16 ഡിസംബർ 2026 · സീറോ മലബാർ റീത്ത്
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുകകൂടാതെ: ലത്തീൻ റീത്ത് · സീറോ മലങ്കര റീത്ത് · English
“ചെറിയ കാര്യത്തിൽ വിശ്വസ്തൻ വലിയ കാര്യത്തിലും വിശ്വസ്തനായിരിക്കും. ചെറിയ കാര്യത്തിൽ അവിശ്വസ്തൻ വലിയ കാര്യത്തിലും അവിശ്വസ്തനായിരിക്കും.” ലൂക്കാ 16:10
തന്റെ പ്രസംഗം തെസലോനിക്കാക്കാർ മനുഷ്യവചനമായിട്ടല്ല, യഥാർഥത്തിൽ ആയിരിക്കുന്നതുപോലെ, വിശ്വാസികളായ നിങ്ങളിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്ന ദൈവവചനമായി സ്വീകരിച്ചതിനു പൗലോസ് ദൈവത്തിനു നന്ദി പറയുന്നു (1 തെസലോനിക്കാ 2:13). വിശ്വാസത്തോടെ സ്വീകരിക്കുന്ന ദൈവവചനം നമ്മിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നു.
ചെറിയ കാര്യങ്ങളിലുള്ള വിശ്വസ്തത ഈശോ പഠിപ്പിക്കുന്നു: സത്യസന്ധമായ ഇടപാടുകൾ, പണത്തിന്റെ വിശ്വസ്തമായ ഉപയോഗം, വിഭജിക്കപ്പെടാത്ത ഹൃദയം. “ഒരു ഭൃത്യനു രണ്ടു യജമാനൻമാരെ സേവിക്കുവാൻ സാധിക്കുകയില്ല… ദൈവത്തെയും ധനത്തെയും ഒന്നിച്ചു സേവിക്കുവാൻ നിങ്ങൾക്കു കഴിയുകയില്ല.” ചെലവുകളും ആഘോഷങ്ങളുമായി ക്രിസ്മസ് അടുക്കുമ്പോൾ, യഥാർഥത്തിൽ ആരെയാണു നാം സേവിക്കുന്നതെന്നു സുവിശേഷം ചോദിക്കുന്നു.
വിഷയം: “ഒരേയൊരു യജമാനൻ.”
പ്രവർത്തിക്കുന്ന ദൈവവചനം; ചെറിയ കാര്യങ്ങളിലെ വിശ്വസ്തത; ധനമല്ല, ദൈവം.
“അവിടുത്തെപ്പറ്റി ഞാൻ ചിന്തിക്കുകയില്ല, അവിടുത്തെ നാമത്തിൽ മേലിൽ സംസാരിക്കുകയില്ല എന്നു ഞാൻ പറഞ്ഞു. എന്നാൽ ഹൃദയത്തെ ദഹിപ്പിക്കുന്ന അഗ്നി എന്റെ അസ്ഥികൾക്കുള്ളിൽ അടച്ചിട്ടിരിക്കുന്നതുപോലെ എനിക്കനുഭവപ്പെട്ടു.” ജറെമിയാ 20:9
“ചെറിയ കാര്യത്തിൽ വിശ്വസ്തൻ വലിയ കാര്യത്തിലും വിശ്വസ്തനായിരിക്കും. ചെറിയ കാര്യത്തിൽ അവിശ്വസ്തൻ വലിയ കാര്യത്തിലും അവിശ്വസ്തനായിരിക്കും.” ലൂക്കാ 16:10
ജീവിതത്തിൽ: ഈ ആഴ്ച ലൂക്കാ 2:1–20 സാവധാനം വായിക്കുക.
“കർത്താവിനെ നിന്റെ സമ്പത്തുകൊണ്ടും, നിന്റെ എല്ലാ ഉത്പന്നങ്ങളുടെയും ആദ്യഫലങ്ങൾകൊണ്ടും ബഹുമാനിക്കുക.” സുഭാഷിതങ്ങൾ 3:9
“ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു. അധാർമിക സമ്പത്തുകൊണ്ട് നിങ്ങൾക്കായി സ്നേഹിതരെ സമ്പാദിച്ചുകൊള്ളുവിൻ. അതു നിങ്ങളെ കൈവെടിയുമ്പോൾ അവർ നിങ്ങളെ നിത്യകൂടാരങ്ങളിൽ സ്വീകരിക്കും.” ലൂക്കാ 16:9
ജീവിതത്തിൽ: ഈ ക്രിസ്മസിനു ദരിദ്രർക്ക് ഉദാരമായി നൽകുക.
“ഇസ്രായേലേ, കേൾക്കുക: നമ്മുടെ ദൈവമായ കർത്താവ് ഒരേ ഒരു കർത്താവാണ്.” നിയമാവർത്തനം 6:4
“ഒരു ഭൃത്യനു രണ്ടു യജമാനൻമാരെ സേവിക്കുവാൻ സാധിക്കുകയില്ല. ഒന്നുകിൽ അവൻ ഒരുവനെ ദ്വേഷിക്കുകയും മറ്റവനെ സ്നേഹിക്കുകയും ചെയ്യും. അല്ലെങ്കിൽ ഒരുവനോടു ഭക്തി കാണിക്കുകയും മറ്റവനെ നിന്ദിക്കുകയും ചെയ്യും. ദൈവത്തെയും ധനത്തെയും ഒന്നിച്ചു സേവിക്കുവാൻ നിങ്ങൾക്കു കഴിയുകയില്ല.” ലൂക്കാ 16:13
ജീവിതത്തിൽ: ഈ ക്രിസ്മസിനു നിനക്കായി കുറച്ചു ചെലവഴിക്കുക.
ഈ ക്രിസ്മസിനു ദൈവവചനം നമ്മുടെ ഹൃദയങ്ങളെ ഭരിക്കട്ടെ.
ഒരേയൊരു യജമാനനെ സേവിക്കുക.
തീരുമാനം: കുടുംബമൊന്നിച്ച് ലളിതവും ഉദാരവുമായ ഒരു ക്രിസ്മസ് ആസൂത്രണം ചെയ്യുക.
പ്രിയരേ, തെസലോനിക്കാക്കാർ ദൈവവചനം സ്വീകരിച്ചതിനെപ്രതി പൗലോസ് ദൈവത്തിനു നന്ദി പറയുന്നു: ഞങ്ങളിൽനിന്നു കേട്ട വചനം നിങ്ങൾ മനുഷ്യവചനമായിട്ടല്ല, വാസ്തവത്തിൽ ആയിരിക്കുന്നതുപോലെ ദൈവവചനമായി സ്വീകരിച്ചു; വിശ്വസിക്കുന്ന നിങ്ങളിൽ അതു പ്രവർത്തിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു (1 തെസ 2:13). ദൈവവചനം വെറും വിവരമല്ല; നമ്മിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്ന ശക്തിയാണ്.
നാം വചനം എങ്ങനെ സ്വീകരിക്കുന്നു? ഒരു പഴയ പുസ്തകമായോ? ഒരു കടമയായോ? അതോ ഇന്നു സംസാരിക്കുന്ന ദൈവമായോ? വിശുദ്ധ കുർബാനയിലെ വായനകൾ വിശ്വാസത്തോടെ കേൾക്കുമ്പോൾ വചനം നമ്മിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നു: ആശ്വസിപ്പിക്കുന്നു, തിരുത്തുന്നു, വിളിക്കുന്നു.
വചനം സ്വീകരിച്ചതിന് തെസലോനിക്കാക്കാർ വില കൊടുത്തു. യൂദയായിലെ സഭകളെപ്പോലെ സ്വന്തം നാട്ടുകാരിൽനിന്ന് അവർ പീഡനം സഹിച്ചു. ദൈവവചനത്തോടുള്ള വിശ്വസ്തതയ്ക്ക് ചിലപ്പോൾ സ്നേഹിതരെയോ അവസരങ്ങളെയോ സുഖത്തെയോ നഷ്ടപ്പെടുത്തേണ്ടിവരും.
സുവിശേഷത്തിൽ ഈശോ ചെറിയ കാര്യങ്ങളിലെ വിശ്വസ്തതയെക്കുറിച്ചു പറയുന്നു: ചെറിയ കാര്യത്തിൽ വിശ്വസ്തനായവൻ വലിയ കാര്യത്തിലും വിശ്വസ്തനായിരിക്കും; ചെറിയ കാര്യത്തിൽ അവിശ്വസ്തനായവൻ വലിയ കാര്യത്തിലും അവിശ്വസ്തനായിരിക്കും. രണ്ടു യജമാനന്മാരെ സേവിക്കാൻ ഒരു ഭൃത്യനും സാധ്യമല്ല; ദൈവത്തെയും ധനത്തെയും ഒരുമിച്ചു സേവിക്കാൻ നിങ്ങൾക്കു സാധ്യമല്ല (ലൂക്കാ 16:10–13).
വിശ്വസ്തത പരീക്ഷിക്കപ്പെടുന്നതു ചെറിയ ദൈനംദിനകാര്യങ്ങളിലാണ്: സത്യസന്ധമായ ഒരു ബിൽ, പാലിച്ച ഒരു വാഗ്ദാനം, ക്ഷീണിച്ചിരിക്കുമ്പോഴും ചൊല്ലിയ പ്രാർഥന, നൽകിയ ദശാംശം, കള്ളമായി എഴുതാത്ത ഓവർടൈം. നാം യഥാർഥത്തിൽ ആരെ സേവിക്കുന്നു എന്ന് ഈ ചെറിയ കാര്യങ്ങൾ വെളിപ്പെടുത്തുന്നു.
ഈ നോമ്പിൽ ദിവസവും സുവിശേഷത്തിലെ ഒരു ചെറിയ ഭാഗം വായിക്കാം; അതിനെ ദൈവത്തിന്റെതന്നെ വചനമായി സ്വീകരിച്ച്, ഇന്ന് ഇത് എനിക്ക് എന്ത് അർഥമാക്കുന്നു എന്നു ചോദിക്കാം. ചെറിയ കാര്യങ്ങളിലെ നമ്മുടെ വിശ്വസ്തത പരിശോധിക്കാം. പിറവിത്തിരുനാളിൽ വരുന്ന ദൈവം വിശ്വസ്തനാണ്; നമുക്കും അവനോടു വിശ്വസ്തരാകാം. ആമേൻ.
കുഞ്ഞുങ്ങളേ, ചെറിയ കാര്യങ്ങളിലെ സത്യസന്ധത ഈശോയെ വളരെ സന്തോഷിപ്പിക്കുന്നു. ബുദ്ധിമുട്ടുള്ളപ്പോഴും സത്യം പറയൂ!
കർത്താവേ, അങ്ങയുടെ വചനം എന്നിൽ പ്രവർത്തിക്കട്ടെ. ചെറിയ കാര്യങ്ങളിൽ എന്നെ വിശ്വസ്തനും ധനാസക്തിയിൽനിന്നു സ്വതന്ത്രനുമാക്കണമേ; അങ്ങനെ അങ്ങയെ മാത്രം ഞാൻ സേവിക്കട്ടെ. ആമേൻ.
നമ്മെ ഏൽപിച്ചതിനോടുള്ള വിശ്വസ്തതയെക്കുറിച്ചാണ് ഇന്നത്തെ രണ്ടു വായനകളും. സമ്മർദങ്ങൾക്കിടയിലും ദൈവവചനം മുറുകെപ്പിടിച്ച തെസലോനിക്കാക്കാർക്കായി പൗലോസ് ദൈവത്തിനു നന്ദി പറയുന്നു. ചെറിയ കാര്യങ്ങളിലാണ് വിശ്വസ്തത പഠിക്കുന്നതെന്നും രണ്ടു യജമാനന്മാർ ആർക്കും ഉണ്ടാകാനാവില്ലെന്നും ഈശോ പറയുന്നു. ദൈവവചനവും അനുദിനജീവിതത്തിലെ കാര്യങ്ങളും ഒരേ കാര്യം ആവശ്യപ്പെടുന്നു: അവിഭക്തമായ ഒരു ഹൃദയം.
പശ്ചാത്തലം.
പൗലോസിന്റെ ലേഖനങ്ങളിൽ ഏറ്റവും പഴക്കമുള്ളത് ഇതാകാനാണ് സാധ്യത; ഏകദേശം എ.ഡി. 50–51-ൽ കോറിന്തോസിൽനിന്ന്, താൻ തിടുക്കത്തിൽ വിട്ടുപോരേണ്ടിവന്ന ഒരു യുവസഭയ്ക്ക് (നടപടി 17:1–10) എഴുതിയത്. അവരോടൊപ്പമുള്ള കാലത്തേക്കുള്ള തിരിഞ്ഞുനോട്ടമാണ് രണ്ടാം അധ്യായം മുഴുവൻ. അവരെക്കുറിച്ചുള്ള ആകുലതയും ആശ്വാസവും വാത്സല്യവും അതിലുണ്ട്.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“ഞങ്ങളിൽനിന്നു നിങ്ങൾ ശ്രവിച്ച ദൈവവചനം മനുഷ്യരുടെ വചനമായിട്ടല്ല, … ദൈവത്തിന്റെ വചനമായിട്ടാണു നിങ്ങൾ സ്വീകരിച്ചത്.” (2:13)
മാനുഷികശബ്ദം തന്റേതാണെന്നു പൗലോസിന് അറിയാം; എങ്കിലും സംസാരിക്കുന്നതു ദൈവമാണെന്ന് അദ്ദേഹം ഉറപ്പിച്ചുപറയുന്നു. സുവിശേഷം വായിക്കുമ്പോൾ നാം എഴുന്നേറ്റുനിൽക്കുന്നതിന്റെ ഒരു കാരണം ഇതാണ്: മറ്റൊരാളാണ് സംസാരിക്കുന്നത്.
“സ്വന്തംനാട്ടുകാരിൽനിന്നു നിങ്ങളും സഹിച്ചു.” (2:14)
ഭൂരിഭാഗവും വിജാതീയരായിരുന്ന തെസലോനിക്കാക്കാരെ സ്വന്തം അയൽക്കാർതന്നെ ബുദ്ധിമുട്ടിച്ചു. ഈ സഹനം അവരെ ദൂരെ യൂദയായിലെ മാതൃസഭകളോട് ഒന്നിപ്പിക്കുന്നു. തുടർന്നു വരുന്ന കഠിനമായ വാക്കുകളെക്കുറിച്ച് താഴെയുള്ള ചോദ്യം കാണുക.
“നിങ്ങളെ മുഖാഭിമുഖം വീണ്ടും കാണാൻ അതീവ താത്പര്യത്തോടും ആകാംക്ഷയോടുംകൂടെ ഞങ്ങൾ കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു.” (2:17)
സുവിശേഷം പഠിപ്പിക്കുന്നവൻ, പഠിപ്പിച്ചിട്ട് അടുത്ത സ്ഥലത്തേക്കു പോകുന്ന ഒരു അധ്യാപകനല്ല. പൗലോസിന്റെ ദൈവശാസ്ത്രത്തെയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്നേഹത്തെയും വേർതിരിക്കാനാവില്ല.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
മതബോധനഗ്രന്ഥം 2:13 വിശുദ്ധഗ്രന്ഥത്തിനു മുഴുവൻ ബാധകമാക്കുന്നു: അതിൽ സഭ തന്റെ പോഷണവും ശക്തിയും കണ്ടെത്തുന്നു; കാരണം മാനുഷികവചനമായിട്ടല്ല, യഥാർഥത്തിൽ അത് ആയിരിക്കുന്നതുപോലെ ദൈവവചനമായിട്ടാണ് അതിനെ സ്വീകരിക്കുന്നത് (CCC 104; ദേയി വെർബും 24). ദൈവജനത്തിന്റെ മുഴുവൻ വിശ്വാസബോധത്തെക്കുറിച്ചു പറയുമ്പോഴും രണ്ടാം വത്തിക്കാൻ കൗൺസിൽ ഈ വാക്യം ഉപയോഗിക്കുന്നു (ലൂമെൻ ജെൻസിയം 12).
പശ്ചാത്തലം.
അവിശ്വസ്തനായ കാര്യസ്ഥന്റെ ഉപമയ്ക്കു (16:1–9) പിന്നാലെയാണ് ഈ വചനങ്ങൾ. പണം ഉപയോഗിച്ചു സ്നേഹിതരെ നേടിക്കൊള്ളുവിൻ എന്ന, ആരെയും കുഴക്കുന്ന ഉപദേശത്തോടെയാണ് ആ ഉപമ അവസാനിച്ചത്. ശിഷ്യൻ പണം എങ്ങനെ ഉപയോഗിക്കണം എന്നു വിശദീകരിക്കുന്ന വചനങ്ങൾ ലൂക്കാ ഇപ്പോൾ ഒന്നിച്ചു ചേർക്കുന്നു. ഇതേ അധ്യായത്തിൽ പിന്നാലെ വരുന്നതാണ് ധനവാന്റെയും ലാസറിന്റെയും ഉപമ (16:19–31).
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“ചെറിയ കാര്യത്തിൽ വിശ്വസ്തൻ വലിയ കാര്യത്തിലും വിശ്വസ്തനായിരിക്കും.” (16:10)
സ്വഭാവം രൂപപ്പെടുന്നതു വലിയ അവസരങ്ങളിലല്ല, സാധാരണദിനങ്ങളിലെ ചെറിയ സത്യസന്ധതയിലാണ്. ഉള്ളിലുള്ളതു വെളിപ്പെടുത്തുക മാത്രമാണ് വലിയ അവസരങ്ങൾ ചെയ്യുന്നത്.
“അധാർമിക സമ്പത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ വിശ്വസ്തരായിരിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ … ആരു നിങ്ങളെ ഏൽപിക്കും?” (16:11)
പണം ചെറിയൊരു കാര്യമാണ്, ഒരു പരീക്ഷയാണ് എന്ന് ഈശോ പറയുന്നു. യഥാർഥധനം ദൈവരാജ്യത്തിന്റെ നന്മകളാണ്. ആദ്യത്തേത് എങ്ങനെ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നു എന്നത്, രണ്ടാമത്തേതു നമ്മെ ഏൽപിക്കാമോ എന്നു കാണിക്കുന്നു.
“ദൈവത്തെയും ധനത്തെയും ഒന്നിച്ചു സേവിക്കുവാൻ നിങ്ങൾക്കു കഴിയുകയില്ല.” (16:13)
അതു ബുദ്ധിമുട്ടാണ് എന്നല്ല, അതു സാധ്യമല്ല എന്നാണ് ഈശോ പറയുന്നത്. ഒരു കർത്താവിനേ ഇടമുള്ളൂ. ഗിരിപ്രഭാഷണത്തിലും ഇതേ വചനമുണ്ട് (മത്തായി 6:24).
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
ദൈവത്തിന്റെ സ്ഥാനത്ത് ആളുകൾ ആദരിക്കുന്ന കാര്യങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തിൽ മതബോധനഗ്രന്ഥം പണത്തെ എണ്ണുന്നു; വിഗ്രഹാരാധനയെക്കുറിച്ചു പറയുമ്പോൾ ഈ വചനം ഉദ്ധരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു (CCC 2113). നമ്മുടെ സമ്പത്തിൽ ദരിദ്രർക്കു പങ്കുനൽകാതിരിക്കുന്നത് അവരിൽനിന്നു മോഷ്ടിക്കലാണ് എന്ന വിശുദ്ധ ജോൺ ക്രിസോസ്തോമിന്റെ വാക്കുകളും അത് ഉദ്ധരിക്കുന്നു (CCC 2446). ലൂക്കായിൽ ഇന്നത്തെ സുവിശേഷത്തിനു പിന്നാലെ വരുന്ന ലാസറിനെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രസംഗങ്ങളിലാണ് ക്രിസോസ്തോം ഇതു പറയുന്നത്.
1 തെസലോനിക്കാ 2:14–16 യഹൂദജനത്തെ കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നുണ്ടോ?
ഇല്ല; അങ്ങനെ വായിക്കാനും പാടില്ല. പൗലോസ് തന്നെ ഒരു യഹൂദനാണ് (റോമാ 11:1). യൂദയായിലെ ആദ്യക്രൈസ്തവരെ പീഡിപ്പിച്ചവരെയും തന്റെ ദൗത്യം തടഞ്ഞവരെയും കുറിച്ച്, ഒരു പ്രത്യേക സംഘർഷത്തിന്റെ ചൂടിലാണ് അദ്ദേഹം എഴുതുന്നത്. ദൈവക്രോധത്തെക്കുറിച്ചുള്ള വാക്കുകളുടെ അർഥം പണ്ഡിതർ ഇന്നും ചർച്ച ചെയ്യുന്നു; എന്നാൽ അത് ഒരു ജനത്തിനു മുഴുവനുമുള്ള വിധിയല്ല. ദൈവത്തിന്റെ ദാനങ്ങളും വിളിയും പിൻവലിക്കപ്പെടാത്തവയാണ് എന്നതാണ് റോമാലേഖനത്തിലെ പൗലോസിന്റെ അവസാനവാക്ക് (റോമാ 11:29). പീഡാസഹനത്തിന്റെ കുറ്റം അന്നു ജീവിച്ചിരുന്ന എല്ലാ യഹൂദരുടെയുംമേലോ ഇന്നത്തെ യഹൂദരുടെമേലോ ചുമത്താനാവില്ലെന്നും (അക്രൈസ്തവമതങ്ങൾ (നോസ്ത്ര ഏത്താത്തെ) 4; CCC 597) മിശിഹായുടെ പീഡകളുടെ കാരണക്കാർ പാപികളാണെന്നും (CCC 598) സഭ പഠിപ്പിക്കുന്നു.