18 ഡിസംബർ 2026 · സീറോ മലങ്കര റീത്ത്
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുകകൂടാതെ: സീറോ മലബാർ റീത്ത് · ലത്തീൻ റീത്ത് · English
“യേശു പറഞ്ഞു: വഴിയും സത്യവും ജീവനും ഞാനാണ്. എന്നിലൂടെയല്ലാതെ ആരും പിതാവിന്റെ അടുക്കലേക്കു വരുന്നില്ല.” യോഹന്നാൻ 14:6
പൗലോസ് തന്നെത്തന്നെ “വിശുദ്ധരിൽ ഏറ്റവും നിസ്സാരൻ” എന്നു വിളിക്കുന്നു; എങ്കിലും “വിജാതീയരോട് ക്രിസ്തുവിന്റെ ദുർഗ്രഹമായ സമ്പന്നതയെക്കുറിച്ചു പ്രസംഗിക്കാനുള്ള” വരം, യുഗങ്ങളോളം ദൈവത്തിൽ നിഗൂഢമായിരുന്ന രഹസ്യം, അദ്ദേഹത്തിനു നൽകപ്പെട്ടു. സഭയിലൂടെ ദൈവത്തിന്റെ ബഹുമുഖജ്ഞാനം ഇപ്പോൾ വെളിപ്പെടുന്നു. മൈലാപ്പൂരിലെ സെന്റ് തോമസ് മൗണ്ടിൽ വണങ്ങപ്പെടുന്ന പുരാതനമായ കുരിശ്, ഈ സമ്പന്നത നമ്മുടെ നാട്ടിൽ നേരത്തേതന്നെ എത്തി എന്നതിന്റെ സാക്ഷ്യമാണ്: പോർച്ചുഗീസുകാർ വരുന്നതിനു വളരെ മുമ്പേ ഭാരതത്തിലെ ക്രൈസ്തവർ കുരിശടയാളം കല്ലിൽ കൊത്തിയിരുന്നു.
പീഡാനുഭവത്തിന്റെ തലേന്ന് അസ്വസ്ഥരായ ശിഷ്യരോട് യേശു പറയുന്നു: “നിങ്ങളുടെ ഹൃദയം അസ്വസ്ഥമാകേണ്ടാ. ദൈവത്തിൽ വിശ്വസിക്കുവിൻ; എന്നിലും വിശ്വസിക്കുവിൻ. എന്റെ പിതാവിന്റെ ഭവനത്തിൽ അനേകം വാസസ്ഥലങ്ങളുണ്ട്.” ഭാരതത്തിന്റെ ശ്ലീഹായായ തോമസ്, “വഴി ഞങ്ങൾ എങ്ങനെ അറിയും?” എന്നു ചോദിക്കുമ്പോൾ, സുവിശേഷത്തിലെ ഏറ്റവും മഹത്തായ വചനങ്ങളിലൊന്നുകൊണ്ട് യേശു മറുപടി നൽകുന്നു: “വഴിയും സത്യവും ജീവനും ഞാനാണ്. എന്നിലൂടെയല്ലാതെ ആരും പിതാവിന്റെ അടുക്കലേക്കു വരുന്നില്ല.” നമുക്കായി സ്ഥലമൊരുക്കാൻ അവിടുന്നു നടന്ന വഴിയാണു കുരിശ്.
വിഷയം: “വഴിയും സത്യവും ജീവനും ഞാനാണ്.”
കുരിശും പിതാവിന്റെ ഭവനവും.
“അവിടുത്തെ നൻമയും കരുണയും ജീവിതകാലം മുഴുവൻ എന്നെ അനുഗമിക്കും; കർത്താവിന്റെ ആലയത്തിൽ ഞാൻ എന്നേക്കും വസിക്കും.” സങ്കീർത്തനം 23:6
“എന്റെ പിതാവിന്റെ ഭവനത്തിൽ അനേകം വാസസ്ഥലങ്ങളുണ്ട്. ഇല്ലായിരുന്നെങ്കിൽ നിങ്ങൾക്കു സ്ഥലമൊരുക്കാൻ പോകുന്നുവെന്നു ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുമായിരുന്നോ?” യോഹന്നാൻ 14:2
ജീവിതത്തിൽ: നിങ്ങളുടെ കുടുംബത്തിലെ മരിച്ചവർക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കുക.
“നീ വലത്തോട്ടോ ഇടത്തോട്ടോ തിരിയുമ്പോൾ നിന്റെ കാതുകൾ പിന്നിൽ നിന്ന്, ഒരു സ്വരം ശ്രവിക്കും; ഇതാണു വഴി, ഇതിലേ പോവുക.” ഏശയ്യാ 30:21
“യേശു പറഞ്ഞു: വഴിയും സത്യവും ജീവനും ഞാനാണ്. എന്നിലൂടെയല്ലാതെ ആരും പിതാവിന്റെ അടുക്കലേക്കു വരുന്നില്ല.” യോഹന്നാൻ 14:6
ജീവിതത്തിൽ: ഒരു തീരുമാനത്തിൽ വഴി കാണിച്ചുതരാൻ യേശുവിനോടു യാചിക്കുക.
“എന്റെ വാസസ്ഥലം അവരുടെ മധ്യേ ആയിരിക്കും; ഞാൻ അവരുടെ ദൈവവും അവർ എന്റെ ജനവുമായിരിക്കും.” എസെക്കിയേൽ 37:27
“വിജാതീയരോട് ക്രിസ്തുവിന്റെ ദുർഗ്രഹമായ സമ്പന്നതയെക്കുറിച്ചു പ്രസംഗിക്കാനും … വരം വിശുദ്ധരിൽ ഏറ്റവും നിസ്സാരനായ എനിക്കു നൽകപ്പെട്ടു.” എഫേസോസ് 3:8–9
ജീവിതത്തിൽ: ഇന്നു രാത്രി വീട്ടിലെ കുരിശിനെ വണങ്ങുക.
പിതാവിന്റെ ഭവനത്തിലേക്കുള്ള വഴിയാണു കുരിശ്.
മാർ തോമാശ്ലീഹായോടൊപ്പം നമുക്ക് ആ വഴി നടക്കാം.
തീരുമാനം: എല്ലാ പ്രഭാതത്തിലും രാത്രിയിലും ശ്രദ്ധയോടെ കുരിശുവരയ്ക്കുക.
പ്രിയരേ, പൗലോസ് തന്നെത്തന്നെ എല്ലാ വിശുദ്ധരിലും ഏറ്റവും ചെറിയവൻ എന്നു വിളിക്കുന്നു; എങ്കിലും ക്രിസ്തുവിന്റെ അപരിമേയമായ സമ്പത്തിനെക്കുറിച്ചുള്ള സദ്വാർത്ത വിജാതീയരോടു പ്രസംഗിക്കാനും യുഗങ്ങളായി ദൈവത്തിൽ മറഞ്ഞിരുന്ന രഹസ്യത്തിന്റെ പദ്ധതി എല്ലാവർക്കും വ്യക്തമാക്കാനും ഈ കൃപ അവനു ലഭിച്ചു (എഫേ 3:8–9).
ക്രിസ്തുവിന്റെ അപരിമേയമായ സമ്പത്ത്! യൽദോയിൽ ഈ സമ്പത്ത് ദാരിദ്ര്യത്തിൽ നാം കാണും: പുൽത്തൊട്ടിയിലെ ഒരു ശിശു. എങ്കിലും ജ്ഞാനത്തിന്റെയും അറിവിന്റെയും എല്ലാ നിക്ഷേപങ്ങളും അവനിൽ മറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. അവൻ എത്ര ദരിദ്രനാകുന്നുവോ, അത്രയധികം നാം സമ്പന്നരാകുന്നു.
സഭയിലൂടെ ദൈവത്തിന്റെ ബഹുമുഖജ്ഞാനം ഇപ്പോൾ വെളിപ്പെടുന്നുവെന്നു പൗലോസ് കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നു (എഫേ 3:10). പാശ്ചാത്യ സുറിയാനി പൈതൃകവും ഗീതങ്ങളും നോമ്പുകളുമുള്ള നമ്മുടെ സീറോ മലങ്കര സഭ ദൈവജ്ഞാനത്തിന്റെ ആ ബഹുമുഖസമ്പത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്.
സുവിശേഷത്തിൽ യേശു പറയുന്നു: നിങ്ങളുടെ ഹൃദയം അസ്വസ്ഥമാകേണ്ടാ. ദൈവത്തിൽ വിശ്വസിക്കുവിൻ; എന്നിലും വിശ്വസിക്കുവിൻ. എന്റെ പിതാവിന്റെ ഭവനത്തിൽ അനേകം വാസസ്ഥലങ്ങളുണ്ട്. ഞാൻ നിങ്ങൾക്കു സ്ഥലമൊരുക്കാൻ പോകുന്നു. തോമാ ചോദിക്കുന്നു: കർത്താവേ, അങ്ങ് എവിടെ പോകുന്നുവെന്നു ഞങ്ങൾക്കറിഞ്ഞുകൂടാ; പിന്നെ വഴി എങ്ങനെ അറിയും? യേശു മറുപടി പറയുന്നു: ഞാനാണ് വഴിയും സത്യവും ജീവനും (യോഹ 14:1–6).
നമ്മുടെ ശ്ലീഹായായ തോമാ സത്യസന്ധമായ ചോദ്യം ചോദിച്ചു; മഹത്തായ ഉത്തരം ലഭിച്ചു. യേശു വഴി കാണിക്കുന്ന ഒരു വഴികാട്ടി മാത്രമല്ല; അവൻതന്നെയാണ് വഴി. അവനെ അനുഗമിക്കുക എന്നാൽ പിതാവിന്റെ ഭവനത്തിലേക്കുള്ള വഴിയിൽ ഇപ്പോഴേ ആയിരിക്കുക എന്നാണ്.
യൽദോ അടുക്കുമ്പോൾ അസ്വസ്ഥമായ ഹൃദയങ്ങൾ യേശുവിന്റെ അടുക്കൽ കൊണ്ടുവരാം. ക്രിസ്തുവിന്റെ സമ്പത്തിനും നമ്മുടെ സഭയുടെ പൈതൃകത്തിനും ദൈവത്തിനു നന്ദി പറയാം. വഴിയും സത്യവും ജീവനുമായ അവനോടൊത്തു നടക്കാം. ആമേൻ.
കുഞ്ഞുങ്ങളേ, കുരിശ് യേശുവിന്റെ സ്നേഹത്തിന്റെ അടയാളമാണ്. ഇന്നു സാവധാനം സ്നേഹത്തോടെ കുരിശടയാളം വരയ്ക്കൂ!
വഴിയും സത്യവും ജീവനുമായ കർത്താവായ യേശുവേ, ഞങ്ങളുടെ അസ്വസ്ഥഹൃദയങ്ങളെ ശാന്തമാക്കണമേ. അങ്ങയോടു വഴി ചോദിച്ച മാർ തോമാശ്ലീഹായുടെ പ്രാർഥനവഴി, അങ്ങയുടെ കുരിശിലൂടെ പിതാവിന്റെ ഭവനത്തിലേക്കു ഞങ്ങളെ നയിക്കണമേ. ആമേൻ.
സെന്റ് തോമസ് മൗണ്ടിലെ പുരാതനമായ കൽക്കുരിശിനെ ഇന്നു കലണ്ടർ അനുസ്മരിക്കുന്നു; യൽദോനോമ്പു തുടരുന്നു. വായനകൾ ഈ ദിവസത്തിനു നന്നായി ചേരുന്നു. വിശുദ്ധരിൽ ഏറ്റവും നിസ്സാരനായ പൗലോസ് ക്രിസ്തുവിന്റെ സമ്പന്നത ജനതകൾക്ക് എത്തിക്കാൻ അയയ്ക്കപ്പെടുന്നു. നമ്മുടെ പാരമ്പര്യം ഭാരതത്തിന്റെ ശ്ലീഹാ എന്നു വിളിക്കുന്ന തോമസ്, യേശുവിന്റെ ഏറ്റവും മഹത്തായ വചനങ്ങളിലൊന്നു പുറത്തുകൊണ്ടുവരുന്ന ചോദ്യം സുവിശേഷത്തിൽ ചോദിക്കുന്നു. ക്രിസ്തുവിന്റെ സമ്പന്നത ഈ നാട്ടിലും എത്തി; പിതാവിലേക്കുള്ള വഴി കുരിശിന്റെ വഴിയാണ്.
പശ്ചാത്തലം.
വിജാതീയരായ നിങ്ങൾക്കുവേണ്ടി ക്രിസ്തുവിന്റെ തടവുകാരനായ ഒരാളായാണ് പൗലോസ് എഴുതുന്നത് (3:1). ദൈവപദ്ധതിയുടെ “രഹസ്യം” അദ്ദേഹം വിശദീകരിച്ചുവരികയായിരുന്നു: വിജാതീയർ ഇപ്പോൾ കൂട്ടവകാശികളും ഒരേ ശരീരത്തിലെ അംഗങ്ങളുമാണ് (3:6). ആ പദ്ധതിയിൽ തന്റെ പങ്ക് എന്താണെന്നും സഭയ്ക്ക് അതിന്റെ അർഥമെന്താണെന്നും ഇന്നത്തെ വാക്യങ്ങൾ വിവരിക്കുന്നു.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“വിജാതീയരോട് ക്രിസ്തുവിന്റെ ദുർഗ്രഹമായ സമ്പന്നത” (3:8)
പി.ഒ.സി.യിൽ 8, 9 വാക്യങ്ങൾ ഒറ്റ വാചകമാണ്; അതിന്റെ അവസാനം പൗലോസ് തന്റെ ദൗത്യത്തെ “വരം” എന്നു വിളിക്കുന്നു; ഭാരമോ ഉദ്യോഗമോ അല്ല, കൃപ. “വിജാതീയർ” എന്നാൽ നമ്മൾതന്നെ: ഇസ്രായേലിനു പുറത്തുള്ള ജനതകൾ, അവരിൽ ഭാരതത്തിലെ ജനങ്ങളും.
“സ്വർഗീയ ഇടങ്ങളിലുള്ള ശക്തികൾക്കും അധികാരങ്ങൾക്കും സഭയിലൂടെ ദൈവത്തിന്റെ ബഹുമുഖ ജ്ഞാനം” (3:10)
അതിശയകരമായ അവകാശവാദം: സഭ മാലാഖമാരെ പഠിപ്പിക്കുന്നു. യഹൂദനും വിജാതീയനും ധനികനും ദരിദ്രനും ഒന്നിച്ചു മുട്ടുകുത്തുമ്പോൾ ദൈവപദ്ധതി പ്രവർത്തിക്കുന്നതു സ്വർഗംതന്നെ കാണുന്നു. ഈ ലേഖനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രസംഗങ്ങളിൽ വി. ജോൺ ക്രിസോസ്തോം ഇതേ നിഗമനത്തിലെത്തുന്നു (ആശയം).
“അവനിലുള്ള വിശ്വാസംമൂലം ആത്മധൈര്യവും ദൈവത്തെ സമീപിക്കാൻ സാധിക്കുമെന്ന പ്രത്യാശയും നമുക്കുണ്ട്.” (3:12)
പാർറേസിയ (parrēsia), “ആത്മധൈര്യം”, തുറന്നു സംസാരിക്കാനുള്ള പൗരന്റെ അവകാശമായിരുന്നു. വീട്ടിൽ മകനോ മകളോ സംസാരിക്കുന്നതുപോലെ, നമ്മിൽ ഏറ്റവും ചെറിയവനും ക്രിസ്തുവഴി ദൈവത്തോടു സംസാരിക്കാം.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
ദൈവപദ്ധതിയുടെ ലക്ഷ്യമെന്ന നിലയിൽ സ്വന്തം രഹസ്യം ക്രിസ്തു സഭയിൽ പൂർത്തിയാക്കുകയും വെളിപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്നു എന്നു മതബോധനഗ്രന്ഥം പഠിപ്പിക്കുന്നു (CCC 772; ഈ ഭാഗം അവിടെ ആശ്രയിക്കുന്നു). അതിനാൽ സഭയെ വെറും മാനുഷികസംഘടനയായി കാണാൻ നമുക്കു കഴിയില്ല. യുഗങ്ങളോളം മറഞ്ഞിരുന്ന പദ്ധതി ഇപ്പോൾ ദൃശ്യമാകുന്ന ഇടമാണ് സഭ.
പശ്ചാത്തലം.
ഒറ്റിക്കൊടുക്കപ്പെട്ട രാത്രിയിലെ അന്ത്യത്താഴവേളയാണ് പശ്ചാത്തലം. യൂദാസ് രാത്രിയിലേക്ക് ഇറങ്ങിപ്പോയി (13:30). മൂന്നു പ്രാവശ്യം തന്നെ തള്ളിപ്പറയുമെന്നു പത്രോസിനോട് ഇപ്പോൾ പറഞ്ഞതേയുള്ളൂ (13:38). തങ്ങൾക്ക് അനുഗമിക്കാനാവാത്ത ഇടത്തേക്ക് യേശു പോകുന്നു എന്നു ശിഷ്യർ കേട്ടു (13:36). അവർ ഭയന്നും കുഴങ്ങിയുമിരിക്കുന്നു; ഈ ഭയത്തിലേക്കാണ് അവിടുന്ന് ഈ വാക്കുകൾ പറയുന്നത്.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“നിങ്ങളുടെ ഹൃദയം അസ്വസ്ഥമാകേണ്ടാ. ദൈവത്തിൽ വിശ്വസിക്കുവിൻ; എന്നിലും വിശ്വസിക്കുവിൻ.” (14:1)
യേശുവിലുള്ള വിശ്വാസം ദൈവവിശ്വാസത്തിന്റെ അടുത്തു വയ്ക്കപ്പെടുന്നു: ബന്ധിക്കപ്പെടാൻ പോകുന്ന രാത്രിയിൽ പറയുന്ന, ശാന്തവും അതിശയകരവുമായ അവകാശവാദം.
“ഞാൻ ആയിരിക്കുന്നിടത്തു നിങ്ങളും ആയിരിക്കേണ്ടതിനു ഞാൻ വീണ്ടും വന്ന് നിങ്ങളെയും കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോകും.” (14:3)
സ്വർഗത്തെ ഇവിടെ വിവരിക്കുന്നത് അതിലെ സൗകര്യങ്ങൾകൊണ്ടല്ല, ഒരു വ്യക്തിയെക്കൊണ്ടാണ്: അവനോടൊപ്പം ആയിരിക്കുക.
“തോമസ് പറഞ്ഞു: കർത്താവേ, നീ എവിടേക്കു പോകുന്നുവെന്നു ഞങ്ങൾക്കറിഞ്ഞുകൂടാ. പിന്നെ വഴി ഞങ്ങൾ എങ്ങനെ അറിയും?” (14:5)
യോഹന്നാനിൽ തോമസിന്റെ വാക്കുകൾ കുറവാണെങ്കിലും ശ്രദ്ധേയമാണ്. യേശുവിനോടൊപ്പം മരിക്കാൻ അദ്ദേഹം തയ്യാറാണ് (11:16); ഈ ചോദ്യം ചോദിക്കുന്നു; സുവിശേഷത്തിലെ ഏറ്റവും ഉന്നതമായ വിശ്വാസപ്രഖ്യാപനം നടത്തും: എന്റെ കർത്താവേ, എന്റെ ദൈവമേ! (20:28). സത്യസന്ധമായ ചോദ്യം മഹത്തായ പ്രഖ്യാപനത്തിലേക്കു നയിക്കുന്നു. തോമസിന്റെ ചോദ്യമില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ തുടർന്നുള്ള ഉത്തരം നമുക്കു കിട്ടുമായിരുന്നില്ല.
“വഴിയും സത്യവും ജീവനും ഞാനാണ്. എന്നിലൂടെയല്ലാതെ ആരും പിതാവിന്റെ അടുക്കലേക്കു വരുന്നില്ല.” (14:6)
മൂന്നു വാക്കുകളിൽ യേശു എല്ലാം പറയുന്നു: നാം നടക്കുന്ന വഴിയും, നാം അന്വേഷിക്കുന്ന സത്യവും, നമ്മെ സൃഷ്ടിച്ചതിന്റെ ലക്ഷ്യമായ ജീവനും അവനാണ്.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
മനുഷ്യാവതാരത്തിന്റെ കാരണങ്ങളിൽ ഒന്നായി മതബോധനഗ്രന്ഥം ഈ വാക്യം ഉദ്ധരിക്കുന്നു: നമ്മുടെ വിശുദ്ധിയുടെ മാതൃകയാകാനാണ് വചനം മാംസമായത് (CCC 459). വി. അഗസ്തീനോസ് ഇതു മനോഹരമായി പറയുന്നു: ദൈവമെന്ന നിലയിൽ ക്രിസ്തു നാം പോകുന്ന സ്വദേശമാണ്; മനുഷ്യനെന്ന നിലയിൽ നാം പോകുന്ന വഴിയും (ആശയം).
യേശുവിലൂടെയല്ലാതെ ആരും പിതാവിന്റെ അടുക്കലേക്കു വരുന്നില്ലെങ്കിൽ, ഭാരതത്തിലെ ഇതരമതങ്ങളിലെ നല്ല മനുഷ്യരുടെ കാര്യമോ?
സഭ രണ്ടു സത്യങ്ങളും ഒന്നിച്ചു മുറുകെപ്പിടിക്കുന്നു. എല്ലാ രക്ഷയും ക്രിസ്തുവിലൂടെയും അവിടുത്തെ സഭയിലൂടെയുമാണ് (CCC 846). എങ്കിലും, സ്വന്തം കുറ്റംകൂടാതെ സുവിശേഷം അറിയാതിരിക്കുകയും ആത്മാർഥഹൃദയത്തോടെ ദൈവത്തെ അന്വേഷിക്കുകയും അവിടുത്തെ ഹിതം നിറവേറ്റാൻ ശ്രമിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവർക്ക് ക്രിസ്തുവിന്റെ കൃപയാൽ രക്ഷ പ്രാപിക്കാൻ കഴിയും (ലൂമെൻ ജെൻസിയം 16; CCC 847). അതിനാൽ ക്രൈസ്തവർ യേശുവിനെക്കുറിച്ച് ഉറപ്പോടും അയൽക്കാരെക്കുറിച്ച് ആദരവോടും സംസാരിക്കുന്നു; പ്രേഷിതദൗത്യം നിലനിൽക്കുകയും ചെയ്യുന്നു (CCC 848).
ചെന്നൈയിലെ സെന്റ് തോമസ് മൗണ്ടിൽ വണങ്ങപ്പെടുന്ന കൽക്കുരിശ് പതിനാറാം നൂറ്റാണ്ടിലാണ് കണ്ടെത്തിയത്. അതിൽ പഹ്ലവി ലിഖിതമുണ്ട്; അതിന്റെ വായനയെക്കുറിച്ചു പണ്ഡിതർ തർക്കിച്ചിട്ടുണ്ട്. കോട്ടയത്തും കടമറ്റത്തും ഉള്ളവ ഉൾപ്പെടെ തെക്കേ ഇന്ത്യയിൽ കണ്ടെത്തിയ പുരാതന കുരിശുകളുടെ കുടുംബത്തിൽപ്പെട്ടതാണ് ഇത്. ഇത്രയും ചരിത്രമാണ്: പോർച്ചുഗീസുകാർ വരുന്നതിനു വളരെ മുമ്പേ ഭാരതത്തിലെ ക്രൈസ്തവർ ഇവിടെ കുരിശ് കൊത്തിയിരുന്നു. 1558 ഡിസംബർ 18-ന് ഈ കുരിശു വിയർത്തു എന്ന വിവരണം പാരമ്പര്യത്തിൽനിന്നാണ്. വി. തോമസിന്റെ രക്തസാക്ഷിത്വം മൈലാപ്പൂരിലാണെന്നും പാരമ്പര്യം പറയുന്നു. എല്ലാ തോമാക്രിസ്ത്യാനികളോടുമൊപ്പം മലങ്കര സഭയും ഈ പൈതൃകം അമൂല്യമായി കരുതുന്നു. നമ്മുടെ പിതാക്കന്മാരുടെ കുരിശ് ഇന്നും യേശുവിന്റെ വചനംതന്നെ പറയുന്നു: ഇതാണു വഴി.