15 നവംബർ 2026 · സീറോ മലങ്കര റീത്ത്
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുകകൂടാതെ: സീറോ മലബാർ റീത്ത് · ലത്തീൻ റീത്ത് · English
“സഖറിയാ ഭയപ്പെടേണ്ടാ. നിന്റെ പ്രാർഥന കേട്ടിരിക്കുന്നു. നിന്റെ ഭാര്യ എലിസബത്തിൽ നിനക്ക് ഒരു പുത്രൻ ജനിക്കും. നീ അവന് യോഹന്നാൻ എന്നു പേരിടണം.” ലൂക്കാ 1:13
“സദ്വാർത്ത” എന്നർഥമുള്ള സൂബോറോക്കാലം ആരംഭിക്കുന്നതു നസറത്തിലല്ല, ജറുസലെം ദേവാലയത്തിൽ, ധൂപമർപ്പിക്കുന്ന ഒരു വൃദ്ധപുരോഹിതനോടൊപ്പമാണ്. സഖറിയായും എലിസബത്തും “ദൈവസന്നിധിയിൽ നീതിനിഷ്ഠരായിരുന്നു”; എങ്കിലും അവർക്കു മക്കളുണ്ടായിരുന്നില്ല; അവർ വൃദ്ധരുമായി. പുതിയനിയമത്തിലെ ദൈവത്തിന്റെ ആദ്യത്തെ മംഗളവാർത്ത, വർഷങ്ങളോളം പ്രാർഥിച്ചിട്ടും ഉത്തരം കിട്ടിയില്ലെന്നു തോന്നിയവർക്കാണു നൽകപ്പെടുന്നത്.
പഴയനിയമവായനകൾ നമ്മെ ഒരുക്കുന്നു. മാനുഷികമായി അസാധ്യമായിരുന്നപ്പോൾ അബ്രാഹത്തിനും സാറായ്ക്കും ഒരു പുത്രൻ നൽകപ്പെട്ടു; അബ്രാഹം ചിരിച്ചുപോലും (ഉൽപ 17:17). വന്ധ്യയും പരിഹസിക്കപ്പെട്ടവളുമായ ഹന്നാ ശ്രീകോവിലിൽ കർത്താവിന്റെ മുമ്പിൽ ഹൃദയവികാരങ്ങൾ പകർന്നു (1 സാമു 1:15); സാമുവലിന്റെ അമ്മയായി. ഏശയ്യാ ദൈവസ്വരം കേൾക്കുന്നു: “ഭയപ്പെടേണ്ടാ, ഞാൻ നിന്നോടുകൂടെയുണ്ട്.” ഇസ്രായേലിന്റെ ദൈവം വന്ധ്യതയിൽനിന്നു ജീവൻ പുറപ്പെടുവിക്കുന്നു.
സഖറിയായുടെ ചോദ്യം തികച്ചും മാനുഷികമാണ്: “ഞാൻ ഇത് എങ്ങനെ അറിയും? ഞാൻ വൃദ്ധനാണ്.” അവൻ ഒരു അടയാളം ചോദിക്കുന്നു; അവന് ഒരു അടയാളം ലഭിക്കുന്നു: വാഗ്ദാനം നിറവേറുന്നതുവരെ മൗനം. നേരേ മറിച്ചുള്ള മനോഭാവം വിശുദ്ധ പൗലോസ് അബ്രാഹത്തിൽ കാണിക്കുന്നു: പ്രത്യാശയ്ക്കു വകയില്ലാതിരുന്നിട്ടും പ്രത്യാശയോടെ അവൻ വിശ്വസിച്ചു; ദൈവത്തെ മഹത്വപ്പെടുത്തി വിശ്വാസത്തിൽ ശക്തിപ്രാപിച്ചു (റോമാ 4:18, 20). കാണാൻ കഴിയുന്ന ഉറപ്പല്ല വിശ്വാസം; വാഗ്ദാനം ചെയ്തതു ചെയ്യാൻ ദൈവത്തിനു കഴിയുമെന്ന ആശ്രയമാണ്.
“സജ്ജീകൃതമായ ഒരു ജനത്തെ കർത്താവിനുവേണ്ടി ഒരുക്കാൻ ഏലിയായുടെ ചൈതന്യത്തോടും ശക്തിയോടും കൂടെ” കർത്താവിന്റെ മുമ്പേ പോകുക എന്നതാണു യോഹന്നാന്റെ ദൗത്യം (ലൂക്കാ 1:17). സൂബോറോ നമുക്കുള്ള ആ ഒരുക്കമാണ്: വിശുദ്ധസ്ഥലത്തെ സഖറിയായെപ്പോലെ സഭ കാത്തിരിക്കുകയും പ്രാർഥിക്കുകയും ദൈവത്തെ സംസാരിക്കാൻ അനുവദിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന കാലം.
വിഷയം: “നാം പ്രത്യാശ കൈവിട്ടപ്പോഴും ദൈവം നമ്മുടെ പ്രാർഥനകൾ കേൾക്കുന്നു.”
ഒരു കുഞ്ഞിനുവേണ്ടി വർഷങ്ങളോളം പ്രാർഥിച്ച വൃദ്ധനായ ഒരു പുരോഹിതനോടും ഭാര്യയോടുംകൂടെ അറിയിപ്പുകളുടെ കാലം ആരംഭിക്കുന്നു. കാത്തിരിക്കുകയും പ്രാർഥിക്കുകയും പിന്മാറാൻ പ്രലോഭിപ്പിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്ന ഓരോ കുടുംബത്തിന്റെയും കഥയാണ് അവരുടെ കഥ.
“ഹന്നാ പ്രതിവചിച്ചു: എന്റെ ഗുരോ, അങ്ങനെയല്ല, വളരെയേറെ മനോവേദന അനുഭവിക്കുന്നവളാണു ഞാൻ… കർത്താവിന്റെ മുമ്പിൽ എന്റെ ഹൃദയവികാരങ്ങൾ ഞാൻ പകരുകയായിരുന്നു.” 1 സാമുവൽ 1:15
“അവർ ദൈവത്തിന്റെ മുമ്പിൽ നീതിനിഷ്ഠരും കർത്താവിന്റെ കൽപനകളും പ്രമാണങ്ങളും കുറ്റമറ്റവിധം അനുസരിക്കുന്നവരുമായിരുന്നു. അവർക്കു മക്കളുണ്ടായിരുന്നില്ല.” ലൂക്കാ 1:6–7
ജീവിതത്തിൽ: ഏതാണ്ടു നിർത്തിക്കളഞ്ഞ പ്രാർഥന വീണ്ടും ദൈവത്തിന്റെ മുമ്പിൽ കൊണ്ടുവരുക.
“അപ്പോൾ അബ്രാഹം കമിഴ്ന്നുവീണു ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ആത്മഗതംചെയ്തു: നൂറു വയസ്സു തികഞ്ഞവനു കുഞ്ഞുജനിക്കുമോ?” ഉൽപത്തി 17:17
“ദൂതൻ അവനോടു പറഞ്ഞു: സഖറിയാ ഭയപ്പെടേണ്ടാ. നിന്റെ പ്രാർഥന കേട്ടിരിക്കുന്നു. നിന്റെ ഭാര്യ എലിസബത്തിൽ നിനക്ക് ഒരു പുത്രൻ ജനിക്കും. നീ അവന് യോഹന്നാൻ എന്നു പേരിടണം.” ലൂക്കാ 1:13
ജീവിതത്തിൽ: നിന്റെ അനുദിനകടമകൾ വിശ്വസ്തതയോടെ നിർവഹിക്കുക; അവയുടെ മധ്യേയാണു ദൈവം പലപ്പോഴും സംസാരിക്കുന്നത്.
“ഭയപ്പെടേണ്ടാ, ഞാൻ നിന്നോടുകൂടെയുണ്ട്. സംഭ്രമിക്കേണ്ടാ, ഞാനാണ് നിന്റെ ദൈവം. ഞാൻ നിന്നെ ശക്തിപ്പെടുത്തുകയും സഹായിക്കുകയും ചെയ്യും.” ഏശയ്യാ 41:10
“പിതാക്കൻമാരുടെ ഹൃദയങ്ങളെ മക്കളിലേക്കും അനുസരണമില്ലാത്തവരെ നീതിമാൻമാരുടെ വിവേകത്തിലേക്കും തിരിച്ചുവിടാനും സജ്ജീകൃതമായ ഒരു ജനത്തെ കർത്താവിനുവേണ്ടി ഒരുക്കാനും ഏലിയായുടെ ചൈതന്യത്തോടും ശക്തിയോടും കൂടെ അവൻ കർത്താവിന്റെ മുമ്പേ പോകും.” ലൂക്കാ 1:17
ജീവിതത്തിൽ: ഈ ആഴ്ച, എല്ലാ സന്ധ്യയിലും പത്തു മിനിറ്റെങ്കിലും, കുടുംബപ്രാർഥന പുനഃസ്ഥാപിക്കുക.
സഖറിയായെ കേട്ട ദൈവം നമ്മെയും കേൾക്കുന്നു. അവിടുത്തെ സമയം നമ്മുടേതല്ല; പക്ഷേ അവിടുത്തെ വാഗ്ദാനം പരാജയപ്പെടുന്നില്ല.
എലിസബത്തിനെപ്പോലെ കാത്തിരിക്കാം, സഖറിയായെപ്പോലെ ശ്രവിക്കാം, കർത്താവിന്റെ ആഗമനത്തിനായി നമ്മുടെ ഭവനങ്ങൾ ഒരുക്കാം.
തീരുമാനം: ഈ ആഴ്ച എല്ലാ സന്ധ്യയിലും ഒരു കുഞ്ഞിനായി കാത്തിരിക്കുന്ന ഒരു ദമ്പതികൾക്കുവേണ്ടിയോ ദുഃഖത്തിലായിരിക്കുന്ന ഒരു കുടുംബത്തിനുവേണ്ടിയോ പ്രാർഥിക്കുക.
പ്രിയ സഹോദരീസഹോദരന്മാരേ, ഇന്നു സദ്വാർത്തയുടെ കാലമായ സൂബോറോ ആരംഭിക്കുന്നു. സദ്വാർത്ത എവിടെ ആരംഭിക്കുന്നു? ദേവാലയത്തിൽ, ജനം പുറത്തു പ്രാർഥിക്കുമ്പോൾ ധൂപമർപ്പിക്കുന്ന സഖറിയാ എന്ന വൃദ്ധപുരോഹിതനോടൊപ്പം.
സഖറിയായും എലിസബത്തും നല്ല മനുഷ്യരായിരുന്നു. അവർ ദൈവസന്നിധിയിൽ നീതിനിഷ്ഠരായിരുന്നുവെന്നു വിശുദ്ധ ലൂക്കാ പറയുന്നു. എങ്കിലും അവർക്കു മക്കളുണ്ടായിരുന്നില്ല; ഇപ്പോൾ അവർ വൃദ്ധരായി. എത്ര വർഷം അവർ പ്രാർഥിച്ചിട്ടുണ്ടാകും! ഒരുപക്ഷേ ചോദിക്കുന്നതുതന്നെ അവർ നിർത്തിയിരിക്കാം. അപ്പോൾ ദൂതൻ പറയുന്നു: “സഖറിയാ ഭയപ്പെടേണ്ടാ. നിന്റെ പ്രാർഥന കേട്ടിരിക്കുന്നു.” ദൈവം മറന്നിരുന്നില്ല. ദൈവത്തിന്റെ ഉത്തരം വൈകിയാണു വന്നത്; പക്ഷേ ഏറെ വൈകിയില്ല.
സഖറിയായ്ക്ക് ഉടനെ വിശ്വസിക്കാനായില്ല: “ഞാൻ ഇത് എങ്ങനെ അറിയും? ഞാൻ വൃദ്ധനാണ്.” ദൈവം അവന് ഒരു വിചിത്രമായ അടയാളം നൽകി: മൗനം. ഒമ്പതു മാസം അവനു സംസാരിക്കാനായില്ല. ആ മൗനം ഒരു വിദ്യാലയമായിരുന്നു. യോഹന്നാൻ ജനിച്ചപ്പോൾ, സ്വതന്ത്രമായ നാവുകൊണ്ടു സഖറിയാ ആദ്യം ചെയ്തതു ദൈവത്തെ സ്തുതിക്കുകയാണ്.
നമ്മിൽ ചിലർ ദൈവം ഉത്തരം നൽകിയിട്ടില്ലെന്നു തോന്നുന്ന ഒരു പ്രാർഥന വഹിക്കുന്നുണ്ടാകാം: ഒരു കുഞ്ഞിനായി, ഒരു ജോലിക്കായി, സഭയിൽനിന്ന് അകന്നുപോയ ഒരു മകനായി, സൗഖ്യത്തിനായി. നിർത്തരുത്. പ്രത്യാശയ്ക്കു വകയില്ലാതിരുന്നിട്ടും പ്രത്യാശിച്ച അബ്രാഹത്തെപ്പോലെ ആശ്രയിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുക. കർത്താവിനായി യോഹന്നാൻ ഒരു ജനത്തെ ഒരുക്കിയതുപോലെ, നിന്റെ ഹൃദയം ഒരുക്കാൻ ഈ കാലം ഉപയോഗിക്കുക. ആമേൻ.
കുഞ്ഞുങ്ങളേ, കാത്തിരിക്കാൻ നിങ്ങൾക്ക് ഇഷ്ടമാണോ? ഇല്ല! കാത്തിരിപ്പു വിഷമമാണ്. സഖറിയായും എലിസബത്തും ഒരു കുഞ്ഞിനായി ഒരുപാടു വർഷം കാത്തിരുന്നു.
അപ്പോൾ ഒരു മാലാഖ വന്നു പറഞ്ഞു: “ദൈവം നിങ്ങളുടെ പ്രാർഥന കേട്ടിരിക്കുന്നു!” ദൈവം അവർക്കു യോഹന്നാൻ എന്ന ഒരു കുഞ്ഞിനെ നൽകി. വലുതായപ്പോൾ യോഹന്നാൻ എല്ലാവരോടും പറഞ്ഞു: “യേശു വരുന്നു!”
നിങ്ങൾ പ്രാർഥിക്കുമ്പോൾ ദൈവം എപ്പോഴും കേൾക്കുന്നു. ചിലപ്പോൾ നാം കാത്തിരിക്കണം. നമുക്ക് ഒന്നിച്ചു പറയാം: “ദൈവം എന്റെ പ്രാർഥന കേൾക്കുന്നു!”
കർത്താവായ ദൈവമേ, സഖറിയായുടെയും എലിസബത്തിന്റെയും പ്രാർഥന കേട്ട്, അങ്ങയുടെ ക്രിസ്തുവിനു വഴിയൊരുക്കാൻ അങ്ങ് അവർക്ക് ഒരു പുത്രനെ നൽകി. ഇത്രനാൾ ഞങ്ങൾ വഹിച്ച പ്രാർഥനകൾ കേൾക്കണമേ; കാണാൻ കഴിയാത്തപ്പോൾ ഞങ്ങളുടെ വിശ്വാസം ബലപ്പെടുത്തണമേ; കർത്താവിനായി ഒരുക്കപ്പെട്ട ഒരു ജനമായി ഞങ്ങളെ മാറ്റണമേ. ആമേൻ.
ഇന്നു മലങ്കര കത്തോലിക്കാസഭ സൂബോറോക്കാലം, അതായതു സദ്വാർത്തയുടെ അഥവാ മംഗളവാർത്തയുടെ കാലം, ആരംഭിക്കുന്നു. പുതിയനിയമത്തിലെ ആദ്യത്തെ സദ്വാർത്ത നൽകപ്പെടുന്നതു നസറത്തിലല്ല, ജറുസലെം ദേവാലയത്തിൽ, ധൂപാർപ്പണസമയത്ത് ഒരു വൃദ്ധപുരോഹിതനാണ്. സന്ധ്യാസുവിശേഷം (ലൂക്കാ 1:1–17) ലൂക്കായുടെ ആമുഖത്തോടും ദൂതന്റെ വാഗ്ദാനത്തോടുംകൂടെ ഈ രംഗം നേരത്തേ തുറന്നുവയ്ക്കുന്നു.
നാലു പഴയനിയമവായനകളും, മാനുഷികമായ പ്രത്യാശ തീർന്നിടത്തു പ്രവർത്തിക്കുന്ന ദൈവത്തെക്കുറിച്ചാണു പറയുന്നത്. പ്രസവിക്കാൻ പ്രായം കഴിഞ്ഞ സാറായ്ക്ക് ഇസഹാക്കിനെ വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നു (ഉൽപത്തി 17). മൊവാബ്യയായ റൂത്ത് നവോമിയോടും നവോമിയുടെ ദൈവത്തോടും തന്നെത്തന്നെ ബന്ധിക്കുന്നു (റൂത്ത് 1). വന്ധ്യയും പരിഹസിക്കപ്പെട്ടവളുമായ ഹന്നാ ശ്രീകോവിലിൽ ഹൃദയം പകരുന്നു (1 സാമുവൽ 1). ബലഹീനമായ ഒരു ജനത്തോടു ദൈവം പറയുന്നത് ഏശയ്യാ കേൾക്കുന്നു: ഭയപ്പെടേണ്ടാ, ഞാൻ നിന്നോടുകൂടെയുണ്ട് (ഏശയ്യാ 41). ദൈവത്തിന്റെ വാഗ്ദാനങ്ങൾ നമ്മെ ദൈവികസ്വഭാവത്തിൽ പങ്കുകാരാക്കുന്നു എന്നു കാതോലിക ലേഖനം (2 പത്രോസ് 1:3–11) ഓർമിപ്പിക്കുന്നു.
മൂന്നു വായനകൾ നാം സൂക്ഷ്മമായി പഠിക്കുന്നു: സുവിശേഷത്തോടും ലേഖനത്തോടും ഏറ്റവും അടുത്തുനിൽക്കുന്ന പഴയനിയമവായനയായ ഉൽപത്തി 17:15–22; അതേ കഥയെ വിശ്വാസത്തിന്റെ പാഠശാലയായി പൗലോസ് വായിക്കുന്ന റോമാ 4:13–25; സഖറിയായ്ക്കുള്ള സന്ദേശമായ ലൂക്കാ 1:5–25. താക്കോൽവാക്കുകൾ മൂന്ന്: വാഗ്ദാനം, വന്ധ്യത, വിശ്വാസം.
പശ്ചാത്തലം.
പരിച്ഛേദനത്തിന്റെ ഉടമ്പടിയുടെ അധ്യായമാണ് ഉൽപത്തി 17. അബ്രാഹത്തിനു തൊണ്ണൂറ്റിയൊൻപതു വയസ്സായി (17:1). ദൈവം അദ്ദേഹത്തിന്റെ പേര് അബ്രാം എന്നതിൽനിന്ന്, “അനേകരുടെ പിതാവ്” എന്നർഥമുള്ള അബ്രാഹം എന്നാക്കി മാറ്റുന്നു (17:5); ഉടമ്പടിയുടെ അടയാളമായി പരിച്ഛേദനം നൽകുന്നു (17:9–14).
ഹാഗാറിൽ ജനിച്ച ഇസ്മായേലിനു പതിമൂന്നു വയസ്സായി (17:25); അവനെയാണ് അബ്രാഹം തന്റെ അവകാശിയായി കണ്ടിരുന്നതെന്നു തോന്നുന്നു. ഇന്നത്തെ വാക്യങ്ങൾ വാഗ്ദാനത്തെ മുമ്പെന്നത്തെക്കാളും വ്യക്തമാക്കുന്നു: വാഗ്ദാനത്തിന്റെ പുത്രൻ സാറായിൽനിന്നുതന്നെ ജനിക്കും. പതിനെട്ടാം അധ്യായം ഇതേ വാഗ്ദാനം വീണ്ടും പറയുന്നു; ഇത്തവണ കൂടാരവാതിൽക്കൽനിന്നു സാറാ അതു കേൾക്കുന്നു, അവളും ചിരിക്കുന്നു (18:12). അപ്പോൾ കർത്താവു ചോദിക്കുന്നു: കർത്താവിനു കഴിയാത്തത് എന്തെങ്കിലുമുണ്ടോ? (18:14).
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“അപ്പോൾ അബ്രാഹം കമിഴ്ന്നുവീണു ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ആത്മഗതംചെയ്തു: … തൊണ്ണൂറെത്തിയ സാറാ ഇനി പ്രസവിക്കുമോ?” (17:17)
രണ്ടു ഭാവങ്ങൾ ഒന്നിച്ച്: അബ്രാഹം ആരാധനയിൽ കമിഴ്ന്നുവീഴുന്നു, അവിശ്വാസത്തിൽ ചിരിക്കുന്നു. ദൈവം അദ്ദേഹത്തെ തള്ളിക്കളയുന്നില്ല; ആ ചിരിയെത്തന്നെ കുഞ്ഞിന്റെ പേരാക്കി മാറ്റുന്നു.
“നീ അവനെ ഇസഹാക്ക് എന്നു വിളിക്കണം. അവനുമായും അവന്റെ സന്തതികളുമായും ഞാൻ നിത്യമായ ഒരു ഉടമ്പടി സ്ഥാപിക്കും.” (17:19)
അബ്രാഹത്തിന്റെ ചെറിയ പ്രത്യാശയോടുള്ള ദൈവത്തിന്റെ “ഇല്ല”, അദ്ദേഹം ചോദിക്കാൻ ധൈര്യപ്പെട്ടതിനെക്കാൾ വലിയ ഒന്നിനോടുള്ള “അതെ” ആണ്. ഉത്തരം കിട്ടിയില്ലെന്നു തോന്നുന്ന പല പ്രാർഥനകളും ഇത്തരത്തിലുള്ളതാണ്.
“ഇസ്മായേലിനുവേണ്ടിയുള്ള നിന്റെ പ്രാർഥനയും ഞാൻ ചെവിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.” (17:20)
ഇസ്മായേൽ എന്ന പേരിന്റെ അർഥം “ദൈവം കേൾക്കുന്നു” എന്നാണ് (16:11). ദൈവം മറ്റൊരു വഴി തിരഞ്ഞെടുക്കുമ്പോഴും മകനുവേണ്ടിയുള്ള പിതാവിന്റെ പ്രാർഥന അവിടുന്നു കേൾക്കുന്നു.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
സാറായുടെ മാതൃത്വത്തെ പുതിയനിയമം വിശ്വാസത്തിന്റെ ഫലമായി വായിക്കുന്നു (റോമാ 4:19; ഹെബ്രായർ 11:11). മറിയത്തിന്റെ ദൗത്യത്തിന് ഒരുക്കമായിരുന്ന പഴയ ഉടമ്പടിയിലെ വിശുദ്ധസ്ത്രീകളുടെ കൂട്ടത്തിൽ മതബോധനഗ്രന്ഥം സാറായെ എണ്ണുന്നു: എല്ലാ മാനുഷികപ്രതീക്ഷകൾക്കും വിരുദ്ധമായി, ബലഹീനരെന്നു കരുതപ്പെട്ടവരെ ദൈവം തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു; തന്റെ വാഗ്ദാനങ്ങളോടുള്ള വിശ്വസ്തത വെളിപ്പെടുത്താൻ (CCC 489). “ദൈവത്തിന് ഒന്നും അസാധ്യമല്ല” (ലൂക്കാ 1:37) എന്നു ദൂതൻ മറിയത്തോടു പറയുന്ന വാക്ക്, അബ്രാഹത്തിന്റെ കൂടാരത്തിൽ ഉയർന്ന ചോദ്യത്തിനുള്ള ഉത്തരമാണ്.
പശ്ചാത്തലം.
യഹൂദരും വിജാതീയരും ഉൾപ്പെടെ എല്ലാവർക്കും ദൈവത്തിന്റെ രക്ഷാകരമായ നീതി ആവശ്യമാണെന്നും, ക്രിസ്തുവിലുള്ള വിശ്വാസത്തിലൂടെ അതു ദാനമായി നൽകപ്പെടുന്നുവെന്നും 1–3 അധ്യായങ്ങളിൽ പൗലോസ് കാണിക്കുന്നു (3:21–26). വിശുദ്ധഗ്രന്ഥത്തിൽനിന്നുള്ള തെളിവായി നാലാം അധ്യായം അബ്രാഹത്തെ അവതരിപ്പിക്കുന്നു: അദ്ദേഹം കർത്താവിൽ വിശ്വസിച്ചു; അവിടുന്ന് അത് അദ്ദേഹത്തിന് നീതിയായി കണക്കാക്കി (ഉൽപത്തി 15:6).
ഉൽപത്തി 17-ൽ പരിച്ഛേദനം സ്വീകരിക്കുന്നതിനു മുമ്പ്, ഉൽപത്തി 15-ൽത്തന്നെ, അബ്രാഹം നീതിമാനായി എണ്ണപ്പെട്ടു എന്ന് 4:9–12-ൽ പൗലോസ് ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചു. അതിനാൽ പരിച്ഛേദിതരുടെയും വിശ്വസിക്കുന്ന വിജാതീയരുടെയും പിതാവാണ് അബ്രാഹം.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“മരിച്ചവർക്കു ജീവനും അസ്തിത്വമില്ലാത്തവയ്ക്ക് അസ്തിത്വവും നൽകുന്നവന്റെ മുമ്പിൽ” (4:17)
ദൈവത്തിന്റെ രണ്ടു വിശേഷണങ്ങൾ: അവിടുന്നു മരിച്ചവരെ ഉയിർപ്പിക്കുന്നു; ഇല്ലായ്മയിൽനിന്നു സൃഷ്ടിക്കുന്നു. അബ്രാഹത്തിന്റെ മൃതപ്രായമായ ശരീരം, സാറായുടെ വന്ധ്യമായ ഉദരം, യേശുവിന്റെ കല്ലറ: ഈ ദൈവം പ്രവർത്തിച്ച മൂന്നിടങ്ങൾ.
“പ്രതീക്ഷയ്ക്ക് സാധ്യത ഇല്ലാതിരുന്നിട്ടും, പ്രതീക്ഷയോടെ അവൻ വിശ്വസിച്ചു. നൂറു വയസ്സായ തന്റെ ശരീരം മൃതപ്രായമായിരിക്കുന്നെന്നും സാറായുടെ ഉദരം വന്ധ്യമാണെന്നും അറിയാമായിരുന്നിട്ടും അവന്റെ വിശ്വാസം ദുർബലമായില്ല.” (4:18–19)
പാഠഭേദത്തെക്കുറിച്ച് ഒരു കുറിപ്പ്. പിൽക്കാലത്തെ പല കൈയെഴുത്തുപ്രതികളും “തന്റെ ശരീരത്തെ അവൻ പരിഗണിച്ചില്ല” എന്നു വായിക്കുന്നു. ഏറ്റവും പഴക്കമുള്ള പ്രതികൾ പറയുന്നത് അദ്ദേഹം അതു പരിഗണിച്ചു എന്നാണ്; എൻ.ആർ.എസ്.വി.യും പി.ഒ.സി.യും ഇതു പിന്തുടരുന്നു (“അറിയാമായിരുന്നിട്ടും”). ഇവിടെ വിശ്വാസം യാഥാർഥ്യങ്ങൾക്കു നേരേ കണ്ണടയ്ക്കുന്നില്ല; അവയെ നേരിട്ടു കണ്ടുകൊണ്ടുതന്നെ ദൈവത്തിൽ ആശ്രയിക്കുന്നു.
“നമ്മുടെ പാപങ്ങളുടെ മോചനത്തിനായി മരണത്തിന് ഏൽപിക്കപ്പെടുകയും നമ്മുടെ നീതീകരണത്തിനായി ഉയിർപ്പിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്ത നമ്മുടെ കർത്താവായ യേശുവിനെ” (4:24–25)
“ഏൽപിക്കപ്പെട്ടു” എന്ന വാക്ക് ദാസഗീതത്തിന്റെ ഗ്രീക്കുപാഠത്തെ (ഏശയ്യാ 53:12) ഓർമിപ്പിക്കുന്നു. ഉത്ഥാനം രക്ഷയുടെ തെളിവു മാത്രമല്ല; രക്ഷയുടെതന്നെ ഭാഗമാണ്.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
വിശ്വാസത്തിന്റെ അനുസരണത്തിനു മാതൃകയായി മതബോധനഗ്രന്ഥം അബ്രാഹത്തെ അവതരിപ്പിക്കുകയും, പ്രത്യാശയ്ക്കു വകയില്ലാതിരുന്നിട്ടും അദ്ദേഹം വിശ്വസിച്ചു എന്ന പൗലോസിന്റെ വാക്കുകൾ ഉദ്ധരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു (CCC 145–146). പെസഹാരഹസ്യത്തിനു രണ്ടു വശങ്ങളുണ്ടെന്ന് റോമാ 4:25 ഉദ്ധരിച്ച് അതു പഠിപ്പിക്കുന്നു: മരണത്താൽ ക്രിസ്തു നമ്മെ പാപത്തിൽനിന്നു മോചിപ്പിക്കുന്നു; ഉത്ഥാനത്താൽ പുതിയ ജീവനിലേക്കുള്ള വഴി തുറക്കുന്നു; ആ പുതിയ ജീവൻ ഒന്നാമതായി നീതീകരണമാണ് (CCC 654). വിശ്വാസം “മനുഷ്യരക്ഷയുടെ ആരംഭവും എല്ലാ നീതീകരണത്തിന്റെയും അടിസ്ഥാനവും വേരും” ആണെന്നു ത്രെന്തോസ് കൗൺസിൽ പഠിപ്പിച്ചു (ആറാം സമ്മേളനം, എട്ടാം അധ്യായം). ഈ പ്രബോധനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പൊതുധാരണ കത്തോലിക്കരും ലൂഥറൻ സഭയും 1999-ലെ നീതീകരണസിദ്ധാന്തത്തെക്കുറിച്ചുള്ള സംയുക്തപ്രഖ്യാപനത്തിൽ അവതരിപ്പിച്ചു.
പശ്ചാത്തലം.
തെയോഫിലോസിനുവേണ്ടി ശ്രദ്ധാപൂർവം എഴുതിയ ഒരു ഗ്രീക്ക് ആമുഖത്തോടെയാണ് ലൂക്കാ ആരംഭിക്കുന്നത് (1:1–4; സന്ധ്യാസുവിശേഷത്തിൽ വായിക്കുന്നു). പിന്നെ ശൈലി മാറ്റി, ഗ്രീക്ക് പഴയനിയമത്തിന്റെ ഭാഷയിൽ കഥ പറയുന്നു. “യൂദയാരാജാവായ ഹേറോദേസ്” ബി.സി. 4-ൽ മരിച്ച മഹാനായ ഹേറോദേസാണ്.
പുരോഹിതന്മാർ ഇരുപത്തിനാലു ഗണങ്ങളായി തിരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു (1 ദിനവൃത്താന്തം 24); അബിയായുടെ ഗണം എട്ടാമത്തേതായിരുന്നു (24:10). ഓരോ ഗണവും വർഷത്തിൽ രണ്ടുതവണ, ഓരോ ആഴ്ച വീതം, ദേവാലയത്തിൽ ശുശ്രൂഷ ചെയ്തു. എല്ലാ ദിവസവും രാവിലെയും വൈകുന്നേരവും വിശുദ്ധസ്ഥലത്തിനുള്ളിലെ സ്വർണധൂപപീഠത്തിൽ ധൂപം അർപ്പിച്ചിരുന്നു; അതിനുള്ള പുരോഹിതനെ നറുക്കിട്ടു തിരഞ്ഞെടുത്തു. മുമ്പൊരിക്കലും ധൂപമർപ്പിച്ചിട്ടില്ലാത്തവർ മാത്രമേ ആ നറുക്കെടുപ്പിൽ പങ്കെടുത്തിരുന്നുള്ളൂ എന്നു പിൽക്കാല യഹൂദപാരമ്പര്യം (മിഷ്ന) പറയുന്നു. അതിനാൽ സഖറിയായ്ക്ക് ഇതു ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ മുഹൂർത്തമായിരുന്നു.
അക്കാലത്തു മക്കളില്ലായ്മ സമൂഹത്തിലെ അപമാനമായി കരുതപ്പെട്ടു (1:25). എന്നാൽ അതൊരു ശിക്ഷയായിരുന്നില്ലെന്നു ലൂക്കാ ഉറപ്പിച്ചു പറയുന്നു: ഇരുവരും ദൈവത്തിന്റെ മുമ്പിൽ നീതിനിഷ്ഠരായിരുന്നു (1:6).
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“സഖറിയാ ഭയപ്പെടേണ്ടാ. നിന്റെ പ്രാർഥന കേട്ടിരിക്കുന്നു. നിന്റെ ഭാര്യ എലിസബത്തിൽ നിനക്ക് ഒരു പുത്രൻ ജനിക്കും. നീ അവന് യോഹന്നാൻ എന്നു പേരിടണം.” (1:13)
ഏതു പ്രാർഥന? ഒരുപക്ഷേ, അദ്ദേഹം ഇതിനകം നിർത്തിക്കളഞ്ഞിരിക്കാവുന്ന, ഒരു കുഞ്ഞിനുവേണ്ടിയുള്ള പഴയ പ്രാർഥന; ഒരുപക്ഷേ, ഇസ്രായേലിന്റെ വിമോചനത്തിനുവേണ്ടിയുള്ള പുരോഹിതന്റെ പ്രാർഥന. യോഹന്നാനിൽ രണ്ടിനും ഒരുമിച്ച് ഉത്തരം ലഭിക്കുന്നു.
“പിതാക്കൻമാരുടെ ഹൃദയങ്ങളെ മക്കളിലേക്കും … ഏലിയായുടെ ചൈതന്യത്തോടും ശക്തിയോടും കൂടെ അവൻ കർത്താവിന്റെ മുമ്പേ പോകും.” (1:17)
നമ്മുടെ പഴയനിയമത്തിലെ പ്രവാചകന്മാരുടെ അവസാനവാക്കുകളായ മലാക്കി 4:5–6 ദൂതൻ ഉദ്ധരിക്കുന്നു. “കർത്താവിന്റെ മുമ്പേ” എന്നതു ദൈവമായ കർത്താവിന്റെ മുമ്പേ എന്നാണ് (16). സുവിശേഷം മുന്നോട്ടുപോകുമ്പോൾ, യോഹന്നാൻ ആർക്കു മുമ്പേ പോകുന്നുവോ ആ കർത്താവ് യേശുവാണെന്നു വ്യക്തമാകുന്നു.
“യഥാകാലം പൂർത്തിയാകേണ്ട എന്റെ വചനം അവിശ്വസിച്ചതു കൊണ്ട് നീ മൂകനായിത്തീരും.” (1:20)
മൗനം ശിക്ഷണവും അടയാളവുമാണ്. കുഞ്ഞിനു പേരിടുമ്പോൾ സഖറിയായുടെ വായ് തുറക്കപ്പെടുന്നു; അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആദ്യത്തെ വാക്കുകൾ ദൈവസ്തുതിയാണ് (1:64). കാത്തുനിന്ന ജനത്തെ ആശീർവദിക്കാൻ കഴിയാതിരുന്ന ഈ പുരോഹിതൻ (22) സുവിശേഷത്തിന്റെ അവസാനത്തെ മുൻകൂട്ടി കാണിക്കുന്നു: അവിടെ യേശു കൈകളുയർത്തി ശിഷ്യരെ ആശീർവദിക്കുന്നു; അവർ ദേവാലയത്തിൽ ദൈവത്തെ സ്തുതിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു (24:50–53).
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
കർത്താവിന്റെ വഴിയൊരുക്കാൻ അയയ്ക്കപ്പെട്ട അവിടുത്തെ തൊട്ടടുത്ത മുന്നോടിയാണു യോഹന്നാൻ എന്നും, “പ്രവാചകനെക്കാൾ വലിയവൻ” എന്നും മതബോധനഗ്രന്ഥം പഠിപ്പിക്കുന്നു (CCC 523). കർത്താവിനുവേണ്ടി ജനത്തെ ഒരുക്കുന്ന ദൗത്യം പരിശുദ്ധാത്മാവ് അദ്ദേഹത്തിൽ പൂർത്തിയാക്കുന്നു; അമ്മയുടെ ഉദരത്തിൽവച്ചുതന്നെ അദ്ദേഹം ആത്മാവിനാൽ നിറഞ്ഞു (CCC 717–718). ലൂക്കായുടെ സുവിശേഷം വ്യാഖ്യാനിക്കുന്ന മിലാനിലെ വിശുദ്ധ അംബ്രോസ്, പൗരോഹിത്യജീവിതത്തിലും ദാമ്പത്യജീവിതത്തിലും നീതിനിഷ്ഠരായിരുന്ന സഖറിയായെയും എലിസബത്തിനെയും പ്രശംസിക്കുന്നു (ആശയം). സംശയിച്ചു മൂകനാക്കപ്പെട്ട പുരോഹിതനെയും വിശ്വസിച്ചു വചനത്തെ ഗർഭം ധരിച്ച കന്യകയെയും മാർ അപ്രേം താരതമ്യം ചെയ്യുന്നു (ആശയം).
മറിയവും “എങ്ങനെ?” എന്നു ചോദിച്ചു. പിന്നെ എന്തുകൊണ്ടു സഖറിയാ മാത്രം മൂകനാക്കപ്പെട്ടു?
സഖറിയാ തെളിവു ചോദിച്ചു: ഞാൻ ഇത് എങ്ങനെ അറിയും? (1:18). മറിയമാകട്ടെ, പുരുഷനെ അറിയാത്ത തനിക്ക് ഇത് എങ്ങനെ സംഭവിക്കും എന്നു ചോദിച്ചു; പിന്നെ പൂർണസമ്മതം നൽകി (1:34, 38). എലിസബത്തിന്റെ വാക്കുകൾ വ്യത്യാസം സംഗ്രഹിക്കുന്നു: വിശ്വസിച്ചവൾ ഭാഗ്യവതി (1:45).
ചിരിച്ചപ്പോൾ അബ്രാഹത്തിനു വിശ്വാസമില്ലായിരുന്നോ?
അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചിരിയിൽ അദ്ഭുതവും സംശയവും കലർന്നിരുന്നു. എങ്കിലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിശ്വാസം ദുർബലമായില്ല എന്നു പൗലോസ് പറയുന്നു (റോമാ 4:19); കാരണം, അബ്രാഹം അനുസരിക്കുകയും വാഗ്ദാനം മുറുകെപ്പിടിക്കുകയും ചെയ്തു. ഒരു ചോദ്യവുമില്ലാത്ത അവസ്ഥയല്ല വിശ്വാസം; ദൈവത്തോടൊപ്പം നടന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ആശ്രയമാണ്.
സത്പ്രവൃത്തികൾക്കു വിലയില്ലെന്നാണോ റോമാ 4 പറയുന്നത്?
അല്ല. നീതീകരണം സമ്പാദിക്കാവുന്നതല്ല, വിശ്വാസത്തിൽ സ്വീകരിക്കുന്ന ദൈവദാനമാണ് എന്നാണ് പൗലോസ് പറയുന്നത്. സ്നേഹത്തിലൂടെ പ്രവർത്തനനിരതമായ വിശ്വാസമാണു സുപ്രധാനം എന്ന് അതേ പൗലോസ് പറയുന്നു (ഗലാത്തിയാ 5:6). സത്പ്രവൃത്തികൾ കൃപയുടെ ഫലമാണ്, അതിന്റെ വിലയല്ല.
മലങ്കരയിലെ മംഗളവാർത്താഞായറുകളുടെ പരമ്പര സൂബോറോ തുറക്കുന്നു: സഖറിയായ്ക്കുള്ള അറിയിപ്പ്, മറിയത്തിനുള്ള അറിയിപ്പ്, മറിയം എലിസബത്തിനെ സന്ദർശിക്കുന്നത്, സ്നാപകയോഹന്നാന്റെ ജനനം, ജോസഫിനുള്ള വെളിപാട്, ക്രിസ്മസിനു മുമ്പുള്ള ഞായർ. പാശ്ചാത്യ സുറിയാനി പാരമ്പര്യത്തിൽ സെദ്റാ പോലെയുള്ള പുരോഹിതന്റെ വലിയ പ്രാർഥനകൾക്കൊപ്പം ധൂപം ഉയരുന്നു; ജനം നിന്നു പ്രാർഥിക്കുന്നു, ലൂക്കായിൽ ധൂപാർപ്പണസമയത്തു ജനം വെളിയിൽ പ്രാർഥിച്ചതുപോലെ. ഓരോ വി. കുർബാനയിലും സഖറിയാ നിന്നിടത്തു നാം നിൽക്കുന്നു; എന്നാൽ നമുക്കു ലഭിക്കുന്നതു വാഗ്ദാനം മാത്രമല്ല: യോഹന്നാൻ അറിയിച്ചവൻതന്നെ തന്റെ ശരീരരക്തങ്ങളിൽ ബലിപീഠത്തിലേക്കു വരുന്നു.