13 ഡിസംബർ 2026 · സീറോ മലബാർ റീത്ത്
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുകകൂടാതെ: ലത്തീൻ റീത്ത് · സീറോ മലങ്കര റീത്ത് · English
“അവൻ ഒരു എഴുത്തുപലക വരുത്തി അതിൽ എഴുതി: യോഹന്നാൻ എന്നാണ് അവന്റെ പേര്. എല്ലാവരും അദ്ഭുതപ്പെട്ടു. തത്ക്ഷണം അവന്റെ വായ് തുറക്കപ്പെട്ടു. നാവ് സ്വതന്ത്രമായി. അവൻ ദൈവത്തെ വാഴ്ത്തിക്കൊണ്ട് സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി.” ലൂക്കാ 1:63–64
മംഗളവാർത്തക്കാലത്തിന്റെ മൂന്നാം ഞായർ ഒരു ജനനം ആഘോഷിക്കുന്നു: സ്നാപകയോഹന്നാന്റേത്. “കർത്താവ് അവളോടു വലിയ കാരുണ്യം കാണിച്ചിരിക്കുന്നു” എന്നു കേട്ട എലിസബത്തിന്റെ അയൽക്കാരും ബന്ധുക്കളും “അവളോടൊത്തു സന്തോഷിച്ചു.” കുഞ്ഞിനു പേരിടുമ്പോൾ എലിസബത്ത് ഉറപ്പിച്ചു പറയുന്നു: “അവൻ യോഹന്നാൻ എന്നു വിളിക്കപ്പെടണം”; “ദൈവം കൃപ ചെയ്തിരിക്കുന്നു” എന്നാണ് ആ പേരിന്റെ അർഥം. ഒൻപതു മാസം മൂകനായിരുന്ന സഖറിയാ അത് ഒരു എഴുത്തുപലകയിൽ എഴുതുന്നു; തത്ക്ഷണം അവന്റെ നാവു സ്വതന്ത്രമാകുന്നു; അവൻ ദൈവത്തെ വാഴ്ത്തുന്നു.
പഴയനിയമവായനകൾ നമ്മെ ഒരുക്കുന്നു. മാമ്രേയുടെ ഓക്കുമരത്തോപ്പിനു സമീപം അബ്രാഹം നിഗൂഢരായ മൂന്ന് അതിഥികളെ സ്വാഗതം ചെയ്യുന്നു; “നിന്റെ ഭാര്യ സാറായ്ക്ക് ഒരു മകനുണ്ടായിരിക്കും” എന്ന വാഗ്ദാനം കേൾക്കുന്നു. വന്ധ്യയായ മനോവയുടെ ഭാര്യയോട്, ജനനംമുതൽ ദൈവത്തിനു സമർപ്പിതനായ, “ഇസ്രായേലിനെ വിടുവിക്കാൻ ആരംഭിക്കുന്ന” സാംസനെ അവൾ പ്രസവിക്കുമെന്നു ദൂതൻ പറയുന്നു. ദൈവംതന്നെ രക്ഷ ഒരുക്കുന്നതിന്റെ അടയാളങ്ങളാണ് ഈ ജനനങ്ങൾ. അവരിൽ അവസാനത്തവനും ഏറ്റവും വലിയവനുമാണു യോഹന്നാൻ: ഉദരംമുതൽ സമർപ്പിതനായ, കർത്താവിന്റെ വഴിയൊരുക്കുന്ന മുന്നോടി.
“മിശിഹായുടെ രഹസ്യ”ത്തെക്കുറിച്ചു പൗലോസ് സംസാരിക്കുന്നു: സുവിശേഷത്തിലൂടെ വിജാതീയർ സഹാവകാശികളും ഒരേ ശരീരത്തിലെ അംഗങ്ങളുമായിരിക്കുന്നു (എഫേസോസ് 3:6). വിശുദ്ധരിൽ ഏറ്റവും ചെറിയവനെന്ന് അവൻ തന്നെത്തന്നെ വിളിക്കുന്നു; എങ്കിലും മിശിഹായുടെ അളവറ്റ സമ്പന്നത പ്രഘോഷിക്കാൻ നിയോഗിക്കപ്പെട്ടു. യോഹന്നാനെപ്പോലെ പൗലോസിന്റെ മഹത്വവും മിശിഹായിലേക്കു വിരൽചൂണ്ടുന്നതിലാണ്.
ജനക്കൂട്ടത്തിന്റെ ചോദ്യം നമ്മുടേതാണ്: “ഈ ശിശു ആരായിത്തീരും?” ഓരോ ശിശുവും ദൈവത്തിന്റെ ഒരു വാഗ്ദാനമാണ്. ഓരോ കുഞ്ഞും തന്റെമേലുള്ള കർത്താവിന്റെ കരം കണ്ടെത്താൻ നമ്മുടെ കുടുംബങ്ങളും ഇടവകകളും സഹായിക്കണം. സഖറിയാ നമ്മെ ഓർമിപ്പിക്കുന്നു: ഒടുവിൽ നാം ദൈവവചനം അനുസരിക്കുമ്പോൾ നമ്മുടെ നാവു സ്തുതിക്കായി സ്വതന്ത്രമാകുന്നു.
വിഷയം: “യോഹന്നാൻ എന്നാണ് അവന്റെ പേര്: ദൈവം കൃപ ചെയ്തിരിക്കുന്നു.”
അബ്രാഹത്തോടുള്ള വാഗ്ദാനങ്ങളാലും സാംസന്റെ ജനനത്താലും ഒരുക്കപ്പെട്ട സ്നാപകയോഹന്നാന്റെ ജനനം.
“കർത്താവു പറഞ്ഞു: വസന്തത്തിൽ ഞാൻ തീർച്ചയായും തിരിയേ വരും. അപ്പോൾ നിന്റെ ഭാര്യ സാറായ്ക്ക് ഒരു മകനുണ്ടായിരിക്കും. അവന്റെ പിറകിൽ കൂടാരവാതിൽക്കൽ നിന്നു സാറാ ഇതു കേൾക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.” ഉൽപത്തി 18:10
“എലിസബത്തിനു പ്രസവസമയമായി; അവൾ ഒരു പുത്രനെ പ്രസവിച്ചു. കർത്താവ് അവളോടു വലിയ കാരുണ്യം കാണിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നു കേട്ട അയൽക്കാരും ബന്ധുക്കളും അവളോടൊത്തു സന്തോഷിച്ചു.” ലൂക്കാ 1:57–58
ജീവിതത്തിൽ: ഈ ആഴ്ച ഉദാരതയോടെ ഒരതിഥിയെയോ അപരിചിതനെയോ സ്വാഗതം ചെയ്യുക.
“നീ ഗർഭംധരിച്ച് ഒരു പുത്രനെ പ്രസവിക്കും. അവന്റെ തലയിൽ ക്ഷൗരക്കത്തി തൊടരുത്. അവൻ ജനനം മുതൽ ദൈവത്തിനു നാസീർ വ്രതക്കാരനായിരിക്കും. അവൻ ഫിലിസ്ത്യരുടെ കൈയിൽനിന്ന് ഇസ്രായേലിനെ വിടുവിക്കാൻ ആരംഭിക്കും.” ന്യായാധിപന്മാർ 13:5
“കേട്ടവരെല്ലാം ഈ ശിശു ആരായിത്തീരും എന്നു ചിന്തിച്ചു തുടങ്ങി. കർത്താവിന്റെ കരം അവനോടുകൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.” ലൂക്കാ 1:66
ജീവിതത്തിൽ: ഈ ആഴ്ച എല്ലാ രാത്രിയിലും മക്കളെ ആശീർവദിക്കുക.
“ഗർഭത്തിൽത്തന്നെ എന്നെ കർത്താവ് വിളിച്ചു. അമ്മയുടെ ഉദരത്തിൽവച്ചുതന്നെ അവിടുന്ന് എന്നെ നാമകരണം ചെയ്തു.” ഏശയ്യാ 49:1
“അവൻ ഒരു എഴുത്തുപലക വരുത്തി അതിൽ എഴുതി: യോഹന്നാൻ എന്നാണ് അവന്റെ പേര്. എല്ലാവരും അദ്ഭുതപ്പെട്ടു. തത്ക്ഷണം അവന്റെ വായ് തുറക്കപ്പെട്ടു. നാവ് സ്വതന്ത്രമായി. അവൻ ദൈവത്തെ വാഴ്ത്തിക്കൊണ്ട് സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി.” ലൂക്കാ 1:63–64
ജീവിതത്തിൽ: ഓരോ ദിവസത്തെയും മൗനം ഒരു സ്തുതിപ്രാർഥനയോടെ അവസാനിപ്പിക്കുക.
ദൈവം കൃപ ചെയ്തിരിക്കുന്നു; ഇതാണ് ഈ കാലത്തിന്റെ അർഥം.
നമുക്കു മക്കളെ ആശീർവദിക്കാം, കർത്താവിനെ സ്തുതിക്കാം.
തീരുമാനം: ക്രിസ്മസ്വരെ എല്ലാ പ്രഭാതത്തിലും സഖറിയായുടെ സ്തോത്രഗീതം (ലൂക്കാ 1:68–79) ചൊല്ലുക.
പ്രിയ സഹോദരീസഹോദരന്മാരേ, ഇന്നു നാം ഒരു ജനനം ആഘോഷിക്കുന്നു. നീണ്ട വർഷങ്ങളുടെ കാത്തിരിപ്പിനുശേഷം എലിസബത്ത് ഒരു പുത്രനെ പ്രസവിക്കുന്നു; കർത്താവ് അവളോടു വലിയ കാരുണ്യം കാണിച്ചതുകൊണ്ട് അയൽക്കാർ അവളോടൊത്തു സന്തോഷിക്കുന്നു.
ഇത് ആദ്യത്തെ തവണയല്ലെന്നു പഴയനിയമവായനകൾ കാണിക്കുന്നു. വെയിൽ മൂത്ത സമയത്തു കൂടാരവാതിൽക്കൽ ഇരിക്കുന്ന അബ്രാഹം മൂന്ന് അതിഥികളെ സ്വാഗതം ചെയ്യുന്നു; സാറായ്ക്ക് ഒരു മകനുണ്ടാകുമെന്നു കേൾക്കുന്നു. ദൈവത്തിനു സമർപ്പിതനായ സാംസനെ പ്രസവിക്കുമെന്നു മനോവയുടെ വന്ധ്യയായ ഭാര്യ കേൾക്കുന്നു. അവിടുത്തെ കൃപയാൽ ജനിക്കുന്ന കുഞ്ഞുങ്ങളിലൂടെ ദൈവത്തിന്റെ രക്ഷാപദ്ധതി മുന്നോട്ടുപോകുന്നു.
പേരിടുമ്പോൾ ബന്ധുക്കൾ കുഞ്ഞിനെ സഖറിയാ എന്നു വിളിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. എലിസബത്ത് പറയുന്നു: “അങ്ങനെയല്ല, അവൻ യോഹന്നാൻ എന്നു വിളിക്കപ്പെടണം.” ഒൻപതു മാസം സംസാരിക്കാനാകാതിരുന്ന സഖറിയാ എഴുതുന്നു: “യോഹന്നാൻ എന്നാണ് അവന്റെ പേര്.” തത്ക്ഷണം അവന്റെ നാവു സ്വതന്ത്രമാകുന്നു; അവൻ ദൈവത്തെ സ്തുതിക്കുന്നു. ഒടുവിൽ നാം ദൈവവചനം അനുസരിക്കുമ്പോൾ നാമും സ്തുതിക്കാൻ തുടങ്ങുന്നു.
“യോഹന്നാൻ” എന്നാൽ “ദൈവം കൃപ ചെയ്തിരിക്കുന്നു” എന്നാണ്. ഈ കാലം മുഴുവന്റെയും സന്ദേശം അതാണ്. ക്രിസ്മസ് ആദ്യം നമ്മുടെ നേട്ടമല്ല; ദൈവകൃപയാണ്. ജനങ്ങൾ ചോദിക്കുന്നു: “ഈ ശിശു ആരായിത്തീരും?” എന്തെന്നാൽ കർത്താവിന്റെ കരം അവനോടുകൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
നമ്മുടെ കുടുംബങ്ങളിലെ ഓരോ കുഞ്ഞും അത്തരമൊരു വാഗ്ദാനമാണ്. നമുക്കു മക്കളെ ആശീർവദിക്കാം, അവർക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കാം, തങ്ങളുടെമേലുള്ള കർത്താവിന്റെ കരം കണ്ടെത്താൻ അവരെ സഹായിക്കാം. ദൈവം നമ്മോടു കൃപ ചെയ്തിരിക്കുന്നതിനാൽ സഖറിയായെപ്പോലെ സ്തുതിയിൽ നമുക്കു വായ് തുറക്കാം. ആമേൻ.
കുഞ്ഞുങ്ങളേ, ഒരു കുഞ്ഞു ജനിക്കുമ്പോൾ എല്ലാവരും സന്തോഷിക്കും, അല്ലേ? സ്നാപകയോഹന്നാൻ ജനിച്ചപ്പോൾ എല്ലാ അയൽക്കാരും ആഘോഷിക്കാൻ വന്നു!
അവന്റെ അപ്പനായ സഖറിയായ്ക്ക് ഒൻപതു മാസം സംസാരിക്കാനായില്ല. പക്ഷേ “യോഹന്നാൻ എന്നാണ് അവന്റെ പേര്” എന്ന് എഴുതിയപ്പോൾ പെട്ടെന്ന് അദ്ദേഹത്തിനു വീണ്ടും സംസാരിക്കാനായി; അദ്ദേഹം ദൈവത്തെ സ്തുതിച്ചു!
നിന്റെ പേരും പ്രത്യേകതയുള്ളതാണ്; നിന്നെക്കുറിച്ചു ദൈവത്തിന് ഒരു പദ്ധതിയുണ്ട്. ഒന്നിച്ചു പറയാം: “ദൈവമേ, എന്റെ പേരിനും ജീവിതത്തിനും നന്ദി!”
തന്റെ വാഗ്ദാനങ്ങളിൽ വിശ്വസ്തനായ ദൈവമേ, സഖറിയായ്ക്കും എലിസബത്തിനും അങ്ങ് ഒരു പുത്രനെ നൽകി; അങ്ങു കൃപയുള്ളവനായതുകൊണ്ട് അവനു യോഹന്നാൻ എന്നു പേരിട്ടു. ഞങ്ങളുടെ കുടുംബങ്ങളിലെ കുഞ്ഞുങ്ങളെ അനുഗ്രഹിക്കണമേ; അവരുടെമേൽ അങ്ങയുടെ കരം വയ്ക്കണമേ; അങ്ങയെ സ്തുതിക്കാൻ ഞങ്ങളുടെ നാവുകളെ സ്വതന്ത്രമാക്കണമേ. ആമേൻ.
മംഗളവാർത്തക്കാലത്തിലെ ഈ ഞായർ ഒരു ജനനം ആഘോഷിക്കുന്നു: സ്നാപകയോഹന്നാന്റേത്. പ്രതീക്ഷിക്കാൻ വഴിയില്ലാതിരുന്ന സ്ത്രീകൾക്കു ലഭിക്കുന്ന ശിശുക്കളെക്കുറിച്ചാണ് നാലു വായനകളിൽ മൂന്നും പറയുന്നത്: ഉൽപത്തിയിൽ സാറാ, ന്യായാധിപന്മാരിൽ മനോവയുടെ ഭാര്യ, ലൂക്കായിൽ എലിസബത്ത്. ഓരോ തവണയും ദൈവത്തിന്റെ വാഗ്ദാനം ആദ്യം വരുന്നു; ശുദ്ധമായ ദാനമായി ശിശു ജനിക്കുന്നു; ജനത്തിനു മുഴുവനുംവേണ്ടിയുള്ള ഒരു ദൗത്യം അവനുണ്ട്. ഇവർക്കിടയിൽ പൗലോസ് നിൽക്കുന്നു: യോഹന്നാനെപ്പോലെ മറ്റൊരാളിലേക്കു വിരൽചൂണ്ടാൻ ജീവിക്കുന്നവൻ; ഇപ്പോൾ എല്ലാ ജനതകൾക്കും തുറന്നുകിട്ടിയ മിശിഹായുടെ രഹസ്യമാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിഷയം. മാമ്രേയിലെ കൂടാരംമുതൽ സഖറിയായുടെ കൈയിലെ എഴുത്തുപലകവരെ നീളുന്ന ഈ വായനകളുടെ താക്കോൽവാക്കുകൾ മൂന്നാണ്: സ്വാഗതം, വാഗ്ദാനം, നാമം.
പശ്ചാത്തലം.
കാനാനിൽ ഒരു പരദേശിയായി ജീവിക്കുകയാണ് അബ്രാഹം. പണ്ടേ ദൈവം അവനു സന്തതികളെ വാഗ്ദാനം ചെയ്തു (12:2; 15:5); സാറാതന്നെ പുത്രനെ പ്രസവിക്കുമെന്ന് ഈയിടെ ആവർത്തിക്കുകയും ചെയ്തു (17:15–21). അബ്രാഹത്തിനു തൊണ്ണൂറ്റൊൻപതും സാറായ്ക്കു തൊണ്ണൂറും വയസ്സ് (17:17, 24). കാനാനിലെ തെക്കൻ മലനാട്ടിൽ, ഹെബ്രോണിനടുത്താണ് മാമ്രേ. ഒരു കഥാകാരന്റെ ശ്രദ്ധയോടെ പറയുന്ന ഈ വിവരണം, വായനക്കാരൻ മെല്ലെ മാത്രം മനസ്സിലാക്കുന്ന ഒരു ചോദ്യം തുറന്നുവയ്ക്കുന്നു: ഈ മൂന്നു പേർ ആരാണ്?
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“മാമ്രേയുടെ ഓക്കുമരത്തോപ്പിനു സമീപം കർത്താവ് അബ്രാഹത്തിനു പ്രത്യക്ഷനായി. വെയിൽ മൂത്ത സമയത്ത് അബ്രാഹം തന്റെ കൂടാരത്തിന്റെ വാതിൽക്കൽ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു.” (18:1)
അബ്രാഹം അറിയാത്തതു വിവരണം വായനക്കാരനോടു പറയുന്നു. വഴിയാത്രക്കാരെ സ്വീകരിക്കുകയാണെന്നാണ് അദ്ദേഹം കരുതുന്നത്.
“യജമാനനേ, അങ്ങ് എന്നിൽ സംപ്രീതനെങ്കിൽ അങ്ങയുടെ ദാസനെ കടന്നുപോകരുതേ!” (18:3)
ആതിഥേയനാണ് ഇവിടെ അതിഥിയോടു കൃപ യാചിക്കുന്നത്. ഒരു അപരിചിതനോടു താമസിക്കാൻ നിർബന്ധിക്കുന്ന രണ്ടു ശിഷ്യന്മാരെ ഓർക്കുക (ലൂക്കാ 24:28–29).
“വസന്തത്തിൽ ഞാൻ തീർച്ചയായും തിരിയേ വരും. അപ്പോൾ നിന്റെ ഭാര്യ സാറായ്ക്ക് ഒരു മകനുണ്ടായിരിക്കും.” (18:10)
വിരുന്നിന്റെ അവസാനമാണ് വാഗ്ദാനം. കൂടാരവാതിലിനു പിന്നിൽനിന്നു സാറാ അതു കേൾക്കുന്നു. വായനയ്ക്കു തൊട്ടുപിന്നാലെ അവർ ചിരിക്കുന്നു; കർത്താവിന് അസാധ്യമായി എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടോ എന്ന് അവിടുന്നു ചോദിക്കുന്നു (18:14). ആ വാക്യത്തിന്റെ ഗ്രീക്ക് രൂപം മറിയത്തോടുള്ള ദൂതന്റെ വാക്കിൽ പ്രതിധ്വനിക്കുന്നു (ലൂക്കാ 1:37).
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
ഹെബ്രായർ 13:2 ഈ രംഗത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു: അതിഥിസത്കാരത്തിലൂടെ ചിലർ അറിയാതെ ദൈവദൂതന്മാരെ സത്കരിച്ചിട്ടുണ്ട്. മൂന്ന് അതിഥികളിൽ ത്രിത്വത്തിന്റെ ഒരു സൂചന പല പിതാക്കന്മാരും കണ്ടു; മൂന്നുപേരെ കാണുന്ന അബ്രാഹം ഒരേ കർത്താവിനോടെന്നപോലെ സംസാരിക്കുന്നുവെന്നു വിശുദ്ധ അഗസ്റ്റിൻ നിരീക്ഷിക്കുന്നു (ആശയം). പൗരസ്ത്യ ചിത്രകല ഈ വെളിച്ചത്തിൽ രംഗം വരയ്ക്കുന്നു; ഏറ്റവും പ്രശസ്തം ആന്ദ്രേ റുബ്ലേവിന്റെ ഐക്കണാണ്. മാമ്രേയിലെ അബ്രാഹത്തിന്റെ വിസ്മയകരമായ ആതിഥ്യം വാഗ്ദാനത്തിന്റെ യഥാർഥപുത്രനെക്കുറിച്ചുള്ള മംഗളവാർത്തയുടെ മുന്നോടിയാണെന്നു മതബോധനഗ്രന്ഥം പറയുന്നു (CCC 2571); ഈ കാലത്തിന് എത്ര യോജിച്ച വാക്ക്.
പശ്ചാത്തലം.
ഫിലിസ്ത്യർ നാൽപതു വർഷമായി ഇസ്രായേലിനെ ഭരിക്കുകയാണ് (13:1). ന്യായാധിപന്മാരിലെ മുൻ സംഭവങ്ങളിൽനിന്നു വ്യത്യസ്തമായി ജനം ഇത്തവണ നിലവിളിക്കുന്നുപോലുമില്ല. തീരസമതലത്തിനടുത്ത് ദാൻ ഗോത്രം തങ്ങളുടെ ദേശം കഷ്ടിച്ചു പിടിച്ചുനിർത്തുകയാണ്; ഫിലിസ്ത്യദേശത്തിന്റെ അതിരിലാണ് സോറാ. എങ്കിലും ദൈവം മുൻകൈയെടുക്കുന്നു. അമ്മയുടെ പേരു പറയുന്നില്ല; എന്നാൽ ദൂതൻ ആദ്യം വരുന്നത് അവരുടെ അടുത്താണ്; ഭർത്താവിനെക്കാൾ വ്യക്തമായി അവർ കാണുന്നു (13:22–23). മനോവയുടെ ബലിയെക്കുറിച്ചുള്ള നീണ്ട വിവരണം വിട്ടിട്ട് വായന ജനനത്തിലേക്കു പോകുന്നു.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“നീ വന്ധ്യയാണ്; നിനക്ക് മക്കളില്ല. നീ ഗർഭം ധരിച്ച് ഒരു പുത്രനെ പ്രസവിക്കും.” (13:3)
വന്ധ്യതയുടെ വാക്കുകൾ വ്യക്തമായി പറയുന്നു. സ്ത്രീക്ക് ഇല്ലാത്തതിൽനിന്നാണ് ദൈവം ആരംഭിക്കുന്നത്. മറിയത്തോടു സംസാരിക്കുമ്പോൾ ലൂക്കായിലെ ദൂതൻ ഈ അറിയിപ്പിന്റെ രൂപം പ്രതിധ്വനിപ്പിക്കുന്നു (ലൂക്കാ 1:31).
“അവൻ ഫിലിസ്ത്യരുടെ കൈയിൽനിന്ന് ഇസ്രായേലിനെ വിടുവിക്കാൻ ആരംഭിക്കും.” (13:5)
“ആരംഭിക്കും” എന്നതു സത്യസന്ധമായ വാക്കാണ്. വീരൻ ശക്തനാണ്; ന്യൂനതകളുള്ളവനുമാണ്; അടുത്ത അധ്യായങ്ങൾ അതു കാണിക്കുന്നു. എങ്കിലും വിശ്വാസികളുടെ നിരയിൽ ഹെബ്രായർ 11:32 അവന്റെ പേരു പറയുന്നു.
“അവൾ ഒരു പുത്രനെ പ്രസവിച്ചു. സാംസൺ എന്ന് അവനു പേരിട്ടു. കുട്ടി വളർന്നു; കർത്താവ് അവനെ അനുഗ്രഹിച്ചു.” (13:24)
ഷിംഷോൻ എന്ന പേര് “സൂര്യൻ” എന്നർഥമുള്ള ഷെമെഷ് എന്ന വാക്കിനോടു ബന്ധപ്പെട്ടതാകാം. സാമുവലിന്റെയും (1 സാമുവൽ 2:26) യോഹന്നാന്റെയും (ലൂക്കാ 1:80) വളർച്ചയെക്കുറിച്ചുള്ള വാക്കുകൾ താരതമ്യം ചെയ്യുക.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
തന്റെ വാഗ്ദാനങ്ങളോടുള്ള വിശ്വസ്തത കാണിക്കാൻ ദൈവം ശക്തിയില്ലാത്തവരെന്നും ദുർബലരെന്നും കരുതപ്പെട്ടവരെ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നുവെന്നു മതബോധനഗ്രന്ഥം പറയുന്നു (CCC 489); സ്ത്രീകളുടെ ആ നിര മറിയത്തിനുള്ള ഒരുക്കമാണ്. ദൈവവിളി ദാനമാണ്, പ്രതിഫലമല്ല എന്നും ദുർബലമായ പാത്രങ്ങളിലൂടെയും കർത്താവു പ്രവർത്തിക്കുമെന്നും സാംസന്റെ ന്യൂനതകൾ ഓർമിപ്പിക്കുന്നു. യോഹന്നാനെക്കുറിച്ചുള്ള ലൂക്കായുടെ വിവരണം ഈ കഥയിൽനിന്ന് എടുക്കുന്നു: വീഞ്ഞും വീര്യമുള്ള പാനീയവും ഇല്ലാത്ത ജീവിതം (ലൂക്കാ 1:15), വേർതിരിക്കപ്പെട്ട ശിശു, മോചനത്തിന്റെ വാഗ്ദാനം.
പശ്ചാത്തലം.
ഈശോമിശിഹായെപ്രതി തടവുകാരനായിത്തീർന്നവനായാണ് പൗലോസ് എഴുതുന്നത്; വിജാതീയരോടുള്ള ദൗത്യത്തിന്റെ വിലയാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചങ്ങല. യഹൂദർക്കും വിജാതീയർക്കും ഇടയിലെ വേർതിരിവിന്റെ മതിൽ മിശിഹാ തകർത്തുവെന്ന് രണ്ടാം അധ്യായത്തിൽ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. ഇവിടെ ഒരു പ്രാർഥന തുടങ്ങുന്ന അദ്ദേഹം (3:1), സ്വന്തം ദൗത്യം വിശദീകരിക്കാൻ അതു നിർത്തുന്നു; 3:14-ൽ പ്രാർഥനയിലേക്കു മടങ്ങുന്നു. ഈ നീണ്ട ഇടവാക്കിലാണ് രഹസ്യം എന്താണെന്നു ലേഖനം വ്യക്തമാക്കുന്നത്.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“വിജാതീയർ കൂട്ടവകാശികളും ഒരേ ശരീരത്തിന്റെ അംഗങ്ങളും സുവിശേഷത്തിലൂടെ യേശുക്രിസ്തുവിൽ വാഗ്ദാനത്തിന്റെ ഭാഗഭാക്കുകളുമാണ്.” (3:6)
ഈ രഹസ്യം ചുരുക്കം ചിലർക്കുള്ള ഒരു പ്രബോധനമല്ല. നേരേ മറിച്ചാണ്: എല്ലാവരും ക്ഷണിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
“വിജാതീയരോട് ക്രിസ്തുവിന്റെ ദുർഗ്രഹമായ സമ്പന്നതയെക്കുറിച്ചു … ഏറ്റവും നിസ്സാരനായ എനിക്കു നൽകപ്പെട്ടു.” (3:8–9)
“ഏറ്റവും നിസ്സാരൻ” എന്നതിനുള്ള ഗ്രീക്ക് രൂപം വിചിത്രമാണ്: “ഏറ്റവും ചെറിയ” എന്ന വാക്കിൽനിന്നു വീണ്ടും രൂപപ്പെടുത്തിയ ഒരു രൂപം; “ചെറുതിലും ചെറുതായവൻ” എന്നപോലെ. പി.ഒ.സി. “ദുർഗ്രഹം” എന്നും എൻ.ആർ.എസ്.വി. “അതിരില്ലാത്ത” എന്നും നൽകുന്ന ഗ്രീക്ക് വാക്കിന്റെ അർഥം അറ്റം കണ്ടുപിടിക്കാൻ കഴിയാത്തത് എന്നാണ്.
“അവനിലുള്ള വിശ്വാസംമൂലം ആത്മധൈര്യവും ദൈവത്തെ സമീപിക്കാൻ സാധിക്കുമെന്ന പ്രത്യാശയും നമുക്കുണ്ട്.” (3:12)
പാർറേസിയാ (ആത്മധൈര്യം) ഒരു പൗരന്റെ തുറന്ന സംസാരമാണ്. ഒരു തടവുകാരനാണ് ഇത് എഴുതുന്നത്: ദൈവത്തെ സമീപിക്കാനുള്ള വഴി ചങ്ങലകൾക്ക് എടുത്തുകളയാനാവില്ല.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
ദൈവത്തിന്റെ പദ്ധതി സഭയിൽ പൂർത്തിയാകുകയും വെളിപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു എന്നു പറയുമ്പോൾ മതബോധനഗ്രന്ഥം ഈ വാക്യങ്ങൾ വായിക്കുന്നു (CCC 772). തീർഥാടകയായ സഭ സ്വഭാവത്താൽത്തന്നെ പ്രേഷിതയാണെന്നു രണ്ടാം വത്തിക്കാൻ കൗൺസിൽ പഠിപ്പിക്കുന്നു (അദ് ജെന്തെസ് 2). ദൈവം പിൻവലിക്കാത്ത ഉടമ്പടിയുള്ള ഇസ്രായേലുമായി സഭ ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു (CCC 121, 839). “സഭയിലൂടെ” വെളിപ്പെടുന്ന ജ്ഞാനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള വാക്കുകൾ പൗരസ്ത്യസഭകൾക്കും ചേരുന്നു: ഈ വൈവിധ്യം സഭയുടെ ഐക്യത്തിനു ദോഷം ചെയ്യുകയല്ല, അതിനെ കൂടുതൽ വ്യക്തമാക്കുകയാണ് എന്നു കൗൺസിൽ പറയുന്നു (പൗരസ്ത്യസഭകൾ 2, ആശയം).
പശ്ചാത്തലം.
ലൂക്കാ രണ്ടു സമാന്തരകഥകൾ ഒരുക്കിയിട്ടുണ്ട്: സഖറിയായ്ക്കും മറിയത്തിനുമുള്ള അറിയിപ്പുകൾ; ഇപ്പോൾ യോഹന്നാന്റെ ജനനം, അടുത്ത അധ്യായത്തിൽ ഈശോയുടെ ജനനം. ദൂതന്റെ സന്ദർശനംമുതൽ സഖറിയായ്ക്കു സംസാരിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല (1:20). അബ്രാഹത്തോടുള്ള ദൈവകൽപനയനുസരിച്ചാണ് എട്ടാംദിവസം പരിച്ഛേദനം നടത്തുന്നത് (ഉൽപത്തി 17:12; ലേവ്യർ 12:3). ആ സമയത്തു ശിശുവിനു പേരിടുന്ന ആചാരം ഇവിടെ കാണാം. കുടുംബപ്പേരുകൾ സാധാരണമായിരുന്നു; അതുകൊണ്ട് ബന്ധുക്കളുടെ അമ്പരപ്പു സ്വാഭാവികമാണ്.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“കർത്താവ് അവളോടു വലിയ കാരുണ്യം കാണിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നു കേട്ട അയൽക്കാരും ബന്ധുക്കളും അവളോടൊത്തു സന്തോഷിച്ചു.” (1:58)
അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജനനത്തിൽ പലരും സന്തോഷിക്കുമെന്നു ഗബ്രിയേൽ വാഗ്ദാനം ചെയ്തിരുന്നു (1:14). ജനത്തിനിടയിലെ അവരുടെ അപമാനം ഇപ്പോൾ നീങ്ങി (1:25 കാണുക).
“അങ്ങനെയല്ല, അവൻ യോഹന്നാൻ എന്നു വിളിക്കപ്പെടണം.” (1:60)
എലിസബത്ത് ആദ്യം, ഉറപ്പോടെ, സംസാരിക്കുന്നു. സഖറിയാ എഴുതിക്കൊടുത്തതാണോ പരിശുദ്ധാത്മാവു വെളിപ്പെടുത്തിയതാണോ, അവർ പേര് എങ്ങനെ അറിഞ്ഞു എന്നു ലൂക്കാ പറയുന്നില്ല. പേരു വരുന്നതു കുടുംബത്തിൽനിന്നല്ല, ദൈവത്തിൽനിന്നാണ്; അത് ഒരു ആചാരത്തെ മറികടക്കുന്നു.
“അവൻ ഒരു എഴുത്തുപലക വരുത്തി അതിൽ എഴുതി: യോഹന്നാൻ എന്നാണ് അവന്റെ പേര്. എല്ലാവരും അദ്ഭുതപ്പെട്ടു.” (1:63)
“അവന്റെ പേര് ആയിരിക്കട്ടെ” എന്നല്ല, “അവന്റെ പേര് ആണ്” എന്നാണ് എഴുതുന്നത്: ദൈവം അതു തീരുമാനിച്ചുകഴിഞ്ഞു. അവർ ആംഗ്യം കാണിച്ചു ചോദിക്കുന്നതിൽനിന്ന് (1:62) അദ്ദേഹം ബധിരനുമായിരുന്നിരിക്കാം എന്നു മനസ്സിലാക്കാം; 1:22-ലെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ അവസ്ഥയ്ക്കുള്ള ഗ്രീക്ക് വാക്കിനു രണ്ടും അർഥമാകാം.
“തത്ക്ഷണം അവന്റെ വായ് തുറക്കപ്പെട്ടു. നാവ് സ്വതന്ത്രമായി. അവൻ ദൈവത്തെ വാഴ്ത്തിക്കൊണ്ട് സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി.” (1:64)
അനുസരണത്തിന്റെ ആദ്യപ്രവൃത്തി അദ്ദേഹത്തിന്റെ വായ് തുറക്കുന്നു; നാവിന്റെ ആദ്യത്തെ ഉപയോഗം സ്തുതിയാണ്. ആ സ്തുതിയുടെ വാക്കുകൾ സഖറിയായുടെ ഗീതത്തിൽ വരുന്നു (1:68–79).
“കേട്ടവരെല്ലാം ഈ ശിശു ആരായിത്തീരും എന്നു ചിന്തിച്ചു തുടങ്ങി. കർത്താവിന്റെ കരം അവനോടുകൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.” (1:66)
മൂന്നാം അധ്യായംവരെ ചോദ്യം തുറന്നുകിടക്കുന്നു. ലൂക്കായുടെ വായനക്കാർക്ക് ഉത്തരം അറിയാം: മരുഭൂമിയിലെ സ്വരം.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
യോഹന്നാൻ കർത്താവിന്റെ തൊട്ടടുത്ത മുന്നോടിയാണെന്നും അവിടുത്തെ വഴിയൊരുക്കാൻ അയയ്ക്കപ്പെട്ടവനും അമ്മയുടെ ഉദരംമുതൽ പരിശുദ്ധാത്മാവു നിറഞ്ഞവനുമാണെന്നും മതബോധനഗ്രന്ഥം പറയുന്നു (CCC 523, 717–718). യോഹന്നാൻ സ്വരമാണ്, മിശിഹാ വചനമാണ്: വചനം ഹൃദയത്തിൽ എത്തിക്കഴിയുമ്പോൾ സ്വരം കടന്നുപോകുന്നു എന്ന് യോഹന്നാന്റെ ജനനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രസംഗത്തിൽ വിശുദ്ധ അഗസ്റ്റിൻ പറയുന്നു (ആശയം). അതിനാൽ ഈ ആഘോഷം യോഹന്നാനെക്കുറിച്ചു മാത്രമല്ല. മറ്റൊരാൾക്ക് ഇടം നൽകാനാണ് അദ്ദേഹം ജീവിക്കുന്നത് (യോഹന്നാൻ 3:30).
സഖറിയാ എഴുതുന്നതിനുമുമ്പുതന്നെ എലിസബത്ത് പേരിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നത് എന്തുകൊണ്ട്?
ലൂക്കാ വിശദീകരിക്കുന്നില്ല; അദ്ദേഹം പറയുന്നതിൽ കൂടുതൽ നാം അവകാശപ്പെട്ടുകൂടാ. പരിശുദ്ധാത്മാവിനാൽ അവർ അറിഞ്ഞുവെന്നു ചിലരും, ഈ മാസങ്ങളിൽ സഖറിയാ എഴുതി അറിയിച്ചുവെന്നു മറ്റു ചിലരും കരുതുന്നു. ബന്ധുക്കളെല്ലാം എതിർത്തിട്ടും, ദൈവവചനം അനുസരിക്കുന്നതിൽ ഭർത്താവും ഭാര്യയും യോജിക്കുന്നു എന്നതാണ് പ്രധാനം (1:13).
ഉൽപത്തി 18-ലെ മൂന്ന് അതിഥികൾ യഥാർഥത്തിൽ പരിശുദ്ധ ത്രിത്വമാണോ?
വിവരണം കർത്താവിനെക്കുറിച്ചും മൂന്നാളുകളെക്കുറിച്ചും പറയുന്നു; പിന്നീട് അവരിൽ രണ്ടുപേരെ ദൂതന്മാർ എന്നു വിളിക്കുന്നു (19:1). കർത്താവ് അയച്ച ദൂതന്മാരെയാണ് യഹൂദപാരമ്പര്യം ഇവിടെ കാണുന്നത്; കർത്താവും രണ്ടു ദൂതന്മാരും എന്നു പല ക്രൈസ്തവരും വായിക്കുന്നു. വിശുദ്ധഗ്രന്ഥത്തിലെ ഈ ഘട്ടത്തിൽ ത്രിത്വം വെളിപ്പെട്ടിട്ടില്ല. എന്നാൽ മിശിഹായുടെ വെളിച്ചത്തിൽ വായിച്ച പല പിതാക്കന്മാരും ക്രൈസ്തവകലയും ഇവിടെ ഒരു സൂചന കണ്ടു. രണ്ടും സത്യസന്ധമായ വായനകളാണ്.
ഈ രഹസ്യം ലഭിച്ചതു പൗലോസിനു മാത്രമാണോ?
അല്ല. വിശുദ്ധരായ ശ്ലീഹന്മാർക്കും പ്രവാചകർക്കും അതു വെളിവാക്കപ്പെട്ടുവെന്ന് അദ്ദേഹംതന്നെ പറയുന്നു (3:5). ശ്ലൈഹികസഭയ്ക്കു മുഴുവൻ നൽകപ്പെട്ട ദാനത്തിലെ ഒരു പങ്കായാണ് സ്വന്തം വിളിയെ അദ്ദേഹം കാണുന്നത്.
മാർത്തോമ്മാ ക്രിസ്ത്യാനികളായ നമുക്ക് പൗലോസിന്റെ “കൂട്ടവകാശികൾ” നമ്മുടെതന്നെ കഥയാണ്. നമ്മുടെ പുരാതന പാരമ്പര്യമനുസരിച്ചു തോമാശ്ലീഹാ മലബാറിൽ സുവിശേഷം എത്തിച്ചു; ഈ നാട്ടിലെ വിജാതീയർ ഒരേ ശരീരത്തിന്റെ അംഗങ്ങളായി. ദൈവം പ്രവർത്തിക്കുന്ന വിധം പഠിച്ച് പിറവിത്തിരുനാളിൽ എത്താൻ മംഗളവാർത്തക്കാലം ഈ ജനനകഥകൾ സാവധാനം വായിക്കുന്നു: വന്ധ്യരിലൂടെ, മൗനികളിലൂടെ, ചെറിയവരിലൂടെ. നമ്മുടെ നാവും സ്തുതിക്കായി തുറക്കപ്പെടാൻ സഖറിയായുടെ കൃപ ഈ ഞായറാഴ്ചത്തെ വിശുദ്ധ കുർബാനയിൽ നമുക്കു യാചിക്കാം. നമ്മുടെ കുഞ്ഞുങ്ങളെ അനുഗ്രഹിച്ച് ഓരോരുത്തരെയുംകുറിച്ചു ചോദിക്കുകയും ചെയ്യാം: ഈ ശിശു ആരായിത്തീരും?