29 ജനുവരി 2027 · സീറോ മലബാർ റീത്ത്
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുകകൂടാതെ: ലത്തീൻ റീത്ത് · സീറോ മലങ്കര റീത്ത് · English
“യേശുവിന്റെ ജീവൻ ഞങ്ങളുടെ ശരീരത്തിൽ പ്രത്യക്ഷമാകുന്നതിന് അവിടുത്തെ മരണം ഞങ്ങൾ എല്ലായ്പോഴും ശരീരത്തിൽ സംവഹിക്കുന്നു.” 2 കോറിന്തോസ് 4:10
തങ്ങളിലൂടെ മിശിഹാ ദൃശ്യനായവരെ ദനഹാക്കാലത്തെ വെള്ളിയാഴ്ചകളിൽ സഭ ഓർക്കുന്നു; ഇന്ന് ആദ്യരക്തസാക്ഷിയായ സ്തേഫാനോസിനെ. ഒന്നാം വായന മറ്റൊരു നിരപരാധിയുടെ കഥ പറയുന്നു. തന്റെ കുടുംബസ്വത്തായ മുന്തിരിത്തോട്ടം ആഹാബ് രാജാവിനു വിൽക്കാൻ നാബോത്ത് തയ്യാറല്ല: “എന്റെ പിതൃസ്വത്ത് വിൽക്കുന്നതിനു കർത്താവ് ഇടയാക്കാതിരിക്കട്ടെ.” ജസെബെൽ രാജ്ഞി ഒരു ഉപവാസം പ്രഖ്യാപിപ്പിക്കുന്നു; ദൈവത്തെയും രാജാവിനെയും ശപിച്ചുവെന്നു കുറ്റം ചുമത്താൻ രണ്ടു നീചന്മാരെ നാബോത്തിന് എതിരേ ഇരുത്തുന്നു; നഗരത്തിനു പുറത്തുകൊണ്ടുപോയി അവനെ കല്ലെറിഞ്ഞു കൊല്ലിക്കുന്നു. പിന്നെ കൈയേറിയ മുന്തിരിത്തോട്ടത്തിൽവച്ച് ഏലിയാ ദൈവത്തിന്റെ ചോദ്യവുമായി ആഹാബിനെ നേരിടുന്നു: നീ അവനെ കൊലപ്പെടുത്തി അവന്റെ വസ്തു കൈയേറിയോ? ഇതേ കഥ ആവർത്തിക്കുന്ന ഒരു നഗരത്തെക്കുറിച്ചു സുവിശേഷത്തിൽ ഈശോ വിലപിക്കുന്നു: പ്രവാചകന്മാരെ വധിക്കുകയും തന്റെ അടുത്തേക്ക് അയയ്ക്കപ്പെടുന്നവരെ കല്ലെറിയുകയും ചെയ്യുന്ന ജറുസലെമേ, പിടക്കോഴി കുഞ്ഞുങ്ങളെ ചിറകിൻകീഴിൽ ചേർക്കുന്നതുപോലെ നിന്റെ മക്കളെ ഒരുമിച്ചുകൂട്ടാൻ ഞാൻ എത്രയോ പ്രാവശ്യം ആഗ്രഹിച്ചു! നിരപരാധനായ ആബേൽമുതൽ ഭൂമിയിൽ ചൊരിയപ്പെട്ട നീതിമാന്മാരുടെ രക്തത്തെക്കുറിച്ചും അവൻ പറയുന്നു.
ആ നിരയുടെ അറ്റത്താണ് സ്തേഫാനോസ് നിൽക്കുന്നത്; എന്നാൽ വെറുമൊരു ഇരയായല്ല അവൻ മരിക്കുന്നത്. പരിശുദ്ധാത്മാവിനാൽ നിറഞ്ഞ് സ്വർഗത്തിലേക്കു നോക്കി അവൻ ദൈവത്തിന്റെ മഹത്വവും ദൈവത്തിന്റെ വലത്തുഭാഗത്തു നിൽക്കുന്ന ഈശോയെയും കാണുന്നു. കല്ലുകൾ വീഴുമ്പോൾ അവൻ പ്രാർഥിക്കുന്നു: കർത്താവായ ഈശോയേ, എന്റെ ആത്മാവിനെ കൈക്കൊള്ളണമേ; മുട്ടുകുത്തി അവൻ നിലവിളിക്കുന്നു: കർത്താവേ, ഈ പാപം അവരുടെമേൽ ആരോപിക്കരുതേ. അവന്റെ ഘാതകർ വസ്ത്രങ്ങൾ അഴിച്ചുവച്ചതു സാവൂൾ എന്ന യുവാവിന്റെ കാൽക്കലാണ്. ആ യുവാവ്, പിന്നീടു പൗലോസ്, രക്തസാക്ഷിയുടെ ജീവിതം ഉള്ളിൽനിന്നു വിവരിക്കുന്നു: “ഞങ്ങൾ എല്ലാവിധത്തിലും ഞെരുക്കപ്പെടുന്നു; എങ്കിലും തകർക്കപ്പെടുന്നില്ല. വിഷമിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു; എങ്കിലും ഭഗ്നാശരാകുന്നില്ല.” “യേശുവിന്റെ ജീവൻ ഞങ്ങളുടെ ശരീരത്തിൽ പ്രത്യക്ഷമാകുന്നതിന് അവിടുത്തെ മരണം ഞങ്ങൾ എല്ലായ്പോഴും ശരീരത്തിൽ സംവഹിക്കുന്നു.” കല്ലുകൾ യാഥാർഥ്യമായിരുന്നു; മഹത്വവും അതുപോലെ: “ഞങ്ങളുടെ ക്ലേശങ്ങൾ നിസ്സാരവും ക്ഷണിക വുമാണ്; അവയുടെ ഫലമോ അനുപമമായ മഹത്വവും.” ദൃശ്യമായവയല്ല, അദൃശ്യമായവയാണ് നമ്മുടെ ലക്ഷ്യം. ദനഹായിൽ സ്തേഫാനോസ് നമുക്കു മിശിഹായെ കാണിച്ചുതരുന്നു: മരിക്കുന്ന ഒരു മനുഷ്യനിൽ ദൃശ്യമാകുന്ന ക്ഷമിക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ മുഖം.
വിഷയം: “യേശുവിന്റെ ജീവൻ ഞങ്ങളുടെ ശരീരത്തിൽ പ്രത്യക്ഷമാകുന്നതിന് അവിടുത്തെ മരണം ഞങ്ങൾ എല്ലായ്പോഴും ശരീരത്തിൽ സംവഹിക്കുന്നു.”
നിരപരാധരക്തം, രക്തസാക്ഷിയുടെ ദർശനം, ക്ലേശത്തിൽ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന മഹത്വം.
“എന്നാൽ, നാബോത്ത് പറഞ്ഞു: എന്റെ പിതൃസ്വത്ത് വിൽക്കുന്നതിനു കർത്താവ് ഇടയാക്കാതിരിക്കട്ടെ.” 1 രാജാക്കന്മാർ 21:3
“അങ്ങനെ, നിരപരാധനായ ആബേലിന്റെ രക്തം മുതൽ ദേവാലയത്തിനും ബലിപീഠത്തിനും മധ്യേ വച്ചു നിങ്ങൾ വധിച്ച ബറാക്കിയായുടെ പുത്രനായ സഖറിയായുടെ രക്തംവരെ, ഭൂമിയിൽ ചൊരിയപ്പെട്ട എല്ലാ നീതിമാൻമാരുടെയും രക്തം നിങ്ങളുടെമേൽ പതിക്കും.” മത്തായി 23:35
ജീവിതത്തിൽ: ശക്തരാൽ അനീതിക്കിരയായ ഒരാൾക്കുവേണ്ടി നിലകൊള്ളുക.
“തന്റെ വിശുദ്ധരുടെ മരണം കർത്താവിന് അമൂല്യമാണ്.” സങ്കീർത്തനം 116:15
“അവൻ പറഞ്ഞു: ഇതാ, സ്വർഗം തുറന്നിരിക്കുന്നതും മനുഷ്യപുത്രൻ ദൈവത്തിന്റെ വലത്തുഭാഗത്തു നിൽക്കുന്നതും ഞാൻ കാണുന്നു.” അപ്പ. പ്രവ. 7:56
ജീവിതത്തിൽ: നിന്നെ ദ്രോഹിച്ച ഒരാൾക്കുവേണ്ടി പേരെടുത്തു പ്രാർഥിക്കുക.
“നീതിമാന്റെ ക്ളേശങ്ങൾ അസംഖ്യമാണ്, അവയിൽനിന്നെല്ലാം കർത്താവുഅവനെ മോചിപ്പിക്കുന്നു.” സങ്കീർത്തനം 34:19
“ഞങ്ങൾ എല്ലാവിധത്തിലും ഞെരുക്കപ്പെടുന്നു; എങ്കിലും തകർക്കപ്പെടുന്നില്ല. വിഷമിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു; എങ്കിലും ഭഗ്നാശരാകുന്നില്ല. പീഡിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു; എങ്കിലും പരിത്യക്തരാകുന്നില്ല. അടിച്ചുവീഴ്ത്തപ്പെടുന്നു; എങ്കിലും ന ശിപ്പിക്കപ്പെടുന്നില്ല.” 2 കോറിന്തോസ് 4:8–9
ജീവിതത്തിൽ: അദൃശ്യമായവയിലേക്കു നോക്കി ഇന്ന് ഒരു ക്ലേശം സമർപ്പിക്കുക.
രക്തസാക്ഷികൾ സഹനത്തിൽ മിശിഹായുടെ മുഖം കാണിച്ചുതരുന്നു.
അദൃശ്യമായവയിലേക്കു നോക്കുക; ക്ഷമിക്കുക.
തീരുമാനം: ഈ ആഴ്ച എല്ലാ ദിവസവും പീഡിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന ക്രിസ്ത്യാനികൾക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കുക.
പ്രിയരേ, തന്റെ കുടുംബമുന്തിരിത്തോട്ടം രാജാവിനു വിൽക്കാൻ നാബോത്ത് വിസമ്മതിക്കുന്നു: എന്റെ പിതൃസ്വത്ത് വിൽക്കുന്നതിനു കർത്താവ് ഇടയാക്കാതിരിക്കട്ടെ (1 രാജാ 21:3). അവനെതിരേ കള്ളക്കുറ്റം ചുമത്തി കല്ലെറിഞ്ഞു കൊല്ലുന്നു. പ്രവാചകന്മാരെ വധിക്കുകയും തന്റെ അടുത്തേക്ക് അയയ്ക്കപ്പെടുന്നവരെ കല്ലെറിയുകയും ചെയ്യുന്ന ജറുസലെമിനെക്കുറിച്ച് ഈശോ വിലപിക്കുന്നു; പിടക്കോഴി കുഞ്ഞുങ്ങളെ എന്നപോലെ അതിനെ ഒരുമിച്ചുകൂട്ടാൻ അവൻ ആഗ്രഹിച്ചു (മത്താ 23:37).
ആ നിരയിലെ അടുത്തയാളാണ് സ്തേഫാനോസ്. എന്നാൽ പരിശുദ്ധാത്മാവിനാൽ നിറഞ്ഞ് അവൻ മുകളിലേക്കു നോക്കി പറയുന്നു: ഇതാ, സ്വർഗം തുറന്നിരിക്കുന്നതും മനുഷ്യപുത്രൻ ദൈവത്തിന്റെ വലത്തുഭാഗത്തു നിൽക്കുന്നതും ഞാൻ കാണുന്നു (അപ്പ 7:56). കർത്താവേ, ഈ പാപം അവരുടെമേൽ ആരോപിക്കരുതേ എന്നു പ്രാർഥിച്ചുകൊണ്ട് അവൻ മരിക്കുന്നു.
വസ്ത്രങ്ങൾ കാത്തുനിന്നതു സാവൂളാണ്. വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം പൗലോസായി അവൻ എഴുതുന്നു: ഞങ്ങൾ എല്ലാവിധത്തിലും ഞെരുക്കപ്പെടുന്നു; എങ്കിലും തകർക്കപ്പെടുന്നില്ല; ഈശോയുടെ ജീവൻ ഞങ്ങളുടെ ശരീരത്തിൽ പ്രത്യക്ഷമാകുന്നതിന് അവിടുത്തെ മരണം ഞങ്ങൾ എല്ലായ്പോഴും ശരീരത്തിൽ സംവഹിക്കുന്നു (2 കോറി 4:8, 10).
അതിനാൽ ദൃശ്യമായവയിലേക്കല്ല, അദൃശ്യമായവയിലേക്കു നമുക്കു നോക്കാം. കല്ലുകൾ യാഥാർഥ്യമാണ്; എന്നാൽ മഹത്വം അതിലും വലുതാണ്. നമ്മുടെ ക്ലേശങ്ങളിൽ മിശിഹായെ സംവഹിക്കാം; സ്തേഫാനോസ് ക്ഷമിച്ചതുപോലെ ക്ഷമിക്കാം. ആമേൻ.
കുഞ്ഞുങ്ങളേ, ആളുകൾ വേദനിപ്പിച്ചപ്പോഴും വിശുദ്ധ സ്തേഫാനോസ് മുകളിലേക്കു നോക്കി സ്വർഗത്തിൽ ഈശോയെ കണ്ടു. അവൻ അവരോടു ക്ഷമിച്ചു! ആരെങ്കിലും നമ്മെ വേദനിപ്പിക്കുമ്പോൾ നമുക്ക് ഈശോയെ നോക്കി അവർക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കാം.
ദൈവത്തിന്റെ വലത്തുഭാഗത്തു നിൽക്കുന്ന കർത്താവായ ഈശോയേ, ഘാതകരോടു ക്ഷമിച്ചുകൊണ്ടു മരിച്ച അങ്ങയുടെ ദാസനായ സ്തേഫാനോസിന് അങ്ങു സ്വർഗം തുറന്നുകൊടുത്തു. അവന്റെ പ്രാർഥനയാൽ, ക്ലേശങ്ങളിൽ തകർന്നുപോകാതെ ഞങ്ങളെ കാക്കണമേ; അങ്ങയുടെ ജീവൻ ഞങ്ങളുടെ ശരീരത്തിൽ ദൃശ്യമാക്കണമേ; കർത്താവേ, ഈ പാപം അവരുടെമേൽ ആരോപിക്കരുതേ എന്നു പറയാനുള്ള കൃപ ഞങ്ങൾക്കു നൽകണമേ. ആമേൻ.
ദനഹാക്കാലത്തെ ഈ വെള്ളിയാഴ്ച ആദ്യരക്തസാക്ഷിയായ വിശുദ്ധ സ്തേഫാനോസിന്റെ ഓർമ സഭ ആചരിക്കുന്നു. നിരപരാധികളുടെ രക്തവും ദൈവം അതിനോടു ചെയ്യുന്നതും എന്ന ഒരേ ചരടിലാണ് നാലു വായനകളും കോർത്തിരിക്കുന്നത്. ഒരു രാജാവിനു മുന്തിരിത്തോട്ടം കിട്ടാൻ കള്ളസാക്ഷ്യത്തിന്മേൽ നാബോത്ത് കല്ലെറിയപ്പെടുന്നു; ആ കുറ്റത്തിനു പേരു വിളിക്കാൻ ദൈവം ഏലിയായെ അയയ്ക്കുന്നു. കള്ളസാക്ഷികളുടെ മൊഴി കേട്ടശേഷം സ്തേഫാനോസും കല്ലെറിയപ്പെടുന്നു; എന്നാൽ അദ്ദേഹം സ്വർഗം തുറന്നുകാണുകയും ക്ഷമിച്ചുകൊണ്ട് മരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ആ കല്ലേറിനരികെ ഒരിക്കൽ നിന്ന പൗലോസ്, ഈശോയുടെ ജീവൻ പ്രത്യക്ഷമാകാൻ അവിടുത്തെ മരണം ശരീരത്തിൽ വഹിക്കുന്നത് എന്താണെന്ന് ഉള്ളിൽനിന്നു വിവരിക്കുന്നു. മത്തായിയിൽ, കൊല്ലപ്പെട്ടവരുടെ നീണ്ട നിരയെ ഓർത്ത് ഈശോ ദുഃഖിക്കുകയും തന്റെ ജനത്തെ ചിറകിൻകീഴിൽ ചേർക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. സാക്ഷ്യം, രക്തം, മഹത്വം എന്നിവയാണ് താക്കോൽവാക്കുകൾ. മിശിഹായുടെ ഉദയമാണ് ദനഹാ; ഇന്ന് അതു മരിക്കുന്ന ഒരു മനുഷ്യന്റെ മുഖത്തു പ്രകാശിക്കുന്നു.
പശ്ചാത്തലം.
ബി.സി. ഒൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ വടക്കൻ രാജ്യമായ ഇസ്രായേലിനെ സമരിയാ തലസ്ഥാനമാക്കി ഭരിച്ച രാജാവാണ് ആഹാബ്; ഫലഭൂയിഷ്ഠമായ താഴ്വരയിലെ ജസ്രേലിൽ അവന് രണ്ടാമതൊരു കൊട്ടാരവും ഉണ്ടായിരുന്നു. അവന്റെ ഭാര്യ ജസെബെൽ സീദോന്യരുടെ രാജാവിന്റെ പുത്രിയായിരുന്നു (16:31); ബാലിന്റെ ആരാധന അവളോടൊപ്പം വന്നു. ഈ രാജസദസ്സും ഏലിയാ പ്രവാചകനും തമ്മിലുള്ള വലിയ പോരാട്ടമാണ് ചുറ്റുമുള്ള അധ്യായങ്ങൾ (1 രാജാക്കന്മാർ 17–19).
ഭൂമിയെക്കുറിച്ചുള്ള രണ്ടു കാഴ്ചപ്പാടുകളിലാണ് കഥ തിരിയുന്നത്. ഇസ്രായേലിനു ഭൂമി ദൈവത്തിന്റേതാണ്: “ഭൂമി എൻേറതാണ്” എന്ന് അവിടുന്നു പറയുന്നു (ലേവ്യർ 25:23). ഓരോ കുടുംബവും തങ്ങളുടെ ഓഹരി കൈവശം വയ്ക്കുന്നത് ദൈവം ഏൽപിച്ച, അടുത്ത തലമുറയ്ക്കു കൈമാറേണ്ട, നിക്ഷേപമായിട്ടാണ്. അതിനാൽ അതിന്മേൽ രാജാവിന് അവകാശമില്ല. “അങ്ങാണോ ഇസ്രായേൽ ഭരിക്കുന്നത്?” എന്ന ജസെബെലിന്റെ ചോദ്യം മറ്റൊരു രാജസങ്കല്പത്തിൽനിന്നാണ്: രാജാവിന്റെ ആഗ്രഹംതന്നെ നിയമമാകുന്ന സങ്കല്പം.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“എന്റെ പിതൃസ്വത്ത് വിൽക്കുന്നതിനു കർത്താവ് ഇടയാക്കാതിരിക്കട്ടെ.” (21:3)
കഥയിൽ നാബോത്തിന്റെ മുഴുവൻ സംഭാഷണവും ഈ ഒരു വാക്യമാണ്. ഒറ്റ വാക്യമുള്ള ഒരു സാധാരണ മനുഷ്യൻ; അതിന് അവന്റെ ജീവൻ വിലയാകുന്നു.
“നിങ്ങൾ ഒരു ഉപവാസം പ്രഖ്യാപിക്കുകയും ജനത്തെ വിളിച്ചുകൂട്ടി അവിടെ നാബോത്തിനെ പ്രധാനസ്ഥാനത്തിരുത്തുകയും ചെയ്യുവിൻ.” (21:9)
ഇതാണ് പദ്ധതിയുടെ ക്രൂരത: മതപരമായ ഉപവാസം, ആദരസ്ഥാനം, ദൈവത്തിന്റെ നാമം. പരിഹരിക്കേണ്ട ഏതോ വലിയ പാപമുണ്ടെന്ന തോന്നൽ ഉപവാസം ഉണ്ടാക്കുമായിരുന്നു. മതംതന്നെ കുറ്റകൃത്യത്തിന്റെ ഉപകരണമാകുന്നു.
“അവർ അവനെ പട്ടണത്തിനു പുറത്തുകൊണ്ടുപോയി കല്ലെറിഞ്ഞു കൊന്നു.” (21:13)
ശ്രേഷ്ഠന്മാർക്കു നിയമം അറിയാം: ദൈവദൂഷകനെ പാളയത്തിനു പുറത്താണു കല്ലെറിയേണ്ടത് (ലേവ്യർ 24:14). അങ്ങനെതന്നെ സ്തേഫാനോസിനെ നഗരത്തിനു പുറത്താക്കി കല്ലെറിയും (നടപടി 7:58); ഈശോ നഗരകവാടത്തിനു പുറത്തു പീഡയേൽക്കും (ഹെബ്രായർ 13:12).
“കർത്താവു ചോദിക്കുന്നു, നീ അവനെ കൊലപ്പെടുത്തി അവന്റെ വസ്തു കൈയേറിയോ?” (21:19)
കത്തെഴുതിയതു ജസെബെൽ, നടപ്പാക്കിയതു മറ്റുള്ളവർ; ആഹാബിന്റെ കൈകൾ ശുദ്ധമായി തോന്നുന്നു. എന്നിട്ടും ദൈവം അവനെയാണ് അഭിമുഖീകരിക്കുന്നത്. താൻ തടയാതെ ലാഭമെടുക്കുന്ന തിന്മയ്ക്കു മനുഷ്യൻ ഉത്തരവാദിയാണ്. ഒരു കൊലയെക്കുറിച്ചു ദൈവം ആദ്യം ചോദിച്ച ചോദ്യത്തിന്റെ പ്രതിധ്വനിയാണിത്: നീയെന്താണു ചെയ്തത്? (ഉൽപത്തി 4:10).
“കർത്താവിന്റെ സന്നിധിയിൽ തിൻമ പ്രവർത്തിക്കാൻ നീ നിന്നെത്തന്നെ വിറ്റിരിക്കുന്നു.” (21:20)
ഒരു മുന്തിരിത്തോട്ടം വാങ്ങാൻ ആഹാബ് ശ്രമിച്ചു; ഒടുവിൽ വിറ്റുപോയത് അവൻതന്നെയാണ്.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
ഈ അധ്യായത്തെക്കുറിച്ചു മാത്രം വിശുദ്ധ അംബ്രോസ് “നാബോത്ത്” എന്നൊരു ഗ്രന്ഥം എഴുതി; ഈ കഥ കാലത്തിൽ പഴയതാണെങ്കിലും അനുദിനം ആവർത്തിക്കുന്നതാണെന്ന് അദ്ദേഹം പറയുന്നു (ആശയം). ആ ഗ്രന്ഥത്തെ വിശുദ്ധ പോൾ ആറാമൻ ജനതകളുടെ പുരോഗതി (Populorum Progressio) 23-ൽ ഉദ്ധരിക്കുന്നു: ദരിദ്രനു നൽകുന്നതു നിന്റേതിൽനിന്നല്ല, അവന്റേത് അവനു മടക്കിക്കൊടുക്കുകയാണ്. സ്വകാര്യസ്വത്തിനുള്ള അവകാശം ഭൂമി മനുഷ്യരാശിക്കു മുഴുവൻ നൽകപ്പെട്ട ദാനമാണെന്ന സത്യത്തെ ഇല്ലാതാക്കുന്നില്ലെന്ന് മതബോധനഗ്രന്ഥം പഠിപ്പിക്കുന്നു (CCC 2403). മറ്റുള്ളവരുടേത് അന്യായമായി കൈവശപ്പെടുത്തുന്നതിനെ അതു കുറ്റം വിധിക്കുന്നു (CCC 2409); കള്ളസാക്ഷ്യത്തെ നീതിക്കെതിരായ ഗുരുതരമായ തെറ്റായി എണ്ണുന്നു (CCC 2476). നിരപരാധിയുടെ രക്തം സ്വർഗത്തിലേക്കു നിലവിളിക്കുന്ന പാപങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് (CCC 1867). കള്ളസാക്ഷ്യത്തിന്മേൽ വധിക്കപ്പെട്ട നിരപരാധന്റെ മുൻചിത്രം നാബോത്തിൽ പല ക്രൈസ്തവവായനക്കാരും കണ്ടിട്ടുണ്ട്.
പശ്ചാത്തലം.
ജറുസലെമിലെ ഗ്രീക്കുഭാഷക്കാരായ വിധവകളുടെ മേശശുശ്രൂഷയ്ക്കു തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട ഏഴുപേരിൽ ഒരാളാണ് സ്തേഫാനോസ്; വിശ്വാസവും പരിശുദ്ധാത്മാവും നിറഞ്ഞവൻ (6:5). അവരെ ആദ്യത്തെ ശെമ്മാശന്മാരായി സഭ ഓർക്കുന്നു; ശ്ലീഹന്മാരുടെ നടപടികൾ ആ സ്ഥാനപ്പേര് ഇനിയും ഉപയോഗിക്കുന്നില്ലെങ്കിലും. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രസംഗം അദ്ദേഹത്തെ സംഘത്തിനു മുമ്പിൽ എത്തിച്ചു; ദേവാലയത്തിനും നിയമത്തിനും എതിരായി അദ്ദേഹം സംസാരിച്ചുവെന്ന് കള്ളസാക്ഷികൾ പറഞ്ഞു (6:11–14). ഇസ്രായേലിന്റെ ചരിത്രം മുഴുവൻ വീണ്ടും പറയുന്ന ഏഴാം അധ്യായത്തിലെ നീണ്ട പ്രസംഗമാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ മറുപടി.
പ്രവാചകന്മാരുടെ സ്വരത്തിലുള്ള കഠിനമായ ഒരു കുറ്റപ്പെടുത്തലോടെയാണ് പ്രസംഗം അവസാനിക്കുന്നത് (7:51–53). യഹൂദനായ സ്തേഫാനോസ് സഹയഹൂദരോടാണു സംസാരിക്കുന്നത്. അദ്ദേഹത്തെ കൊന്നവർ ഒരു പ്രത്യേക നേരത്തെ ഒരു പ്രത്യേക ജനക്കൂട്ടമായിരുന്നു. ലൂക്കായുടെ വിവരണത്തിൽ ഇതൊരു ഔപചാരിക ശിക്ഷാവിധിയേക്കാൾ രോഷത്തിന്റെ പൊട്ടിത്തെറിയായിട്ടാണ് കാണപ്പെടുന്നത്.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“എന്നാൽ, അവൻ പരിശുദ്ധാത്മാവിനാൽ നിറഞ്ഞ്, സ്വർഗത്തിലേക്കു നോക്കി ദൈവത്തിന്റെ മഹത്വം ദർശിച്ചു; ദൈവത്തിന്റെ വലത്തുഭാഗത്ത് യേശു നിൽക്കുന്നതും കണ്ടു.” (7:55)
മഹത്വത്തിന്റെ ദൈവം അബ്രാഹത്തിനു പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടതിനെക്കുറിച്ചും (7:2) കൈകൊണ്ടു നിർമിച്ച ആലയങ്ങളിൽ ദൈവം വസിക്കുന്നില്ലെന്നും (7:48) സ്തേഫാനോസ് പറഞ്ഞതേയുള്ളൂ. ഇപ്പോൾ ദേവാലയമൊന്നും ചുറ്റുമില്ലാതെ, തുറസ്സിൽ, കല്ലുമഴയ്ക്കു കീഴിൽ ആ മഹത്വം അദ്ദേഹം സ്വയം കാണുന്നു.
“അവർ ഉച്ചത്തിൽ ആക്രോശിച്ചുകൊണ്ട് ചെവി പൊത്തുകയും അവന്റെ നേരേ ഒന്നാകെ പാഞ്ഞടുക്കുകയും ചെയ്തു.” (7:57)
സ്തേഫാനോസ് പറഞ്ഞതുപോലെ, ചിലർ കേൾക്കുകയില്ല (7:51). ഓരോ വിശ്വാസിക്കുമുള്ള മുന്നറിയിപ്പാണിത്: അസ്വസ്ഥമാക്കുന്ന സത്യത്തിനു നേരേ ചെവി പൊത്താൻ നമ്മിൽ ആരും പ്രലോഭിതരായേക്കാം.
“അവർ അവനെ നഗരത്തിനു പുറത്താക്കി കല്ലെറിഞ്ഞു.” (7:58)
സാക്ഷികളുടെ കരങ്ങളാണ് ആദ്യം പതിയേണ്ടത് (നിയമാവർത്തനം 17:7); ആ പ്രവൃത്തിക്കായി അവർ വസ്ത്രങ്ങൾ അഴിച്ചുവയ്ക്കുന്നു. ശ്ലീഹായായ പൗലോസാകാനിരിക്കുന്ന സാവൂളിനെ ഇവിടെ ആദ്യമായി നാം കാണുന്നു. പിന്നീട് അദ്ദേഹവും കല്ലെറിയപ്പെടും (2 കോറിന്തോസ് 11:25).
“കർത്താവായ യേശുവേ, എന്റെ ആത്മാവിനെ കൈക്കൊള്ളണമേ.” (7:59)
ഈശോ ഈ പ്രാർഥന പിതാവിനോടു ചെയ്തു (ലൂക്കാ 23:46). സ്തേഫാനോസ് അത് ഈശോയോടു ചെയ്യുന്നു. ദൈവത്തോടു പ്രാർഥിക്കുന്നതുപോലെ ഈ ആദിമക്രൈസ്തവൻ ഈശോയെ കർത്താവായി വിളിക്കുന്നു.
“കർത്താവേ, ഈ പാപം അവരുടെമേൽ ആരോപിക്കരുത്.” (7:60)
തുടർന്നു ഗ്രീക്കിൽ “അവൻ നിദ്രപ്രാപിച്ചു” (എക്കൊയ്മേഥേ, ekoimēthē) എന്നാണ്: വിശ്വാസിയുടെ മരണത്തിനു ക്രൈസ്തവർ ഉപയോഗിക്കുന്ന വാക്ക്. പി.ഒ.സി.യും ഈ നിദ്രയുടെ ചിത്രം സൂക്ഷിക്കുന്നു. ഇങ്ങനെയൊരു മരണത്തിനുശേഷം അതു സമാധാനത്തിന്റെ വാക്കാണ്.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
രക്തസാക്ഷിത്വം “വിശ്വാസസത്യത്തിനു നൽകുന്ന പരമമായ സാക്ഷ്യമാണ്” എന്ന് മതബോധനഗ്രന്ഥം പറയുന്നു (CCC 2473); ക്രൈസ്തവപ്രാർഥന അതിന്റെ ഉച്ചസ്ഥാനത്ത് എത്തുന്നതു ശത്രുക്കളോടുള്ള ക്ഷമയിലാണെന്നും പഠിപ്പിക്കുന്നു (CCC 2844). റുസ്പെയിലെ വിശുദ്ധ ഫുൾജെൻസിയസ് സ്തേഫാനോസിനെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രസംഗത്തിൽ പറയുന്നു: സ്നേഹമായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആയുധം; ആ സ്നേഹത്താൽ തന്നെ പീഡിപ്പിച്ച സാവൂളിനെ സ്വർഗത്തിൽ കൂട്ടുകാരനായി അദ്ദേഹം നേടി (ആശയം). വിശുദ്ധ അഗസ്റ്റിന്റെ പേരിൽ കൈമാറിക്കിട്ടിയ ഒരു വാക്യവും ഇതുതന്നെ പറയുന്നു: സ്തേഫാനോസ് പ്രാർഥിച്ചിരുന്നില്ലെങ്കിൽ സഭയ്ക്കു പൗലോസിനെ ലഭിക്കുമായിരുന്നില്ല. നിൽക്കുന്ന മിശിഹായെക്കുറിച്ച് മഹാനായ വിശുദ്ധ ഗ്രിഗറി വിശദീകരിക്കുന്നു: ഇരിക്കുന്നതു ന്യായാധിപനാണ്; നിൽക്കുന്നതു പോരാടുന്നവനോ സഹായിക്കുന്നവനോ ആണ് (ആശയം).
പശ്ചാത്തലം.
“ഈ നിധി മൺപാത്രങ്ങളിലാണ് ഞങ്ങൾക്കു ലഭിച്ചിട്ടുള്ളത്” എന്നു പൗലോസ് പറഞ്ഞതേയുള്ളൂ (4:7). ആ വാക്യത്തിന്റെ വിശദീകരണമാണ് ഇന്നത്തെ വായന. യഥാർഥ അപകടങ്ങൾ അദ്ദേഹം അനുഭവിച്ചിട്ടുണ്ട്: ജീവിതത്തെക്കുറിച്ചുതന്നെ നിരാശനാകാൻമാത്രം കഠിനമായ ഒരു ഞെരുക്കം ഏഷ്യയിൽ ഉണ്ടായതിനെക്കുറിച്ച് ലേഖനത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ അദ്ദേഹം പറയുന്നു (1:8); അടിയും കപ്പലപകടവും കല്ലേറും പിന്നീട് എണ്ണിപ്പറയുന്നു (11:23–27).
യഥാർഥ ശ്ലീഹാ മതിപ്പുളവാക്കുന്നവനാകണം എന്നു കരുതുന്നവർക്കുള്ള മറുപടിയാണിത്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ വാദം നേരേ വിപരീതമാണ്: സന്ദേശവാഹകന്റെ ബലഹീനതയിലാണ് ദൈവശക്തി കാണപ്പെടുന്നത്; കാരണം ശ്ലീഹായുടെ ജീവിതത്തിന്റെ മാതൃക ഈശോയുടെ മരണത്തിന്റെയും ഉത്ഥാനത്തിന്റെയും മാതൃകയാണ്.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“ഞങ്ങൾ എല്ലാവിധത്തിലും ഞെരുക്കപ്പെടുന്നു; എങ്കിലും തകർക്കപ്പെടുന്നില്ല. വിഷമിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു; എങ്കിലും ഭഗ്നാശരാകുന്നില്ല.” (4:8)
ഈ വാക്കുകൾ സ്തേഫാനോസിനെക്കുറിച്ചും പറയാം. ഇതു പ്രശംസയല്ല; ശക്തി ദൈവത്തിന്റേതാണ്.
“യേശുവിന്റെ ജീവൻ ഞങ്ങളുടെ ശരീരത്തിൽ പ്രത്യക്ഷമാകുന്നതിന് അവിടുത്തെ മരണം ഞങ്ങൾ എല്ലായ്പോഴും ശരീരത്തിൽ സംവഹിക്കുന്നു.” (4:10)
“പ്രത്യക്ഷമാകുന്നു” എന്നതു ദനഹായുടെ വാക്കാണ്. അവിടുത്തേക്കുവേണ്ടി സഹിക്കുന്നവരുടെ ശരീരത്തിലാണ് ഉത്ഥിതൻ ലോകത്തിനു കാണപ്പെടുന്നത്. യഥാർഥത്തിൽ മരിച്ചവന്റെ മാനുഷികനാമമാണ് ഈ വാക്യങ്ങളിൽ പൗലോസ് വീണ്ടും വീണ്ടും പറയുന്നത്.
“ഞങ്ങൾ ഭഗ്നാശരാകുന്നില്ല. ഞങ്ങളിലെ ബാഹ്യമനുഷ്യൻ ക്ഷയിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണെങ്കിലും ആന്തരിക മനുഷ്യൻ അനുദിനം നവീകരിക്കപ്പെടുന്നു.” (4:16)
ശ്ലീഹന്മാരോടെന്നപോലെ രോഗികളോടും വൃദ്ധരോടും ഈ വാക്യം സംസാരിക്കുന്നു.
“അവയുടെ ഫലമോ അനുപമമായ മഹത്വവും.” (4:17)
തന്റെ സഹനങ്ങൾ എണ്ണിപ്പറയുന്ന പൗലോസ് അവയെ “നിസ്സാരം” എന്നു വിളിക്കുന്നു. വരാനിരിക്കുന്നതിനോടൊപ്പം തുലാസിൽ വയ്ക്കുമ്പോൾ മാത്രമാണ് അദ്ദേഹത്തിന് അങ്ങനെ പറയാനാവുന്നത്.
“ദൃശ്യമായവയല്ല, അദൃശ്യമായവയാണ് ഞങ്ങളുടെ ലക്ഷ്യം. ദൃശ്യങ്ങൾ നശ്വരങ്ങളാണ്, അദൃശ്യങ്ങൾ അനശ്വരങ്ങളും.” (4:18)
സ്തേഫാനോസ് ചെയ്തതു കൃത്യമായും ഇതാണ് (നടപടി 7:55).
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
മൺപാത്രങ്ങളുടെ ചിത്രത്തെ മതബോധനഗ്രന്ഥം ക്രൈസ്തവജീവിതം മുഴുവന്റെയും ചിത്രമായി കാണുന്നു (CCC 1420). മിശിഹാ ഒരു വിധത്തിൽ ഓരോ മനുഷ്യനോടും തന്നെത്തന്നെ ഐക്യപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നതിനാൽ, പെസഹാരഹസ്യത്തിൽ പങ്കുചേരാനുള്ള സാധ്യത എല്ലാവർക്കും നൽകപ്പെടുന്നു; കുരിശു വഹിക്കാൻ അവിടുന്നു തന്റെ ശിഷ്യരെ വിളിക്കുന്നു (CCC 618). രോഗീലേപനത്തിന്റെ കൃപയാൽ രോഗികളും അവിടുത്തെ പീഡാസഹനത്തോട് ഐക്യപ്പെടുന്നു (CCC 1521). സഹനം അതിൽത്തന്നെ നല്ലതാണെന്നു സഭ പറയുന്നില്ല; മിശിഹായോടു ചേർന്നാൽ അതു ഫലം നൽകുമെന്ന് സഭ പഠിപ്പിക്കുന്നു.
പശ്ചാത്തലം.
മത്തായിയിൽ ഈശോയുടെ പരസ്യപ്രബോധനത്തിലെ അവസാനവാക്കുകളാണിവ; ദേവാലയം വിട്ടുപോകുന്നതിനു മുമ്പ് (24:1) അവിടെവച്ചു പറയുന്നത്. “നിയമജ്ഞരെയും ഫരിസേയരെയും” അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്ന ദുരിതവചനങ്ങളുടെ പരമ്പരയാണ് ഈ അധ്യായം. സ്നേഹംകൊണ്ടു സ്വന്തം ജനത്തെ ശാസിച്ച പ്രവാചകന്മാരുടെ കഠിനഭാഷയാണ് അത്; ഒരു കുടുംബത്തിനുള്ളിലെ തർക്കവുമാണ്. ഈശോ യഹൂദനായിരുന്നു; പല കാര്യങ്ങളിലും ഫരിസേയരോട് അവിടുന്നു യോജിച്ചിരുന്നു (23:2–3 കാണുക; CCC 575–576). മത്തായിയുടെ മൂർച്ചയിൽ, ക്രൈസ്തവരായ യഹൂദരും സിനഗോഗിലെ നേതാക്കളും വേർപിരിഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ കാലത്തെ വേദനാജനകമായ സംഘർഷവും പ്രതിഫലിക്കുന്നുണ്ടെന്നു പല പണ്ഡിതരും കരുതുന്നു.
പ്രവാചകരെ തിരസ്കരിച്ചതും വധിച്ചതും ഇസ്രായേലിന്റെ വിശുദ്ധഗ്രന്ഥങ്ങൾതന്നെ ഏറ്റുപറയുന്നുണ്ട് (നെഹെമിയാ 9:26; 2 ദിനവൃത്താന്തം 36:15–16). ഈശോ ഈ ചരിത്രത്തിനു പുറത്തുനിന്നു കുറ്റം ചുമത്തുകയല്ല. തിരസ്കരിക്കപ്പെട്ട സന്ദേശവാഹകരിൽ അവസാനത്തവനായി അവിടുന്ന് അതിനുള്ളിൽ നിൽക്കുന്നു; ആ നഗരത്തെ ഓർത്തു വിലപിക്കുന്നു.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“അതുകൊണ്ട്, ഇതാ, പ്രവാചകൻമാരെയും ജ്ഞാനികളെയും നിയമജ്ഞരെയും ഞാൻ നിങ്ങളുടെ അടുക്കലേക്കയയ്ക്കുന്നു.” (23:34)
“ഞാൻ അയയ്ക്കുന്നു”: ഈശോ ദൈവത്തിന്റെ അധികാരത്തോടെ സംസാരിക്കുന്നു. മത്തായിയുടെ വായനക്കാർ സ്വന്തം പ്രേഷിതരെ ഇവിടെ തിരിച്ചറിഞ്ഞിരിക്കും (10:17, 23 താരതമ്യം ചെയ്യുക); ക്രൈസ്തവർ ഈ വാക്യത്തിൽ സ്തേഫാനോസിനെ പണ്ടേ കേട്ടിട്ടുണ്ട്.
“നിരപരാധനായ ആബേലിന്റെ രക്തം മുതൽ ദേവാലയത്തിനും ബലിപീഠത്തിനും മധ്യേ വച്ചു നിങ്ങൾ വധിച്ച ബറാക്കിയായുടെ പുത്രനായ സഖറിയായുടെ രക്തംവരെ,” (23:35)
ബൈബിളിലെ ആദ്യത്തെ കൊലപാതകമാണ് ആബേലിന്റേത്. ദേവാലയാങ്കണത്തിൽ കൊല്ലപ്പെട്ട സഖറിയാ (2 ദിനവൃത്താന്തം 24:20–22) ഒരുപക്ഷേ അവസാനത്തേതായി ഉദ്ദേശിക്കപ്പെടുന്നു; ഹീബ്രു ബൈബിൾ അതിന്റെ സാധാരണ ക്രമത്തിൽ അവസാനിക്കുന്നതു ദിനവൃത്താന്തത്തോടെയാണ്. അവിടെ അദ്ദേഹം യഹോയാദായുടെ പുത്രനാണ്; ബെരേക്കിയായുടെ പുത്രനായ സഖറിയാ പ്രവാചകനാണ് (സഖറിയാ 1:1). മത്തായിയുടെ വാക്കുകൾ ഇരുവരെയും ഒന്നിപ്പിച്ചേക്കാം. “നിങ്ങൾ” എന്നത് ആ തലമുറയിലെ നേതാക്കളോടുള്ള പ്രവാചകഭാഷയാണ്; യഹൂദജനത്തിനു മുഴുവനുമെതിരേയുള്ള കുറ്റാരോപണമല്ല.
“ജറുസലെം, ജറുസലെം, പ്രവാചകൻമാരെ വധിക്കുകയും നിന്റെ അടുത്തേക്ക് അയയ്ക്കപ്പെടുന്നവരെ കല്ലെറിയുകയും ചെയ്യുന്നവളേ, പിടക്കോഴി കുഞ്ഞുങ്ങളെ ചിറകുകൾക്കുള്ളിൽ കാത്തുകൊള്ളുന്നതുപോലെ നിന്റെ സന്തതികളെ ഒരുമിച്ചുകൂട്ടാൻ ഞാൻ എത്രയോ പ്രാവശ്യം ആഗ്രഹിച്ചു! പക്ഷേ, നിങ്ങൾ വിസമ്മതിച്ചു.” (23:37)
ഇരട്ടിച്ച പേര് ദുഃഖത്തിന്റെ സ്വരമാണ് (ദാവീദിന്റെ “എന്റെ മകനേ, അബ്സലോമേ”, 2 സാമുവൽ 18:33 താരതമ്യം ചെയ്യുക). അയയ്ക്കപ്പെടുന്നവരെ കല്ലെറിയുന്നു: ശ്ലീഹന്മാരുടെ നടപടികളിൽ ഈ നിരയിലെ അടുത്തവൻ സ്തേഫാനോസാണ്.
“ഇതാ, നിങ്ങളുടെ ഭവനം പരിത്യക്തവും ശൂന്യവുമായിത്തീർന്നിരിക്കുന്നു.” (23:38)
“നിങ്ങളുടെ ഭവനം” ദേവാലയമാണ്; നഗരത്തെയും അതിലെ ജനത്തെയും അർഥമാക്കാം. ജറെമിയാ 22:5-ന്റെ പ്രതിധ്വനിയുണ്ട്. എ.ഡി. 70-ൽ റോമാക്കാർ ദേവാലയം നശിപ്പിച്ചു. ഈശോ സംസാരിക്കുന്നതു ദുഃഖത്തോടെയാണ്, സംതൃപ്തിയോടെയല്ല.
“കർത്താവിന്റെ നാമത്തിൽ വരുന്നവൻ അനുഗൃഹീതനാണ് എന്നു നിങ്ങൾ പറയുന്നതുവരെ ഇനി നിങ്ങൾ എന്നെ കാണുകയില്ല.” (23:39)
അവസാനവാക്കു നാശമല്ല. ഈ വാക്യം ഉദ്ധരിക്കുന്നത് തീർഥാടകരുടെ സ്വാഗതവചനമായ സങ്കീർത്തനം 118:26 ആണ്; സ്വീകരണത്തിന്റെ ഒരു ദിവസത്തിലേക്ക് അതു നോക്കുന്നു.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
ആബേലിന്റെ രക്തത്തെ മതബോധനഗ്രന്ഥം സ്വർഗത്തിലേക്കു നിലവിളിക്കുന്ന പാപങ്ങളിൽ എണ്ണുന്നു (CCC 1867). ഈശോയുടെ പീഡാസഹനത്തിന്റെ കുറ്റം അന്നു ജീവിച്ചിരുന്ന എല്ലാ യഹൂദരുടെയോ ഇന്നത്തെ യഹൂദരുടെയോ മേൽ ചുമത്താനാവില്ലെന്ന് അത് ഉറപ്പിച്ചു പഠിപ്പിക്കുന്നു (CCC 597; നോസ്ത്ര ഏത്താത്തെ 4). മഹത്വപൂർണനായ മിശിഹായുടെ ആഗമനം “ഇസ്രായേൽ മുഴുവനും” അവിടുത്തെ തിരിച്ചറിയുന്നതുവരെ ചരിത്രത്തിന്റെ ഓരോ നിമിഷത്തിലും നീട്ടിവയ്ക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്നും അതു പറയുന്നു (CCC 674, റോമാ 11-നോടൊപ്പം ഈ വാക്യവും സൂചിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്). ദൈവത്തിന്റെ ദാനങ്ങളും വിളിയും പിൻവലിക്കപ്പെടുന്നില്ലെന്നു വിശുദ്ധ പൗലോസ് പറയുന്നു (റോമാ 11:29). പിടക്കോഴിയുടെ ചിത്രം വിശുദ്ധ അഗസ്റ്റിന് ഏറെ പ്രിയപ്പെട്ടതായിരുന്നു: കുഞ്ഞുങ്ങളെ പരിചരിച്ച് ഇത്ര വ്യക്തമായി ക്ഷീണിക്കുന്ന മറ്റൊരു പക്ഷിയില്ല; അങ്ങനെ നമുക്കുവേണ്ടി ബലഹീനയായിത്തീർന്ന ദൈവജ്ഞാനത്തെ അവൾ ചിത്രീകരിക്കുന്നു (ആശയം).
ദൈവം എല്ലാം കാണുന്നുവെങ്കിൽ നാബോത്തും സ്തേഫാനോസും മരിക്കാൻ എന്തിന് അവിടുന്ന് അനുവദിച്ചു?
വിശുദ്ധഗ്രന്ഥം ഇത് ഒറ്റവാക്യത്തിൽ വിശദീകരിക്കുന്നില്ല. എന്നാൽ ദൈവം നിശ്ശബ്ദനല്ലെന്ന് അതു കാണിക്കുന്നു: അവിടുന്ന് ഏലിയായെ മുന്തിരിത്തോട്ടത്തിലേക്ക് അയയ്ക്കുന്നു; സ്തേഫാനോസിനുവേണ്ടി സ്വർഗം തുറക്കുന്നു. നിരപരാധികൾ മറക്കപ്പെടുന്നില്ല; അവിടുത്തെ മുമ്പിൽ അവരുടെ രക്തത്തിനു സ്വരമുണ്ട്. ദൈവംതന്നെ നിരപരാധരുടെ സഹനത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്ന കുരിശും ഉത്ഥാനവുമാണ് ക്രൈസ്തവനുള്ള പൂർണമായ ഉത്തരം. തിന്മയ്ക്ക് എളുപ്പമുള്ള ഉത്തരമില്ലെന്നും ക്രൈസ്തവസന്ദേശം മുഴുവനുമാണ് അതിനുള്ള മറുപടിയെന്നും മതബോധനഗ്രന്ഥം പറയുന്നു (CCC 309).
മത്തായി 23-ഓ സ്തേഫാനോസിന്റെ മരണമോ യഹൂദജനത്തെ കുറ്റക്കാരാക്കുന്നുണ്ടോ?
ഇല്ല. ഈശോയും സ്തേഫാനോസും പൗലോസും ആദ്യവിശ്വാസികളും യഹൂദരായിരുന്നു. സ്തേഫാനോസിനെ കൊന്നവർ ഒരിടത്തെ ക്ഷുഭിതമായ ഒരു ജനക്കൂട്ടമായിരുന്നു. യഹൂദരെ തിരസ്കൃതരോ ശപിക്കപ്പെട്ടവരോ ആയി അവതരിപ്പിക്കരുതെന്നും ആ സംഭവങ്ങളുടെ കുറ്റം അക്കാലത്തെ എല്ലാ യഹൂദരുടെയോ ഇന്നത്തെ യഹൂദരുടെയോമേൽ ചുമത്താനാവില്ലെന്നും സഭ പഠിപ്പിക്കുന്നു (നോസ്ത്ര ഏത്താത്തെ 4; CCC 597–598). ഈ ഭാഗങ്ങൾ ഓരോ വിശ്വാസിയെയും ആത്മപരിശോധനയ്ക്കു വിളിക്കുന്നു: ഞാൻ എവിടെയാണ് ചെവി പൊത്തിയത്?
ലത്തീൻ കലണ്ടർ ഡിസംബർ 26-ന് ആചരിക്കുന്ന സ്തേഫാനോസിനെ ദനഹാക്കാലത്ത് ഓർക്കുന്നത് എന്തുകൊണ്ട്?
മിശിഹായെ അറിയിച്ചവർക്കാണ് പൗരസ്ത്യ സുറിയാനി പാരമ്പര്യം ഈ കാലത്തിലെ വെള്ളിയാഴ്ചകൾ നൽകുന്നത്. രക്തസാക്ഷി സാക്ഷിയാണ്; അതിനാൽ മിശിഹായുടെ വെളിപ്പെടലിന്റെ കാലം അദ്ദേഹത്തിന് ചേർന്നതാണ്. ഒരേ വിശുദ്ധനെ രണ്ടു കലണ്ടറുകൾ വ്യത്യസ്ത കോണുകളിൽനിന്ന് ആദരിക്കുന്നു: നമുക്കായി ജനിച്ച ശിശുവിന്റെ അരികിൽ ലത്തീൻ കലണ്ടർ ആദ്യരക്തസാക്ഷിയെ നിർത്തുന്നു; കർത്താവിനെ അറിയിച്ച സാക്ഷികളുടെ നിരയിൽ നമ്മുടേത് അദ്ദേഹത്തെ നിർത്തുന്നു.
നമ്മുടെ പാരമ്പര്യത്തിൽ രക്തസാക്ഷി സഹദായാണ്; സാക്ഷി എന്നർഥമുള്ള സുറിയാനി വാക്കിൽനിന്നാണ് അത്; സ്തേഫാനോസിന്റെ കഥയിലെ മർത്തുസ് എന്ന ഗ്രീക്ക് വാക്കുപോലെതന്നെ. സീറോ മലബാർ ചെവികൾക്ക് “സഹദാ” പഴക്കവും പ്രിയവുമുള്ള പേരാണ്. സ്തേഫാനോസ് നിന്നിടത്താണ് വിശുദ്ധ കുർബാന നിൽക്കുന്നത്: അദ്ദേഹം സ്വർഗം തുറന്നുകണ്ടു; ദൈവത്തിന്റെ വലത്തുഭാഗത്ത് ഈശോയെ കണ്ടു; അതേ കർത്താവിന്റെ മുമ്പിലാണ് നാം പ്രാർഥിക്കുന്നത്. പല ദേശങ്ങളിലും ഇന്നു മിശിഹായ്ക്കുവേണ്ടി സഹിക്കുന്നവർ നമ്മുടെ സഹോദരങ്ങളാണ്. നാം അവർക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കുന്നു; സ്തേഫാനോസിനോടു ചേർന്ന്, അവരെ ദ്രോഹിക്കുന്നവർക്കുവേണ്ടിയും പ്രാർഥിക്കുന്നു. ഭൂമിയെച്ചൊല്ലിയോ പഴയൊരു മുറിവിനെച്ചൊല്ലിയോ തർക്കമുള്ള കുടുംബത്തിന് ഇന്നത്തെ വായനകൾ വളരെ അടുത്താണ്: നാബോത്തിന്റെ കഥ അത്യാഗ്രഹത്തെക്കുറിച്ചു മുന്നറിയിപ്പു നൽകുന്നു; പ്രതികാരത്തിൽനിന്നുള്ള വഴി സ്തേഫാനോസിന്റെ പ്രാർഥന കാണിക്കുന്നു.