13 നവംബർ 2026 · സീറോ മലബാർ റീത്ത്
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുകകൂടാതെ: ലത്തീൻ റീത്ത് · സീറോ മലങ്കര റീത്ത് · English
“പിതാവ് പുത്രനെ സ്നേഹിക്കുന്നു. എല്ലാം അവന്റെ കൈകളിൽ ഏൽപിക്കുകയും ചെയ്തിരിക്കുന്നു. പുത്രനിൽ വിശ്വസിക്കുന്നവനു നിത്യജീവൻ ലഭിക്കുന്നു.” യോഹന്നാൻ 3:35–36
മൂന്നാം സ്വർഗംവരെ, പറുദീസായിലേക്ക്, എടുക്കപ്പെട്ടതിനെക്കുറിച്ചും പറയാനാവാത്ത കാര്യങ്ങൾ കേട്ടതിനെക്കുറിച്ചും പൗലോസ് മടിയോടെ സംസാരിക്കുന്നു. എങ്കിലും തന്റെ ബലഹീനതകളിലല്ലാതെ മറ്റൊന്നിലും പ്രശംസിക്കാൻ അവൻ വിസമ്മതിക്കുന്നു. സ്വർഗീയദർശനം അവനെ അഹങ്കാരിയല്ല, എളിയവനാക്കുന്നു.
എന്തുകൊണ്ടെന്നു യോഹന്നാന്റെ സുവിശേഷം പറയുന്നു: ഉയരത്തിൽനിന്നു വരുന്നവനു മാത്രമേ സ്വർഗീയകാര്യങ്ങൾ സംസാരിക്കാനാവൂ. “പിതാവ് പുത്രനെ സ്നേഹിക്കുന്നു. എല്ലാം അവന്റെ കൈകളിൽ ഏൽപിക്കുകയും ചെയ്തിരിക്കുന്നു.” നമ്മുടെ സ്വന്തം ദർശനങ്ങളിലൂടെ നാം സ്വർഗത്തിലേക്കു കയറുന്നില്ല; പുത്രനിൽ സ്വർഗം നമ്മിലേക്ക് ഇറങ്ങിവന്നു. അവിടുന്നിൽ വിശ്വസിക്കുന്നത് ഇപ്പോൾത്തന്നെ നിത്യജീവൻ സ്വന്തമാക്കലാണ്.
വിഷയം: “എല്ലാം അവിടുത്തെ കൈകളിൽ.”
പൗലോസിന്റെ ദർശനം അവനെ എളിയവനാക്കുന്നു; ഉയരത്തിൽനിന്നു വരുന്ന ഈശോ വിശ്വസിക്കുന്നവർക്കു നിത്യജീവൻ നൽകുന്നു.
“അവിടുന്നു തുടർന്നു: നീ എന്റെ മുഖം കണ്ടുകൂടാ; എന്തെന്നാൽ, എന്നെ കാണുന്ന ഒരു മനുഷ്യനും ജീവനോടെയിരിക്കുകയില്ല.” പുറപ്പാട് 33:20
“പിതാവ് പുത്രനെ സ്നേഹിക്കുന്നു. എല്ലാം അവന്റെ കൈകളിൽ ഏൽപിക്കുകയും ചെയ്തിരിക്കുന്നു.” യോഹന്നാൻ 3:35
ജീവിതത്തിൽ: പിതാവിനെ വെളിപ്പെടുത്തിയതിന് ഈശോയ്ക്കു നന്ദി പറയുക.
“മാതാവിന്റെ മടിയിൽ ശാന്തനായി കിടക്കുന്ന ശിശുവിനെയെന്നപോലെ ഞാൻ എന്നെത്തന്നെ ശാന്തനാക്കി.” സങ്കീർത്തനം 131:2
“അവൻ വളരുകയും ഞാൻ കുറയുകയും വേണം.” യോഹന്നാൻ 3:30
ജീവിതത്തിൽ: ഒരു ബലഹീനത സത്യസന്ധമായി ദൈവത്തോട് ഏറ്റുപറയുക.
“അവിടുന്നു നിന്നിൽ പ്രസാദിക്കുകയും നിന്നോടു കരുണ കാണിക്കുകയും ചെയ്യട്ടെ.” സംഖ്യ 6:25
“പുത്രനിൽ വിശ്വസിക്കുന്നവനു നിത്യജീവൻ ലഭിക്കുന്നു. എന്നാൽ, പുത്രനെ അനുസരിക്കാത്തവൻ ജീവൻ ദർശിക്കുകയില്ല. ദൈവകോപം അവന്റെ മേൽ ഉണ്ട്.” യോഹന്നാൻ 3:36
ജീവിതത്തിൽ: ഉച്ചയ്ക്ക് ഒരു വിശ്വാസപ്രകരണം നടത്തുക.
പുത്രനിൽ സ്വർഗം നമ്മിലേക്ക് ഇറങ്ങിവന്നു.
എല്ലാം നമുക്ക് അവിടുത്തെ കൈകളിൽ ഏൽപിക്കാം.
തീരുമാനം: ഈ ആഴ്ച ആകുലപ്പെടുമ്പോഴെല്ലാം “ഈശോയേ, ഞാൻ അങ്ങയിൽ ആശ്രയിക്കുന്നു” എന്നു പ്രാർഥിക്കുക.
പ്രിയരേ, മൂന്നാം സ്വർഗത്തിലേക്ക്, പറുദീസായിലേക്ക്, എടുക്കപ്പെട്ടതിനെക്കുറിച്ചും പറയാനാവാത്ത വാക്കുകൾ കേട്ടതിനെക്കുറിച്ചും പൗലോസ് മടിയോടെ സംസാരിക്കുന്നു (2 കോറിന്തോസ് 12:2-4). എങ്കിലും തന്റെ ബലഹീനതകളിലല്ലാതെ മറ്റൊന്നിലും പ്രശംസിക്കാൻ അദ്ദേഹം വിസമ്മതിക്കുന്നു. സ്വർഗീയദർശനം അദ്ദേഹത്തെ അഹങ്കാരിയാക്കുന്നില്ല; എളിമയുള്ളവനാക്കുന്നു.
ആരുടെ സാക്ഷ്യമാണു നാം വിശ്വസിക്കേണ്ടതെന്ന് യോഹന്നാന്റെ സുവിശേഷം പറയുന്നു: ഉന്നതത്തിൽനിന്നു വരുന്നവൻ എല്ലാവർക്കും ഉപരിയാണ്; താൻ കണ്ടതും കേട്ടതും അവൻ സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നു. പുത്രനിൽ വിശ്വസിക്കുന്നവനു നിത്യജീവനുണ്ട് (യോഹന്നാൻ 3:31-36).
നാം ആത്മീയാനുഭവങ്ങൾ തേടേണ്ടതില്ല; പിതാവിന്റെ മടിയിൽനിന്നു വന്ന പുത്രനിൽ വിശ്വസിച്ചാൽ മതി. നമുക്കു ലഭിക്കുന്ന ഓരോ കൃപയും നമ്മെ കൂടുതൽ എളിമയുള്ളവരാക്കട്ടെ. ഇന്നു രാത്രി ഒരു കൃപയ്ക്കു നന്ദി പറഞ്ഞ്, ഒരു ബലഹീനത ഈശോയ്ക്കു സമർപ്പിക്കാം. ആമേൻ.
കുട്ടികളേ, ദൈവം നമുക്കു നല്ല ദാനങ്ങൾ തരുമ്പോൾ നാം അഹങ്കരിക്കുകയല്ല, നന്ദി പറയുകയാണു വേണ്ടത്. ഇന്ന് ഒരു ദാനത്തിന് ഈശോയോടു നന്ദി പറയുക!
കർത്താവായ ഈശോയേ, പിതാവിനെ ഞങ്ങൾക്കു കാണിച്ചുതരാൻ അങ്ങ് ഉയരത്തിൽനിന്നു വന്നു. പിതാവ് എല്ലാം അങ്ങയുടെ കൈകളിൽ ഏൽപിച്ചിരിക്കുന്നു; എന്റെ ജീവിതവും ഞാൻ അവിടെ ഏൽപിക്കുന്നു. നിത്യജീവനായ വിശ്വാസം എനിക്കു നൽകണമേ. ആമേൻ.
രണ്ടു സ്വരങ്ങൾ സ്വർഗത്തെക്കുറിച്ചു സംസാരിക്കുന്നു. സ്വയം ന്യായീകരിക്കാൻ നിർബന്ധിതനായ പൗലോസ് പറുദീസായിലേക്ക് ഉയർത്തപ്പെട്ടതിനെക്കുറിച്ചു പറയുന്നു; എങ്കിലും തന്റെ ബലഹീനതകളിലല്ലാതെ അഭിമാനിക്കാൻ അദ്ദേഹം വിസമ്മതിക്കുന്നു. യോഹന്നാനിൽ, ഉന്നതത്തിൽനിന്നു വരുന്നവൻ താൻ കണ്ടതും കേട്ടതും സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നു; പുത്രനിൽ വിശ്വസിക്കുന്നവനു നിത്യജീവനുണ്ട്. നാം സ്വർഗം അറിയുന്നത് നമ്മുടെ ആരോഹണങ്ങൾകൊണ്ടല്ല; പുത്രൻ ഇറങ്ങിവന്നതുകൊണ്ടാണ്.
പശ്ചാത്തലം.
ദർശനങ്ങളെയും വെളിപാടുകളെയും കുറിച്ചു പ്രശംസിച്ചിരുന്നതായി തോന്നുന്ന “അതിശ്രേഷ്ഠരായ ശ്ലീഹന്മാർക്ക്” പൗലോസ് ഇപ്പോഴും മറുപടി നൽകുകയാണ്. മനസ്സില്ലാമനസ്സോടെ അദ്ദേഹം അവരോടു കിടപിടിക്കുന്നു. “ക്രിസ്തുവിൽ ഒരു മനുഷ്യനെ എനിക്കറിയാം” എന്നു മൂന്നാംപുരുഷനിൽ സംസാരിക്കുന്നെങ്കിലും, അതു തന്നെക്കുറിച്ചുതന്നെയാണെന്ന് സന്ദർഭം (12:7) വ്യക്തമാക്കുന്നു. ഏകദേശം എ.ഡി. 55–57-ൽ എഴുതിയ ഈ ലേഖനത്തിനു പതിന്നാലു വർഷം മുമ്പ് എന്നാൽ നാൽപതുകളുടെ ആരംഭം; അദ്ദേഹത്തിന്റെ വലിയ പ്രേഷിതയാത്രകൾക്കു മുമ്പുള്ള വർഷങ്ങൾ.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“പതിന്നാലു വർഷം മുമ്പു മൂന്നാം സ്വർഗംവരെ ഉയർത്തപ്പെട്ട ഒരു മനുഷ്യനെ ക്രിസ്തുവിൽ എനിക്കറിയാം.” (12:2)
“ഉയർത്തപ്പെട്ട” എന്നതിനുള്ള ഗ്രീക്ക് ക്രിയ (ഹാർപാസോ) കർത്താവിനെ എതിരേൽക്കാൻ എടുക്കപ്പെടുന്നതിനെക്കുറിച്ചും ഉപയോഗിക്കുന്നു (1 തെസലോനിക്കാ 4:17). പൗലോസ് സ്വയം കയറിയതല്ല; അദ്ദേഹം എടുക്കപ്പെട്ടതാണ്.
“അവാച്യവും മനുഷ്യനു വിവരിച്ചുകൂടാത്തതുമായ കാര്യങ്ങൾ അവൻ കേട്ടു.” (12:4)
“എന്നെക്കുറിച്ചു സ്വന്തം ബലഹീനതകളിലല്ലാതെ ഞാൻ അഭിമാനംകൊള്ളുകയില്ല.” (12:5)
ശ്ലീഹായുടെ യോഗ്യത അദ്ദേഹത്തിന്റെ ദർശനങ്ങളല്ല, മിശിഹായുടെ ശക്തി വെളിപ്പെടുന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ ബലഹീനതയാണ്.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
ദർശനങ്ങളുടെ തരങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള തന്റെ പ്രബോധനത്തിനു വിശുദ്ധ അഗസ്റ്റിൻ ഈ ഭാഗം ആരംഭബിന്ദുവാക്കി: ശാരീരികമായ കാഴ്ച, ആത്മാവിൽ രൂപങ്ങളെ കാണുന്ന കാഴ്ച, മനസ്സിന്റെ ബൗദ്ധികദർശനം; മൂന്നാം സ്വർഗത്തിൽ പൗലോസിനു ലഭിച്ചത് ഈ അവസാനത്തേതാണെന്ന് അദ്ദേഹം കരുതി (ആശയം; ഉൽപത്തിയുടെ അക്ഷരാർഥം, പന്ത്രണ്ടാം പുസ്തകം). പൗലോസിന്റെ സംയമനത്തിൽനിന്നു സഭ പഠിക്കുന്നു: പിൽക്കാലത്തെ സ്വകാര്യവെളിപാടുകൾ മിശിഹായുടെ അന്തിമവെളിപാടിനെ പൂർത്തിയാക്കുന്നില്ല, അതനുസരിച്ചു ജീവിക്കാൻ സഹായിക്കുന്നതേയുള്ളൂ എന്നു മതബോധനഗ്രന്ഥം പഠിപ്പിക്കുന്നു (CCC 67). പൗലോസ്തന്നെ ദർശനത്തെ കുരിശിനു കീഴിൽ വയ്ക്കുന്നു: ബലഹീനതയിൽ പൂർണമാകുന്ന ശക്തി.
പശ്ചാത്തലം.
ഈ വാക്യങ്ങൾ സ്നാപകയോഹന്നാന്റെ വാക്കുകളുടെ തുടർച്ചയാണോ സുവിശേഷകന്റെ സ്വന്തം ധ്യാനമാണോ എന്നു വ്യക്തമല്ല; പല ആധുനിക വിവർത്തനങ്ങളും സ്നാപകന്റെ വാക്കുകൾ മുപ്പതാം വാക്യത്തിൽ അവസാനിപ്പിക്കുന്നു. ഏതായാലും, മൂന്നാം അധ്യായത്തിന്റെ പ്രമേയങ്ങൾ ഇവ സംഗ്രഹിക്കുന്നു: ഉന്നതവും ഭൂമിയും, സാക്ഷ്യം, ആത്മാവ്, പുത്രൻ, നിത്യജീവൻ.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“ദൈവം അയച്ചവൻ ദൈവത്തിന്റെ വാക്കുകൾ സംസാരിക്കുന്നു; ദൈവം അളന്നല്ല ആത്മാവിനെ കൊടുക്കുന്നത്.” (3:34)
പി.ഒ.സി. ബൈബിൾ ഇവിടെ ദൈവത്തെ ദാതാവായി വായിക്കുന്നു; മുകളിലെ കുറിപ്പു കാണുക.
“പിതാവ് പുത്രനെ സ്നേഹിക്കുന്നു. എല്ലാം അവന്റെ കൈകളിൽ ഏൽപിക്കുകയും ചെയ്തിരിക്കുന്നു.” (3:35)
എല്ലാം: ലോകവും വിധിയും ജീവനും. അതേ കൈകൾ കുരിശിൽ വിരിക്കപ്പെടും.
“പുത്രനിൽ വിശ്വസിക്കുന്നവനു നിത്യജീവൻ ലഭിക്കുന്നു.” (3:36)
ഗ്രീക്കിൽ വർത്തമാനകാലമാണ്: നിത്യജീവൻ “ഉണ്ട്”. നിത്യജീവൻ വിശ്വാസത്തിൽ ഇപ്പോൾത്തന്നെ ആരംഭിക്കുന്നു. വിശ്വസിക്കുന്നതിന്റെ വിപരീതം “അനുസരിക്കാതിരിക്കുക” ആണ്: യോഹന്നാനിൽ വിശ്വാസം വെറും അഭിപ്രായമല്ല, അനുസരണമാണ്.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
രക്ഷയ്ക്ക് ഈശോമിശിഹായിലും അവിടുത്തെ അയച്ചവനിലും വിശ്വസിക്കേണ്ടത് ആവശ്യമാണെന്നു പഠിപ്പിക്കാൻ മതബോധനഗ്രന്ഥം 3:36 ഉദ്ധരിക്കുന്നു (CCC 161); പിതാവ് അളവില്ലാതെ നൽകുന്ന ആത്മാവുമായുള്ള പൂർണ കൂട്ടായ്മയിലാണ് ഈശോയുടെ ജീവിതവും ദൗത്യവും മുഴുവൻ എന്നു കാണിക്കാൻ 3:34-ഉം (CCC 1286). പുത്രനെ അയയ്ക്കുന്ന ദൈവം സ്നേഹിക്കുന്ന പിതാവാണ്: യോഹന്നാനിൽ വിധി എന്നതു നിരസിക്കപ്പെട്ട പ്രകാശമാണ്; സ്നേഹം പിൻവലിക്കപ്പെടുന്നതല്ല.