നതാണു ചോദ്യം.
വിഷയം: “വരുവിൻ, എല്ലാം തയ്യാറായിരിക്കുന്നു.”
തന്നെത്തന്നെ ശൂന്യനാക്കിയ കർത്താവ് എല്ലാവരെയും, പ്രത്യേകിച്ച് ദരിദ്രരെ, തന്റെ വിരുന്നിലേക്കു ക്ഷണിക്കുന്നു.
“എന്റെ ദാസനു ശ്രേയസ്സുണ്ടാവും. അവൻ അത്യുന്നതങ്ങളിലേക്ക് ഉയർത്തപ്പെടുകയും പുകഴ്ത്തപ്പെടുകയും ചെയ്യും.” ഏശയ്യാ 52:13
“മനുഷ്യപുത്രൻ വന്നിരിക്കുന്നത്, ശുശ്രൂഷിക്കപ്പെടാനല്ല, ശുശ്രൂഷിക്കാനും സ്വന്തം ജീവൻ അനേകർക്കു വേണ്ടി മോചനദ്രവ്യമായി നൽകാനുമത്രേ.” മർക്കോസ് 10:45
ജീവിതത്തിൽ: ഇന്ന് ഒരു സാഹചര്യത്തിലെങ്കിലും ഏറ്റവും താഴ്ന്ന സ്ഥാനം തിരഞ്ഞെടുക്കുക.
“ഈ പർവതത്തിൽ സർവജനതകൾക്കുംവേണ്ടി സൈന്യങ്ങളുടെ കർത്താവ് ഒരു വിരുന്നൊരുക്കും- മജ്ജയും കൊഴുപ്പുമുറ്റിയ വിഭവങ്ങളും മേൽത്തരം വീഞ്ഞുമുള്ള വിരുന്ന്.” ഏശയ്യാ 25:6
“സദ്യയ്ക്കു സമയമായപ്പോൾ അവൻ ദാസനെ അയച്ചു ക്ഷണിക്കപ്പെട്ടവരെ അറിയിച്ചു: വരുവിൻ, എല്ലാം തയ്യാറായിരിക്കുന്നു.” ലൂക്കാ 14:17
ജീവിതത്തിൽ: ഒരു ഒഴികഴിവിനു പേരിട്ട് ഈ ആഴ്ച അത് ഉപേക്ഷിക്കുക.
“ദാഹാർത്തരേ, ജലാശയത്തിലേക്കു വരുവിൻ. നിർധനൻ വന്നു വാങ്ങി ഭക്ഷിക്കട്ടെ! വീഞ്ഞും പാലും സൗജന്യമായി വാങ്ങിക്കൊള്ളുക.” ഏശയ്യാ 55:1
“നീ വേഗം പട്ടണത്തിന്റെ തെരുവുകളിലും ഊടുവഴികളിലും ചെന്ന്, ദരിദ്രരെയും, വികലാംഗരെയും, കുരുടരെയും, മുടന്തരെയും ഇവിടെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടു വരുക.” ലൂക്കാ 14:21
ജീവിതത്തിൽ: സാധാരണ ഒഴിവാക്കപ്പെടുന്ന ഒരാളെ ക്ഷണിക്കുക.
എളിയ കർത്താവ് എളിയവർക്കായി മേശയൊരുക്കുന്നു.
വരിക; മറ്റുള്ളവരെയും കൂട്ടിക്കൊണ്ടുവരിക.
തീരുമാനം: ഈ ആഴ്ച ഒരു പ്രവൃത്തിദിവസം ദിവ്യബലിയിൽ പങ്കെടുക്കുക.
പ്രിയരേ, സഭയുടെ ഏറ്റവും പുരാതനമായ ഗീതങ്ങളിലൊന്നാണ് ഇന്നു വി. പൗലോസ് നമുക്കു നൽകുന്നത്. ദൈവമായിരുന്നിട്ടും ക്രിസ്തുയേശു തന്റെ മഹത്ത്വം മുറുകെപ്പിടിച്ചില്ല; തന്നെത്തന്നെ ശൂന്യനാക്കി ദാസന്റെ രൂപം സ്വീകരിച്ചു, കുരിശുമരണംവരെ അനുസരണമുള്ളവനായി (ഫിലിപ്പി 2:6-8). ദൈവത്തിന്റെ വഴി ആദ്യം താഴേക്കാണ്, പിന്നീടാണ് ഉയരത്തിലേക്ക്.
ഈ ഗീതം നാം ആസ്വദിക്കാൻ മാത്രമല്ല പൗലോസ് നൽകുന്നത്. ക്രിസ്തുയേശുവിനുണ്ടായിരുന്ന അതേ മനോഭാവം നിങ്ങൾക്കുമുണ്ടായിരിക്കട്ടെ എന്ന കല്പനയോടെയാണ് അദ്ദേഹം തുടങ്ങുന്നത് (ഫിലിപ്പി 2:5). ഇന്നത്തെ ചോദ്യം ലളിതമാണ്: എന്റെ അവകാശങ്ങളും സ്ഥാനവും പ്രതിച്ഛായയും ഞാൻ എവിടെയാണു മുറുകെപ്പിടിക്കുന്നത്?
സുവിശേഷത്തിൽ ഒരാൾ വലിയൊരു വിരുന്നൊരുക്കുന്നു. എല്ലാം തയ്യാറാണ്; എന്നാൽ ക്ഷണിക്കപ്പെട്ടവർ ഒഴികഴിവുകൾ പറയുന്നു: ഒരു വയൽ, കുറെ കാളകൾ, ഒരു വിവാഹം. അപ്പോൾ യജമാനൻ ദരിദ്രരെയും വികലാംഗരെയും അന്ധരെയും മുടന്തരെയും വിളിച്ചുകൊണ്ടുവരാൻ ഭൃത്യനെ തെരുവുകളിലേക്ക് അയയ്ക്കുന്നു (ലൂക്കാ 14:21). ലോകം അവഗണിക്കുന്നവരെക്കൊണ്ടു നിറഞ്ഞതാണ് ദൈവത്തിന്റെ മേശ.
ഓരോ ദിവ്യബലിയും ആ വിരുന്നാണ്. ഒഴികഴിവു പറയുന്നവരുടെ കൂട്ടത്തിൽ നമുക്കാകാതിരിക്കാം. കഴിയുമെങ്കിൽ ഈ ആഴ്ച ഒരു പ്രവൃത്തിദിവസവും ദിവ്യബലിക്കു വരിക; ആരും വേണ്ടാത്തവനെന്നു തോന്നുന്ന ഒരാളെ കൂടെ കൊണ്ടുവരിക. ആമേൻ.
കുട്ടികളേ, യേശു ദൈവമാണ്; എങ്കിലും ദാസനായി താഴേക്കിറങ്ങി വന്നു. എല്ലാവരെയും, വിശേഷിച്ചു ദരിദ്രരെ, അവിടുന്നു വിരുന്നിനു വിളിക്കുന്നു. ദിവ്യബലിക്കു വിളിക്കുമ്പോൾ നമുക്ക് സന്തോഷത്തോടെ വരാം!
കർത്താവായ യേശുവേ, അങ്ങു അങ്ങയെത്തന്നെ ശൂന്യനാക്കി മരണംവരെ അനുസരണമുള്ളവനായി. അങ്ങയുടെ എളിമയുടെ മനോഭാവം എനിക്കു നൽകണമേ; ഒരു ഒഴികഴിവും അങ്ങയുടെ മേശയിൽനിന്ന് എന്നെ അകറ്റാതിരിക്കട്ടെ; അങ്ങു ക്ഷണിക്കുന്ന ദരിദ്രർക്കായി എന്റെ ഹൃദയം തുറക്കണമേ. ആമേൻ.
ഈ ആഴ്ച ഒന്നാം വായനകൾ പൗലോസ് ഫിലിപ്പിയർക്കെഴുതിയ ലേഖനത്തിൽനിന്നും സുവിശേഷങ്ങൾ ജറുസലെമിലേക്കുള്ള യേശുവിന്റെ യാത്രയെക്കുറിച്ചുള്ള ലൂക്കായുടെ വിവരണത്തിൽനിന്നുമാണ്. തന്നെത്തന്നെ ശൂന്യനാക്കുകയും ഉയർത്തപ്പെടുകയും ചെയ്ത ക്രിസ്തുവിനെക്കുറിച്ച് ഇന്നു പൗലോസ് പാടുന്നു; ആദ്യം ക്ഷണിക്കപ്പെട്ടവർ ഒഴികഴിവു പറയുന്ന ഒരു വലിയ സദ്യയെക്കുറിച്ച് യേശു പറയുന്നു. തന്നെത്തന്നെ താഴ്ത്തിയവൻതന്നെയാണ് എളിയവരെക്കൊണ്ടു തന്റെ ഭവനം നിറയ്ക്കുന്ന ആതിഥേയൻ.
പശ്ചാത്തലം.
മക്കെദോനിയായിലെ റോമൻ കോളനിയും യൂറോപ്പിൽ പൗലോസ് സ്ഥാപിച്ച ആദ്യത്തെ സഭയുമായ ഫിലിപ്പിയിലെ സഭയ്ക്കാണ് അദ്ദേഹം എഴുതുന്നത് (അപ്പ. പ്രവ. 16). കാരാഗൃഹത്തിൽനിന്നാണ് എഴുത്ത്: റോമിൽനിന്ന് (ഏകദേശം എ.ഡി. 61–62), അല്ലെങ്കിൽ ചിലർ കരുതുന്നതുപോലെ ഏതാനും വർഷം മുമ്പ് എഫേസോസിൽനിന്ന്. ഉദാരമതികളെങ്കിലും മത്സരബുദ്ധിയാൽ അസ്വസ്ഥമായിരുന്നു ആ സമൂഹം. അതിനാൽ മറ്റുള്ളവരുടെ താത്പര്യങ്ങൾ നോക്കാൻ പൗലോസ് ആവശ്യപ്പെടുന്നു (2:3–4); തുടർന്ന് പരമോന്നതമായ മാതൃക നൽകുന്നു: ക്രിസ്തു. 6–11 വാക്യങ്ങൾ പൗലോസ് ഉദ്ധരിക്കുന്നതോ രചിച്ചതോ ആയ ഒരു ആദിമ ക്രൈസ്തവഗീതമാണെന്നു പല പണ്ഡിതരും കരുതുന്നു.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“തന്നെത്തന്നെ ശൂന്യനാക്കിക്കൊണ്ട് ദാസന്റെ രൂപം സ്വീകരിച്ച് മനുഷ്യരുടെ സാദൃശ്യത്തിൽ ആയിത്തീർന്ന്,” (2:7)
“മരണംവരെ അതേ കുരിശുമരണം വരെ അനുസരണമുള്ളവനായി” (2:8)
അടിമകൾക്കും കലാപകാരികൾക്കുമുള്ളതായിരുന്നു കുരിശുമരണം; പല ഫിലിപ്പിയരെയുംപോലെ റോമൻ പൗരന്മാരായവരെ സാധാരണ അതിൽനിന്ന് ഒഴിവാക്കിയിരുന്നു; അത്ര അപമാനകരമായിരുന്നു അത്. ഗീതത്തിന്റെ ഏറ്റവും താഴ്ന്ന സ്ഥാനത്താണ് പൗലോസ് അതിനെ വയ്ക്കുന്നത്.
“സ്വർഗത്തിലും ഭൂമിയിലും പാതാളത്തിലുമുള്ള സകലരും മുട്ടുകൾ മടക്കുന്നതിനും,” (2:10)
എന്റെ മുമ്പിൽ എല്ലാ മുട്ടുകളും മടങ്ങും, എല്ലാ നാവുകളും ശപഥം ചെയ്യും എന്നു ദൈവം പറയുന്ന ഏശയ്യാ 45:23-ന്റെ പ്രതിധ്വനി. ഏശയ്യാ കർത്താവിനെക്കുറിച്ചു പറയുന്നതു പൗലോസ് യേശുവിനെക്കുറിച്ചു പറയുന്നു: കർത്താവ് (കിരിയോസ്) ദൈവത്തിന്റെ നാമമാണ്.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
മനുഷ്യാവതാരത്തെക്കുറിച്ചു പഠിപ്പിക്കുമ്പോഴും (CCC 461), ആദ്യത്തെ വിശ്വാസപ്രഖ്യാപനങ്ങൾ യേശുവിനു കർത്താവ് എന്ന ദൈവികനാമം നൽകി എന്നു വിശദീകരിക്കുമ്പോഴും (CCC 449) മതബോധനഗ്രന്ഥം ഈ ഗീതം ഉദ്ധരിക്കുന്നു. തന്നെത്തന്നെ ശൂന്യനാക്കിയപ്പോഴും പുത്രൻ പൂർണമനുഷ്യനായിത്തീരുന്നതോടൊപ്പം പൂർണദൈവമായി തുടർന്നു എന്നാണ് സഭ എന്നും വിശ്വസിക്കുന്നത്; കാൽസിഡോൺ കൗൺസിലിന്റെ (451) വിശ്വാസമാണിത്. യാമപ്രാർഥനകളിൽ എല്ലാ ശനിയാഴ്ചയും സന്ധ്യാപ്രാർഥനയ്ക്ക് ഈ ഗീതം ചൊല്ലുന്നു.
പശ്ചാത്തലം.
ഫരിസേയപ്രമാണിമാരിൽ ഒരുവന്റെ വീട്ടിൽ ഒരു സാബത്തുവിരുന്നിലാണ് യേശു (14:1). ദരിദ്രരെയും വികലാംഗരെയും മുടന്തരെയും കുരുടരെയും ക്ഷണിക്കാൻ തൊട്ടുമുമ്പ് അവിടുന്ന് ആതിഥേയനോടു പറഞ്ഞു (14:13). ദൈവരാജ്യത്തിലെ വിരുന്നിനെക്കുറിച്ച് ഒരു അതിഥി ഭക്തിപൂർവം ഒരു വാക്കു പറയുന്നു; യേശു ഒരു ഉപമകൊണ്ട് മറുപടി നൽകുന്നു. അക്കാലത്ത് പ്രമുഖനായ ഒരു ആതിഥേയൻ ആദ്യം ക്ഷണം അയയ്ക്കും; ഭക്ഷണം തയ്യാറാകുമ്പോൾ അതിഥികളെ വിളിക്കാൻ ഒരു ദാസനെയും അയയ്ക്കും.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“വരുവിൻ, എല്ലാം തയ്യാറായിരിക്കുന്നു.” (14:17)
യേശുവിൽ ദൈവരാജ്യത്തിന്റെ സമയം വന്നുകഴിഞ്ഞു. അതിഥികളുടെ മറുപടിയല്ലാതെ മറ്റൊന്നും ഒരുക്കാനില്ല.
“ദരിദ്രരെയും, വികലാംഗരെയും, കുരുടരെയും, മുടന്തരെയും ഇവിടെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടു വരുക.” (14:21)
14:13-ലെ അതേ നാലു കൂട്ടർ. യേശു ഫരിസേയനോടു ചെയ്യാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടതുതന്നെ ആതിഥേയൻ ചെയ്യുന്നു.
“എന്റെ വീടു നിറയുവോളം ആളുകൾ അകത്തേക്കു വരുവാൻ നിർബന്ധിക്കുക.” (14:23)
ആതിഥേയൻ നിറഞ്ഞ ഒരു ഭവനം ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ഇസ്രായേലിനപ്പുറം ജനതകളിലേക്കുള്ള ദൗത്യം ലൂക്കായുടെ വായനക്കാർ ഇവിടെ കണ്ടു.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
ദിവ്യകാരുണ്യസ്വീകരണത്തിനുമുമ്പ് വൈദികൻ പറയുന്നു: കുഞ്ഞാടിന്റെ വിരുന്നിനു വിളിക്കപ്പെട്ടവർ ഭാഗ്യവാന്മാർ (വെളിപാട് 19:9 താരതമ്യം ചെയ്യുക). ഓരോ ദിവ്യബലിയും ഈ ക്ഷണമാണ്. ഡൊണാറ്റിസ്റ്റുകളുടെമേൽ സമ്മർദം ചെലുത്തുന്നതിനെ ന്യായീകരിക്കാൻ വിശുദ്ധ അഗസ്റ്റിൻ ഒരിക്കൽ നിർബന്ധിക്കുക എന്ന ഈ വാക്ക് ഉപയോഗിച്ചു; എന്നാൽ വിശ്വാസം സ്വീകരിക്കാൻ ആരെയും നിർബന്ധിക്കരുത് എന്ന് ഇന്നു സഭ വ്യക്തമായി പഠിപ്പിക്കുന്നു (ദിഞ്ഞിത്താത്തിസ് ഹുമാനേ 10). ഉപമയിലെ നിർബന്ധം സ്നേഹത്തിന്റെ തീവ്രതയാണ്.
തന്നെത്തന്നെ ശൂന്യനാക്കിയപ്പോൾ ക്രിസ്തു ദൈവമല്ലാതായോ?
ഇല്ല. താൻ ആയിരുന്നത് നഷ്ടപ്പെടുത്താതെ, താൻ അല്ലാതിരുന്ന നമ്മുടെ മനുഷ്യസ്വഭാവം അവിടുന്നു സ്വീകരിച്ചു. അവിടുന്നു തന്നെത്തന്നെ താഴ്ത്തി: ആ ശൂന്യമാക്കൽ സ്നേഹത്തിന്റെ തിരഞ്ഞെടുപ്പായിരുന്നു, ദൈവത്വത്തിന്റെ നഷ്ടമല്ല (CCC 464, 469).