ആഗമനകാലം ഒന്നാം ആഴ്ച · ബുധൻ

വായനകൾ

• ഒന്നാം വായന ഏശയ്യാ 25:6–10a · സർവജനതകൾക്കുംവേണ്ടി കർത്താവ് ഒരു വിരുന്നൊരുക്കും
• പ്രതിവചനസങ്കീർത്തനം സങ്കീർത്തനം 23:1–6 · എന്റെ ജീവിതകാലം മുഴുവൻ ഞാൻ കർത്താവിന്റെ ആലയത്തിൽ വസിക്കും
• സുവിശേഷം മത്തായി 15:29–37 · യേശു അനേകരെ സുഖപ്പെടുത്തുകയും ജനക്കൂട്ടത്തെ ഭക്ഷിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു

ഇന്നത്തെ വചനം

“ഈ ജനക്കൂട്ടത്തോട് എനിക്ക് അനുകമ്പ തോന്നുന്നു. മൂന്നു ദിവസമായി അവർ എന്നോടുകൂടെയാണ്; അവർക്കു ഭക്ഷിക്കാൻ യാതൊന്നുമില്ല. വഴിയിൽ അവർ തളർന്നു വീഴാനിടയുള്ളതിനാൽ ആഹാരം നൽകാതെ അവരെ പറഞ്ഞയയ്ക്കാൻ എനിക്കു മനസ്സുവരുന്നില്ല.” മത്തായി 15:32

വചനവിചിന്തനം

എല്ലാ ജനതകൾക്കുമായി ഒരു മലമുകളിലെ വിരുന്ന് ഏശയ്യാ വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നു; വിശിഷ്ടഭോജ്യവും മേൽത്തരം വീഞ്ഞും; അതിലുമുപരി, ദൈവം “മരണത്തെ എന്നേക്കുമായി ഗ്രസിക്കും”, “സകലരുടെയും കണ്ണീർ തുടച്ചുമാറ്റും”. സുവിശേഷത്തിൽ ഗലീലിക്കടലിനരികിലുള്ള ഒരു മലയിൽ ആ വാഗ്ദാനം നിറവേറാൻ തുടങ്ങുന്നു. ജനക്കൂട്ടങ്ങൾ മുടന്തരെയും കുരുടരെയും ഊമരെയും കൊണ്ടുവരുന്നു; യേശു അവരെ സുഖപ്പെടുത്തുന്നു. പിന്നെ അനുകമ്പയാൽ പ്രേരിതനായി അവിടുന്ന് ഏഴപ്പവും കുറച്ചു മീനും എടുത്ത്, കൃതജ്ഞതാസ്തോത്രം ചെയ്ത്, മുറിച്ച്, വിളമ്പാനായി ശിഷ്യന്മാർക്കു നൽകുന്നു. എല്ലാവരും ഭക്ഷിച്ചു തൃപ്തരാകുന്നു; ഏഴു കുട്ട നിറയെ ബാക്കിവരുന്നു.

“എടുത്തു, കൃതജ്ഞതാസ്തോത്രം ചെയ്തു, മുറിച്ചു, നൽകി” എന്നിവ അന്ത്യത്താഴത്തിലെ വാക്കുകളാണ്. “അപ്പത്തിന്റെ ഭവനം” എന്നർഥമുള്ള ബേത്‌ലെഹെമിൽ ജനിച്ച, സ്വർഗത്തിൽനിന്നുള്ള അപ്പമായവനെ സ്വീകരിക്കാൻ ആഗമനകാലം നമ്മെ ഒരുക്കുന്നു. ശിഷ്യന്മാർ അവിടുത്തെ കൈകളാണ്: നാം കൊണ്ടുവരുന്നതിനെ ക്രിസ്തു വർധിപ്പിക്കുന്നു; എന്നാൽ അതു വിശക്കുന്നവർക്കു വിതരണം ചെയ്യാൻ അവിടുന്നു നമ്മോട് ആവശ്യപ്പെടുന്നു.

പ്രസംഗരൂപരേഖ

വിഷയം: “സർവജനതകൾക്കുമുള്ള വിരുന്ന്.”

ദൈവം ഒരു വിരുന്നു വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നു; യേശു സുഖപ്പെടുത്തുകയും ഭക്ഷിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു; ദിവ്യകാരുണ്യം നമ്മെ വിശക്കുന്നവരുടെ അടുക്കലേക്ക് അയയ്ക്കുന്നു.

1. സർവജനതകൾക്കുമുള്ള വിരുന്ന്

• മലമുകളിൽ ഒരു വിരുന്ന്.
• മരണം എന്നേക്കുമായി ഗ്രസിക്കപ്പെടുന്നു.
• കണ്ണീർ തുടച്ചുമാറ്റപ്പെടുന്നു.

“ഈ പർവതത്തിൽ സർവജനതകൾക്കുംവേണ്ടി സൈന്യങ്ങളുടെ കർത്താവ് ഒരു വിരുന്നൊരുക്കും- മജ്ജയും കൊഴുപ്പുമുറ്റിയ വിഭവങ്ങളും മേൽത്തരം വീഞ്ഞുമുള്ള വിരുന്ന്.” ഏശയ്യാ 25:6

“യേശു ശിഷ്യൻമാരെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു: ഈ ജനക്കൂട്ടത്തോട് എനിക്ക് അനുകമ്പ തോന്നുന്നു. മൂന്നു ദിവസമായി അവർ എന്നോടുകൂടെയാണ്; അവർക്കു ഭക്ഷിക്കാൻ യാതൊന്നുമില്ല. വഴിയിൽ അവർ തളർന്നു വീഴാനിടയുള്ളതിനാൽ ആഹാരം നൽകാതെ അവരെ പറഞ്ഞയയ്ക്കാൻ എനിക്കു മനസ്സുവരുന്നില്ല.” മത്തായി 15:32

ജീവിതത്തിൽ: ഈ ആഴ്ച വിശക്കുന്ന ഒരാൾക്കു ഭക്ഷണം നൽകുക.

2. അവിടുന്നു കണ്ണീർ തുടയ്ക്കുന്നു

• യേശു മുടന്തരെയും കുരുടരെയും ഊമരെയും സുഖപ്പെടുത്തുന്നു.
• ദൈവത്തിന്റെ വാഗ്ദാനം അവിടുന്നിൽ നിറവേറുന്നു.
• നമ്മുടെ ദുഃഖങ്ങൾ അവസാനവാക്കല്ല.

“അവിടുന്ന് മരണത്തെ എന്നേക്കുമായി ഗ്രസിക്കും; സകലരുടെയും കണ്ണീർ അവിടുന്ന് തുടച്ചുമാറ്റും; തന്റെ ജനത്തിന്റെ അവമാനം ഭൂമിയിൽ എല്ലായിടത്തുംനിന്ന് അവിടുന്ന് നീക്കിക്കളയും. കർത്താവാണ് ഇത് അരുളിച്ചെയ്തിരിക്കുന്നത്.” ഏശയ്യാ 25:8

“അവിടുന്ന് അവരുടെ മിഴികളിൽനിന്നു കണ്ണീർ തുടച്ചുനീക്കും. ഇനി മരണം ഉണ്ടായിരിക്കുകയില്ല. ഇനിമേൽ ദുഃഖമോ മുറവിളിയോ വേദനയോ ഉണ്ടാവുകയില്ല. പഴയതെല്ലാം കടന്നുപോയി.” വെളിപാട് 21:4

ജീവിതത്തിൽ: ദുഃഖിക്കുന്ന ഒരാളെ സന്ദർശിക്കുകയോ ഫോൺ ചെയ്യുകയോ ചെയ്യുക.

3. എടുത്തു, നന്ദി പറഞ്ഞു, മുറിച്ചു, നൽകി

• അന്ത്യത്താഴത്തിലെ വാക്കുകൾ.
• ബേത്‌ലെഹെമിൽനിന്നുള്ള അപ്പമാണു ക്രിസ്തു.
• ശിഷ്യന്മാർ വിതരണം ചെയ്യുന്നു.

“കർത്താവാണ് എന്റെ ഇടയൻ; എനിക്കൊന്നിനും കുറവുണ്ടാവുകയില്ല.” സങ്കീർത്തനം 23:1

“അവൻ ഏഴപ്പവും മത്സ്യവും എടുത്ത് കൃതജ്ഞതാസ്തോത്രം ചെയ്ത്, മുറിച്ച് ശിഷ്യൻമാരെ ഏൽപിച്ചു. ശിഷ്യൻമാർ അതു ജനക്കൂട്ടങ്ങൾക്കു വിളമ്പി. അവർ ഭക്ഷിച്ചു തൃപ്തരായി. ബാക്കിവന്ന കഷണങ്ങൾ ഏഴു കുട്ട നിറയെ അവർ ശേഖരിച്ചു.” മത്തായി 15:36–37

ജീവിതത്തിൽ: ഈ ആഗമനകാലത്ത് എല്ലാ ഭക്ഷണത്തിനുമുൻപും പ്രാർഥിക്കുക.

മറ്റുള്ളവരെ ഭക്ഷിപ്പിക്കാനായി ക്രിസ്തു നമ്മെ ഭക്ഷിപ്പിക്കുന്നു.

അൾത്താരയിൽ വിരുന്ന് ആരംഭിച്ചുകഴിഞ്ഞു.

തീരുമാനം: ഒരു ദരിദ്രകുടുംബത്തിനായി ഒരു ആഗമനകാല ഭക്ഷണക്കിറ്റ് ഒരുക്കുക.

സമ്പൂർണ പ്രസംഗം

പ്രിയരേ, കർത്താവിന്റെ പർവതത്തിൽ സകല ജനതകൾക്കുമായി ഒരുക്കുന്ന ഒരു മഹാവിരുന്ന് ഏശയ്യാ ഇന്നു വിവരിക്കുന്നു: വിശിഷ്ടഭോജ്യങ്ങളുടെയും മേത്തരം വീഞ്ഞിന്റെയും വിരുന്ന് (ഏശ 25:6). ആ വിരുന്നിൽ ദൈവം മരണത്തെ എന്നേക്കുമായി വിഴുങ്ങിക്കളയും; എല്ലാ മുഖങ്ങളിൽനിന്നും കണ്ണീർ തുടച്ചുമാറ്റും (ഏശ 25:8).

ഇതാണ് ആഗമനകാലത്തിന്റെ പ്രത്യാശ: പുൽത്തൊട്ടിയിലെ ശിശു മാത്രമല്ല, മരണമില്ലാത്ത, കണ്ണീരില്ലാത്ത ദൈവരാജ്യത്തിലെ അന്തിമവിരുന്നും. ആ വിരുന്ന് പൂർത്തിയാക്കുന്നതിന്റെ ആരംഭമാണ് തിരുപ്പിറവി.

സുവിശേഷത്തിൽ യേശു ഗലീലിക്കടലിനരികെ ഒരു മലയിലേക്കു കയറുന്നു. മുടന്തരെയും അന്ധരെയും മൂകരെയും കൊണ്ട് ജനക്കൂട്ടങ്ങൾ വരുന്നു; അവൻ അവരെ സുഖപ്പെടുത്തുന്നു. പിന്നെ വിശക്കുന്ന ജനക്കൂട്ടത്തോട് അനുകമ്പ തോന്നി, ഏഴ് അപ്പവും ഏതാനും മീനുംകൊണ്ട് നാലായിരം പേരെ അവൻ പോഷിപ്പിക്കുന്നു; എല്ലാവരും ഭക്ഷിച്ചു തൃപ്തരായി; ഏഴു കുട്ട ബാക്കിയും വന്നു (മത്താ 15:29–37).

ശിഷ്യന്മാർ ചോദിച്ചു: ഈ മരുഭൂമിയിൽ ഇത്രയും പേർക്ക് അപ്പം എവിടെനിന്ന്? അവർ നോക്കിയത് ഇല്ലാത്തതിലേക്കാണ്. യേശു ചോദിച്ചു: നിങ്ങളുടെ പക്കൽ എത്ര അപ്പമുണ്ട്? അവൻ നോക്കിയത് ഉള്ളതിലേക്കാണ്. നമ്മുടെ ചെറിയ അപ്പങ്ങൾ, സമയവും പണവും കഴിവുകളും, കർത്താവിനു നൽകാനും അവ വർധിപ്പിക്കാൻ അവനെ അനുവദിക്കാനും ആഗമനകാലം ക്ഷണിക്കുന്നു.

യേശു ശരീരത്തിന്റെ വിശപ്പും ആത്മാവിന്റെ വിശപ്പും കാണുന്നു. ആദ്യം അവൻ സുഖപ്പെടുത്തുന്നു, പിന്നെ പോഷിപ്പിക്കുന്നു. ഏശയ്യായുടെ പർവതവിരുന്ന് ഗലീലിയിലെ മലഞ്ചെരുവിൽ ആരംഭിച്ചുകഴിഞ്ഞു.

ഈ ആഗമനകാലത്ത് വിശക്കുന്ന ഒരാളെ പോഷിപ്പിക്കാം: ഒരു അതിഥിത്തൊഴിലാളിയെ, ദരിദ്രകുടുംബത്തെ, ഭക്ഷണത്തെക്കാൾ കൂട്ട് ആവശ്യമുള്ള ഏകാന്തനായ ഒരാളെ. ഓരോ ദിവ്യബലിയിലും ദൈവരാജ്യത്തിന്റെ വിരുന്ന് നാം മുൻകൂട്ടി രുചിക്കുന്നുവെന്നും ഓർക്കാം. ആമേൻ.

കുട്ടികൾക്കായി

കുഞ്ഞുങ്ങളേ, കുറച്ച് അപ്പംകൊണ്ട് യേശു ആയിരങ്ങളെ തീറ്റി. നിങ്ങൾ ചെറുതായെങ്കിലും പങ്കുവയ്ക്കുമ്പോൾ യേശു വലിയ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യും!

പ്രാർഥന

അനുകമ്പയുള്ള ഇടയനായ കർത്താവായ യേശുവേ, മലമുകളിൽ അങ്ങു രോഗികളെ സുഖപ്പെടുത്തുകയും വിശക്കുന്നവരെ ഭക്ഷിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. ജീവന്റെ അപ്പംകൊണ്ട് എന്നെ പോഷിപ്പിക്കണമേ; ഭക്ഷിക്കാൻ ഒന്നുമില്ലാത്തവരോട് എന്റെ കൈകളെ ഉദാരമാക്കണമേ. ആമേൻ.

വചനവ്യാഖ്യാനം (Exegesis)

വായനകൾ, ഒരേ പാഠമായി

ഒരു പർവതത്തിൽ കർത്താവ് സർവജനതകൾക്കുംവേണ്ടി വിരുന്നൊരുക്കുന്നു; മരണത്തെ എന്നേക്കുമായി വിഴുങ്ങിക്കളയുന്നു. മത്തായിയിൽ യേശു മലയിൽ കയറി ഇരിക്കുന്നു; ജനക്കൂട്ടം രോഗികളെ അവിടുത്തെ കാൽക്കൽ കിടത്തുന്നു; അവിടുന്ന് അവരെ തൃപ്തരാകുംവരെ ഭക്ഷിപ്പിക്കുന്നു. ആഗമനകാലത്തിലെ പ്രത്യാശയിൽ ഒരു വിരുന്നുമേശയുണ്ട്; ആതിഥേയൻ ആരെന്നു സുവിശേഷം കാണിച്ചുതരുന്നു.

ഏശയ്യാ 25:6–10a · സർവജനതകൾക്കും ഒരു വിരുന്ന്

പശ്ചാത്തലം.

ഏശയ്യാ 24–27 അധ്യായങ്ങളെ പലപ്പോഴും ഏശയ്യായുടെ വെളിപാട് എന്നു വിളിക്കുന്നു. ഏതെങ്കിലും ഒരു നഗരത്തിന്റെ പതനത്തിനുമപ്പുറം, ഭൂമി മുഴുവന്റെയുംമേലുള്ള ദൈവത്തിന്റെ അന്തിമവിജയത്തിലേക്കാണ് അവ നോക്കുന്നത്. എട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിലെ പ്രവാചകനുശേഷമുള്ള കാലത്താണ് ഇവയ്ക്ക് ഇന്നത്തെ രൂപം ലഭിച്ചതെന്നു പണ്ഡിതർ പൊതുവേ കരുതുന്നു. ഇന്നത്തെ വായന ഈ പർവതത്തിൽ, അതായത് ദേവാലയഗിരിയായ സീയോനിൽ നടക്കുന്ന ഒരു സ്തുതിഗീതമാണ്.

ഘടന.

• 6: വിരുന്ന്.
• 7–8: മൂടുപടം നീക്കുന്നു; മരണം വിഴുങ്ങപ്പെടുന്നു; കണ്ണീർ തുടയ്ക്കുന്നു.
• 9–10a: കാത്തിരുന്നവരുടെ ഗീതം.

താക്കോൽവാക്കുകൾ.

• മിഷ്തെഹ് (mišteh), വിരുന്ന്: കുടിക്കുക എന്ന ക്രിയയിൽനിന്നുള്ള വാക്ക്. പുരാതന പൗരസ്ത്യദേശത്ത് ഉടമ്പടിയും രാജാവിന്റെ സ്ഥാനാരോഹണവും ഒരു വിരുന്നോടെയാണ് ഉറപ്പിച്ചിരുന്നത്. ഇവിടെ ആതിഥേയൻ ദൈവംതന്നെ; ക്ഷണിതാക്കളുടെ പട്ടികയ്ക്ക് അതിരുകളില്ല.
• ലോട്ട് (lôṭ), ആവരണം, മൂടുപടം: ഒരുപക്ഷേ വിലപിക്കുന്നവരുടെ മൂടുപടം. എല്ലാ ജനതകളുടെയുംമേലുള്ള ആവരണം മരണവും അതോടൊപ്പമുള്ള ദുഃഖവുമാണ്.
• ബില്ലാ (billaʿ), വിഴുങ്ങിക്കളഞ്ഞു: കാനാനിലെ പുരാതനകവിതകളിൽ മരണത്തെ അറ്റമില്ലാത്ത തൊണ്ടയുള്ള ഒരു ഭീകരനായി ചിത്രീകരിച്ചിരുന്നു. ഇവിടെ വിഴുങ്ങുന്നവൻതന്നെ വിഴുങ്ങപ്പെടുന്നു.

വാക്യാനുസൃതം.

“ഈ പർവതത്തിൽ സർവജനതകൾക്കുംവേണ്ടി സൈന്യങ്ങളുടെ കർത്താവ് ഒരു വിരുന്നൊരുക്കും” (25:6)

സർവജനതകളും എന്നതാണ് താക്കോൽവാക്ക്. ഇസ്രായേലിന്റെ ദൈവമാണ് ആതിഥേയൻ; ഇസ്രായേലിന്റെ പർവതം ജനതകളുടെ വിരുന്നുമേശയാകുന്നു.

“അവിടുന്ന് മരണത്തെ എന്നേക്കുമായി ഗ്രസിക്കും; സകലരുടെയും കണ്ണീർ അവിടുന്ന് തുടച്ചുമാറ്റും;” (25:8)

പുനരുത്ഥാനത്തെക്കുറിച്ചു പറയുമ്പോൾ വിശുദ്ധ പൗലോസ് ഈ ആദ്യവാക്കുകൾ ഉദ്ധരിക്കുന്നു (1 കോറിന്തോസ് 15:54). കണ്ണീരിന്റെ കാര്യം വെളിപാടു പുസ്തകം ഏറ്റെടുക്കുന്നു (വെളിപാട് 7:17; 21:4). സ്വന്തം കൈകൊണ്ടാണ് ദൈവം അതു തുടയ്ക്കുന്നത്.

“ഇതാ കർത്താവ്! നാം അവിടുത്തേക്കുവേണ്ടിയാണു കാത്തിരുന്നത്. അവിടുന്ന് നൽകുന്ന രക്ഷയിൽ നമുക്കു സന്തോഷിച്ചുല്ലസിക്കാം.” (25:9)

ഇതാണ് ആഗമനകാലത്തിന്റെ ഗീതം. കാത്തിരിപ്പ് ശൂന്യമായ സമയമല്ല; ഇതാ നമ്മുടെ ദൈവം എന്ന തിരിച്ചറിവിലാണ് അത് അവസാനിക്കുന്നത്.

സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.

വരാനിരിക്കുന്ന മഹത്വത്തിന്റെ അച്ചാരവും സ്വർഗീയവിരുന്നിന്റെ മുന്നാസ്വാദനവുമായി മതബോധനഗ്രന്ഥം വിശേഷിപ്പിക്കുന്ന ദിവ്യകാരുണ്യത്തിൽ സഭ ഈ വിരുന്നിന്റെ മാറ്റൊലി കേൾക്കുന്നു (CCC 1402–1405). ദൈവം നമ്മുടെ ഇടയിൽ വസിക്കുന്ന പുതിയ പ്രപഞ്ചത്തെക്കുറിച്ചു പറയുമ്പോൾ, കണ്ണീർ തുടയ്ക്കുന്നതിനെ വെളിപാടിനോടു ചേർത്തു വായിക്കുന്നു (CCC 1044). സർവജനതകളും എന്ന ബോധ്യം ഇന്നും സഭയുടേതാണ്: സുവിശേഷം ആരെയും ഒഴിവാക്കുന്നില്ല.

മത്തായി 15:29–37 · മലമുകളിലെ ഏഴപ്പം

പശ്ചാത്തലം.

ടയിർ, സീദോൻ പ്രദേശത്ത് കാനാൻകാരിയുടെ മകളെ യേശു സുഖപ്പെടുത്തിയതേയുള്ളു (15:21–28). ഇപ്പോൾ അവിടുന്ന് ഗലീലിക്കടലിലേക്കു മടങ്ങിവരുന്നു. ഈ രംഗം മർക്കോസ് വിജാതീയപ്രദേശമായ ദെക്കപ്പോളിസിലാണു സ്ഥാപിക്കുന്നത് (മർക്കോസ് 7:31; 8:1–10). ജനക്കൂട്ടം ഇസ്രായേലിന്റെ ദൈവത്തെ മഹത്വപ്പെടുത്തുന്നു എന്നു പറയുന്നതുകൊണ്ട്, മത്തായിയിലെ ജനക്കൂട്ടത്തെയും പലരും ആ വെളിച്ചത്തിൽ വായിക്കുന്നു. ആദ്യത്തെ ഭക്ഷണദാനം മത്തായി നേരത്തേ പറഞ്ഞുകഴിഞ്ഞു (14:13–21).

ഘടന.

• 29–31: മലയിൽ: രോഗികൾ അവിടുത്തെ കാൽക്കൽ; ജനക്കൂട്ടം വിസ്മയിക്കുന്നു.
• 32–34: യേശുവിന്റെ അനുകമ്പ; ശിഷ്യന്മാരുടെ ചോദ്യം; എത്ര അപ്പമുണ്ട്?
• 35–37: ജനം ഇരിക്കുന്നു; കൃതജ്ഞത, മുറിക്കൽ, നൽകൽ; ഏഴു കുട്ട ബാക്കി.

താക്കോൽവാക്കുകൾ.

• സ്പ്ലാങ്ഖ്നിസോമായ് (splanchnizomai), അനുകമ്പ തോന്നുക: ആന്തരികാവയവങ്ങൾക്കുള്ള വാക്കിൽനിന്ന്: ഉള്ളിന്റെയുള്ളിൽ ഇളകുക. സുവിശേഷങ്ങളിൽ ഏതാണ്ട് യേശുവിനെക്കുറിച്ചോ, അവിടുത്തെ ഉപമകളിൽ ദൈവത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നവരെക്കുറിച്ചോ മാത്രമാണ് ഇതു പറയുന്നത്.
• യൂഖരിസ്തേസാസ് (eucharistēsas), കൃതജ്ഞതാസ്തോത്രം ചെയ്ത്: ഇവിടെ (36) മത്തായി ഉപയോഗിക്കുന്ന വാക്ക്; Eucharist (ദിവ്യകാരുണ്യം) എന്ന വാക്കു വന്നത് ഇതിൽനിന്നാണ്. ആദ്യത്തെ ഭക്ഷണദാനത്തിൽ അദ്ദേഹം അനുഗ്രഹിച്ച് എന്നാണ് എഴുതിയത് (14:19).

വാക്യാനുസൃതം.

“തത്സമയം മുടന്തർ, വികലാംഗർ, അന്ധർ, ഊമർ തുടങ്ങി പലരെയും കൂട്ടിക്കൊണ്ടു വലിയ ജനക്കൂട്ടങ്ങൾ അവിടെ വന്ന് അവരെ അവന്റെ കാൽക്കൽ കിടത്തി. അവൻ അവരെ സുഖപ്പെടുത്തി.” (15:30)

പഠിപ്പിക്കാൻ ഇരുന്നതുപോലെ (5:1) യേശു മലയിൽ ഇരിക്കുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ പർവതത്തിനായി ഏശയ്യാ വാഗ്ദാനം ചെയ്തത് ഇപ്പോൾ അവനു ചുറ്റും ആരംഭിക്കുന്നു.

“ഈ ജനക്കൂട്ടത്തോട് എനിക്ക് അനുകമ്പതോന്നുന്നു. മൂന്നു ദിവസമായി അവർ എന്നോടുകൂടെയാണ്;” (15:32)

ഇവിടെ സംഭാഷണം തുടങ്ങുന്നത് യേശുവാണ്. ആരെങ്കിലും പറയുന്നതിനുമുമ്പ് അവിടുന്ന് വിശപ്പു കാണുന്നു.

“അവൻ ഏഴപ്പവും മത്സ്യവും എടുത്ത് കൃതജ്ഞതാസ്തോത്രം ചെയ്ത്, മുറിച്ച് ശിഷ്യൻമാരെ ഏൽപിച്ചു. ശിഷ്യൻമാർ അതു ജനക്കൂട്ടങ്ങൾക്കു വിളമ്പി. അവർ ഭക്ഷിച്ചു തൃപ്തരായി.” (15:36)

എടുത്തു, കൃതജ്ഞത പറഞ്ഞു, മുറിച്ചു, കൊടുത്തു: ഈ നാലു ക്രിയകൾ അന്ത്യത്താഴത്തിൽ വീണ്ടും വരുന്നു (26:26–27). അപ്പം എവിടെനിന്നു കിട്ടും എന്നു ചോദിച്ച ശിഷ്യന്മാർ അതു വിളമ്പുന്ന കരങ്ങളാകുന്നു. ബാക്കിവരുന്നത് തുടക്കത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നതിനെക്കാൾ അധികമാണ്.

സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.

അപ്പം വർധിപ്പിച്ചത് ദിവ്യകാരുണ്യമെന്ന അതുല്യമായ അപ്പത്തിന്റെ സമൃദ്ധിയുടെ മുന്നോടിയാണെന്നു മതബോധനഗ്രന്ഥം പഠിപ്പിക്കുന്നു (CCC 1335). സുവിശേഷങ്ങളിലെ രണ്ടു ഭക്ഷണദാനങ്ങളിൽ, ഒരേ മേശയിലേക്കു വിളിക്കപ്പെട്ട ഇസ്രായേലിനെയും ജനതകളെയും ചില സഭാപിതാക്കന്മാർ കണ്ടു (ആശയം). ഓരോ ദിവ്യബലിയിലും ഇതേ നാലു പ്രവൃത്തികൾ നടക്കുന്നു; സ്വയം ഭക്ഷണം കണ്ടെത്താൻ കഴിയാത്ത അതേ ജനത്തിനുതന്നെ ഭക്ഷണം ലഭിക്കുന്നു.

ആളുകൾ ചോദിക്കുന്ന ചോദ്യങ്ങൾ

ജനക്കൂട്ടം കൈയിലുള്ളതു പങ്കുവച്ചതാണോ, അതോ ഇത് അദ്ഭുതമാണോ?

ഏഴപ്പവും ഏതാനും മത്സ്യവുംകൊണ്ട് ജനക്കൂട്ടം മുഴുവൻ ഭക്ഷിച്ചു എന്നും എല്ലാവരും തൃപ്തരായി എന്നും ഏഴു കുട്ട ബാക്കിവന്നു എന്നും വചനം വ്യക്തമായി പറയുന്നു. നാലു സുവിശേഷകന്മാരും ഇത്തരം ഒരു ഭക്ഷണദാനം യേശുവിന്റെ ശക്തിയുടെ അടയാളമായി വിവരിക്കുന്നു; സഭയും അങ്ങനെതന്നെ വായിക്കുന്നു (CCC 1335). പങ്കുവയ്ക്കൽ ഈ രംഗത്തിലെ യഥാർഥ പാഠമാണ്; എന്നാൽ അത് അദ്ഭുതത്തിന്റെ ഫലമാണ്, അതിന്റെ വിശദീകരണമല്ല.

പഠനത്തിനും പ്രബോധനത്തിനും

• സകലരുടെയും കണ്ണീർ ദൈവം തുടച്ചുമാറ്റും എന്ന് ഏശയ്യാ പറയുന്നു. ഈ ആഗമനകാലത്ത് ആരുടെ കണ്ണീർ തുടയ്ക്കാൻ എനിക്കു സഹായിക്കാം?
• ശിഷ്യന്മാരുടെ പക്കൽ ഏഴപ്പം മാത്രമായിരുന്നു. നിസ്സാരമെന്നു തോന്നി ഞാൻ യേശുവിനു കൊടുക്കാതെ വച്ചിരിക്കുന്ന ചെറിയ കാര്യം എന്താണ്?