5 ഫെബ്രുവരി 2027 · സീറോ മലങ്കര റീത്ത്
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുകകൂടാതെ: ലത്തീൻ റീത്ത് · സീറോ മലബാർ റീത്ത് · English
“ലോകം നിങ്ങളെ ദ്വേഷിക്കുന്നുവെങ്കിൽ അതിനുമുമ്പേ അത് എന്നെ ദ്വേഷിച്ചു എന്ന് അറിഞ്ഞുകൊള്ളുവിൻ.” യോഹന്നാൻ 15:18
മരുഭൂമിയിലെ ഇസ്രായേലിനെ പൗലോസ് തിരിഞ്ഞുനോക്കുന്നു. അവർക്ക് എല്ലാ ദാനങ്ങളും ലഭിച്ചിരുന്നു: നമ്മുടെ പിതാക്കന്മാരെല്ലാവരും മേഘത്തണലിലായിരുന്നു, കടലിലൂടെ കടന്നു; എല്ലാവരും ഒരേ ആത്മീയഭക്ഷണം കഴിച്ചു, ഒരേ ആത്മീയപാനീയം കുടിച്ചു. തങ്ങളെ അനുഗമിച്ച ആത്മീയശിലയിൽനിന്നാണ് അവർ പാനം ചെയ്തത്; ആ ശില ക്രിസ്തുവാണ്. എന്നിട്ടും അവരിൽ മിക്കവരിലും ദൈവം പ്രസാദിച്ചില്ല. അവർ തിന്മ ആഗ്രഹിച്ചു, വിഗ്രഹങ്ങളെ ആരാധിച്ചു, കർത്താവിനെ പരീക്ഷിച്ചു, പിറുപിറുത്തു. ഇതെല്ലാം നമുക്ക് ഒരു പാഠമാകേണ്ടതിന് എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. മാമ്മോദീസായും വി. കുർബാനയും നമ്മുടെ സഹകരണം കൂടാതെ നമ്മെ രക്ഷിക്കുന്ന ഒരു ഏലസ്സല്ല. ആകയാൽ, നിൽക്കുന്നു എന്നു വിചാരിക്കുന്നവൻ വീഴാതെ സൂക്ഷിച്ചുകൊള്ളട്ടെ. ഉടനെ പൗലോസ് ആശ്വാസവും നൽകുന്നു: ദൈവം വിശ്വസ്തനാണ്; നിങ്ങളുടെ ശക്തിക്കതീതമായ പ്രലോഭനങ്ങൾ ഉണ്ടാകാൻ അവിടുന്ന് അനുവദിക്കുകയില്ല; അവയെ അതിജീവിക്കാനുള്ള ശക്തിയും അവിടുന്നു നൽകും.
മറ്റൊരുതരം പരീക്ഷണത്തിന്, ലോകത്തിന്റെ ശത്രുതയ്ക്ക്, യേശു സുവിശേഷത്തിൽ തന്റെ സ്നേഹിതരെ ഒരുക്കുന്നു: ലോകം നിങ്ങളെ ദ്വേഷിക്കുന്നുവെങ്കിൽ അതിനുമുമ്പേ അത് എന്നെ ദ്വേഷിച്ചു എന്ന് അറിഞ്ഞുകൊള്ളുവിൻ… ദാസൻ യജമാനനെക്കാൾ വലിയവനല്ല. അവർ എന്നെ പീഡിപ്പിച്ചുവെങ്കിൽ നിങ്ങളെയും പീഡിപ്പിക്കും. ശിഷ്യർ വെറുക്കപ്പെടുന്നത് അവരുടെ കുറ്റങ്ങൾകൊണ്ടല്ല, അവർ അവന്റേതായതുകൊണ്ടാണ്: ഞാൻ നിങ്ങളെ ലോകത്തിൽനിന്നു തെരഞ്ഞെടുത്തു. കുരിശിന്റെ ദിവസമായ ഈ വെള്ളിയാഴ്ച, യേശുവിന്റെ നാമത്തെപ്രതി സഹിക്കുന്ന ഭാരതത്തിലെയും ലോകമെങ്ങുമുള്ള ക്രിസ്ത്യാനികളെ നാം ഓർക്കുന്നു. വലിയ നോമ്പ് അടുത്തുവരുമ്പോൾ പൗലോസിന്റെ മുന്നറിയിപ്പും യേശുവിന്റെ വാഗ്ദാനവും ഒരുമിച്ചു പോകുന്നു: വീഴാൻ സാധ്യതയുള്ളതുകൊണ്ട് ജാഗ്രത പാലിക്കുക; ദൈവം വിശ്വസ്തനും ക്രിസ്തു മുമ്പേ നടന്നവനുമായതുകൊണ്ട് ധൈര്യപ്പെടുക. ആരും നിരാശപ്പെടാതിരിക്കാനാണ് പരീക്ഷണത്തോടൊപ്പംതന്നെ പൗലോസ് രക്ഷാമാർഗവും പറയുന്നത് എന്നു വി. ജോൺ ക്രിസോസ്തോം പഠിപ്പിക്കുന്നു (ആശയം).
വിഷയം: “ലോകം നിങ്ങളെ ദ്വേഷിക്കുന്നുവെങ്കിൽ അതിനുമുമ്പേ അത് എന്നെ ദ്വേഷിച്ചു എന്ന് അറിഞ്ഞുകൊള്ളുവിൻ.”
മരുഭൂമിയിൽനിന്നുള്ള പൗലോസിന്റെ മുന്നറിയിപ്പും പീഡിതരോടുള്ള യേശുവിന്റെ വാക്കും.
“മെരീബായിൽ, മരുഭൂമിയിലെ മാസ്സായിൽ, ചെയ്തതുപോലെ നിങ്ങൾ ഹൃദയം കഠിനമാക്കരുത്.” സങ്കീർത്തനം 95:8
“ആകയാൽ, നിൽക്കുന്നു എന്നു വിചാരിക്കുന്നവൻ വീഴാതെ സൂക്ഷിച്ചുകൊള്ളട്ടെ.” 1 കോറിന്തോസ് 10:12
ജീവിതത്തിൽ: നോമ്പിൽ നിങ്ങൾ കാവലിരിക്കേണ്ട ഒരു പ്രലോഭനം തിരിച്ചറിയുക.
“സമുദ്രത്തിലൂടെ കടന്നുപോകുമ്പോൾ ഞാൻ നിന്നോടുകൂടെയുണ്ടായിരിക്കും. നദികൾ കടക്കുമ്പോൾ അതു നിന്നെ മുക്കിക്കളയുകയില്ല. അഗ്നിയിലൂടെ നടന്നാലും നിനക്കു പൊള്ളലേൽക്കുകയില്ല; ജ്വാല നിന്നെ ദഹിപ്പിക്കുകയുമില്ല.” ഏശയ്യാ 43:2
“ദൈവം വിശ്വസ്തനാണ്. നിങ്ങളുടെ ശക്തിക്കതീത മായ പ്രലോഭനങ്ങൾ ഉണ്ടാകാൻ അവിടുന്ന് അനുവദിക്കുകയില്ല.” 1 കോറിന്തോസ് 10:13
ജീവിതത്തിൽ: അടുത്ത പ്രലോഭനത്തിൽ ഒന്നു നിർത്തി, രക്ഷാമാർഗം കാണിച്ചുതരാൻ ദൈവത്തോടു പ്രാർഥിക്കുക.
“കാരണംകൂടാതെ എന്നെ എതിർക്കുന്നവർ എന്റെ തലമുടിയിഴകളെക്കാൾ കൂടുതലാണ്.” സങ്കീർത്തനം 69:4
“ലോകം നിങ്ങളെ ദ്വേഷിക്കുന്നുവെങ്കിൽ അതിനുമുമ്പേ അത് എന്നെ ദ്വേഷിച്ചു എന്ന് അറിഞ്ഞുകൊള്ളുവിൻ.” യോഹന്നാൻ 15:18
ജീവിതത്തിൽ: വലിയ നോമ്പിലെ എല്ലാ വെള്ളിയാഴ്ചയും പീഡിതരായ ക്രിസ്ത്യാനികൾക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കുക.
സ്വീകരിച്ച കൃപ ജാഗ്രതയോടെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കണം.
തന്റെ നാമത്തിനുവേണ്ടി സഹിക്കുന്നവരോടു ദൈവം വിശ്വസ്തനാണ്.
തീരുമാനം: പീഡിതസഭയ്ക്കുവേണ്ടി വെള്ളിയാഴ്ചകളിൽ ഒരു പ്രാർഥനാകർമം തിരഞ്ഞെടുത്ത് നോമ്പു മുഴുവൻ അതു പാലിക്കുക.
പ്രിയരേ, ഇസ്രായേൽ കടലിലൂടെ കടന്നു, മന്നാ ഭക്ഷിച്ചു, ശിലയിൽനിന്നു പാനം ചെയ്തു; ആ ശില ക്രിസ്തുവായിരുന്നു എന്നു പൗലോസ് ഓർമിപ്പിക്കുന്നു. എന്നിട്ടും അവരിൽ മിക്കവരും മരുഭൂമിയിൽ വീണുപോയി (1 കോറി 10:4–5).
നമുക്ക് ഒരു പാഠമാകേണ്ടതിന് അവയെല്ലാം എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ആകയാൽ, നിൽക്കുന്നു എന്നു വിചാരിക്കുന്നവൻ വീഴാതെ സൂക്ഷിച്ചുകൊള്ളട്ടെ (1 കോറി 10:11–12). കൃപ ഒരു ഏലസ്സല്ല; അതു ജാഗ്രത ആവശ്യപ്പെടുന്നു.
എന്നാൽ ഉടനെ പൗലോസ് കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നു: ദൈവം വിശ്വസ്തനാണ്; നിങ്ങളുടെ ശക്തിക്കതീതമായ പ്രലോഭനങ്ങൾ ഉണ്ടാകാൻ അവിടുന്ന് അനുവദിക്കുകയില്ല; അവയെ അതിജീവിക്കാനുള്ള ശക്തിയും നൽകും (1 കോറി 10:13).
ലോകം നമ്മെ ദ്വേഷിച്ചാൽ അദ്ഭുതപ്പെടേണ്ടതില്ലെന്നു യേശു പറയുന്നു: അത് ആദ്യം അവനെ ദ്വേഷിച്ചു (യോഹ 15:18). ഈ വെള്ളിയാഴ്ച പീഡിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന ക്രിസ്ത്യാനികൾക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കാം; ജാഗ്രതയോടെയും നിറഞ്ഞ ആശ്രയത്തോടെയും വരുന്ന നോമ്പിലേക്കു പ്രവേശിക്കാം. ആമേൻ.
കുഞ്ഞുങ്ങളേ, ചിലപ്പോൾ ശരി ചെയ്യാൻ പ്രയാസമാണ്. പക്ഷേ ദൈവം വിശ്വസ്തനാണ്! താങ്ങാനാവാത്ത ഒരു പരീക്ഷണവും അവിടുന്നു തരുന്നില്ല; രക്ഷപ്പെടാനുള്ള വഴി എപ്പോഴും കാണിച്ചുതരുന്നു. തെറ്റു ചെയ്യാൻ തോന്നുമ്പോൾ അവിടുത്തോടു സഹായം ചോദിക്കുക.
കർത്താവായ യേശുവേ, കാരണം കൂടാതെ അങ്ങു വെറുക്കപ്പെട്ടു; കുരിശിന്റെ വഴിയിൽ ഞങ്ങൾക്കുമുമ്പേ അങ്ങു നടന്നു. വീഴാതിരിക്കാൻ ഞങ്ങളെ ജാഗരൂകരും, പരീക്ഷിക്കപ്പെടുമ്പോൾ വിശ്വസ്തരുമാക്കണമേ. ഇന്ന് അങ്ങയുടെ നാമത്തെപ്രതി സഹിക്കുന്ന എല്ലാവരെയും ശക്തിപ്പെടുത്തണമേ; അങ്ങു വാഗ്ദാനം ചെയ്ത രക്ഷാമാർഗം അവർക്കു നൽകണമേ. ആമേൻ.
നോമ്പ് ആരംഭിക്കാനിരിക്കുന്ന ഒരു സഭയ്ക്കു രണ്ടു മുന്നറിയിപ്പുകൾ. ദൈവത്തിന്റെ എല്ലാ ദാനങ്ങളും ലഭിച്ചിട്ടും ഒരു ജനം വീണുപോകാമെന്നു പൗലോസ് കോറിന്തോസുകാരെ ഓർമിപ്പിക്കുന്നു; എല്ലാ പ്രലോഭനങ്ങളിലും ദൈവം വിശ്വസ്തനാണെന്നും കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നു. ലോകം തങ്ങളെ സ്നേഹിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ അദ്ഭുതപ്പെടേണ്ടാ എന്ന് യേശു ശിഷ്യരോടു പറയുന്നു. ഭയപ്പെടുത്താൻവേണ്ടിയല്ല രണ്ടു വായനകളും: സ്വന്തമായവരോടുള്ള കർത്താവിന്റെ വിശ്വസ്തതയിലേക്കാണ് അവ നയിക്കുന്നത്.
പശ്ചാത്തലം.
ഏകദേശം 54-55 വർഷത്തിൽ, എഫേസോസിൽനിന്ന് (16:8) ഒരു വലിയ തുറമുഖനഗരത്തിലെ സഭയ്ക്കാണ് പൗലോസ് എഴുതുന്നത്. വിഗ്രഹങ്ങൾക്ക് അർപ്പിച്ച ഭക്ഷണം ക്രൈസ്തവർക്കു കഴിക്കാമോ, ക്ഷേത്രങ്ങളിലെ വിരുന്നുകൾക്കു പോകാമോ എന്ന പ്രായോഗികചോദ്യത്തിന് 8–10 അധ്യായങ്ങളിൽ അദ്ദേഹം ഉത്തരം നൽകുന്നു. മാമ്മോദീസായും വി. കുർബാനയും തങ്ങളെ സുരക്ഷിതരാക്കി എന്നു കോറിന്തോസിലെ ചിലർ കരുതി. അതിനാൽ മരുഭൂമിയിലെ ഇസ്രായേലിന്റെ കഥ പൗലോസ് വീണ്ടും പറയുന്നു. സ്വന്തം ജനത്തിനും “സ്നാനവും” “ആത്മീയഭക്ഷണവും” ഉണ്ടായിരുന്നു; എന്നിട്ടും പലരും വീണുപോയി.
വിജാതീയരായിരുന്ന പലർക്കും എഴുതുമ്പോഴും “നമ്മുടെ പിതാക്കൻമാർ” എന്നാണ് അദ്ദേഹം അവരെ വിളിക്കുന്നത്. ഇസ്രായേലിന്റെ കഥ എല്ലാ ക്രൈസ്തവരുടെയും കുടുംബകഥയാണ്.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“എല്ലാവരും ഒരേ ആത്മീയപാനീയം കുടിച്ചു. തങ്ങളെ അനുഗമിച്ച ആത്മീയശിലയിൽനിന്നാണ് അവർ പാനം ചെയ്തത്. ആ ശില ക്രിസ്തുവാണ്.” (10:4)
പാറയിൽനിന്നുള്ള വെള്ളത്തെക്കുറിച്ചു പുറപ്പാടും സംഖ്യയും പറയുന്നു (പുറപ്പാട് 17:6; സംഖ്യ 20:11). ഇസ്രായേലിനോടൊപ്പം സഞ്ചരിച്ച ഒരു പാറയെയോ കിണറിനെയോ കുറിച്ചുള്ള പാരമ്പര്യം അക്കാലത്തെ ചില യഹൂദകൃതികൾക്ക് അറിയാമായിരുന്നു. അത് എടുത്ത്, അവർക്കു കുടിക്കാൻ കൊടുത്തതു യഥാർഥത്തിൽ ആരാണെന്നു പൗലോസ് പറയുന്നു.
“അവരിൽ ചിലർ ചെയ്തതുപോലെ നാം കർത്താവിനെ പരീക്ഷിക്കരുത്.” (10:9)
പാഠത്തെക്കുറിച്ച് ഒരു കുറിപ്പ്. കൈയെഴുത്തുപ്രതികൾ ഇവിടെ വ്യത്യസ്തമാണ്. ചിലതിൽ “ക്രിസ്തു” എന്നാണ്; എൻ.ആർ.എസ്.വി. അതു പിന്തുടരുന്നു. മറ്റു ചിലതിൽ “കർത്താവ്” എന്നാണ്; പി.ഒ.സി. അതു പിന്തുടരുന്നു. കഥ സംഖ്യ 21:4–9-ലാണ്.
“ദൈവം വിശ്വസ്തനാണ്. … പ്രലോഭനങ്ങൾ ഉണ്ടാകുമ്പോൾ അവയെ അതിജീവിക്കാൻ വേണ്ട ശക്തി അവിടുന്ന് നിങ്ങൾക്കു നൽകും.” (10:13)
ഈ മുന്നറിയിപ്പുകൾക്കുശേഷം വരുന്നത് ആശ്വാസത്തിന്റെ ഈ വാക്കാണ്. നമ്മുടെ പരീക്ഷ അപൂർവമായ ഒന്നല്ല; നാം അതു തനിച്ചല്ല നേരിടുന്നതും. പരീക്ഷ ഇല്ലാതാകും എന്നല്ല, അതു സഹിക്കാനുള്ള ശക്തി ലഭിക്കും എന്നാണു വാഗ്ദാനം.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
തിരുവെഴുത്തിന്റെ ആത്മീയാർഥം പഠിപ്പിക്കുമ്പോൾ മതബോധനഗ്രന്ഥം ഈ അധ്യായം ഉപയോഗിക്കുന്നു: ചെങ്കടൽ കടക്കുന്നത് ക്രിസ്തുവിന്റെ വിജയത്തിന്റെയും ക്രൈസ്തവമാമ്മോദീസായുടെയും അടയാളമാണ് (CCC 117; കൂടാതെ 128–129 കാണുക). ദൈവം കല്പിക്കുന്നത് അവിടുന്നു കൃപയാൽ സാധ്യമാക്കുന്നു എന്നും അതു പഠിപ്പിക്കുന്നു (CCC 2082). ദൈവം അസാധ്യമായതു കല്പിക്കുന്നില്ല; കല്പിക്കുമ്പോൾ, കഴിയുന്നതു ചെയ്യാനും കഴിയാത്തതു ചോദിക്കാനും അവിടുന്നു നിന്നോടു പറയുന്നു എന്ന വിശുദ്ധ അഗസ്റ്റിന്റെ വാക്കുകൾ (ആശയം) ത്രെന്തോസ് കൗൺസിൽ ഏറ്റെടുത്തു.
പശ്ചാത്തലം.
പീഡാനുഭവത്തിന്റെ തലേരാത്രി അത്താഴമേശയിലാണു നാം. പരസ്പരം സ്നേഹിക്കുവിൻ എന്ന് യേശു ഇപ്പോൾ പറഞ്ഞതേയുള്ളൂ (15:17). ഇപ്പോൾ ആ സ്നേഹം പുറത്ത് എന്തിനെ നേരിടും എന്ന് അവിടുന്ന് പറയുന്നു. യോഹന്നാനിൽ “ലോകം” (kosmos) എന്നതിന് ദൈവം അത്രമാത്രം സ്നേഹിക്കുന്നത് എന്ന് അർഥമാകാം (3:16). ഇവിടെ അതു ദൈവത്തിനു നേരേ അടഞ്ഞ മനുഷ്യജീവിതമാണ്.
“അവർ” എന്നതിനെക്കുറിച്ചും വാക്യം 25-ലെ “അവരുടെ നിയമം” എന്നതിനെക്കുറിച്ചും ഒരു വാക്ക്. യേശുവും ആദ്യശിഷ്യരും യഹൂദരായിരുന്നു; ഈ വാക്കുകൾ യഹൂദജനത്തെക്കുറിച്ചല്ല. യോഹന്നാന്റെ സമൂഹവും സിനഗോഗ് നേതാക്കളും തമ്മിൽ പിന്നീടുണ്ടായ വേദനാജനകമായ തർക്കങ്ങളും ഈ വാക്കുകളിൽ പ്രതിഫലിക്കുന്നുണ്ടെന്നു പല പണ്ഡിതരും കരുതുന്നു. യേശുവിന്റെ മരണത്തിന് യഹൂദരെ ഒരു ജനമെന്ന നിലയിൽ ഉത്തരവാദികളാക്കരുതെന്നു സഭ പഠിപ്പിക്കുന്നു (നോസ്ത്ര ഏത്താത്തെ 4; CCC 597). ഏതു കാലത്തും പ്രകാശം അടച്ചുകളയുന്ന ആരെക്കുറിച്ചുമാണ് ഈ ഭാഗം.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“ലോകം നിങ്ങളെ ദ്വേഷിക്കുന്നുവെങ്കിൽ അതിനുമുമ്പേ അത് എന്നെ ദ്വേഷിച്ചു എന്ന് അറിഞ്ഞുകൊള്ളുവിൻ.” (15:18)
ഇത് ഒരു ഭീഷണിയല്ല, ആശ്വാസമാണ്. എതിർക്കപ്പെടുന്ന ശിഷ്യൻ കർത്താവു നിന്ന ഇടത്താണു നിൽക്കുന്നത്.
“അവർ എന്നെ പീഡിപ്പിച്ചുവെങ്കിൽ നിങ്ങളെയും പീഡിപ്പിക്കും. അവർ എന്റെ വചനം പാലിച്ചുവെങ്കിൽ നിങ്ങളുടേതും പാലിക്കും.” (15:20)
രണ്ടു പകുതിയും പ്രധാനമാണ്. ചിലർ സാക്ഷ്യം തള്ളിക്കളയും; ചിലർ അതു സ്വീകരിക്കും. അപ്പസ്തോലന്റെ വാക്കിന്റെ ഗതിയും ഗുരുവിന്റേതുതന്നെ.
“അവർ കാരണം കൂടാതെ എന്നെ വെറുത്തു എന്ന് അവരുടെ നിയമത്തിൽ എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന വചനം പൂർത്തിയാകാനാണ് ഇതു സംഭവിച്ചത്.” (15:25)
ഈ പ്രയോഗം സങ്കീർത്തനങ്ങളിൽനിന്നാണ് (35:19; 69:4). “നിയമം” എന്നത് ഇവിടെ തിരുവെഴുത്തു മുഴുവനുമാണ്. പുതിയനിയമം പീഡാനുഭവത്തോട് ഏറ്റവുമധികം ചേർത്തുവായിക്കുന്ന സങ്കീർത്തനങ്ങളിലൊന്നാണ് 69.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
എല്ലാവരുടെയും മുമ്പിൽ, പ്രത്യേകിച്ചു പീഡിപ്പിക്കുന്നവരുടെ മുമ്പിൽ, സ്നേഹത്തിന്റെ പരമസാക്ഷ്യം നൽകാൻ ചില ക്രൈസ്തവർ വിളിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടെന്നും എന്നും വിളിക്കപ്പെടുമെന്നും രണ്ടാം വത്തിക്കാൻ കൗൺസിൽ പറയുന്നു (ലൂമെൻ ജെൻസിയം 42). ലോകം വെറുക്കുമ്പോഴാണ് ക്രൈസ്തവികതയുടെ മഹത്വം ഏറ്റവും തെളിയുന്നത് എന്ന്, റോമായിൽ മരിക്കാൻ പോകുന്ന വഴിയിൽ അന്ത്യോക്യായിലെ വിശുദ്ധ ഇഗ്നേഷ്യസ് എഴുതി (ആശയം; റോമാക്കാർക്കുള്ള ലേഖനം 3). നമ്മുടെ കാലത്തും പല നാടുകളിലും ക്രിസ്തുവിനെപ്രതി സഹിക്കുന്ന എല്ലാവരെയും നാം ഓർക്കുന്നു; അവർക്കുവേണ്ടിയും അവരോടു തെറ്റു ചെയ്തവർക്കുവേണ്ടിയും പ്രാർഥിക്കുന്നു.
ഇരുപത്തിമൂവായിരം പേർ വീണുവെന്നു പൗലോസും ഇരുപത്തിനാലായിരമെന്നു സംഖ്യയും പറയുന്നു. എന്തുകൊണ്ട് ഈ വ്യത്യാസം?
“ഇരുപത്തിനാലായിരം” എന്നുള്ള സംഖ്യ 25:9 ആണ് പൗലോസ് ഓർക്കുന്നതെന്നു തോന്നുന്നു. വ്യാഖ്യാതാക്കൾ പല വിശദീകരണങ്ങൾ നൽകുന്നു: പറഞ്ഞെഴുതിക്കുമ്പോൾ ഓർമയിലുണ്ടായ പിശക്, ഒരു ഏകദേശസംഖ്യ, അല്ലെങ്കിൽ മറ്റൊരു വാക്യവുമായുള്ള കലർപ്പ്. തിരുവെഴുത്തിന്റെ സത്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള സഭയുടെ പ്രബോധനം ഇത്തരം സംഖ്യകളെ ആശ്രയിച്ചല്ല; നമ്മുടെ രക്ഷയ്ക്കുവേണ്ടി ദൈവം പഠിപ്പിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചതിലേക്കാണ് അതു നോക്കുന്നത് (ദേയി വെർബും 11). പൗലോസിന്റെ കാര്യം കണക്കല്ല: വിശേഷാവകാശം പാപത്തിൽനിന്നു സംരക്ഷിക്കുന്നില്ല എന്നതാണ്.