31 ഡിസംബർ 2026 · ലത്തീൻ റീത്ത്
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുകകൂടാതെ: സീറോ മലങ്കര റീത്ത് · സീറോ മലബാർ റീത്ത് · English
“അവന്റെ പൂർണതയിൽനിന്നു നാമെല്ലാം കൃപയ്ക്കുമേൽ കൃപ സ്വീകരിച്ചിരിക്കുന്നു.” യോഹന്നാൻ 1:16
സിവിൽ വർഷത്തിന്റെ അവസാനദിവസം സഭ വീണ്ടും യോഹന്നാന്റെ ആമുഖം വായിക്കുന്നു: “ആദിയിൽ വചനമുണ്ടായിരുന്നു.” ഒരു വർഷം അവസാനിക്കുകയും മറ്റൊന്ന് ആരംഭിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, എല്ലാ കാലത്തിനും അതീതനായവനെ, “സമസ്തവും” ആരിലൂടെ ഉണ്ടായോ അവനെ, നമുക്കു “കൃപയ്ക്കുമേൽ കൃപ” നൽകാൻ കാലത്തിലേക്കു പ്രവേശിച്ചവനെ, നാം ഓർക്കുന്നു. ഒന്നാം വായന പറയുന്നു: “കുഞ്ഞുമക്കളേ, ഇത് അവസാനമണിക്കൂറാണ്.” ക്രൈസ്തവകാലം അവസാനമില്ലാത്ത ഒരു വൃത്തമല്ല; ക്രിസ്തുവിന്റെ പുനരാഗമനത്തിലേക്കാണ് അതു നീങ്ങുന്നത്.
നന്ദിയോടെ വർഷം അവസാനിപ്പിക്കുന്നത് ഉചിതമാണ്. പരമ്പരാഗതമായി ഈ സന്ധ്യയിൽ സഭ “ദൈവമേ, ഞങ്ങൾ അങ്ങയെ സ്തുതിക്കുന്നു” (Te Deum) എന്ന സ്തോത്രഗീതം പാടുന്നു; വർഷത്തിന്റെ അവസാനദിവസം അതിന്റെ പൊതുവായ ആലാപനത്തിൽ പങ്കെടുക്കുന്നവർക്കു സാധാരണ വ്യവസ്ഥകളോടെ പൂർണദണ്ഡവിമോചനം നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു (ദണ്ഡവിമോചനങ്ങളുടെ കൈപ്പുസ്തകം). കഴിഞ്ഞ വർഷത്തിലെ ഓരോ കൃപയ്ക്കും നാം ദൈവത്തിനു നന്ദി പറയുന്നു, പാപങ്ങൾക്കു മാപ്പു ചോദിക്കുന്നു, ഇന്നു രാത്രി മഹോത്സവം ആരംഭിക്കുന്ന ദൈവമാതാവായ മറിയത്തിനു പുതുവർഷം സമർപ്പിക്കുന്നു. ഇന്ന് അനുസ്മരിക്കപ്പെടുന്ന വിശുദ്ധ സിൽവെസ്റ്റർ ഒന്നാമൻ മാർപാപ്പ, മതപീഡനങ്ങൾ അവസാനിച്ചതിനുശേഷമുള്ള വർഷങ്ങളിൽ സഭയെ നയിച്ചു.
വിഷയം: “കൃപയ്ക്കുമേൽ കൃപ.”
വർഷാവസാനത്തിൽ: നിത്യവചനം, ഇരുളിനു കീഴടക്കാനാവാത്ത പ്രകാശം, ഓരോ കൃപയ്ക്കുമുള്ള കൃതജ്ഞത.
“ആദിയിൽ ദൈവം ആകാശവും ഭൂമിയും സൃഷ്ടിച്ചു. ഭൂമി രൂപരഹിതവും ശൂന്യവുമായിരുന്നു. ആഴത്തിനുമുകളിൽ അന്ധകാരം വ്യാപിച്ചിരുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ ചൈതന്യം വെള്ളത്തിനുമീതെ ചലിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ദൈവം അരുളിച്ചെയ്തു: വെളിച്ചം ഉണ്ടാകട്ടെ. വെളിച്ചം ഉണ്ടായി.” ഉൽപത്തി 1:1–3
“ആദിയിൽ വചനമുണ്ടായിരുന്നു; വചനം ദൈവത്തോടുകൂടെയായിരുന്നു; വചനം ദൈവമായിരുന്നു. അവൻ ആദിയിൽ ദൈവത്തോടുകൂടെയായിരുന്നു. സമസ്തവും അവനിലൂടെ ഉണ്ടായി; ഒന്നും അവനെക്കൂടാതെ ഉണ്ടായിട്ടില്ല.” യോഹന്നാൻ 1:1–3
ജീവിതത്തിൽ: വരാനിരിക്കുന്ന വർഷം ക്രിസ്തുവിനു സമർപ്പിക്കുക.
“ഉണർന്നു പ്രശോഭിക്കുക; നിന്റെ പ്രകാശം വന്നുചേർന്നിരിക്കുന്നു. കർത്താവിന്റെ മഹത്വം നിന്റെ മേൽ ഉദിച്ചിരിക്കുന്നു.” ഏശയ്യാ 60:1
“യേശു വീണ്ടും അവരോടു പറഞ്ഞു: ഞാൻ ലോകത്തിന്റെ പ്രകാശമാണ്. എന്നെ അനുഗമിക്കുന്നവൻ ഒരിക്കലും അന്ധകാരത്തിൽ നടക്കുകയില്ല. അവനു ജീവന്റെ പ്രകാശമുണ്ടായിരിക്കും.” യോഹന്നാൻ 8:12
ജീവിതത്തിൽ: ഈ വർഷത്തെ ഒരു ഇരുളിനെ കുമ്പസാരത്തിലേക്കു കൊണ്ടുവരിക.
“ഞങ്ങളുടെ ആയുസ്സിന്റെ ദിനങ്ങൾ എണ്ണാൻ ഞങ്ങളെ പഠിപ്പിക്കണമേ! ഞങ്ങളുടെ ഹൃദയം ജ്ഞാനപൂർണമാകട്ടെ!” സങ്കീർത്തനം 90:12
“അവന്റെ പൂർണതയിൽനിന്നു നാമെല്ലാം കൃപയ്ക്കുമേൽ കൃപ സ്വീകരിച്ചിരിക്കുന്നു. എന്തുകൊണ്ടെന്നാൽ, നിയമം മോശവഴി നൽകപ്പെട്ടു; കൃപയും സത്യവുമാകട്ടെ, യേശുക്രിസ്തുവഴി ഉണ്ടായി.” യോഹന്നാൻ 1:16–17
ജീവിതത്തിൽ: ഇന്നു രാത്രി സ്തോത്രഗീതത്തിൽ പങ്കെടുക്കുക.
കാലം ക്രിസ്തുവിനുള്ളതാണ്.
നന്ദിയോടെ വർഷം അവസാനിപ്പിക്കാം; മറിയത്തോടൊപ്പം പുതുവർഷം ആരംഭിക്കാം.
തീരുമാനം: ദൈവമാതാവായ മറിയത്തിന്റെ മഹോത്സവത്തിലെ ദിവ്യബലിയോടെ പുതുവർഷം ആരംഭിക്കുക.
പ്രിയരേ, വർഷത്തിന്റെ അവസാനദിവസം വിശുദ്ധ യോഹന്നാൻ എഴുതുന്നു: കുഞ്ഞുമക്കളേ, ഇത് അന്തിമമണിക്കൂറാണ്; അനേകം വ്യാജക്രിസ്തുമാർ വന്നിരിക്കുന്നു (1 യോഹ 2:18). ക്രിസ്തുവിന്റെ ആഗമനംമുതൽ ക്രൈസ്തവർക്ക് ഓരോ മണിക്കൂറും അന്തിമമണിക്കൂറാണ്: തീരുമാനത്തിന്റെയും ജാഗ്രതയുടെയും സമയം. എങ്കിലും യോഹന്നാൻ ഉറപ്പു നൽകുന്നു: പരിശുദ്ധനിൽനിന്നു നിങ്ങൾക്ക് അഭിഷേകം ലഭിച്ചിരിക്കുന്നു; നിങ്ങൾ സത്യം അറിയുന്നു (1 യോഹ 2:20).
സുവിശേഷം നമ്മെ ആരംഭത്തിലേക്കു കൊണ്ടുപോകുന്നു: ആദിയിൽ വചനമുണ്ടായിരുന്നു; വചനം ദൈവത്തോടുകൂടെയായിരുന്നു; വചനം ദൈവമായിരുന്നു. സമസ്തവും അവനിലൂടെ ഉണ്ടായി. അവനിൽ ജീവനുണ്ടായിരുന്നു; ആ ജീവൻ മനുഷ്യരുടെ പ്രകാശമായിരുന്നു (യോഹ 1:1–4).
ഒരു വർഷത്തിന്റെ അവസാനം, കാലംതന്നെ വചനത്തിലൂടെയാണ് ഉണ്ടായതെന്നു നാം ഓർക്കുന്നു. നമ്മുടെ വർഷങ്ങൾ അവനിൽ ആരംഭിച്ച് അവനിൽ അവസാനിക്കുന്നു. അവനാണ് ആൽഫയും ഒമേഗയും.
യോഹന്നാൻ തുടരുന്നു: വചനം മാംസമായി നമ്മുടെ ഇടയിൽ വസിച്ചു; നാം അവന്റെ മഹത്ത്വം ദർശിച്ചു. അവന്റെ പൂർണതയിൽനിന്നു നാമെല്ലാവരും കൃപയ്ക്കുമേൽ കൃപ സ്വീകരിച്ചിരിക്കുന്നു (യോഹ 1:14, 16). കൃപയ്ക്കുമേൽ കൃപ: അവസാനിക്കുന്ന വർഷത്തിന്റെ നല്ലൊരു സംഗ്രഹമാണിത്. ബുദ്ധിമുട്ടുകളിൽപ്പോലും ദൈവകൃപ നിലച്ചില്ല.
ഇന്നു രാത്രി അനേകർ പടക്കങ്ങളും ആഘോഷങ്ങളുമായി ആഘോഷിക്കും. അതു നല്ലതുതന്നെ. പക്ഷേ ദൈവത്തിനു നന്ദി പറയാനും ഈ വർഷത്തെ പാപങ്ങൾക്കു മാപ്പു ചോദിക്കാനും പുതുവർഷം അവനെ ഏല്പിക്കാനും സമയം കണ്ടെത്താം. പല ഇടവകകളും അർധരാത്രിയിൽ കൃതജ്ഞതാബലിയോ ആരാധനയോ നടത്തുന്നു.
നാളെ സഭ ദൈവമാതാവായ മറിയത്തെ ആഘോഷിക്കുകയും ലോകസമാധാനത്തിനായി പ്രാർഥിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അമ്മയുടെയും ശിശുവിന്റെയും കരങ്ങളിൽ പുതുവർഷം ആരംഭിക്കാം. കൃപയ്ക്കുമേൽ കൃപ: കർത്താവേ, ഈ വർഷത്തിനു നന്ദി. ആമേൻ.
കുഞ്ഞുങ്ങളേ, ഈ വർഷത്തെ എല്ലാ നന്മകൾക്കും ഇന്നു രാത്രി യേശുവിനു നന്ദി പറയൂ. അടുത്ത വർഷം മുഴുവൻ കൂടെയുണ്ടാകണമേ എന്ന് അവിടുത്തോടു പറയൂ!
ദൈവമേ, ഞങ്ങൾ അങ്ങയെ സ്തുതിക്കുന്നു; അങ്ങു കർത്താവാണെന്നു ഞങ്ങൾ ഏറ്റുപറയുന്നു. ഈ വർഷത്തെ ഓരോ കൃപയ്ക്കും നന്ദി; ഓരോ പാപവും ക്ഷമിക്കണമേ; വരാനിരിക്കുന്ന വർഷത്തിൽ ഞങ്ങളെ നയിക്കണമേ. അങ്ങയുടെ പൂർണതയിൽനിന്നു കൃപയ്ക്കുമേൽ കൃപ സ്വീകരിക്കാൻ ഞങ്ങളെ അനുവദിക്കണമേ. ആമേൻ.
കലണ്ടർവർഷത്തിന്റെ അവസാനദിവസം സഭ ഒരു അവസാനത്തെക്കുറിച്ചും ഒരു ആരംഭത്തെക്കുറിച്ചും വായിക്കുന്നു. ഇത് അവസാന മണിക്കൂറാണെന്നു പറയുന്ന യോഹന്നാൻ, ആവശ്യമുള്ളതെല്ലാം തന്റെ സമൂഹത്തിന് ഇപ്പോൾത്തന്നെ ഉണ്ടെന്ന് ഓർമിപ്പിക്കുന്നു: അഭിഷേകവും സത്യവും. സുവിശേഷം കാലത്തിനു മുമ്പിലേക്കു പോകുന്നു: ആദിയിൽ വചനമുണ്ടായിരുന്നു; പിന്നെ ചരിത്രത്തിലെ ഒരു ബിന്ദുവിലേക്ക് ഇറങ്ങിവരുന്നു: വചനം മാംസമായി. ഓരോ വർഷവും അവസാനിക്കുന്നു; വചനം അവസാനിക്കുന്നില്ല.
പശ്ചാത്തലം.
ലേഖനത്തിനു പിന്നിലെ പ്രതിസന്ധി ഇവിടെ തുറന്നുവരുന്നു. ഒരു കൂട്ടർ സമൂഹം വിട്ടുപോയി; അതിന്റെ ഗൗരവം യോഹന്നാൻ മറച്ചുവയ്ക്കുന്നില്ല. അദ്ദേഹത്തെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം അത് അവസാനകാലത്തിന്റെ അടയാളമാണ്. എങ്കിലും ശേഷിക്കുന്നവരെ ഭയപ്പെടുത്താനല്ല, ധൈര്യപ്പെടുത്താനാണ് അദ്ദേഹം എഴുതുന്നത്.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“കുഞ്ഞുങ്ങളേ, ഇത് അവസാന മണിക്കൂറാണ്. അന്തിക്രിസ്തു വരുന്നു എന്നു നിങ്ങൾ കേട്ടിട്ടുണ്ടല്ലോ. ഇപ്പോൾത്തന്നെ അനേകം വ്യാജക്രിസ്തുമാർ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.” (2:18)
ഗ്രീക്കിൽ രണ്ടിടത്തും അന്തിക്രിസ്തു എന്നാണ്; പി.ഒ.സി. രണ്ടാമത്തേതിനെ വ്യാജക്രിസ്തുമാർ എന്നു വ്യക്തമാക്കുന്നു. ഭാവിയിലെ ഒരു വ്യക്തിയെക്കാൾ, ക്രിസ്തുവിനെ നിഷേധിക്കുന്ന തന്റെ കാലത്തെ ആളുകളെക്കുറിച്ചാണ് യോഹന്നാന്റെ ചിന്ത.
“അവർ നമ്മുടെ കൂട്ടത്തിൽനിന്നാണു പുറത്തുപോയത്; അവർ നമുക്കുള്ളവരായിരുന്നില്ല.” (2:19)
വിഭജിക്കപ്പെട്ട സഭയുടെ വേദന പഴയ വേദനയാണ്. തന്റെ സമൂഹത്തിലെ ഒരു പ്രതിസന്ധിയെക്കുറിച്ചാണ് യോഹന്നാൻ എഴുതിയത്. മറ്റു സഭകളിലെ ക്രൈസ്തവരെ വിധിക്കാനുള്ള അവകാശം ഇതു നമുക്കു നൽകുന്നില്ല; രണ്ടാം വത്തിക്കാൻ കൗൺസിൽ അവരെ സഹോദരങ്ങൾ എന്നു വിളിക്കുന്നു (യൂണിത്താത്തിസ് റെദിന്തെഗ്രാസിയോ 3).
“പരിശുദ്ധനായവൻ നിങ്ങളെ അഭിഷേകം ചെയ്തിട്ടുണ്ടെന്നു നിങ്ങൾക്കറിയാമല്ലോ.” (2:20)
പാഠത്തെക്കുറിച്ച് ഒരു കുറിപ്പ്. പുരാതനമായ ചില കൈയെഴുത്തുപ്രതികൾ നിങ്ങളെല്ലാവരും അറിയുന്നു എന്നും (എൻ.ആർ.എസ്.വി. ഇതു പിന്തുടരുന്നു), മറ്റു ചിലവ് നിങ്ങൾ എല്ലാം അറിയുന്നു എന്നും (ലത്തീൻ വുൾഗാത്ത) വായിക്കുന്നു. ആദ്യത്തേത് യോഹന്നാന്റെ ആശയത്തിനു ചേരുന്നതായി തോന്നുന്നു: ചിലർ അവകാശപ്പെട്ടിരിക്കാവുന്നതുപോലെ അറിവ് ഒരു പ്രത്യേക വിഭാഗത്തിനുള്ളതല്ല, അഭിഷിക്തരായ എല്ലാവർക്കുമുള്ളതാണ്.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
ക്രിസ്തുവിന്റെ രണ്ടാം വരവിനു മുമ്പ് സഭ ഒരു അന്തിമപരീക്ഷയിലൂടെ കടന്നുപോകുമെന്നും പരമമായ മതവഞ്ചന അന്തിക്രിസ്തുവിന്റേതാണെന്നും മതബോധനഗ്രന്ഥം പഠിപ്പിക്കുന്നു (CCC 675). ചരിത്രത്തിനുള്ളിൽ സാക്ഷാത്കരിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു രക്ഷാകാലത്തെക്കുറിച്ചുള്ള വ്യാജപ്രതീക്ഷകൾക്കെതിരേ മുന്നറിയിപ്പു നൽകുന്നു (CCC 676). ക്രിസ്തുവിന്റെ അഭിഷേകത്തിലെ പങ്കാളിത്തത്തിന്റെ അടയാളമായി കത്തോലിക്കർ മാമ്മോദീസായ്ക്കുശേഷവും സ്ഥൈര്യലേപനത്തിലും വിശുദ്ധ തൈലംകൊണ്ട് അഭിഷിക്തരാകുന്നു (CCC 1241, 1294).
പശ്ചാത്തലം.
നാലാം സുവിശേഷം തുറക്കുന്ന ഈ വാക്യങ്ങൾ ക്രിസ്മസ്ദിനത്തിലെ പകൽ ദിവ്യബലിയുടെ സുവിശേഷവുമാണ്. ഇവയുടെ കാവ്യരൂപം കാരണം, ഇതൊരു ഗീതമായിരുന്നുവെന്നും അതിൽ സ്നാപകയോഹന്നാനെക്കുറിച്ചുള്ള വാക്യങ്ങൾ (6–8, 15) സുവിശേഷകൻ ചേർത്തുവെന്നും പല പണ്ഡിതരും കരുതുന്നു. ആദ്യവാക്കുകൾ ഉൽപത്തി 1:1-നെ പ്രതിധ്വനിക്കുന്നു. ഒരു പുതിയ സൃഷ്ടിയെക്കുറിച്ചാണു പറയുന്നത്.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“ആദിയിൽ വചനമുണ്ടായിരുന്നു; വചനം ദൈവത്തോടുകൂടെയായിരുന്നു; വചനം ദൈവമായിരുന്നു.” (1:1)
മൂന്നു ചെറുവാക്യങ്ങൾ: വചനത്തിന്റെ നിത്യത, പിതാവിൽനിന്നുള്ള വ്യതിരിക്തത, ദൈവത്വം. നിഖ്യാ കൗൺസിലിന്റെ പിൽക്കാല പ്രബോധനം മുഴുവൻ ഇവിടെ വിത്തായി കിടക്കുന്നു.
“വചനം മാംസമായി നമ്മുടെയിടയിൽ വസിച്ചു.” (1:14)
ആമുഖത്തിന്റെ കേന്ദ്രവും ക്രിസ്മസിന്റെ കാരണവും. കൃപയും സത്യവും എന്നത്, പുറപ്പാട് 34:6-ലെ ഹെസെദ്, എമെത്ത് (അചഞ്ചലസ്നേഹവും വിശ്വസ്തതയും) എന്ന ഹീബ്രു ജോടിയുടെ പ്രതിധ്വനിയാകാം.
“ദൈവത്തെ ആരും ഒരിക്കലും കണ്ടിട്ടില്ല. പിതാവുമായി ഗാഢബന്ധം പുലർത്തുന്ന ദൈവംതന്നെയായ ഏകജാതനാണ് അവിടുത്തെ വെളിപ്പെടുത്തിയത്.” (1:18)
പാഠത്തെക്കുറിച്ച് ഒരു കുറിപ്പ്. ഏറ്റവും പഴയ ഗ്രീക്ക് കൈയെഴുത്തുപ്രതികൾ ദൈവംതന്നെയായ ഏകജാതൻ എന്നു വായിക്കുന്നു; എൻ.ആർ.എസ്.വി.യും പി.ഒ.സി.യും ഇതു പിന്തുടരുന്നു. മറ്റു പലതും ഏകജാതനായ പുത്രൻ എന്നു വായിക്കുന്നു. ഏതായാലും പുത്രൻ മാത്രമാണ് പിതാവിനെ വെളിപ്പെടുത്തുന്നത്; യേശുവിൽ നാം പിതാവിനെ കാണുന്നു (യോഹന്നാൻ 14:9).
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
വചനം മാംസമായത് എന്തിനെന്ന് മതബോധനഗ്രന്ഥം ഒരു ഭാഗംതന്നെ നീക്കിവയ്ക്കുന്നു: ദൈവവുമായി അനുരഞ്ജിപ്പിച്ചു നമ്മെ രക്ഷിക്കാൻ, ദൈവസ്നേഹം നാം അറിയാൻ, വിശുദ്ധിയുടെ മാതൃകയാകാൻ, ദൈവസ്വഭാവത്തിൽ നമ്മെ പങ്കാളികളാക്കാൻ (CCC 456–460). വിശുദ്ധ അത്തനാസിയൂസിനെ അത് ഉദ്ധരിക്കുന്നു: നാം ദൈവമാകേണ്ടതിന് ദൈവപുത്രൻ മനുഷ്യനായി (CCC 460). റോമൻ ദിവ്യബലിയുടെ പഴയ രൂപത്തിൽ മിക്കവാറും എല്ലാ ദിവ്യബലിയുടെയും അവസാനം അന്ത്യസുവിശേഷമായി ഈ വാക്യങ്ങൾ വായിച്ചിരുന്നു. ത്രിസന്ധ്യാജപം ദിവസം മൂന്നുവട്ടം വാക്യം 14 ആവർത്തിക്കുന്നു.
അവൻ സ്വജനത്തിന്റെ അടുത്തേക്കു വന്നു; എന്നാൽ, അവർ അവനെ സ്വീകരിച്ചില്ല (1:11). ഇതു യഹൂദജനത്തിനെതിരേയുള്ള കുറ്റാരോപണമാണോ?
അല്ല. ദൈവത്തിനുനേരേ സ്വയം അടയ്ക്കുന്ന ഓരോ മനുഷ്യഹൃദയത്തിന്റെയും നാടകമാണ് ഇതു വിവരിക്കുന്നത്; അവിടുത്തെ സ്വീകരിച്ചവരെക്കുറിച്ച് ഇതേ അധ്യായം തുടർന്നു പറയുന്നു. മറിയവും ജോസഫും സ്നാപകയോഹന്നാനും അപ്പസ്തോലന്മാരും എല്ലാം യഹൂദരായിരുന്നു. യഹൂദജനത്തെ മൊത്തമായി കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നതിനെ സഭ തള്ളിക്കളയുന്നു (നോസ്ത്ര ഏത്താത്തെ 4; CCC 597).
314 മുതൽ 335 വരെ മാർപാപ്പയായിരുന്ന വിശുദ്ധ സിൽവെസ്റ്റർ ഒന്നാമന്റെ ഐച്ഛികസ്മരണ ഇന്നാണ്; മതപീഡനങ്ങൾ അവസാനിച്ച വർഷങ്ങളിൽ അദ്ദേഹം സഭയെ നയിച്ചു. വൈകുന്നേരം ദൈവമാതാവായ മറിയത്തിന്റെ മഹോത്സവത്തിന്റെ ജാഗരണദിവ്യബലി അർപ്പിക്കപ്പെടുന്നു. വർഷത്തിന്റെ അവസാനദിവസം നന്ദിയർപ്പിച്ച് തെ ദേവും പാടുന്നത് ലത്തീൻസഭയിലെ ഒരു പഴയ പതിവാണ്; ഇന്ന് അതിന്റെ പൊതുവായ ആലാപനത്തിൽ പങ്കെടുക്കുന്നവർക്ക്, സാധാരണ വ്യവസ്ഥകളോടെ, സഭ പൂർണദണ്ഡവിമോചനം നൽകുന്നു.