16 ഡിസംബർ 2026 · സീറോ മലങ്കര റീത്ത്
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുകകൂടാതെ: ലത്തീൻ റീത്ത് · സീറോ മലബാർ റീത്ത് · English
“എന്നാൽ, അവിടുന്ന് എന്നോട് അരുളിച്ചെയ്തു: നിനക്ക് എന്റെ കൃപ മതി; എന്തെന്നാൽ, ബലഹീനതയിലാണ് എന്റെ ശക്തി പൂർണമായി പ്രകടമാകുന്നത്. ക്രിസ്തുവിന്റെ ശക്തി എന്റെ മേൽ ആവസിക്കേണ്ടതിനു ഞാൻ പൂർവാധികം സന്തോഷത്തോടെ എന്റെ ബലഹീനതയെക്കുറിച്ചു പ്രശംസിക്കും.” 2 കോറിന്തോസ് 12:9
തനിയെ പ്രാർഥിച്ചശേഷം യേശു ശിഷ്യരോടു രണ്ടു ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിക്കുന്നു. ആദ്യം: “ഞാൻ ആരെന്നാണു ജനങ്ങൾ പറയുന്നത്?” അവർ മറുപടി നൽകുന്നു: സ്നാപകയോഹന്നാൻ, ഏലിയാ, പൂർവപ്രവാചകന്മാരിൽ ഒരാൾ. പിന്നെ നിർണായകമായ ചോദ്യം: “ഞാൻ ആരെന്നാണു നിങ്ങൾ പറയുന്നത്?” പത്രോസ് ഉത്തരം നൽകുന്നു: “നീ ദൈവത്തിന്റെ ക്രിസ്തു ആണ്.” യേശുവിനെക്കുറിച്ച് അഭിപ്രായങ്ങൾ പലതാണ്; നമ്മൾ ഓരോരുത്തരും സ്വന്തം ഉത്തരം നൽകണം. പുൽക്കൂട്ടിലെ ശിശുവിനെ നോക്കുന്ന ഓരോ വ്യക്തിയോടും യൽദോ ഇതേ ചോദ്യം ചോദിക്കുന്നു.
എടുത്തുമാറ്റാൻ മൂന്നു പ്രാവശ്യം കർത്താവിനോട് അപേക്ഷിച്ച “ശരീരത്തിൽ ഒരു മുള്ളി”നെപ്പറ്റി പൗലോസ് പറയുന്നു. മറുപടി എടുത്തുമാറ്റലായിരുന്നില്ല, കൃപയായിരുന്നു: “നിനക്ക് എന്റെ കൃപ മതി; എന്തെന്നാൽ, ബലഹീനതയിലാണ് എന്റെ ശക്തി പൂർണമായി പ്രകടമാകുന്നത്.” അതിനാൽ പൗലോസ് തന്റെ ബലഹീനതകളെക്കുറിച്ചു പ്രശംസിക്കുന്നു; “ബലഹീനനായിരിക്കുമ്പോഴാണു ഞാൻ ശക്തനായിരിക്കുന്നത്.” ബലഹീനനായ ഒരു ശിശുവായി നമ്മുടെ അടുക്കൽ വരാൻ ദൈവം തിരഞ്ഞെടുത്തു; നമ്മുടെ ശക്തിയിൽ മാത്രമല്ല, ബലഹീനതയിലും അവിടുന്ന് ഇന്നും നമ്മെ കണ്ടുമുട്ടുന്നു.
വിഷയം: “നിനക്ക് എന്റെ കൃപ മതി.”
ക്രിസ്തുവിനെ ഏറ്റുപറയൽ; ബലഹീനതയിൽ ശക്തി.
“ഞാനല്ലാതെ മറ്റൊരു കർത്താവില്ല: ഞാനല്ലാതെ മറ്റൊരു ദൈവമില്ല;” ഏശയ്യാ 45:5
“അപ്പോൾ അവൻ ചോദിച്ചു: ഞാൻ ആരെന്നാണു നിങ്ങൾ പറയുന്നത്? പത്രോസ് ഉത്തരം നൽകി: നീ ദൈവത്തിന്റെ ക്രിസ്തു ആണ്.” ലൂക്കാ 9:20
ജീവിതത്തിൽ: യേശു നിങ്ങൾക്ക് ആരാണെന്ന് ഒരു വാക്യത്തിൽ എഴുതുക.
“തളർന്നവന് അവിടുന്ന് ബലം നൽകുന്നു; ദുർബലനു ശക്തി പകരുകയും ചെയ്യുന്നു.” ഏശയ്യാ 40:29
“എന്നാൽ, അവിടുന്ന് എന്നോട് അരുളിച്ചെയ്തു: നിനക്ക് എന്റെ കൃപ മതി; എന്തെന്നാൽ, ബലഹീനതയിലാണ് എന്റെ ശക്തി പൂർണമായി പ്രകടമാകുന്നത്.” 2 കോറിന്തോസ് 12:9
ജീവിതത്തിൽ: തുടർച്ചയായുള്ള ഒരു ബലഹീനത ദൈവത്തിന്റെ അടുക്കൽ കൊണ്ടുവരിക.
“എന്റെ ശരീരവും മനസ്സും ക്ഷീണിച്ചു പോയേക്കാം; എന്നാൽ, ദൈവമാണ് എന്റെ ബലം; അവിടുന്നാണ് എന്നേക്കുമുള്ള എന്റെ ഓഹരി.” സങ്കീർത്തനം 73:26
“അതുകൊണ്ട്, ബലഹീനതകളിലും ആക്ഷേപങ്ങളിലും ഞെരുക്കങ്ങളിലും പീഡനങ്ങളിലും അത്യാഹിതങ്ങളിലും ഞാൻ ക്രിസ്തുവിനെപ്രതി സന്തുഷ്ടനാണ്. എന്തെന്നാൽ, ബലഹീനനായിരിക്കുമ്പോഴാണു ഞാൻ ശക്തനായിരിക്കുന്നത്.” 2 കോറിന്തോസ് 12:10
ജീവിതത്തിൽ: ദൈവത്തിൽ ആശ്രയിക്കാൻ പഠിപ്പിച്ച ഒരു ബലഹീനതയ്ക്കു ദൈവത്തിനു നന്ദി പറയുക.
യേശു നമ്മുടെ ഉത്തരം ചോദിക്കുന്നു.
നമ്മുടെ ബലഹീനതയ്ക്ക് അവിടുത്തെ കൃപ മതി.
തീരുമാനം: എല്ലാ പ്രഭാതത്തിലും പറയുക: കർത്താവേ, അങ്ങയുടെ കൃപ എനിക്കു മതി.
പ്രിയരേ, ശരീരത്തിലെ ഒരു മുള്ളിനെക്കുറിച്ചു പൗലോസ് പറയുന്നു. അതു മാറ്റിത്തരാൻ മൂന്നു പ്രാവശ്യം അവൻ കർത്താവിനോടു യാചിച്ചു; എന്നാൽ കർത്താവ് പറഞ്ഞു: എന്റെ കൃപ നിനക്കു മതി; എന്തെന്നാൽ ബലഹീനതയിലാണ് ശക്തി പൂർണമാകുന്നത്. അതിനാൽ പൗലോസ് പറയുന്നു: ക്രിസ്തുവിന്റെ ശക്തി എന്നിൽ വസിക്കേണ്ടതിന് എന്റെ ബലഹീനതകളിൽ ഞാൻ ഏറെ സന്തോഷത്തോടെ പ്രശംസിക്കും; ഞാൻ ബലഹീനനായിരിക്കുമ്പോഴാണ് ശക്തനായിരിക്കുന്നത് (2 കോറി 12:7–10).
നമ്മിൽ പലരും മുള്ളുകൾ ചുമക്കുന്നു: രോഗം, പ്രയാസമുള്ള കുടുംബസാഹചര്യം, വീണ്ടും വീണ്ടും വരുന്ന പ്രലോഭനം, സുഖപ്പെടാത്ത നഷ്ടം. നാം പ്രാർഥിക്കുന്നു; മുള്ളു നിലനിൽക്കുന്നു. പൗലോസിനുള്ള ദൈവത്തിന്റെ മറുപടി നമുക്കുമുള്ളതാണ്: എന്റെ കൃപ നിനക്കു മതി.
സുവിശേഷത്തിൽ യേശു തനിച്ചു പ്രാർഥിക്കുമ്പോൾ ശിഷ്യന്മാർ അടുത്തുണ്ടായിരുന്നു. അവൻ അവരോടു ചോദിക്കുന്നു: ഞാൻ ആരെന്നാണു ജനക്കൂട്ടം പറയുന്നത്? സ്നാപകയോഹന്നാൻ, ഏലിയാ, പ്രവാചകന്മാരിൽ ഒരുവൻ എന്നിങ്ങനെ അവർ മറുപടി നൽകുന്നു. അവൻ ചോദിക്കുന്നു: എന്നാൽ ഞാൻ ആരെന്നാണു നിങ്ങൾ പറയുന്നത്? പത്രോസ് ഉത്തരം നൽകുന്നു: ദൈവത്തിന്റെ അഭിഷിക്തൻ (ലൂക്കാ 9:18–20).
ശ്രദ്ധിക്കുക: യേശു പ്രാർഥിച്ചതിനുശേഷമാണ് ഈ ചോദ്യം വരുന്നത്. യേശു ആരെന്ന് അറിയുന്നതു വെറും വിവരത്തിൽനിന്നല്ല, പ്രാർഥനയിൽനിന്നാണ്.
യൽദോ അടുക്കുമ്പോൾ യേശു നമ്മോടും അതേ ചോദ്യം ചോദിക്കുന്നു: ഞാൻ ആരെന്നാണു നീ പറയുന്നത്? പുൽക്കൂട്ടിലെ ഒരു ശിശുവോ? ഒരു നല്ല ഗുരുവോ? വിദൂരനായ ഒരു ദൈവമോ? അതോ ദൈവത്തിന്റെ അഭിഷിക്തനും എന്റെ കർത്താവും രക്ഷകനും, ബലഹീനതയിൽ എനിക്കു കൃപ നൽകുന്നവനുമോ?
ഈ നോമ്പിൽ പ്രാർഥനയിൽ യേശുവിനു വ്യക്തിപരമായി ഉത്തരം നൽകാം. നമ്മുടെ മുള്ളുകൾ അവന്റെ അടുക്കൽ കൊണ്ടുവരാം; അവ നീക്കാൻ മാത്രമല്ല, അവനോടൊത്ത് അവ ചുമക്കാനുള്ള കൃപയ്ക്കായും യാചിക്കാം. അവന്റെ കൃപ മതി. ആമേൻ.
കുഞ്ഞുങ്ങളേ, യേശു നിങ്ങളോടു ചോദിക്കുന്നു: ഞാൻ നിനക്ക് ആരാണ്? ഇന്ന് അവിടുത്തോടു പറയൂ: യേശുവേ, അങ്ങ് എന്റെ സ്നേഹിതനും എന്റെ ദൈവവുമാണ്!
ദൈവത്തിന്റെ ക്രിസ്തുവായ കർത്താവായ യേശുവേ, ഞങ്ങൾ അങ്ങയെ ഞങ്ങളുടെ കർത്താവായി ഏറ്റുപറയുന്നു. ഞങ്ങളുടെ മുള്ളുകൾ നിലനിൽക്കുമ്പോൾ അങ്ങയുടെ കൃപ ഞങ്ങൾക്കു മതിയാകട്ടെ; ഞങ്ങളുടെ ബലഹീനതയിൽ അങ്ങയുടെ ശക്തി പൂർണമായി പ്രകടമാകട്ടെ. ആമേൻ.
തന്റെ മുള്ള് എടുത്തുമാറ്റണമെന്നു പൗലോസ് മൂന്നു പ്രാവശ്യം അപേക്ഷിക്കുന്നു; ലഭിക്കുന്ന മറുപടി ഇതാണ്: നിനക്ക് എന്റെ കൃപ മതി. തനിയെ പ്രാർഥിച്ചശേഷം യേശു ചോദിക്കുന്നു: ഞാൻ ആരെന്നാണു നിങ്ങൾ പറയുന്നത്? ദൈവം എടുത്തുമാറ്റാത്തതിനോടൊപ്പം എങ്ങനെ ജീവിക്കണമെന്നു ലേഖനം പഠിപ്പിക്കുന്നു; ആരെയാണ് നാം ആശ്രയിക്കുന്നതെന്നു സുവിശേഷം പഠിപ്പിക്കുന്നു. ശിശുവിന്റെ ബലഹീനതയിൽ വരുന്നവൻ ദൈവത്തിന്റെ അഭിഷിക്തനാണെന്ന് യൽദോയ്ക്കു മുമ്പുള്ള ഈ നോമ്പിൽ നാം പഠിക്കുന്നു.
പശ്ചാത്തലം.
2 കോറിന്തോസ് 10–13 അധ്യായങ്ങളിൽ, തങ്ങളുടെ വരങ്ങളിൽ പ്രശംസിക്കുകയും തന്നെ പരിഹസിക്കുകയും ചെയ്ത എതിരാളികൾക്കെതിരേ പൗലോസ് സ്വയം ന്യായീകരിക്കുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശാരീരികസാന്നിധ്യം അശക്തമാണെന്ന് അവർ പറഞ്ഞിരുന്നു (10:10). പ്രശംസിക്കാൻ നിർബന്ധിതനായി അദ്ദേഹം തന്റെ സഹനങ്ങൾ എണ്ണിപ്പറയുന്നു (11:23–33); പിന്നെ വലിയ സംയമനത്തോടെ, മൂന്നാം സ്വർഗത്തിലേക്ക് എടുക്കപ്പെട്ട അനുഭവം പറയുന്നു (12:2). ആ ദർശനത്തിന്റെ മറുപുറമാണ് ഇന്നത്തെ വാക്യങ്ങൾ: പൗലോസിനെ എളിമയിൽ നിർത്താൻ ദൈവം നൽകിയത്.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“ശരീരത്തിൽ ഒരു മുള്ള് എനിക്കു നൽകപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അതായത്, എന്നെ ശല്യപ്പെടുത്തുന്നതിനും മതിമറന്ന് ആഹ്ലാദിക്കാതെ എന്നെ നിയന്ത്രിക്കുന്നതിനും വേണ്ടിയുള്ള പിശാചിന്റെ ദൂതൻ.” (12:7)
“നൽകപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു” എന്ന വാക്കു സൂചിപ്പിക്കുന്നതു ദാതാവ് ദൈവമാണെന്നാണ്; പീഡിപ്പിക്കുന്നതു സാത്താനും. ശത്രുവിന്റെ പ്രവൃത്തിപോലും ദൈവലക്ഷ്യത്തെ സേവിക്കാൻ തിരിയുന്നു. പൗലോസിന്റെ മനുഷ്യരായ എതിരാളികളെയാണ് മുള്ള് എന്നു വി. ജോൺ ക്രിസോസ്തോം മനസ്സിലാക്കിയത് (ആശയം); രോഗമെന്നോ ആവർത്തിച്ചുവരുന്ന പ്രലോഭനമെന്നോ മറ്റു ചിലർ കരുതി. വചനം ഇതു തീർപ്പാക്കുന്നില്ല.
“അത് എന്നെ വിട്ടകലാൻവേണ്ടി മൂന്നു പ്രാവശ്യം ഞാൻ കർത്താവിനോടപേക്ഷിച്ചു.” (12:8)
ഒരേ കാര്യത്തിനുവേണ്ടി ഗത്സെമനിയിൽ പലവട്ടം പ്രാർഥിച്ച യേശുവിനെപ്പോലെ (മത്തായി 26:44) പൗലോസും പ്രാർഥിച്ചു. വീണ്ടും ചോദിക്കുന്നതു വിശ്വാസക്കുറവല്ല.
“നിനക്ക് എന്റെ കൃപ മതി; എന്തെന്നാൽ, ബലഹീനതയിലാണ് എന്റെ ശക്തി പൂർണമായി പ്രകടമാകുന്നത്.” (12:9)
ദൈവം “ഇല്ല” എന്നും പറയും; എന്നാൽ ഈ “ഇല്ല”യിൽ കൂടുതൽ നല്ല ഒരു ദാനമുണ്ട്. മുള്ള് നീക്കുന്നതല്ല, ക്രിസ്തുവിന്റെ സാന്നിധ്യമാണ് പ്രാർഥനയ്ക്കുള്ള മറുപടി.
“എന്തെന്നാൽ, ബലഹീനനായിരിക്കുമ്പോഴാണു ഞാൻ ശക്തനായിരിക്കുന്നത്.” (12:10)
ബലഹീനതയെ അതിനായിത്തന്നെ പുകഴ്ത്തുകയല്ല. നമ്മുടെ കഴിവുകൾ തീരുമ്പോൾ ക്രിസ്തുവിന്റെ ശക്തിക്ക് ഇടം ലഭിക്കുന്നു എന്നാണ് ഇതിന്റെ അർഥം.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
മതബോധനഗ്രന്ഥം ഈ വാക്യം രണ്ടിടത്ത് ഉദ്ധരിക്കുന്നു: ക്രിസ്തുവിന്റെ ശക്തിയെ തന്നിലേക്ക് ആകർഷിക്കാൻ വിശ്വാസം ബലഹീനതകളിൽ പ്രശംസിക്കുന്നു (CCC 273); ഏറ്റവും തീവ്രമായ പ്രാർഥനകൾപോലും എല്ലായ്പോഴും സൗഖ്യം നേടിത്തരുന്നില്ലെന്നു പൗലോസിനു പഠിക്കേണ്ടിവന്നു (CCC 1508). രണ്ടാമത്തേത് രോഗികൾക്കും അവർക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കുന്നവർക്കും പ്രത്യേക ആശ്വാസമാണ്.
പശ്ചാത്തലം.
അയ്യായിരം പേർക്കു ഭക്ഷണം നൽകിയതിനു തൊട്ടുപിന്നാലെയാണ് ലൂക്കാ ഈ രംഗം വയ്ക്കുന്നത് (9:10–17). ഈ അധ്യായത്തിൽത്തന്നെ നേരത്തേ, ഇവൻ ആരാണ് എന്നു ഹേറോദേസ് ചോദിച്ചിരുന്നു (9:9); അപ്പോഴും കേട്ടത് ഇതേ മൂന്ന് അഭിപ്രായങ്ങളാണ്: യോഹന്നാൻ, ഏലിയാ, ഒരു പഴയ പ്രവാചകൻ. മർക്കോസ് ഇതേ ചോദ്യം കേസറിയാ ഫിലിപ്പിക്കടുത്തു വയ്ക്കുന്നു (മർക്കോസ് 8:27). ലൂക്കാ സ്ഥലം ഒഴിവാക്കി മറ്റൊരു കാര്യം പറയുന്നു: യേശു പ്രാർഥിക്കുകയായിരുന്നു.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“ഒരിക്കൽ അവൻ തനിയെ പ്രാർഥിക്കുകയായിരുന്നു. ശിഷ്യൻമാരും അവന്റെ കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.” (9:18)
നിർണായകനിമിഷങ്ങൾക്കു മുമ്പ് യേശു പ്രാർഥിക്കുന്നതു ലൂക്കാ പലപ്പോഴും കാണിക്കുന്നു (3:21; 6:12; 9:28). അവിടുത്തെ പ്രാർഥനയുടെ അന്തരീക്ഷത്തിലാണ് ഈ വിശ്വാസപ്രഖ്യാപനം പിറക്കുന്നത്.
“ഞാൻ ആരെന്നാണു നിങ്ങൾ പറയുന്നത്?” (9:20)
ഗ്രീക്കിൽ “നിങ്ങൾ” ആദ്യം വരുന്നു, ഊന്നലോടെ. മറ്റുള്ളവരുടെ അഭിപ്രായം അറിയിച്ചാൽ പോരാ; ഓരോ ശിഷ്യനും നേരിട്ട് ഉത്തരം പറയണം.
“പത്രോസ് ഉത്തരം നൽകി: നീ ദൈവത്തിന്റെ ക്രിസ്തു ആണ്.” (9:20)
ഉത്തരം ശരിയാണ്, പക്ഷേ പൂർണമല്ല. മനുഷ്യപുത്രൻ സഹിക്കുകയും വധിക്കപ്പെടുകയും ഉയിർപ്പിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യേണ്ടിയിരിക്കുന്നു എന്ന് യേശു ഉടനെ കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നു (9:21–22).
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
പത്രോസിന്റെ വിശ്വാസപ്രഖ്യാപനം യേശു സ്വീകരിച്ചു; ഉടനെ വരാനിരിക്കുന്ന പീഡാനുഭവം അറിയിച്ചു; അങ്ങനെ ആ സ്ഥാനപ്പേരിന് അതിന്റെ യഥാർഥ അർഥം നൽകി എന്നു മതബോധനഗ്രന്ഥം പഠിപ്പിക്കുന്നു (CCC 440). തന്റെ ദൗത്യത്തിലെ നിർണായകനിമിഷങ്ങൾക്കു മുമ്പ് യേശു പ്രാർഥിക്കുന്നതു ലൂക്കാ എടുത്തുകാട്ടുന്നുവെന്നും അതു പറയുന്നു (CCC 2600). ഈ ചോദ്യത്തിനു സഭ നൽകുന്ന ഉത്തരമാണ് വിശ്വാസപ്രമാണം; ഓരോ വി. കുർബാനയിലും നാം അത് ഏറ്റുപറയുന്നു.