3 ഡിസംബർ 2026 · സീറോ മലബാർ റീത്ത്
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുകകൂടാതെ: ലത്തീൻ റീത്ത് · സീറോ മലങ്കര റീത്ത് · English
“അവൻ അവരോടു പറഞ്ഞു: നിങ്ങൾ ലോകമെങ്ങും പോയി, എല്ലാ സൃഷ്ടികളോടും സുവിശേഷം പ്രസംഗിക്കുവിൻ.” മർക്കോസ് 16:15
വിശുദ്ധ ഇഗ്നേഷ്യസിന്റെ സഹചാരിയായ ഈശോസഭാംഗം വിശുദ്ധ ഫ്രാൻസിസ് സേവ്യർ (1506–1552) 1542-ൽ ഗോവയിലെത്തി; തിരുവിതാംകൂറുൾപ്പെടെ ഭാരതത്തിന്റെ തെക്കൻ തീരത്തെ മത്സ്യത്തൊഴിലാളിസമൂഹങ്ങളുടെ ഇടയിൽ വർഷങ്ങൾ ചെലവഴിച്ച് മതബോധനം നൽകുകയും ആയിരങ്ങൾക്കു മാമ്മോദീസാ നൽകുകയും ചെയ്തു. പിന്നീട് മലാക്കയിലേക്കും ജപ്പാനിലേക്കും പോയി; ചൈന കാണാവുന്ന സാൻസിയൻ ദ്വീപിൽ മരിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭൗതികശരീരം ഗോവയിൽ വിശ്രമിക്കുന്നു. പ്രേഷിതപ്രവർത്തനങ്ങളുടെ മധ്യസ്ഥനായി സഭ അദ്ദേഹത്തെ ആദരിക്കുന്നു.
തിരുനാളിന്റെ വായനകൾ പ്രേഷിതദൗത്യത്തെക്കുറിച്ചാണ്: കർത്താവിനു വിശുദ്ധരായ ദൈവത്തിന്റെ സ്വന്തം ജനം (നിയമാവർത്തനം); തിരിഞ്ഞു രക്ഷപ്രാപിക്കാൻ “ഭൂമിയുടെ അതിർത്തികളോടുള്ള” വിളി (ഏശയ്യാ); “ദരിദ്രരെങ്കിലും അനേകരെ സമ്പന്നരാക്കുന്ന” ശ്ലീഹാ (2 കോറിന്തോസ് 6:10); ഒരു വടിയല്ലാതെ മറ്റൊന്നുമില്ലാതെ രണ്ടുപേർ വീതം അയയ്ക്കപ്പെട്ട പന്ത്രണ്ടുപേർ (മർക്കോസ്). മംഗളവാർത്തകളുടെ ഈ കാലത്ത് സദ്വാർത്ത എല്ലാവരോടും അറിയിക്കപ്പെടണമെന്നു സേവ്യർ നമ്മെ ഓർമിപ്പിക്കുന്നു.
വിഷയം: “ലോകമെങ്ങും പോകുവിൻ.”
ഭാരതത്തിന്റെ തെക്കൻ തീരത്തിന്റെ ശ്ലീഹായും പ്രേഷിതപ്രവർത്തനങ്ങളുടെ മധ്യസ്ഥനുമായ വിശുദ്ധ ഫ്രാൻസിസ് സേവ്യർ.
“തന്റെ വാഗ്ദാനമനുസരിച്ച് നീ തന്റെ പ്രത്യേക ജനമാണെന്നും തന്റെ കൽപനകളെല്ലാം അനുസരിക്കണം എന്നും ഇന്നു കർത്താവു നിന്നോടു പ്രഖ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു.” നിയമാവർത്തനം 26:18
“അവൻ തന്റെ പന്ത്രണ്ടുപേരെ അടുത്തു വിളിച്ച് രണ്ടുപേരെ വീതം അയയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി. അശുദ്ധാത്മാക്കളുടെമേൽ അവർക്ക് അധികാരവും കൊടുത്തു.” മർക്കോസ് 6:7
ജീവിതത്തിൽ: വിശുദ്ധിയിലേക്കുള്ള നിന്റെ മാമ്മോദീസാവിളി നവീകരിക്കുക.
“ഭൂമിയുടെ അതിർത്തികളേ, എന്നിലേക്കു തിരിഞ്ഞു രക്ഷപെടുക. ഞാനാണു ദൈവം; ഞാനല്ലാതെ മറ്റൊരു ദൈവം ഇല്ല.” ഏശയ്യാ 45:22
“അവൻ അവരോടു പറഞ്ഞു: നിങ്ങൾ ലോകമെങ്ങും പോയി, എല്ലാ സൃഷ്ടികളോടും സുവിശേഷം പ്രസംഗിക്കുവിൻ.” മർക്കോസ് 16:15
ജീവിതത്തിൽ: കേരളത്തിൽനിന്നുള്ള മിഷനറിമാർക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കുക.
“എന്റെ രക്ഷ ലോകാതിർത്തിവരെ എത്തുന്നതിന് ഞാൻ നിന്നെ ലോകത്തിന്റെ പ്രകാശമായി നൽകും.” ഏശയ്യാ 49:6
“ശിഷ്യൻമാർ പുറപ്പെട്ട്, ജനങ്ങളോട് അനുതപിക്കണമെന്നു പ്രസംഗിച്ചു.” മർക്കോസ് 6:12
ജീവിതത്തിൽ: ഈ ആഴ്ച ഒരാളുമായി നിന്റെ വിശ്വാസം പങ്കുവയ്ക്കുക.
സേവ്യർ ദരിദ്രനായിരുന്നു; എങ്കിലും അനേകരെ സമ്പന്നരാക്കി.
സുവിശേഷം എല്ലാവരോടും അറിയിക്കപ്പെടണം.
തീരുമാനം: ഈ കാലത്ത് ഒരു മിഷൻ രൂപതയെയോ മിഷനറിയെയോ സഹായിക്കുക.
പ്രിയരേ, ഏകദേശം അഞ്ചു നൂറ്റാണ്ടുമുമ്പ് തിരുവിതാംകൂർ ഉൾപ്പെടെയുള്ള ദക്ഷിണേന്ത്യൻ തീരങ്ങളിൽ സുവിശേഷം പ്രസംഗിച്ച മഹാമിഷനറി വിശുദ്ധ ഫ്രാൻസിസ് സേവ്യറിനെ ഇന്നു നാം ഓർക്കുന്നു. തീരപ്രദേശങ്ങളിലെ അനേകം സഹോദരങ്ങൾ തങ്ങളുടെ വിശ്വാസം അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രവർത്തനത്തോടു ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു.
വായനകൾ ദൗത്യത്തെക്കുറിച്ചു സംസാരിക്കുന്നു. ഏശയ്യാ വിളിക്കുന്നു: ഭൂമിയുടെ അതിർത്തികളേ, എന്നിലേക്കു തിരിഞ്ഞു രക്ഷ പ്രാപിക്കുവിൻ (ഏശ 45:22). ദൈവത്തിന്റെ രക്ഷ ഒരു ജനതയ്ക്കു മാത്രമല്ല, എല്ലാവർക്കുമാണ്. ഫ്രാൻസിസ് ഇത് അക്ഷരാർഥത്തിൽ എടുത്തു: സ്പെയിനിൽനിന്ന് ഇന്ത്യ, മലാക്ക, മൊളൂക്കാസ്, ജപ്പാൻ; ചൈനയുടെ തീരം കണ്മുമ്പിൽ കണ്ടുകൊണ്ട് അദ്ദേഹം മരിച്ചു.
യഥാർഥ ശ്ലീഹായുടെ ജീവിതം പൗലോസ് വിവരിക്കുന്നു: കഷ്ടതകളിലും ഉറക്കമില്ലാത്ത രാത്രികളിലും വിശപ്പിലും; ദരിദ്രരായിട്ടും അനേകരെ സമ്പന്നരാക്കുന്നവർ; ഒന്നുമില്ലാത്തവരായിട്ടും എല്ലാം കൈവശമുള്ളവർ (2 കോറി 6:4–10). ഫ്രാൻസിസിന്റെ ജീവിതം ഇതായിരുന്നു: അൽപം ഉറങ്ങി, അൽപം ഭക്ഷിച്ചു, എല്ലാം നൽകി; എന്നിട്ടും സന്തോഷം നിറഞ്ഞവൻ.
സുവിശേഷത്തിൽ ഈശോ പന്ത്രണ്ടുപേരെ ഒരു വടിയല്ലാതെ മറ്റൊന്നുമില്ലാതെ അയയ്ക്കുന്നു: അപ്പമോ സഞ്ചിയോ പണമോ വേണ്ടാ (മർക്കോ 6:8). അവർ ദൈവത്തിലും തങ്ങളെ സ്വീകരിക്കുന്നവരുടെ ആതിഥ്യത്തിലും ആശ്രയിക്കണമായിരുന്നു. അവർ പോയി മാനസാന്തരം പ്രസംഗിച്ചു, പിശാചുക്കളെ പുറത്താക്കി, രോഗികളെ സുഖപ്പെടുത്തി.
ദൗത്യം വൈദികർക്കും സന്ന്യസ്തർക്കും മാത്രമുള്ളതല്ല. മാമ്മോദീസാ സ്വീകരിച്ച ഓരോരുത്തരും അയയ്ക്കപ്പെട്ടവരാണ്: കുടുംബത്തിലേക്ക്, ജോലിസ്ഥലത്തേക്ക്, വിദ്യാലയത്തിലേക്ക്, അയൽപക്കത്തേക്ക്. ഗൾഫിലെ ഓഫീസുകളും ബെംഗളൂരുവിലെ കാമ്പസുകളും യൂറോപ്പിലെ ആശുപത്രികളും നമ്മുടെ മിഷൻപ്രദേശങ്ങളാണ്.
എങ്ങനെ മിശിഹായെ എത്തിക്കും? ഫ്രാൻസിസ് ലളിതമായ പാട്ടുകളിലൂടെ വേദോപദേശം പഠിപ്പിച്ചു, രോഗികളെ ശുശ്രൂഷിച്ചു, എല്ലാറ്റിനുമുപരി ആളുകളെ സ്നേഹിച്ചു. നമുക്കും സത്യസന്ധതയിലൂടെ, ദയയിലൂടെ, പരസ്യമായി ഭക്ഷണത്തിനുമുമ്പുള്ള പ്രാർഥനയിലൂടെ, ആരെങ്കിലും ചോദിക്കുമ്പോൾ വിശ്വാസം പങ്കുവയ്ക്കാനുള്ള സന്നദ്ധതയിലൂടെ സാക്ഷ്യം നൽകാം.
ഉത്തരേന്ത്യയിലും ആഫ്രിക്കയിലും മറ്റിടങ്ങളിലും ശുശ്രൂഷ ചെയ്യുന്ന നമ്മുടെ സഭയിലെ വൈദികർക്കും സന്ന്യസ്തർക്കുംവേണ്ടി ഇന്നു പ്രാർഥിക്കാം. നാം ജീവിക്കുന്നിടത്ത് നമ്മെ മിഷനറിമാരാക്കാൻ വിശുദ്ധ ഫ്രാൻസിസ് സേവ്യറിനോടു യാചിക്കാം. ആമേൻ.
കുഞ്ഞുങ്ങളേ, വിശുദ്ധ ഫ്രാൻസിസ് സേവ്യർ പാട്ടുകളിലൂടെ കുട്ടികളെ പ്രാർഥനകൾ പഠിപ്പിച്ചു. ഇന്ന് ഒരു പ്രാർഥനാഗീതം പാടി ഒരു കൂട്ടുകാരനെ പഠിപ്പിക്കൂ!
കർത്താവായ ഈശോയേ, അങ്ങയുടെ സുവിശേഷം ഞങ്ങളുടെ നാട്ടിലേക്കും പൗരസ്ത്യദേശങ്ങളിലേക്കും എത്തിക്കാൻ വിശുദ്ധ ഫ്രാൻസിസ് സേവ്യറിനെ അങ്ങ് അയച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ തീക്ഷ്ണതയും ദാരിദ്ര്യവും സ്നേഹവും ഞങ്ങൾക്കു നൽകണമേ; അങ്ങയുടെ വിളവിലേക്കു വേലക്കാരെ അയയ്ക്കണമേ. ആമേൻ.
വിശുദ്ധ ഫ്രാൻസിസ് സേവ്യറിന്റെ ദിനത്തിൽ, പ്രേഷിതയാത്രയുടെ വഴി മുഴുവൻ വായനകൾ വരച്ചുകാട്ടുന്നു. നിയമാവർത്തനത്തിൽ ദൈവവും ഇസ്രായേലും പരസ്പരം ബന്ധിതരാകുന്നു; ഇസ്രായേൽ വേർതിരിക്കപ്പെട്ട ജനമാകുന്നു. ഏശയ്യായിൽ, ആ ജനത്തിന്റെ ദൈവം “ഭൂമിയുടെ അതിർത്തികളെ” വിളിക്കുന്നു. രണ്ടാം കോറിന്തോസിൽ, ഈ സന്ദേശം വഹിക്കുന്നതിന്റെ വില പൗലോസ് കാണിക്കുന്നു. മർക്കോസിൽ, കൈയിൽ ഏതാണ്ട് ഒന്നുമില്ലാതെ ഈശോ പന്ത്രണ്ടുപേരെ അയയ്ക്കുന്നു. തിരഞ്ഞെടുപ്പ്, വിളി, അയയ്ക്കൽ എന്നിങ്ങനെയാണ് വായനകളുടെ ക്രമം. ദൈവത്തെ തനിക്കായിമാത്രം സൂക്ഷിക്കാനല്ല, എല്ലാവരും കേൾക്കാനാണ് ഒരു ജനം തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെടുന്നത്.
പശ്ചാത്തലം.
വാഗ്ദത്തദേശത്തേക്കു കടക്കുംമുമ്പ് മൊവാബ് സമതലത്തിൽവച്ച് മോശ ഇസ്രായേലിനോടു പറഞ്ഞ അവസാനവാക്കുകളായാണ് നിയമാവർത്തനം സ്വയം അവതരിപ്പിക്കുന്നത്. അവർ ജീവിക്കേണ്ട നിയമങ്ങളാണ് 12–26 അധ്യായങ്ങളിൽ. ആ നീണ്ട ഭാഗം ഈ നാലു വാക്യങ്ങളോടെ അവസാനിക്കുന്നു; തുടർന്ന് 27–28 അധ്യായങ്ങളിലെ അനുഗ്രഹങ്ങളും ശാപങ്ങളും വരുന്നു.
ഉടമ്പടിയെക്കുറിച്ച് ബൈബിളിലുള്ള ഏറ്റവും വ്യക്തമായ പ്രസ്താവനകളിലൊന്നാണിത്. ഇരുഭാഗത്തുനിന്നുമുള്ള പ്രഖ്യാപനമാണ് അതിന്റെ രൂപം: കർത്താവിനെക്കുറിച്ച് ഇസ്രായേൽ പറയുന്നതും ഇസ്രായേലിനെക്കുറിച്ച് കർത്താവു പറയുന്നതും.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“നീ അവയെ പൂർണഹൃദയത്തോടും പൂർണാത്മാവോടുംകൂടെ ശ്രദ്ധാപൂർവം കാത്തുപാലിക്കണം.” (26:16)
6:5-ലെ മഹത്തായ കൽപനയിലെ അതേ ജോഡി. നിയമം പുറമേ മാത്രം പാലിക്കാനുള്ളതല്ല.
“കർത്താവാണ് നിന്റെ ദൈവമെന്നും നീ അവിടുത്തെ മാർഗത്തിലൂടെ ചരിക്കുകയും” (26:17)
ഉടമ്പടിയുടെ ഏറ്റവും ലളിതമായ സൂത്രവാക്യമാണിത്: ഞാൻ നിങ്ങളുടെ ദൈവം, നിങ്ങൾ എന്റെ ജനം. മനുഷ്യരോടുള്ള വാഗ്ദാനത്താൽ ബന്ധിതനാകാൻ ദൈവം സ്വയം അനുവദിക്കുന്നു.
“അവിടുന്ന് അരുളിച്ചെയ്തിട്ടുള്ളതുപോലെ നിന്റെ ദൈവമായ കർത്താവിനു നീ ഒരു വിശുദ്ധജനമായിരിക്കുകയും ചെയ്യും.” (26:19)
വിശുദ്ധി അവസാനമാണു വരുന്നത്; അവിടുന്ന് അരുളിച്ചെയ്തതുപോലെ അതു ദൈവത്തിന്റെ ദാനമാണ്. എല്ലാ ജനതകളെക്കാളും ഉയർത്തപ്പെടുക എന്നത് അഹങ്കാരത്തിനുള്ളതല്ല. വിശുദ്ധഗ്രന്ഥത്തിന്റെ വിശാലമായ കാഴ്ചയിൽ ഇസ്രായേലിന്റെ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് ജനതകൾക്കുവേണ്ടിയുള്ളതാണ്; ഇന്നത്തെ രണ്ടാം വായന അതു കാണിക്കുന്നു.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
മിശിഹായിലുള്ള പുതിയ ഉടമ്പടിക്ക് ഒരുക്കമായി ദൈവം ഇസ്രായേലിനെ തന്റെ ജനമായി തിരഞ്ഞെടുത്ത് അവരുമായി ഉടമ്പടി സ്ഥാപിച്ചുവെന്ന് രണ്ടാം വത്തിക്കാൻ കൗൺസിൽ പഠിപ്പിക്കുന്നു (ലൂമെൻ ജെൻസിയം 9; CCC 781). ഒരിക്കലും പിൻവലിക്കപ്പെടാത്ത ഈ ആദ്യ ഉടമ്പടിയെ സഭ ആദരിക്കുന്നു (CCC 121, 839); തന്നെത്തന്നെ വിവരിക്കാനുള്ള ഭാഷ അതിൽനിന്നാണ് സ്വീകരിക്കുന്നത്.
പശ്ചാത്തലം.
ബാബിലോണിലെ പ്രവാസികളായ യഹൂദരോടു സംസാരിക്കുന്ന ഏശയ്യാ 40–55 അധ്യായങ്ങളുടെ ഭാഗമാണിത്. അവരെ മോചിപ്പിക്കാൻ ദൈവം ഉപയോഗിക്കുന്ന പേർഷ്യൻ രാജാവായ കോറെഷിന്റെ (സൈറസ്) പേരു പറഞ്ഞുകൊണ്ടാണ് നാൽപത്തഞ്ചാം അധ്യായം ആരംഭിക്കുന്നത്. തുടർന്ന് ചക്രവാളം ഇസ്രായേലിനപ്പുറത്തേക്കു വിടരുന്നു. സാമ്രാജ്യങ്ങളുടെ വീഴ്ചയ്ക്കുശേഷം ശേഷിച്ച “ജനതകളിൽ അവശേഷിച്ചവരെ” ഒരുതരം കോടതിയിലേക്കു ദൈവം വിളിക്കുന്നു; ചരിത്രം നോക്കാൻ ക്ഷണിക്കുന്നു.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“തടികൊണ്ടുള്ള വിഗ്രഹം പേറിനടക്കുകയും രക്ഷിക്കാൻ കഴിവില്ലാത്ത ദേവനോടു പ്രാർഥിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന അവർ അജ്ഞരാണ്.” (45:20)
അടുത്ത അധ്യായം ഈ വ്യത്യാസം വ്യക്തമാക്കുന്നു: ബാബിലോണിലെ ദേവന്മാർ ക്ഷീണിച്ച മൃഗങ്ങളുടെ മേൽ കയറ്റപ്പെടുന്നു; “ഞാൻ നിങ്ങളെ വഹിക്കും” എന്നാണ് കർത്താവ് ഇസ്രായേലിനോടു പറയുന്നത് (46:1–4). വിഗ്രഹത്തെ നാം വഹിക്കണം; സത്യദൈവം നമ്മെ വഹിക്കുന്നു.
“ഭൂമിയുടെ അതിർത്തികളേ, എന്നിലേക്കു തിരിഞ്ഞു രക്ഷപെടുക. ഞാനാണു ദൈവം; ഞാനല്ലാതെ മറ്റൊരു ദൈവം ഇല്ല.” (45:22)
പഴയനിയമത്തിലെ ഏറ്റവും വിശാലമായ ക്ഷണങ്ങളിലൊന്ന്. ദൈവം ഒരുവനേ ഉള്ളൂ എന്നതിനാൽ അവിടുന്ന് എല്ലാവരുടെയും ദൈവമാണ്; അവിടുത്തെ രക്ഷ എല്ലാവർക്കുമുള്ളതാണ്.
“എല്ലാവരും എന്റെ മുൻപിൽ മുട്ടുമടക്കും; എല്ലാ നാവും ശപഥം ചെയ്യും.” (45:23)
വിശുദ്ധ പൗലോസ് ഈ വരി രണ്ടു പ്രാവശ്യം ഉദ്ധരിക്കുന്നു. റോമാ 14:11-ൽ അതു ദൈവത്തെക്കുറിച്ചാണ്. ഫിലിപ്പി 2:10–11-ൽ അദ്ദേഹം അത് ഈശോയ്ക്കു ബാധകമാക്കുന്നു: അവിടുത്തെ നാമത്തിനു മുമ്പിൽ എല്ലാ മുട്ടുകളും മടങ്ങും. ഈശോ ആരാണെന്നു പറയാൻ അക്കാലത്തെ ഒരു യഹൂദന് ഇതിലും ശക്തമായ വാക്കുകൾ കണ്ടെത്തുക പ്രയാസമാണ്.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
ഏകദൈവത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രബോധനത്തിൽ, ഫിലിപ്പി 2-നോടു ചേർത്ത് 22–24 വാക്യങ്ങൾ മതബോധനഗ്രന്ഥം ഉദ്ധരിക്കുന്നു: ഇസ്രായേലിനു വെളിപ്പെട്ട ദൈവമാണ് ഏകദൈവം; ഈശോയുടെ നാമത്തിനു മുമ്പിൽ എല്ലാ മുട്ടുകളും മടങ്ങുന്നു (CCC 201). എല്ലാ ജനതകളിലേക്കുമുള്ള തന്റെ ദൗത്യത്തിന്റെ പഴയനിയമവേരായി സഭ ഈ അരുളപ്പാടിനെ വായിക്കുന്നു (CCC 849–851 കാണുക).
പശ്ചാത്തലം.
കോറിന്തോസുകാരുമായുള്ള ബന്ധത്തിൽ വേദനാജനകമായ ഒരു കാലത്തിനുശേഷം, ഒരുപക്ഷേ അമ്പതുകളുടെ മധ്യത്തിൽ, മക്കെദോനിയായിൽനിന്നാണ് (2:13; 7:5) പൗലോസ് ഈ ലേഖനം എഴുതിയത്. കൂടുതൽ ആകർഷകരായ പ്രസംഗകരുമായി താരതമ്യം ചെയ്ത് ചിലർ അദ്ദേഹത്തെ താഴ്ത്തിക്കാട്ടി. അതുകൊണ്ട് തന്റെ ശ്ലൈഹികശുശ്രൂഷയെ അതിന്റെ വിജയങ്ങൾകൊണ്ടല്ല, അതിനു നൽകിയ വിലകൊണ്ട് അദ്ദേഹം വിവരിക്കുന്നു. ജ്ഞാനിയുടെ ക്ലേശങ്ങൾ പട്ടികയാക്കുന്ന രീതി സ്റ്റോയിക് തത്വചിന്തകർ ഉൾപ്പെടെയുള്ള പുരാതന എഴുത്തുകാർക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നു. തന്റേതല്ല, ദൈവത്തിന്റെ ശക്തി കാണിക്കാനാണ് പൗലോസ് ആ രൂപം ഉപയോഗിക്കുന്നത്.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“വലിയ സഹനത്തിൽ, പീഡകളിൽ, ഞെരുക്കങ്ങളിൽ, അത്യാഹിതങ്ങളിൽ,” (6:4)
അനുഭവത്തിൽനിന്നാണ് ഈ പട്ടിക: 11:23–28-ഉം ശ്ലീഹന്മാരുടെ നടപടികളിലെ ലഹളകളും കാരാഗൃഹങ്ങളും കാണുക.
“സത്യസന്ധമായ വാക്കിൽ, ദൈവത്തിന്റെ ശക്തിയിൽ, വലത്തുകൈയിലും ഇടത്തുകൈയിലുമുള്ള നീതിയുടെ ആയുധത്തിൽ;” (6:7)
പടയാളി വലത്തുകൈയിൽ ആയുധവും ഇടത്തുകൈയിൽ പരിചയും പിടിക്കുന്നു. ആക്രമണത്തിനും പ്രതിരോധത്തിനും താൻ സജ്ജനാണ്, എന്നാൽ നീതികൊണ്ടു മാത്രം എന്നാണ് പൗലോസിന്റെ ആശയം. വിവർത്തനത്തെക്കുറിച്ച് ഒരു കുറിപ്പ്: ആറാം വാക്യത്തിലെ എൻ പ്നെവ്മാത്തി ഹാഗിയോ എന്ന ഗ്രീക്ക് പ്രയോഗത്തിന് “പരിശുദ്ധാത്മാവിൽ” (പി.ഒ.സി.) എന്നും “ആത്മാവിന്റെ വിശുദ്ധിയിൽ” (എൻ.ആർ.എസ്.വി.) എന്നും അർഥമാകാം. രണ്ടും സാധ്യമാണ്; ഒന്നാമത്തേത് വ്യാഖ്യാതാക്കൾക്കിടയിൽ സാധാരണമാണ്.
“ഞങ്ങൾ ദുഃഖിതരെപ്പോലെയാണെങ്കിലും സദാ സന്തോഷിക്കുന്നു; ദരിദ്രരെപ്പോലെയാണെങ്കിലും അനേകരെ സമ്പന്നരാക്കുന്നു;” (6:10)
സഹനം അതിൽത്തന്നെ നല്ലതാണെന്നല്ല പൗലോസ് പറയുന്നത്. മിശിഹായല്ലാതെ മറ്റൊന്നും ഇല്ലാത്തവർക്ക് ഒന്നും നഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടില്ല എന്നാണ്. നമ്മെ സമ്പന്നരാക്കാൻ ദരിദ്രനായ മിശിഹായെക്കുറിച്ചുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രബോധനത്തിന്റെ (8:9) പ്രതിധ്വനിയാണിത്.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
മിശിഹായ്ക്കുവേണ്ടിയുള്ള സഹനം പൗലോസ് ആനന്ദമായി കരുതിയെന്നും, ദൈവത്തെ വേദനിപ്പിക്കുന്നതിനെ മാത്രമേ അദ്ദേഹം ഭയപ്പെട്ടുള്ളൂവെന്നും, ശ്ലീഹായുടെ വലിയ ആരാധകനായ വിശുദ്ധ ജോൺ ക്രിസോസ്തോം പൗലോസിന്റെ സ്തുതിയിലുള്ള പ്രസംഗങ്ങളിൽ പറയുന്നു (ആശയം). ദാരിദ്ര്യത്തിന്റെയും അനുസരണത്തിന്റെയും ശുശ്രൂഷയുടെയും ആത്മത്യാഗത്തിന്റെയും ആ വഴിയിലൂടെ, മിശിഹാ നടന്ന വഴിയിലൂടെ, ആത്മാവിനാൽ നയിക്കപ്പെട്ട് സഭ നടക്കണമെന്നു കൗൺസിൽ പഠിപ്പിക്കുന്നു (അദ് ജെന്തെസ് 5; CCC 852).
പശ്ചാത്തലം.
സ്വന്തം നാടായ നസറത്തിൽ ഈശോ തിരസ്കരിക്കപ്പെട്ട സംഭവത്തിനു (6:1–6) തൊട്ടുപിന്നാലെയാണ് ഈ ഭാഗം. തിരസ്കരണം ദൗത്യത്തെ തടയുന്നില്ല; അതിനെ പരത്തുന്നു. “തന്നോടുകൂടി ആയിരിക്കുന്നതിനും പ്രസംഗിക്കാൻ അയയ്ക്കുന്നതിനും” ആണ് ഈശോ പന്ത്രണ്ടുപേരെ തിരഞ്ഞെടുത്തത് (3:14); അതിന്റെ രണ്ടാംഭാഗം ഇപ്പോൾ ആരംഭിക്കുന്നു. പന്ത്രണ്ടുപേരുടെ അയയ്ക്കലിനും മടങ്ങിവരവിനും (6:30) ഇടയിൽ സ്നാപകയോഹന്നാന്റെ മരണം (6:14–29) മർക്കോസ് വയ്ക്കുന്നു; അനുതാപം പ്രസംഗിക്കുന്നവൻ എന്തു പ്രതീക്ഷിക്കണമെന്ന് അങ്ങനെ വായനക്കാരൻ അറിയുന്നു.
അപരിചിതർ ആതിഥ്യത്തെ ആശ്രയിച്ചിരുന്ന ഗലീലിയിലെ യാത്രക്കാർക്കു ചേർന്നതാണ് ഈ നിർദേശങ്ങൾ. വടിയും ചെരിപ്പും നടക്കാനുള്ളതാണ്. ഭിക്ഷാടകൻ ലഭിച്ചവ സൂക്ഷിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കാവുന്നതാണ് സഞ്ചി. നാണയങ്ങൾ സാധാരണയായി അരപ്പട്ടയിലാണ് സൂക്ഷിച്ചിരുന്നത്.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“അവൻ തന്റെ പന്ത്രണ്ടുപേരെ അടുത്തു വിളിച്ച് രണ്ടുപേരെ വീതം അയയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി.” (6:7)
സ്വന്തം ശക്തിയിലല്ല അവർ പോകുന്നത്. ആദ്യം നൽകുന്നത് അശുദ്ധാത്മാക്കളുടെമേലുള്ള അധികാരമാണ്; അത് ഈശോയുടേതുതന്നെയാണ്.
“യാത്രയ്ക്കു വടിയല്ലാതെ മറ്റൊന്നും അപ്പമോ സഞ്ചിയോ അരപ്പട്ടയിൽ പണമോ കരുതരുത്.” (6:8)
സന്ദേശവാഹകന്റെ ദാരിദ്ര്യം സന്ദേശത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്. രാജ്യം കൊണ്ടുവരുന്നവർ സ്വയം ദൈവാശ്രയത്തിൽ ജീവിക്കണം; മറ്റുള്ളവർ തങ്ങൾക്കു നൽകാൻ അനുവദിക്കുകയും വേണം.
“അവിടെനിന്നു പുറപ്പെടുമ്പോൾ അവർക്കു സാക്ഷ്യത്തിനായി നിങ്ങളുടെ കാലിലെ പൊടി തട്ടിക്കളയുവിൻ.” (6:11)
സന്ദേശവാഹകൻ തന്റെ ഭാഗം ചെയ്തുവെന്നും ഉത്തരവാദിത്വം ഇനി കേൾവിക്കാർക്കാണെന്നുമുള്ള പരസ്യമായ അടയാളം (നടപടി 13:51 കാണുക). വിധി ദൈവത്തിനു വിടുകയാണ്: തർക്കിക്കാനോ പ്രതികാരം ചെയ്യാനോ ശിഷ്യന്മാർ നിൽക്കുന്നില്ല.
“അനേകം രോഗികളെ തൈലംപൂശി സുഖപ്പെടുത്തി.” (6:13)
ഈശോ ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നതുതന്നെ പന്ത്രണ്ടുപേരും ചെയ്യുന്നു: പ്രസംഗിക്കുന്നു, പുറത്താക്കുന്നു, സുഖപ്പെടുത്തുന്നു. കർത്താവിന്റെ പ്രവൃത്തി ഇപ്പോൾ മറ്റു കരങ്ങളിലൂടെ തുടരുന്നു.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
രോഗികളോടുള്ള സഭയുടെ ശുശ്രൂഷ മതബോധനഗ്രന്ഥം ഈ വാക്യത്തിൽ കാണുന്നു (CCC 1506). രോഗീലേപനത്തെ മർക്കോസ് സൂചിപ്പിക്കുകയും യാക്കോബ് പ്രഖ്യാപിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു എന്ന ത്രെന്തോസ് കൗൺസിലിന്റെ വാക്കുകൾ അത് ഉദ്ധരിക്കുന്നു (യാക്കോബ് 5:14; CCC 1511). സ്നേഹത്തിന്റെ കൽപനകൾ രണ്ടായതിനാലും സ്നേഹത്തിനു കുറഞ്ഞത് രണ്ടുപേർ വേണമെന്നതിനാലുമാണ് കർത്താവു ശിഷ്യന്മാരെ രണ്ടുപേർ വീതം അയയ്ക്കുന്നതെന്ന്, ലൂക്കാ 10-ലെ സമാന്തരഭാഗത്തെക്കുറിച്ചു പറയുമ്പോൾ മഹാനായ വിശുദ്ധ ഗ്രിഗറി പഠിപ്പിക്കുന്നു (ആശയം). സഭ തന്റെ സ്വഭാവത്താൽത്തന്നെ പ്രേഷിതയാണെന്നു കൗൺസിൽ പഠിപ്പിക്കുന്നു (അദ് ജെന്തെസ് 2).
വടിയും ചെരിപ്പും കൊണ്ടുപോകാമെന്ന് മർക്കോസും, വടി പാടില്ലെന്ന് മത്തായിയും ലൂക്കായും പറയുന്നു. ഏതാണു ശരി?
വടി കൊണ്ടുപോകരുതെന്ന് മത്തായി 10:10-ഉം ലൂക്കാ 9:3-ഉം പറയുന്നുണ്ട്. സുവിശേഷകർ കർത്താവിന്റെ പ്രബോധനം വിശ്വസ്തതയോടെ കൈമാറുന്നു; വിശദാംശങ്ങൾ തങ്ങളുടെ വായനക്കാർക്കു ചേർന്നവിധം രൂപപ്പെടുത്തുന്നു. മൂന്നിലും ആശയം ഒന്നുതന്നെ: ഭാരമില്ലാതെ യാത്രചെയ്യുക, ദൈവത്തെ ആശ്രയിക്കുക. ചെരിപ്പണിഞ്ഞ്, വടി കൈയിലേന്തി പെസഹാ ഭക്ഷിച്ച പുറപ്പാടിനെയും (പുറപ്പാട് 12:11) മർക്കോസിലെ വടിയും ചെരിപ്പും ഓർമിപ്പിച്ചേക്കാം. യാത്രയിലായിരിക്കുന്ന ഒരു ജനമാണ് പന്ത്രണ്ടുപേർ.
“മറ്റൊരു ദൈവം ഇല്ല” എങ്കിൽ, മറ്റു മതവിശ്വാസികൾ നഷ്ടപ്പെട്ടവരാണെന്നു സഭ പറയുന്നുണ്ടോ?
ഇല്ല. മിശിഹായെ ഏകരക്ഷകനായി സഭ പ്രഘോഷിക്കുന്നു. സ്വന്തം കുറ്റംകൂടാതെ സുവിശേഷം അറിയാതെ, ആത്മാർഥമായി ദൈവത്തെ അന്വേഷിക്കുകയും അവിടുത്തെ ഹിതം ചെയ്യാൻ ശ്രമിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവർക്ക് രക്ഷ പ്രാപിക്കാനാകും എന്നും പഠിപ്പിക്കുന്നു (ലൂമെൻ ജെൻസിയം 16; CCC 847). മറ്റു മതങ്ങളിൽ സത്യവും വിശുദ്ധവുമായ ഒന്നിനെയും സഭ തള്ളിക്കളയുന്നില്ല (നോസ്ത്ര ഏത്താത്തെ 2). പ്രേഷിതപ്രവർത്തനം മറ്റുള്ളവരോടുള്ള അവജ്ഞയല്ല; നമുക്കു ലഭിച്ച ഏറ്റവും നല്ലതു പങ്കുവയ്ക്കാനുള്ള ആഗ്രഹമാണ്.
മർക്കോസ് 6:13-ലെ ലേപനം രോഗീലേപനം എന്ന കൂദാശതന്നെയാണോ?
അതിന്റെ പൂർണരൂപത്തിൽ ഇനിയും അല്ല. പന്ത്രണ്ടുപേരുടെ ലേപനം ഒരടയാളവും ഒരുക്കവുമാണ്. കൂദാശ സ്ഥാപിച്ചതു മിശിഹായാണെന്നും, മർക്കോസ് അതിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നുവെന്നും, യാക്കോബ് അതു വിശ്വാസികൾക്കു നിർദേശിക്കുകയും പ്രഖ്യാപിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുവെന്നും സഭ പഠിപ്പിക്കുന്നു (CCC 1511).
വിശുദ്ധ ഇഗ്നേഷ്യസിന്റെ ആദ്യസഹചരന്മാരിൽ ഒരാളായ വിശുദ്ധ ഫ്രാൻസിസ് സേവ്യർ (1506–1552) 1542-ൽ ഗോവയിലെത്തി; ഭാരതത്തിന്റെ തെക്കൻ തീരത്തെ മത്സ്യത്തൊഴിലാളികൾക്കിടയിലും തുടർന്ന് മലാക്കയിലും ജപ്പാനിലും പ്രവർത്തിച്ചു. പഠിപ്പിക്കാൻ ആളില്ലാത്തതിനാൽ ആത്മാക്കൾ നഷ്ടപ്പെടുന്നുവെന്ന് യൂറോപ്പിലെ സർവകലാശാലകളിൽ ചുറ്റിനടന്ന് പണ്ഡിതരോടു വിളിച്ചുപറയാൻ പലപ്പോഴും ചിന്തിച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന് ഒരു കത്തിൽ അദ്ദേഹം എഴുതി (ആശയം). ചൈനയുടെ സമീപത്തുള്ള സാൻസിയാൻ ദ്വീപിൽ അദ്ദേഹം മരിച്ചു; ഭൗതികശരീരം ഗോവയിൽ വണങ്ങപ്പെടുന്നു. തങ്ങളുടെ വിശ്വാസത്തിന്റെ ഉത്ഭവം അദ്ദേഹത്തിനു വളരെ മുമ്പുള്ള വിശുദ്ധ തോമാശ്ലീഹായിൽ കാണുന്ന സീറോ മലബാർ ക്രൈസ്തവർക്ക്, ശ്ലൈഹികസഭ അയയ്ക്കുന്ന സഭയായിരിക്കണം എന്ന ഓർമപ്പെടുത്തലാണ് ഈ ദിനം. നമ്മുടെ വൈദികരും സന്യസ്തരും ഇന്ന് ഉത്തരേന്ത്യയിലെയും അതിനപ്പുറത്തെയും പ്രേഷിതരംഗങ്ങളിൽ, മർക്കോസ് 6 വിവരിക്കുന്നതുപോലെ, കുറച്ചുമാത്രം കൈയിലേന്തി മറ്റുള്ളവരെ ആശ്രയിച്ചു ശുശ്രൂഷ ചെയ്യുന്നു.