13 ഡിസംബർ 2026 · ലത്തീൻ റീത്ത്
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുകകൂടാതെ: സീറോ മലങ്കര റീത്ത് · സീറോ മലബാർ റീത്ത് · English
“യോഹന്നാൻ പറഞ്ഞു: ഞാൻ ജലംകൊണ്ടു സ്നാനം നൽകുന്നു. എന്നാൽ, നിങ്ങൾ അറിയാത്ത ഒരുവൻ നിങ്ങളുടെ മധ്യേ നിൽപുണ്ട്. എന്റെ പിന്നാലെ വരുന്ന അവന്റെ ചെരിപ്പിന്റെ വാറഴിക്കുവാൻപോലും ഞാൻ യോഗ്യനല്ല.” യോഹന്നാൻ 1:26–27
പ്രവേശകപ്രഭണിതമാണ് ഈ ഞായറിനു പേരു നൽകുന്നത്: “ഗൗദേത്തേ ഇൻ ദോമിനോ സെമ്പർ”, “കർത്താവിൽ എപ്പോഴും സന്തോഷിക്കുവിൻ; വീണ്ടും ഞാൻ പറയുന്നു, സന്തോഷിക്കുവിൻ. കർത്താവു സമീപസ്ഥനാണ്” (ഫിലിപ്പി 4:4–5). ആഗമനകാലത്തിന്റെ പാതിവഴിയിൽ വയലറ്റ് റോസ് നിറത്തിലേക്കു മയപ്പെടുന്നു. ആനന്ദം ആഗമനകാലത്തിൽനിന്നുള്ള ഇടവേളയല്ല; അതിന്റെ ഹൃദയമാണ്; കാരണം നാം കാത്തിരിക്കുന്നവൻ ഇപ്പോൾത്തന്നെ അടുത്തുണ്ട്.
ഏശയ്യായിലെ ദാസൻ പറയുന്നു: ദൈവമായ കർത്താവിന്റെ ആത്മാവ് എന്റെമേൽ ഉണ്ട്. പീഡിതരെ സദ്വാർത്ത അറിയിക്കുന്നതിന് അവിടുന്ന് എന്നെ അഭിഷേകം ചെയ്തിരിക്കുന്നു. ഹൃദയം തകർന്നവരെ ആശ്വസിപ്പിക്കാനും തടവുകാർക്കു മോചനം പ്രഖ്യാപിക്കാനും. നസറത്തിലെ സിനഗോഗിൽ യേശു ഇതേ വാക്കുകൾ വായിച്ച്, “ഇന്ന് ഈ തിരുവെഴുത്തു നിറവേറിയിരിക്കുന്നു” എന്നു പറയും (ലൂക്കാ 4:21). ഇന്നത്തെ പ്രതിവചനം മറിയത്തിന്റെ സ്തോത്രഗീതമാണ്: ദൈവം ഉയർത്തിയ എളിയവരുടെ ആനന്ദമാണു ക്രൈസ്തവാനന്ദം.
സുവിശേഷകനായ യോഹന്നാൻ സ്നാപകനെ ഒരു സാക്ഷിയായി അവതരിപ്പിക്കുന്നു: “അവൻ വെളിച്ചമായിരുന്നില്ല; വെളിച്ചത്തിനു സാക്ഷ്യം നൽകാൻ വന്നവനാണ്.” അവൻ ആരാണെന്നു പുരോഹിതന്മാരും ലേവ്യരും ചോദിക്കുമ്പോൾ യോഹന്നാൻ മൂന്ന് “അല്ല” കൊണ്ട് ഉത്തരം നൽകുന്നു: മിശിഹായല്ല, ഏലിയായല്ല, പ്രവാചകനല്ല. അവൻ “സ്വരം” മാത്രമാണ്. പിന്നെ ഓരോ ആഗമനകാലവും കേൾക്കേണ്ട ഒരു കാര്യം അവൻ പറയുന്നു: “നിങ്ങൾ അറിയാത്ത ഒരുവൻ നിങ്ങളുടെ മധ്യേ നിൽപുണ്ട്.” ക്രിസ്തു ഇപ്പോൾത്തന്നെ നമ്മുടെ മധ്യേയുണ്ട്: വചനത്തിൽ, കൂദാശകളിൽ, ദരിദ്രരിൽ, നമ്മുടെ അരികിലുള്ള വ്യക്തിയിൽ; നാം അവിടുത്തെ തിരിച്ചറിയുന്നുണ്ടോ എന്നതാണു ചോദ്യം.
സന്തോഷത്തോടെയുള്ള കാത്തിരിപ്പിനുള്ള പരിപാടി പൗലോസ് നൽകുന്നു: എപ്പോഴും സന്തോഷിക്കുവിൻ; ഇടവിടാതെ പ്രാർഥിക്കുവിൻ; എല്ലാ സാഹചര്യങ്ങളിലും നന്ദി പറയുവിൻ… ആത്മാവിനെ കെടുത്തരുത്… നല്ലതിനെ മുറുകെപ്പിടിക്കുവിൻ. ഒരു വാഗ്ദാനത്തോടെ അവൻ അവസാനിപ്പിക്കുന്നു: “നിങ്ങളെ വിളിക്കുന്നവൻ വിശ്വസ്തനാണ്; അവിടുന്ന് അതു നിറവേറ്റും.” വിശുദ്ധി നമ്മിലുള്ള ദൈവപ്രവൃത്തിയാണ്; നമ്മുടെ ആനന്ദം അവിടുത്തെ വിശ്വസ്തതയിൽ ആശ്രയിക്കുന്നു.
വിഷയം: “സന്തോഷിക്കുവിൻ: കർത്താവു സമീപസ്ഥനാണ്.”
ക്രിസ്തു ഏശയ്യായുടെ സദ്വാർത്ത നിറവേറ്റുന്നു, എളിയവരുടെ ആനന്ദം നൽകുന്നു, തിരിച്ചറിയപ്പെടാതെ നമ്മുടെ ഇടയിൽ നിൽക്കുന്നു.
“ദൈവമായ കർത്താവിന്റെ ആത്മാവ് എന്റെ മേൽ ഉണ്ട്. പീഡിതരെ സദ്വാർത്ത അറിയിക്കുന്നതിന് അവിടുന്ന് എന്നെ അഭിഷേകം ചെയ്തിരിക്കുന്നു. ഹൃദയം തകർന്നവരെ ആശ്വസിപ്പിക്കാനും തടവുകാർക്കു മോചനവും ബന്ധിതർക്കു സ്വാതന്ത്ര്യവും പ്രഖ്യാപിക്കാനും കർത്താവിന്റെ കൃപാവത്സരവും നമ്മുടെ ദൈവത്തിന്റെ പ്രതികാരദിനവും പ്രഘോഷിക്കാനും വിലപിക്കുന്നവർക്കു സമാശ്വാസം നൽകാനും എന്നെ അയച്ചിരിക്കുന്നു.” ഏശയ്യാ 61:1–2
“കർത്താവിന്റെ ആത്മാവ് എന്റെ മേൽ ഉണ്ട്. ദരിദ്രരെ സുവിശേഷം അറിയിക്കാൻ അവിടുന്ന് എന്നെ അഭിഷേകം ചെയ്തിരിക്കുന്നു. ബന്ധിതർക്ക് മോചനവും അന്ധർക്കു കാഴ്ചയും അടിച്ചമർത്തപ്പെട്ടവർക്കു സ്വാതന്ത്ര്യവും കർത്താവിനു സ്വീകാര്യമായ വത്സരവും പ്രഖ്യാപിക്കാൻ അവിടുന്ന് എന്നെ അയച്ചിരിക്കുന്നു.” ലൂക്കാ 4:18–19
ജീവിതത്തിൽ: ക്രിസ്മസിനുമുൻപ് ഒരു രോഗിയെയോ ഏകാകിയെയോ സന്ദർശിക്കുക.
“സീയോൻ പുത്രീ, ആനന്ദഗാനമാലപിക്കുക. ഇസ്രായേലേ, ആർപ്പുവിളിക്കുക. ജറുസലെം പുത്രീ, പൂർണഹൃദയത്തോടെ സന്തോഷിച്ചുല്ലസിക്കുക.” സെഫാനിയാ 3:14
“ശക്തനായവൻ എനിക്കു വലിയ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്തിരിക്കുന്നു, അവിടുത്തെ ഭക്തരുടെമേൽ തലമുറകൾ തോറും അവിടുന്ന് കരുണ വർഷിക്കും.” ലൂക്കാ 1:49–50
ജീവിതത്തിൽ: എല്ലാ രാത്രിയിലും മൂന്ന് ആനന്ദങ്ങൾക്കായി ദൈവത്തിനു നന്ദി പറയുക.
“ഞാൻ കർത്താവിൽ അത്യധികം ആനന്ദിക്കും; എന്റെ ആത്മാവ് എന്റെ ദൈവത്തിൽ ആനന്ദംകൊള്ളും; അവിടുന്ന് എന്നെ രക്ഷയുടെ ഉടയാടകൾ ധരിപ്പിക്കുകയും നീതിയുടെ മേലങ്കി അണിയിക്കുകയും ചെയ്തു.” ഏശയ്യാ 61:10
“യോഹന്നാൻ പറഞ്ഞു: ഞാൻ ജലംകൊണ്ടു സ്നാനം നൽകുന്നു. എന്നാൽ, നിങ്ങൾ അറിയാത്ത ഒരുവൻ നിങ്ങളുടെ മധ്യേ നിൽപുണ്ട്. എന്റെ പിന്നാലെ വരുന്ന അവന്റെ ചെരിപ്പിന്റെ വാറഴിക്കുവാൻപോലും ഞാൻ യോഗ്യനല്ല.” യോഹന്നാൻ 1:26–27
ജീവിതത്തിൽ: നീ ശ്രദ്ധിക്കാതെ പോകുന്ന ഒരാളിൽ ക്രിസ്തുവിനെ തിരയുക.
ക്രൈസ്തവാനന്ദം ദൈവത്തിന്റെ വിശ്വസ്തതയിൽ ആശ്രയിക്കുന്നു.
നിന്നെ വിളിക്കുന്നവൻ വിശ്വസ്തനാണ്.
തീരുമാനം: ഈ ആഴ്ച ഫോൺ എടുക്കുമ്പോഴെല്ലാം ഒരു ചെറിയ പ്രാർഥന ചൊല്ലുക.
പ്രിയ സഹോദരീസഹോദരന്മാരേ, ഇന്ന് ആനന്ദഞായറാണ്, ഗൗദേത്തേ. വൈദികൻ റോസ് നിറമുള്ള തിരുവസ്ത്രങ്ങൾ ധരിച്ചേക്കാം; നാം റോസ് മെഴുകുതിരി കത്തിക്കുന്നു. എന്തുകൊണ്ട്? കർത്താവു സമീപസ്ഥനാണ്.
ഏശയ്യാ പ്രവാചകൻ പറയുന്നു: “കർത്താവിന്റെ ആത്മാവ് എന്റെമേൽ ഉണ്ട്; പീഡിതരെ സദ്വാർത്ത അറിയിക്കാനും ഹൃദയം തകർന്നവരെ ആശ്വസിപ്പിക്കാനും തടവുകാർക്കു മോചനം പ്രഖ്യാപിക്കാനും അവിടുന്ന് എന്നെ അഭിഷേകം ചെയ്തിരിക്കുന്നു.” വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം നസറത്തിലെ സിനഗോഗിൽ നിന്ന് യേശു ഈ വാക്കുകൾ വായിച്ച് പറഞ്ഞു: “ഇന്ന് ഈ തിരുവെഴുത്തു നിറവേറിയിരിക്കുന്നു.” നമ്മുടെ ആനന്ദത്തിന് ഒരു പേരുണ്ട്: യേശു.
സങ്കീർത്തനത്തിനു പകരം നാം മറിയത്തിന്റെ ഗീതം പാടുന്നു: “എന്റെ ചിത്തം എന്റെ ദൈവത്തിൽ ആനന്ദിക്കുന്നു.” മറിയം ദരിദ്രയും എളിയവളുമായിരുന്നു; ദൈവം അവൾക്കു വലിയ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്തു. എല്ലാം കൈവശമുള്ളതിന്റെ ആനന്ദമല്ല ക്രൈസ്തവാനന്ദം; ദൈവത്താൽ സ്നേഹിക്കപ്പെടുന്നതിന്റെ ആനന്ദമാണ്.
സുവിശേഷത്തിൽ ജനങ്ങൾ യോഹന്നാനോടു ചോദിക്കുന്നു: “നീ ആരാണ്? മിശിഹായാണോ? ഏലിയായാണോ? പ്രവാചകനാണോ?” അവൻ പറയുന്നു: “അല്ല, അല്ല, അല്ല. ഞാൻ ഒരു സ്വരം മാത്രം.” പിന്നെ: “നിങ്ങൾ അറിയാത്ത ഒരുവൻ നിങ്ങളുടെ മധ്യേ നിൽപുണ്ട്.” ആരും ശ്രദ്ധിക്കാതെ, ജനക്കൂട്ടത്തിൽ, യേശു ഇപ്പോൾത്തന്നെ അവിടെയുണ്ടായിരുന്നു.
നമ്മുടെ കാര്യവും അങ്ങനെതന്നെയാണോ? യേശു നമ്മുടെ ഇടയിലുണ്ട്: ദിവ്യകാരുണ്യത്തിൽ, വചനത്തിൽ, നമ്മുടെ പടിവാതിൽക്കലെ ദരിദ്രരിൽ, നാം നിസ്സാരമായി കാണുന്ന കുടുംബാംഗത്തിൽ. കണ്ണുകൾ തുറക്കാൻ ആഗമനകാലം നമ്മോട് ആവശ്യപ്പെടുന്നു.
ഈ ആഴ്ചത്തേക്കു വിശുദ്ധ പൗലോസ് ഒരു ലളിതമായ പരിപാടി നൽകുന്നു: “എപ്പോഴും സന്തോഷിക്കുവിൻ; ഇടവിടാതെ പ്രാർഥിക്കുവിൻ; എല്ലാ സാഹചര്യങ്ങളിലും നന്ദി പറയുവിൻ.” പരീക്ഷിച്ചുനോക്കൂ: എല്ലാ രാത്രിയിലും മൂന്ന് ആനന്ദങ്ങൾക്കായി ദൈവത്തിനു നന്ദി പറയുക. അവിടുത്തെ വാഗ്ദാനം ഓർക്കുക: “നിങ്ങളെ വിളിക്കുന്നവൻ വിശ്വസ്തനാണ്; അവിടുന്ന് അതു നിറവേറ്റും.” സന്തോഷിക്കുവിൻ: കർത്താവു സമീപസ്ഥനാണ്!
കുഞ്ഞുങ്ങളേ, ഇന്നത്തെ മെഴുകുതിരി റോസ് നിറമാണ്! ഇത് ആനന്ദത്തിന്റെ മെഴുകുതിരിയാണ്.
ക്രിസ്മസ് അടുത്തുവരുന്നു; യേശു അടുത്തുണ്ട്!
സ്നാപകയോഹന്നാൻ പറഞ്ഞു: യേശു നിങ്ങളുടെ ഇടയിലുണ്ട്; പക്ഷേ, നിങ്ങൾ അവിടുത്തെ അറിയുന്നില്ല. യേശുവിനെ എവിടെ കണ്ടെത്താം? പള്ളിയിൽ, നമ്മുടെ കുടുംബത്തിൽ, ദരിദ്രരിൽ.
ഈ ആഴ്ച എല്ലാ രാത്രിയിലും സന്തോഷമുള്ള മൂന്നു കാര്യങ്ങൾക്കായി ദൈവത്തിനു നന്ദി പറയൂ!
കർത്താവിന്റെ തിരുപ്പിറവിയുടെ തിരുനാളിനായി അങ്ങയുടെ ജനം വിശ്വസ്തതയോടെ കാത്തിരിക്കുന്നത് അങ്ങു കാണുന്നുവല്ലോ, ദൈവമേ; ഇത്ര മഹത്തായ രക്ഷയുടെ ആനന്ദം പ്രാപിക്കാനും ആഘോഷപൂർവമായ ആരാധനയോടും സന്തോഷത്തോടുംകൂടെ എപ്പോഴും അത് ആഘോഷിക്കാനും ഞങ്ങളെ പ്രാപ്തരാക്കണമേ. ഞങ്ങളുടെ കർത്താവായ ക്രിസ്തുവഴി. ആമേൻ.
ഇത് ആനന്ദഞായറാണ് (ഗൗദേത്തെ). പ്രവേശകപ്രഭണിതത്തിലെ ആദ്യവാക്കിൽനിന്നാണ് ഈ പേര്: ഗൗദേത്തെ ഇൻ ദോമിനോ സെംപെർ, കർത്താവിൽ എപ്പോഴും സന്തോഷിക്കുവിൻ (ഫിലിപ്പി 4:4). കർത്താവ് അടുത്തെത്തിയിരിക്കുന്നു; കാത്തിരിപ്പിനിടയിലൂടെ സഭയുടെ സന്തോഷം പുറത്തേക്കു വരാൻ തുടങ്ങുന്നു. ഇന്നു പാടലവർണമുള്ള തിരുവസ്ത്രങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കാം.
ഓരോ വായനയും ഈ സന്തോഷത്തിന്റെ ഓരോ സ്വരം നൽകുന്നു. ഏശയ്യായിൽ അഭിഷിക്തനായ ഒരു ദൂതൻ പീഡിതർക്കു സദ്വാർത്ത കൊണ്ടുവരുന്നു; സീയോൻ മണവാട്ടിയെപ്പോലെ ആനന്ദിക്കുന്നു. സങ്കീർത്തനത്തിനു പകരം മറിയത്തിന്റെ ഗീതം നാം പാടുന്നു. “എപ്പോഴും സന്തോഷത്തോടെയിരിക്കുവിൻ” എന്നു വിശുദ്ധ പൗലോസ് എഴുതുന്നു. യോഹന്നാന്റെ സുവിശേഷത്തിൽ, ഇത് ഏതുതരം സന്തോഷമാണെന്ന് സ്നാപകൻ കാണിക്കുന്നു: അദ്ദേഹം വെളിച്ചമല്ല, ക്രിസ്തുവല്ല; നമ്മുടെ മധ്യേ അറിയപ്പെടാതെ നിൽക്കുന്നവന്റെ സ്വരം മാത്രമായിരിക്കുന്നതിൽ അദ്ദേഹം സന്തോഷിക്കുന്നു. താക്കോൽവാക്കുകൾ: അഭിഷേകം, സന്തോഷം, സാക്ഷ്യം.
പശ്ചാത്തലം.
ഏശയ്യാ 56–66 അധ്യായങ്ങൾ ബാബിലോണിൽനിന്നുള്ള മടക്കത്തിനു ശേഷമുള്ള കാലത്തേതായി പൊതുവേ കരുതപ്പെടുന്നു. പ്രതീക്ഷിച്ച മഹത്വമല്ല, നാശാവശിഷ്ടങ്ങളും നിരാശയുമാണ് പ്രവാസികൾ നാട്ടിൽ കണ്ടത്. ആ തളർച്ചയിലേക്ക്, ആത്മാവിനാൽ അഭിഷിക്തനായ ഒരാളുടെ പ്രവാചകസ്വരം സംസാരിക്കുന്നു.
ഈ വായന രണ്ടിടത്തു മുറിച്ചിരിക്കുന്നു. “പ്രതികാരദിന”ത്തിനു മുമ്പ്, വാക്യം 2-ന്റെ മധ്യത്തിൽ, “കർത്താവിന്റെ കൃപാവത്സര”ത്തിൽ അതു നിർത്തുന്നു. നസറത്തിൽ ഈ ഭാഗം വായിക്കുമ്പോൾ യേശുവും അവിടെത്തന്നെയാണു നിർത്തുന്നത് (ലൂക്കാ 4:18–19). തുടർന്ന് സീയോന്റെ ആനന്ദമറുപടിയായ 10–11 വാക്യങ്ങളിലേക്കു പോകുന്നു.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“ദൈവമായ കർത്താവിന്റെ ആത്മാവ് എന്റെ മേൽ ഉണ്ട്. പീഡിതരെ സദ്വാർത്ത അറിയിക്കുന്നതിന് അവിടുന്ന് എന്നെ അഭിഷേകംചെയ്തിരിക്കുന്നു.” (61:1)
നസറത്തിൽ യേശു ഈ വാക്കുകൾ വായിച്ചിട്ടു പറയുന്നു: നിങ്ങൾ കേട്ടിരിക്കെ ഇന്ന് ഈ തിരുവെഴുത്തു നിറവേറിയിരിക്കുന്നു (ലൂക്കാ 4:21).
“തടവുകാർക്കു മോചനവും ബന്ധിതർക്കു സ്വാതന്ത്ര്യവും പ്രഖ്യാപിക്കാനും കർത്താവിന്റെ കൃപാവത്സരവും” (61:2)
ജൂബിലിയുടെ ഭാഷ: ദൈവകാരുണ്യത്തിന്റെ ഒരു വർഷം മുഴുവൻ. ക്രിസ്തുവിൽ അത് അവസാനമില്ലാത്ത കാരുണ്യകാലമായി മാറുന്നു. ഹൃദയം തകർന്നവരെ ആശ്വസിപ്പിക്കുക എന്നതിന്, മുറിവു കെട്ടുക എന്നാണ് ഹീബ്രുവിലെ അർഥം: ഈ ദൂതൻ സൗഖ്യദായകൻകൂടിയാണ്.
“ഞാൻ കർത്താവിൽ അത്യധികം ആനന്ദിക്കും; എന്റെ ആത്മാവ് എന്റെ ദൈവത്തിൽ ആനന്ദംകൊള്ളും;” (61:10)
സ്വീകരിച്ചതിൽനിന്നാണ് ആനന്ദം. വിവാഹത്തിലെന്നപോലെ രക്ഷ നാം അണിയുന്നു. ഇന്നു പാടുന്ന മറിയത്തിന്റെ ഗീതത്തിനും ഇതേ ചലനമാണ്.
“ജനതകളുടെ മുൻപിൽ നീതിയും സ്തുതിയും ഉയർന്നുവരാൻ കർത്താവ് ഇടയാക്കും.” (61:11)
മണ്ണിലെ വിത്തുപോലെ വളർച്ച മന്ദവും മറഞ്ഞതുമാണ്. നസറത്ത് എന്ന ചെറുപട്ടണത്തിലും നമ്മിലും ദൈവത്തിന്റെ പ്രവൃത്തിയുടെ വഴി അതാണ്.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
ഏശയ്യായുടെ ഈ ഭാഗം സ്വന്തമാക്കിക്കൊണ്ടാണ് ക്രിസ്തു സുവിശേഷപ്രഘോഷണം ആരംഭിക്കുന്നതെന്നു മതബോധനഗ്രന്ഥം പറയുന്നു (CCC 714). “ക്രിസ്തു” എന്നതിന് “അഭിഷിക്തൻ” എന്നാണ് അർഥം (CCC 436); മാമ്മോദീസായിലൂടെയും സ്ഥൈര്യലേപനത്തിലൂടെയും ക്രൈസ്തവർ ആ പേരിൽ പങ്കുചേരുന്നു (CCC 1241, 1289). അതിനാൽ ഇതേ സദ്വാർത്ത ദരിദ്രരിലേക്ക് എത്തിക്കാൻ ഓരോ ക്രൈസ്തവനും അയയ്ക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു (ദരിദ്രരോടുള്ള സ്നേഹത്തെക്കുറിച്ച് CCC 2443–2449 കാണുക).
പശ്ചാത്തലം.
മറിയം എലിസബത്തിനെ സന്ദർശിക്കാൻ യാത്ര ചെയ്തു; എലിസബത്ത് മറിയത്തെ ഭാഗ്യവതിയെന്നു വിളിച്ചു (1:42–45). ഒരു ഗീതത്തോടെ മറിയം മറുപടി പറയുന്നു. അതിന്റെ ഭാഷ പഴയനിയമത്തിൽനിന്നാണ്; പ്രത്യേകിച്ച് ഹന്നായുടെ ഗീതത്തിൽനിന്നും (1 സാമുവൽ 2:1–10) സങ്കീർത്തനങ്ങളിൽനിന്നും. ഇസ്രായേലിന്റെ സ്വരമായും, ദൈവം കടാക്ഷിച്ച ദാസിയുടെ സ്വന്തം സ്വരമായും മറിയം പാടുന്നു. 51–52, 55 വാക്യങ്ങൾ ഒഴിവാക്കി, ഒന്നാം വായനയ്ക്കുള്ള മറുപടിയായി ഇന്ന് ഇതു പാടുന്നു.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“എന്റെ ആത്മാവ് കർത്താവിനെ മഹത്വപ്പെടുത്തുന്നു.” (1:46)
“എന്റെ ചിത്തം എന്റെ രക്ഷകനായ ദൈവത്തിൽ ആനന്ദിക്കുന്നു.” (1:47)
മറിയം ദൈവത്തെ തന്റെ രക്ഷകൻ എന്നു വിളിക്കുന്നു. പാപത്തിൽനിന്നു സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ടവൾക്കാണ് താൻ അവിടുത്തോട് എത്ര കടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നുവെന്ന് മറ്റാരെക്കാളും അറിയാവുന്നത്.
“അവിടുന്ന് തന്റെ ദാസിയുടെ താഴ്മയെ കടാക്ഷിച്ചു. ഇപ്പോൾ മുതൽ സകല തലമുറകളും എന്നെ ഭാഗ്യവതി എന്നു പ്രകീർത്തിക്കും.” (1:48)
ഓരോ നന്മനിറഞ്ഞ മറിയവും ചൊല്ലുമ്പോൾ ഈ പ്രവചനം നിറവേറുന്നു. അടുത്ത വാക്യം പറയുന്നതുപോലെ, സ്തുതി ദൈവം ചെയ്തതിനാണ്.
“വിശക്കുന്നവരെ വിശിഷ്ടവിഭവങ്ങൾ കൊണ്ട് സംതൃപ്തരാക്കി; സമ്പന്നരെ വെറുംകൈയോടെ പറഞ്ഞയച്ചു.” (1:53)
ക്രിയകൾ ഭൂതകാലത്തിലാണ്; ഇതിനകം സംഭവിച്ചതുപോലെ. മറിയം വഹിക്കുന്ന ശിശുവിൽ ദൈവത്തിന്റെ മാറ്റിമറിക്കൽ ആരംഭിച്ചുകഴിഞ്ഞു.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
ദൈവമാതാവിന്റെയും സഭയുടെയും ഗീതമാണ് മാഞ്ഞിഫിക്കാത്ത് എന്നു മതബോധനഗ്രന്ഥം പറയുന്നു (CCC 2619). ലത്തീൻ സഭ എല്ലാ സായാഹ്നപ്രാർഥനയിലും ഇതു പാടുന്നു. കർത്താവിനെ മഹത്വപ്പെടുത്താൻ മറിയത്തിന്റെ ആത്മാവും, ദൈവത്തിൽ ആനന്ദിക്കാൻ മാതാവിന്റെ ചിത്തവും നമ്മിൽ ഓരോരുത്തരിലും ഉണ്ടായിരിക്കട്ടെ എന്നു വിശുദ്ധ അംബ്രോസ് എഴുതുന്നു (ആശയം). 52–53 വാക്യങ്ങൾ കാരണം, വിശക്കുന്നവരെക്കുറിച്ചുള്ള കരുതലില്ലാതെ സഭയ്ക്ക് ഈ ഗീതം പാടാനാവില്ല.
പശ്ചാത്തലം.
പുതിയനിയമത്തിലെ ഏറ്റവും പഴയ രചന ഇതാകാനാണു സാധ്യത. ഏകദേശം എ.ഡി. 50–51-ൽ, ഒരുപക്ഷേ കോറിന്തിൽനിന്നാണ് പൗലോസ് ഇത് അയച്ചത്. നിർബന്ധിതനായി പോകേണ്ടിവരുന്നതിനുമുമ്പ് ചുരുങ്ങിയ കാലമേ അദ്ദേഹം തെസലോനിക്കായിൽ താമസിച്ചുള്ളൂ (അപ്പ. 17:1–10). പീഡനം അനുഭവിക്കുന്ന, കർത്താവിന്റെ പുനരാഗമനത്തെക്കുറിച്ചു ചോദിക്കുന്ന, ഒരു യുവസഭയ്ക്കാണ് അദ്ദേഹം എഴുതുന്നത്. ലേഖനത്തിന്റെ അവസാനത്തിലെ ചുരുങ്ങിയ കൽപനകളാണ് ഈ വാക്യങ്ങൾ.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“എപ്പോഴും സന്തോഷത്തോടെയിരിക്കുവിൻ.” (5:16)
“… പ്രാർഥിക്കുവിൻ.” (5:17)
“എല്ലാക്കാര്യങ്ങളിലും നന്ദി പ്രകാശിപ്പിക്കുവിൻ. ഇതാണ് യേശുക്രിസ്തുവിൽ നിങ്ങളെ സംബന്ധിച്ചുള്ള ദൈവഹിതം.” (5:18)
എല്ലാറ്റിനും എന്നല്ല, എല്ലാറ്റിലും എന്നാണു പൗലോസ് പറയുന്നത്. പീഡനമേൽക്കുന്നവരോടാണ് അദ്ദേഹം എഴുതുന്നത്; അഭിനയിക്കാനല്ല പറയുന്നത്. ക്രിസ്തു ചെയ്തതിൽനിന്നാണ് സന്തോഷം.
“ആത്മാവിനെ നിങ്ങൾ നിർവീര്യമാക്കരുത്.” (5:19)
“എല്ലാം പരിശോധിച്ചുനോക്കുവിൻ. നല്ലവയെ മുറുകെപ്പിടിക്കുവിൻ.” (5:21)
ഉത്സാഹത്തിനു വിവേചനം ആവശ്യമാണ്. സഭയിലെ ഇടയന്മാർ നടത്തുന്ന വരദാനവിവേചനത്തിനു മതബോധനഗ്രന്ഥം ഇതു ബാധകമാക്കുന്നു (CCC 801).
“സമാധാനത്തിന്റെ ദൈവം നിങ്ങളെ പൂർണമായി വിശുദ്ധീകരിക്കട്ടെ! നമ്മുടെ കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ പ്രത്യാഗമനത്തിൽ നിങ്ങളുടെ ആത്മാവും ജീവനും ശരീരവും അവികലവും പൂർണവുമായിരിക്കാൻ ഇടയാകട്ടെ!” (5:23)
“നിങ്ങളെ വിളിക്കുന്നവൻ വിശ്വസ്തനാണ്. അവിടുന്ന് അതനുസരിച്ചു പ്രവർത്തിക്കുകയും ചെയ്യും.” (5:24)
അവസാനവാക്ക് എല്ലാ കൽപനകളെയും അവയുടെ സ്ഥാനത്തു വയ്ക്കുന്നു. ഇതു ചെയ്യുന്നത് ദൈവമാണ്.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
“ഇടവിടാതെ പ്രാർഥിക്കുവിൻ” എന്നതിനെ ക്രൈസ്തവപ്രാർഥനയുടെ നിയമമായി മതബോധനഗ്രന്ഥം സ്വീകരിക്കുന്നു (CCC 2742–2745). പ്രാർഥനയെ പ്രവൃത്തികളോടും നല്ല പ്രവൃത്തികളെ പ്രാർഥനയോടും ചേർക്കുന്നവനാണ് ഇടവിടാതെ പ്രാർഥിക്കുന്നതെന്ന ഒരിജന്റെ വാക്കുകൾ അതു ഉദ്ധരിക്കുന്നു. ഇടവിടാതെ പ്രാർഥിക്കുന്നത് ആഗ്രഹമാണെന്ന് വിശുദ്ധ അഗസ്റ്റിൻ പഠിപ്പിക്കുന്നു: ആഗ്രഹം മുറിയുന്നില്ലെങ്കിൽ പ്രാർഥനയും മുറിയുന്നില്ല (ആശയം). “എല്ലാക്കാര്യങ്ങളിലും നന്ദി” എന്നതിനെ കൃതജ്ഞതാപ്രാർഥനയുടെ ഹൃദയത്തിൽ മതബോധനഗ്രന്ഥം സ്ഥാപിക്കുന്നു (CCC 2638).
പശ്ചാത്തലം.
ആദ്യഭാഗം യോഹന്നാന്റെ സുവിശേഷത്തിന്റെ മഹത്തായ ആമുഖത്തിൽനിന്നാണ്; വചനത്തെയും വെളിച്ചത്തെയുംകുറിച്ചു പറയുന്നതിനിടയിൽ അതു “ദൈവം അയച്ച ഒരു മനുഷ്യനെ” കൊണ്ടുവരുന്നു. ഈ സുവിശേഷം അദ്ദേഹത്തെ ഒരിക്കലും “സ്നാപകൻ” എന്നു വിളിക്കുന്നില്ല: അദ്ദേഹം പ്രധാനമായും സാക്ഷിയാണ്. രണ്ടാംഭാഗം ഒരു ഔദ്യോഗിക അന്വേഷണത്തോടെ കഥ ആരംഭിക്കുന്നു.
സുവിശേഷകൻ ഇവിടെ “യഹൂദർ” (19) എന്ന് എഴുതുമ്പോൾ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത് ജറുസലെമിലെ മതാധികാരികളെയാണ്; വാക്യം 24 അതു വ്യക്തമാക്കുന്നു: ഫരിസേയരാണ് അവരെ അയച്ചത്. യഹൂദജനത്തെ മുഴുവനല്ല ഇതു കുറിക്കുന്നത്. യേശുവും യോഹന്നാനും ആദ്യശിഷ്യന്മാരെല്ലാവരും യഹൂദരായിരുന്നു; യഹൂദജനത്തിന്മേൽ കുറ്റം ചുമത്തരുതെന്നു സഭ പഠിപ്പിക്കുന്നു (CCC 597–598). അന്വേഷണം ന്യായമായിരുന്നു: മരുഭൂമിയിൽ ജനക്കൂട്ടത്തെ ആകർഷിക്കുകയും ഒരു കഴുകൽ കർമം നടത്തുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരാളെക്കുറിച്ച് അന്വേഷിക്കാൻ അവർക്കു കടമയുണ്ടായിരുന്നു.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“അവൻ വെളിച്ചമായിരുന്നില്ല; വെളിച്ചത്തിനു സാക്ഷ്യം നൽകാൻ വന്നവനാണ്.” (1:8)
ഓരോ വൈദികന്റെയും മതാധ്യാപകന്റെയും മാതാപിതാക്കളുടെയും ജീവിതാദർശമാകാവുന്ന വാക്യം.
“ഞാൻ ക്രിസ്തുവല്ല, അവൻ അസന്ദിഗ്ധമായി പ്രഖ്യാപിച്ചു.” (1:20)
ഗൗരവമേറിയ പ്രസ്താവന. ഈ “ഞാൻ അല്ല” (എഗോ ഊക് എയ്മി) എന്നതിനെ സുവിശേഷത്തിൽ പിന്നീടു വരുന്ന യേശുവിന്റെ “ഞാൻ ആകുന്നു” എന്ന വാക്കുകളുമായി പല വ്യാഖ്യാതാക്കളും താരതമ്യം ചെയ്യുന്നു.
“എങ്കിൽ, നീ പ്രവാചകനാണോ? അല്ല എന്ന് അവൻ മറുപടി നൽകി.” (1:21)
ഓരോ മറുപടിയും മുമ്പത്തേതിനെക്കാൾ ചെറുതാണ്. “പ്രവാചകൻ” എന്നതു നിയമാവർത്തനം 18:15–18-ൽ വാഗ്ദാനം ചെയ്ത മോശയെപ്പോലെയുള്ള പ്രവാചകനാണ്.
“ഏശയ്യാ ദീർഘദർശി പ്രവചിച്ചതുപോലെ, കർത്താവിന്റെ വഴികൾ നേരേയാക്കുവിൻ എന്നു മരുഭൂമിയിൽ വിളിച്ചുപറയുന്നവന്റെ ശബ്ദമാണു ഞാൻ.” (1:23)
“എന്നാൽ, നിങ്ങൾ അറിയാത്ത ഒരുവൻ നിങ്ങളുടെ മധ്യേ നിൽപുണ്ട്.” (1:26)
ഇതാണ് സുവിശേഷത്തിന്റെ ആഗമനസന്ദേശം. നാം കാത്തിരിക്കുന്നവൻ ഇതിനകം നമ്മുടെ ഇടയിലുണ്ട്; ഇനിയും തിരിച്ചറിയപ്പെടാതെ.
“എന്റെ പിന്നാലെ വരുന്ന അവന്റെ ചെരിപ്പിന്റെ വാറഴിക്കുവാൻപോലും ഞാൻ യോഗ്യനല്ല.” (1:27)
ചെരിപ്പഴിക്കുന്നത് അടിമയുടെ ജോലിയായിരുന്നു. ഇതൊഴികെ എല്ലാം ശിഷ്യൻ ഗുരുവിനുവേണ്ടി ചെയ്യണമെന്ന് ഒരു പിൽക്കാല യഹൂദ ചൊല്ലുണ്ട്. അതിനുപോലും താൻ യോഗ്യനല്ല എന്നു യോഹന്നാൻ കരുതുന്നു.
“യോഹന്നാൻ സ്നാനം നൽകിക്കൊണ്ടിരുന്ന ജോർദാന്റെ അക്കരെ ബഥാനിയായിലാണ് ഇതു സംഭവിച്ചത്.” (1:28)
പാഠഭേദത്തെക്കുറിച്ച് ഒരു കുറിപ്പ്. ജറുസലെമിനടുത്തുള്ള ലാസറിന്റെ ബഥാനിയാ അല്ല ഇത്. ഈ സ്ഥലം കണ്ടെത്താൻ കഴിയാതിരുന്ന ഒരിജൻ, ചില കൈയെഴുത്തുപ്രതികളിലുള്ള “ബേത്താബറാ” എന്ന വായനയ്ക്കു മുൻഗണന നൽകി. ഏറ്റവും പഴയ കൈയെഴുത്തുപ്രതികളിൽ ബഥാനിയാ എന്നാണ്.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
യോഹന്നാൻ തന്റെ പ്രസംഗത്താലും സ്നാനത്താലും വഴിയൊരുക്കുന്നുവെന്നും അദ്ദേഹം കർത്താവിന്റെ തൊട്ടടുത്ത മുന്നോടിയാണെന്നും മതബോധനഗ്രന്ഥം പറയുന്നു (CCC 523). വിശുദ്ധ അഗസ്റ്റിൻ ഈ വൈരുധ്യം വിശദമാക്കുന്നു: യോഹന്നാൻ ഒരു കാലത്തേക്കുള്ള ശബ്ദമാണ്; ക്രിസ്തു നിത്യവചനമാണ്. ഹൃദയത്തിൽ വചനം എത്തിച്ചശേഷം ശബ്ദം കടന്നുപോകുന്നു; വചനം നിലനിൽക്കുന്നു (ആശയം). അതുകൊണ്ടാണ് “അവൻ വളരുകയും ഞാൻ കുറയുകയും വേണം” എന്നു യോഹന്നാൻ പിന്നീടു പറയുന്നത് (3:30). ഇതാണ് ആനന്ദഞായറിന്റെ സന്തോഷം: ഇതു നമ്മെക്കുറിച്ചല്ല എന്നതിലുള്ള സന്തോഷം.
യോഹന്നാൻ ഏലിയാ ആണെന്നു യേശു പറയുന്നു (മത്തായി 11:14); അല്ലെന്നു യോഹന്നാനും പറയുന്നു. ഏതാണു ശരി?
രണ്ടും. മടങ്ങിവന്ന ചരിത്രപുരുഷനായ ഏലിയാ താനല്ലെന്നാണ് യോഹന്നാൻ പറയുന്നത്. അദ്ദേഹം ഏലിയായുടെ ആത്മാവോടും ശക്തിയോടുംകൂടെ വരുന്നു (ലൂക്കാ 1:17) എന്നാണ് യേശു ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്. മഹാനായ വിശുദ്ധ ഗ്രിഗറി അങ്ങനെ വിശദീകരിക്കുന്നു (ആശയം).
മനുഷ്യന് ആത്മാവ്, ജീവൻ, ശരീരം എന്നിങ്ങനെ മൂന്നു ഭാഗങ്ങളുണ്ടെന്നു പൗലോസ് പഠിപ്പിക്കുന്നുണ്ടോ?
ഈ വ്യത്യാസം ആത്മാവിൽ ദ്വൈതം കൊണ്ടുവരുന്നില്ല എന്നു മതബോധനഗ്രന്ഥം പറയുന്നു. സൃഷ്ടിമുതൽ മനുഷ്യൻ അതിസ്വാഭാവിക ലക്ഷ്യത്തിലേക്കു ക്രമീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്നാണ് “ആത്മാവ്” സൂചിപ്പിക്കുന്നത് (CCC 367). മുഴുവൻ വ്യക്തിയെയും ദൈവം വിശുദ്ധീകരിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു എന്നതാണ് ഇവിടെ പൗലോസിന്റെ ആശയം.
സന്തോഷിക്കാൻ പൗലോസിന് എങ്ങനെ കൽപിക്കാനാകും? വികാരങ്ങൾ കൽപനകൊണ്ട് ഉണ്ടാകുന്നില്ലല്ലോ.
ക്രൈസ്തവസന്തോഷം ഒരു മാനസികാവസ്ഥയല്ല. കർത്താവ് വന്നു, വീണ്ടും വരും എന്ന സത്യത്തിൽനിന്നാണ് അതു വരുന്നത്; കണ്ണീരിനൊപ്പവും അതു നിലനിൽക്കും. പീഡനമേൽക്കുന്നവരോടാണ് പൗലോസ് ഇത് എഴുതുന്നത്; അദ്ദേഹംതന്നെ കാരാഗൃഹവും മർദനവും അനുഭവിച്ചിട്ടുണ്ട്. അതുകൊണ്ടാണ് തിരഞ്ഞെടുക്കാവുന്ന പ്രാർഥനയുടെയും നന്ദിയുടെയും അരികിൽ ഇതിനെ വയ്ക്കുന്നത്.
റോമൻ ക്രമത്തിൽ ഈ ഞായർ ആഗമനകാലത്തിനുള്ളിൽ ഒരു മാറ്റം കുറിക്കുന്നു. ഊതനിറത്തിനു പകരം പാടലവർണമുള്ള തിരുവസ്ത്രങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കാം; ആഗമനറീത്തിലെ മൂന്നാം മെഴുകുതിരി, പലപ്പോഴും പാടലവർണമുള്ളത്, കത്തിക്കുന്നു. ആഗമനകാലത്തിനു രണ്ടു ഭാഗങ്ങളുണ്ട്: ഡിസംബർ 16 വരെ പ്രാർഥനകൾ കർത്താവിന്റെ അന്തിമാഗമനത്തിലേക്ക് കൂടുതൽ നോക്കുന്നു; ഡിസംബർ 17 മുതൽ ക്രിസ്മസിനായി കൂടുതൽ നേരിട്ട് ഒരുങ്ങുന്നു. ഇന്നത്തെ വായനകൾ ആ വഴിത്തിരിവിനോട് അടുത്താണ്. ഡിസംബർ 13 ഈ വർഷം ഞായറാഴ്ചയായതിനാൽ വിശുദ്ധ ലൂസിയുടെ അനുസ്മരണം പതിവുപോലെ ആചരിക്കുന്നില്ല; എങ്കിലും “വെളിച്ചം” എന്നതുമായി ബന്ധമുള്ള അവരുടെ പേര്, വെളിച്ചത്തിനു സാക്ഷ്യം നൽകുന്നവനെക്കുറിച്ചുള്ള സുവിശേഷത്തോടു ചേരുന്നു.