27 ജനുവരി 2027 · ലത്തീൻ റീത്ത്
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുകകൂടാതെ: സീറോ മലങ്കര റീത്ത് · സീറോ മലബാർ റീത്ത് · English
“നല്ല മണ്ണിൽ വിതയ്ക്കപ്പെട്ട വിത്താകട്ടെ, വചനം ശ്രവിക്കുകയും സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവരാണ്. അവർ മുപ്പതുമേനിയും അറുപതുമേനിയും നൂറുമേനിയും ഫലം പുറപ്പെടുവിക്കുന്നു.” മർക്കോസ് 4:20
പാപങ്ങളെ ഒരിക്കലും നീക്കാൻ കഴിയാത്ത അതേ ബലികൾ ദിവസംതോറും വീണ്ടും വീണ്ടും അർപ്പിച്ചുകൊണ്ടു നിൽക്കുന്ന പഴയ ഉടമ്പടിയിലെ പുരോഹിതന്മാരെ, പാപങ്ങൾക്കായി എന്നേക്കുമായി ഏക ബലി അർപ്പിച്ചശേഷം ദൈവത്തിന്റെ വലത്തുഭാഗത്ത് ഉപവിഷ്ടനായ ക്രിസ്തുവുമായി ഹെബ്രായലേഖനം താരതമ്യം ചെയ്യുന്നു. ഇരിക്കുന്ന പുരോഹിതൻ തന്റെ ജോലി പൂർത്തിയാക്കിയിരിക്കുന്നു. ഏക ബലിയാൽ വിശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്നവരെ അവൻ എന്നേക്കുമായി പരിപൂർണരാക്കിയിരിക്കുന്നു. ജറെമിയാവഴിയുള്ള ദൈവത്തിന്റെ വാഗ്ദാനം നിറവേറുന്നു: അവരുടെ പാപങ്ങളും അകൃത്യങ്ങളും ഞാൻ ഇനി ഓർക്കുകയില്ല. ദിവ്യബലി ഈ ബലി ആവർത്തിക്കുന്നില്ല; ആ ഏകബലിയെ സന്നിഹിതമാക്കുന്നു.
സുവിശേഷത്തിൽ യേശു ഒരു വള്ളത്തിലിരുന്നു പഠിപ്പിക്കുന്നു; ആദ്യത്തെ വലിയ ഉപമ വിതക്കാരന്റേതാണ്. വിത്തു വഴിയരികിലും പാറമേലും മുള്ളുകൾക്കിടയിലും നല്ല നിലത്തും വീഴുന്നു. യേശു വിശദീകരിക്കുന്നു: സാത്താൻ വചനം എടുത്തുകളയുന്നു; ക്ലേശം ആഴമില്ലാത്തവരെ വീഴ്ത്തുന്നു; ലൗകികചിന്തകളും ധനത്തിന്റെ വശീകരണവും മറ്റു വസ്തുക്കളോടുള്ള ആഗ്രഹങ്ങളും കടന്നുവന്ന് വചനത്തെ ഞെരുക്കുന്നു. എന്നാൽ നല്ല നിലത്തുള്ളവർ വചനം കേട്ടു സ്വീകരിച്ച് ഫലം പുറപ്പെടുവിക്കുന്നു. ഉർസുലൈൻ സഭയുടെ സ്ഥാപകയായ വിശുദ്ധ ആഞ്ചല മെരീച്ചി പെൺകുട്ടികളെ വിശ്വാസം പഠിപ്പിക്കാൻ ജീവിതം സമർപ്പിച്ചു; യുവഹൃദയങ്ങളിൽ വചനം വിതച്ചു. നല്ല നിലവും നല്ല വിതക്കാരുമാകുകയാണ് നമ്മുടെ ദൗത്യം.
വിഷയം: “നല്ല മണ്ണിൽ വിതയ്ക്കപ്പെട്ട വിത്താകട്ടെ, വചനം ശ്രവിക്കുകയും സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവരാണ്. അവർ മുപ്പതുമേനിയും അറുപതുമേനിയും നൂറുമേനിയും ഫലം പുറപ്പെടുവിക്കുന്നു.”
ക്രിസ്തുവിന്റെ ഏക ബലിയും നമ്മുടെ ഹൃദയങ്ങളുടെ നിലവും.
“കർത്താവു ശപഥംചെയ്തു: മെൽക്കിസെദെക്കിന്റെ ക്രമമനുസരിച്ചു നീ എന്നേക്കും പുരോഹിതനാകുന്നു, അതിനു മാറ്റമുണ്ടാവുകയില്ല.” സങ്കീർത്തനം 110:4
“വിശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടവരെ അവൻ ഏകബലിസമർപ്പണംവഴി എന്നേക്കുമായി പരിപൂർണരാക്കിയിരിക്കുന്നു.” ഹെബ്രായർ 10:14
ജീവിതത്തിൽ: ദിവ്യബലി കാൽവരിയെ സന്നിഹിതമാക്കുന്നുവെന്ന അറിവോടെ ഈ ആഴ്ച അതിൽ പങ്കെടുക്കുക.
“സമ്പത്തു നേടാൻ അമിതാധ്വാനം ചെയ്യരുത്, അതിൽനിന്ന് ഒഴിഞ്ഞുനിൽക്കാൻവേണ്ടവിവേകം കാണിക്കുക.” സുഭാഷിതങ്ങൾ 23:4
“എന്നാൽ, ലൗകിക വ്യഗ്രതയും ധനത്തിന്റെ ആകർഷണവും മറ്റു വസ്തുക്കൾക്കുവേണ്ടിയുള്ള ആഗ്രഹവും അവരിൽ കടന്നുകൂടി വചനത്തെ ഞെരുക്കുകയും അതു ഫലശൂന്യമാവുകയും ചെയ്യുന്നു.” മർക്കോസ് 4:19
ജീവിതത്തിൽ: തിരുവെഴുത്തിന് ഇടം നൽകാൻ സ്ക്രീൻ സമയം കുറയ്ക്കുക.
“മഴയും മഞ്ഞും ആകാശത്തുനിന്നും വരുന്നു; അങ്ങോട്ടു മടങ്ങാതെ ഭൂമിയെ നനയ്ക്കുന്നു. അതു സസ്യങ്ങൾ മുളപ്പിച്ച് ഫലം നൽകി, വിതയ്ക്കാൻ വിത്തും ഭക്ഷിക്കാൻ ആഹാരവും ലഭ്യമാക്കുന്നു. എന്റെ അധരങ്ങളിൽനിന്നു പുറപ്പെടുന്ന വാക്കും അങ്ങനെതന്നെ. ഫലരഹിതമായി അതു തിരിച്ചുവരില്ല; എന്റെ ഉദ്ദേശ്യം അതു നിറവേറ്റും; ഞാൻ ഏൽപ്പിക്കുന്ന കാര്യം വിജയപ്രദമായി ചെയ്യും.” ഏശയ്യാ 55:10–11
“നല്ല മണ്ണിൽ വിതയ്ക്കപ്പെട്ട വിത്താകട്ടെ, വചനം ശ്രവിക്കുകയും സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവരാണ്. അവർ മുപ്പതുമേനിയും അറുപതുമേനിയും നൂറുമേനിയും ഫലം പുറപ്പെടുവിക്കുന്നു.” മർക്കോസ് 4:20
ജീവിതത്തിൽ: വിശുദ്ധ ആഞ്ചല ചെയ്തതുപോലെ ഒരു യുവാവുമായി ഒരു വാക്യം പങ്കുവയ്ക്കുക.
ക്രിസ്തുവിന്റെ ബലി പൂർണമാണ്; അവന്റെ വചനം വിതയ്ക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
നമുക്കു നല്ല നിലവും നല്ല വിതക്കാരുമാകാം.
തീരുമാനം: ഈ ആഴ്ച എല്ലാ പ്രഭാതത്തിലും അന്നത്തെ സുവിശേഷം വായിക്കുക.
പ്രിയരേ, പഴയ പുരോഹിതന്മാർ പാപങ്ങളെ ഒരിക്കലും നീക്കാൻ കഴിയാത്ത അതേ ബലികൾ ദിവസംതോറും വീണ്ടും വീണ്ടും അർപ്പിച്ചുകൊണ്ടു നിന്നുവെന്ന് ഹെബ്രായലേഖനം പറയുന്നു. എന്നാൽ ക്രിസ്തു പാപങ്ങൾക്കുവേണ്ടി എന്നേക്കുമായി ഏക ബലി അർപ്പിച്ച് ദൈവത്തിന്റെ വലത്തുഭാഗത്ത് ഉപവിഷ്ടനായി (ഹെബ്രാ 10:11–12).
ഇരിക്കുന്ന പുരോഹിതൻ തന്റെ ജോലി പൂർത്തിയാക്കിയിരിക്കുന്നു. ഏക ബലിയാൽ വിശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്നവരെ അവൻ എന്നേക്കുമായി പരിപൂർണരാക്കിയിരിക്കുന്നു (ഹെബ്രാ 10:14). ദിവ്യബലി ഈ ഏകബലിയെ നമുക്കായി സന്നിഹിതമാക്കുന്നു.
സുവിശേഷത്തിൽ യേശു വിതക്കാരനെക്കുറിച്ചു പറയുന്നു. ചില വിത്തുകൾ മുള്ളുകളാൽ ഞെരുക്കപ്പെടുന്നു: ലൗകികചിന്തകളും ധനത്തിന്റെ വശീകരണവും മറ്റു വസ്തുക്കളോടുള്ള ആഗ്രഹങ്ങളും (മർക്കോ 4:19). എന്നാൽ നല്ല നിലത്ത് വചനം മുപ്പതും അറുപതും നൂറും മേനി ഫലം പുറപ്പെടുവിക്കുന്നു.
വിശുദ്ധ ആഞ്ചല മെരീച്ചി പെൺകുട്ടികളുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ വചനം വിതച്ചു. നമുക്കു മുള്ളുകൾ നീക്കാം, നല്ല നിലമാകാം, മറ്റുള്ളവർക്കായി വചനം വിതയ്ക്കാം. ആമേൻ.
കുഞ്ഞുങ്ങളേ, നമ്മുടെ ഹൃദയങ്ങൾ മണ്ണുപോലെയാണെന്നു യേശു പറയുന്നു. നാം ദൈവവചനം കേട്ട് അതു ചെയ്യുമ്പോൾ അതു വലിയൊരു ചെടിപോലെ വളരുന്നു!
കർത്താവായ യേശുവേ, അങ്ങയുടെ ഏക ബലിയാൽ വിശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്നവരെ അങ്ങു പരിപൂർണരാക്കിയിരിക്കുന്നു. ആകുലതയുടെയും ധനത്തിന്റെയും മുള്ളുകളിൽനിന്നു വിമുക്തമായി ഞങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങളെ അങ്ങയുടെ വചനത്തിനു നല്ല നിലമാക്കണമേ; വിശുദ്ധ ആഞ്ചല മെരീച്ചിയുടെ പ്രാർഥനയാൽ യുവജനങ്ങൾക്കായി അങ്ങയുടെ വചനം വിതയ്ക്കുന്നവരാക്കണമേ. ആമേൻ.
പരസ്പരം വിരുദ്ധമെന്നു തോന്നുന്ന രണ്ടു കാര്യങ്ങളാണ് ഇന്നത്തെ വായനകളിൽ. ക്രിസ്തുവിന്റെ പ്രവൃത്തി പൂർത്തിയായി എന്നു ഹെബ്രായലേഖനം പറയുന്നു: ഒരേയൊരു ബലി, അതിനുശേഷം അവിടുന്ന് ഉപവിഷ്ടനായി. വചനം ഇന്നും വിതയ്ക്കപ്പെടുന്നുവെന്നും അതു വീഴുന്ന മണ്ണിനെ ആശ്രയിച്ചാണു പലതും എന്നും മർക്കോസ് പറയുന്നു. ക്രിസ്തു ചെയ്തതു പൂർണമാണ്; അത് ആവർത്തിക്കേണ്ടതില്ല. അതു നാം സ്വീകരിക്കുന്നതിന് ഒരു ജീവിതകാലം വേണം. ഏകം, വചനം, കേൾവി എന്നിവയാണ് ഇന്നത്തെ താക്കോൽവാക്കുകൾ. ദൈവത്തിന്റെ വലത്തുഭാഗത്ത് ഉപവിഷ്ടനായ ക്രിസ്തുവിനെക്കുറിച്ചു പറയുമ്പോൾ ഹെബ്രായലേഖനം ആശ്രയിക്കുന്നത്, ഇന്നത്തെ പ്രതിവചനസങ്കീർത്തനമായ 110-നെത്തന്നെയാണ്.
പശ്ചാത്തലം.
പ്രധാനപുരോഹിതനായ ക്രിസ്തുവിനെക്കുറിച്ചുള്ള ഹെബ്രായലേഖനത്തിലെ നീണ്ട വാദം (7–10 അധ്യായങ്ങൾ) ഇവിടെ അവസാനിക്കുന്നു. പഴയ ഉടമ്പടിയിലെ ബലികളെയും ക്രിസ്തുവിന്റെ സമർപ്പണത്തെയും താരതമ്യം ചെയ്ത ഗ്രന്ഥകർത്താവ്, ആ വാദം മുഴുവൻ ഒരൊറ്റ ചിത്രത്തിൽ ഒതുക്കുന്നു: നിൽക്കുന്ന പുരോഹിതനും ഇരിക്കുന്ന പുരോഹിതനും.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“പാപങ്ങളകറ്റാൻ കഴിവില്ലാത്ത ബലികൾ ആവർത്തിച്ചർപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ഓരോ പുരോഹിതനും ഓരോ ദിവസവും ശുശ്രൂഷ ചെയ്യുന്നു. എന്നാൽ, അവനാകട്ടെ പാപങ്ങൾക്കുവേണ്ടി എന്നേക്കുമായുള്ള ഏക ബലി അർപ്പിച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, ദൈവത്തിന്റെ വലത്തുഭാഗത്ത് ഉപവിഷ്ടനായി.” (10:11–12)
ഗ്രീക്ക് പാഠത്തിൽ പുരോഹിതൻ “നിൽക്കുന്നു”; ക്രിസ്തു “ഇരിക്കുന്നു”. നിൽക്കുന്നവൻ ഇനിയും ശുശ്രൂഷയിലാണ്. ഇരിക്കുന്നവൻ തന്റെ ജോലി തീർത്തവനാണ്; ദൈവത്തിന്റെ വലത്തുഭാഗത്താകുമ്പോൾ അതു രാജത്വവുമാണ്. സങ്കീർത്തനം 110:1-ൽനിന്നാണ് ഈ വാക്കുകൾ.
“വിശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടവരെ അവൻ ഏകബലിസമർപ്പണംവഴി എന്നേക്കുമായി പരിപൂർണരാക്കിയിരിക്കുന്നു.” (10:14)
ക്രൈസ്തവജീവിതത്തിന്റെ രണ്ടു വശങ്ങളും ഈ വാക്യത്തിലുണ്ട്: ക്രിസ്തു ഒരിക്കൽ ചെയ്തതും നമ്മിൽ ഇപ്പോഴും നടന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതും.
“അവിടുന്നു തുടരുന്നു: അവരുടെ ദുഷ്പ്രവൃത്തികളും പാപങ്ങളും ഞാനിനി ഒരു കാരണവശാലും ഓർമിക്കുകയില്ല.” (10:17)
ജറെമിയായുടെ വാഗ്ദാനം മുഴുവൻ എട്ടാം അധ്യായത്തിൽ (8:8–12) ഉദ്ധരിച്ച ലേഖനം, ഇവിടെ അതിന്റെ കാതലായ രണ്ടു വരികൾ മാത്രം ഓർമിപ്പിക്കുന്നു. പുതിയ ഉടമ്പടി ഹൃദയത്തെ സ്പർശിക്കുന്നു; ദൈവത്തിന്റെ പാപമോചനം പൂർണമാണ്.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
ക്രിസ്തുവിന്റെ രക്ഷാകരബലി അനന്യവും എന്നേക്കുമായി ഒരിക്കൽ പൂർത്തിയാക്കപ്പെട്ടതുമാണെന്നും, എങ്കിലും സഭയുടെ ദിവ്യകാരുണ്യബലിയിൽ അതു സന്നിഹിതമാകുന്നുവെന്നും മതബോധനഗ്രന്ഥം പഠിപ്പിക്കുന്നു (CCC 1545). അതിനാൽ ദിവ്യബലി കുരിശിനോട് ഒന്നും കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നില്ല; അതിനെ ആവർത്തിക്കുന്നുമില്ല. ബലിവസ്തു ഒന്നുതന്നെയാണ്, അർപ്പിക്കുന്ന രീതിയിൽ മാത്രമാണു വ്യത്യാസം എന്നു ത്രെന്തോസ് കൗൺസിൽ പറയുന്നു (CCC 1367). പഴയ ബലികളെക്കുറിച്ചു വായിക്കുമ്പോൾ ഓർക്കുക: ക്രിസ്തുവിനെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു ക്രൈസ്തവപ്രസംഗകന്റെ വാദമാണിത്. ഇസ്രായേലുമായുള്ള ദൈവത്തിന്റെ ഉടമ്പടി ഒരിക്കലും പിൻവലിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല; സഭ അതിനെ ആദരിക്കുന്നു (CCC 121, 839).
പശ്ചാത്തലം.
മർക്കോസിന്റെ സുവിശേഷത്തിലെ യേശുവിന്റെ ആദ്യത്തെ നീണ്ട പ്രബോധനഭാഗമാണിത് (4:1–34). യേശുവിനോടു പലരും പലവിധത്തിൽ പ്രതികരിക്കുന്നതു മൂന്നാം അധ്യായത്തിൽ നാം കണ്ടു: ചിലർ വിശ്വാസത്തോടെ, ചിലർ സംശയത്തോടെ. ഇപ്പോൾ, ഗുരുവിനെപ്പോലെ വഞ്ചിയിൽ ഇരുന്നുകൊണ്ട്, കരയിലെ ജനത്തോട് അവിടുന്ന് ഒരു കഥ പറയുന്നു. ഒരേ വചനം എന്തുകൊണ്ടു വ്യത്യസ്തഫലങ്ങൾ നൽകുന്നു എന്ന് അതു വിശദീകരിക്കുന്നു.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“കേൾക്കുവിൻ, ഒരു വിതക്കാരൻ വിതയ്ക്കാൻ പുറപ്പെട്ടു.” (4:3)
ഉപമയുടെ ആദ്യവാക്ക് ഒരു കല്പനയാണ്. നാം എങ്ങനെ കേൾക്കുന്നു എന്നതിനെ ചുറ്റിയാണ് ഈ അധ്യായം മുഴുവൻ.
“ശേഷിച്ചവിത്തുകൾ നല്ല മണ്ണിൽ പതിച്ചു. അവ തഴച്ചുവളർന്ന്, മുപ്പതുമേനിയും അറുപതുമേനിയും നൂറുമേനിയും ഫലം …” (4:8)
മൂന്നുതരം നഷ്ടങ്ങൾക്കുശേഷം മൂന്നുതരം വിളവ്. നൂറുമേനി ഉൽപത്തി 26:12-ൽ ഇസഹാക്കിനു ലഭിച്ച വിളവാണ്; ദൈവാനുഗ്രഹത്തിന്റെ അടയാളം. നഷ്ടം കണ്ടു വിതക്കാരൻ നിരാശനാകുന്നില്ല. വിളവ് നഷ്ടത്തെക്കാൾ വലുതാണ്.
“എന്നാൽ, ലൗകിക വ്യഗ്രതയും ധനത്തിന്റെ ആകർഷണവും മറ്റു വസ്തുക്കൾക്കുവേണ്ടിയുള്ള ആഗ്രഹവും അവരിൽ കടന്നുകൂടി വചനത്തെ ഞെരുക്കുകയും അതു ഫലശൂന്യമാവുകയും ചെയ്യുന്നു.” (4:19)
മുൾച്ചെടികളാണ് ഏറ്റവും സാധാരണമായ അപകടം. ഇവിടെ ആരും വചനം തള്ളിക്കളയുന്നില്ല. അതു തിരക്കിനിടയിൽ ഞെരുങ്ങിപ്പോകുന്നു എന്നേയുള്ളൂ.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
ധനം മുള്ളാണെന്നു താൻ പറഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ ആരും വിശ്വസിക്കുമായിരുന്നില്ല; എന്നാൽ, അവ വ്യഗ്രതകൊണ്ട് ആത്മാവിനെ കുത്തിനോവിക്കുന്നതിനാൽ കർത്താവുതന്നെ അങ്ങനെ പറയുന്നു എന്ന് ഈ ഉപമയെക്കുറിച്ചു പ്രസംഗിക്കുമ്പോൾ മഹാനായ വിശുദ്ധ ഗ്രിഗറി പറയുന്നു (ആശയം). ദൈവവചനത്തിന്റെയും ക്രിസ്തുവിന്റെ ശരീരത്തിന്റെയും ഒരേ മേശയിൽനിന്നു സഭ ജീവന്റെ അപ്പം സ്വീകരിക്കുന്നു എന്നു രണ്ടാം വത്തിക്കാൻ കൗൺസിൽ പറയുന്നു (ദേയി വെർബും 21). അതിനാൽ ഓരോ വചനശുശ്രൂഷയും ഒരു വിതയാണ്; വചനപ്രഘോഷണവും അതിനുശേഷമുള്ള നിശ്ശബ്ദതയും മണ്ണൊരുക്കലിന്റെ ഭാഗമാണ്.
ആളുകൾ മനസ്സിലാക്കാതിരിക്കാനും മോചനം പ്രാപിക്കാതിരിക്കാനുമാണോ യേശു ഉപമകൾ പറഞ്ഞത് (4:12)?
കേൾക്കാൻ വിസമ്മതിക്കുന്ന ഒരു ജനത്തിലേക്കു ദൈവം പ്രവാചകനെ അയയ്ക്കുന്ന ഏശയ്യാ 6:9–10 ആണ് യേശു ഉദ്ധരിക്കുന്നത്. ഒന്നും ദൈവത്തിന്റെ പദ്ധതിക്കു പുറത്തല്ലാത്തതിനാൽ, ദുഃഖകരമായ ഒരു ഫലത്തെപ്പോലും ദൈവോദ്ദേശ്യംപോലെ ബൈബിൾ പലപ്പോഴും പറയാറുണ്ട്. ആരും നശിക്കണമെന്നു ദൈവം ആഗ്രഹിക്കുന്നു എന്ന് ഇതിന് അർഥമില്ല. ഉപമകൾ എല്ലാവരെയും രാജ്യത്തിന്റെ വിരുന്നിലേക്കു ക്ഷണിക്കുകയും ഒരു തീരുമാനം ആവശ്യപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു; “പുറത്തു” നിൽക്കുന്നവർക്ക് എല്ലാം കടങ്കഥയായി തുടരുന്നു എന്നു മതബോധനഗ്രന്ഥം വിശദീകരിക്കുന്നു (CCC 546). ശിഷ്യന്മാർക്കും മനസ്സിലാകുന്നില്ല; എങ്കിലും അവർ തള്ളപ്പെടുന്നില്ല. അവർ അടുത്തുനിന്നു ചോദിക്കുന്നു.