12 ഫെബ്രുവരി 2027 · ലത്തീൻ റീത്ത്
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുകകൂടാതെ: സീറോ മലങ്കര റീത്ത് · സീറോ മലബാർ റീത്ത് · English
“ദുഷ്ടതയുടെ കെട്ടുകൾ പൊട്ടിക്കുകയും നുകത്തിന്റെ കയറുകൾ അഴിക്കുകയും മർദിതരെ സ്വതന്ത്രരാക്കുകയും എല്ലാ നുകങ്ങളും ഒടിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതല്ലേ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഉപവാസം?” ഏശയ്യാ 58:6
വളരെ ഭക്തരെന്നു തോന്നുന്ന ഒരു ജനത്തോടു കാഹളംപോലെ ശബ്ദമുയർത്താൻ ഏശയ്യായോടു കല്പിക്കപ്പെടുന്നു. അവർ ദിവസേന ദൈവത്തെ അന്വേഷിക്കുന്നു; ഉപവസിക്കുന്നു; തല കുനിക്കുന്നു; എന്നിട്ടു പരാതിപ്പെടുന്നു: ഞങ്ങൾ ഉപവസിച്ചിട്ടും അങ്ങ് എന്തുകൊണ്ടു കാണുന്നില്ല? ഞങ്ങൾ സ്വയം എളിമപ്പെടുത്തിയിട്ടും അങ്ങ് എന്തുകൊണ്ടു ശ്രദ്ധിക്കുന്നില്ല? ദൈവത്തിന്റെ മറുപടി നേരിട്ടുള്ളതാണ്: ഉപവാസദിവസത്തിൽ നിങ്ങൾ സ്വന്തം താത്പര്യം അന്വേഷിക്കുന്നു; നിങ്ങളുടെ ജോലിക്കാരെ പീഡിപ്പിക്കുന്നു. അവർ ഉപവസിക്കുകയും കലഹിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു; ഞാങ്ങണപോലെ തല കുനിച്ച് ചാക്കുവസ്ത്രത്തിൽ കിടക്കുന്നു; എങ്കിലും മറ്റുള്ളവരോടുള്ള പെരുമാറ്റത്തിൽ ഒന്നും മാറുന്നില്ല. അപ്പോൾ താൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഉപവാസം കർത്താവു വിവരിക്കുന്നു: ദുഷ്ടതയുടെ കെട്ടുകൾ പൊട്ടിക്കുക, മർദിതരെ സ്വതന്ത്രരാക്കുക, വിശക്കുന്നവനുമായി ആഹാരം പങ്കുവയ്ക്കുക, ഭവനരഹിതനെ വീട്ടിൽ സ്വീകരിക്കുക, നഗ്നനെ ഉടുപ്പിക്കുക, സ്വന്തക്കാരിൽനിന്ന് ഒഴിഞ്ഞുമാറാതിരിക്കുക. നീതിയിലേക്കും കരുണയിലേക്കും നയിക്കാത്ത ഉപവാസം ശൂന്യമായ ഒരു ചടങ്ങാണ്.
പിന്നെ വാഗ്ദാനം വരുന്നു: അപ്പോൾ നിന്റെ വെളിച്ചം പ്രഭാതംപോലെ പൊട്ടിവിടരും; നീ വേഗം സുഖം പ്രാപിക്കും… അപ്പോൾ നീ വിളിക്കും, കർത്താവ് ഉത്തരമരുളും; നീ നിലവിളിക്കും, ഇതാ ഞാൻ എന്ന് അവിടുന്നു പറയും. സുവിശേഷത്തിൽ, യേശുവിന്റെ ശിഷ്യന്മാർ എന്തുകൊണ്ട് ഉപവസിക്കുന്നില്ലെന്നു യോഹന്നാന്റെ ശിഷ്യന്മാർ ചോദിക്കുന്നു. ഒരു വിവാഹചിത്രംകൊണ്ട് യേശു മറുപടി പറയുന്നു: മണവാളൻ കൂടെയുള്ളപ്പോൾ മണവറത്തോഴർക്കു ദുഃഖമാചരിക്കാനാവുമോ? മണവാളൻ അവരിൽനിന്ന് അകറ്റപ്പെടുന്ന ദിവസങ്ങൾ വരും; അപ്പോൾ അവർ ഉപവസിക്കും. തന്റെ ജനത്തെ വിവാഹം ചെയ്ത ദൈവമായ ഇസ്രായേലിന്റെ മണവാളനാണ് യേശു. ക്രൈസ്തവ ഉപവാസം വിഷാദമുള്ള ആത്മപീഡനമല്ല; നാം കാത്തിരിക്കുന്ന മണവാളനുവേണ്ടിയുള്ള മണവാട്ടിയുടെ അഭിലാഷമാണ്; ദരിദ്രർക്ക് ഇടമൊരുക്കുന്ന സ്നേഹമാണ്. നോമ്പുകാലത്തെ ഈ ആദ്യവെള്ളിയാഴ്ച നാം മാംസം വർജിക്കുകയും മണവാളൻ കുരിശിൽ അകറ്റപ്പെട്ട ദിവസം ഓർക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
വിഷയം: “ദുഷ്ടതയുടെ കെട്ടുകൾ പൊട്ടിക്കുകയും നുകത്തിന്റെ കയറുകൾ അഴിക്കുകയും മർദിതരെ സ്വതന്ത്രരാക്കുകയും എല്ലാ നുകങ്ങളും ഒടിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതല്ലേ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഉപവാസം?”
ദൈവം ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഉപവാസം: നീതി, കരുണ, മണവാളനുവേണ്ടിയുള്ള അഭിലാഷം.
“കലഹിക്കുന്നതിനും ശണ്ഠകൂടുന്നതിനും ക്രൂരമായി മുഷ്ടികൊണ്ട് ഇടിക്കുന്നതിനും മാത്രമാണ് നിങ്ങൾ ഉപവസിക്കുന്നത്. നിങ്ങളുടെ സ്വരം ഉന്നതത്തിൽ എത്താൻ ഇത്തരം ഉപവാസം ഉപകരിക്കുകയില്ല.” ഏശയ്യാ 58:4
“ഞാൻ ദൈവത്തെ സ്നേഹിക്കുന്നു എന്ന് ആരെങ്കിലും പറയുകയും സ്വന്തം സഹോദരനെ ദ്വേഷിക്കുകയും ചെയ്താൽ, അവൻ കള്ളം പറയുന്നു. കാരണം, കാണപ്പെടുന്ന സഹോദരനെ സ്നേഹിക്കാത്തവനു കാണപ്പെടാത്ത ദൈവത്തെ സ്നേഹിക്കാൻ സാധിക്കുകയില്ല.” 1 യോഹന്നാൻ 4:20
ജീവിതത്തിൽ: നിനക്കുവേണ്ടിയോ നിന്റെ കീഴിലോ ജോലി ചെയ്യുന്നവരോടു നീ എങ്ങനെ പെരുമാറുന്നുവെന്നു പരിശോധിക്കുക.
“വിശക്കുന്നവനുമായി ആഹാരം പങ്കുവയ്ക്കുകയും ഭവനരഹിതനെ വീട്ടിൽ സ്വീക രിക്കുകയും നഗ്നനെ ഉടുപ്പിക്കുകയും സ്വന്തക്കാരിൽനിന്ന് ഒഴിഞ്ഞുമാറാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതല്ലേ അത്?” ഏശയ്യാ 58:7
“എന്തെന്നാൽ എനിക്കു വിശന്നു; നിങ്ങൾ ഭക്ഷിക്കാൻ തന്നു. എനിക്കു ദാഹിച്ചു; നിങ്ങൾ കുടിക്കാൻ തന്നു. ഞാൻ പരദേശിയായിരുന്നു; നിങ്ങൾ എന്നെ സ്വീകരിച്ചു.” മത്തായി 25:35
ജീവിതത്തിൽ: ഉപവാസത്തിലൂടെ മിച്ചംവയ്ക്കുന്നത് ഈ ആഴ്ച ദരിദ്രർക്കു നൽകുക.
“എന്നേക്കുമായി നിന്നെ ഞാൻ പരിഗ്രഹിക്കും. നീതിയിലും സത്യത്തിലും സ്നേഹത്തിലും കാരുണ്യത്തിലും നിന്നെ ഞാൻ സ്വീകരിക്കും.” ഹോസിയാ 2:19
“അവൻ അവരോടു പറഞ്ഞു: മണവാളൻ കൂടെയുള്ളപ്പോൾ മണവറത്തോഴർക്കു ദുഃഖമാചരിക്കാനാവുമോ? മണവാളൻ അവരിൽനിന്ന് അകറ്റപ്പെടുന്ന ദിവസങ്ങൾ വരും; അപ്പോൾ അവർ ഉപവസിക്കും.” മത്തായി 9:15
ജീവിതത്തിൽ: ഇന്നു വിശപ്പു തോന്നുമ്പോൾ അത് ഒരു ചെറിയ പ്രാർഥനയാക്കുക: കർത്താവായ യേശുവേ, വരണമേ.
യഥാർഥ ഉപവാസം നുകങ്ങൾ ഒടിക്കുകയും ആഹാരം പങ്കുവയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
മണവാളനോടും അവന്റെ ദരിദ്രരോടുമുള്ള സ്നേഹത്താൽ നാം ഉപവസിക്കുന്നു.
തീരുമാനം: നോമ്പുകാലത്തെ വെള്ളിയാഴ്ചകൾ മാംസവർജനത്തോടും ഒരു പങ്കുവയ്ക്കൽപ്രവൃത്തിയോടുംകൂടെ ആചരിക്കുക.
പ്രിയരേ, ദൈവം ഏശയ്യായോടു പറയുന്നു: ഉറക്കെ വിളിച്ചുപറയുക, അടക്കിവയ്ക്കരുത്! ജനം ഉപവസിക്കുകയും ദൈവം ശ്രദ്ധിക്കുന്നില്ലെന്നു പരാതിപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു. ദൈവം മറുപടി പറയുന്നു: ഉപവാസദിവസത്തിൽ നിങ്ങൾ സ്വന്തം താത്പര്യം അന്വേഷിക്കുന്നു; നിങ്ങളുടെ ജോലിക്കാരെ പീഡിപ്പിക്കുന്നു (ഏശ 58:3).
പിന്നെ താൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഉപവാസം ദൈവം വിവരിക്കുന്നു: ദുഷ്ടതയുടെ കെട്ടുകൾ പൊട്ടിക്കുക, മർദിതരെ സ്വതന്ത്രരാക്കുക, വിശക്കുന്നവനുമായി ആഹാരം പങ്കുവയ്ക്കുക, ഭവനരഹിതനെ വീട്ടിൽ സ്വീകരിക്കുക (ഏശ 58:6–7). കരുണയില്ലാത്ത ഉപവാസം ശൂന്യമാണ്.
വാഗ്ദാനവുമുണ്ട്: അപ്പോൾ നിന്റെ വെളിച്ചം പ്രഭാതംപോലെ പൊട്ടിവിടരും; നീ വിളിക്കും, കർത്താവ് ഉത്തരമരുളും: ഇതാ ഞാൻ (ഏശ 58:8–9). മണവാളൻ അകറ്റപ്പെടുമ്പോൾ തന്റെ ശിഷ്യന്മാർ ഉപവസിക്കുമെന്നു സുവിശേഷത്തിൽ യേശു പറയുന്നു (മത്താ 9:15). അവനുവേണ്ടി അഭിലഷിക്കുന്നതുകൊണ്ടാണു നാം ഉപവസിക്കുന്നത്.
നോമ്പുകാലത്തെ ഈ ആദ്യവെള്ളിയാഴ്ച നമ്മുടെ മാംസവർജനം സ്നേഹമാകട്ടെ: കുരിശിൽ അകറ്റപ്പെട്ട മണവാളനായ യേശുവിനോടും, അവൻ നമുക്കായി കാത്തിരിക്കുന്ന ദരിദ്രരോടുമുള്ള സ്നേഹം. ആമേൻ.
കുഞ്ഞുങ്ങളേ, പങ്കുവയ്ക്കലാണ് ഏറ്റവും നല്ല ഉപവാസമെന്നു ദൈവം പറയുന്നു. ഈ നോമ്പുകാലത്ത് ഒരു മിഠായി ഉപേക്ഷിക്കുന്നെങ്കിൽ, വിശക്കുന്ന ഒരാളെ സഹായിക്കാൻ അത് ഉപയോഗിക്കാം!
ദൈവമായ കർത്താവേ, ശൂന്യമായ ഉപവാസമല്ല, മർദിതരെ സ്വതന്ത്രരാക്കുകയും വിശക്കുന്നവരുമായി ആഹാരം പങ്കുവയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഹൃദയങ്ങളാണ് അങ്ങ് ആഗ്രഹിക്കുന്നത്. ഞങ്ങളുടെ നോമ്പുകാല ഉപവാസം നീതിയുടെയും സ്നേഹത്തിന്റെയും പ്രവൃത്തിയും മണവാളനായ അങ്ങയുടെ പുത്രനുവേണ്ടിയുള്ള അഭിലാഷവും പ്രഭാതംപോലെ പൊട്ടിവിടരുന്ന വെളിച്ചവുമാക്കണമേ. ആമേൻ.
നോമ്പുകാലത്തിലെ ആദ്യവെള്ളിയാഴ്ച, ഉപവാസം എന്താണെന്നു രണ്ടു വായനകളും ചോദിക്കുന്നു. തങ്ങളുടെ ഉപവാസം ദൈവം ശ്രദ്ധിച്ചില്ലെന്ന് ഏശയ്യായിൽ ജനം പരാതിപ്പെടുന്നു; വേലക്കാരോടുള്ള അവരുടെ പെരുമാറ്റത്തെ അതു തൊട്ടിട്ടില്ലെന്നു ദൈവം മറുപടി പറയുന്നു. മത്തായിയിൽ, യേശുവിന്റെ ശിഷ്യർ ഉപവസിക്കാത്തത് എന്തുകൊണ്ടെന്നു യോഹന്നാന്റെ ശിഷ്യർ ചോദിക്കുന്നു; മണവാളൻ അകറ്റപ്പെടുമ്പോൾ അവർ ഉപവസിക്കുമെന്ന് യേശു പറയുന്നു. അമ്പത്തൊന്നാം സങ്കീർത്തനം അതിന്റെ ഹൃദയം വീണ്ടും നൽകുന്നു: നുറുങ്ങിയ ഹൃദയത്തെ ദൈവം നിരസിക്കുകയില്ല. കർത്താവിനെ കാണാൻ നാം കൊതിക്കുന്നതുകൊണ്ടാണ് നാം ഉപവസിക്കുന്നത്; വിശക്കുന്നവരോടുള്ള പെരുമാറ്റത്തിലൂടെ അതു പ്രകടമാക്കുന്നു.
പശ്ചാത്തലം.
ഏശയ്യാ 56–66 അധ്യായങ്ങൾ പ്രവാസത്തിൽനിന്നുള്ള മടക്കത്തിനുശേഷമുള്ള കാലത്തേതാണെന്ന് പല പണ്ഡിതരും കരുതുന്നു; ദരിദ്രവും നിരാശപ്പെടുത്തുന്നതുമായ ഒരു നാട്ടിൽ ജനം തിരിച്ചെത്തിയിരുന്ന കാലം. ഉപവാസദിനങ്ങൾക്ക് അന്ന് സമൂഹത്തിൽ വലിയ സ്ഥാനമുണ്ടായിരുന്നു (സഖറിയാ 7:1–5 കാണുക). ജനം ഭക്തരാണ്: ദൈവത്തോട് അടുക്കാൻ അവർ താത്പര്യം കാണിക്കുന്നു (2). പ്രവാചകന്റെ പരാതി അവരുടെ പ്രാർഥനയെക്കുറിച്ചല്ല, അവരുടെ പ്രാർഥന തൊടാതെ വിടുന്നതിനെക്കുറിച്ചാണ്.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“ഞങ്ങൾ എന്തിന് ഉപവസിച്ചു? അങ്ങ് കാണുന്നില്ലല്ലോ!” (58:3)
യഥാർഥവും സത്യസന്ധവുമായ ഒരു പരാതി. ദൈവം ചോദ്യം തള്ളിക്കളയുന്നില്ല. അതേ ദിവസം അവരുടെ തൊഴിലിടങ്ങളിൽ നടക്കുന്നതു ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചുകൊണ്ട് മറുപടി പറയുന്നു.
“ദുഷ്ടതയുടെ കെട്ടുകൾ പൊട്ടിക്കുകയും നുകത്തിന്റെ കയറുകൾ അഴിക്കുകയും മർദിതരെ സ്വതന്ത്രരാക്കുകയും എല്ലാ നുകങ്ങളും ഒടിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതല്ലേ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഉപവാസം?” (58:6)
ഉപവാസം നിർത്താൻ പ്രവാചകൻ പറയുന്നില്ല. എന്തിൽനിന്ന് ഉപവസിക്കണം എന്നത് അദ്ദേഹം മാറ്റുന്നു: ആഹാരത്തിൽനിന്നു മാത്രമല്ല, മറ്റുള്ളവരുടെമേലുള്ള അധികാരത്തിൽനിന്നും. നസറത്തിൽ യേശു വായിക്കുന്നതിൽ ഇതിനോട് അടുത്ത വാക്കുകളുണ്ട് (ഏശയ്യാ 61 ഉദ്ധരിക്കുന്ന ലൂക്കാ 4:18 മർദിതരുടെ മോചനംകൂടി ചേർക്കുന്നു).
“വിശക്കുന്നവനുമായി ആഹാരം പങ്കുവയ്ക്കുകയും ഭവനരഹിതനെ വീട്ടിൽ …” (58:7)
ഉപവാസം ഉണ്ടാക്കുന്ന വിശപ്പ് മറ്റൊരാളുടെ അപ്പത്തിന് ഇടം ഒരുക്കുന്നു. വാക്യത്തിന്റെ അവസാനം സ്വന്തക്കാരെക്കുറിച്ചു പറയുന്നു: ആവശ്യത്തിലുള്ളവർ നമ്മുടെ സ്വന്തം മാംസമാണ്.
“നീ പ്രാർഥിച്ചാൽ കർത്താവ് ഉത്തരമരുളും; നീ നിലവിളിക്കുമ്പോൾ ഇതാ ഞാൻ, എന്ന് അവിടുന്ന് മറുപടി തരും.” (58:9)
ദൈവം നോക്കുന്നില്ല എന്നായിരുന്നു വാക്യം 3-ലെ പരാതി. ഇപ്പോൾ വാഗ്ദാനം വരുന്നു. ദരിദ്രർക്കായി വാതിൽ തുറക്കുമ്പോൾ കർത്താവ് അവിടെ നിൽക്കുന്നതായി കാണുന്നു.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
എനിക്കു വിശന്നു, നിങ്ങൾ ഭക്ഷിക്കാൻ തന്നു എന്ന മത്തായി 25-ലെ യേശുവിന്റെ വാക്കുകളുടെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ ഈ അധ്യായമുണ്ട്. അയൽക്കാരനെ ശരീരത്തിലും ആത്മാവിലും സഹായിക്കുന്ന പ്രവൃത്തികളാണ് കാരുണ്യപ്രവൃത്തികൾ എന്നു മതബോധനഗ്രന്ഥം പറയുന്നു: വിശക്കുന്നവർക്കു ഭക്ഷണം, ഭവനരഹിതർക്ക് അഭയം, നഗ്നർക്കു വസ്ത്രം (CCC 2447). ദരിദ്രർക്കുള്ള ദാനം സഹോദരസ്നേഹത്തിന്റെ സാക്ഷ്യവും ദൈവത്തിനു പ്രീതികരമായ നീതിപ്രവൃത്തിയുമാണെന്നും ഓർമിപ്പിക്കുന്നു (CCC 2447, 2462). ഉപവാസത്തിന്റെ മഹത്വം ആഹാരം ഒഴിവാക്കുന്നതിൽമാത്രമല്ലെന്നും, ദരിദ്രനെ കണ്ടാൽ അവനോടു കരുണ കാണിക്കണമെന്നും വിശുദ്ധ ജോൺ ക്രിസോസ്തോം ശ്രോതാക്കളോടു പറഞ്ഞു (ആശയം).
പശ്ചാത്തലം.
ഇതിനു തൊട്ടുമുമ്പ് യേശു മത്തായിയെ വിളിക്കുകയും ചുങ്കക്കാരോടും പാപികളോടുമൊപ്പം ഭക്ഷണം കഴിക്കുകയും ചെയ്തു (9:9–13). ഇപ്പോൾ സ്നാപകയോഹന്നാന്റെ ശിഷ്യർ സ്വന്തമായ ഒരു ചോദ്യവുമായി വരുന്നു. അക്കാലത്തെ ഭക്തരായ യഹൂദർ നിയമം ആവശ്യപ്പെട്ടതിലും അധികം ഉപവസിച്ചിരുന്നു. ലൂക്കായുടെ ഉപമയിലെ ഫരിസേയൻ ആഴ്ചയിൽ രണ്ടു തവണ ഉപവസിക്കുന്നു (ലൂക്കാ 18:12). ഗൗരവമുള്ള ആളുകളുടെ ഗൗരവമുള്ള ചോദ്യമാണിത്; യേശു അവരെ ശാസിക്കുന്നില്ല.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“യോഹന്നാന്റെ ശിഷ്യൻമാർ യേശുവിന്റെ അടുത്തുവന്നു ചോദിച്ചു: ഞങ്ങളും ഫരിസേയരും ഉപവസിക്കുകയും നിന്റെ ശിഷ്യൻമാർ ഉപവസിക്കാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് എന്തുകൊണ്ട്?” (9:14)
ഉപവാസം തെറ്റാണെന്ന് യേശു പറയുന്നില്ല. അതില്ലാത്തതുകൊണ്ടാണ് അവിടുത്തെ ശിഷ്യർ വിചിത്രരായി തോന്നുന്നത്.
“മണവാളൻ കൂടെയുള്ളപ്പോൾ മണവറത്തോഴർക്കു ദുഃഖമാചരിക്കാനാവുമോ?” (9:15)
ഗ്രാമത്തിലെ വലിയ ആഘോഷമായിരുന്നു വിവാഹം; അവിടെ ദുഃഖാചരണത്തിന് ഇടമില്ലായിരുന്നു. അവിടുത്തെ സാന്നിധ്യം സന്തോഷത്തിന്റെ സമയമാണ്. ഇതാണ് ക്രൈസ്തവ ഉപവാസത്തെ വെറും അച്ചടക്കത്തിൽനിന്നു വേർതിരിക്കുന്നത്.
“മണവാളൻ അവരിൽനിന്ന് അകറ്റപ്പെടുന്ന ദിവസങ്ങൾ വരും; അപ്പോൾ അവർ ഉപവസിക്കും.” (9:15)
സഭ ഇതു തനിക്കുള്ള നിർദേശമായി കേട്ടു. അവിടുത്തെ പോക്കിനും പുനരാഗമനത്തിനുമിടയിലുള്ള ആ ദിവസങ്ങളിലാണു നാം ജീവിക്കുന്നത്. ക്രൈസ്തവ ഉപവാസത്തിന് കാത്തിരിപ്പിന്റെ രുചിയുണ്ട്.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
കർത്താവ് തന്നെത്തന്നെ മണവാളൻ എന്നു വിശേഷിപ്പിച്ചു (മർക്കോ 2:19); സഭ മണവാട്ടിയാണ് (CCC 796). ആദ്യകാല ക്രൈസ്തവർ ഉപവാസദിനങ്ങൾ ആചരിച്ചിരുന്നു: ബുധനും വെള്ളിയും എന്ന് ദിദാഖേ പറയുന്നു; വെള്ളിയാഴ്ചയിലെ ഉപവാസം കർത്താവിന്റെ മരണവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. എല്ലാ വെള്ളിയാഴ്ചകളും നോമ്പുകാലവും പ്രായശ്ചിത്തദിനങ്ങളാണെന്നു സഭാനിയമം ഇന്നും പറയുന്നു (കാനൻ നിയമം 1250; CCC 1438). ഓരോ വെള്ളിയാഴ്ചയും, ചെറിയ രീതിയിൽ, മണവാളൻ അകറ്റപ്പെട്ട ദിവസം സഭ ഓർക്കുന്നു.