4 ഫെബ്രുവരി 2027 · സീറോ മലങ്കര റീത്ത്
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുകകൂടാതെ: സീറോ മലബാർ റീത്ത് · ലത്തീൻ റീത്ത് · English
“സുവിശേഷത്തെപ്പറ്റി ഞാൻ ലജ്ജിക്കുന്നില്ല. എന്തെന്നാൽ, വിശ്വസിക്കുന്ന ഏവർക്കും, ആദ്യം യഹൂദർക്കും പിന്നീടു ഗ്രീക്കുകാർക്കും, അതു രക്ഷയിലേക്കു നയിക്കുന്ന ദൈവശക്തിയാണ്.” റോമാ 1:16
ഇതുവരെ താൻ സന്ദർശിച്ചിട്ടില്ലാത്ത ഒരു സഭയ്ക്കാണ് പൗലോസ് എഴുതുന്നത്. അവിടെ വരാൻ താൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നതിന്റെ കാരണം അവൻ പറയുന്നു: ഗ്രീക്കുകാരോടും അപരിഷ്കൃതരോടും വിജ്ഞാനികളോടും അജ്ഞരോടും ഞാൻ കടപ്പെട്ടവനാണ്; അതുകൊണ്ടാണ് റോമായിലുള്ള നിങ്ങളോടും സുവിശേഷം പ്രസംഗിക്കാൻ ഞാൻ തീവ്രമായി ആഗ്രഹിക്കുന്നത്. സുവിശേഷം അവന്റെ സ്വകാര്യസ്വത്തല്ല; എല്ലാവരോടും അവനുള്ള ഒരു കടമാണ്. തുടർന്ന് ആ മഹത്തായ വാക്യം: സുവിശേഷത്തെപ്പറ്റി ഞാൻ ലജ്ജിക്കുന്നില്ല; വിശ്വസിക്കുന്ന ഏവർക്കും അതു രക്ഷയിലേക്കു നയിക്കുന്ന ദൈവശക്തിയാണ്. അതിന്റെ വിലയെക്കുറിച്ചു യേശു സുവിശേഷത്തിൽ തുറന്നുപറയുന്നു: ജീവനിലേക്കു നയിക്കുന്ന വാതിൽ ഇടുങ്ങിയതും വഴി വീതികുറഞ്ഞതുമാണ്; അതു കണ്ടെത്തുന്നവർ ചുരുക്കം. ഇടുങ്ങിയ വാതിൽ കുറച്ചുപേർക്കു മാത്രമുള്ള ഒന്നല്ല; അതു ക്രിസ്തുതന്നെയാണ്. എല്ലാവർക്കും അവനിലൂടെ പ്രവേശിക്കാം; പക്ഷേ ചേരാത്തതെല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ചുകൊണ്ടു മാത്രം.
ഈ രണ്ടു വായനകളും ദക്ഷിണേന്ത്യയിൽ ജീവിച്ചുകാണിച്ച ഒരാളെ ഇന്നു നമ്മുടെ സഭ ഓർമിക്കുന്നു. 1647-ൽ ലിസ്ബണിലെ ഒരു കുലീനകുടുംബത്തിൽ ജനിച്ച ജോൺ ഡി ബ്രിട്ടോ ഈശോസഭയിൽ ചേർന്നു. മധുര മിഷനിലേക്ക് അയയ്ക്കപ്പെടാൻ അദ്ദേഹം അപേക്ഷിച്ചു. 1670-കൾ മുതൽ ഒരു പണ്ടാരമായി, ദരിദ്രനായ ഒരു സന്യാസഗുരുവായി, നഗ്നപാദനായി നടന്ന്, ലളിതഭക്ഷണം കഴിച്ച്, തമിഴ് സംസാരിച്ച്, അദ്ദേഹം തമിഴ് ജനതയോടൊപ്പം ജീവിച്ചു. ജനങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തെ അരുൾ ആനന്ദർ എന്നു വിളിച്ചു. പലതവണ അദ്ദേഹം അറസ്റ്റുചെയ്യപ്പെടുകയും മർദിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു. തടിയത്തേവർ എന്ന ഒരു നാട്ടുപ്രമാണിയുടെ മാനസാന്തരം വലിയ എതിർപ്പ് ഉണർത്തിയതിനെത്തുടർന്ന്, 1693 ഫെബ്രുവരി 4-ന് മറവനാട്ടിലെ ഓറിയൂരിൽവച്ച് അദ്ദേഹം ശിരച്ഛേദം ചെയ്യപ്പെട്ടു. 1947-ൽ പീയൂസ് പന്ത്രണ്ടാമൻ മാർപാപ്പ അദ്ദേഹത്തെ വിശുദ്ധനായി പ്രഖ്യാപിച്ചു. നമ്മുടെ നാട്ടിലെ ദരിദ്രരോടും പണ്ഡിതരോടും അദ്ദേഹം കടപ്പെട്ടവനായിരുന്നു; സുവിശേഷത്തെപ്പറ്റി അദ്ദേഹം ലജ്ജിച്ചില്ല.
വിഷയം: “സുവിശേഷത്തെപ്പറ്റി ഞാൻ ലജ്ജിക്കുന്നില്ല.”
എല്ലാവരോടുമുള്ള പൗലോസിന്റെ കടം, ഇടുങ്ങിയ വാതിൽ, നമ്മുടെ നാട്ടിലെ ഒരു രക്തസാക്ഷി.
“സദ്വാർത്ത അറിയിക്കുകയും സമാധാനം വിളംബരം ചെയ്യുകയും രക്ഷയുടെ സന്ദേശം പ്രഘോഷിക്കുകയും സീയോനോടു നിന്റെ ദൈവം ഭരിക്കുന്നുവെന്നു പറയുകയും ചെയ്യുന്നവന്റെ പാദം മലമുകളിൽ എത്ര മനോഹരമാണ്!” ഏശയ്യാ 52:7
“ഗ്രീക്കുകാരോടും അപരിഷ് കൃതരോടും വിജ്ഞാനികളോടും അജ്ഞൻമാരോടും ഞാൻ കടപ്പെട്ടവനാണ്.” റോമാ 1:14
ജീവിതത്തിൽ: ക്രിസ്തുവിനെ ഇനിയും അറിയാത്ത ഒരാൾക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കുക; സംസാരിക്കാൻ ഒരവസരം തേടുക.
“രാജാക്കൻമാരുടെ മുൻപിലും ഞാൻ അങ്ങയുടെ കൽപനകളെപ്പറ്റി സംസാരിക്കും; ഞാൻ ലജ്ജിതനാവുകയില്ല.” സങ്കീർത്തനം 119:46
“സുവിശേഷത്തെപ്പറ്റി ഞാൻ ലജ്ജിക്കുന്നില്ല. എന്തെന്നാൽ, വിശ്വസിക്കുന്ന ഏവർക്കും, ആദ്യം യഹൂദർക്കും പിന്നീടു ഗ്രീക്കുകാർക്കും, അതു രക്ഷയിലേക്കു നയിക്കുന്ന ദൈവശക്തിയാണ്.” റോമാ 1:16
ജീവിതത്തിൽ: ഈ ആഴ്ച ഭക്ഷണത്തിനുമുൻപ് തുറന്നു കുരിശുവരയ്ക്കുക.
“ജീവനും മരണവും, അനുഗ്രഹവും ശാപവും ഞാൻ നിന്റെ മുൻപിൽ വച്ചിരിക്കുന്നു എന്നതിന് ആകാശത്തെയും ഭൂമിയെയും ഞാനിന്നു നിനക്കെതിരായി സാക്ഷിയാക്കുന്നു. നീയും നിന്റെ സന്തതികളും ജീവിക്കേണ്ടതിനു ജീവൻ തിരഞ്ഞെടുക്കുക.” നിയമാവർത്തനം 30:19
“എന്നാൽ, ജീവനിലേക്കു നയിക്കുന്ന വാതിൽ ഇടുങ്ങിയതും വഴി വീതികുറഞ്ഞതുമാണ്. അതു കണ്ടെത്തുന്നവരോ ചുരുക്കം.” മത്തായി 7:14
ജീവിതത്തിൽ: എളുപ്പമുള്ള തെറ്റിനുപകരം വിലകൊടുക്കേണ്ട ഒരു ശരി ഇന്നു തിരഞ്ഞെടുക്കുക.
സുവിശേഷം എല്ലാവരോടും നമുക്കുള്ള കടമാണ്.
ഇടുങ്ങിയ വാതിൽ ജീവനിലേക്കാണു തുറക്കുന്നതെന്ന് രക്തസാക്ഷികൾ കാണിക്കുന്നു.
തീരുമാനം: ഈ ആഴ്ച തമിഴ്നാട്ടിലെ സഭയ്ക്കും ഭാരതത്തിലെ മിഷനറിമാർക്കുംവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കുക.
പ്രിയരേ, പൗലോസ് എഴുതുന്നു: ഗ്രീക്കുകാരോടും അപരിഷ്കൃതരോടും വിജ്ഞാനികളോടും അജ്ഞരോടും ഞാൻ കടപ്പെട്ടവനാണ് (റോമാ 1:14). തനിക്കു ലഭിച്ച സുവിശേഷം കണ്ടുമുട്ടുന്ന എല്ലാവരോടുമുള്ള ഒരു കടമാണ്.
പിന്നെ അവൻ പറയുന്നു: സുവിശേഷത്തെപ്പറ്റി ഞാൻ ലജ്ജിക്കുന്നില്ല; വിശ്വസിക്കുന്ന ഏവർക്കും അതു രക്ഷയിലേക്കു നയിക്കുന്ന ദൈവശക്തിയാണ് (റോമാ 1:16). നമ്മുടെ വിശ്വാസം ഒരു സ്വകാര്യ നേരമ്പോക്കല്ല; ദൈവത്തിന്റെ സ്വന്തം ശക്തിയാണ്.
യേശു അതിന്റെ വില മറച്ചുവയ്ക്കുന്നില്ല: ജീവനിലേക്കു നയിക്കുന്ന വാതിൽ ഇടുങ്ങിയതും വഴി വീതികുറഞ്ഞതുമാണ് (മത്താ 7:14). ചേരാത്തതെല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ചുകൊണ്ടു മാത്രമേ നമുക്ക് അതിലൂടെ കടക്കാനാവൂ.
വി. ജോൺ ഡി ബ്രിട്ടോ ലിസ്ബണിലെ കുലീനജീവിതം ഉപേക്ഷിച്ച് തമിഴ് ജനതയ്ക്കിടയിൽ ദരിദ്രനായ ഒരു ഗുരുവായി ജീവിച്ചു; 1693-ൽ ഓറിയൂരിൽ ശിരച്ഛേദം ചെയ്യപ്പെട്ടു. നാം എവിടെയായിരുന്നാലും, ലജ്ജിക്കാതെ സുവിശേഷത്തിന്റെ കടം വീട്ടാനുള്ള ധൈര്യത്തിനായി അദ്ദേഹത്തോടു പ്രാർഥിക്കാം. ആമേൻ.
കുഞ്ഞുങ്ങളേ, യേശുവിനെക്കുറിച്ചു തമിഴ്നാട്ടിലെ ആളുകളോടു പറയാൻ വി. ജോൺ ഡി ബ്രിട്ടോ ദൂരെ പോർച്ചുഗലിൽനിന്നു വന്നു. യേശുവിനെപ്പറ്റി അദ്ദേഹം ഒരിക്കലും ലജ്ജിച്ചില്ല. ഇന്നു സ്കൂളിലായാലും ഭക്ഷണത്തിനുമുൻപ് കുരിശുവരയ്ക്കാൻ നിനക്കു കഴിയുമോ?
കർത്താവായ യേശുവേ, ജീവനിലേക്കു നയിക്കുന്ന ഇടുങ്ങിയ വാതിൽ അങ്ങാണ്. തമിഴ് ജനതയ്ക്കിടയിൽ അങ്ങേക്കുവേണ്ടി ജീവൻ നൽകിയ വി. ജോൺ ഡി ബ്രിട്ടോയുടെ മാധ്യസ്ഥ്യത്താൽ, അങ്ങയുടെ സുവിശേഷത്തെപ്പറ്റി ലജ്ജിക്കാത്തവരും എല്ലാവരോടും ഉദാരരും അങ്ങയിലേക്കുള്ള കഠിനവഴിയിൽ വിശ്വസ്തരുമായി ഞങ്ങളെ മാറ്റണമേ. തമിഴ്നാട്ടിലെ സഭകളെയും ഭാരതത്തിൽ അങ്ങയെ പ്രഘോഷിക്കുന്ന എല്ലാവരെയും അനുഗ്രഹിക്കണമേ. ആമേൻ.
സുവിശേഷം താൻ വീട്ടേണ്ട ഒരു കടമാണെന്നും, താൻ ലജ്ജിക്കാത്ത ഒരു ശക്തിയാണെന്നും റോമായിലെ ക്രൈസ്തവരോടു പൗലോസ് പറയുന്നു. ജീവനിലേക്കുള്ള വഴി ഇടുങ്ങിയതാണെന്ന് യേശു കേൾവിക്കാരോടു പറയുന്നു. തമിഴ് നാട്ടിലെ ജനങ്ങളോടു സുവിശേഷം കടപ്പെട്ടിരുന്നവനും അതു സ്വന്തം ജീവൻകൊണ്ടു വീട്ടിയവനുമായ വി. ജോൺ ഡി ബ്രിട്ടോയുടെ ഓർമദിവസത്തിലാണ് നമ്മുടെ സഭ ഇവ വായിക്കുന്നത്.
പശ്ചാത്തലം.
താൻ സ്ഥാപിച്ചിട്ടില്ലാത്ത, ഇതുവരെ കണ്ടിട്ടുമില്ലാത്ത ഒരു സഭയ്ക്കാണ് പൗലോസ് എഴുതുന്നത്; ഒന്നാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അൻപതുകളുടെ അവസാനത്തിൽ, ഒരുപക്ഷേ കോറിന്തോസിൽനിന്ന്. സ്പെയിനിലേക്കുള്ള യാത്രയിൽ അവിടെ വരാമെന്ന് അദ്ദേഹം പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു (15:24, 28). ഈ വാക്യങ്ങൾ ആമുഖം അവസാനിപ്പിക്കുകയും ലേഖനത്തിന്റെ മുഴുവൻ വിഷയം അവതരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു (16–17). അധ്യായം 11 വരെയുള്ളതെല്ലാം ഇവയുടെ വികാസമാണ്.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“വിജ്ഞാനികളോടും അജ്ഞൻമാരോടും ഞാൻ കടപ്പെട്ടവനാണ്.” (1:14)
ഗ്രീക്കു സംസാരിക്കാത്തവരെയാണ് “അപരിഷ്കൃതർ” (barbaroi) എന്ന വാക്ക് അന്നു കുറിച്ചിരുന്നത്; അവർ കാടത്തമുള്ളവരാണ് എന്ന അർഥത്തിലല്ല. സുവിശേഷം അർഹിക്കുന്നവരുടെ പട്ടികയല്ല പൗലോസിന്റേത്; അതിൽ എല്ലാവരുമുണ്ട്.
“സുവിശേഷത്തെപ്പറ്റി ഞാൻ ലജ്ജിക്കുന്നില്ല. എന്തെന്നാൽ, വിശ്വസിക്കുന്ന ഏവർക്കും, ആദ്യം യഹൂദർക്കും പിന്നീടു ഗ്രീക്കുകാർക്കും, അതു രക്ഷയിലേക്കു നയിക്കുന്ന ദൈവശക്തിയാണ്.” (1:16)
തന്നെക്കുറിച്ചു ലജ്ജിക്കുന്നവരെപ്പറ്റിയുള്ള യേശുവിന്റെ മുന്നറിയിപ്പിന്റെ (മർക്കോസ് 8:38) പ്രതിധ്വനിയാണിത്. അന്നത്തെ റോമായിൽ ക്രൂശിതനായ ഒരു കർത്താവ് നാണക്കേടായിരുന്നു. “ആദ്യം യഹൂദർക്കും”: ഇസ്രായേലിന്റെ സ്ഥാനം പൗലോസ് ഒരിക്കലും കൈവിടുന്നില്ല; ഇസ്രായേലിനോടുള്ള ദൈവവിളി പിൻവലിക്കപ്പെടുന്നില്ല (റോമാ 11:29; CCC 839).
“നീതിമാൻ വിശ്വാസംവഴി ജീവിക്കും” (1:17)
ഹബക്കുക്ക് 2:4 ആണ് പൗലോസ് ഉദ്ധരിക്കുന്നത്. കഠിനകാലത്തു നീതിമാന്റെ വിശ്വസ്തതയെക്കുറിച്ചാണ് പ്രവാചകൻ അവിടെ പറയുന്നത്. ദൈവത്തിലുള്ള ആശ്രയവും അവിടുത്തോടുള്ള ഉറച്ച വിശ്വസ്തതയുമാണ് ഇവിടെ വിശ്വാസം.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
ശിഷ്യൻ വിശ്വാസം കാത്തുസൂക്ഷിച്ചാൽ മാത്രം പോരാ, ധൈര്യത്തോടെ അത് ഏറ്റുപറയുകയും സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുകയും വേണമെന്നു മതബോധനഗ്രന്ഥം പഠിപ്പിക്കുന്നു (CCC 1816). ക്രിസ്തുവിലുള്ള വിശ്വാസത്തിലൂടെ നൽകപ്പെടുന്ന, ദൈവകൃപയുടെ ആദ്യപ്രവൃത്തിയായി നീതീകരണത്തെ അതു കാണുന്നു (CCC 1987–1992). ഈ പ്രബോധനത്തെക്കുറിച്ച് 1999-ൽ കത്തോലിക്കാസഭയും ലൂഥറൻ ലോക ഫെഡറേഷനും ഒരു സംയുക്തപ്രഖ്യാപനത്തിൽ ഒപ്പുവച്ചു; കൃപയാൽ മാത്രം, ക്രിസ്തുവിന്റെ രക്ഷാകരപ്രവൃത്തിയിലുള്ള വിശ്വാസത്തിൽ എന്ന പൊതുധാരണ അതിൽ രേഖപ്പെടുത്തുന്നു.
പശ്ചാത്തലം.
തിരഞ്ഞെടുപ്പുകളോടെയാണ് ഗിരിപ്രഭാഷണം അവസാനിക്കുന്നത്: രണ്ടു വാതിലുകൾ, രണ്ടുതരം ഫലങ്ങൾ, രണ്ടു ഭവനങ്ങൾ (7:13–27). പ്രബോധനം നൽകിക്കഴിഞ്ഞു; ഇനി കേൾക്കുന്നവൻ തീരുമാനിക്കണം. രണ്ടു വഴികളുടെ ചിത്രം ഇസ്രായേലിൽ പഴയതാണ്: “ജീവൻ തിരഞ്ഞെടുക്കുക” (നിയമാവർത്തനം 30:19). ദിദാക്കെ എന്ന ആദിമ സഭാഗ്രന്ഥം ഇതോടെയാണ് ആരംഭിക്കുന്നത്: രണ്ടു വഴികളുണ്ട്; ഒന്നു ജീവന്റേത്, മറ്റേതു മരണത്തിന്റേത് (ദിദാക്കെ 1).
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“ഇടുങ്ങിയ വാതിലിലൂടെ പ്രവേശിക്കുവിൻ; വിനാശത്തിലേക്കു നയിക്കുന്ന വാതിൽ വിസ്തൃതവും വഴി വിശാലവുമാണ്; അതിലേ കടന്നുപോകുന്നവർ വളരെയാണുതാനും.” (7:13)
കഠിനനായ ഒരു ദൈവത്തെയല്ല, സത്യസന്ധമായ ഒരു വഴിയെയാണ് യേശു വിവരിക്കുന്നത്. യാദൃച്ഛികമായി ആരും ഇടുങ്ങിയ വാതിലിലൂടെ ഒഴുകിപ്പോകുന്നില്ല; അതു തിരഞ്ഞെടുക്കണം.
“എന്നാൽ, ജീവനിലേക്കു നയിക്കുന്ന വാതിൽ ഇടുങ്ങിയതും വഴി വീതികുറഞ്ഞതുമാണ്. അതു കണ്ടെത്തുന്നവരോ ചുരുക്കം.” (7:14)
ലക്ഷ്യം ജീവനാണ്; മുറുകെപ്പിടിക്കേണ്ട വാക്ക് അതാണ്. താൻതന്നെയാണ് വാതിലെന്ന് യോഹന്നാനിൽ യേശു പറയുന്നു (യോഹന്നാൻ 10:9). ഇടുങ്ങിയ വാതിലിന് ഒരു മനുഷ്യമുഖമുണ്ട്.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
മാനസാന്തരത്തിനുള്ള അടിയന്തരമായ വിളിയെക്കുറിച്ചു പറയുമ്പോൾ മതബോധനഗ്രന്ഥം ഈ വചനം ഉദ്ധരിക്കുന്നു (CCC 1036). തന്റെ ധാർമികപ്രബോധനത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ രണ്ടു വഴികളെ അതു വായനക്കാരുടെ മുമ്പിൽ വയ്ക്കുന്നു: ക്രിസ്തുവിന്റെ വഴി ജീവനിലേക്കും, അതിനു വിരുദ്ധമായ വഴി നാശത്തിലേക്കും നയിക്കുന്നു (CCC 1696). ഇത് ഒരു മുന്നറിയിപ്പാണ്, കണക്കെടുപ്പല്ല.
“ചുരുക്കം” എന്നതിന്, മിക്കവരും രക്ഷപ്പെടുകയില്ല എന്നാണോ അർഥം?
യേശു ആ ചോദ്യത്തിന് ഉത്തരം നൽകുന്നില്ല; നേരിട്ടു ചോദിക്കപ്പെടുമ്പോൾ അതിനെ ഒരു വിളിയാക്കി മാറ്റുന്നു: “പ്രവേശിക്കുവാൻ പരിശ്രമിക്കുവിൻ” (ലൂക്കാ 13:23–24). എത്ര പേർ രക്ഷപ്പെടുമെന്നു സഭ പറയുന്നില്ല. ആരും നഷ്ടപ്പെടരുതേ എന്ന് സഭ പ്രാർഥിക്കുന്നു (CCC 1058). സ്വന്തം തെറ്റുകൊണ്ടല്ലാതെ സുവിശേഷം അറിയാത്തവരിലും ദൈവകൃപ എത്താമെന്ന് സഭ പഠിപ്പിക്കുന്നു (ലൂമെൻ ജെൻസിയം 16). ഈ വചനം എനിക്കുള്ളതാണ്: ഞാൻ ആ വഴിയിലാണോ?
1647-ൽ ലിസ്ബണിൽ ജനിച്ച വി. ജോൺ ഡി ബ്രിട്ടോ ജെസ്യൂട്ട് സഭയിൽ ചേർന്നു. മധുര മിഷനിലേക്കു പോകാൻ അദ്ദേഹം അപേക്ഷിച്ചു. 1670-കൾ മുതൽ ഒരു പണ്ടാരമായി, ദരിദ്രനായ സന്യാസഗുരുവായി, നഗ്നപാദനായി നടന്ന്, ലളിതഭക്ഷണം കഴിച്ച്, അദ്ദേഹം തമിഴ് ജനതയോടൊപ്പം ജീവിച്ചു. ജനങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തെ അരുൾ ആനന്ദർ എന്നു വിളിച്ചു. പലതവണ അറസ്റ്റുചെയ്യപ്പെടുകയും പീഡിപ്പിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്ത അദ്ദേഹം പോർച്ചുഗലിലേക്കു തിരിച്ചയയ്ക്കപ്പെട്ടെങ്കിലും വീണ്ടും മടങ്ങിവന്നു. 1693 ഫെബ്രുവരി 4-ന് ഓറിയൂരിൽവച്ച് അദ്ദേഹം ശിരച്ഛേദം ചെയ്യപ്പെട്ടു. 1947-ൽ പീയൂസ് പന്ത്രണ്ടാമൻ മാർപാപ്പ അദ്ദേഹത്തെ വിശുദ്ധനായി പ്രഖ്യാപിച്ചു. സ്വയം കടക്കാരനാക്കിയ ഈ പരദേശിയായ, നമ്മുടെ നാടിന്റെ വിശുദ്ധന്, പല നാടുകളിലും ക്രിസ്തുവിന്റെ നാമത്തെപ്രതി സഹിക്കുന്നവരെ നാം ഭരമേൽപിക്കുന്നു; അവർക്കുവേണ്ടിയും അവരോടു തെറ്റു ചെയ്തവർക്കുവേണ്ടിയും പ്രാർഥിക്കുന്നു.