2 ഡിസംബർ 2026 · സീറോ മലബാർ റീത്ത്
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുകകൂടാതെ: സീറോ മലങ്കര റീത്ത് · ലത്തീൻ റീത്ത് · English
“എന്നെ അയച്ചവൻ എന്നോടുകൂടെയുണ്ട്. അവിടുന്ന് എന്നെ തനിയെ വിട്ടിരിക്കുകയല്ല. കാരണം, ഞാൻ എപ്പോഴും അവിടുത്തേക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളതു പ്രവർത്തിക്കുന്നു.” യോഹന്നാൻ 8:28–29
“നമ്മുടെ കർത്താവായ ഈശോമിശിഹായുടെ വെളിപാടു കാത്തിരിക്കുന്ന” കോറിന്തോസുകാർക്കു ലഭിച്ച ദാനങ്ങൾക്കു പൗലോസ് ദൈവത്തിനു നന്ദി പറയുന്നു; അവൻ അവർക്ക് ഉറപ്പുനൽകുന്നു: ദൈവം വിശ്വസ്തനാണ്; അവിടുത്തെ പുത്രനായ ഈശോമിശിഹായുമായുള്ള കൂട്ടായ്മയിലേക്ക് അവിടുന്നാണു നിങ്ങളെ വിളിച്ചത് (1 കോറിന്തോസ് 1:9). മംഗളവാർത്തക്കാലം മുഴുവൻ ദൈവത്തിന്റെ വിശ്വസ്തതയിൽ അടിയുറച്ചിരിക്കുന്നു.
തന്നെ അയച്ചവനെക്കുറിച്ച് ഈശോ സംസാരിക്കുന്നു: “എന്നെ അയച്ചവൻ സത്യവാനാണ്… അവിടുന്ന് എന്നെ തനിയെ വിട്ടിരിക്കുകയല്ല. കാരണം, ഞാൻ എപ്പോഴും അവിടുത്തേക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളതു പ്രവർത്തിക്കുന്നു.” പുത്രന്റെ ദൗത്യം പിതാവിന്റെ സ്നേഹത്തിൽനിന്ന് ഒഴുകുന്നു; നിരന്തരമായ അനുസരണത്തിൽ ജീവിക്കപ്പെടുന്നു. അയയ്ക്കപ്പെട്ടവന്റെ ആഗമനമാണു ക്രിസ്മസ്; അവിടുന്നു നമ്മെയും അയയ്ക്കുന്നു എന്നതാണു നമ്മുടെ സന്തോഷം.
വിഷയം: “വിശ്വസ്തനായ ദൈവവും അവിടുന്ന് അയയ്ക്കുന്നവനും.”
ദൈവം വിശ്വസ്തനാണ്; പിതാവിനാൽ അയയ്ക്കപ്പെട്ട ഈശോ എപ്പോഴും അവിടുത്തേക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളതു ചെയ്യുന്നു.
“എനിക്കു നിന്നോടുള്ള സ്നേഹം അനന്തമാണ്; നിന്നോടുള്ള വിശ്വസ്തത അചഞ്ചലവും.” ജറെമിയാ 31:3
“എനിക്കു നിങ്ങളെക്കുറിച്ചു പലതും പറയാനും വിധിക്കാനുമുണ്ട്. എന്നെ അയച്ചവൻ സത്യവാനാണ്. അവിടുത്തെ അധരത്തിൽനിന്നു കേട്ടതു ഞാൻ ലോകത്തോടു പറയുന്നു.” യോഹന്നാൻ 8:26
ജീവിതത്തിൽ: ഈ വർഷത്തെ അവിടുത്തെ വിശ്വസ്തതയ്ക്കു ദൈവത്തിനു നന്ദി പറയുക.
“കർത്താവ് അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: നിങ്ങൾ എന്റെ സാക്ഷികളാണ്. എന്നെ അറിഞ്ഞു വിശ്വസിക്കാനും ഞാനാണു ദൈവമെന്ന് ഗ്രഹിക്കാനും ഞാൻ തിരഞ്ഞെടുത്ത ദാസൻ.” ഏശയ്യാ 43:10
“അതുകൊണ്ട് യേശു പറഞ്ഞു: നിങ്ങൾ മനുഷ്യപുത്രനെ ഉയർത്തിക്കഴിയുമ്പോൾ, ഞാൻ ഞാൻ തന്നെയെന്നും ഞാൻ സ്വമേധയാ ഒന്നും പ്രവർത്തിക്കുന്നില്ല, പ്രത്യുത, എന്റെ പിതാവ് എന്നെ പഠിപ്പിച്ചതുപോലെ ഇക്കാര്യങ്ങൾ ഞാൻ സംസാരിക്കുന്നുവെന്നും നിങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കും.” യോഹന്നാൻ 8:28
ജീവിതത്തിൽ: ഇന്ന് ഒരു നിമിഷം ക്രൂശിതരൂപത്തിനു മുമ്പിൽ ചെലവഴിക്കുക.
“ഭയപ്പെടേണ്ടാ, ഞാൻ നിന്നോടുകൂടെയുണ്ട്.” ഏശയ്യാ 43:5
“എന്നെ അയച്ചവൻ എന്നോടുകൂടെയുണ്ട്. അവിടുന്ന് എന്നെ തനിയെ വിട്ടിരിക്കുകയല്ല. കാരണം, ഞാൻ എപ്പോഴും അവിടുത്തേക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളതു പ്രവർത്തിക്കുന്നു.” യോഹന്നാൻ 8:28–29
ജീവിതത്തിൽ: ഓരോ തീരുമാനത്തിനുമുമ്പും ചോദിക്കുക: ഇതു പിതാവിന് ഇഷ്ടമാണോ?
ദൈവം തന്റെ വാഗ്ദാനങ്ങളിൽ വിശ്വസ്തനാണ്.
അയയ്ക്കപ്പെട്ടവൻ വരുന്നു; നാം ഒരിക്കലും തനിയെയല്ല.
തീരുമാനം: എല്ലാ പ്രഭാതത്തിലും പ്രാർഥിക്കുക: “പിതാവേ, ഇന്ന് അങ്ങയെ പ്രസാദിപ്പിക്കാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.”
പ്രിയരേ, കോറിന്തോസുകാർക്കുള്ള ഒന്നാം ലേഖനം പൗലോസ് ആരംഭിക്കുന്നത് കൃതജ്ഞതയോടെയാണ്. ആ സമൂഹത്തിൽ ഭിന്നതകളും ഇടർച്ചകളും ആശയക്കുഴപ്പവും ഉണ്ടായിരുന്നു. എങ്കിലും ആദ്യം അവർക്കു ലഭിച്ച ദാനങ്ങൾക്കായി അവൻ ദൈവത്തിനു നന്ദി പറയുന്നു; എന്നിട്ട് ഉറപ്പു നൽകുന്നു: ദൈവം വിശ്വസ്തനാണ്; അവന്റെ പുത്രനുമായുള്ള കൂട്ടായ്മയിലേക്ക് അവനാണ് നിങ്ങളെ വിളിച്ചത് (1 കോറി 1:9).
മംഗളവാർത്താക്കാലം മുഴുവൻ ഈ ഒരൊറ്റ സത്യത്തിൽ നിൽക്കുന്നു: ദൈവം വിശ്വസ്തനാണ്. അബ്രാഹത്തോടും ദാവീദിനോടും പ്രവാചകരോടും അവൻ രക്ഷകനെ വാഗ്ദാനം ചെയ്തു; വാക്കു പാലിച്ചു. നാം അവിശ്വസ്തരും ദുർബലരുമാകുമ്പോഴും അവൻ വിശ്വസ്തനായി നിലനിൽക്കുന്നു. അവന്റെ വിശ്വസ്തത നമ്മുടെ നന്മയിലല്ല, അവന്റെ ഹൃദയത്തിലാണ് അടിയുറച്ചിരിക്കുന്നത്.
സുവിശേഷത്തിൽ ഈശോ പിതാവുമായുള്ള ബന്ധത്തെക്കുറിച്ചു പറയുന്നു: എന്നെ അയച്ചവൻ എന്നോടുകൂടെയുണ്ട്; അവനു പ്രീതികരമായതു ഞാൻ എപ്പോഴും ചെയ്യുന്നതിനാൽ അവൻ എന്നെ തനിച്ചാക്കിയിട്ടില്ല (യോഹ 8:29). ഈശോയുടെ ജീവിതരഹസ്യം ഇതാണ്: പിതാവുമായുള്ള നിരന്തര കൂട്ടായ്മ.
ഇന്ന് അനേകർ ഏകാന്തരാണ്: മക്കൾ വിദേശത്തുള്ള വൃദ്ധമാതാപിതാക്കൾ, നഗരങ്ങളിലും ഹോസ്റ്റലുകളിലുമുള്ള യുവജനങ്ങൾ, ഗൾഫിലെ പ്രവാസികൾ, ആശുപത്രികളിലെ രോഗികൾ. ഈശോയോട് ഒന്നായിരിക്കുമ്പോൾ നാമും ഒരിക്കലും ഒറ്റയ്ക്കല്ല.
എന്നാൽ ഈശോയുടെ വാക്യത്തിന്റെ രണ്ടാം പകുതി ശ്രദ്ധിക്കാം: അവനു പ്രീതികരമായതു ഞാൻ എപ്പോഴും ചെയ്യുന്നു. ദൈവവുമായുള്ള കൂട്ടായ്മ അനുസരണത്തിലൂടെ വളരുന്നു. ചെറിയ കാര്യങ്ങളിൽ പിതാവിന്റെ ഇഷ്ടം ചെയ്യുമ്പോൾ അവൻ അടുത്തുണ്ടെന്നു നാം അറിയുന്നു.
ഈ നോമ്പിൽ ഓരോ രാത്രിയും ഒരു ചെറിയ ആത്മശോധന നടത്താം: ഇന്നു പിതാവിനു പ്രീതികരമായി ഞാൻ എന്തു ചെയ്തു? അല്ലാത്തത് എന്ത്? പിന്നെ ഒരു നന്ദിപ്രകരണവും ഒരു മനസ്താപപ്രകരണവും.
ഈ ആഴ്ച ഏകാന്തനായ ഒരാളെ നേരിട്ടോ ഫോണിലൂടെയോ സന്ദർശിക്കാം. നമ്മിലൂടെ ദൈവം അവരോടു പറയട്ടെ: നീ ഒറ്റയ്ക്കല്ല. ആമേൻ.
കുഞ്ഞുങ്ങളേ, എന്റെ പിതാവ് എപ്പോഴും എന്നോടുകൂടെയുണ്ട് എന്ന് ഈശോ പറഞ്ഞു. ഒറ്റയ്ക്കാണെന്നു തോന്നുമ്പോഴും ദൈവം നിങ്ങളോടുകൂടെയുണ്ട്!
വിശ്വസ്തനായ ദൈവമേ, അങ്ങയുടെ പുത്രനുമായുള്ള കൂട്ടായ്മയിലേക്ക് അങ്ങ് എന്നെ വിളിച്ചു. അവിടുന്ന് എപ്പോഴും അങ്ങേക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളതു ചെയ്തതുപോലെ, അങ്ങ് എന്നെ ഒരിക്കലും തനിയെ വിടുകയില്ലെന്നറിഞ്ഞ് അങ്ങയുടെ ഇഷ്ടം നിറവേറ്റാൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ. ആമേൻ.
ഇരുവശത്തുനിന്നും മുറുകെപ്പിടിക്കുന്ന വിശ്വസ്തതയെക്കുറിച്ചാണ് ഇന്നത്തെ വായനകൾ. കലഹിക്കുന്ന ഒരു സഭയോട് “ദൈവം വിശ്വസ്തനാണ്” എന്നും അവസാനംവരെ അവിടുന്ന് അവരെ പരിപാലിക്കുമെന്നും പൗലോസ് ഓർമിപ്പിക്കുന്നു. പിതാവ് തന്നെ തനിച്ചാക്കിയിട്ടില്ലെന്നും, താൻ ഏറ്റവും ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടവനായി കാണപ്പെടുന്ന നിമിഷത്തിൽ, ഉയർത്തപ്പെടുമ്പോൾ, താൻ ആരാണെന്നു തെളിയുമെന്നും യോഹന്നാനിൽ ഈശോ പറയുന്നു. പിതാവു താങ്ങുന്ന പുത്രൻ തന്റെതന്നെ സഹവാസത്തിലേക്കു നമ്മെ വിളിക്കുന്നു.
പശ്ചാത്തലം.
കോറിന്തോസിലെ സഭ സ്ഥാപിച്ചതു പൗലോസാണ്. ഒരുപക്ഷേ എ.ഡി. 54–55 കാലത്ത് എഫേസോസിൽനിന്ന് (16:8) അദ്ദേഹം ഈ ലേഖനം എഴുതി. ചേരിതിരിവുകൾ, കോടതിവ്യവഹാരങ്ങൾ, കർത്താവിന്റെ അത്താഴത്തിലെ ക്രമക്കേട്, ആത്മീയദാനങ്ങളെച്ചൊല്ലിയുള്ള മത്സരം: ഇവയെല്ലാം അദ്ദേഹം കേട്ടിരിക്കുന്നു. എങ്കിലും പതിവുപോലെ നന്ദിപ്രകാശനത്തോടെയാണ് അദ്ദേഹം തുടങ്ങുന്നത്. കോറിന്തോസുകാർ ദുരുപയോഗിക്കുന്നുവെന്ന് പിന്നീടു പറയാനിരിക്കുന്ന (12–14 അധ്യായങ്ങൾ) വചനത്തിനും വിജ്ഞാനത്തിനും ദാനങ്ങൾക്കുംവേണ്ടിയാണ് ഇവിടെ അദ്ദേഹം ദൈവത്തിനു നന്ദി പറയുന്നത് എന്നതു ശ്രദ്ധേയമാണ്.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“നമ്മുടെ കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിപാടു കാത്തിരിക്കുന്ന” (1:7)
കാത്തിരിക്കുക എന്ന ക്രിയയിൽ ആകാംക്ഷയുണ്ട്. എല്ലാ ദാനങ്ങളുമുള്ള സഭയും ഇനിയും കാണാത്തതിനെ ആശ്രയിച്ചാണു ജീവിക്കുന്നത്.
“നമ്മുടെ കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ ദിനത്തിൽ നിങ്ങൾ കുറ്റമില്ലാത്തവരായിരിക്കേണ്ടതിന് അവസാനംവരെ അവിടുന്നു നിങ്ങളെ പരിപാലിക്കും.” (1:8)
പഴയനിയമത്തിലെ “കർത്താവിന്റെ ദിനത്തിന്” ഇപ്പോൾ ഒരു പേരുണ്ട്: അത് ഈശോമിശിഹായുടെ ദിനമാണ്. പൗലോസിന്റെ ഉറപ്പ് കോറിന്തോസുകാരിലല്ല എന്നു ലേഖനത്തിന്റെ ബാക്കിഭാഗം വ്യക്തമാക്കും.
“തന്റെ പുത്രനും നമ്മുടെ കർത്താവുമായ യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ സഹവാസത്തിലേക്കു നിങ്ങളെ വിളിച്ച ദൈവം വിശ്വസ്തനാണ്.” (1:9)
ഈ ഭാഗം മുഴുവൻ എത്തിച്ചേരുന്ന വാക്യമാണിത്. അവരുടെ പ്രശ്നങ്ങളെക്കുറിച്ച് ഒരു വാക്കു പറയുന്നതിനു മുമ്പ്, ഈ ആറു വാക്യങ്ങളിൽത്തന്നെ മിശിഹായുടെ നാമം വീണ്ടും വീണ്ടും പറയുന്നു. സഭ ആദ്യം മിശിഹായെ നോക്കണമെന്നാണ് അദ്ദേഹം ആഗ്രഹിക്കുന്നത്.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
സഭയെ പടുത്തുയർത്താനുള്ള പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ കൃപകളാണ് ദാനങ്ങളെന്നും, അവ നന്ദിയോടെ സ്വീകരിക്കുകയും ഇടയന്മാർ വിവേചിക്കുകയും ചെയ്യണമെന്നും മതബോധനഗ്രന്ഥം പഠിപ്പിക്കുന്നു (CCC 799–801; ലൂമെൻ ജെൻസിയം 12). ദൈവത്തിന്റെ വിശ്വസ്തതയാണ് നമ്മുടെ ആശ്രയത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനം (CCC 214). ഈശോ തുടക്കംമുതലേ ശിഷ്യന്മാരെ പങ്കുചേർത്ത ഐക്യമായാണ് സഭയുടെ ജീവിതം അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുന്നത് (CCC 787).
പശ്ചാത്തലം.
കൂടാരത്തിരുനാളിനെ തുടർന്നുള്ള സംവാദങ്ങളിൽ (യോഹന്നാൻ 7–8), ജറുസലെം ദേവാലയത്തിലെ ഭണ്ഡാരത്തിനടുത്താണ് (8:20) ഈശോ സംസാരിക്കുന്നത്. “നീ ആരാണ്?” എന്ന് കേൾവിക്കാർ ഇപ്പോൾ ചോദിച്ചതേയുള്ളൂ (8:25). ഈ അധ്യായത്തിൽ “യഹൂദർ” എന്നത് ഈശോയെ എതിർക്കുന്ന സംവാദകരെ, വിശേഷിച്ച് അധികാരികളെയാണു കുറിക്കുന്നത്; യഹൂദജനത്തെ മുഴുവനുമല്ല. ഈശോയും ശിഷ്യന്മാരും യഹൂദരാണ്; അനേകർ അവിടുത്തിൽ വിശ്വസിക്കുന്നതോടെയാണ് ഇന്നത്തെ വായന അവസാനിക്കുന്നതും. യഹൂദജനത്തിന്മേൽ മുഴുവനായി കുറ്റം ചുമത്തുന്നതിനെ സഭ തള്ളിക്കളയുന്നു (നോസ്ത്ര ഏത്താത്തെ 4; CCC 597).
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“എന്നെ അയച്ചവൻ സത്യവാനാണ്. അവിടുത്തെ അധരത്തിൽനിന്നു കേട്ടതു ഞാൻ ലോകത്തോടു പറയുന്നു.” (8:26)
സംസാരിക്കുംമുമ്പ് ശ്രവിച്ചവനായാണ് ഈശോ സംസാരിക്കുന്നത്. പിതാവിൽനിന്നു കേൾക്കുന്നതിന്റെ കവിഞ്ഞൊഴുക്കാണ് അവിടുത്തെ പ്രബോധനം മുഴുവനും.
“നിങ്ങൾ മനുഷ്യപുത്രനെ ഉയർത്തിക്കഴിയുമ്പോൾ, ഞാൻ ഞാൻ തന്നെയെന്നും ഞാൻ സ്വമേധയാ ഒന്നും പ്രവർത്തിക്കുന്നില്ല” (8:28)
“നീ ആരാണ്?” എന്ന ചോദ്യത്തിന് അപ്രതീക്ഷിതമായ ഉത്തരം. വാദത്തിലല്ല, കുരിശിലാണ് ഉത്തരം ലഭിക്കുക. “നിങ്ങൾ” എന്നത് സംവാദത്തിലുള്ളവരോടാണ്; എങ്കിലും പീഡാസഹനത്തിന്റെ കാരണക്കാർ പാപികളായ എല്ലാവരുമാണെന്നു സഭ പഠിപ്പിക്കുന്നു (CCC 598).
“ഞാൻ എപ്പോഴും അവിടുത്തേക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളതു പ്രവർത്തിക്കുന്നു.” (8:29)
ശിഷ്യന്മാർ തന്നെ വിട്ടുപോകാനിരിക്കുന്ന കുരിശിലേക്കുള്ള വഴിയിലാണ് ഈശോ ഇതു പറയുന്നത് (16:32 കാണുക). പുത്രനും പിതാവും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം ഒന്നിനും തകർക്കാനാവില്ല. നമ്മെ വിളിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നു പൗലോസ് പറയുന്ന അതേ സഹവാസമാണ് ഇത്.
“ഇതു പറഞ്ഞപ്പോൾ വളരെപ്പേർ അവനിൽ വിശ്വസിച്ചു.” (8:30)
തിരസ്കരണത്തോടെയല്ല യോഹന്നാൻ ഈ ഭാഗം അവസാനിപ്പിക്കുന്നത്. കഠിനമായ വാദത്തിലും വചനം ഫലം ചൂടുന്നു. ഈ വിശ്വാസത്തിന് എത്ര ആഴമുണ്ടെന്ന് തുടർന്നുള്ള വാക്യങ്ങൾ പരിശോധിക്കും.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
ഉത്ഥാനം ഈശോയുടെ ദൈവത്വം ഉറപ്പിക്കുന്നു എന്നു പഠിപ്പിക്കുമ്പോൾ മതബോധനഗ്രന്ഥം ഇരുപത്തെട്ടാം വാക്യത്തിലെ ഈ വാക്കുകൾ ഉദ്ധരിക്കുന്നു: “ഞാൻ ഞാൻ തന്നെ” എന്ന വാഗ്ദാനം അവിടെ സത്യമെന്നു തെളിയുന്നു (CCC 653). യോഹന്നാനിലെ “ഞാൻ ആകുന്നു” എന്ന വാക്കുകളെ, ദൈവനാമത്തിന്മേൽ പുത്രനുള്ള അവകാശമായി സഭ വായിക്കുന്നു (CCC 590).