4 നവംബർ 2026 · സീറോ മലങ്കര റീത്ത്
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുകകൂടാതെ: ലത്തീൻ റീത്ത് · സീറോ മലബാർ റീത്ത് · English
“നിങ്ങൾ വിധിക്കരുത്; നിങ്ങളും വിധിക്കപ്പെടുകയില്ല. കുറ്റാരോപണം നടത്തരുത്; നിങ്ങളുടെമേലും കുറ്റം ആരോപിക്കപ്പെടുകയില്ല, ക്ഷമിക്കുവിൻ; നിങ്ങളോടും ക്ഷമിക്കപ്പെടും.” ലൂക്കാ 6:37
തങ്ങളുടെ ഇഷ്ടപ്രസംഗകരെയും സ്വന്തം ദാനങ്ങളെയുംകുറിച്ചു കോറിന്തോസുകാർ അഹങ്കരിച്ചു. ഒരൊറ്റ ചോദ്യംകൊണ്ടു പൗലോസ് അവരെ നിലത്തിറക്കുന്നു: “ദാനമായി ലഭിച്ചതല്ലാതെ നിനക്ക് എന്തുണ്ട്? എല്ലാം ദാനമായിരിക്കേ, ദാനമല്ല എന്ന മട്ടിൽ എന്തിനു നീ അഹങ്കരിക്കുന്നു?” നമ്മുടെ കഴിവുകളും വിശ്വാസവും സത്പ്രവൃത്തികൾപോലും ദാനങ്ങളാണ്. ശ്ലീഹന്മാരാകട്ടെ, വിശന്നും പാർപ്പിടമില്ലാതെയും നിന്ദിക്കപ്പെടുമ്പോൾ അനുഗ്രഹിച്ചുകൊണ്ടും “ക്രിസ്തുവിനെപ്രതി ഭോഷൻമാരായി” ജീവിക്കുന്നു.
അനുദിനജീവിതത്തിനുള്ള നിഗമനം യേശു നൽകുന്നു: വിധിക്കരുത്, കുറ്റം ആരോപിക്കരുത്, ക്ഷമിക്കുക, കൊടുക്കുക. നാം മറ്റുള്ളവർക്ക് അളക്കുന്ന അളവുകൊണ്ടുതന്നെ നമുക്കും അളന്നുകിട്ടും. കരടിന്റെയും തടിക്കഷണത്തിന്റെയും പ്രസിദ്ധമായ ചിത്രം അവിടുന്നു ചേർക്കുന്നു: സഹോദരന്റെ കണ്ണിലെ ചെറിയ കരടു നാം കാണുന്നു; സ്വന്തം കണ്ണിലെ തടിക്കഷണം ഗൗനിക്കുന്നില്ല. ദൈവസന്നിധിയിലുള്ള എളിമ മറ്റുള്ളവരോടു നമ്മെ സൗമ്യരാക്കുന്നു.
വിഷയം: “ക്ഷമിക്കുവിൻ; നിങ്ങളോടും ക്ഷമിക്കപ്പെടും.”
ദൈവസന്നിധിയിൽ എളിമ, മറ്റുള്ളവരോടു സൗമ്യത.
“മനുഷ്യൻ കാണുന്നതല്ല കർത്താവ് കാണുന്നത്. മനുഷ്യൻ ബാഹ്യരൂപത്തിൽ ശ്രദ്ധിക്കുന്നു; കർത്താവാകട്ടെ ഹൃദയഭാവത്തിലും.” 1 സാമുവൽ 16:7
“നിങ്ങൾ വിധിക്കരുത്; നിങ്ങളും വിധിക്കപ്പെടുകയില്ല. കുറ്റാരോപണം നടത്തരുത്; നിങ്ങളുടെമേലും കുറ്റം ആരോപിക്കപ്പെടുകയില്ല, ക്ഷമിക്കുവിൻ; നിങ്ങളോടും ക്ഷമിക്കപ്പെടും.” ലൂക്കാ 6:37
ജീവിതത്തിൽ: നിങ്ങൾ വിധിച്ച ഒരാൾക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കുക.
“എന്റെ ശക്തിയും എന്റെ കരങ്ങളുടെ ബലവുമാണ് എനിക്ക് ഈ സമ്പത്തെല്ലാം നേടിത്തന്നത് എന്ന് ഹൃദയത്തിൽ നിങ്ങൾ പറയരുത്. നിങ്ങളുടെ ദൈവമായ കർത്താവിനെ നിങ്ങൾ സ്മരിക്കണം.” നിയമാവർത്തനം 8:17–18
“നിനക്ക് എന്തു പ്രത്യേക മാഹാത്മ്യമാണുള്ളത്? ദാനമായി ലഭിച്ചതല്ലാതെ നിനക്ക് എന്തുണ്ട്? എല്ലാം ദാനമായിരിക്കേ, ദാനമല്ല എന്ന മട്ടിൽ എന്തിനു നീ അഹങ്കരിക്കുന്നു?” 1 കോറിന്തോസ് 4:7
ജീവിതത്തിൽ: നേടിയെടുക്കാതെ ലഭിച്ച മൂന്നു ദാനങ്ങൾ എണ്ണിപ്പറയുക.
“ദൈവമേ, എന്നെ പരിശോധിച്ച് എന്റെ ഹൃദയത്തെ അറിയണമേ! എന്നെ പരീക്ഷിച്ച് എന്റെ വിചാരങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കണമേ!” സങ്കീർത്തനം 139:23
“നിന്റെ സഹോദരന്റെ കണ്ണിലെ കരട് നീ കാണുകയും സ്വന്തം കണ്ണിലെ തടിക്കഷണത്തെ ഗൗനിക്കാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതെന്ത്?” ലൂക്കാ 6:41
ജീവിതത്തിൽ: ഈ മാസം കുമ്പസാരിക്കുക.
എളിമയുള്ളവർ വിധിക്കുന്നില്ല.
നാം കൊടുക്കുന്ന അളവാണു നമുക്കു ലഭിക്കുന്നത്.
തീരുമാനം: ഈ ആഴ്ച എല്ലാ ദിവസവും ഒരു വിമർശനം പിടിച്ചുനിർത്തുക.
പ്രിയരേ, തങ്ങളുടെ ഇഷ്ടപ്രസംഗകരിലും സ്വന്തം വരദാനങ്ങളിലും കോറിന്തോസുകാർ അഹങ്കരിച്ചു. പൗലോസ് ഒറ്റ ചോദ്യംകൊണ്ട് അവരെ നിലത്തിറക്കുന്നു: സ്വീകരിച്ചിട്ടില്ലാത്തതായി നിനക്ക് എന്തുണ്ട്? സ്വീകരിച്ചതാണെങ്കിൽ, സ്വീകരിച്ചതല്ലെന്നപോലെ നീ എന്തിന് അഹങ്കരിക്കുന്നു (1 കോറിന്തോസ് 4:7)? എല്ലാം ദാനമാണ്.
യേശു അതേ സത്യം മറ്റൊരു വിധത്തിൽ പറയുന്നു: വിധിക്കരുത്, നിങ്ങളും വിധിക്കപ്പെടുകയില്ല; ക്ഷമിക്കുവിൻ, നിങ്ങളോടും ക്ഷമിക്കപ്പെടും. സഹോദരന്റെ കണ്ണിലെ കരടു കാണുകയും സ്വന്തം കണ്ണിലെ തടി ശ്രദ്ധിക്കാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതെന്ത് (ലൂക്കാ 6:37, 41)?
എല്ലാം ദാനമായി സ്വീകരിക്കുന്നവർക്കു മറ്റുള്ളവരെ വിധിക്കാൻ പ്രയാസമാണ്. ഇന്ന് ഒരു പരിശീലനം: ആരെയെങ്കിലും വിമർശിക്കാൻ തോന്നുമ്പോൾ ആദ്യം സ്വന്തം കണ്ണിലെ തടിയെക്കുറിച്ച് ഒരു നിമിഷം ചിന്തിക്കുക; പിന്നെ ആ വ്യക്തിക്കുവേണ്ടി ഒരു ചെറിയ പ്രാർഥന ചൊല്ലുക. ആമേൻ.
കുട്ടികളേ, മറ്റുള്ളവരുടെ കുറ്റം കണ്ടുപിടിക്കാൻ എളുപ്പമാണ്. ഇന്ന് ഒരാളെക്കുറിച്ചു നല്ലതുമാത്രം പറയുക!
കർത്താവായ യേശുവേ, എനിക്കുള്ളതെല്ലാം അങ്ങയുടെ ദാനമാണ്. എന്റെ അഹങ്കാരം നീക്കണമേ; മറ്റുള്ളവരെ വിധിക്കുന്നതിൽനിന്ന് എന്നെ കാക്കണമേ; എന്റെ കണ്ണിലെ തടിക്കഷണം ആദ്യം കാണാൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ. ആമേൻ.
അഹങ്കാരവും വിധിക്കലുമാണ് ഇന്നത്തെ രണ്ടു വായനകളുടെയും വിഷയം. തങ്ങളുടെ വരങ്ങളെയും ഇഷ്ടപ്പെട്ട പ്രസംഗകരെയുംകുറിച്ച് അഭിമാനിച്ചിരുന്ന കോറിന്തോസുകാരോടു പൗലോസ് ചോദിക്കുന്നു: ദാനമായി ലഭിച്ചതല്ലാതെ നിനക്ക് എന്തുണ്ട്? സ്വന്തം കുറവുകൾ കാണാതെ മറ്റുള്ളവരെ വിധിക്കുന്നതിനെതിരേ സുവിശേഷത്തിൽ യേശു മുന്നറിയിപ്പു നൽകുന്നു. ദൈവസന്നിധിയിലെ എളിമ അയൽക്കാരനോടുള്ള കരുണയായി മാറുന്നു.
പശ്ചാത്തലം.
ഏകദേശം എ.ഡി. 54–55-ൽ എഫേസോസിൽനിന്നാണ് പൗലോസ് 1 കോറിന്തോസ് എഴുതിയത്. വിവിധ പ്രസംഗകരെ ചുറ്റിപ്പറ്റി കക്ഷികൾ രൂപപ്പെട്ടിരുന്ന കോറിന്തോസിലെ സഭയിലെ തർക്കങ്ങളാണ് 1–4 അധ്യായങ്ങളുടെ വിഷയം (1:12). തങ്ങൾ ഇപ്പോൾത്തന്നെ ജ്ഞാനികളും സമ്പന്നരും ആത്മീയമായി പൂർണരുമാണെന്നു ചില കോറിന്തോസുകാർ കരുതി. പരിഹാസത്തോടെയും പിന്നെ ഒരു പിതാവിന്റെ വാത്സല്യത്തോടെയുമാണ് പൗലോസ് മറുപടി പറയുന്നത്.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“നിനക്ക് എന്തു പ്രത്യേക മാഹാത്മ്യമാണുള്ളത്? ദാനമായി ലഭിച്ചതല്ലാതെ നിനക്ക് എന്തുണ്ട്? എല്ലാം ദാനമായിരിക്കേ, ദാനമല്ല എന്ന മട്ടിൽ എന്തിനു നീ അഹങ്കരിക്കുന്നു?” (4:7)
പ്രകൃതിയുടേതായാലും കൃപയുടേതായാലും, എല്ലാ ദാനവും സ്വീകരിക്കപ്പെട്ടതാണ്. പൊങ്ങച്ചം ദാതാവിനെ മറക്കുന്നു.
“… ഞങ്ങൾ ലോകത്തിനും ദൂതൻമാർക്കും മനുഷ്യർക്കും പ്രദർശനവസ്തുക്കൾ ആയിത്തീർന്നിരിക്കുന്നു.” (4:9)
“നിന്ദിക്കപ്പെടുമ്പോൾ ഞങ്ങൾ അനുഗ്രഹിക്കുന്നു;” (4:12)
“നിങ്ങളെ ശപിക്കുന്നവരെ അനുഗ്രഹിക്കുവിൻ” (ലൂക്കാ 6:28) എന്ന യേശുവിന്റെ പ്രബോധനം പൗലോസ് ജീവിക്കുന്നു. അപ്പസ്തോലന്റെ അധികാരം വെളിപ്പെടുന്നത് ഇത്തരം സൗമ്യതയിലാണ്.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
വിശ്വാസത്തിന്റെ ആരംഭംപോലും ദൈവത്തിന്റെ ദാനമാണെന്നു തന്നെ ബോധ്യപ്പെടുത്തിയത് 1 കോറിന്തോസ് 4:7 ആണെന്നു വിശുദ്ധ അഗസ്റ്റിൻ പറഞ്ഞു; കൃപ നമുക്കു സമ്പാദിക്കാനാകും എന്ന ആശയത്തിനെതിരേ അദ്ദേഹം ഈ വാക്യം വീണ്ടും വീണ്ടും ഉദ്ധരിച്ചു (ആശയം; വിശുദ്ധരുടെ മുൻനിശ്ചയം). ദൈവസന്നിധിയിൽ ഒരു യോഗ്യതയ്ക്കും നമുക്കു കർശനമായ അവകാശമില്ലെന്നും, നമ്മുടെ യോഗ്യതകൾതന്നെ ദൈവത്തിന്റെ ദാനങ്ങളാണെന്നും മതബോധനഗ്രന്ഥം പഠിപ്പിക്കുന്നു (CCC 2007–2011).
പശ്ചാത്തലം.
ഗിരിപ്രഭാഷണത്തിനു സമാന്തരമായ, കുറെക്കൂടി ഹ്രസ്വമായ ലൂക്കായുടെ സമതലപ്രഭാഷണത്തിന്റെ (6:20–49) ഭാഗമാണ് ഈ വാക്യങ്ങൾ. തൊട്ടുമുമ്പ് യേശു പറഞ്ഞു: നിങ്ങളുടെ പിതാവു കരുണയുള്ളവനായിരിക്കുന്നതുപോലെ നിങ്ങളും കരുണയുള്ളവരായിരിക്കുവിൻ (6:36). മനുഷ്യർ തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തിൽ ആ കരുണ എന്താണെന്ന് ഇന്നത്തെ വാക്കുകൾ കാണിക്കുന്നു.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“നിങ്ങൾ വിധിക്കരുത്; നിങ്ങളും വിധിക്കപ്പെടുകയില്ല. … ക്ഷമിക്കുവിൻ; നിങ്ങളോടും ക്ഷമിക്കപ്പെടും.” (6:37)
കർമണിപ്രയോഗങ്ങൾ (“വിധിക്കപ്പെടുകയില്ല”, “ക്ഷമിക്കപ്പെടും”) ദൈവം ചെയ്യാനിരിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചു ഭക്തിയോടെ സംസാരിക്കുന്ന ഒരു രീതിയാണ്.
“നിങ്ങൾ അളക്കുന്ന അളവു കൊണ്ടുതന്നെ നിങ്ങൾക്കും അളന്നു കിട്ടും.” (6:38)
“നിന്റെ സഹോദരന്റെ കണ്ണിലെ കരട് നീ കാണുകയും സ്വന്തം കണ്ണിലെ തടിക്കഷണത്തെ ഗൗനിക്കാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതെന്ത്?” (6:41)
കഠിനമായി വിധിക്കുന്നവൻ പലപ്പോഴും സ്വന്തം കുറവുകൾ കാണുന്നില്ല. സഹോദരനെ തിരുത്തുന്നത് ഇപ്പോഴും സാധ്യമാണ്; എന്നാൽ ആദ്യം നമ്മെത്തന്നെ തിരുത്തിയശേഷം മാത്രം (42).
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
ഒരു പ്രവൃത്തി അതിൽത്തന്നെ ഗൗരവമുള്ള തെറ്റാണെന്നു നമുക്കു വിധിക്കാമെങ്കിലും, വ്യക്തികളെക്കുറിച്ചുള്ള വിധി ദൈവത്തിന്റെ നീതിക്കും കരുണയ്ക്കും വിട്ടുകൊടുക്കണമെന്നു മതബോധനഗ്രന്ഥം പഠിപ്പിക്കുന്നു (CCC 1861). തിടുക്കത്തിലുള്ള വിധിക്കെതിരേ മുന്നറിയിപ്പു നൽകുകയും, അയൽക്കാരന്റെ വാക്കുകളും പ്രവൃത്തികളും കഴിയുന്നിടത്തോളം അനുകൂലമായി വ്യാഖ്യാനിക്കാൻ ആവശ്യപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു (CCC 2477–2478).
“വിധിക്കരുത്” എന്നതിന്, ഒന്നിനെയും തെറ്റെന്നു വിളിക്കരുത് എന്നാണോ അർഥം?
അല്ല. യേശുതന്നെ പാപത്തെ അതിന്റെ പേരു ചൊല്ലി വിളിക്കുന്നു; ശരിയും തെറ്റും സഭ പഠിപ്പിക്കണം. വ്യക്തികളെ ശിക്ഷവിധിക്കുന്നതും, അവരുടെ ഹൃദയം അറിയാമെന്നു ഭാവിക്കുന്നതും, സ്വന്തം പാപങ്ങൾ അവഗണിച്ച് മറ്റുള്ളവരെ തിരുത്തുന്നതുമാണ് വിലക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത് (CCC 1861, 2478).