5 ഏപ്രിൽ 2027 · സീറോ മലബാർ റീത്ത്
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുകകൂടാതെ: ലത്തീൻ റീത്ത് · സീറോ മലങ്കര റീത്ത് · English
“അപ്പോൾ അവരുടെ കണ്ണു തുറക്കപ്പെട്ടു. അവർ അവനെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. പക്ഷേ, അവൻ അവരുടെ മുമ്പിൽനിന്ന് അപ്രത്യക്ഷനായി.” ലൂക്കാ 24:31
ഉയിർപ്പിന്റെ എട്ടാമിടം കഴിഞ്ഞു. സഭ വീണ്ടും സാധാരണ തിങ്കളാഴ്ചകളിലേക്കു മടങ്ങുകയാണ്: ജോലിസ്ഥലത്തേക്ക്, സ്കൂളിലേക്ക്, ചന്തയിലേക്ക്, ബസ് സ്റ്റാൻഡിലേക്ക്. ഉയിർപ്പുകാലത്തിലെ ഈ രണ്ടാം ആഴ്ചയിലെ വായനകൾ ഈ മടക്കയാത്രയ്ക്കായി തിരഞ്ഞെടുത്തവയാണ്. വഴക്കുകളുള്ള ഒരു ഇടവകയിൽ, പിണക്കങ്ങളുള്ള ഒരു കുടുംബത്തിൽ, ക്ഷീണിതരായ രണ്ടു ശിഷ്യന്മാർ നടക്കുന്ന ഒരു വഴിയിൽ ഉയിർപ്പ് എങ്ങനെയിരിക്കും എന്ന് അവ ചോദിക്കുന്നു. ആരാധകസംഘങ്ങളായി പിളർന്നുപോയ ഒരു ഇടവകയെക്കുറിച്ചാണ് പൗലോസ് ശ്ലീഹാ ആദ്യം പറയുന്നത്. ക്ലോയെയുടെ (Chloe) വീട്ടുകാർ വഴി വാർത്ത അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചെവിയിലെത്തി: “എന്റെ സഹോദരരേ, നിങ്ങളുടെയിടയിൽ തർക്കങ്ങൾ ഉണ്ടെന്നു ക്ളോയെയുടെ ബന്ധുക്കൾ എന്നെ അറിയിച്ചിരിക്കുന്നു.” “ഞാൻ പൗലോസിൻേറതാണ്, ഞാൻ അപ്പോളോസിൻേറതാണ്, ഞാൻ കേപ്പായുടേതാണ്, ഞാൻ ക്രി സ്തുവിൻേറതാണ് എന്നിങ്ങനെ നിങ്ങളോരോരുത്തരും പറയുന്നതിനെയാണ് ഞാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്.” ഓരോ കൂട്ടരും തങ്ങൾക്ക് ഇഷ്ടപ്പെട്ട പ്രസംഗകനെ തിരഞ്ഞെടുത്തിരുന്നു; ‘ഞാൻ മിശിഹായുടേതാണ്’ എന്നു പറഞ്ഞവർപോലും കർത്താവിനെ ഒരു കക്ഷിയുടെ ചിഹ്നമാക്കി മാറ്റി. എല്ലാം മുറിച്ചുകടക്കുന്ന മൂന്നു ചെറുചോദ്യങ്ങളാണ് ശ്ലീഹായുടെ മറുപടി: “ക്രിസ്തു വിഭജിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നുവോ? നിങ്ങൾക്കുവേണ്ടി ക്രൂശിത നായതു പൗലോസാണോ? പൗലോസിന്റെ നാമത്തിലാണോ നിങ്ങൾ ജ്ഞാനസ്നാനം സ്വീകരിച്ചത്?” നമുക്കുവേണ്ടി മരിച്ച ഒരേയൊരു കർത്താവേയുള്ളു; നാം മാമ്മോദീസാ സ്വീകരിച്ച ഒരേയൊരു നാമവും. തന്റെ പേരു പറഞ്ഞ് ആരും കക്ഷിയുണ്ടാക്കാതിരിക്കാൻ, വളരെ കുറച്ചുപേരെ മാത്രമേ താൻ മാമ്മോദീസാ മുക്കിയുള്ളു എന്നതിനു പോലും അദ്ദേഹം ദൈവത്തിനു നന്ദി പറയുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ദൗത്യം മറ്റൊന്നായിരുന്നു: “എന്തെന്നാൽ, ക്രിസ്തു എന്നെ അയച്ചത് സ്നാനം നൽകുവാനല്ല, സുവിശേഷം പ്രസംഗിക്കാനാണ്. എന്നാൽ, വാഗ്വിലാസത്തോടെയല്ല; ആയിരുന്നെങ്കിൽ ക്രിസ്തുവിന്റെ കുരിശു വ്യർഥമാകുമായിരുന്നു.” പ്രസംഗകരെച്ചൊല്ലി തർക്കിക്കുന്ന സഭ, തന്റെ ക്രൂശിതനും ഉയിർത്തവനുമായ കർത്താവിനെ മറന്നുപോയിരിക്കുന്നു. എല്ലാവരും ഒരേ വൈദികനെയോ ഒരേ ശൈലിയെയോ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നതല്ല ഐക്യം; കുരിശിലേക്കും ശൂന്യമായ കല്ലറയിലേക്കും ഒരുമിച്ചു നോക്കുന്നതിന്റെ ഫലമാണത്.
സുവിശേഷം നമ്മെ ഉയിർപ്പുഞായറിന്റെ സന്ധ്യയിലേക്ക്, എമ്മാവൂസിലേക്കുള്ള വഴിയിലേക്കു തിരികെ കൊണ്ടുപോകുന്നു. വിശുദ്ധലിഖിതങ്ങൾ വിശദീകരിച്ചുകൊടുത്ത ഒരു അപരിചിതനോടൊപ്പം രണ്ടു ശിഷ്യന്മാർ കുറെ ദൂരം നടന്നുകഴിഞ്ഞു. ഇപ്പോൾ അവർ തങ്ങളുടെ ഗ്രാമത്തിലെത്തുന്നു: “അവർ എത്തേണ്ടിയിരുന്ന ഗ്രാമത്തോടടുത്തു. അവനാകട്ടെയാത്ര തുടരുകയാണെന്നു ഭാവിച്ചു.” ഉയിർത്ത കർത്താവ് ആരുടെമേലും തന്റെ കൂട്ട് അടിച്ചേൽപിക്കുന്നില്ല. ക്ഷണിക്കപ്പെടാൻ അവിടുന്നു കാത്തുനിൽക്കുന്നു. “അവർ അവനെ നിർബന്ധിച്ചുകൊണ്ടു പറഞ്ഞു: ഞങ്ങളോടുകൂടെ താമസിക്കുക. നേരം വൈകുന്നു; പകൽ അസ്തമിക്കാറായി. അവൻ അവരോടുകൂടെ താമസിക്കുവാൻ കയറി.” ഞങ്ങളോടുകൂടെ താമസിക്കുക എന്ന ആ പ്രാർഥന അന്നുമുതൽ ക്രൈസ്തവരുടെ അധരങ്ങളിലുണ്ട്; ഓരോ സന്ധ്യയുടെയും, വെളിച്ചം മങ്ങുന്നുവെന്നു തോന്നുന്ന ഓരോ ജീവിതത്തിന്റെയും പ്രാർഥനയാണത്. തുടർന്ന്, കഥ മുഴുവൻ ലക്ഷ്യമിട്ടു നീങ്ങിയ ആ നിമിഷം: “അവരോടൊപ്പം ഭക്ഷണത്തിനിരുന്നപ്പോൾ, അവൻ അപ്പം എടുത്ത് ആശീർവ്വദിച്ച് മുറിച്ച് അവർക്കുകൊടുത്തു.” “അപ്പോൾ അവരുടെ കണ്ണു തുറക്കപ്പെട്ടു. അവർ അവനെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. പക്ഷേ, അവൻ അവരുടെ മുമ്പിൽനിന്ന് അപ്രത്യക്ഷനായി.” എടുത്തു, ആശീർവദിച്ചു, മുറിച്ചു, കൊടുത്തു: അന്ത്യത്താഴത്തിന്റെ, ഓരോ വിശുദ്ധ കുർബാനയുടെയും ക്രിയകളാണിവ. മുഖം കണ്ടല്ല, അപ്പംകൊണ്ട് അവിടുന്നു ചെയ്തതു കണ്ടാണ് അവർ അവിടുത്തെ തിരിച്ചറിഞ്ഞത്. തിരിച്ചറിഞ്ഞ ഉടനെ പഴയ രീതിയിൽ അവിടുന്ന് അവർക്കു ദൃശ്യനല്ലാതായി; കാരണം, ഇനിമുതൽ അപ്പം മുറിക്കലിലാണ് അവിടുന്ന് അവർക്കു സന്നിഹിതനാകുന്നത്.
പിന്നീടു സംഭവിക്കുന്നതാണ് ക്രൈസ്തവജീവിതത്തിന്റെ രൂപം. “അവർ പരസ്പരം പറഞ്ഞു: വഴിയിൽവച്ച് അവൻ വിശുദ്ധലിഖിതം വിശദീകരിച്ചുകൊണ്ട് നമ്മോടു സംസാരിച്ചപ്പോൾ നമ്മുടെ ഹൃദയം ജ്വലിച്ചിരുന്നില്ലേ?” “അവർ അപ്പോൾത്തന്നെ എഴുന്നേറ്റ് ജറുസലെമിലേക്കു തിരിച്ചുപോയി;” രാത്രിയായിരുന്നു, വഴി ദൂരവുമായിരുന്നു; എങ്കിലും ജ്വലിക്കുന്ന ഹൃദയത്തിനു പ്രഭാതംവരെ കാത്തിരിക്കാനാവില്ല. ഒരുമിച്ചുകൂടിയിരിക്കുന്ന സമൂഹത്തെ അവർ കണ്ടെത്തുന്നു; തങ്ങളുടെ വാർത്ത പറയുംമുൻപേ അവർ കേൾക്കുന്നു: “കർത്താ വു സത്യമായും ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റു; ശിമയോനു പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു” തുടർന്ന് അവർ തങ്ങളുടെ അനുഭവം പങ്കുവയ്ക്കുന്നു: “വഴിയിൽവച്ചു സംഭവിച്ചതും അപ്പം മുറിക്കുമ്പോൾ തങ്ങൾ അവനെ തിരിച്ചറിഞ്ഞതും അവരും വിവരിച്ചു.” ഈ ചലനം ശ്രദ്ധിക്കുക: ദുഃഖത്തോടെ ജറുസലെമിൽനിന്ന് അകലേക്ക്, ആനന്ദത്തോടെ ജറുസലെമിലേക്കു തിരികെ; ചിതറിപ്പോയ രണ്ടു ശിഷ്യന്മാരിൽനിന്ന് പത്രോസിനുചുറ്റും ഒന്നിച്ചുകൂടിയ സഭയിലേക്ക്. ഉയിർത്ത കർത്താവ് ഭിന്നതകൾ സുഖപ്പെടുത്തുന്നതു തർക്കംകൊണ്ടല്ല, തന്റെ ജനത്തെ ഒരേ മേശയ്ക്കുചുറ്റും ഒരുമിച്ചുകൂട്ടിക്കൊണ്ടാണ്. വഴക്കിടുന്ന കോറിന്തോസുകാർക്കും ഏകാകികളായ ആ രണ്ടു ശിഷ്യന്മാർക്കും ഒരേ മരുന്നാണു വേണ്ടത്. സീറോ മലബാർ വിശുദ്ധ കുർബാനയിൽ അനാഫൊറയ്ക്കുശേഷം പുരോഹിതൻ തിരുവോസ്തി മുറിച്ച്, അതുകൊണ്ടു തിരുരക്തത്തിൽ റൂശ്മാ ചെയ്ത്, അവ വീണ്ടും ഒന്നിപ്പിക്കുന്നു: മരിച്ചവൻ ജീവിക്കുന്നതിനാൽ മുറിക്കപ്പെട്ട ശരീരവും ചിന്തപ്പെട്ട രക്തവും ഒന്നാകുന്നു. ആ ബലിപീഠത്തിനുചുറ്റും ഒരുമിച്ചുകൂടുന്ന ഓരോ ഇടവകയും, അതിന്റെ എല്ലാ വഴക്കുകളോടുംകൂടെ, ഒന്നാക്കപ്പെടുകയാണ്.
വിഷയം: “അപ്പോൾ അവരുടെ കണ്ണു തുറക്കപ്പെട്ടു. അവർ അവനെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. പക്ഷേ, അവൻ അവരുടെ മുമ്പിൽനിന്ന് അപ്രത്യക്ഷനായി.”
ഭിന്നിച്ച ഒരു ഇടവക, ക്ഷണിക്കപ്പെടാൻ കാത്തുനിൽക്കുന്ന കർത്താവ്, അപ്പം മുറിക്കൽ, സമൂഹത്തിലേക്കു മടങ്ങിയോടുന്ന ജ്വലിക്കുന്ന ഹൃദയങ്ങൾ.
“സഹോദരർ ഏകമനസ്സായി ഒരുമിച്ചുവസിക്കുന്നത് എത്ര വിശിഷ്ടവുംസന്തോഷപ്രദവുമാണ്!” സങ്കീർത്തനം 133:1
“ക്രിസ്തു വിഭജിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നുവോ? നിങ്ങൾക്കുവേണ്ടി ക്രൂശിത നായതു പൗലോസാണോ? പൗലോസിന്റെ നാമത്തിലാണോ നിങ്ങൾ ജ്ഞാനസ്നാനം സ്വീകരിച്ചത്?” 1 കോറിന്തോസ് 1:13
ജീവിതത്തിൽ: ഇടവകയിൽ നിനക്ക് അഭിപ്രായവ്യത്യാസമുള്ള ഒരാൾക്കുവേണ്ടി ഈ ആഴ്ച പേരുചൊല്ലി പ്രാർഥിക്കുക.
“കർത്താവ് അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: ജ്ഞാനി തന്റെ ജ്ഞാനത്തിൽ അഹങ്കരിക്കാതിരിക്കട്ടെ. ബലവാൻ തന്റെ ബലത്തിൽ പ്രശംസിക്കാതിരിക്കട്ടെ. സമ്പന്നൻ തന്റെ സമ്പത്തിൽ വലിപ്പം ഭാവിക്കാതിരിക്കട്ടെ.” ജറെമിയാ 9:23
“എന്തെന്നാൽ, ക്രിസ്തു എന്നെ അയച്ചത് സ്നാനം നൽകുവാനല്ല, സുവിശേഷം പ്രസംഗിക്കാനാണ്. എന്നാൽ, വാഗ്വിലാസത്തോടെയല്ല; ആയിരുന്നെങ്കിൽ ക്രിസ്തുവിന്റെ കുരിശു വ്യർഥമാകുമായിരുന്നു.” 1 കോറിന്തോസ് 1:17
ജീവിതത്തിൽ: ഇനി ഒരു പ്രസംഗകനെ പുകഴ്ത്തുകയോ വിമർശിക്കുകയോ ചെയ്യുംമുൻപ്, അദ്ദേഹത്തിലൂടെ കർത്താവ് എന്നോട് എന്തു പറഞ്ഞു എന്നു ചോദിക്കുക.
“യജമാനനേ, അങ്ങ് എന്നിൽ സംപ്രീതനെങ്കിൽ അങ്ങയുടെ ദാസനെ കടന്നുപോകരുതേ!” ഉൽപത്തി 18:3
“അവർ അവനെ നിർബന്ധിച്ചുകൊണ്ടു പറഞ്ഞു: ഞങ്ങളോടുകൂടെ താമസിക്കുക. നേരം വൈകുന്നു; പകൽ അസ്തമിക്കാറായി. അവൻ അവരോടുകൂടെ താമസിക്കുവാൻ കയറി.” ലൂക്കാ 24:29
ജീവിതത്തിൽ: ‘കർത്താവേ, ഞങ്ങളോടുകൂടെ താമസിക്കണമേ’ എന്നത് ഈ ആഴ്ച നിന്റെ രാത്രിപ്രാർഥനയാക്കുക.
“കർത്താവ് എത്രനല്ലവനെന്നുരുചിച്ചറിയുവിൻ; അവിടുത്തെ ആശ്രയിക്കുന്നവൻ ഭാഗ്യവാൻ.” സങ്കീർത്തനം 34:8
“വഴിയിൽവച്ചു സംഭവിച്ചതും അപ്പം മുറിക്കുമ്പോൾ തങ്ങൾ അവനെ തിരിച്ചറിഞ്ഞതും അവരും വിവരിച്ചു.” ലൂക്കാ 24:35
ജീവിതത്തിൽ: ഈ ആഴ്ച ഒരു ദിവസം വിശുദ്ധ കുർബാനയിൽ പങ്കെടുത്ത് ജ്വലിക്കുന്ന ഹൃദയത്തോടെ അവിടുത്തെ സ്വീകരിക്കുക.
ഉയിർത്ത കർത്താവ് നമ്മുടെ ഭിന്നതകൾ സുഖപ്പെടുത്തുന്നത് നമ്മെ ഒരേ മേശയ്ക്കുചുറ്റും ഒരുമിച്ചുകൂട്ടിയാണ്.
ക്ഷണിക്കപ്പെടാൻ അവിടുന്നു കാത്തുനിൽക്കുന്നു; എല്ലാ സന്ധ്യയിലും നമുക്കു പറയാം: ഞങ്ങളോടുകൂടെ താമസിക്കണമേ.
തീരുമാനം: ഈ ആഴ്ച എല്ലാ രാത്രിയും ‘കർത്താവേ, ഞങ്ങളോടുകൂടെ താമസിക്കണമേ’ എന്നു പ്രാർഥിക്കുക; ഒരു ദിവസമെങ്കിലും വിശുദ്ധ കുർബാനയിൽ പങ്കെടുക്കുക; ഒരു ഭിന്നത പരിഹരിക്കാൻ ഒരു ചുവടുവയ്ക്കുക.
പ്രിയരേ, ഉയിർപ്പിന്റെ എട്ടാമിടം കഴിഞ്ഞു; നാം വീണ്ടും സാധാരണ തിങ്കളാഴ്ചകളിലേക്കു മടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. സാധാരണ ജീവിതത്തിൽ ഉയിർപ്പ് എങ്ങനെയിരിക്കുമെന്ന് ഇന്നത്തെ വായനകൾ കാണിച്ചുതരുന്നു: വഴക്കുകളുള്ള ഒരു ഇടവകയിലും, ക്ഷീണിതരായ രണ്ടു ശിഷ്യന്മാർ നടക്കുന്ന ഒരു വഴിയിലും.
കോറിന്തോസുകാർ ഭിന്നിച്ചിരിക്കുന്നുവെന്നു പൗലോസ് ശ്ലീഹാ കേൾക്കുന്നു: ഞാൻ പൗലോസിന്റേത്, ഞാൻ അപ്പോളോസിന്റേത്, ഞാൻ കേപ്പായുടേത്. അദ്ദേഹം ചോദിക്കുന്നു: മിശിഹാ വിഭജിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നുവോ? നിങ്ങൾക്കുവേണ്ടി ക്രൂശിക്കപ്പെട്ടതു പൗലോസാണോ? നമുക്കുവേണ്ടി മരിച്ച ഒരേയൊരു കർത്താവേയുള്ളു; നാം മാമ്മോദീസാ സ്വീകരിച്ച ഒരേയൊരു നാമവും.
ഇതിന്റെ നമ്മുടേതായ പതിപ്പുകൾ നമുക്കുമുണ്ട്: എന്റെ അച്ചൻ, എന്റെ ഗ്രൂപ്പ്, കുടുംബത്തിലെ എന്റെ പക്ഷം. ശ്ലീഹാ പറയുന്നു: കുരിശിലേക്കു നോക്കുക. ക്രൂശിതനും ഉയിർത്തവനുമായ കർത്താവിലേക്കു നാം ഒരുമിച്ചു നോക്കുമ്പോൾ നമ്മുടെ ചെറിയ കക്ഷികൾക്ക് ശക്തി നഷ്ടപ്പെടുന്നു.
സുവിശേഷത്തിൽ രണ്ടു ശിഷ്യന്മാർ ഒരു അപരിചിതനോടൊപ്പം എമ്മാവൂസിലേക്കു നടക്കുന്നു. ഗ്രാമത്തിലെത്തിയപ്പോൾ അവിടുന്നു യാത്ര തുടരുന്നതായി ഭാവിക്കുന്നു; അവർ അപേക്ഷിക്കുന്നു: ഞങ്ങളോടുകൂടെ താമസിക്കുക, നേരം വൈകുന്നു. കർത്താവു ക്ഷണിക്കപ്പെടാൻ കാത്തുനിൽക്കുന്നു.
ഭക്ഷണമേശയിൽ അവിടുന്ന് അപ്പമെടുത്ത് ആശീർവദിച്ചു മുറിച്ച് അവർക്കു കൊടുത്തു; അവരുടെ കണ്ണുകൾ തുറക്കപ്പെട്ടു. ഓരോ വിശുദ്ധ കുർബാനയിലും നാം അവിടുത്തെ തിരിച്ചറിയുന്നതുപോലെ, അപ്പം മുറിക്കലിൽ അവർ അവിടുത്തെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അപ്പോൾത്തന്നെ അവർ ജറുസലെമിൽ ഒരുമിച്ചുകൂടിയ സമൂഹത്തിലേക്ക് ഓടിയെത്തി.
ഈ ആഴ്ച എല്ലാ സന്ധ്യയിലും നമുക്ക് അവിടുത്തെ ക്ഷണിക്കാം: കർത്താവേ, ഞങ്ങളോടുകൂടെ താമസിക്കണമേ. അവിടുന്നു നമ്മെ ഒന്നാക്കാൻ, ഒരു പിണക്കമെങ്കിലും നമുക്ക് അവിടുത്തെ മേശയിലേക്കു കൊണ്ടുവരാം. ഹല്ലേലൂയാ! ആമേൻ.
കുഞ്ഞുങ്ങളേ, ഈശോയുടെ രണ്ടു കൂട്ടുകാർക്ക് വഴിയിൽവച്ച് അവിടുത്തെ മനസ്സിലായില്ല. എന്നാൽ അത്താഴത്തിന് അവിടുന്ന് അപ്പം മുറിച്ചപ്പോൾ അവർ അവിടുത്തെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു! വിശുദ്ധ കുർബാനയിൽ അച്ചൻ തിരുവോസ്തി മുറിക്കുമ്പോൾ ഈശോ നമുക്കുവേണ്ടിയും അവിടെയുണ്ട്.
ഇന്നു രാത്രി ഉറങ്ങുംമുൻപ് ഒരു ചെറിയ പ്രാർഥന ചൊല്ലൂ: ‘ഈശോയേ, ഞങ്ങളോടൊപ്പം താമസിക്കണമേ!’
മരിച്ചവരിൽനിന്ന് ഉയിർത്ത കർത്താവീശോമിശിഹായേ, വഴിയിൽ അങ്ങയുടെ ശിഷ്യന്മാരോടൊപ്പം അങ്ങു നടക്കുകയും അപ്പം മുറിക്കലിൽ അവർക്കു സ്വയം വെളിപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു. ഞങ്ങളോടുകൂടെ താമസിക്കണമേ; നേരം വൈകുന്നു. വിശുദ്ധലിഖിതങ്ങൾ ഞങ്ങൾക്കു തുറന്നുതരണമേ; ഞങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങളെ ജ്വലിപ്പിക്കണമേ; ഞങ്ങളുടെ ഇടവകകളിലും കുടുംബങ്ങളിലുമുള്ള ഭിന്നതകൾ സുഖപ്പെടുത്തണമേ. അങ്ങനെ, ഞങ്ങൾക്കുവേണ്ടി ക്രൂശിക്കപ്പെട്ടവനും പിതാവിനോടും പരിശുദ്ധാത്മാവിനോടുംകൂടെ എന്നേക്കും ജീവിക്കുന്നവനുമായ അങ്ങയിൽ ഞങ്ങൾ ഒന്നാകട്ടെ. ആമേൻ. ഹല്ലേലൂയാ!