4 ഫെബ്രുവരി 2027 · ലത്തീൻ റീത്ത്
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുകകൂടാതെ: സീറോ മലബാർ റീത്ത് · സീറോ മലങ്കര റീത്ത് · English
“അവൻ ഗ്രാമപ്രദേശങ്ങളിൽ ചുറ്റിസഞ്ച രിച്ച്, പഠിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. അവൻ തന്റെ പന്ത്രണ്ടുപേരെ അടുത്തു വിളിച്ച് രണ്ടുപേരെ വീതം അയയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി. അശുദ്ധാത്മാക്കളുടെമേൽ അവർക്ക് അ ധികാരവും കൊടുത്തു. അവൻ കൽപിച്ചു:” മർക്കോസ് 6:7
ഹെബ്രായലേഖനം രണ്ടു മലകളെ താരതമ്യം ചെയ്യുന്നു. സീനായിൽ ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നിയിലും കാർമേഘത്തിലും അന്ധകാരത്തിലും കൊടുങ്കാറ്റിലും കാഹളധ്വനിയിലുമാണ് ഇസ്രായേൽ ദൈവത്തെ കണ്ടുമുട്ടിയത്; ഞാൻ ഭയന്നു വിറയ്ക്കുന്നു എന്നു മോശപോലും പറയുമാറ് ആ കാഴ്ച ഭയാനകമായിരുന്നു. എന്നാൽ ക്രിസ്ത്യാനികൾ വന്നിരിക്കുന്നത് മറ്റൊരിടത്തേക്കാണ്: സീയോൻമലയിലേക്കും ജീവിക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ നഗരമായ സ്വർഗീയ ജറുസലേമിലേക്കും, ഉത്സവത്തിനായി സമ്മേളിച്ചിരിക്കുന്ന അസംഖ്യം ദൂതന്മാരിലേക്കും, സ്വർഗത്തിൽ പേരെഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ആദ്യജാതരുടെ സഭയിലേക്കും, പുതിയ ഉടമ്പടിയുടെ മധ്യസ്ഥനായ യേശുവിലേക്കും, ആബേലിന്റെ രക്തത്തെക്കാൾ ശ്രേഷ്ഠമായി സംസാരിക്കുന്ന തളിക്കപ്പെട്ട രക്തത്തിലേക്കും. ആബേലിന്റെ രക്തം പ്രതികാരത്തിനായി നിലവിളിച്ചു; യേശുവിന്റെ രക്തം ക്ഷമ ഉച്ചരിക്കുന്നു. ഓരോ ദിവ്യബലിയിലും സംഭവിക്കുന്നത് ഇതാണ്: സ്വർഗത്തിന്റെ ഉത്സവത്തിൽ ദൂതന്മാരോടും വിശുദ്ധരോടുമൊപ്പം നാം നിൽക്കുന്നു.
സുവിശേഷത്തിൽ യേശു പന്ത്രണ്ടുപേരെ അടുത്തു വിളിച്ച്, അശുദ്ധാത്മാക്കളുടെമേൽ അധികാരം നൽകി, ഈരണ്ടുപേരായി അയയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി. സാക്ഷ്യം ഒരിക്കലും ഒറ്റയ്ക്കല്ലാത്തതിനാൽ അവർ ജോടികളായി പോകുന്നു. അവർ ഭാരമില്ലാതെ യാത്ര ചെയ്യുന്നു: ഒരു വടിയല്ലാതെ യാത്രയ്ക്ക് അപ്പമോ സഞ്ചിയോ അരപ്പട്ടയിൽ പണമോ ഒന്നും എടുക്കരുത്. ദൈവത്തിലും തങ്ങളെ സ്വീകരിക്കുന്നവരുടെ ആതിഥ്യത്തിലും അവർ ആശ്രയിക്കുന്നു. അവരുടെ സന്ദേശം ലളിതമാണ്: എല്ലാവരും പശ്ചാത്തപിക്കണം. അവരുടെ പ്രവൃത്തികൾ രാജ്യത്തിന്റെ അടയാളങ്ങളാണ്: അവർ അനേകം പിശാചുക്കളെ പുറത്താക്കി; അനേകം രോഗികളെ എണ്ണ പൂശി സുഖപ്പെടുത്തി. ആ അഭിഷേകത്തിൽ രോഗീലേപനകൂദാശയുടെ ആരംഭം സഭ കാണുന്നു. ദൗത്യം കുറച്ചുപേരുടെ മാത്രം അവകാശമല്ല; മാമ്മോദീസാ സ്വീകരിച്ച ഓരോ ക്രിസ്ത്യാനിയും അയയ്ക്കപ്പെട്ടവനാണ്.
വിഷയം: “അവൻ ഗ്രാമപ്രദേശങ്ങളിൽ ചുറ്റിസഞ്ച രിച്ച്, പഠിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. അവൻ തന്റെ പന്ത്രണ്ടുപേരെ അടുത്തു വിളിച്ച് രണ്ടുപേരെ വീതം അയയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി. അശുദ്ധാത്മാക്കളുടെമേൽ അവർക്ക് അ ധികാരവും കൊടുത്തു. അവൻ കൽപിച്ചു:”
സ്വർഗത്തിന്റെ ഉത്സവവും പന്ത്രണ്ടുപേരുടെ ദൗത്യവും.
“ചൂളയിൽനിന്നെന്നപോലെ അവിടെ നിന്നു പുക ഉയർന്നുകൊണ്ടിരുന്നു. മല ശക്തമായി ഇളകിവിറച്ചു.” പുറപ്പാട് 19:18
“സീയോൻമലയിലേക്കും ജീവിക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ നഗരമായ സ്വർഗീയ ജറുസലെമിലേക്കും അസംഖ്യം ദൂതൻമാരുടെ സമൂഹത്തിലേക്കുമാണു നിങ്ങൾ വന്നിരിക്കുന്നത്.” ഹെബ്രായർ 12:22
ജീവിതത്തിൽ: ഈ ആഴ്ച ദിവ്യബലിയിൽ പരിശുദ്ധൻ, പരിശുദ്ധൻ എന്ന ഗീതത്തിൽ ദൂതന്മാരോടൊപ്പം ബോധപൂർവം ചേരുക.
“സദ്വാർത്ത അറിയിക്കുകയും സമാധാനം വിളംബരം ചെയ്യുകയും രക്ഷയുടെ സന്ദേശം പ്രഘോഷിക്കുകയും സീയോനോടു നിന്റെ ദൈവം ഭരിക്കുന്നുവെന്നു പറയുകയും ചെയ്യുന്നവന്റെ പാദം മലമുകളിൽ എത്ര മനോഹരമാണ്!” ഏശയ്യാ 52:7
“അവൻ ഗ്രാമപ്രദേശങ്ങളിൽ ചുറ്റിസഞ്ച രിച്ച്, പഠിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. അവൻ തന്റെ പന്ത്രണ്ടുപേരെ അടുത്തു വിളിച്ച് രണ്ടുപേരെ വീതം അയയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി. അശുദ്ധാത്മാക്കളുടെമേൽ അവർക്ക് അ ധികാരവും കൊടുത്തു. അവൻ കൽപിച്ചു:” മർക്കോസ് 6:7
ജീവിതത്തിൽ: ഒരു സുഹൃത്തിനോടൊപ്പം ഒരു സേവനപ്രവൃത്തി ചെയ്യുക.
“ദൈവമേ, അങ്ങയുടെ ആലയത്തിൽഞങ്ങൾ അങ്ങയുടെ കാരുണ്യത്തെ ധ്യാനിച്ചു.” സങ്കീർത്തനം 48:9
“ശിഷ്യൻമാർ പുറപ്പെട്ട്, ജനങ്ങളോട് അനുതപിക്കണമെന്നു പ്രസംഗിച്ചു. അനേകം പിശാ ചുക്കളെ പുറത്താക്കി; അനേകം രോഗികളെ തൈലംപൂശി സുഖപ്പെടുത്തി.” മർക്കോസ് 6:12–13
ജീവിതത്തിൽ: ഒരു രോഗിയെ സന്ദർശിക്കുകയോ ഫോണിൽ വിളിക്കുകയോ ചെയ്യുക.
ദിവ്യബലിയിൽ ദൂതന്മാരോടും വിശുദ്ധരോടുമൊപ്പം നാം സീയോനിൽ നിൽക്കുന്നു.
ദിവ്യബലിയിൽനിന്ന് ഒരുമിച്ച്, ആശ്രയത്തോടെ, സുഖപ്പെടുത്താൻ നാം അയയ്ക്കപ്പെടുന്നു.
തീരുമാനം: ഈ ആഴ്ച ഒരു സഹയാത്രികനോടൊപ്പം രോഗിയായോ ഏകാകിയായോ കഴിയുന്ന ഒരാളെ സന്ദർശിക്കുക.
പ്രിയരേ, അഗ്നിയും അന്ധകാരവും കാഹളവുമുള്ള സീനായിലേക്കല്ല നാം വന്നിരിക്കുന്നതെന്ന് ഹെബ്രായലേഖനം പറയുന്നു. നിങ്ങൾ വന്നിരിക്കുന്നത് സീയോൻമലയിലേക്കും ജീവിക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ നഗരമായ സ്വർഗീയ ജറുസലേമിലേക്കും ഉത്സവത്തിനായി സമ്മേളിച്ചിരിക്കുന്ന അസംഖ്യം ദൂതന്മാരിലേക്കുമാണ് (ഹെബ്രാ 12:22).
പുതിയ ഉടമ്പടിയുടെ മധ്യസ്ഥനായ യേശുവിലേക്കും, ആബേലിന്റെ രക്തത്തെക്കാൾ ശ്രേഷ്ഠമായി സംസാരിക്കുന്ന തളിക്കപ്പെട്ട രക്തത്തിലേക്കുമാണ് നാം വന്നിരിക്കുന്നത് (ഹെബ്രാ 12:24). ഓരോ ദിവ്യബലിയും സ്വർഗത്തിന്റെ ഈ ഉത്സവമാണ്.
സുവിശേഷത്തിൽ യേശു പന്ത്രണ്ടുപേരെ വിളിച്ച് ഈരണ്ടുപേരായി അയയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി (മർക്കോ 6:7). ഒരു വടിയല്ലാതെ അവർ ഒന്നും എടുത്തില്ല. അവർ പശ്ചാത്താപം പ്രസംഗിച്ചു; പിശാചുക്കളെ പുറത്താക്കി; അനേകം രോഗികളെ എണ്ണ പൂശി സുഖപ്പെടുത്തി (മർക്കോ 6:13).
നാമും അയയ്ക്കപ്പെടുന്നു; ഒറ്റയ്ക്കല്ല, ഒരുമിച്ച്; ഭാരം ചുമന്നല്ല, ദൈവത്തിൽ ആശ്രയിച്ച്. ഈ ദിവ്യബലിയിൽനിന്ന് അവന്റെ സൗഖ്യം എത്തിക്കാൻ നമുക്ക് ഈരണ്ടുപേരായി പോകാം. ആമേൻ.
കുഞ്ഞുങ്ങളേ, ആളുകളെ സഹായിക്കാനും അവരോടു ദൈവത്തെക്കുറിച്ചു പറയാനും യേശു തന്റെ കൂട്ടുകാരെ ജോടികളായി അയച്ചു. ഈ ആഴ്ച ഒരു നല്ല കാര്യം ചെയ്യാൻ നിനക്ക് ആരോടൊപ്പം പോകാം?
പുതിയ ഉടമ്പടിയുടെ മധ്യസ്ഥനായ കർത്താവായ യേശുവേ, ആശ്രയമല്ലാതെ മറ്റൊന്നുമില്ലാതെ അങ്ങു ശിഷ്യരെ ഈരണ്ടുപേരായി അയയ്ക്കുന്നു. ഞങ്ങളെ പിന്നോട്ടു വലിക്കുന്ന ഭാരങ്ങളിൽനിന്നു ഞങ്ങളെ സ്വതന്ത്രരാക്കണമേ; മറ്റുള്ളവരെ പശ്ചാത്താപത്തിലേക്കു വിളിക്കാനും അങ്ങയുടെ സൗഖ്യം എത്തിക്കാനും ഞങ്ങളെ അയയ്ക്കണമേ. ആമേൻ.
ആരാധനയിൽ ക്രൈസ്തവൻ എവിടെയാണു നിൽക്കുന്നതെന്ന് ഹെബ്രായലേഖനം വിവരിക്കുന്നു: അഗ്നിപർവതത്തിനു മുമ്പിലല്ല, ദൂതന്മാരുടെയും വിശുദ്ധരുടെയും സമൂഹത്തിൽ, യേശുവിന്റെ മുമ്പിൽ. അതേ യേശു പന്ത്രണ്ടുപേരെ ഏറെക്കുറെ ഒന്നുമില്ലാതെ, തങ്ങൾക്കു ലഭിച്ചതു നൽകാനായി അയയ്ക്കുന്നത് മർക്കോസ് കാണിക്കുന്നു. നാം വിരുന്നിലേക്കു പ്രവേശിക്കുന്നു, നാം അയയ്ക്കപ്പെടുന്നു; ഇവ രണ്ടും ഒന്നിച്ചാണ്. ദൈവനഗരത്തെ പ്രകീർത്തിക്കുന്ന സങ്കീർത്തനം 48 ഈ സമ്മേളനത്തിനു വാക്കുകൾ നൽകുന്നു: ദൈവത്തിന്റെ ആലയത്തിൽ നാം അവിടുത്തെ കാരുണ്യം ധ്യാനിക്കുന്നു.
പശ്ചാത്തലം.
ലേഖനത്തിന്റെ ഉച്ചസ്ഥാനങ്ങളിലൊന്നാണിത്. തളർന്ന വായനക്കാരുടെ മുമ്പിൽ ലേഖകൻ രണ്ടു മലകൾ നിർത്തുന്നു. ഒന്ന് പുറപ്പാട് 19-ലും നിയമാവർത്തനം 4–5-ലും വിവരിക്കുന്ന സീനായ്: അഗ്നി, അന്ധകാരം, ജനത്തെ ഭയപ്പെടുത്തിയ സ്വരം. മറ്റേത് സ്വർഗീയനഗരമായ സീയോൻ. ഒരു ഇടയന്റെ വാദമാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റേത്: നിങ്ങൾ എവിടെയാണ് എത്തിയിരിക്കുന്നതെന്നു നോക്കുവിൻ; പിന്തിരിയരുത്. വായനക്രമം വാക്യം 20 ഒഴിവാക്കുന്നു.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“ഞാൻ ഭയംകൊണ്ടു വിറയ്ക്കുന്നു എന്നു മോശ പറയത്തക്കവിധം അത്ര ഭയങ്കരമായിരുന്നു ആ കാഴ്ച.” (12:21)
സീനായിൽ മോശ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞതായി പുറപ്പാട് രേഖപ്പെടുത്തുന്നില്ല. ഏറ്റവും അടുത്തുള്ളത്, സ്വർണക്കാളക്കുട്ടിയുടെ സംഭവത്തിനുശേഷം മോശ ഭയപ്പെട്ടതായി പറയുന്ന നിയമാവർത്തനം 9:19 ആണ്. ഹെബ്രായലേഖനം അതിനെ ഈ രംഗത്തേക്കു കൊണ്ടുവരുന്നു.
“സീയോൻമലയിലേക്കും ജീവിക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ നഗരമായ സ്വർഗീയ ജറുസലെമിലേക്കും അസംഖ്യം ദൂതൻമാരുടെ സമൂഹത്തിലേക്കുമാണു നിങ്ങൾ വന്നിരിക്കുന്നത്.” (12:22)
“വന്നിരിക്കുന്നു” എന്ന കാലം ശ്രദ്ധേയമാണ്. “ഒരിക്കൽ വരും” എന്നല്ല ലേഖകൻ പറയുന്നത്. ആരാധിക്കുന്ന ക്രൈസ്തവൻ പ്രത്യാശയിലും കൂദാശയിലും ഇപ്പോൾത്തന്നെ ആ സമൂഹത്തിലാണ്.
“പുതിയ ഉടമ്പടിയുടെ മധ്യസ്ഥനായ യേശുവിന്റെ സവിധത്തിലേക്കും ആബേലിന്റെ രക്തത്തെക്കാൾ ശ്രേഷ്ഠമായവ വാഗ്ദാനം …” (12:24)
ആബേലിന്റെ രക്തം നിലത്തുനിന്നു ദൈവത്തോടു നിലവിളിച്ചു (ഉൽപത്തി 4:10). യേശുവിന്റെ രക്തവും സംസാരിക്കുന്നു; അതു കരുണയ്ക്കായി യാചിക്കുന്നു. മോശ ഉടമ്പടി ഉറപ്പിച്ച രക്തത്തെ (പുറപ്പാട് 24:8) ഇതിലെ തളിക്കൽ ഓർമിപ്പിക്കുന്നു. പട്ടിക മുഴുവൻ അവസാനിക്കുന്നത് കരുണയുടെ ഈ സ്വരത്തിലാണ്.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
വിശുദ്ധനഗരമായ ജറുസലെമിൽ ആഘോഷിക്കുന്ന സ്വർഗീയ ആരാധനയുടെ മുന്നാസ്വാദനത്തിലാണ് ഭൂമിയിലെ ആരാധനയിൽ നാം പങ്കെടുക്കുന്നതെന്നു രണ്ടാം വത്തിക്കാൻ കൗൺസിൽ പഠിപ്പിക്കുന്നു (ആരാധനക്രമം 8; CCC 1090). അതുകൊണ്ടാണ് ഓരോ കൃതജ്ഞതാസ്തോത്രഗീതവും ദൂതന്മാരോടും വിശുദ്ധരോടും ചേർന്ന് “പരിശുദ്ധൻ, പരിശുദ്ധൻ, പരിശുദ്ധൻ” എന്നു പാടുന്നതിലേക്കു നയിക്കുന്നത്. ഇടവക എത്ര ചെറുതായാലും ജനം എത്ര കുറവായാലും, ഓരോ ദിവ്യബലിയിലും യഥാർഥത്തിൽ സംഭവിക്കുന്നത് ഈ ഭാഗം പറയുന്നതാണ്.
പശ്ചാത്തലം.
നസറത്തിലെ തിരസ്കാരത്തിനുശേഷം ദൗത്യം വിശാലമാകുന്നു. തന്നോടുകൂടെ ആയിരിക്കാനും അയയ്ക്കപ്പെടാനുമാണ് യേശു പന്ത്രണ്ടുപേരെ തിരഞ്ഞെടുത്തത് (3:14). അവർ അവനോടുകൂടെ ആയിരുന്നു; ഇപ്പോൾ അയയ്ക്കപ്പെടുന്നു. യോഹന്നാന്റെ മരണത്തിന്റെ കഥയ്ക്കു (6:14–29) ചുറ്റുമായാണ് മർക്കോസ് അവരുടെ ദൗത്യം നിർത്തുന്നത്. 6:30-ൽ മാത്രമേ അവർ മടങ്ങിയെത്തുന്നുള്ളൂ.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“അവൻ തന്റെ പന്ത്രണ്ടുപേരെ അടുത്തു വിളിച്ച് രണ്ടുപേരെ വീതം അയയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി.” (6:7)
നിയമപ്രകാരം ഒരു കാര്യം ഉറപ്പിക്കാൻ രണ്ടു സാക്ഷികൾ ആവശ്യമായിരുന്നു (നിയമാവർത്തനം 19:15). രണ്ടുപേർ എന്നാൽ വഴിയിൽ കൂട്ടും എന്നർഥം. സുവിശേഷത്തിൽ ആരും ഒറ്റയാൾ വീരനാകാൻ അയയ്ക്കപ്പെടുന്നില്ല.
“യാത്രയ്ക്കു വടിയല്ലാതെ മറ്റൊന്നും അപ്പമോ സഞ്ചിയോ അരപ്പട്ടയിൽ പണമോ കരുതരുത്.” (6:8)
ദൗത്യത്തിന്റെ ദാരിദ്ര്യംതന്നെയാണ് സന്ദേശം: അവർ ദൈവത്തെയും തങ്ങളെ സ്വീകരിക്കുന്നവരെയും ആശ്രയിക്കുന്നു. വടിപോലും വിലക്കപ്പെട്ടു എന്നാണ് മത്തായി 10:10-ഉം ലൂക്കാ 9:3-ഉം പറയുന്നത്. സുവിശേഷകർ വിശദാംശത്തിൽ വ്യത്യസ്തരാണ്; ആശയത്തിൽ ഒന്നാണ്.
“ശിഷ്യൻമാർ പുറപ്പെട്ട്, ജനങ്ങളോട് അനുതപിക്കണമെന്നു പ്രസംഗിച്ചു. … അനേകം രോഗികളെ തൈലംപൂശി സുഖപ്പെടുത്തി.” (6:12–13)
യോഹന്നാൻ പറഞ്ഞതും (1:4) യേശു പറഞ്ഞതും (1:15) തന്നെയാണ് അവർ പറയുന്നത്. യേശുവിന്റെ പ്രവൃത്തിയിലെന്നപോലെ, വചനവും സൗഖ്യവും ഒന്നിച്ചുപോകുന്നു.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
തന്റെ കാരുണ്യത്തിന്റെയും സൗഖ്യത്തിന്റെയും ശുശ്രൂഷയിൽ പങ്കുചേരാൻ ശിഷ്യരെ ക്രിസ്തു വിളിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചു പറയുമ്പോൾ മതബോധനഗ്രന്ഥം ഈ രണ്ടു വാക്യങ്ങൾ ഉദ്ധരിക്കുന്നു (CCC 1506). രോഗീലേപനകൂദാശയെക്കുറിച്ച് മർക്കോസ് സൂചിപ്പിക്കുന്നുവെന്നും യാക്കോബ് (യാക്കോബ് 5:14–15) വിശ്വാസികൾക്ക് അതു ശുപാർശ ചെയ്യുകയും പ്രഖ്യാപിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുവെന്നും ത്രെന്തോസ് കൗൺസിൽ പഠിപ്പിച്ചു (CCC 1511). പന്ത്രണ്ടുപേരെ അയച്ചതാണ് സഭയിലെ അപ്പസ്തോലിക ശുശ്രൂഷയുടെ വേര് (CCC 858–859).
സീനായ് ഒരു മോശം കാര്യമായിരുന്നു എന്നോ ദൈവം ഇസ്രായേലിനെ തള്ളിക്കളഞ്ഞു എന്നോ ആണോ ഹെബ്രായലേഖനം അർഥമാക്കുന്നത്?
അല്ല. സീനായ് ദൈവത്തിന്റെതന്നെ പ്രവൃത്തിയാണ്; നിയമം പരിശുദ്ധമാണ്. ആദ്യത്തെ ആ കൂടിക്കാഴ്ചയിലെ ഭയത്തെ ക്രിസ്തുവിൽ ലഭിച്ച പ്രവേശനവുമായി ഹെബ്രായലേഖനം താരതമ്യം ചെയ്യുന്നു; ആരെയും കുറ്റം വിധിക്കാനല്ല, തളർന്ന ക്രൈസ്തവരെ ധൈര്യപ്പെടുത്താനാണത്. പുതിയനിയമം പഴയതിൽ മറഞ്ഞിരിക്കുന്നുവെന്നും പഴയത് പുതിയതിൽ വ്യക്തമാകുന്നുവെന്നും (ദേയി വെർബും 16), ഇസ്രായേലുമായുള്ള ദൈവത്തിന്റെ ഉടമ്പടി ഒരിക്കലും പിൻവലിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ലെന്നും (CCC 121; നോസ്ത്ര ഏത്താത്തെ 4) സഭ പഠിപ്പിക്കുന്നു.