8 നവംബർ 2026 · ലത്തീൻ റീത്ത്
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുകകൂടാതെ: സീറോ മലങ്കര റീത്ത് · സീറോ മലബാർ റീത്ത് · English
“അതുകൊണ്ട് ജാഗരൂകരായിരിക്കുവിൻ. ആ ദിവസമോ മണിക്കൂറോ നിങ്ങൾ അറിയുന്നില്ല.” മത്തായി 25:13
ആരാധനക്രമവത്സരം അവസാനത്തോടടുക്കുമ്പോൾ വായനകൾ നമ്മുടെ ദൃഷ്ടി അന്ത്യത്തിലേക്കു തിരിക്കുന്നു: ക്രിസ്തുവിന്റെ പുനരാഗമനം, മരിച്ചവരുടെ ഉയിർപ്പ്, നമ്മുടെ ഒരുക്കം. സ്വരം ഭയത്തിന്റേതല്ല, ആഗ്രഹത്തിന്റേതാണ്. സങ്കീർത്തനം അതു വ്യക്തമാക്കുന്നു: ദൈവമേ, അവിടുന്നാണ് എന്റെ ദൈവം; ഞാനങ്ങയെ തേടുന്നു; എന്റെ ആത്മാവ് അങ്ങേക്കായി ദാഹിക്കുന്നു. ജ്ഞാനത്തെ സ്നേഹിക്കുന്നവർക്ക് അവളെ കണ്ടെത്താൻ പ്രയാസമില്ലെന്ന് ഒന്നാം വായന പറയുന്നു: “അവൾ വാതിൽക്കൽ കാത്തുനിൽപുണ്ട്.”
പത്തു കന്യകമാരുടെ ഉപമ ഒരു വിവാഹത്തെക്കുറിച്ചാണ്; ദൈവത്തിന്റെ ഉടമ്പടിസ്നേഹത്തിന്റെ മഹത്തായ ബൈബിൾചിത്രം. പത്തുപേരും ക്ഷണിക്കപ്പെട്ടവരാണ്; പത്തുപേർക്കും വിളക്കുണ്ട്; പത്തുപേരും ഉറങ്ങിപ്പോകുന്നു. വ്യത്യാസം എണ്ണയിലാണ്. വിവേകവതികൾ വിളക്കുകളോടൊപ്പം പാത്രങ്ങളിൽ എണ്ണയും എടുത്തിരുന്നു; വിവേകശൂന്യകൾ എടുത്തില്ല. അർധരാത്രിയിൽ “ഇതാ, മണവാളൻ!” എന്ന ആർപ്പുവിളി ഉയരുമ്പോൾ എണ്ണ കടം വാങ്ങാനാവില്ല. ചില കാര്യങ്ങൾ മറ്റാർക്കും നമുക്കുവേണ്ടി ചെയ്യാനാവില്ല: നമ്മുടെ സ്വന്തം വിശ്വാസം, സ്വന്തം പ്രാർഥന, സ്വന്തം സ്നേഹം.
എണ്ണ എന്തിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നുവെന്നു സഭാപിതാക്കന്മാർ ചോദിച്ചു. വിശുദ്ധ അഗസ്റ്റിൻ അതിൽ സ്നേഹം കണ്ടു; മറ്റുചിലർ സത്പ്രവൃത്തികളും, പ്രാർഥനയിലൂടെ ജ്വലിച്ചുനിൽക്കുന്ന പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ കൃപയും കണ്ടു. അവസാനനിമിഷം തിടുക്കത്തിൽ വാങ്ങുന്നതല്ല, ദിവസേന സാവധാനം ശേഖരിക്കുന്നതാണ് അതെന്ന് എല്ലാവരും സമ്മതിക്കുന്നു. ഓരോ വ്യക്തിയും മരണസമയത്തു തന്നെ വ്യക്തിഗതവിധിയിൽ നിത്യമായ പ്രതിഫലം സ്വീകരിക്കുന്നുവെന്നു മതബോധനഗ്രന്ഥം ഓർമിപ്പിക്കുന്നു (1022). ഒരുക്കം ഒറ്റ പ്രവൃത്തിയല്ല; ഒരു ശീലമാണ്.
ഈ ജാഗ്രതയുടെ പിന്നിലുള്ള പ്രത്യാശ പൗലോസ് നൽകുന്നു. ക്രിസ്തുവിന്റെ ആഗമനത്തിനുമുൻപേ മരിച്ചുപോയ അംഗങ്ങളെ ഓർത്തു തെസലോനിക്കാക്കാർ ദുഃഖിച്ചു. പൗലോസ് പറയുന്നു: പ്രത്യാശയില്ലാത്ത മറ്റുള്ളവരെപ്പോലെ ദുഃഖിക്കരുത്. യേശു മരിക്കുകയും ഉയിർക്കുകയും ചെയ്തതിനാൽ, മരിച്ചവരെ ദൈവം അവനോടുകൂടെ കൊണ്ടുവരും; അങ്ങനെ നാം എന്നും കർത്താവിനോടുകൂടെ ആയിരിക്കും. മണവാളൻ വരുന്നതു നമ്മെ പിടികൂടാനല്ല, നമ്മെ അകത്തേക്കു സ്വീകരിക്കാനാണ്.
വിഷയം: “നിങ്ങളുടെ വിളക്കുകൾ ജ്വലിച്ചുനിൽക്കട്ടെ.”
ജ്ഞാനം വാതിൽക്കൽ കാത്തുനിൽക്കുന്നു; വിശ്വാസത്തിന്റെയും സ്നേഹത്തിന്റെയും എണ്ണ ദിവസേന ശേഖരിക്കുന്നു; പ്രത്യാശയിൽ മണവാളൻ വരുന്നു.
“തേജസ്സുറ്റതാണ് ജ്ഞാനം; അതു മങ്ങിപ്പോവുകയില്ല. ജ്ഞാനത്തെ സ്നേഹിക്കുന്നവർ നിഷ്പ്രയാസം അവളെ തിരിച്ചറിയുന്നു; അവളെ തേടുന്നവർ കണ്ടെത്തുന്നു. തന്നെ അഭിലഷിക്കുന്നവർക്കു വെളിപ്പെടാൻ അവൾ തിടുക്കം കൂട്ടുന്നു. പ്രഭാതത്തിലുണർന്ന് അവളെ തേടുന്നവർ പ്രയാസംകൂടാതെ അവളെ കണ്ടുമുട്ടും; അവൾ വാതിൽക്കൽ കാത്തുനിൽപുണ്ട്.” ജ്ഞാനം 6:12–14
“അതുകൊണ്ട് ജാഗരൂകരായിരിക്കുവിൻ. ആ ദിവസമോ മണിക്കൂറോ നിങ്ങൾ അറിയുന്നില്ല.” മത്തായി 25:13
ജീവിതത്തിൽ: എല്ലാ പ്രഭാതത്തിലും ആദ്യത്തെ അഞ്ചു മിനിറ്റ് ദൈവത്തിനു നൽകുക.
“അങ്ങയുടെ വചനം എന്റെ പാദത്തിനു വിളക്കും പാതയിൽ പ്രകാശവുമാണ്.” സങ്കീർത്തനം 119:105
“വിവേകവതികളാകട്ടെ വിളക്കുകളോടൊപ്പം പാത്രങ്ങളിൽ എണ്ണയും എടുത്തിരുന്നു.” മത്തായി 25:4
ജീവിതത്തിൽ: ദിവസേനയുള്ള ഒരു പ്രാർഥനാശീലം കൂട്ടിച്ചേർത്ത് അതു മുടക്കാതിരിക്കുക.
“യുവാവ് കന്യകയെ എന്നപോലെ നിന്റെ പുനരുദ്ധാരകൻ നിന്നെ വിവാഹം ചെയ്യും; മണവാളൻ മണവാട്ടിയിലെന്നപോലെ നിന്റെ ദൈവം നിന്നിൽ സന്തോഷിക്കും.” ഏശയ്യാ 62:5
“അവർ വാങ്ങാൻ പോയപ്പോൾ മണവാളൻ വന്നു. ഒരുങ്ങിയിരുന്നവർ അവനോടൊത്തു വിവാഹവിരുന്നിന് അകത്തു പ്രവേശിച്ചു; വാതിൽ അടയ്ക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു.” മത്തായി 25:10
ജീവിതത്തിൽ: ഈ ആഴ്ച എല്ലാ രാത്രിയിലും “കർത്താവായ യേശുവേ, വരണമേ” എന്നു പ്രാർഥിക്കുക.
ഒരുക്കം അവസാനനിമിഷത്തെ പ്രവൃത്തിയല്ല; ഒരു ശീലമാണ്.
ഇന്നുതന്നെ നമുക്കു പാത്രങ്ങൾ നിറയ്ക്കാം.
തീരുമാനം: ഈ മാസം ഒരു ഞായറാഴ്ചക്കുർബാനയും മുടക്കരുത്.
പ്രിയ സഹോദരീസഹോദരന്മാരേ, ഒരു കല്യാണഘോഷയാത്രയ്ക്കായി കാത്തിരിക്കുന്നത് എന്താണെന്ന് ഓരോ മലയാളിക്കും അറിയാം. മണവാളനെ കാത്തിരിക്കുന്ന പത്തു യുവതികളുടെ കഥയാണ് ഇന്ന് യേശു പറയുന്നത്.
പത്തുപേരും ക്ഷണിക്കപ്പെട്ടവരായിരുന്നു. പത്തുപേർക്കും വിളക്കുണ്ടായിരുന്നു. മണവാളൻ താമസിച്ചതിനാൽ പത്തുപേരും ഉറങ്ങിപ്പോയി. ഉറങ്ങിയതിന് യേശു അവരെ കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നില്ല. വ്യത്യാസം ലളിതമായിരുന്നു: അഞ്ചുപേർ കൂടുതൽ എണ്ണ കൊണ്ടുവന്നിരുന്നു; അഞ്ചുപേർ കൊണ്ടുവന്നില്ല.
അർധരാത്രിയിൽ ആർപ്പുവിളിയുയർന്നു: “ഇതാ, മണവാളൻ!” വിവേകശൂന്യകൾ പറഞ്ഞു: “നിങ്ങളുടെ എണ്ണയിൽ കുറെ ഞങ്ങൾക്കു തരുക.” എന്നാൽ വിവേകവതികൾക്കു കൊടുക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. എന്തുകൊണ്ട്? അവസാനനിമിഷം ചില കാര്യങ്ങൾ പങ്കുവയ്ക്കാനാവില്ല. എന്റെ വിശ്വാസം നിന്റെ വിശ്വാസത്തിനു പകരമാവില്ല. എന്റെ പ്രാർഥന നിന്റെ പ്രാർഥനയാവില്ല. എണ്ണ സ്നേഹമാണ്, സത്പ്രവൃത്തികളാണ്, കൃപാജീവിതമാണ് എന്നു പിതാക്കന്മാർ പറഞ്ഞു. അവ തുള്ളിതുള്ളിയായി, ദിവസംതോറും, സാവധാനം ശേഖരിക്കപ്പെടുന്നു.
ജ്ഞാനത്തെ കണ്ടെത്താൻ എളുപ്പമാണെന്ന് ഒന്നാം വായന പറയുന്നു: “അവൾ വാതിൽക്കൽ കാത്തുനിൽപുണ്ട്.” ദൈവം ഒളിച്ചിരിക്കുകയല്ല; നമ്മുടെ ദിവസത്തിന്റെ വാതിൽക്കൽ അവിടുന്നു കാത്തുനിൽക്കുന്നു. അതിരാവിലെ ഉണർന്ന് അവിടുത്തെ തേടുന്നവർ അവിടുത്തെ കണ്ടെത്തുന്നു. ദൈവം ലഭ്യനാണോ എന്നതല്ല, നാം അവിടുത്തെ അടുക്കൽ പോകുന്നുണ്ടോ എന്നതാണു ചോദ്യം.
നാം ഭയത്തോടെയല്ല, പ്രത്യാശയോടെ കാത്തിരിക്കുന്നത് എന്തുകൊണ്ടെന്നു വിശുദ്ധ പൗലോസ് ഓർമിപ്പിക്കുന്നു. തെസലോനിക്കായിലെ ചിലർക്കു പ്രിയപ്പെട്ടവരെ നഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നു. പൗലോസ് പറയുന്നു: പ്രത്യാശയില്ലാത്തവരെപ്പോലെ ദുഃഖിക്കരുത്. യേശു മരിക്കുകയും ഉയിർക്കുകയും ചെയ്തു; അവനിൽ മരിച്ചവർ അവനോടുകൂടെ ഉയിർക്കും; അങ്ങനെ നാം എന്നും കർത്താവിനോടുകൂടെ ആയിരിക്കും. ഈ നവംബറിൽ മരിച്ചവർക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കുമ്പോൾ ഈ വാക്കുകളാണു നമ്മുടെ ആശ്വാസം.
അതിനാൽ ഈ ആഴ്ച നമുക്കു പാത്രങ്ങൾ നിറയ്ക്കാം. എല്ലാ പ്രഭാതത്തിലും ഏതാനും നിമിഷങ്ങളുടെ പ്രാർഥന. ഒരിക്കലും മുടക്കാത്ത ഞായറാഴ്ചക്കുർബാന. ആവശ്യത്തിലിരിക്കുന്ന ഒരാളോടുള്ള ഒരു ദയ. തുള്ളിതുള്ളിയായി വിളക്കു നിറയുന്നു. മണവാളൻ വരുമ്പോൾ നമ്മുടെ വിളക്കുകൾ ജ്വലിക്കുന്നതായി അവിടുന്നു കാണട്ടെ.
കുഞ്ഞുങ്ങളേ, താമസിച്ചുവരുന്ന ഒരു അതിഥിയെ നിങ്ങൾ കാത്തിരുന്നിട്ടുണ്ടോ?
വിളക്കുകളുമായി മണവാളനെ കാത്തിരുന്ന പത്തു പെൺകുട്ടികളുടെ കഥ യേശു പറഞ്ഞു. അഞ്ചുപേർ കൂടുതൽ എണ്ണ കൊണ്ടുവന്നു; അഞ്ചുപേർ മറന്നുപോയി.
യേശുവിനോടുള്ള നമ്മുടെ സ്നേഹംപോലെയാണ് ആ എണ്ണ: പ്രാർഥിക്കുമ്പോഴും ദയ കാണിക്കുമ്പോഴും നാം എല്ലാ ദിവസവും അതു കുറച്ചുകുറച്ചു നിറയ്ക്കുന്നു.
ഇന്നു രാത്രി ഉറങ്ങുംമുൻപ് പറയൂ: “യേശുവേ, ഞാൻ അങ്ങയെ സ്നേഹിക്കുന്നു. എന്റെ വിളക്കു ജ്വലിപ്പിച്ചു നിർത്തണമേ!”
സർവശക്തനും കരുണാമയനുമായ ദൈവമേ, എല്ലാ പ്രതികൂലങ്ങളിൽനിന്നും ഞങ്ങളെ കാത്തുകൊള്ളണമേ; അങ്ങനെ മനസ്സിലും ശരീരത്തിലും തടസ്സമില്ലാതെ, ഹൃദയസ്വാതന്ത്ര്യത്തോടെ അങ്ങയുടെ കാര്യങ്ങൾ ഞങ്ങൾ പിന്തുടരട്ടെ. മണവാളൻ വരുവോളം ഞങ്ങളുടെ വിളക്കുകൾ ജ്വലിപ്പിച്ചുനിർത്തണമേ. ഞങ്ങളുടെ കർത്താവായ ക്രിസ്തുവഴി. ആമേൻ.
സഭയുടെ ആരാധനാവർഷം അവസാനത്തോട് അടുക്കുകയാണ്. നവംബറിൽ സഭ മരിച്ചവർക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കുന്നു; ഞായറാഴ്ചകളിലെ വായനകൾ അന്ത്യകാര്യങ്ങളിലേക്കു തിരിയുന്നു: മരണം, കർത്താവിന്റെ ആഗമനം, അതിനുവേണ്ടിയുള്ള ഒരുക്കം. ഇന്ന് ജ്ഞാനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു കാവ്യത്തെ വിവേകവതികളും വിവേകശൂന്യകളുമായ കന്യകമാരുടെ ഉപമയോടു ചേർത്തുവച്ചിരിക്കുന്നു. ജ്ഞാനത്തെ തേടുന്നവർ അവളെ കണ്ടെത്തുന്നു; അവൾ വാതിൽക്കൽ കാത്തുനിൽക്കുന്നു. വാതിൽ തുറക്കുമ്പോൾ ഒരുങ്ങിനിൽക്കുന്നവരാണ് വിവേകവതികൾ.
അന്വേഷിക്കുന്നവന്റെ സ്വരമാണ് സങ്കീർത്തനം: എന്റെ ആത്മാവ് അങ്ങേക്കായി ദാഹിക്കുന്നു; രാത്രിയുടെയും പ്രഭാതത്തിന്റെയും പ്രാർഥന. തങ്ങളുടെ ആദ്യത്തെ മരിച്ചവരെക്കുറിച്ചു ദുഃഖിച്ചിരുന്ന ഒരു യുവസഭയോട് പൗലോസ് പറയുന്നു: ക്രിസ്തുവിൽ മരിച്ചവർ നഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടില്ല; കർത്താവു വരും; നാം എപ്പോഴും കർത്താവിനോടുകൂടെ ആയിരിക്കും. അന്വേഷിക്കുക, ദാഹിക്കുക, പ്രത്യാശിക്കുക, ഉണർന്നിരിക്കുക: ഇവയാണ് ഇന്നത്തെ നാലു ചുവടുകൾ.
പശ്ചാത്തലം.
ക്രിസ്തുവിനു മുമ്പുള്ള നൂറ്റാണ്ടിൽ, മിക്കവാറും ഈജിപ്തിലെ അലക്സാണ്ട്രിയായിൽ, ഗ്രീക്കുഭാഷയിൽ എഴുതപ്പെട്ടതാണ് ജ്ഞാനത്തിന്റെ പുസ്തകം. ഗ്രീക്കുസംസ്കാരത്തിനു നടുവിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന വിശ്വസ്തരായ യഹൂദരെ ശക്തിപ്പെടുത്താൻ, ജ്ഞാനിയായ സോളമൻ രാജാവിന്റെ സ്വരത്തിൽ സംസാരിക്കുന്ന ഭക്തനായ ഒരു യഹൂദ ഗുരുവാണ് ഗ്രന്ഥകർത്താവ്. കത്തോലിക്കാസഭ ദൈവനിവേശിതമായി സ്വീകരിക്കുന്ന ദ്വിതീയകാനോനിക ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ ഒന്നാണിത്.
ആറാം അധ്യായം ഒരു വഴിത്തിരിവാണ്. 1–5 അധ്യായങ്ങൾ നീതിമാന്മാരുടെയും ദുഷ്ടരുടെയും അന്ത്യത്തെക്കുറിച്ചു പറയുന്നു; ആറാം അധ്യായംമുതൽ ഗ്രന്ഥം ജ്ഞാനത്തെത്തന്നെ പുകഴ്ത്തുന്നു. രാജാക്കന്മാരെയും ന്യായാധിപന്മാരെയും അഭിസംബോധന ചെയ്തുകൊണ്ടാണ് അധ്യായം തുടങ്ങുന്നത് (6:1): മറ്റുള്ളവരെ ഭരിക്കുന്നവർ ആദ്യം ജ്ഞാനത്തെ തേടണം. അതിനുശേഷമുള്ള ക്ഷണമാണ് ഇന്നത്തെ വായന.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“തേജസ്സുറ്റതാണ് ജ്ഞാനം; അതു മങ്ങിപ്പോവുകയില്ല. ജ്ഞാനത്തെ സ്നേഹിക്കുന്നവർ നിഷ്പ്രയാസം അവളെ തിരിച്ചറിയുന്നു; അവളെ തേടുന്നവർ കണ്ടെത്തുന്നു.” (6:12)
കാണുന്നതിനുമുമ്പേ സ്നേഹം വരുന്നു. ജ്ഞാനം ആദ്യം ബുദ്ധിസാമർഥ്യത്തിന്റെ കാര്യമല്ല, ആഗ്രഹത്തിന്റെ കാര്യമാണ്: അവളെ സ്നേഹിക്കുന്നവർ അവളെ തിരിച്ചറിയുന്നു.
“പ്രഭാതത്തിലുണർന്ന് അവളെ തേടുന്നവർ പ്രയാസംകൂടാതെ അവളെ കണ്ടുമുട്ടും; അവൾ വാതിൽക്കൽ കാത്തുനിൽപുണ്ട്.” (6:14)
പുരാതന പട്ടണങ്ങളുടെ കവാടം കച്ചവടത്തിന്റെയും ന്യായവിധിയുടെയും കൂടിക്കാഴ്ചയുടെയും ഇടമായിരുന്നു. ഗ്രീക്കുപാഠം അന്വേഷകന്റെ സ്വന്തം വാതിലുകളെക്കുറിച്ചാണു പറയുന്നത്: ജ്ഞാനത്തെ തേടി അതിരാവിലെ എഴുന്നേൽക്കുന്നവൻ അവളെ തന്റെ വാതിൽക്കൽത്തന്നെ കാത്തുനിൽക്കുന്നതായി കാണുന്നു.
“യോഗ്യതയുള്ളവരെ ജ്ഞാനം അന്വേഷിച്ചുചെല്ലുന്നു, അവരുടെ ചിന്തകളിലും പാതകളിലും അവൾ കനിവോടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു.” (6:16)
ഇവിടെ അന്വേഷണം തിരിയുന്നു. ജ്ഞാനം മനുഷ്യരെ തേടി വഴികളിലൂടെ നടക്കുന്നു. നഷ്ടപ്പെട്ടതിനെ തേടി പുത്രൻ ഇറങ്ങിവരുന്ന സുവിശേഷത്തിലേക്ക് ഇതു ക്രൈസ്തവവായനക്കാരനെ ഒരുക്കുന്നു.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
ക്രിസ്തുവിനെ ദൈവത്തിന്റെ ശക്തിയും ദൈവത്തിന്റെ ജ്ഞാനവും എന്നു പൗലോസ് വിളിക്കുന്നു (1 കോറിന്തോസ് 1:24). ആരിലൂടെ സകലവും സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടുവോ ആ നിത്യവചനമായ പുത്രനെക്കുറിച്ചാണ് ജ്ഞാനകാവ്യങ്ങൾ സംസാരിക്കുന്നതെന്ന് സഭാപിതാക്കന്മാർ വായിച്ചു (ആശയം). ഡിസംബർ 17-ന് ലത്തീൻസഭ, ഓ അന്തീഫോണകളിൽ ആദ്യത്തേതിൽ, അവിടുത്തെ ഇങ്ങനെ വിളിക്കുന്നു: അത്യുന്നതന്റെ അധരത്തിൽനിന്നു പുറപ്പെട്ട ജ്ഞാനമേ. ഒരു ക്രൈസ്തവന് ജ്ഞാനത്തെ തേടുക എന്നാൽ ക്രിസ്തുവിനെ തേടുക എന്നാണ്; അവിടുന്ന് ആദ്യമേ നമ്മെ തേടുകയായിരുന്നു എന്നു കണ്ടെത്തുകയും.
പശ്ചാത്തലം.
യൂദയായിലെ മരുഭൂമിയിലാണ് ഈ സങ്കീർത്തനത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലമെന്ന് ഇതിന്റെ ശീർഷകം പറയുന്നു: ചാവുകടലിലേക്കു ചാഞ്ഞിറങ്ങുന്ന വരണ്ട മലനാട്; ശത്രുക്കളിൽനിന്നു ദാവീദ് ഒളിച്ചുപാർത്ത ഇടം. വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിൽനിന്ന് അകലെയായിരിക്കുന്ന ഒരുവന്റെ പ്രാർഥനയാണിത്. അവിടെ ദൈവത്തെ ദർശിച്ചത് അവൻ ഓർക്കുന്നു; ഉണങ്ങിയ മണ്ണു മഴയ്ക്കായി എന്നപോലെ അവിടുത്തേക്കായി കൊതിക്കുന്നു.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“ദൈവമേ, അവിടുന്നാണ് എന്റെ ദൈവം; ഞാനങ്ങയെ തേടുന്നു. എന്റെ ആത്മാവ് അങ്ങേക്കായി ദാഹിക്കുന്നു.” (63:1)
ഗ്രീക്ക്, ലത്തീൻ പാഠങ്ങൾ ഇങ്ങനെയാണ് വായിക്കുന്നത്: അങ്ങയെ തേടി ഞാൻ പ്രഭാതത്തിൽ ഉണരുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് ഈ സങ്കീർത്തനം പണ്ടുമുതലേ പ്രഭാതപ്രാർഥനയായത്.
“അങ്ങയുടെ കാരുണ്യം ജീവനെക്കാൾ കാമ്യമാണ്; എന്റെ അധരങ്ങൾ അങ്ങയെ സ്തുതിക്കും.” (63:3)
“കിടക്കയിൽ ഞാൻ അങ്ങയെ ഓർക്കുകയും” (63:5)
രാത്രിയാമങ്ങൾ സുവിശേഷത്തിലെ അർധരാത്രിയെ ഓർമിപ്പിക്കുന്നു. രാത്രിയിൽ ദൈവത്തെ ഓർക്കുന്നവനാണ് ആർപ്പുവിളി ഉയരുമ്പോൾ ഉണർന്നിരിക്കുന്നത്.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
ആദ്യനൂറ്റാണ്ടുകൾമുതൽ സഭ പ്രഭാതത്തിൽ ഈ സങ്കീർത്തനം പാടിവരുന്നു; യാമപ്രാർഥനകളിൽ നാലാഴ്ചച്ചക്രത്തിന്റെ ഒന്നാം ഞായറാഴ്ചയിലെ പ്രഭാതപ്രാർഥനയിൽ ഇന്നും ഇതുണ്ട്. ഈ ഞായറാഴ്ച ഇതു വിവേകവതികളായ കന്യകമാരുടെ പ്രാർഥനയാകുന്നു: ദൈവത്തിനായി ദാഹിക്കുകയും രാത്രിയിൽ ഉണർന്നിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ആത്മാവ്.
പശ്ചാത്തലം.
പുതിയനിയമത്തിലെ ഏറ്റവും പഴയ രചനയാണ് ഇതെന്നു കരുതപ്പെടുന്നു; ഏകദേശം എ.ഡി. 50–51. വടക്കൻ ഗ്രീസിലെ തെസലോനിക്കായിൽ പൗലോസ് സഭ സ്ഥാപിച്ചെങ്കിലും പെട്ടെന്ന് അവിടം വിടേണ്ടിവന്നു (അപ്പ. പ്രവ. 17:1–10). പുതിയ ക്രൈസ്തവർ കർത്താവിന്റെ പ്രത്യാഗമനം ആകാംക്ഷയോടെ കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു. അവരിൽ ചിലർ മരിച്ചപ്പോൾ മറ്റുള്ളവർ അസ്വസ്ഥരായി: മരിച്ചവർക്കു ക്രിസ്തുവിന്റെ ആഗമനം നഷ്ടമാകുമോ?
വിശ്വാസത്തിന്റെ ഹൃദയംകൊണ്ടാണ് പൗലോസ് മറുപടി പറയുന്നത്: യേശു മരിച്ച് ഉയിർത്തു; അവിടുത്തേക്കുള്ളവർ അവിടുത്തെ ഭാഗധേയത്തിൽ പങ്കുചേരും.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“സഹോദരരേ, പ്രത്യാശയില്ലാത്ത മറ്റുള്ളവർ ചെയ്യുന്നതുപോലെ നിങ്ങൾ ദുഃഖിക്കാതിരിക്കാൻ, നിദ്രപ്രാപിച്ചവരെപ്പറ്റി നിങ്ങൾക്ക് അറിവുണ്ടായിരിക്കണമെന്നു ഞങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.” (4:13)
ദുഃഖം പൗലോസ് വിലക്കുന്നില്ല; പ്രത്യാശയില്ലാത്ത ദുഃഖമാണു വിലക്കുന്നത്. മൃതസംസ്കാരവേളയിൽ ക്രൈസ്തവർ കരയുന്നു; എന്നാൽ വീണ്ടും കണ്ടുമുട്ടുമെന്നു പ്രതീക്ഷിക്കുന്നവരായിട്ടാണ് കരയുന്നത്.
“യേശു മരിക്കുകയും വീണ്ടും ഉയിർക്കുകയും ചെയ്തു എന്നു നാം വിശ്വസിക്കുന്നതുപോലെ, യേശുവിൽ നിദ്രപ്രാപിച്ചവരെ ദൈവം അവനോടുകൂടെ ഉയിർപ്പിക്കും.” (4:14)
ഗ്രീക്കുവാക്യം രണ്ടുവിധത്തിൽ വായിക്കാം: യേശുവിലൂടെ ദൈവം മരിച്ചവരെ കൊണ്ടുവരും; അല്ലെങ്കിൽ, യേശുവിൽ നിദ്രപ്രാപിച്ചവരെ ദൈവം അവിടുത്തോടുകൂടെ കൊണ്ടുവരും. പി.ഒ.സി. രണ്ടാമത്തെ വഴി സ്വീകരിക്കുന്നു. ഗ്രീക്കിലെ ക്രിയ കൊണ്ടുവരും എന്നാണ്; പി.ഒ.സി. അതിന്റെ ആശയം ഉയിർപ്പിക്കും എന്നു വ്യക്തമാക്കുന്നു. രണ്ടും പറയുന്നത് ഒന്നുതന്നെ: മരിച്ചവർ ക്രിസ്തുവിന്റെ കരങ്ങളിലാണ്.
“അപ്പോൾ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവരായി നമ്മിൽ അവശേഷിക്കുന്നവർ ആകാശത്തിൽ കർത്താവിനെ എതിരേൽക്കാനായി അവരോടൊപ്പം മേഘങ്ങളിൽ സംവഹിക്കപ്പെടും.” (4:17)
മേഘവും കാഹളവും പഴയനിയമത്തിൽ ദൈവം വരുന്നതിന്റെ ചിത്രങ്ങളാണ് (പുറപ്പാട് 19:16; ദാനിയേൽ 7:13). പൗലോസ് ഒരു സമയപ്പട്ടിക തരുന്നില്ല. വാക്യത്തിന്റെ അവസാനഭാഗമാണ് കാതൽ: നാം എപ്പോഴും കർത്താവിനോടുകൂടെ ആയിരിക്കും.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
അന്ത്യദിനത്തിൽ നാം ഉയിർക്കും എന്ന് ഈ ഭാഗം ഉദ്ധരിച്ചുകൊണ്ട് മതബോധനഗ്രന്ഥം പഠിപ്പിക്കുന്നു (CCC 1001); സ്വർഗത്തിൽ ജീവിക്കുക എന്നാൽ ക്രിസ്തുവിനോടുകൂടെ ആയിരിക്കുക എന്നാണ് (CCC 1025). മരിച്ചവർക്കുവേണ്ടിയുള്ള ദിവ്യബലിയിലെ ആമുഖഗീതം ഇതേ പ്രത്യാശ ഏറ്റുപറയുന്നു: വിശ്വാസികൾക്കു ജീവിതം മാറ്റപ്പെടുന്നതേയുള്ളൂ, അവസാനിക്കുന്നില്ല (ആശയം). മരിച്ചുപോയ വിശ്വാസികൾക്കുവേണ്ടി സഭ പ്രാർഥിക്കുന്ന നവംബറിൽ, ദുഃഖിക്കുന്ന ഓരോ കുടുംബത്തോടുമുള്ള സഭയുടെ നിർദേശം പൗലോസിന്റെ അവസാനവാക്കാണ്: ഈ വാക്കുകളാൽ നിങ്ങൾ പരസ്പരം ആശ്വസിപ്പിക്കുവിൻ.
പശ്ചാത്തലം.
പീഡാനുഭവത്തിനു ദിവസങ്ങൾക്കുമുമ്പ്, ജറുസലെമിൽ, ഒലിവുമലയിലിരുന്നാണ് യേശു ഇതു പറയുന്നത് (24:3). യുഗാന്ത്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള നീണ്ട പ്രബോധനം (24–25 അധ്യായങ്ങൾ) മൂന്ന് ഉപമകളോടെ അവസാനിക്കുന്നു. ആദ്യത്തേത് ഒരു ചോദ്യം ഉന്നയിക്കുന്നു: കർത്താവു വരുമ്പോൾ, അവിടുന്നു വൈകിയാണു വരുന്നതെങ്കിലും, ആരാണ് ഒരുങ്ങിയിരിക്കുക?
അക്കാലത്തെ ഗ്രാമീണവിവാഹങ്ങളിൽ മണവാളൻ രാത്രിയിൽ വന്ന് മണവാട്ടിയെ സ്വന്തം വീട്ടിലേക്കു കൊണ്ടുപോയിരുന്നു. കുടുംബത്തിലെ യുവതികൾ വിളക്കുകളുമായി ഘോഷയാത്രയെ എതിരേറ്റ് അതോടൊപ്പം വിരുന്നിൽ പ്രവേശിക്കും. ഇത്തരം വിവാഹങ്ങളിൽ കാലതാമസം അസാധാരണമായിരുന്നില്ല.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“അർധരാത്രിയിൽ, ഇതാ, മണവാളൻ! പുറത്തുവന്ന് അവനെ എതിരേൽക്കുവിൻ! എന്ന് ആർപ്പുവിളിയുണ്ടായി.” (25:6)
ആരും പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത, ഏറ്റവും ഇരുണ്ട നേരത്താണ് അവൻ വരുന്നത്. ആർപ്പുവിളി ഒരു സദ്വാർത്തയാണ്: കാത്തിരുന്നവൻ ഇതാ എത്തിയിരിക്കുന്നു.
“ഞങ്ങളുടെ വിളക്കുകൾ അണഞ്ഞുപോകുന്നതിനാൽ നിങ്ങളുടെ എണ്ണയിൽ കുറെ ഞങ്ങൾക്കു തരുക.” (25:8)
ഗ്രീക്കിൽ ഇതു വർത്തമാനകാലമാണ്: വിളക്കുകൾ അണഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. അവർ നന്നായി തുടങ്ങിയവരാണ്. പരാജയപ്പെടുന്നത് തുടക്കമല്ല, നിലനിൽപാണ്.
“അതുകൊണ്ട് ജാഗരൂകരായിരിക്കുവിൻ.” (25:13)
പത്തുപേരും ഉറങ്ങി. അതിനാൽ ജാഗരൂകരായിരിക്കുക എന്നതിന് ഒരിക്കലും ഉറങ്ങാതിരിക്കുക എന്നല്ല അർഥം. വിളി എപ്പോൾ വന്നാലും എണ്ണ കൈവശമുണ്ടാകുംവിധം ഓരോ ദിവസവും ജീവിക്കുക എന്നാണ്.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
ഈ ഉപമയെക്കുറിച്ചു പ്രസംഗിക്കുമ്പോൾ വിശുദ്ധ അഗസ്റ്റിൻ എണ്ണയിൽ കണ്ടത് സ്നേഹമാണ്, വിശ്വാസത്തെ ജീവനോടെ നിലനിർത്തുന്ന സ്നേഹം (ആശയം); വിശുദ്ധ ജോൺ ക്രിസോസ്തോം ദരിദ്രരോടുള്ള കരുണ കണ്ടു (ആശയം). അവസാനനിമിഷം ഉണ്ടാക്കിയെടുക്കാനാവാത്ത സ്നേഹജീവിതത്തിലേക്കാണ് രണ്ടും വിരൽചൂണ്ടുന്നത്. മണവാളനെ കാത്തിരിക്കുന്ന മണവാട്ടിയാണു സഭ എന്നും (CCC 796), ദിവസമോ മണിക്കൂറോ അറിയാത്തതിനാൽ നാം ജാഗരൂകരായിരിക്കണം എന്നും (CCC 1036) മതബോധനഗ്രന്ഥം ഓർമിപ്പിക്കുന്നു.
1 തെസലോനിക്കാ 4:17 അന്ത്യത്തിനുമുമ്പുള്ള ഒരു രഹസ്യ എടുത്തുകൊണ്ടുപോകലിനെക്കുറിച്ചാണോ?
സംവഹിക്കപ്പെടും എന്ന വാക്കിന്റെ ലത്തീൻ രൂപത്തിൽനിന്നാണ് ഇംഗ്ലീഷിലെ റാപ്ചർ എന്ന വാക്കു വന്നത്. എന്നാൽ വിശ്വാസികളെ രഹസ്യമായി എടുത്തുമാറ്റുന്നതിനെക്കുറിച്ചല്ല പൗലോസ് പറയുന്നത്. ക്രിസ്തുവിന്റെ ഒരേയൊരു മഹത്വപൂർണമായ ആഗമനത്തെക്കുറിച്ചാണ്: അപ്പോൾ മരിച്ചവർ ഉയിർക്കും; രാജാവിനെ എതിരേൽക്കാൻ പൗരന്മാർ പുറത്തുചെല്ലുന്നതുപോലെ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവർ അവരോടു ചേർന്നു കർത്താവിനെ എതിരേൽക്കും. കാലാന്ത്യത്തിൽ മഹത്വത്തോടെയുള്ള ക്രിസ്തുവിന്റെ ഒരേയൊരു ആഗമനവും തുടർന്ന് പുനരുത്ഥാനവും വിധിയുമാണ് കത്തോലിക്കാസഭ പഠിപ്പിക്കുന്നത് (CCC 1001, 1038–1040).
വിവേകവതികളായ കന്യകമാർ സ്വാർഥരായിരുന്നോ?
വസ്തുക്കൾ പങ്കുവയ്ക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള പാഠമല്ല ഈ ഉപമ; ഔദാര്യം യേശു മറ്റിടങ്ങളിൽ കല്പിക്കുന്നുണ്ട്. ദൈവത്തിനുവേണ്ടിയുള്ള ഒരുക്കം വ്യക്തിപരമാണ് എന്നാണ് ഇതു പഠിപ്പിക്കുന്നത്. വിശ്വാസത്തിലും സ്നേഹത്തിലും മറ്റുള്ളവർക്കു നമ്മെ താങ്ങാം; എന്നാൽ നിർണായകനിമിഷത്തിൽ നമുക്കു പകരം നിൽക്കാൻ ആർക്കും കഴിയില്ല.
ജ്ഞാനത്തിന്റെ പുസ്തകം യഥാർഥത്തിൽ ബൈബിളിന്റെ ഭാഗമാണോ?
അതേ. ആദിമസഭ ഉപയോഗിച്ച ഗ്രീക്ക് പഴയനിയമത്തിന്റെ ഭാഗമായ ദ്വിതീയകാനോനിക ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് ജ്ഞാനം; കത്തോലിക്കാസഭ അതിനെ വിശുദ്ധഗ്രന്ഥമായി സ്വീകരിക്കുന്നു (ത്രെന്തോസ് കൗൺസിൽ; CCC 120). പുതിയനിയമത്തിൽ പലയിടത്തും അതിന്റെ പ്രതിധ്വനികളുണ്ട്.
റോമൻ ആരാധനാക്രമത്തിൽ ഇവ വർഷത്തിലെ അവസാന ഞായറാഴ്ചകളാണ്. അടുത്ത ഞായറാഴ്ച താലന്തുകളുടെ ഉപമ; നവംബർ 22-ന് ക്രിസ്തുരാജന്റെ തിരുനാളോടെ വർഷം അവസാനിക്കുന്നു; നവംബർ 29-ന് ആഗമനകാലം ആരംഭിക്കുന്നു. മരിച്ചുപോയ വിശ്വാസികളുടെ മാസമാണ് നവംബർ; കഴിഞ്ഞ വർഷം മരിച്ചവരുടെ പേരുകൾ പല ഇടവകകളും വായിക്കുന്നു. ഇന്നത്തെ രണ്ടാം വായന മൃതസംസ്കാരദിവ്യബലിക്കായി വായനാപുസ്തകം നൽകുന്ന വായനകളിൽ ഒന്നാണ്. ഓരോ മാമ്മോദീസായിലും കത്തിച്ച തിരി നൽകുമ്പോൾ സഭ പ്രാർഥിക്കുന്നു: വിശ്വാസത്തിന്റെ ദീപം അണയാതെ സൂക്ഷിക്കട്ടെ; കർത്താവു വരുമ്പോൾ എല്ലാ വിശുദ്ധരോടുമൊപ്പം അവിടുത്തെ എതിരേൽക്കാൻ പുറപ്പെടട്ടെ (ആശയം). മാമ്മോദീസാ സ്വീകരിച്ച ഓരോ കത്തോലിക്കനും വിളക്കേന്തിനിൽക്കുന്ന ആ പത്തുപേരിൽ ഒരാളാണ്.