1 ഡിസംബർ 2026 · സീറോ മലബാർ റീത്ത്
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുകകൂടാതെ: ലത്തീൻ റീത്ത് · സീറോ മലങ്കര റീത്ത് · English
“യഥാകാലം പൂർത്തിയാകേണ്ട എന്റെ വചനം അവിശ്വസിച്ചതു കൊണ്ട് നീ മൂകനായിത്തീരും. ഇവ സംഭവിക്കുന്നതുവരെ സംസാരിക്കാൻ നിനക്കു സാധിക്കുകയില്ല.” ലൂക്കാ 1:20
പൗലോസിന്റെ ആഹ്വാനം നോമ്പിന്റെ ആരംഭത്തിനു യോജിച്ചതാണ്: ഉറക്കത്തിൽനിന്ന് ഉണരേണ്ട സമയമായിരിക്കുന്നുവെന്നു നിങ്ങൾ അറിയുന്നു; നാം വിശ്വസിച്ച സമയത്തെക്കാൾ രക്ഷ ഇപ്പോൾ നമ്മോടു കൂടുതൽ അടുത്തിരിക്കുന്നു; രാത്രി കഴിയാറായി, പകൽ സമീപിച്ചിരിക്കുന്നു. അന്ധകാരത്തിന്റെ പ്രവൃത്തികൾ ഉപേക്ഷിച്ച് പ്രകാശത്തിന്റെ ആയുധങ്ങൾ ധരിക്കാം… കർത്താവായ ഈശോമിശിഹായെ ധരിക്കുവിൻ (റോമാ 13:11–14).
സഖറിയാ ഒരടയാളം ചോദിക്കുന്നു: “ഞാൻ ഇത് എങ്ങനെ അറിയും?” ഗബ്രിയേലിന്റെ മറുപടി ഒരേസമയം ശാസനയും ദാനവുമാണ്: വാഗ്ദാനം നിറവേറുംവരെ അവൻ മൂകനായിരിക്കും. ഒൻപതു മാസത്തെ മൗനം അവന് ഒരു ധ്യാനമായി മാറുന്നു. ഈ നോമ്പിൽ ഫോണിൽനിന്നും പരദൂഷണത്തിൽനിന്നും ബഹളത്തിൽനിന്നും അല്പം മൗനം പാലിച്ചാൽ ക്രിസ്മസിൽ സ്തുതി ഉച്ചരിക്കാൻ അതു നമ്മെ ഒരുക്കും.
വിഷയം: “ഉണരുക; വചനത്തിനുമുമ്പിൽ മൗനമായിരിക്കുക.”
ഉണരാൻ പൗലോസ് നമ്മെ വിളിക്കുന്നു; സഖറിയായുടെ സംശയം ഫലപ്രദമായ മൗനമായി മാറുന്നു.
“ഇതാ, എനിക്കുമുൻപേ വഴിയൊരുക്കാൻ ഞാൻ എന്റെ ദൂതനെ അയയ്ക്കുന്നു. നിങ്ങൾ തേടുന്ന കർത്താവ് ഉടൻ തന്നെ തന്റെ ആലയത്തിലേക്കു വരും.” മലാക്കി 3:1
“ദൂതൻ മറുപടി പറഞ്ഞു: ഞാൻ ദൈവസന്നിധിയിൽ നിൽക്കുന്ന ഗബ്രിയേൽ ആണ്. നിന്നോടു സംസാരിക്കാനും സന്തോഷകരമായ ഈ വാർത്ത നിന്നെ അറിയിക്കാനും ഞാൻ അയയ്ക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.” ലൂക്കാ 1:19
ജീവിതത്തിൽ: ദൈവം അയയ്ക്കുന്ന ഒരു സന്ദേശത്തിനായി ഇന്നു ശ്രദ്ധിക്കുക.
“നൂറു വയസ്സു തികഞ്ഞവനു കുഞ്ഞുജനിക്കുമോ?” ഉൽപത്തി 17:17
“സഖറിയാ ദൂതനോടു ചോദിച്ചു: ഞാൻ ഇത് എങ്ങനെ അറിയും? ഞാൻ വൃദ്ധനാണ്; എന്റെ ഭാര്യ പ്രായം കവിഞ്ഞവളുമാണ്.” ലൂക്കാ 1:18
ജീവിതത്തിൽ: നോമ്പുകാലത്ത് ഒരു അനുദിനമൗനം തെരഞ്ഞെടുക്കുക.
“അന്ധകാരത്തിൽ കഴിഞ്ഞ ജനം മഹത്തായ ഒരു പ്രകാശം കണ്ടു.” ഏശയ്യാ 9:2
“യഥാകാലം പൂർത്തിയാകേണ്ട എന്റെ വചനം അവിശ്വസിച്ചതു കൊണ്ട് നീ മൂകനായിത്തീരും. ഇവ സംഭവിക്കുന്നതുവരെ സംസാരിക്കാൻ നിനക്കു സാധിക്കുകയില്ല.” ലൂക്കാ 1:20
ജീവിതത്തിൽ: ഇന്ന് “അന്ധകാരത്തിന്റെ ഒരു പ്രവൃത്തി” ഉപേക്ഷിക്കുക.
രക്ഷ സമീപസ്ഥമാണ്; ഉണരുക.
മൗനം നമ്മെ സ്തുതിക്കായി ഒരുക്കട്ടെ.
തീരുമാനം: ഇരുപത്തഞ്ചുനോമ്പിൽ എല്ലാ ദിവസവും ഒരു മണിക്കൂർ മൗനം പാലിക്കുക.
പ്രിയ സഹോദരീസഹോദരന്മാരേ, പിറവിത്തിരുനാളിനൊരുക്കമായുള്ള ഇരുപത്തഞ്ചു നോമ്പ് ഇന്നു തുടങ്ങുന്നു. നമ്മുടെ പൂർവികർ ഈ നോമ്പ് വലിയ ഗൗരവത്തോടെ ആചരിച്ചിരുന്നു: മത്സ്യമാംസാദികൾ ഒഴിവാക്കി, ലളിതഭക്ഷണം, കൂടുതൽ പ്രാർഥന, കൂടുതൽ ദാനധർമം. ഒരു തിരുനാളിനുമുമ്പ് എന്തിനു നോമ്പ്? വലിയ തിരുനാളിന് ഒരുങ്ങിയ ഹൃദയം വേണം.
പൗലോസ് ശ്ലീഹാ കാരണം പറയുന്നു: ഉറക്കത്തിൽനിന്ന് ഉണരേണ്ട സമയമായി; നാം വിശ്വസിച്ചപ്പോഴത്തേതിലും രക്ഷ ഇപ്പോൾ അടുത്തിരിക്കുന്നു; രാത്രി കഴിയാറായി, പകൽ സമീപിച്ചിരിക്കുന്നു (റോമാ 13:11–12). ഈശോയെ ശ്രദ്ധിക്കാതെ ആചാരങ്ങൾ മാത്രം തുടർന്ന് പാതിയുറക്കത്തിൽ വർഷങ്ങൾ കഴിക്കാൻ നമുക്കു കഴിയും.
ഉണരുക എന്നാൽ എന്തെന്ന് പൗലോസ് വ്യക്തമാക്കുന്നു: അന്ധകാരത്തിന്റെ പ്രവൃത്തികൾ ഉപേക്ഷിക്കുക; മദ്യപാനവും കലഹവും അസൂയയും വേണ്ടാ; കർത്താവായ ഈശോമിശിഹായെ ധരിക്കുക (റോമാ 13:12–14). ഭക്ഷണത്തിൽനിന്നുള്ള നോമ്പ് ആഴമേറിയ ഒരു നോമ്പിനെ ബലപ്പെടുത്താനാണ്: പാപത്തിൽനിന്ന്, വീട്ടിലെ കോപത്തിൽനിന്ന്, കുപ്പിയിൽനിന്ന്, നമ്മുടെ സന്ധ്യകൾ കവരുന്ന ഫോണിൽനിന്ന്.
സുവിശേഷത്തിൽ ഗബ്രിയേൽ ദൂതൻ വൃദ്ധനായ സഖറിയാ പുരോഹിതനോടു പറയുന്നു: നിന്റെ പ്രാർഥന കേട്ടിരിക്കുന്നു; എലിസബത്ത് ഒരു പുത്രനെ പ്രസവിക്കും. എന്നാൽ സഖറിയാ ചോദിക്കുന്നു: ഞാൻ ഇത് എങ്ങനെ അറിയും? ഞാൻ വൃദ്ധനാണല്ലോ. വിശ്വസിക്കാഞ്ഞതിനാൽ, വാഗ്ദാനം നിറവേറുംവരെ അവൻ മൂകനായിത്തീർന്നു (ലൂക്കാ 1:18–20).
ആ മൗനം ഒരു ശിക്ഷണമായിരുന്നു; ഒപ്പം ഒരു ദാനവും. ഒൻപതു മാസം സംസാരിക്കാനാവാതെ അവൻ കേട്ടു, കണ്ടു, പ്രാർഥിച്ചു. മകൻ ജനിച്ചപ്പോൾ ആദ്യം വന്നത് പരാതിയല്ല, ദൈവസ്തുതിയുടെ ഗീതമാണ്. മൗനം അവന്റെ ഹൃദയത്തെ പാടാൻ ഒരുക്കി.
ഈ നോമ്പിൽ അൽപം മൗനം ഉൾപ്പെടുത്താം: ശബ്ദവും സ്ക്രീനും പരദൂഷണവും കുറയ്ക്കാം; ദേവാലയത്തിൽ കൂടുതൽ സമയം, കുടുംബപ്രാർഥന, ദിവസവും സുവിശേഷവായന. അപ്പോൾ സഖറിയായെപ്പോലെ പിറവിത്തിരുനാളിന് പാടാൻ ഒരു ഗീതം നമ്മുടെ ഹൃദയത്തിലും ഉണ്ടാകും.
ഇന്ന് മൂന്നു ചെറിയ തീരുമാനങ്ങൾ എടുക്കാം: ഒരു ഭക്ഷണത്തിൽനിന്നുള്ള നോമ്പ്, ഒരു പാപത്തിൽനിന്നുള്ള നോമ്പ്, ദിവസവും ഒരു സ്നേഹപ്രവൃത്തി. വചനത്തെ മൗനത്തിൽ വഹിച്ച പരിശുദ്ധ മറിയം ഈ നോമ്പ് സന്തോഷത്തോടെ ആചരിക്കാൻ നമ്മെ സഹായിക്കട്ടെ. ആമേൻ.
കുഞ്ഞുങ്ങളേ, ക്രിസ്മസിനു മുമ്പുള്ള നോമ്പ് ഒരു വലിയ പെരുന്നാളിന് ഒരുങ്ങാൻ നേരത്തേ ഉണരുന്നതുപോലെയാണ്. ഈ മാസം ഈശോയ്ക്കായി ഒരു ചെറിയ കാര്യം ഉപേക്ഷിക്കൂ!
കർത്താവേ, ഉറക്കത്തിൽനിന്ന് എന്നെ ഉണർത്തി അങ്ങയുടെ പ്രകാശംകൊണ്ട് എന്നെ അണിയിക്കണമേ. എന്റെ സംശയങ്ങൾ ക്ഷമിക്കണമേ; ഈ ദിവസങ്ങളിലെ മൗനം അങ്ങയുടെ സ്തുതി പാടാൻ എന്റെ ഹൃദയത്തെ ഒരുക്കട്ടെ. ആമേൻ.
കായ്റോസ് എന്ന ചെറിയൊരു ഗ്രീക്കുവാക്കിനെ ചുറ്റിയാണ് ഇന്നത്തെ രണ്ടു വായനകളും നീങ്ങുന്നത്: ദൈവം നിശ്ചയിച്ച സമയം. രാത്രി കഴിയാറായി, എഴുന്നേറ്റ് പകലിനു ചേർന്ന വസ്ത്രം ധരിക്കുവിൻ എന്നു പൗലോസ് റോമാക്കാരോടു പറയുന്നു. തന്റെ വാക്കുകൾ യഥാകാലം പൂർത്തിയാകുമെന്നു ഗബ്രിയേൽ സഖറിയായോടു പറയുന്നു; അതു വിശ്വസിക്കാൻ ഇപ്പോൾ കഴിയാത്ത വൃദ്ധപുരോഹിതൻ ആ സമയത്തിനായി മൗനത്തിൽ കാത്തിരിക്കണം. ഒരു വായന നമ്മെ ഉണർത്തുന്നു, മറ്റേത് നമ്മെ നിശ്ശബ്ദരാക്കുന്നു. നോമ്പിന് ഇതു രണ്ടും വേണം.
പശ്ചാത്തലം.
റോമായിലെ ക്രൈസ്തവരെ സന്ദർശിക്കുന്നതിനു മുമ്പ്, ഒരുപക്ഷേ എ.ഡി. 57-നോടടുത്ത് കോറിന്തോസിൽനിന്ന്, പൗലോസ് എഴുതിയ ലേഖനമാണിത്. മിശിഹായിൽ ദൈവം ചെയ്തതിനെക്കുറിച്ചുള്ള പതിനൊന്ന് അധ്യായങ്ങൾക്കുശേഷം, വിശ്വാസികൾ എങ്ങനെ ജീവിക്കണം എന്നതിലേക്ക് 12–15 അധ്യായങ്ങൾ തിരിയുന്നു. നികുതിയെയും ബഹുമാനത്തെയും കുറിച്ചു പറയുമ്പോൾ, ഓരോരുത്തർക്കും അവകാശപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതു കൊടുക്കുവിൻ എന്ന് ഇതിനു തൊട്ടുമുമ്പ് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു (13:7). ആ ആശയം ഇന്നത്തെ വായന തുടരുന്നു: ഒരിക്കലും കൊടുത്തുതീർക്കാനാവാത്ത ഒരു കടമുണ്ട്.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“പരസ്പരം സ്നേഹിക്കുകയെന്നതൊഴികെ നിങ്ങൾക്ക് ആരോടും ഒരു കടപ്പാടുമുണ്ടാകരുത്.” (13:8)
അയൽക്കാരനെക്കുറിച്ചുള്ള കൽപനകൾ പറഞ്ഞശേഷം (9) അവയെല്ലാം ലേവ്യർ 19:18-ൽ സംഗ്രഹിക്കപ്പെടുന്നുവെന്നു പൗലോസ് പറയുന്നു. സ്നേഹം കൽപനകളെ റദ്ദാക്കുന്നില്ല. സത്യമായി സ്നേഹിക്കുന്നവൻ അയൽക്കാരനെ വഞ്ചിക്കുകയോ അവന്റേതു മോഷ്ടിക്കുകയോ ഇല്ല.
“നിദ്രവിട്ട് ഉണരേണ്ട മണിക്കൂറാണല്ലോ ഇത്.” (13:11)
മാമ്മോദീസാ സ്വീകരിച്ചവരോടാണു പൗലോസ് സംസാരിക്കുന്നത്. വിശ്വാസികൾക്കും ഉറങ്ങാം: വിശ്വാസം ഉപേക്ഷിച്ചുകൊണ്ടല്ല, ഒന്നും സംഭവിക്കാനില്ല എന്ന മട്ടിൽ ജീവിച്ചുകൊണ്ട്.
“രാത്രി കഴിയാറായി; പകൽ സമീപിച്ചിരിക്കുന്നു.” (13:12)
പുലരിക്കു മുമ്പുള്ള അവസാനമണിക്കൂറിന്റെ ഭാഷയാണിത്. വെളിച്ചം ഇതിനകം ഉദിച്ച ഉയിർപ്പിനും പകൽ പൂർണമാകുന്ന കർത്താവിന്റെ പുനരാഗമനത്തിനും ഇടയിലാണ് ക്രൈസ്തവൻ ജീവിക്കുന്നത്.
“പ്രത്യുത, കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തുവിനെ ധരിക്കുവിൻ. ദുർമോഹങ്ങളിലേക്കു നയിക്കത്തക്കവിധം ശരീരത്തെപ്പറ്റി ചിന്തിക്കാതിരിക്കുവിൻ.” (13:14)
പൗലോസിന്റെ ഭാഷയിൽ “ശരീരം” (ജഡം) എന്നത് ചീത്തയായ ഒന്നല്ല; ദൈവത്തിൽനിന്നു തിരിഞ്ഞ്, തന്നിലേക്കുതന്നെ ചുരുങ്ങിയ മനുഷ്യജീവിതമാണ്. നിർദേശം പ്രായോഗികമാണ്: സ്വന്തം വീഴ്ചകൾക്കു മുൻകൂട്ടി വഴിയൊരുക്കരുത്.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
ക്രൈസ്തവചരിത്രത്തിൽ പ്രസിദ്ധമാണ് ഈ വാക്യങ്ങൾ. മിലാനിലെ ഒരു തോട്ടത്തിൽവച്ച്, “എടുത്തു വായിക്കുക” എന്നു പാടുന്ന ഒരു കുട്ടിയുടെ സ്വരം കേട്ട് പൗലോസിന്റെ ലേഖനങ്ങൾ തുറന്നപ്പോൾ താൻ കണ്ടത് റോമാ 13:13–14 ആണെന്നും, ആ വാക്യം തീർന്നപ്പോഴേക്കും സംശയത്തിന്റെ അന്ധകാരം നീങ്ങിയെന്നും വിശുദ്ധ അഗസ്റ്റിൻ ഏറ്റുപറച്ചിലുകളിൽ (8.12) പറയുന്നു. സ്നേഹത്തിന്റെ കൽപനകളുടെ സംഗ്രഹമായി മതബോധനഗ്രന്ഥം 8–10 വാക്യങ്ങൾ വായിക്കുന്നു (CCC 2196).
പശ്ചാത്തലം.
ദേവാലയത്തിൽ ശുശ്രൂഷ ചെയ്യുന്ന പുരോഹിതനാണ് സഖറിയാ; ധൂപം അർപ്പിക്കാൻ കുറി വീണത് അദ്ദേഹമാണ്. അദ്ദേഹവും എലിസബത്തും നീതിനിഷ്ഠരായിരുന്നുവെന്നു ലൂക്കാ പറയുന്നു (1:6). അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രാർഥന കേട്ടുവെന്നും എലിസബത്ത് ഒരു പുത്രനെ പ്രസവിക്കുമെന്നും ദൂതൻ പറഞ്ഞുകഴിഞ്ഞു (1:13). അതിനുള്ള മറുപടിയും ദൂതന്റെ ഉത്തരവുമാണ് ഈ മൂന്നു വാക്യങ്ങൾ. ലൂക്കായുടെ സുവിശേഷം തുറക്കുന്ന ഇരട്ടരംഗങ്ങളിൽ ആദ്യത്തേതാണിത്: ഇവിടെ ശ്രീകോവിലിൽ ഒരു വൃദ്ധപുരോഹിതൻ; അടുത്തതിൽ അറിയപ്പെടാത്ത ഒരു പട്ടണത്തിലെ യുവതി (1:26–38).
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“ഞാൻ ഇത് എങ്ങനെ അറിയും? ഞാൻ വൃദ്ധനാണ്; എന്റെ ഭാര്യ പ്രായം കവിഞ്ഞവളുമാണ്.” (1:18)
ഗ്രീക്ക് പഴയനിയമത്തിൽ അബ്രാഹത്തിന്റെ ചോദ്യത്തിന്റെ ഏതാണ്ട് അതേ വാക്കുകളാണിവ (ഉൽപത്തി 15:8). ദൈവവാഗ്ദാനം തങ്ങൾക്കു താങ്ങാനാവാത്തത്ര വലുതാണെന്നു കണ്ടവരുടെ നീണ്ട നിരയിലാണ് സഖറിയാ. ഏറെക്കാലം പ്രാർഥിച്ച്, ഒടുവിൽ ഉത്തരം പ്രതീക്ഷിക്കാതായ ഒരു വിശ്വസ്തന്റെ കുറവാണ് അവന്റേത്.
“ഞാൻ ദൈവസന്നിധിയിൽ നിൽക്കുന്ന ഗബ്രിയേൽ ആണ്.” (1:19)
ജനത്തിന്റെ പേരിൽ ദൈവസന്നിധിയിൽ നിൽക്കാനാണ് സഖറിയാ വിശുദ്ധസ്ഥലത്തു പ്രവേശിച്ചത്. താൻ എപ്പോഴും ആ സന്നിധിയിൽ നിൽക്കുന്നവനാണെന്നു ദൂതൻ മറുപടി പറയുന്നു. അവിടെനിന്ന് അയയ്ക്കപ്പെടുന്നവന് വേറെ തെളിവു വേണ്ട.
“യഥാകാലം പൂർത്തിയാകേണ്ട എന്റെ വചനം അവിശ്വസിച്ചതു കൊണ്ട് നീ മൂകനായിത്തീരും.” (1:20)
സഖറിയാ ഒരടയാളം ചോദിച്ചു; അതു ലഭിക്കുന്നു, താൻ തിരഞ്ഞെടുക്കുമായിരുന്ന തരത്തിലല്ലെന്നു മാത്രം. ജനം പുറത്തു കാത്തുനിൽക്കുന്നു; അവരോടു സംസാരിക്കാൻ അദ്ദേഹത്തിനു കഴിയുന്നില്ല (1:21–22). എങ്കിലും വാഗ്ദാനം നിലനിൽക്കുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ അവിശ്വാസം അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്വരത്തെ വൈകിക്കുന്നു; ദൈവത്തിന്റെ പ്രവൃത്തിയെ വൈകിക്കുന്നില്ല.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
കർത്താവിന്റെ തൊട്ടടുത്ത മുന്നോടിയായാണ് സഭ യോഹന്നാനെ കാണുന്നത് (CCC 523). യോഹന്നാന്റെ ജനനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രസംഗത്തിൽ, സ്വരമായ യോഹന്നാനെയും വചനമായ മിശിഹായെയും വിശുദ്ധ അഗസ്റ്റിൻ താരതമ്യം ചെയ്യുന്നു (ആശയം); “സ്വരം” ആകാനിരിക്കുന്നവന്റെ ജനനത്തിനു മുമ്പാണ് പുരോഹിതന്റെ ഈ മൗനം. മംഗളവാർത്തയുടെ അരികിലാണ് ക്രൈസ്തവവായനക്കാർ എക്കാലത്തും ഈ രംഗം വച്ചിട്ടുള്ളത്: സഖറിയായും മറിയവും ചോദ്യം ചോദിക്കുന്നു; ദൂതന്റെ വ്യത്യസ്തമായ മറുപടികൾ, വാക്കുകൾക്കടിയിലുള്ളതു ദൈവം വായിക്കുന്നു എന്നു കാണിക്കുന്നു.
മറിയവും ചോദ്യം ചോദിച്ചല്ലോ; എന്നിട്ടും സഖറിയാ മാത്രം എന്തുകൊണ്ടു ശിക്ഷിക്കപ്പെട്ടു?
രണ്ടു ചോദ്യങ്ങളും ഒരുപോലെ തോന്നുമെങ്കിലും ചോദിക്കുന്നതു വ്യത്യസ്തമാണ്. എങ്ങനെ ഉറപ്പിക്കാം എന്നാണ് സഖറിയാ ചോദിക്കുന്നത്; പ്രശ്നം അവിശ്വാസമാണെന്നു ദൂതൻതന്നെ പറയുന്നു. മറിയം തെളിവു ചോദിക്കുന്നില്ല. താൻ കന്യകയായിരിക്കെ ഇതെങ്ങനെ സംഭവിക്കും എന്നാണ് മറിയത്തിന്റെ ചോദ്യം (1:34); പരിശുദ്ധ അമ്മ സമ്മതം നൽകിക്കൊണ്ട് അവസാനിപ്പിക്കുന്നു (1:38). സഖറിയായുടെ മൗനം വെറും ശിക്ഷയുമല്ല. അദ്ദേഹം ചോദിച്ച അടയാളമാണ് അത്; മകന് പേരിടുമ്പോൾ അതു സ്തുതിയിൽ അവസാനിക്കുന്നു (1:64).
ഇരുപത്തഞ്ചുനോമ്പ് പരമ്പരാഗതമായി ഇന്ന് ആരംഭിക്കുന്നു. അത്തരം നോമ്പ് എന്തിനുവേണ്ടിയാണെന്ന് ഈ വായനകൾ കാണിച്ചുതരുന്നു. വിശപ്പിനുവേണ്ടിയുള്ള വിശപ്പല്ല അത്. പുലരിക്കു മുമ്പ് എഴുന്നേൽക്കുക, രാത്രിക്കുള്ളതെല്ലാം അഴിച്ചുമാറ്റുക, പിറവിത്തിരുനാളിനു പാടാൻ നമുക്ക് എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടാകേണ്ടതിന് സഖറിയായുടെ മൗനം അല്പമെങ്കിലും പഠിക്കുക: ഇതാണ് നോമ്പ്.