30 ജനുവരി 2027 · ലത്തീൻ റീത്ത്
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുകകൂടാതെ: സീറോ മലങ്കര റീത്ത് · സീറോ മലബാർ റീത്ത് · English
“വിശ്വാസം എന്നതു പ്രത്യാശിക്കുന്നവ ലഭിക്കുമെന്ന ഉറപ്പും കാണപ്പെടാത്തവ ഉണ്ട് എന്ന ബോധ്യവുമാണ്.” ഹെബ്രായർ 11:1
ഹെബ്രായർ 11 വിശ്വാസത്തിന്റെ മഹത്തായ അധ്യായമാണ്: വിശ്വാസം, പ്രത്യാശിക്കുന്നവയുടെ ഉറപ്പും കാണപ്പെടാത്തവയുടെ ബോധ്യവുമാണ്. അബ്രാഹം എവിടേക്കാണു പോകുന്നതെന്ന് അറിയാതെ പുറപ്പെട്ടു. വാഗ്ദത്തദേശത്ത് അവൻ കൂടാരങ്ങളിൽ വസിച്ചു; കാരണം, ദൈവം ശില്പിയും നിർമാതാവുമായ, അടിസ്ഥാനങ്ങളുള്ള നഗരത്തിനായി അവൻ കാത്തിരുന്നു. പ്രായം കഴിഞ്ഞിരുന്ന സാറാ, വാഗ്ദാനം ചെയ്തവൻ വിശ്വസ്തനാണെന്നു കരുതി. പരീക്ഷിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ മരിച്ചവരിൽനിന്നുപോലും ഉയിർപ്പിക്കാൻ ദൈവത്തിനു കഴിയുമെന്നു ചിന്തിച്ച് അബ്രാഹം ഇസഹാക്കിനെ സമർപ്പിച്ചു. വിശ്വാസം വഴിയെക്കുറിച്ചുള്ള ഉറപ്പല്ല; വിളിക്കുന്നവനിലുള്ള ആശ്രയമാണ്.
സുവിശേഷത്തിൽ സന്ധ്യയ്ക്കു ശിഷ്യന്മാർ തടാകം കടക്കുന്നു. വലിയൊരു കൊടുങ്കാറ്റ് ഉയരുന്നു; വള്ളത്തിൽ വെള്ളം നിറയുന്നു; യേശുവോ അമരത്ത് തലയണ വച്ച് ഉറങ്ങുന്നു. ഗുരോ, ഞങ്ങൾ നശിക്കാൻ പോകുന്നതിൽ അങ്ങേക്ക് ഒട്ടും വിചാരമില്ലേ? അവൻ എഴുന്നേറ്റു കാറ്റിനെ ശാസിച്ചു; കടലിനോടു പറഞ്ഞു: അടങ്ങുക, ശാന്തമാകുക! വലിയ ശാന്തതയുണ്ടായി. പിന്നെ അവൻ ചോദിക്കുന്നു: നിങ്ങൾ എന്തിനു ഭയപ്പെടുന്നു? നിങ്ങൾക്ക് ഇനിയും വിശ്വാസമില്ലേ? അവർ ഭയഭക്തിയാൽ നിറഞ്ഞു: കാറ്റും കടലുംപോലും അനുസരിക്കുന്ന ഇവൻ ആര്? കൊടുങ്കാറ്റിൽ ഉറങ്ങുന്ന യേശു നിസ്സംഗനല്ല; അവൻ സൃഷ്ടിയുടെ കർത്താവാണ്; വള്ളത്തിലുള്ള അവന്റെ സാന്നിധ്യം മതി. കാണാതെ വിശ്വസിച്ച മറിയത്തോടൊപ്പം ആശ്രയിക്കാൻ നാം പഠിക്കുന്നു.
വിഷയം: “അവൻ അവരോടു ചോദിച്ചു: നിങ്ങൾ ഭയപ്പെടുന്നതെന്ത്? നിങ്ങൾക്കു വിശ്വാസമില്ലേ?”
പുറപ്പെടുന്ന വിശ്വാസവും കൊടുങ്കാറ്റിലെ വിശ്വാസവും.
“കർത്താവിൽ പൂർണഹൃദയത്തോടെവിശ്വാസമർപ്പിക്കുക; സ്വന്തം ബുദ്ധിയെ ആശ്രയിക്കുകയുമരുത്.” സുഭാഷിതങ്ങൾ 3:5
“വിശ്വാസം എന്നതു പ്രത്യാശിക്കുന്നവ ലഭിക്കുമെന്ന ഉറപ്പും കാണപ്പെടാത്തവ ഉണ്ട് എന്ന ബോധ്യവുമാണ്.” ഹെബ്രായർ 11:1
ജീവിതത്തിൽ: എല്ലാ പ്രഭാതത്തിലും ഒരു വിശ്വാസപ്രകരണം ചൊല്ലുക.
“കർത്താവ് അബ്രാമിനോട് അരുളിച്ചെയ്തു: നിന്റെ ദേശത്തെയും ബന്ധുക്കളെയും പിതൃഭവനത്തെയും വിട്ട്, ഞാൻ കാണിച്ചുതരുന്ന നാട്ടിലേക്കു പോവുക.” ഉൽപത്തി 12:1
“വിശ്വാസംമൂലം അബ്രാഹം തനിക്ക് അവകാശമായി ലഭിക്കാനുള്ള സ്ഥലത്തേക്കു പോകാൻ വിളിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ അനുസരിച്ചു. എവിടേക്കാണു പോകേണ്ടതെന്നറിയാതെതന്നെയാണ് അവൻ പുറപ്പെട്ടത്.” ഹെബ്രായർ 11:8
ജീവിതത്തിൽ: ദൈവം ആവശ്യപ്പെടുന്ന ആശ്രയത്തിന്റെ ഒരു ചുവടുവയ്ക്കുക.
“അവിടുന്നു കൊടുങ്കാറ്റിനെ ശാന്തമാക്കി; തിരമാലകൾ ശമിച്ചു.” സങ്കീർത്തനം 107:29
“അവൻ ഉണർന്ന് കാറ്റിനെ ശാസിച്ചുകൊണ്ട് കടലിനോടു പറഞ്ഞു: അടങ്ങുക; ശാന്തമാവുക. കാറ്റു ശമിച്ചു; പ്രശാന്തത ഉണ്ടായി.” മർക്കോസ് 4:39
ജീവിതത്തിൽ: ഇന്നു രാത്രി പ്രാർഥനയിൽ നിന്റെ കൊടുങ്കാറ്റ് യേശുവിനെ ഏല്പിക്കുക.
വിശ്വാസം ആശ്രയിക്കുന്നതു വഴിയുടെ ഭൂപടത്തിലല്ല, വിളിക്കുന്നവനിലാണ്.
കർത്താവ് നമ്മുടെ വള്ളത്തിലുണ്ട്.
തീരുമാനം: ഭയപ്പെടുമ്പോഴെല്ലാം “യേശുവേ, ഞാൻ അങ്ങയിൽ ആശ്രയിക്കുന്നു” എന്നു പ്രാർഥിക്കുക.
പ്രിയരേ, ഹെബ്രായലേഖനം വിശ്വാസത്തിന്റെ നിർവചനം നൽകുന്നു: വിശ്വാസം, പ്രത്യാശിക്കുന്നവയുടെ ഉറപ്പും കാണപ്പെടാത്തവയുടെ ബോധ്യവുമാണ് (ഹെബ്രാ 11:1).
എവിടേക്കാണു പോകുന്നതെന്ന് അറിയാതെ അബ്രാഹം പുറപ്പെട്ടു (ഹെബ്രാ 11:8). ദൈവം ശില്പിയും നിർമാതാവുമായ നഗരത്തിനായി അവൻ കാത്തിരുന്നു. വിശ്വാസം വഴി മുഴുവൻ അറിയലല്ല; വിളിക്കുന്നവനിൽ ആശ്രയിക്കലാണ്.
സുവിശേഷത്തിൽ വലിയൊരു കൊടുങ്കാറ്റ് ഉയരുന്നു; യേശു ഉറങ്ങുന്നു. ശിഷ്യന്മാർ നിലവിളിക്കുന്നു: ഗുരോ, ഞങ്ങൾ നശിക്കാൻ പോകുന്നതിൽ അങ്ങേക്കു വിചാരമില്ലേ? അവൻ എഴുന്നേറ്റു പറയുന്നു: അടങ്ങുക, ശാന്തമാകുക! പിന്നെ ചോദിക്കുന്നു: നിങ്ങൾ എന്തിനു ഭയപ്പെടുന്നു? നിങ്ങൾക്ക് ഇനിയും വിശ്വാസമില്ലേ? (മർക്കോ 4:38–40).
വള്ളത്തിൽ ഉറങ്ങുന്ന യേശു നിസ്സംഗനല്ല; അവൻ കാറ്റിന്റെയും കടലിന്റെയും കർത്താവാണ്. കാണാതെ വിശ്വസിച്ച മറിയത്തോടൊപ്പം നമ്മുടെ കൊടുങ്കാറ്റുകളിൽ നമുക്ക് അവനിൽ ആശ്രയിക്കാം. ആമേൻ.
കുഞ്ഞുങ്ങളേ, വലിയൊരു കൊടുങ്കാറ്റു വന്നപ്പോൾ യേശു പറഞ്ഞു: അടങ്ങുക, ശാന്തമാകുക! കൊടുങ്കാറ്റു നിന്നു. പേടി തോന്നുമ്പോൾ പറയൂ: യേശുവേ, ഞാൻ അങ്ങയിൽ ആശ്രയിക്കുന്നു!
കർത്താവായ യേശുവേ, ഒരു വാക്കുകൊണ്ട് അങ്ങു കാറ്റിനെയും കടലിനെയും ശാന്തമാക്കി. ഞങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിലെ കൊടുങ്കാറ്റുകളിൽ, എവിടേക്കാണെന്ന് അറിയാതെ പുറപ്പെട്ട അബ്രാഹത്തിന്റെ വിശ്വാസവും അങ്ങയുടെ വചനം വിശ്വസിച്ച മറിയത്തിന്റെ ആശ്രയവും ഞങ്ങൾക്കു നൽകണമേ. അടങ്ങുക, ശാന്തമാകുക! ആമേൻ.
വഴി കാണാനാകാത്തപ്പോൾ വിശ്വാസം എങ്ങനെയിരിക്കും? ഇതാണ് ഇന്നത്തെ ചോദ്യം. എവിടേക്കെന്നറിയാതെ അബ്രാഹം പുറപ്പെടുന്നു. വെള്ളം നിറഞ്ഞ വഞ്ചിയിൽ ശിഷ്യന്മാർ ഉറങ്ങുന്ന യേശുവിനെ വിളിച്ചുണർത്തി, നീ ഇതു ഗൗനിക്കുന്നില്ലേ എന്നു ചോദിക്കുന്നു. രണ്ടു വായനകൾക്കും ഇടയിൽ സഭ പാടുന്നത് അബ്രാഹത്തോടുള്ള ഉടമ്പടി അനുസ്മരിക്കുന്ന സഖറിയായുടെ കീർത്തനമാണ്. ഉറപ്പ്, പരദേശി, വിശ്വാസം എന്നിവയാണു താക്കോൽവാക്കുകൾ. വഞ്ചിയിൽ യേശു ചോദിക്കുന്ന ചോദ്യത്തിനാണ് ഹെബ്രായലേഖനം മറുപടി നൽകുന്നത്.
പശ്ചാത്തലം.
ഇസ്രായേലിന്റെ പൂർവികരുടെ വിശ്വാസത്തിന്റെ മഹത്തായ പട്ടികയാണ് പതിനൊന്നാം അധ്യായം. പത്താം അധ്യായത്തിന്റെ അവസാനവരിക്ക് അതു മറുപടിയാകുന്നു: വിശ്വസിച്ചു രക്ഷപ്രാപിക്കുന്നവരുടെ കൂട്ടത്തിലാണു നാം. ആബേൽ, ഹെനോക്ക്, നോഹ എന്നിവരെ (3–7) ഇന്നു വിട്ടുകളഞ്ഞ്, വായന നേരെ അബ്രാഹത്തിലേക്കും സാറായിലേക്കും പോകുന്നു; മറ്റാരെക്കാളും കൂടുതൽ സ്ഥലം ഹെബ്രായലേഖനം അവർക്കു നൽകുന്നു. ഉൽപത്തി 12–22 ആണ് അതിന്റെ പിന്നിലെ കഥ.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“വിശ്വാസം എന്നതു പ്രത്യാശിക്കുന്നവ ലഭിക്കുമെന്ന ഉറപ്പും കാണപ്പെടാത്തവ ഉണ്ട് എന്ന ബോധ്യവുമാണ്.” (11:1)
വിശ്വാസത്തിന്റെ ഈ നിർവചനം അബ്രാഹം പൂർത്തിയാക്കുന്നു എന്നു മതബോധനഗ്രന്ഥം പറയുന്നു (CCC 146). ക്ലാസുമുറിയിലെ നിർവചനത്തെക്കാൾ, പൂർവികർ എങ്ങനെ ജീവിച്ചു എന്നതിന്റെ വിവരണമാണിത്.
“വിശ്വാസംമൂലം അബ്രാഹം തനിക്ക് അവകാശമായി ലഭിക്കാനുള്ള സ്ഥലത്തേക്കു പോകാൻ വിളിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ അനുസരിച്ചു. എവിടേക്കാണു പോകേണ്ടതെന്നറിയാതെതന്നെയാണ് അവൻ പുറപ്പെട്ടത്.” (11:8)
അദ്ദേഹം ആദ്യം അനുസരിക്കുന്നു, പിന്നീടു മനസ്സിലാക്കുന്നു. “അനുസരിച്ചു” എന്നതിന്റെ ഗ്രീക്ക് വാക്ക് കേൾവിയെ കുറിക്കുന്ന വാക്കിൽനിന്നാണ്.
“തന്നോടു വാഗ്ദാനം ചെയ്തവൻ വിശ്വസ്തനാണെന്നു വിചാരിച്ചതുകൊണ്ട്, പ്രായം കവിഞ്ഞിട്ടും സാറാ വിശ്വാസംമൂലം ഗർഭധാരണത്തിനുവേണ്ട ശക്തിപ്രാപിച്ചു.” (11:11)
പാഠത്തെക്കുറിച്ച് ഒരു കുറിപ്പ്. ഈ വാക്യത്തിന്റെ ഗ്രീക്ക് ദുർഗ്രഹമാണ്. പി.ഒ.സി.യും മറ്റു ചില വിവർത്തനങ്ങളും സാറായെ ക്രിയയുടെ കർത്താവായി എടുക്കുന്നു. എൻ.ആർ.എസ്.വി. അബ്രാഹത്തെ ക്രിയയുടെ കർത്താവായി എടുത്ത്, സാറായുടെ വന്ധ്യതയെ ഒരു ഇടവാക്യമാക്കുന്നു. ഏതായാലും ഇരുവർക്കും പ്രതീക്ഷയ്ക്കു വകയില്ലായിരുന്നു; ദൈവം തന്റെ വാക്കു പാലിക്കുന്നു.
“… തങ്ങൾ ഭൂമിയിൽ അന്യരും പരദേശികളുമാണെന്ന് ഏറ്റുപറയുകയും ചെയ്തു.” (11:13)
വാഗ്ദത്തഭൂമിയിൽ അവർ അതിഥികളായി ജീവിച്ചു. ക്രൈസ്തവരെക്കുറിച്ച് ദിയോഗ്നേത്തൂസിനുള്ള കത്ത് (5) ഇതുതന്നെ പറയുന്നു: ഏതു വിദേശവും അവർക്കു സ്വദേശമാണ്; ഏതു സ്വദേശവും അവർക്കു വിദേശമാണ് (ആശയം).
“മരിച്ചവരിൽനിന്നു മനുഷ്യരെ ഉയിർപ്പിക്കാൻപോലും ദൈവത്തിനു കഴിയുമെന്ന് അവൻ വിചാരിച്ചു.” (11:19)
ഉൽപത്തി 22-നെ ഉയിർപ്പിന്റെ വെളിച്ചത്തിലാണു ഹെബ്രായലേഖനം വായിക്കുന്നത്. അബ്രാഹത്തിന്റെ വിശ്വാസം അവനു കാണാമായിരുന്നതിനുമപ്പുറം എത്തുന്നു.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
വിശ്വാസത്തിന്റെ അനുസരണത്തിനു മാതൃകയായി മതബോധനഗ്രന്ഥം അബ്രാഹത്തെ അവതരിപ്പിക്കുന്നു (CCC 144–146). ഇസഹാക്കിന്റെ സമർപ്പണത്തെ അബ്രാഹത്തിന്റെ വിശ്വാസത്തിന്റെ അവസാന ശുദ്ധീകരണമായി അതു കാണുന്നു: വിശ്വാസികളുടെ പിതാവ്, സ്വന്തം പുത്രനെ ഒഴിവാക്കാത്ത പിതാവിനോടു സദൃശനാകുന്നു (CCC 2572). വിറകു ചുമക്കുന്ന ഇസഹാക്കിൽ, കുരിശു ചുമക്കുന്ന ക്രിസ്തുവിന്റെ പ്രതീകം ഒരിജനും മറ്റു പല സഭാപിതാക്കന്മാരും കണ്ടു (ആശയം). ഒന്നാം ദിവ്യകാരുണ്യപ്രാർഥനയിൽ, ദിവ്യബലിയിൽ, നമ്മുടെ വിശ്വാസപിതാവായ അബ്രാഹത്തിന്റെ ബലി അനുസ്മരിക്കപ്പെടുന്നു.
പശ്ചാത്തലം.
സന്ധ്യയാകുന്നതോടെ ഉപമകളുടെ ദിവസം അവസാനിക്കുന്നു. വഞ്ചിയിലിരുന്നു പഠിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന യേശു അക്കരയ്ക്കു പോകാമെന്നു പറയുന്നു. അക്കര ഗെരസേനരുടെ നാടാണ് (5:1), വിജാതീയരുടെ ദേശം. സമുദ്രനിരപ്പിൽനിന്ന് ഏകദേശം ഇരുനൂറു മീറ്റർ താഴെ, കുന്നുകൾക്കു നടുവിൽ കിടക്കുന്ന ഗലീലിക്കടലിൽ പെട്ടെന്നുണ്ടാകുന്ന കൊടുങ്കാറ്റുകൾ പ്രസിദ്ധമാണ്. യേശുവിന്റെ വാക്കുകളിൽനിന്നു പ്രവൃത്തികളിലേക്കു മർക്കോസ് ഇവിടെനിന്നു നീങ്ങുന്നു.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“യേശു അമരത്തു തലയണവച്ച് ഉറങ്ങുകയായിരുന്നു. അവർ അവനെ വിളിച്ചുണർത്തി പറഞ്ഞു: ഗുരോ, ഞങ്ങൾ നശിക്കാൻ പോകുന്നു. നീ അതു ഗൗനിക്കുന്നില്ലേ?” (4:38)
തലയണയെക്കുറിച്ചും ഈ മൂർച്ചയുള്ള പരാതിയെക്കുറിച്ചും പറയുന്നതു മർക്കോസ് മാത്രമാണ്. മത്തായിയിൽ “കർത്താവേ, രക്ഷിക്കണമേ” എന്നാണ് (8:25). യേശുവിന്റെ ഉറക്കം പിതാവിലുള്ള അവിടുത്തെ ആശ്രയത്തിന്റെ അടയാളമാണ് (സങ്കീർത്തനം 4:8 താരതമ്യം ചെയ്യുക). ഇതേ പരാതി എത്രയോ പ്രാർഥനകളിൽ ഉണ്ട്.
“അവൻ ഉണർന്ന് കാറ്റിനെ ശാസിച്ചുകൊണ്ട് കടലിനോടു പറഞ്ഞു: അടങ്ങുക; ശാന്തമാവുക. കാറ്റു ശമിച്ചു; പ്രശാന്തത ഉണ്ടായി.” (4:39)
പഴയനിയമത്തിൽ കടലിനെ ഭരിക്കുന്നതു ദൈവമാണ് (സങ്കീർത്തനം 89:9; ജോബ് 38:8–11). “അവിടുന്നു കൊടുങ്കാറ്റിനെ ശാന്തമാക്കി” എന്നു സങ്കീർത്തനം 107:29 പറയുന്നു. ദൈവത്തിനു മാത്രം ചെയ്യാവുന്നത് യേശു ചെയ്യുന്നു.
“അവർ അത്യധികം ഭയന്ന് പരസ്പരം പറഞ്ഞു: ഇവൻ ആരാണ്! കാറ്റും കടലും പോലും ഇവനെ അനുസരിക്കുന്നല്ലോ!” (4:41)
മർക്കോസിന്റെ സുവിശേഷത്തിന്റെ മുഴുവൻ ചോദ്യമാണിത്. കുരിശിൻചുവട്ടിലെ ശതാധിപനിൽ (15:39) എത്തുംവരെ അതിന്റെ മറുപടിക്കു കാത്തിരിക്കണം.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
ഈ ലോകത്തിന്റെ കടലിൽ ഉലയുന്ന സഭയുടെ പ്രതീകമായി വഞ്ചിയെ തെർത്തുല്യൻ കണ്ടു (മാമ്മോദീസായെക്കുറിച്ച് 12, ആശയം). പ്രലോഭനം നമ്മെ ഉലയ്ക്കുന്നത് നമ്മിൽ ക്രിസ്തു ഉറങ്ങുന്നതുകൊണ്ടാണ്, അതായതു നമ്മുടെ വിശ്വാസം ഉറങ്ങിപ്പോയതുകൊണ്ടാണ്; അതിനാൽ അവിടുത്തെ വിളിച്ചുണർത്തുക എന്നു കൊടുങ്കാറ്റിനെക്കുറിച്ചു പ്രസംഗിക്കുമ്പോൾ വിശുദ്ധ അഗസ്റ്റിൻ പറയുന്നു (പ്രസംഗം 63, ആശയം). മഹാമാരിയുടെ കാലത്ത് 2020 മാർച്ച് 27-ന്, ആളൊഴിഞ്ഞ വിശുദ്ധ പത്രോസിന്റെ ചത്വരത്തിൽ, ഫ്രാൻസിസ് പാപ്പാ ഈ ഭാഗത്തെക്കുറിച്ചു പ്രസംഗിക്കുകയും “നിങ്ങൾ ഭയപ്പെടുന്നതെന്ത്?” എന്ന യേശുവിന്റെ ചോദ്യം ആവർത്തിക്കുകയും ചെയ്തു.
യേശു ശിഷ്യന്മാരെ എന്തിനു ശാസിക്കുന്നു? അവിടുത്തോടു നിലവിളിക്കുന്നതു തെറ്റാണോ?
പ്രാർഥിച്ചതിനല്ല അവിടുന്ന് അവരെ ശാസിക്കുന്നത്. സങ്കീർത്തനങ്ങൾ ഇതുപോലെ നിലവിളിക്കുന്നുണ്ട്. വഞ്ചിയിൽ ആരാണുള്ളതെന്നു മറന്ന ഭയത്തെക്കുറിച്ചാണ് അവിടുത്തെ ചോദ്യം. ആദ്യം അവിടുന്ന് കടലിനെ ശാന്തമാക്കുന്നു; അതിനുശേഷം മാത്രമാണു ചോദിക്കുന്നത്.