20 ഡിസംബർ 2026 · ലത്തീൻ റീത്ത്
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുകകൂടാതെ: സീറോ മലങ്കര റീത്ത് · സീറോ മലബാർ റീത്ത് · English
“മറിയം പറഞ്ഞു: ഇതാ, കർത്താവിന്റെ ദാസി! നിന്റെ വാക്ക് എന്നിൽ നിറവേറട്ടെ!” ലൂക്കാ 1:38
ആഗമനകാലത്തിലെ അവസാന ഞായറാഴ്ച വായനകൾ രണ്ടു ഭവനങ്ങളെ മുഖാമുഖം കൊണ്ടുവരുന്നു. ദേവദാരുകൊണ്ടുള്ള കൊട്ടാരത്തിൽ വസിക്കുന്ന ദാവീദുരാജാവു ദൈവത്തിന്റെ പേടകത്തിനായി ഒരു ഭവനം പണിയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. നാഥാനിലൂടെ ദൈവം ആ വാഗ്ദാനം തിരിച്ചിടുന്നു: “എനിക്കു വസിക്കാൻ നീ ആലയം പണിയുമോ?… കർത്താവു നിനക്ക് ഒരു ഭവനം പണിയും.” “എന്നേക്കും നിലനിൽക്കുന്ന” സിംഹാസനമുള്ള ഒരു വംശം, ഒരു അവകാശിയെ, ദൈവം ദാവീദിനു വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നു. ദാവീദ് ദൈവത്തിന് ഒരു ഭവനം നൽകാൻ ആഗ്രഹിച്ചു; ദൈവം ദാവീദിന് ഒരു ഭവനം, ഒരു വംശം, ഒരു ഭാവി നൽകുന്നു.
നസറത്തിൽ ഗബ്രിയേൽ ദൂതൻ മറിയത്തോടു പറയുന്നു: ദാവീദിനോടുള്ള വാഗ്ദാനം ഇപ്പോൾ നിറവേറുകയാണ്; അവളുടെ പുത്രൻ “അത്യുന്നതന്റെ പുത്രൻ എന്നു വിളിക്കപ്പെടും. അവന്റെ പിതാവായ ദാവീദിന്റെ സിംഹാസനം ദൈവമായ കർത്താവ് അവനു കൊടുക്കും. യാക്കോബിന്റെ ഭവനത്തിന്മേൽ അവൻ എന്നേക്കും ഭരണം നടത്തും. അവന്റെ രാജ്യത്തിന് അവസാനം ഉണ്ടാകയില്ല.” ദൈവം വാഗ്ദാനം ചെയ്ത നിത്യഭവനം ദേവദാരുകൊണ്ടല്ല, മാംസംകൊണ്ടാണ്: ദൈവപുത്രൻ ഒരു കന്യകയുടെ ഉദരത്തിൽ വസിക്കും. മറിയംതന്നെ ദൈവത്തിന്റെ ഭവനമാകുന്നു; പുതിയ ഉടമ്പടിയുടെ പേടകം.
“ഇതെങ്ങനെ സംഭവിക്കും? ഞാൻ പുരുഷനെ അറിയുന്നില്ലല്ലോ” എന്ന മറിയത്തിന്റെ ചോദ്യം സംശയമല്ല; മനസ്സിലാക്കാനുള്ള ഒരപേക്ഷയാണ്. പരിശുദ്ധാത്മാവും അത്യുന്നതന്റെ ശക്തിയുമാണ് ഉത്തരം; സമാഗമകൂടാരത്തിന്മേൽ ആവസിച്ച മേഘത്തിന് ഉപയോഗിച്ച അതേ ക്രിയ (പുറപ്പാട് 40:35). യേശു പരിശുദ്ധാത്മാവാൽ ഗർഭസ്ഥനായി കന്യകാമറിയത്തിൽനിന്നു ജനിച്ചുവെന്നു സഭ ഏറ്റുപറയുന്നു (മതബോധനഗ്രന്ഥം 484–486). മറിയം സ്വതന്ത്രമായി സമ്മതം നൽകുന്നു: “ഇതാ, കർത്താവിന്റെ ദാസി.” യുഗങ്ങളായി മറച്ചുവയ്ക്കപ്പെട്ടിരുന്നതും ഇപ്പോൾ വെളിപ്പെടുത്തപ്പെട്ടതുമായ രഹസ്യമെന്നു പൗലോസ് ഇതിനെ വിളിക്കുന്നു; “വിശ്വാസത്തിന്റെ അനുസരണം” ഉളവാക്കാൻ എല്ലാ ജനതകളെയും അറിയിക്കപ്പെട്ട രഹസ്യം.
വിഷയം: “എന്നിൽ നിറവേറട്ടെ.”
ദൈവം ദാവീദിന് ഒരു ഭവനം പണിയുന്നു; വാഗ്ദാനം മറിയത്തിൽ നിറവേറുന്നു; മറിയത്തിന്റെ “അതേ” ക്രിസ്മസിലേക്കു വാതിൽ തുറക്കുന്നു.
“നിന്റെ കുടുംബവും രാജത്വവും എന്റെ മുൻപിൽ സ്ഥിരമായിരിക്കും. നിന്റെ സിംഹാസനം എന്നേക്കും നിലനിൽക്കും.” 2 സാമുവൽ 7:16
“നീ ഗർഭം ധരിച്ച് ഒരു പുത്രനെ പ്രസവിക്കും. നീ അവന് യേശു എന്ന് പേരിടണം. അവൻ വലിയവനായിരിക്കും; അത്യുന്നതന്റെ പുത്രൻ എന്നു വിളിക്കപ്പെടും. അവന്റെ പിതാവായ ദാവീദിന്റെ സിംഹാസനം ദൈവമായ കർത്താവ് അവനു കൊടുക്കും. യാക്കോബിന്റെ ഭവനത്തിൻമേൽ അവൻ എന്നേക്കും ഭരണം നടത്തും. അവന്റെ രാജ്യത്തിന് അവസാനം ഉണ്ടാകയില്ല.” ലൂക്കാ 1:31–33
ജീവിതത്തിൽ: നിന്റെ ദിവസത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗത്തു ദൈവത്തിന് ഇടമൊരുക്കുക.
“കർത്താവിനു കഴിയാത്തത് എന്തെങ്കിലുമുണ്ടോ? നിശ്ചിതസമയത്ത് വസന്തത്തിൽ ഞാൻ നിന്റെ അടുത്തു തിരിച്ചുവരും. അപ്പോൾ സാറായ്ക്ക് ഒരു മകനുണ്ടായിരിക്കും.” ഉൽപത്തി 18:14
“മറിയം ദൂതനോടു പറഞ്ഞു: ഇതെങ്ങനെ സംഭവിക്കും? ഞാൻ പുരുഷനെ അറിയുന്നില്ലല്ലോ. ദൂതൻ മറുപടി പറഞ്ഞു: പരിശുദ്ധാത്മാവ് നിന്റെ മേൽ വരും; അത്യുന്നതന്റെ ശക്തി നിന്റെ മേൽ ആവസിക്കും. ആകയാൽ, ജനിക്കാൻ പോകുന്ന ശിശു പരിശുദ്ധൻ, ദൈവപുത്രൻ എന്നു വിളിക്കപ്പെടും.” ലൂക്കാ 1:34–35
ജീവിതത്തിൽ: “അസാധ്യമായ” ഒരു സാഹചര്യം പ്രാർഥനയിൽ ദൈവത്തിന്റെ അടുക്കൽ കൊണ്ടുവരിക.
“അപ്പോൾ കർത്താവ് വന്നുനിന്ന് മുൻപിലത്തെപ്പോലെ സാമുവൽ! സാമുവൽ! എന്നുവിളിച്ചു. സാമുവൽ പ്രതിവചിച്ചു: അരുളിച്ചെയ്താലും, അങ്ങയുടെ ദാസനിതാ ശ്രവിക്കുന്നു.” 1 സാമുവൽ 3:10
“മറിയം പറഞ്ഞു: ഇതാ, കർത്താവിന്റെ ദാസി! നിന്റെ വാക്ക് എന്നിൽ നിറവേറട്ടെ! അപ്പോൾ ദൂതൻ അവളുടെ മുമ്പിൽ നിന്നു മറഞ്ഞു.” ലൂക്കാ 1:38
ജീവിതത്തിൽ: ദിവസം മൂന്നു പ്രാവശ്യം ത്രികാലജപം ചൊല്ലുക.
ദൈവം നമ്മിൽ തന്റെ ഭവനമൊരുക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
മറിയത്തോടൊപ്പം നമുക്കും “അതേ” എന്നു പറയാം.
തീരുമാനം: ക്രിസ്മസ് രാവിനുമുൻപ് കുടുംബമൊന്നിച്ചു പുൽക്കൂട് ഒരുക്കുക.
പ്രിയ സഹോദരീസഹോദരന്മാരേ, ക്രിസ്മസിനു മുൻപുള്ള ഈ അവസാന ഞായറാഴ്ച വായനകൾ രണ്ടു ഭവനങ്ങളെക്കുറിച്ചു പറയുന്നു.
ദാവീദുരാജാവു ദേവദാരുകൊണ്ടുള്ള കൊട്ടാരത്തിൽ വസിച്ചു. ഒരു കൂടാരത്തിലിരിക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ പേടകം കണ്ട് അവനു ലജ്ജ തോന്നി: “ഞാൻ ആഡംബരത്തിൽ വസിക്കുന്നു; ദൈവമോ കൂടാരത്തിൽ. ദൈവത്തിന് ഒരു ഭവനം പണിയട്ടെ.” നല്ല ചിന്ത. എന്നാൽ നാഥാൻ പ്രവാചകനിലൂടെ ദൈവം മറുപടി പറയുന്നു: “നീ എനിക്ക് ഒരു ഭവനം പണിയുമോ? വേണ്ട, ഞാൻ നിനക്ക് ഒരു ഭവനം പണിയും.” സിംഹാസനം എന്നേക്കും നിലനിൽക്കുന്ന ഒരു വംശം ദൈവം ദാവീദിനു വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നു.
ആയിരം വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം, നസറത്ത് എന്ന ചെറിയ ഗ്രാമത്തിൽ ഗബ്രിയേൽ ദൂതൻ ഒരു യുവതിയെ അഭിവാദനം ചെയ്യുന്നു: “നീ ഗർഭം ധരിച്ച് ഒരു പുത്രനെ പ്രസവിക്കും… അവന്റെ പിതാവായ ദാവീദിന്റെ സിംഹാസനം ദൈവമായ കർത്താവ് അവനു കൊടുക്കും; അവന്റെ രാജ്യത്തിന് അവസാനം ഉണ്ടാകയില്ല.” ദാവീദിനോടുള്ള വാഗ്ദാനം ഒരു കൊട്ടാരത്തിലല്ല, ഒരു പെൺകുട്ടിയുടെ എളിയ ഭവനത്തിൽ നിറവേറുന്നു.
മറിയം ചോദിക്കുന്നു: “ഇതെങ്ങനെ സംഭവിക്കും?” സംശയമല്ല; മനസ്സിലാക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന വിശ്വാസം. ദൂതൻ ഉത്തരം നൽകുന്നു: “പരിശുദ്ധാത്മാവു നിന്റെമേൽ വരും; അത്യുന്നതന്റെ ശക്തി നിന്റെമേൽ ആവസിക്കും.” മരുഭൂമിയിലെ കൂടാരത്തിന്മേൽ ദൈവത്തിന്റെ മേഘം ആവസിച്ചതുപോലെ, ഇപ്പോൾ ദൈവം മറിയത്തിന്മേൽ ആവസിക്കുന്നു. അവൾ ദൈവത്തിന്റെ ഭവനമാകുന്നു; ഉടമ്പടിയുടെ യഥാർഥ പേടകം.
പിന്നെ അവളുടെ മറുപടി: “ഇതാ, കർത്താവിന്റെ ദാസി! നിന്റെ വാക്ക് എന്നിൽ നിറവേറട്ടെ!” ഈ വാക്കുകളോടെ രക്ഷാചരിത്രം മുഴുവൻ വഴിത്തിരിയുന്നു. അവളുടെ “അതേ”യ്ക്കായി ലോകം മുഴുവൻ ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ചു കാത്തിരിക്കുന്നതായി വിശുദ്ധ ബെർണാർഡ് സങ്കല്പിച്ചു.
ദാവീദിനെപ്പോലെ, ദൈവത്തിനുവേണ്ടി വലിയ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യാൻ നാം പലപ്പോഴും ആഗ്രഹിക്കുന്നു. എന്നാൽ ആദ്യം നമ്മിൽ വലിയ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യാനാണു ദൈവം ആഗ്രഹിക്കുന്നത്. ഈ ക്രിസ്മസിന്, നമ്മുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ തന്റെ ഭവനമൊരുക്കാൻ അവിടുന്ന് അനുവാദം ചോദിക്കുന്നു. മറിയത്തെപ്പോലെ നമുക്ക് ഇടമൊരുക്കാം; പറയാം: “നിന്റെ വാക്ക് എന്നിൽ നിറവേറട്ടെ.”
കുഞ്ഞുങ്ങളേ, ദാവീദുരാജാവു ദൈവത്തിന് ഒരു വലിയ വീടു പണിയാൻ ആഗ്രഹിച്ചു. പക്ഷേ, ദൈവം പറഞ്ഞു: ഞാൻ നിനക്ക് ഒരു വീടു പണിയും!
പിന്നെ യേശുവിന്റെ അമ്മയാകാൻ ദൈവം മറിയത്തെ തിരഞ്ഞെടുത്തു. മറിയം ദൈവത്തോട് “അതേ” എന്നു പറഞ്ഞു.
യേശു നമ്മുടെ ഹൃദയങ്ങളിലും വസിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. മറിയത്തെപ്പോലെ നമുക്കും “അതേ” എന്നു പറയാമോ?
ഈ ആഴ്ച വീട്ടിൽ പുൽക്കൂട് ഒരുക്കാൻ സഹായിക്കൂ; ക്രിസ്മസ് രാത്രിവരെ പുൽത്തൊട്ടി ഒഴിച്ചിടൂ!
കർത്താവേ, അങ്ങയുടെ കൃപ ഞങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ ചൊരിയണമേ; അങ്ങനെ, ദൂതന്റെ സന്ദേശത്താൽ അങ്ങയുടെ പുത്രനായ ക്രിസ്തുവിന്റെ മനുഷ്യാവതാരം അറിഞ്ഞ ഞങ്ങൾ അവിടുത്തെ പീഡാനുഭവത്താലും കുരിശിനാലും അവിടുത്തെ ഉയിർപ്പിന്റെ മഹത്വത്തിലേക്കു നയിക്കപ്പെടട്ടെ. ഞങ്ങളുടെ കർത്താവായ ക്രിസ്തുവഴി. ആമേൻ.
ആഗമനകാലത്തിന്റെ അവസാന ഞായറാഴ്ചയിലെ വായനകൾ ഒരു ഭവനത്തെക്കുറിച്ചാണ് പറയുന്നത്. ദേവദാരുകൊണ്ടുള്ള കൊട്ടാരത്തിൽ വസിക്കുന്ന ദാവീദ് ദൈവത്തിന് ഒരു ആലയം പണിയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. നാഥാനിലൂടെ ദൈവം ഒരു വാഗ്ദാനത്തോടെ മറുപടി നൽകുന്നു: കർത്താവ് നിനക്ക് ഒരു ഭവനം, എന്നേക്കും നിലനിൽക്കുന്ന സിംഹാസനമുള്ള ഒരു രാജവംശം, പണിയും. സുവിശേഷത്തിൽ ആ വാഗ്ദാനം നസറത്തിലെ ഒരു യുവതിയുടെ അടുത്ത് എത്തുന്നു: ആ അമ്മയുടെ പുത്രന് “ദാവീദിന്റെ സിംഹാസനം” ലഭിക്കും; ദൈവം ദേവദാരുവിലല്ല, ആ അമ്മയുടെ ഉദരത്തിൽ വസിക്കും.
അവയ്ക്കിടയിൽ നിൽക്കുന്ന പൗലോസിന്റെ ചെറിയ സ്തുതിഗീതം സംഭവിക്കുന്നതിനു പേരു നൽകുന്നു: യുഗയുഗാന്തരങ്ങളായി നിഗൂഢമായിരുന്ന രഹസ്യം ഇപ്പോൾ വെളിപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ദാവീദുമായുള്ള കർത്താവിന്റെ ഉടമ്പടിയെ സങ്കീർത്തനം 89 പാടുന്നു. ഇന്നത്തെ താക്കോൽവാക്കുകൾ ഭവനം, വാഗ്ദാനം, സമ്മതം എന്നിവയാണ്: ദൈവം പണിയുന്നു, ദൈവം വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നു, ഒരു മനുഷ്യവ്യക്തി സമ്മതം പറയുന്നു.
പശ്ചാത്തലം.
ദാവീദ് ഇസ്രായേലിനു മുഴുവൻ രാജാവായി, ജറുസലെം പിടിച്ചടക്കി, നൃത്തത്തോടെ ദൈവത്തിന്റെ പേടകം അവിടേക്കു കൊണ്ടുവന്നു (2 സാമുവൽ 5–6). അലഞ്ഞുനടന്ന വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞു. ദൈവത്തിന്റെ പേടകത്തിന് രാജാവിന്റേതുപോലെയെങ്കിലും ഒരു ഭവനം വേണമെന്നതു ന്യായമായി തോന്നുന്നു. നാഥാന്റെ അരുളപ്പാട് എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഈ അധ്യായം, അഭിഷിക്തരാജാവിനെക്കുറിച്ചുള്ള ഇസ്രായേലിന്റെ പ്രത്യാശയുടെ അടിസ്ഥാനപാഠങ്ങളിലൊന്നാണ്. സങ്കീർത്തനങ്ങൾ അതു പാടുന്നു (സങ്കീർത്തനം 89; 132); ദിനവൃത്താന്തകാരൻ അതു വീണ്ടും പറയുന്നു (1 ദിനവൃത്താന്തം 17).
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“ദൈവത്തിന്റെ പേടകമോ കൂടാരത്തിലിരിക്കുന്നു.” (7:2)
ഉദാരമായ ഒരു ചിന്ത; നാഥാൻ ആദ്യം സമ്മതിക്കുന്നു. എന്നാൽ രാജാക്കന്മാരെപ്പോലെയാണ് ദാവീദ് ചിന്തിക്കുന്നത്: ഞാൻ പണിത ആലയത്തിലെ ദൈവം ഒരു വിധത്തിൽ എന്റെ ദൈവമാണ്. കർത്താവിനെ ആർക്കും പാർപ്പിക്കാനാവില്ല.
“എനിക്കു വസിക്കാൻ നീ ആലയം പണിയുമോ?” (7:5)
ഹീബ്രുവിൽ “നീ” എന്നത് എടുത്തുനിൽക്കുന്നു. ദേവാലയപ്രതിഷ്ഠയിൽ സോളമന്റെ പ്രാർഥനയും ഇതുതന്നെ പറയും: സ്വർഗത്തിനും സ്വർഗാധിസ്വർഗത്തിനും അങ്ങയെ ഉൾക്കൊള്ളാനാവില്ല (1 രാജാക്കന്മാർ 8:27).
“മേച്ചിൽസ്ഥലത്തുനിന്ന് എടുത്ത് എന്റെ ജനമായ ഇസ്രായേലിന് അധിപനായി ഞാൻ നിയമിച്ചു.” (7:8)
താൻ തുടങ്ങിയ ഇടം ദൈവം ദാവീദിനെ ഓർമിപ്പിക്കുന്നു. എല്ലാം ദാനമാണ്. വാഗ്ദത്തനായ ദാവീദിന്റെ പുത്രനും ഇടയനായിരിക്കും.
“നിന്നെ ഒരു വംശമായി വളർത്തുമെന്നും കർത്താവ് അരുളിച്ചെയ്യുന്നു.” (7:11)
വായനയുടെ ഹൃദയം. ബൈബിൾവിശ്വാസം ഈ ദിശയിലാണ് നീങ്ങുന്നത്: ദൈവത്തിനുവേണ്ടി നാം എന്തെങ്കിലും ചെയ്യുന്നതിനു മുമ്പ് ദൈവം നമുക്കുവേണ്ടി ചെയ്യുന്നു. ആഗമനകാലത്തിന്റെ ഈ അവസാന ഞായറിൽ ക്രിസ്മസിന്റെ സന്ദേശം മുഴുവൻ ഇതാണ്.
“ഞാൻ അവനു പിതാവും അവൻ എനിക്കു പുത്രനും ആയിരിക്കും.” (7:14)
രാജാവ് ദത്തുപുത്രൻ എന്ന അർഥത്തിൽ ദൈവപുത്രൻ എന്നു വിളിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു (CCC 441). ഹെബ്രായലേഖനം ഈ വരി ക്രിസ്തുവിനെക്കുറിച്ച് വളരെ പൂർണമായ അർഥത്തിൽ പറയുന്നു (ഹെബ്രായർ 1:5).
“നിന്റെ കുടുംബവും രാജത്വവും എന്റെ മുൻപിൽ സ്ഥിരമായിരിക്കും. നിന്റെ സിംഹാസനം എന്നേക്കും നിലനിൽക്കും.” (7:16)
“സ്ഥിരമായിരിക്കും” എന്നതിന്റെ ഹീബ്രു രൂപം (നെഎമാൻ) “ആമേൻ” എന്നതിന്റെ ധാതുവിൽനിന്നാണ്: ഉറപ്പുള്ളത്, ആശ്രയിക്കാവുന്നത്. വാഗ്ദാനം ദൈവത്തെപ്പോലെതന്നെ ഉറപ്പുള്ളതാണ്.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
ദൈവനഗരം എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിന്റെ പതിനേഴാം പുസ്തകത്തിൽ ഒരു ഭാഗം വിശുദ്ധ അഗസ്റ്റിൻ ഈ വാഗ്ദാനത്തിനു നീക്കിവയ്ക്കുന്നു; അതു സോളമനിലല്ല, ക്രിസ്തുവിലാണ് നിറവേറിയതെന്ന് അദ്ദേഹം വാദിക്കുന്നു (ആശയം). ദാവീദ് പണിയാൻ ആഗ്രഹിച്ച ദേവാലയം അദ്ദേഹത്തിന്റെ പുത്രന്റെ പ്രവൃത്തിയായിരുന്നു എന്നും (CCC 2580), ദാവീദിനു വാഗ്ദാനം ചെയ്ത രാജ്യം പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ പ്രവൃത്തിയായിരിക്കുമെന്നും ആത്മാവിൽ ദരിദ്രരായവരുടേതായിരിക്കുമെന്നും (CCC 709) മതബോധനഗ്രന്ഥം പഠിപ്പിക്കുന്നു. ഇന്നത്തെ സുവിശേഷത്തിൽ ഗബ്രിയേലിന്റെ വാക്കുകൾ ഈ വാഗ്ദാനം ഓരോന്നായി ഏറ്റെടുക്കുന്നു: മഹത്വം, സിംഹാസനം, ഭവനം, പുത്രൻ, എന്നേക്കും.
പശ്ചാത്തലം.
പൗലോസിന്റെ ഏറ്റവും മഹത്തായ ലേഖനത്തിന്റെ സമാപനസ്തുതിയാണിത്; ഗ്രീക്കിൽ സ്തുതിയുടെ നീണ്ട ഒറ്റ വാക്യം. സുവിശേഷം, തിരുവെഴുത്തുകൾ, സകല ജനതകളും, വിശ്വാസത്തിന്റെ അനുസരണം എന്നിങ്ങനെ ലേഖനത്തിന്റെ വിഷയങ്ങൾ അതു സംഗ്രഹിക്കുന്നു. യുഗങ്ങളായി മറഞ്ഞിരുന്നതും ഇപ്പോൾ വെളിപ്പെട്ടതുമായ ഒരു രഹസ്യത്തെക്കുറിച്ചു പറയുന്നതിനാൽ, മറിയം അതു കേൾക്കാനിരിക്കെ, സഭ ഈ ഞായറിനായി ഇതു തിരഞ്ഞെടുത്തു.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“യുഗയുഗാന്തരങ്ങളായി നിഗൂഢമായിരുന്ന രഹസ്യം അവിടുന്നു പ്രവാചകൻമാരുടെ ലിഖിതങ്ങൾവഴി ഇപ്പോൾ വെളിപ്പെടുത്തി.” (16:26)
പ്രവാചകന്മാർ ക്രിസ്തു വന്നപ്പോൾ നിശ്ശബ്ദരായില്ല; അവർ മനസ്സിലാക്കാവുന്നവരായി. ഇന്നത്തെ വായനകൾ ചെയ്യുന്നതും അതാണ്: 2 സാമുവൽ സുവിശേഷത്തിൽ തെളിയുന്നു; സുവിശേഷം 2 സാമുവലിലൂടെ വിശദമാകുന്നു. പാഠത്തെക്കുറിച്ച് ഒരു കുറിപ്പ്: ഈ സ്തുതിഗീതം റോമാലേഖനത്തിന്റെ കൈയെഴുത്തുപ്രതികളിൽ പല സ്ഥാനങ്ങളിലാണ്; ചിലതിൽ 14:23-നോ 15:33-നോ ശേഷം; ചുരുക്കം ചിലതിൽ ഇതില്ല. അതിനാൽ ഇതിന്റെ ഉദ്ഭവത്തെക്കുറിച്ചു പണ്ഡിതർക്കിടയിൽ ചർച്ചയുണ്ട്. സഭ സ്വീകരിച്ച കാനോനിക പാഠത്തിന്റെ ഭാഗമാണിത്; ദൈവവചനമായി സഭ ഇതു പ്രഘോഷിക്കുന്നു.
“സർവജ്ഞനായ ആ ഏകദൈവത്തിന് യേശുക്രിസ്തുവഴി എന്നേക്കും മഹത്വമുണ്ടായിരിക്കട്ടെ! ആമേൻ.” (16:27)
ദൈവശാസ്ത്രം മുഴുവൻ സ്തുതിയിൽ അവസാനിക്കുന്നു. പതിനാറ് അധ്യായങ്ങൾ വിശദീകരിച്ച പൗലോസിന്റെ അവസാനവാക്ക് മഹത്വമാണ്.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
വെളിപ്പെടുത്തുന്ന ദൈവത്തിനു “വിശ്വാസത്തിന്റെ അനുസരണം” നൽകണം എന്നും അതിലൂടെ മനുഷ്യൻ തന്നെത്തന്നെ മുഴുവനായി ദൈവത്തിനു ഭരമേൽപിക്കുന്നു എന്നും രണ്ടാം വത്തിക്കാൻ കൗൺസിൽ പഠിപ്പിക്കുന്നു (ദേയി വെർബും 5). വിശ്വാസത്തിന്റെ അനുസരണത്തെ ഏറ്റവും പൂർണമായി മൂർത്തീകരിക്കുന്നവളായി മതബോധനഗ്രന്ഥം മറിയത്തെ അവതരിപ്പിക്കുന്നു (CCC 148). പൗലോസ് പറയുന്ന പൊതുസത്യം അതിന്റെ ഏറ്റവും പൂർണമായ മാതൃകയുടെ അടുത്താണ് ഇന്നു നിൽക്കുന്നത്.
പശ്ചാത്തലം.
ഇന്നലത്തെ സുവിശേഷത്തിൽ ദൂതൻ ദേവാലയത്തിലായിരുന്നു, ഒരു പുരോഹിതന്റെ അടുത്ത്, ധൂപാർപ്പണസമയത്ത്. ഇന്ന് അതേ ദൂതൻ, പഴയനിയമം ഒരിക്കലും പേരു പറയാത്ത ഗലീലിയിലെ ഒരു ഗ്രാമത്തിലേക്ക്, സ്ഥാനമാനങ്ങളില്ലാത്ത ഒരു പെൺകുട്ടിയുടെ അടുത്തേക്ക് അയയ്ക്കപ്പെടുന്നു. ഈ താരതമ്യത്തിലേക്ക് ലൂക്കാ നമ്മെ ക്ഷണിക്കുന്നു. “ആറാംമാസം” എലിസബത്തിന്റെ ഗർഭകാലത്തെയാണ് കുറിക്കുന്നത് (1:24, 36). മറിയം ജോസഫുമായി വിവാഹനിശ്ചയം ചെയ്തവളാണ്: നിയമപരമായി ബന്ധിതയെങ്കിലും ഒന്നിച്ചു താമസം തുടങ്ങിയിട്ടില്ല.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“ദൈവകൃപ നിറഞ്ഞവളേ! സ്വസ്തി, കർത്താവ് നിന്നോടുകൂടെ!” (1:28)
മോശ, ഗിദെയോൻ, ജറെമിയാ തുടങ്ങി വലിയ ദൗത്യത്തിനു വിളിക്കപ്പെടുന്നവർക്കു ദൈവം നൽകുന്ന വാക്കാണ് കൂടെയുണ്ടായിരിക്കും എന്ന വാഗ്ദാനം (പുറപ്പാട് 3:12; ന്യായാധിപന്മാർ 6:12; ജറെമിയാ 1:8). ഇവിടെ അതിലധികമുണ്ട്: മറ്റാരോടും ഒരിക്കലും ഉണ്ടായിട്ടില്ലാത്ത വിധത്തിൽ കർത്താവ് മറിയത്തോടുകൂടെയായിരിക്കും.
“അത്യുന്നതന്റെ പുത്രൻ എന്നു വിളിക്കപ്പെടും. അവന്റെ പിതാവായ ദാവീദിന്റെ സിംഹാസനം ദൈവമായ കർത്താവ് അവനു കൊടുക്കും.” (1:32)
ഇന്നത്തെ ഒന്നാം വായനയുടെ അടുത്തുവച്ചു വായിക്കുക: മഹത്വം, പുത്രൻ, സിംഹാസനം. ഓരോന്നും നാഥാന്റെ അരുളപ്പാടിൽനിന്നാണ്. ഇസ്രായേലിന്റെ കാത്തിരിപ്പു മുഴുവൻ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ ശാന്തമായി പറയപ്പെട്ട ഈ ഒരു വാക്യത്തിൽ വന്നുചേരുന്നു.
“യാക്കോബിന്റെ ഭവനത്തിൻമേൽ അവൻ എന്നേക്കും ഭരണം നടത്തും. അവന്റെ രാജ്യത്തിന് അവസാനം ഉണ്ടാകയില്ല.” (1:33)
സഭയുടെ വിശ്വാസപ്രമാണം ഈ വാക്കുകൾ ഏറ്റെടുക്കുന്നു.
“മറിയം ദൂതനോടു പറഞ്ഞു: ഇതെങ്ങനെ സംഭവിക്കും? ഞാൻ പുരുഷനെ അറിയുന്നില്ലല്ലോ.” (1:34)
പി.ഒ.സി. ഗ്രീക്കിനോടു വളരെ അടുത്തു നിൽക്കുന്നു; എൻ.ആർ.എസ്.വി. “ഞാൻ കന്യകയാണല്ലോ” എന്ന് അർഥം പറയുന്നു. താഴെയുള്ള ചോദ്യം കാണുക.
“പരിശുദ്ധാത്മാവ് നിന്റെ മേൽ വരും; അത്യുന്നതന്റെ ശക്തി നിന്റെ മേൽ ആവസിക്കും. ആകയാൽ, ജനിക്കാൻ പോകുന്ന ശിശു പരിശുദ്ധൻ, ദൈവപുത്രൻ എന്നു വിളിക്കപ്പെടും.” (1:35)
ഒരു വാക്യത്തിൽ പരിശുദ്ധ ത്രിത്വം: ആത്മാവ്, അത്യുന്നതൻ, പുത്രൻ. ആദ്യസൃഷ്ടിയുടെമേൽ ചലിച്ചതായി പിതാക്കന്മാർ കണ്ട ആത്മാവിനാൽ (ഉൽപത്തി 1:2) ഒരു പുതിയ സൃഷ്ടി ആരംഭിക്കുന്നു; മാനുഷിക പിതാവിന് ഇതിൽ പങ്കില്ല. “ദാവീദിന്റെ സിംഹാസനം” ആർക്കും സങ്കല്പിക്കാനാവാത്ത ഒന്നായി മാറിയിരിക്കുന്നു: ദാവീദിന്റെ അവകാശി ദൈവപുത്രനാണ്.
“ദൈവത്തിന് ഒന്നും അസാധ്യമല്ല.” (1:37)
സാറായെക്കുറിച്ചു പറഞ്ഞതിന്റെ പ്രതിധ്വനി: “കർത്താവിനു കഴിയാത്തത് എന്തെങ്കിലുമുണ്ടോ?” (ഉൽപത്തി 18:14). ഗ്രീക്കിലെ റേമ എന്നതിനു “വചനം” എന്നും “കാര്യം” എന്നും അർഥമുണ്ട്: ദൈവത്തിന്റെ ഒരു വചനവും പരാജയപ്പെടുകയില്ല. അതേ വാക്കുകൊണ്ടാണ് മറിയം മറുപടി പറയുന്നത്: “നിന്റെ വാക്ക്”.
“ഇതാ, കർത്താവിന്റെ ദാസി! നിന്റെ വാക്ക് എന്നിൽ നിറവേറട്ടെ!” (1:38)
അബ്രാഹം, മോശ, സാമുവൽ, ഏശയ്യാ എന്നിവരുടെ മറുപടിയാണ് “ഇതാ ഞാൻ”. എല്ലാവരുടെയും പേരിൽ നൽകിയ മറിയത്തിന്റെ മറുപടിയാണ് ചരിത്രത്തിന്റെ വഴിത്തിരിവ്. ദൈവം ബലം പ്രയോഗിച്ചു പ്രവേശിക്കുന്നില്ല; അവിടുന്നു ചോദിക്കുന്നു.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
ഉദ്ഭവനിമിഷംമുതൽ മറിയം രക്ഷിക്കപ്പെട്ടു എന്നതാണ് “കൃപ നിറഞ്ഞവൾ” എന്നതിന്റെ അർഥമെന്നും (CCC 490–492), തന്റെ സമ്മതത്തിലൂടെ മറിയം യേശുവിന്റെ അമ്മയായിത്തീരുന്നുവെന്നും (CCC 494) മതബോധനഗ്രന്ഥം പഠിപ്പിക്കുന്നു. വിശുദ്ധ ഇരണേവൂസിനെ അത് ഉദ്ധരിക്കുന്നു: ഹവ്വായുടെ അനുസരണക്കേടിന്റെ കെട്ട് മറിയത്തിന്റെ അനുസരണത്താൽ അഴിഞ്ഞു (CCC 494; ലൂമെൻ ജെൻസിയം 56). മറിയം ഒരു നിഷ്ക്രിയ ഉപകരണം മാത്രമായിരുന്നില്ല, വിശ്വാസത്താലും അനുസരണത്താലും സഹകരിച്ചവളായിരുന്നു എന്ന് പിതാക്കന്മാർ കാണുന്നതു ശരിയാണെന്ന് കൗൺസിൽ പറയുന്നു (ലൂമെൻ ജെൻസിയം 56). ഉദരത്തിൽ ഗർഭം ധരിക്കുന്നതിനു മുമ്പ് വിശ്വാസത്താൽ ഹൃദയത്തിൽ മാതാവ് ക്രിസ്തുവിനെ ഗർഭം ധരിച്ചു എന്നു വിശുദ്ധ അഗസ്റ്റിൻ പറയുന്നു (ആശയം; CCC 506 കാണുക). വായനാപ്രാർഥനയിലൂടെ പ്രസിദ്ധമായ ഒരു പ്രസംഗത്തിൽ, മാതാവിന്റെ മറുപടിക്കായി ലോകം മുഴുവൻ കാത്തിരിക്കുന്നതായി വിശുദ്ധ ബർണാർദ് ചിത്രീകരിക്കുന്നു (ആശയം). ദൂതന്റെ വാക്കുകളാണ് സഭയ്ക്കു നന്മനിറഞ്ഞ മറിയം എന്ന പ്രാർഥന നൽകുന്നത് (CCC 2676): സീയോൻപുത്രിതന്നെയും ഉടമ്പടിയുടെ പേടകവുമാണ് മറിയം.
ബി.സി. 587-ൽ ദാവീദിന്റെ രാജ്യം അവസാനിച്ചപ്പോൾ ദൈവത്തിന്റെ വാഗ്ദാനം പരാജയപ്പെട്ടോ?
അതായിരുന്നു സങ്കീർത്തനം 89-ന്റെ വേദന: വാഗ്ദാനം പാടിയശേഷം, കിരീടം പൊടിയിലായി എന്ന് അതു വിലപിക്കുന്നു (സങ്കീർത്തനം 89:38–39). നൂറ്റാണ്ടുകളോളം രാജാവുണ്ടായിരുന്നില്ല. എന്നാൽ പ്രവാചകന്മാർ വാഗ്ദാനം ജീവനോടെ സൂക്ഷിച്ചു (ഏശയ്യാ 11:1; ജറെമിയാ 23:5); ഗബ്രിയേൽ അതിന്റെ പൂർത്തീകരണം അറിയിക്കുന്നു. വാഗ്ദാനം പരാജയപ്പെട്ടില്ല. ഏതു ഭൗമിക സിംഹാസനത്തിനും അപ്പുറമുള്ള വിധത്തിൽ അതു നിറവേറി: “അവന്റെ രാജ്യത്തിന് അവസാനം ഉണ്ടാകയില്ല”.
ജോസഫുമായി വിവാഹനിശ്ചയം കഴിഞ്ഞിരിക്കെ മറിയം “ഇതെങ്ങനെ” എന്നു ചോദിച്ചത് എന്തുകൊണ്ട്?
വിവാഹനിശ്ചയം കഴിഞ്ഞ ഒരു യുവതി വിവാഹത്തിനുള്ളിൽ ഒരു ശിശുവിനെ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നതു സ്വാഭാവികമാണ്. കന്യകയായി തുടരാനുള്ള ഒരു തീരുമാനം മറിയത്തിന്റെ വാക്കുകളിൽ വിശുദ്ധ അഗസ്റ്റിനും പിന്നീടു പലരും കണ്ടു (ആശയം). വാക്യം 35-ലെ ദൂതന്റെ മഹത്തായ ഉത്തരത്തിലേക്കു കഥയെ നയിക്കുന്ന ലൂക്കായുടെ രീതിയായി മറ്റു കത്തോലിക്കാ പണ്ഡിതർ ഈ ചോദ്യത്തെ വായിക്കുന്നു. ഇതെങ്ങനെ വിശദീകരിക്കണമെന്നു സഭ നിർവചിച്ചിട്ടില്ല. പാഠത്തിൽ വ്യക്തമായിട്ടുള്ളത് ഇതാണ്: മറിയം സംശയിക്കുന്നില്ല; എങ്ങനെ എന്നു ചോദിക്കുന്നു; സമ്മതം നൽകുന്നു.
“കൃപ നിറഞ്ഞവളേ” എന്നതും ഇംഗ്ലീഷിലെ “favored one” എന്നതും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം എന്ത്?
രണ്ടും കെഖാരിത്തോമെനേ എന്ന വാക്കിന്റെ വിവർത്തനങ്ങളാണ്. “favored one” (കൃപ ലഭിച്ചവൾ) കൂടുതൽ ലളിതമായ വിവർത്തനമാണ്; “കൃപ നിറഞ്ഞവൾ” (ഗ്രാത്സിയ പ്ലേന) പഴയ ലത്തീൻ വിവർത്തനവും. ഗ്രീക്കിലെ പൂർണകാലത്തെ അതു തെളിയിക്കുന്നു: നേരത്തേ നൽകപ്പെട്ടതും ഇപ്പോഴും തുടരുന്നതുമായ കൃപ. മറിയത്തിന്റെ വിശുദ്ധിയെക്കുറിച്ചുള്ള സഭയുടെ പ്രബോധനം ഒരു വാക്കിൽ മാത്രമല്ല അധിഷ്ഠിതമായിരിക്കുന്നത്; എങ്കിലും ഈ അഭിവാദനം അതിന്റെ പ്രധാന തിരുവെഴുത്തുവേരുകളിലൊന്നാണ് (CCC 490–491).
റോമൻ റീത്തിൽ ഇത് ആഗമനകാലത്തെ അവസാന ഞായറാഴ്ചയാണ്; ആഗമനമാലയിലെ നാലാമത്തെ തിരി പല ഇടവകകളിലും ഇന്നു തെളിക്കുന്നു. ഇന്നത്തെ ദിവ്യബലി ആഗമനകാലത്തെ മുഴുവൻ ഒരുമിച്ചുകൂട്ടുന്നു: പ്രവേശകപ്രതിവാക്യം റൊറാത്തേ ചേലി (ഏശയ്യാ 45:8); ഉദ്ഘാടനപ്രാർഥന ത്രിസന്ധ്യാജപത്തിന്റെ അവസാനം നാം ചൊല്ലുന്ന പ്രാർഥനതന്നെ; ഈ സന്ധ്യയിലെ ഓ പ്രതിവാക്യം ഓ ക്ലാവിസ് ദാവീദ്, “ഓ ദാവീദിന്റെ താക്കോലേ”: ദാവീദിനോടുള്ള വാഗ്ദാനത്തിനു സമർപ്പിച്ച ദിവസത്തിന് അതു ചേരുന്നു. ഇന്നു കുടുംബങ്ങൾക്കു ചേർന്ന ഒരു രീതി ഒന്നിച്ചു ത്രിസന്ധ്യാജപം ചൊല്ലുന്നതാണ്: ദിവ്യബലിയിലെ സുവിശേഷംതന്നെയാണ് ആ പ്രാർഥന.