14 ഡിസംബർ 2026 · സീറോ മലബാർ റീത്ത്
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുകകൂടാതെ: സീറോ മലങ്കര റീത്ത് · ലത്തീൻ റീത്ത് · English
“നല്ല മനുഷ്യൻ തന്റെ ഹൃദയത്തിലെ നല്ല നിക്ഷേപത്തിൽനിന്നു നൻമ പുറപ്പെടുവിക്കുന്നു… ഹൃദയത്തിന്റെ നിറവിൽ നിന്നാണല്ലോ അധരം സംസാരിക്കുന്നത്.” ലൂക്കാ 6:45
നിങ്ങൾ പുതിയ മാവായിരിക്കേണ്ടതിനു പഴയ പുളിമാവു നീക്കിക്കളയുവിൻ; എന്തെന്നാൽ നമ്മുടെ പെസഹാക്കുഞ്ഞാടായ മിശിഹാ ബലിയർപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്നു പൗലോസ് കോറിന്തോസുകാരോടു പറയുന്നു (1 കോറിന്തോസ് 5:7). ഒരു സമൂഹം സഹിക്കുന്ന പാപം പുളിമാവുപോലെ വ്യാപിക്കുന്നു; വിശുദ്ധിക്കു തീരുമാനം ആവശ്യമാണ്.
ഓരോ വൃക്ഷവും ഫലംകൊണ്ടു തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നുവെന്നും വാക്കുകൾ ഹൃദയനിക്ഷേപത്തിൽനിന്നാണു വരുന്നതെന്നും ഈശോ പഠിപ്പിക്കുന്നു. ദൈവം മാത്രം നിറയേണ്ടതിന് ഇരുണ്ട രാത്രികളിലൂടെപ്പോലും ഹൃദയം ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടണമെന്നു കർമലീത്താ മിസ്റ്റിക്കായ കുരിശിന്റെ വിശുദ്ധ യോഹന്നാൻ പഠിപ്പിച്ചു. ക്രിസ്മസിനുമുമ്പു നാം ചോദിക്കുന്നു: എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ എന്താണു സംഭരിച്ചിരിക്കുന്നത്?
വിഷയം: “ഹൃദയത്തിന്റെ നിറവിൽനിന്ന്.”
നല്ല വൃക്ഷം, നിർമലഹൃദയം; കുരിശിന്റെ വിശുദ്ധ യോഹന്നാൻ.
“ഒരു പുതിയ ഹൃദയം നിങ്ങൾക്കു ഞാൻ നൽകും; ഒരു പുതുചൈതന്യം നിങ്ങളിൽ ഞാൻ നിക്ഷേപിക്കും; നിങ്ങളുടെ ശരീരത്തിൽനിന്ന് ശിലാഹൃദയം എടുത്തുമാറ്റി മാംസളഹൃദയം നൽകും.” എസെക്കിയേൽ 36:26
“നല്ല വൃക്ഷം ചീത്ത ഫലങ്ങൾ പുറപ്പെടുവിക്കുന്നില്ല; ചീത്ത വൃക്ഷം നല്ല ഫലങ്ങളും. ഓരോ വൃക്ഷവും ഫലം കൊണ്ടു തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു.” ലൂക്കാ 6:43–44
ജീവിതത്തിൽ: ഇന്നു പ്രാർഥനയിൽ ഒരു പുതിയ ഹൃദയത്തിനായി ദൈവത്തോടു ചോദിക്കുക.
“നിന്റെ ഹൃദയത്തെ ജാഗരൂകതയോടെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കുക; ജീവന്റെ ഉറവകൾ അതിൽനിന്നാണൊഴുകുന്നത്.” സുഭാഷിതങ്ങൾ 4:23
“നല്ല മനുഷ്യൻ തന്റെ ഹൃദയത്തിലെ നല്ല നിക്ഷേപത്തിൽനിന്നു നൻമ പുറപ്പെടുവിക്കുന്നു. ചീത്ത മനുഷ്യൻ തിൻമയിൽ നിന്നു തിൻമ പുറപ്പെടുവിക്കുന്നു. ഹൃദയത്തിന്റെ നിറവിൽ നിന്നാണല്ലോ അധരം സംസാരിക്കുന്നത്.” ലൂക്കാ 6:45
ജീവിതത്തിൽ: ഇന്ന് ഒരു പരുഷവാക്കിനു പകരം ദയയുള്ള വാക്കു പറയുക.
“കർത്താവിൽ ആശ്രയിക്കുന്നവൻ അനുഗൃഹീതൻ; അവന്റെ പ്രത്യാശ അവിടുന്നുതന്നെ. അവൻ ആറ്റുതീരത്തു നട്ട മരംപോലെയാണ്. അതു വെള്ളത്തിലേക്കു വേരൂന്നിയിരിക്കുന്നു.” ജറെമിയാ 17:7–8
“സ്വന്തം കുരിശു വഹിക്കാതെ എന്റെ പിന്നാലെ വരുന്നവന് എന്റെ ശിഷ്യനായിരിക്കുവാൻ കഴിയുകയില്ല.” ലൂക്കാ 14:27
ജീവിതത്തിൽ: ക്രിസ്മസിനുമുമ്പ് ഒരു നല്ല കുമ്പസാരം നടത്തുക.
നല്ല ഹൃദയം നല്ല ഫലം നൽകുന്നു.
ദൈവം അതിനെ ശുദ്ധീകരിച്ചു നിറയ്ക്കട്ടെ.
തീരുമാനം: ഈ ആഴ്ച എല്ലാ രാത്രിയിലും നിന്റെ വാക്കുകൾ പരിശോധിക്കുക.
പ്രിയരേ, കോറിന്തോസിലെ സമൂഹത്തിലുണ്ടായ ഒരു ഇടർച്ചയെക്കുറിച്ച് പൗലോസ് ശക്തമായി എഴുതുന്നു: അസാന്മാർഗികബന്ധത്തിൽ ജീവിക്കുന്ന ഒരാൾ; സമൂഹമാകട്ടെ ദുഃഖിക്കുന്നതിനുപകരം അഹങ്കരിക്കുന്നു (1 കോറി 5:1–2). കാഠിന്യത്തിനുവേണ്ടിയുള്ള കാഠിന്യമല്ല ഇത്. സഹിച്ചുപോരുന്ന പാപം പടരുമെന്ന് പൗലോസിന് അറിയാം.
പെസഹായിൽനിന്നുള്ള ഒരു ചിത്രം അവൻ ഉപയോഗിക്കുന്നു: അല്പം പുളിമാവ് മാവിനെ മുഴുവൻ പുളിപ്പിക്കുന്നു. പുതിയ മാവാകേണ്ടതിന് പഴയ പുളിമാവ് നീക്കിക്കളയുവിൻ; നമ്മുടെ പെസഹാക്കുഞ്ഞാടായ മിശിഹാ ബലിയർപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; ആത്മാർഥതയുടെയും സത്യത്തിന്റെയും പുളിപ്പില്ലാത്ത അപ്പംകൊണ്ട് നമുക്കു തിരുനാൾ ആഘോഷിക്കാം (1 കോറി 5:6–8).
പെസഹായ്ക്കുമുമ്പ് യഹൂദകുടുംബങ്ങൾ വീടു മുഴുവൻ അരിച്ചുപെറുക്കി പുളിമാവിന്റെ ഓരോ തരിയും പുറത്തുകളഞ്ഞിരുന്നു. ഹൃദയമാകുന്ന വീട്ടിലൂടെയുള്ള നമ്മുടെ തിരച്ചിലാണ് ഈ നോമ്പ്: പഴയ പക, ഒളിപ്പിച്ച ശീലം, അന്യായമായ വരുമാനം, കയ്പുള്ള വാക്ക്. കുമ്പസാരമാണ് ആ ശുദ്ധീകരണം.
സുവിശേഷത്തിൽ ഈശോ പറയുന്നു: നല്ല വൃക്ഷം ചീത്ത ഫലം കായ്ക്കുന്നില്ല; ചീത്ത വൃക്ഷം നല്ല ഫലവും. ഓരോ വൃക്ഷവും ഫലത്താൽ അറിയപ്പെടുന്നു; ഹൃദയത്തിന്റെ നിറവിൽനിന്നാണ് അധരം സംസാരിക്കുന്നത് (ലൂക്കാ 6:43–45). നമ്മുടെ വാക്കുകൾ നമ്മുടെ ഹൃദയം വെളിപ്പെടുത്തുന്നു.
കുരിശിന്റെ വിശുദ്ധ യോഹന്നാനെ ഇന്നു നാം ഓർക്കുന്നു. ദൈവത്താൽ നിറയപ്പെടാൻ ആത്മാവ് ആസക്തികളിൽനിന്ന് ഒഴിയണമെന്ന് പഠിപ്പിച്ച കർമലീത്താ മിസ്റ്റിക്. സ്വന്തം സഹോദരർതന്നെ അദ്ദേഹത്തെ തടവിലാക്കി; എങ്കിലും സഭയിലെ ഏറ്റവും മനോഹരമായ പ്രേമകവിതകളിൽ ചിലത് അവിടെ അദ്ദേഹം എഴുതി. ഇരുണ്ട തടവറയിലും നല്ല വൃക്ഷം നല്ല ഫലം നൽകി.
ഈ ആഴ്ച നമ്മുടെ സ്വന്തം സംസാരം ശ്രദ്ധിക്കാം: വീട്ടിൽ, ജോലിസ്ഥലത്ത്, സാമൂഹികമാധ്യമങ്ങളിൽ എന്താണ് നമ്മുടെ നാവിൽനിന്നു വരുന്നത്? വിമർശനവും പരാതിയുമാണെങ്കിൽ വേരിനു ശുശ്രൂഷ വേണം. ആ വേര് പിറവിത്തിരുനാളിനുമുമ്പ് കുമ്പസാരത്തിലേക്കു കൊണ്ടുവരാം; നല്ല വാക്കുകൾ ഒഴുകുന്ന ഹൃദയം ദൈവത്തോടു ചോദിക്കാം. ആമേൻ.
കുഞ്ഞുങ്ങളേ, നല്ല മരം നല്ല ഫലം തരുന്നു. നിങ്ങളുടെ ഹൃദയം നല്ലതാകുമ്പോൾ വാക്കുകളും പ്രവൃത്തികളും നല്ലതാകും!
കർത്താവേ, കുരിശിന്റെ വിശുദ്ധ യോഹന്നാനെ ശുദ്ധീകരിച്ചതുപോലെ എന്റെ ഹൃദയത്തെ ശുദ്ധീകരിക്കണമേ; അതിന്റെ നല്ല നിക്ഷേപത്തിൽനിന്നു നന്മ മാത്രം പുറപ്പെടട്ടെ; അങ്ങു മാത്രം അതിൽ നിറയട്ടെ. ആമേൻ.
അഹങ്കരിച്ചുപോയ കോറിന്തോസിലെ സഭയോട് പഴയ പുളിപ്പു നീക്കിക്കളയാൻ പൗലോസ് പറയുന്നു; നമ്മുടെ പെസഹാക്കുഞ്ഞാടായ മിശിഹാ ബലിയർപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നുവല്ലോ. വൃക്ഷം ഫലംകൊണ്ടു തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നുവെന്നും ഹൃദയത്തിൽ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നതാണ് അധരം സംസാരിക്കുന്നതെന്നും ഈശോ പറയുന്നു. നമ്മുടെ പ്രവൃത്തികളുടെ ഉറവിടം അന്വേഷിക്കുന്ന രണ്ടു വായനകളും ശുദ്ധീകരണത്തിലേക്കു വിളിക്കുന്നു. ദൈവം മാത്രം നിറയേണ്ടതിനു ഹൃദയം ഒഴിയണമെന്നു പഠിപ്പിച്ച കുരിശിന്റെ വിശുദ്ധ യോഹന്നാനെ സഭ ഇന്ന് അനുസ്മരിക്കുന്നു.
പശ്ചാത്തലം.
റോമൻ ഭരണത്തിൻകീഴിലെ തിരക്കേറിയ ഗ്രീക്ക് തുറമുഖമായ കോറിന്തോസിലെ സഭ സ്ഥാപിച്ച പൗലോസ്, എ.ഡി. 50-കളുടെ മധ്യത്തിൽ എഫേസോസിൽനിന്നാണ് ഈ ലേഖനം എഴുതുന്നത് (16:8). ഒരു ഉതപ്പിനെക്കുറിച്ച് അദ്ദേഹം കേട്ടിരിക്കുന്നു: ഒരാൾ സ്വന്തം പിതാവിന്റെ ഭാര്യയോടുകൂടെ, മിക്കവാറും രണ്ടാനമ്മയോടുകൂടെ, കഴിയുന്നു. നിയമവും (ലേവ്യർ 18:8) റോമൻ നിയമവും ഇതു വിലക്കിയിരുന്നു. സമൂഹം സ്വയം അഹങ്കരിച്ച് ഒന്നും ചെയ്യാതിരിക്കുന്നതാണ് പൗലോസിനെ ഏറ്റവും ദുഃഖിപ്പിക്കുന്നത്.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“ആ മനുഷ്യനെ അവന്റെ അധമവികാരങ്ങൾ ഇല്ലായ്മ ചെയ്യേണ്ടതിന് പിശാചിന് ഏൽപിച്ചുകൊടുക്കണം. അങ്ങനെ അവന്റെ ആത്മാവ് കർത്താവായ യേശുവിന്റെ ദിനത്തിൽ രക്ഷപ്രാപിക്കട്ടെ.” (5:5)
കഠിനമായ ഈ നടപടിയുടെ ലക്ഷ്യം രക്ഷയാണ്, പ്രതികാരമല്ല. ഗ്രീക്കിലെ സാർക്സ് (മാംസം) എന്ന വാക്കിനെ “അധമവികാരങ്ങൾ” എന്നാണ് പി.ഒ.സി. മനസ്സിലാക്കുന്നത്.
“അൽപം പുളിപ്പ് മുഴുവൻമാവിനെയും പുളിപ്പിക്കുമെന്നു നിങ്ങൾക്ക് അറിവുള്ളതല്ലേ?” (5:6)
ഒരു പഴഞ്ചൊല്ല്; ഗലാത്തിയാ 5:9-ലും കാണാം. വകവച്ചുകൊടുക്കുന്ന പാപം സ്വകാര്യകാര്യമല്ല.
“എന്തെന്നാൽ, നമ്മുടെ പെസഹാക്കുഞ്ഞാടായ ക്രിസ്തു ബലിയർപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.” (5:7)
വിശുദ്ധരാകുവിൻ, അപ്പോൾ മിശിഹാ രക്ഷിക്കും എന്നല്ല പൗലോസ് പറയുന്നത്. നേരേ മറിച്ചാണ്: കുഞ്ഞാട് ബലിയർപ്പിക്കപ്പെട്ടുകഴിഞ്ഞു; അതിനാൽ പെസഹാ ജനമായി ജീവിക്കുവിൻ. ദൈവം ചെയ്തതിന്മേലാണ് ധാർമികകൽപന നിൽക്കുന്നത്.
“അതിനാൽ, അശുദ്ധിയും തിൻമയുമാകുന്ന പഴയ പുളിപ്പുകൊണ്ടല്ല, ആത്മാർഥതയും സത്യവുമാകുന്ന പുളിപ്പില്ലാത്ത അപ്പംകൊണ്ട് നമുക്കു തിരുനാൾ ആഘോഷിക്കാം.” (5:8)
ക്രൈസ്തവജീവിതം മുഴുവൻ ഒരു പെസഹാത്തിരുനാളാണ്: വർഷത്തിൽ ഒരിക്കലല്ല, എല്ലാ ദിവസവും; ആത്മാർഥതയും സത്യവുമാണ് അതിന്റെ അപ്പം.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
മിശിഹാ പെസഹാക്കുഞ്ഞാടാണെന്നും (CCC 608) വിശുദ്ധ കുർബാന കർത്താവിന്റെതന്നെ പെസഹായാണെന്നും (CCC 1340) മതബോധനഗ്രന്ഥം പഠിപ്പിക്കുന്നു. സഭയുടെ കൂട്ടായ്മയിൽനിന്നുള്ള മാറ്റിനിർത്തൽ ഇന്നും ഗൗരവമുള്ള, സൗഖ്യദായകമായ ഒരു പ്രതിവിധിയാണ്; പാപി അനുതപിക്കുമ്പോൾ അതു നീക്കപ്പെടുന്നു (CCC 1463). സഭയുടെ ശിക്ഷണം പാപിയുടെ മാനസാന്തരത്തിനുവേണ്ടിയും സമൂഹത്തിന്റെ വിശുദ്ധി കാത്തുസൂക്ഷിക്കാനുമുള്ളതാണ്.
പശ്ചാത്തലം.
സമതലത്തിലെ പ്രസംഗത്തിന്റെ (ലൂക്കാ 6:20–49) അവസാനഭാഗത്താണ് ഈ വചനങ്ങൾ. ശത്രുക്കളെ സ്നേഹിക്കാനും വിധിക്കാതിരിക്കാനും സ്വന്തം കണ്ണിലെ തടിക്കഷണം ആദ്യം കാണാനും ഈശോ ശിഷ്യരോടു പറഞ്ഞുകഴിഞ്ഞു (6:41–42). അങ്ങനെയുള്ള ജീവിതം എങ്ങനെ സാധ്യമാകും എന്ന് അവിടുന്ന് ഇപ്പോൾ വിശദീകരിക്കുന്നു: എല്ലാം ഉള്ളിൽനിന്നാണ് വളരുന്നത്. മത്തായി 7:16–20; 12:33–35 എന്നിവിടങ്ങളിൽ സമാനമായ വാക്കുകളുണ്ട്. പ്രവർത്തിക്കാതെ കേൾക്കുന്നത് അടിസ്ഥാനമില്ലാത്ത ഭവനമാണെന്ന് അടുത്ത വാക്യങ്ങൾ പറയുന്നു (6:46–49).
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“നല്ല വൃക്ഷം ചീത്ത ഫലങ്ങൾ … ചീത്ത വൃക്ഷം നല്ല ഫലങ്ങളും.” (6:43)
ഒറ്റയൊറ്റ പ്രവൃത്തികളെക്കാൾ സ്വഭാവത്തെക്കുറിച്ചാണ് ഇത്. മനുഷ്യർക്കു മാറാൻ കഴിയില്ലെന്ന് ഈശോ പറയുന്നില്ല. സുവിശേഷം മുഴുവൻ മാനസാന്തരത്തിലേക്കുള്ള വിളിയാണ്: കൃപയാൽ ചീത്ത വൃക്ഷം നല്ലതാകാം.
“ഓരോ വൃക്ഷവും ഫലം കൊണ്ടു തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു.” (6:44)
മറ്റുള്ളവർക്കുള്ള പരീക്ഷയാകുംമുമ്പ് ഇതു നമുക്കുതന്നെയുള്ള പരീക്ഷയാണ്; തൊട്ടുമുമ്പുള്ള വാക്യങ്ങൾ വിധിക്കരുതെന്നു പറയുന്നുണ്ടല്ലോ (6:37, 41–42).
“ഹൃദയത്തിന്റെ നിറവിൽ നിന്നാണല്ലോ അധരം സംസാരിക്കുന്നത്.” (6:45)
ബൈബിളിൽ ഹൃദയം വികാരത്തിന്റെ മാത്രമല്ല, ചിന്തയുടെയും തീരുമാനത്തിന്റെയും ഇരിപ്പിടമാണ്. മറ്റുള്ളവരെക്കുറിച്ചു നാം സംസാരിക്കുന്ന രീതി ഉള്ളിൽ സംഭരിച്ചിരിക്കുന്നതു കാണിക്കുന്നു.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
ഹൃദയം ധാർമികവ്യക്തിത്വത്തിന്റെ ഇരിപ്പിടമാണെന്നും (CCC 2517) ജീവനോ മരണമോ നാം തിരഞ്ഞെടുക്കുന്ന മറഞ്ഞ കേന്ദ്രമാണെന്നും (CCC 2563) മതബോധനഗ്രന്ഥം പറയുന്നു. അതിനാൽ സത്പ്രവൃത്തികൾ കൃപ വിലയ്ക്കു വാങ്ങാനുള്ള മാർഗമല്ല, കൃപ നല്ലതാക്കിയ വൃക്ഷത്തിന്റെ ഫലമാണ്. മതബോധനഗ്രന്ഥം ഉദ്ധരിക്കുന്ന കുരിശിന്റെ വിശുദ്ധ യോഹന്നാൻ അന്തിമമായ പരീക്ഷ പറഞ്ഞുതരുന്നു: ജീവിതത്തിന്റെ സന്ധ്യയിൽ നാം വിധിക്കപ്പെടുന്നതു സ്നേഹത്തെ ആധാരമാക്കിയായിരിക്കും (CCC 1022).
“പിശാചിന് ഏൽപിച്ചുകൊടുക്കുക” എന്നതിന്റെ അർഥം എന്താണ്?
സമൂഹത്തിൽനിന്നുള്ള ഒരുതരം മാറ്റിനിർത്തലായാണ് മിക്കവരും ഇതു മനസ്സിലാക്കുന്നത്: സഭയുടെ കൂട്ടായ്മയ്ക്കു പുറത്താകുന്നവൻ മിശിഹായുടെ സംരക്ഷണത്തിനു പുറത്തുള്ള മണ്ഡലത്തിൽ നിൽക്കുന്നു. ഇതൊരു ശാപമല്ല; അവന്റെ ആത്മാവ് രക്ഷപ്രാപിക്കണം എന്നതാണ് പ്രഖ്യാപിതലക്ഷ്യം. “മാംസത്തിന്റെ നാശം” കൃത്യമായി എന്ത് എന്നതിൽ അഭിപ്രായഭേദമുണ്ട്: സഹനമോ പാപജീവിതത്തിന്റെ അന്ത്യമോ. അനുതപിച്ച ഒരു കുറ്റക്കാരനോടു ക്ഷമിക്കാൻ 2 കോറിന്തോസ് 2:5–11 സഭയോട് ആവശ്യപ്പെടുന്നു; അത് ഇതേ മനുഷ്യനാണെന്നു വിശുദ്ധ ജോൺ ക്രിസോസ്തോം കരുതി; ആധുനിക പണ്ഡിതരിൽ പലരും അതു സംശയിക്കുന്നു.
കുരിശിന്റെ വിശുദ്ധ യോഹന്നാൻ (1542–1591) സ്പെയിനിലെ ഒരു കർമലീത്താ സന്ന്യാസിയാണ്. കർമലസഭയുടെ നവീകരണത്തിൽ ആവിലായിലെ വിശുദ്ധ ത്രേസ്യായോടൊപ്പം പ്രവർത്തിച്ചു. അതിനെ എതിർത്ത സഹോദരർ 1577–78-ൽ മാസങ്ങളോളം അദ്ദേഹത്തെ തോലേദോയിൽ തടവിലാക്കി. അവിടെവച്ചാണ് ആത്മീയഗീതം എന്ന മഹാകാവ്യം അദ്ദേഹം ആരംഭിച്ചത്. 1926-ൽ പീയൂസ് പതിനൊന്നാമൻ മാർപാപ്പ അദ്ദേഹത്തെ വേദപാരംഗതനായി പ്രഖ്യാപിച്ചു. വിശുദ്ധ കുര്യാക്കോസ് ഏലിയാസ് ചാവറയിലൂടെയും വിശുദ്ധ എവുപ്രാസ്യാമ്മയിലൂടെയും മറ്റും കർമലീത്താ ആധ്യാത്മികത കേരളത്തിൽ നമുക്കു സുപരിചിതമാണ്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ “ഇരുണ്ട രാത്രി” ഇന്നത്തെ സുവിശേഷത്തോടു ചേരുന്നു: സ്നേഹം മാത്രം ശേഷിക്കാൻ ദൈവം ഹൃദയത്തിന്റെ നിക്ഷേപപ്പുര ശുദ്ധമാക്കുന്നു.