12 ഫെബ്രുവരി 2027 · സീറോ മലബാർ റീത്ത്
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുകകൂടാതെ: സീറോ മലങ്കര റീത്ത് · ലത്തീൻ റീത്ത് · English
“കർത്താവു കായേനോടു ചോദിച്ചു: നിന്റെ സഹോദരൻ ആബേൽ എവിടെ? അവൻ പറഞ്ഞു: എനിക്കറിഞ്ഞുകൂടാ. സഹോദരന്റെ കാവൽക്കാരനാണോ ഞാൻ ?” ഉൽപത്തി 4:9
നീ എവിടെയാണ് എന്ന് ഇന്നലെ ദൈവം ആദാമിനോടു ചോദിച്ചു. ഇന്ന് കായേനോട് അവിടുന്നു ചോദിക്കുന്നു: നിന്റെ സഹോദരൻ ആബേൽ എവിടെ? ദൈവത്തോടുള്ള അവിശ്വാസമായി തുടങ്ങിയ പാപം വേഗം സഹോദരനെതിരേ തിരിയുന്നു. കായേനും ആബേലും കാഴ്ചകൾ കൊണ്ടുവരുന്നു; ദൈവം ആബേലിന്റെ കാഴ്ച പ്രസാദിക്കുന്നു; കായേന്റെ മുഖം വാടുന്നു. മകനു മുന്നറിയിപ്പു നൽകുന്ന പിതാവിനെപ്പോലെ ദൈവം അവനോടു സംസാരിക്കുന്നു: “ഉചിതമായി പ്രവർത്തിച്ചാൽ നീയും സ്വീകാര്യനാവുകയില്ലേ? നല്ലതുചെയ്യുന്നില്ലെങ്കിൽ പാപം വാതിൽക്കൽത്തന്നെ പതിയിരിപ്പുണ്ടെന്ന് ഓർക്കണം. അതു നിന്നിൽ താത്പര്യം വച്ചിരിക്കുന്നു; നീ അതിനെ കീഴടക്കണം.” കായേൻ അതിനെ കീഴടക്കുന്നില്ല. അവൻ സഹോദരനെ വയലിലേക്കു കൊണ്ടുപോയി കൊല്ലുന്നു. ആബേൽ എവിടെയെന്നു ദൈവം ചോദിക്കുമ്പോൾ ഒരു നുണയും നിസ്സംഗതയുംകൊണ്ട് അവൻ മറുപടി പറയുന്നു: “എനിക്കറിഞ്ഞുകൂടാ. സഹോദരന്റെ കാവൽക്കാരനാണോ ഞാൻ ?” എന്നാൽ ആ രഹസ്യം സൂക്ഷിക്കാൻ മണ്ണിനു കഴിയുന്നില്ല: “നിന്റെ സഹോദരന്റെ രക്തം മണ്ണിൽനിന്ന് എന്നെ വിളിച്ചു കരയുന്നു.” എന്നിട്ടും ദൈവം ഇവിടെയും കരുണ കാണിക്കുന്നു: “ആരും കായേനെ കൊല്ലാതിരിക്കാൻ കർത്താവ് അവന്റെ മേൽ ഒരടയാളം പതിച്ചു.” കായേന്റെ പാപത്തിന്റെ വേരിനോട്, താരതമ്യം ചെയ്യുകയും വിധിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന കണ്ണിനോട്, ഈശോ സംസാരിക്കുന്നു: “വിധിക്കപ്പെടാതിരിക്കാൻ നിങ്ങളും വിധിക്കരുത്.” സഹോദരന്റെ കണ്ണിലെ കരടു കാണുകയും സ്വന്തം കണ്ണിലെ തടിക്കഷണം ശ്രദ്ധിക്കാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതെന്ത്? “കപടനാട്യക്കാരാ, ആദ്യം സ്വന്തം കണ്ണിൽനിന്നു തടിക്കഷണം എടുത്തുമാറ്റുക. അപ്പോൾ സഹോദരന്റെ കണ്ണിലെ കരടെടുത്തുകളയാൻ നിനക്കു കാഴ്ച തെളിയും.”
വലിയ നോമ്പിലെ വെള്ളിയാഴ്ചകളിൽ നമ്മുടെ ഇടവകകൾ, പലപ്പോഴും സന്ധ്യയ്ക്ക്, കുരിശിന്റെ വഴി നടത്തുന്നു; പലരും കൂടുതൽ കർശനമായി ഉപവസിക്കുന്നു. ആബേലിന്റെ രക്തം നീതിക്കായി മണ്ണിൽനിന്നു നിലവിളിച്ചു; കുരിശിൽ നാം മറ്റൊരു രക്തം കാണുന്നു: “ആബേലിന്റെ രക്തത്തെക്കാൾ ശ്രേഷ്ഠമായവ വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നതളിക്കപ്പെട്ട രക്തത്തിലേക്കുമാണ്” നാം വന്നിരിക്കുന്നത്; കരുണയ്ക്കായി നിലവിളിക്കുന്ന രക്തം. രണ്ടാം വായന കൊയ്ത്തുകാലത്തു കരകവിഞ്ഞൊഴുകുന്ന ജോർദാനെ കാണിക്കുന്നു. പേടകം വഹിക്കുന്ന പുരോഹിതന്മാരുടെ പാദങ്ങൾ വെള്ളത്തിൽ തൊട്ടയുടനെ ഒഴുക്കു നിലയ്ക്കുന്നു; വെള്ളം ചിറപോലെ പൊങ്ങിനിൽക്കുന്നു; ജനം മുഴുവൻ ഉണങ്ങിയ നിലത്തുകൂടെ കടക്കുന്നു. പന്ത്രണ്ടുപേർ നദിയുടെ നടുവിൽനിന്നു പന്ത്രണ്ടു കല്ലുകൾ എടുക്കുന്നു; ഇത് എന്തു സൂചിപ്പിക്കുന്നുവെന്നു മക്കൾ ചോദിക്കുമ്പോൾ കഥ പറഞ്ഞുകൊടുക്കാൻ. വിശ്വസിക്കുന്ന എല്ലാവരുടെയും പിതാവായി പൗലോസ് അബ്രാഹത്തെ ഉയർത്തിക്കാണിക്കുന്നു: “നിന്റെ സന്തതി ഇപ്രകാരമായിരിക്കും എന്നു പറയപ്പെട്ടിരുന്നതനുസരിച്ച് താൻ അനേകം ജനതകളുടെ പിതാവാകും എന്ന്, പ്രതീക്ഷയ്ക്ക് സാധ്യത ഇല്ലാതിരുന്നിട്ടും, പ്രതീക്ഷയോടെ അവൻ വിശ്വസിച്ചു.” “നൂറു വയസ്സായ തന്റെ ശരീരം മൃതപ്രായമായിരിക്കുന്നെന്നും സാറായുടെ ഉദരം വന്ധ്യമാണെന്നും അറിയാമായിരുന്നിട്ടും അവന്റെ വിശ്വാസം ദുർബലമായില്ല.” “വിശ്വാസമില്ലാത്തവനെപ്പോലെ ദൈവത്തിന്റെ വാഗ്ദാനത്തിനെതിരായി അവൻ ചിന്തിച്ചില്ല. മറിച്ച്, ദൈവത്തെ മഹത്വപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട് അവൻ വിശ്വാസത്താൽ ശക്തിപ്രാപിച്ചു. വാഗ്ദാനം നിറവേറ്റാൻ ദൈവത്തിനു കഴിയുമെന്ന് അവനു പൂർണബോധ്യമുണ്ടായിരുന്നു.” ഈ വാക്കുകൾ നമുക്കുവേണ്ടിക്കൂടി എഴുതപ്പെട്ടതാണ്: “നമ്മുടെ പാപങ്ങളുടെ മോചനത്തിനായി മരണത്തിന് ഏൽപിക്കപ്പെടുകയും നമ്മുടെ നീതീകരണത്തിനായി ഉയിർപ്പിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്ത നമ്മുടെ കർത്താവായ യേശുവിനെ മരിച്ചവരിൽനിന്ന് ഉയിർപ്പിച്ചവനിൽ വിശ്വസിക്കുന്ന നമുക്കും അത് നീതിയായി പരിഗണിക്കപ്പെടും.” വലിയ നോമ്പിലെ ഓരോ വെള്ളിയാഴ്ചയും ആ ദുഃഖവെള്ളിയിലേക്കും, അതിലൂടെ ഉയിർപ്പിലേക്കും നടന്നടുക്കുകയാണ്.
വിഷയം: “നിന്റെ സഹോദരൻ ആബേൽ എവിടെ?”
കായേനോടുള്ള ചോദ്യം, അബ്രാഹത്തിന്റെ പ്രത്യാശ, ജോർദാനിലെ കല്ലുകൾ, വിധിക്കുന്ന കണ്ണ്.
“കർത്താവു കായേനോടു ചോദിച്ചു: നിന്റെ സഹോദരൻ ആബേൽ എവിടെ? അവൻ പറഞ്ഞു: എനിക്കറിഞ്ഞുകൂടാ. സഹോദരന്റെ കാവൽക്കാരനാണോ ഞാൻ ?” ഉൽപത്തി 4:9
“ഞാൻ ദൈവത്തെ സ്നേഹിക്കുന്നു എന്ന് ആരെങ്കിലും പറയുകയും സ്വന്തം സഹോദരനെ ദ്വേഷിക്കുകയും ചെയ്താൽ, അവൻ കള്ളം പറയുന്നു. കാരണം, കാണപ്പെടുന്ന സഹോദരനെ സ്നേഹിക്കാത്തവനു കാണപ്പെടാത്ത ദൈവത്തെ സ്നേഹിക്കാൻ സാധിക്കുകയില്ല.” 1 യോഹന്നാൻ 4:20
ജീവിതത്തിൽ: ആവശ്യത്തിലായിരിക്കുന്ന ഒരു സഹോദരനോ സഹോദരിക്കോ അയൽക്കാരനോ വേണ്ടി ഈ ആഴ്ച വ്യക്തമായ ഒരു കാര്യം ചെയ്യുക.
“അവൻ കർത്താവിൽ വിശ്വസിച്ചു. അവിടുന്ന് അത് അവനു നീതീകരണമായി കണക്കാക്കി.” ഉൽപത്തി 15:6
“നിന്റെ സന്തതി ഇപ്രകാരമായിരിക്കും എന്നു പറയപ്പെട്ടിരുന്നതനുസരിച്ച് താൻ അനേകം ജനതകളുടെ പിതാവാകും എന്ന്, പ്രതീക്ഷയ്ക്ക് സാധ്യത ഇല്ലാതിരുന്നിട്ടും, പ്രതീക്ഷയോടെ അവൻ വിശ്വസിച്ചു.” റോമാ 4:18
ജീവിതത്തിൽ: പ്രതീക്ഷയില്ലാത്ത ഒരു സാഹചര്യം ഈ ആഴ്ച എല്ലാ ദിവസവും ദൈവസന്നിധിയിൽ കൊണ്ടുവരിക.
“എന്റെ അതിക്രമങ്ങൾ ഞാനറിയുന്നു, എന്റെ പാപം എപ്പോഴും എന്റെ കൺമുൻപിലുണ്ട്.” സങ്കീർത്തനം 51:3
“കപടനാട്യക്കാരാ, ആദ്യം സ്വന്തം കണ്ണിൽനിന്നു തടിക്കഷണം എടുത്തുമാറ്റുക. അപ്പോൾ സഹോദരന്റെ കണ്ണിലെ കരടെടുത്തുകളയാൻ നിനക്കു കാഴ്ച തെളിയും.” മത്തായി 7:5
ജീവിതത്തിൽ: ഇന്ന് ആരെയെങ്കിലും വിമർശിക്കാൻ തോന്നുമ്പോഴെല്ലാം പകരം നിന്റെ സ്വന്തം ഒരു കുറവ് ഓർക്കുക.
നമ്മുടെ സഹോദരൻ എവിടെയെന്നു ദൈവം ചോദിക്കുന്നു; കുരിശ് കരുണകൊണ്ടു മറുപടി നൽകുന്നു.
സഹോദരനെ കാക്കുക; പ്രതീക്ഷയില്ലാത്തപ്പോഴും പ്രതീക്ഷിക്കുക; മിശിഹാ നിന്റെ കണ്ണുകളെ സുഖപ്പെടുത്തട്ടെ.
തീരുമാനം: വലിയ നോമ്പിലെ എല്ലാ വെള്ളിയാഴ്ചകളിലും കുരിശിന്റെ വഴി നടക്കുക.
പ്രിയരേ, നീ എവിടെയാണ് എന്നു ദൈവം ആദാമിനോടു ചോദിച്ചു. ഇന്ന് കായേനോട് അവിടുന്നു ചോദിക്കുന്നു: നിന്റെ സഹോദരൻ ആബേൽ എവിടെ? (ഉൽപ 4:9). ദൈവത്തിനെതിരായ പാപം വേഗം സഹോദരനെതിരായ പാപമാകുന്നു. ഞാനാണോ എന്റെ സഹോദരന്റെ കാവൽക്കാരൻ എന്നു കായേൻ ചോദിക്കുന്നു. അതേ എന്നാണ് ദൈവത്തിന്റെ മറുപടി.
ദൈവം കായേനു മുന്നറിയിപ്പു നൽകിയിരുന്നു: പാപം വാതിൽക്കൽത്തന്നെ പതിയിരിപ്പുണ്ട്; നീ അതിനെ കീഴടക്കണം (ഉൽപ 4:7). താരതമ്യത്തിലാണ് അസൂയ ആരംഭിച്ചത്. അതുകൊണ്ടാണ് ഈശോ പറയുന്നത്: വിധിക്കരുത്. ആദ്യം സ്വന്തം കണ്ണിൽനിന്നു തടിക്കഷണം എടുത്തുമാറ്റുക; അപ്പോൾ നിനക്കു കാഴ്ച തെളിയും (മത്താ 7:5).
അബ്രാഹം മറ്റൊരു വഴി പഠിപ്പിക്കുന്നു: പ്രതീക്ഷയ്ക്കു സാധ്യത ഇല്ലാതിരുന്നിട്ടും പ്രതീക്ഷയോടെ അവൻ വിശ്വസിച്ചു (റോമാ 4:18). തന്റെ ബലഹീനതയിലേക്കല്ല, ദൈവവാഗ്ദാനത്തിലേക്കാണ് അവൻ നോക്കിയത്. ദൈവം ജലം തടഞ്ഞുനിർത്തിയതുകൊണ്ടാണ് ഇസ്രായേൽ ജോർദാൻ കടന്നത്.
ഇന്നു വലിയ നോമ്പിലെ ഒരു വെള്ളിയാഴ്ചയാണ്. കുരിശിന്റെ വഴി നടക്കുമ്പോൾ ആബേലിന്റെ രക്തത്തെക്കാൾ ശ്രേഷ്ഠമായതു സംസാരിക്കുന്ന ഈശോയുടെ രക്തം നാം കാണുന്നു. നമുക്കു നമ്മുടെ സഹോദരീസഹോദരന്മാരുടെ കാവൽക്കാരാകാം. ആമേൻ.
കുഞ്ഞുങ്ങളേ, ദൈവം നമ്മൾ ഓരോരുത്തരോടും ചോദിക്കുന്നു: നിന്റെ സഹോദരൻ എവിടെ? നിന്റെ സഹോദരി എവിടെ? നാം പരസ്പരം കരുതണമെന്ന് ഈശോ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ഇന്നു നിന്റെ സഹോദരനോ സഹോദരിക്കോ കൂട്ടുകാരനോ വേണ്ടി ഒരു നല്ല കാര്യം ചെയ്യുക.
കർത്താവീശോമിശിഹായേ, ആബേലിന്റെ രക്തത്തെക്കാൾ ശ്രേഷ്ഠമായതു സംസാരിക്കുന്നതാണ് അങ്ങയുടെ രക്തം. ഞങ്ങളുടെ ഹൃദയവാതിൽക്കൽ പതിയിരിക്കുന്ന പാപത്തെ കീഴടക്കണമേ; ഞങ്ങളുടെ കണ്ണിലെ തടിക്കഷണം എടുത്തുമാറ്റണമേ; ഞങ്ങളുടെ സഹോദരീസഹോദരന്മാരുടെ കാവൽക്കാരാക്കണമേ. പ്രതീക്ഷയ്ക്കു സാധ്യതയില്ലാത്തപ്പോഴും പ്രതീക്ഷിച്ച അബ്രാഹത്തിന്റെ വിശ്വാസം ഞങ്ങൾക്കു നൽകണമേ; ഈ ദിനങ്ങളുടെ ജലത്തിലൂടെ അങ്ങയുടെ ഉയിർപ്പിലേക്കു ഞങ്ങളെ നയിക്കണമേ. ആമേൻ.
ദൈവത്തോടുള്ള അവിശ്വാസമായി തുടങ്ങിയ പാപം ഇപ്പോൾ സഹോദരനെതിരേയുള്ള അക്രമമാകുന്നു. ഉൽപത്തി കായേന്റെയും ആബേലിന്റെയും കഥ പറയുന്നു. ഇസ്രായേൽ ജോർദാൻ കടന്ന് കല്ലുകൾ സ്ഥാപിക്കുന്നതു രണ്ടാം വായന കാണിക്കുന്നു; അബ്രാഹത്തിന്റെ വിശ്വാസം പൗലോസ് റോമാലേഖനത്തിൽ ഉയർത്തിക്കാട്ടുന്നു. മത്തായിയിൽ ഈശോ വിധിക്കുന്നതിനെതിരേ താക്കീതു നൽകുന്നു; സ്വന്തം കണ്ണിലെ തടിക്കഷണം ആദ്യം ശ്രദ്ധിക്കാൻ പറയുന്നു. ദൈവമുമ്പാകെ സഹോദരനുള്ള സ്ഥാനത്തെച്ചൊല്ലിയാണ് കായേൻ കോപിക്കുന്നത്; അത്തരം താരതമ്യത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനംതന്നെ സുവിശേഷം എടുത്തുകളയുന്നു. സഹോദരൻ, പതിയിരിക്കുക, അളവ് എന്നിവയാണ് താക്കോൽവാക്കുകൾ.
പശ്ചാത്തലം.
തോട്ടത്തിനു പുറത്തെ ആദ്യത്തെ കഥയും, ബൈബിളിൽ സഹോദരന്മാരെക്കുറിച്ചുള്ള ആദ്യകഥയുമാണിത്. ഒരു തലമുറയ്ക്കുള്ളിൽ പാപം വിലക്കപ്പെട്ട പഴം തിന്നുന്നതിൽനിന്നു കൊലപാതകത്തിലേക്കു നീങ്ങിയിരിക്കുന്നു. കൃഷിക്കാരന്റെയും ഇടയന്റെയും ജീവിതരീതികളുടെ കഥകൂടിയാണിത്. എല്ലാം അത് വിശദീകരിക്കുന്നില്ല: ഒരു കാഴ്ച സ്വീകരിക്കുകയും മറ്റേതു സ്വീകരിക്കാതിരിക്കുകയും ചെയ്തതിന്റെ കാരണം പറയുന്നില്ല.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“ഉചിതമായി പ്രവർത്തിച്ചാൽ നീയും സ്വീകാര്യനാവുകയില്ലേ? നല്ലതുചെയ്യുന്നില്ലെങ്കിൽ പാപം വാതിൽക്കൽത്തന്നെ പതിയിരിപ്പുണ്ടെന്ന് ഓർക്കണം. അതു നിന്നിൽ താത്പര്യം വച്ചിരിക്കുന്നു; നീ അതിനെ കീഴടക്കണം.” (4:7)
കുറ്റകൃത്യത്തിനു മുമ്പ്, അപ്പൻ മകനോടെന്നപോലെ ദൈവം കായേനോടു സംസാരിക്കുന്നു. കോപം ഇനിയും കൊലപാതകമായിട്ടില്ല; കായേനു തിരഞ്ഞെടുക്കാൻ ഇനിയും കഴിയും. ഈ വാക്യത്തിന്റെ ഹീബ്രു കഠിനമാണെങ്കിലും പൊരുൾ വ്യക്തം: പാപം ചെയ്യാൻ ആരും നിർബന്ധിതനല്ല.
“ഒരു ദിവസം കായേൻ തന്റെ സഹോദരൻ ആബേലിനോടു പറഞ്ഞു: നമുക്കു വയലിലേക്കു പോകാം.” (4:8)
പാഠത്തെക്കുറിച്ച് ഒരു കുറിപ്പ്. നിലവിലുള്ള സാധാരണ ഹീബ്രുപാഠത്തിൽ “കായേൻ തന്റെ സഹോദരൻ ആബേലിനോടു പറഞ്ഞു” എന്നു മാത്രമേയുള്ളൂ; പറഞ്ഞത് എന്തെന്നില്ല. ഗ്രീക്ക്, സുറിയാനി എന്നിവ ഉൾപ്പെടെയുള്ള പുരാതന പരിഭാഷകൾ “നമുക്കു വയലിലേക്കു പോകാം” എന്നു ചേർക്കുന്നു; എൻ.ആർ.എസ്.വി.യും പി.ഒ.സി. ബൈബിളും അവയെ പിന്തുടരുന്നു. “സഹോദരൻ” എന്ന വാക്ക് ഈ ഭാഗത്ത് ഏഴു തവണ മുഴങ്ങുന്നു: കൊല്ലപ്പെടുന്നത് അതാണ്.
“എനിക്കറിഞ്ഞുകൂടാ. സഹോദരന്റെ കാവൽക്കാരനാണോ ഞാൻ” (4:9)
തോട്ടത്തിലെന്നപോലെ ദൈവം വീണ്ടും ചോദിക്കുന്നു. കായേൻ ഒരു നുണകൊണ്ടും പിന്നെ ഒരു പരിഹാസംകൊണ്ടും മറുപടി പറയുന്നു. “അതെ” എന്നാണ് ബൈബിൾ മുഴുവൻ ഉത്തരം നൽകുന്നത്.
“നിന്റെ സഹോദരന്റെ രക്തം മണ്ണിൽനിന്ന് എന്നെ വിളിച്ചു കരയുന്നു.” (4:10)
ഒരിക്കലും സംസാരിക്കാത്തവൻ ഒടുവിൽ കേൾക്കപ്പെടുന്നു. ആരും പ്രതിരോധിക്കാത്തവരുടെ നിലവിളി ദൈവം കേൾക്കുന്നു. ആബേലിന്റെ രക്തത്തെക്കാൾ ശ്രേഷ്ഠമായവ ഈശോയുടെ രക്തം വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നുവെന്നു ഹെബ്രായലേഖനം പറയുന്നു (12:24): അതു കരുണ യാചിക്കുന്നു.
“ആരും കായേനെ കൊല്ലാതിരിക്കാൻ കർത്താവ് അവന്റെ മേൽ ഒരടയാളം പതിച്ചു.” (4:15)
പലരും കരുതുന്നതുപോലെ, ഇതു ലജ്ജയുടെ മുദ്രയല്ല. സംരക്ഷണത്തിന്റെ അടയാളമാണ്; കൊലപാതകിയെയും ദൈവം ജീവനോടെ കാക്കുന്നു.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
ആദിപാപത്തിന്റെ ഫലമായ കോപവും അസൂയയും മനുഷ്യചരിത്രത്തിന്റെ തുടക്കംമുതൽ ഉണ്ടെന്ന് ഈ വിവരണം വെളിപ്പെടുത്തുന്നുവെന്നു മതബോധനഗ്രന്ഥം പറയുന്നു (CCC 2259); ആബേലിന്റെ രക്തത്തെ സ്വർഗത്തിലേക്കു നിലവിളിക്കുന്ന പാപങ്ങളിൽ എണ്ണുന്നു (CCC 1867). വിശുദ്ധ ജോൺ പോൾ രണ്ടാമൻ ജീവന്റെ സുവിശേഷം (7–10) എന്ന ചാക്രികലേഖനത്തിൽ ഈ ഭാഗത്തെക്കുറിച്ചു നീണ്ട ധ്യാനം നൽകുന്നു: ഒരു കൊലപാതകിക്കുപോലും വ്യക്തിമഹത്വം നഷ്ടമാകുന്നില്ല; ദൈവംതന്നെ അത് ഉറപ്പുനൽകുന്നു (9). കായേന്റെ കാഴ്ച എന്തുകൊണ്ടു തള്ളപ്പെട്ടു? ആബേൽ വിശ്വാസംമൂലം സമർപ്പിച്ചുവെന്നു ഹെബ്രായലേഖനവും (11:4), കായേന്റെ പ്രവൃത്തികൾ ദുഷിച്ചതായിരുന്നുവെന്ന് 1 യോഹന്നാനും (3:12) പറയുന്നു.
പശ്ചാത്തലം.
ഗിരിപ്രഭാഷണത്തിന്റെ അവസാനത്തോട് അടുത്ത്, ശിഷ്യന്മാർ പരസ്പരം പെരുമാറേണ്ട രീതിയിലേക്ക് ഈശോ തിരിയുന്നു. പ്രാർഥനയെയും ആശ്രയത്തെയും കുറിച്ച് അവർ കേട്ടുകഴിഞ്ഞു. ഇനി, എല്ലായിടത്തെയും ഭക്തർക്കുള്ള ഒരു പ്രലോഭനത്തിനെതിരേ താക്കീത്: സ്വന്തം പുരോഗതി മറ്റുള്ളവരെ അളക്കാനുള്ള കോലാക്കുക.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“വിധിക്കപ്പെടാതിരിക്കാൻ നിങ്ങളും വിധിക്കരുത്.” (7:1)
“വിധിക്കപ്പെടാതിരിക്കാൻ” എന്നതിന്റെ പൊരുൾ: ദൈവത്താൽ. ദൈവം മാത്രം നിൽക്കുന്നിടത്തു നിൽക്കരുത്. ശരിയും തെറ്റും തിരിച്ചറിയുന്നതിനെ ഇതു വിലക്കുന്നില്ല; ഈ അധ്യായത്തിൽത്തന്നെ വ്യാജപ്രവാചകന്മാരെ ഫലങ്ങൾകൊണ്ടു തിരിച്ചറിയാൻ ഈശോ പറയുന്നു (7:15–16), 18:15-ൽ സഹോദരനെ തിരുത്തുന്നതിനെക്കുറിച്ചും.
“കപടനാട്യക്കാരാ, ആദ്യം സ്വന്തം കണ്ണിൽനിന്നു തടിക്കഷണം എടുത്തുമാറ്റുക.” (7:5)
കരട് എടുക്കാൻ സഹായിക്കുന്നതിനെ അവിടുന്നു വിലക്കുന്നില്ല. ക്രമം പറയുന്നതേയുള്ളൂ. തടിക്കഷണത്തിന്റെ വേദന അറിഞ്ഞവൻ മറ്റൊരാളുടെ കണ്ണിനോടു സൗമ്യനായിരിക്കും.
“വിശുദ്ധമായതു നായ്ക്കൾക്കു കൊടുക്കരുത്. നിങ്ങളുടെ മുത്തുകൾ പന്നികൾക്ക് ഇട്ടുകൊടുക്കരുത്.” (7:6)
അർഥം ഉറപ്പില്ലാത്ത ഒരു കഠിനമായ പഴമൊഴി. ഇത് ഏതെങ്കിലും ജനവിഭാഗത്തെക്കുറിച്ചുള്ള വർണനയല്ല. വിശുദ്ധമായതു കൈമാറുന്നതിൽ ആദരം വേണമെന്ന് അതു പറയുന്നു; അങ്ങനെ 1–5 വാക്യങ്ങളെ സന്തുലിതമാക്കുന്നു. ദിദാക്കെ (9:5) ഇതു കുർബാനയിൽ പ്രയോഗിച്ചു: മാമ്മോദീസാ സ്വീകരിച്ചവർ മാത്രം അതു സ്വീകരിക്കണം.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
വിവേകമില്ലാത്ത വിധിയെ സത്യത്തിനെതിരേയുള്ള പാപമായി മതബോധനഗ്രന്ഥം പറയുന്നു; ലൊയോളയിലെ വിശുദ്ധ ഇഗ്നേഷ്യസിനെ ഉദ്ധരിച്ച്, മറ്റുള്ളവരുടെ വാക്കുകളെയും പ്രവൃത്തികളെയും കഴിയുന്നത്ര അനുകൂലമായി വ്യാഖ്യാനിക്കാൻ ആവശ്യപ്പെടുന്നു (CCC 2477–2478). നോമ്പ് ഇതിനു നല്ല സമയമാണ്: അനുരഞ്ജനകൂദാശയിൽ ഓരോരുത്തരും സ്വന്തം കണ്ണിലെ തടിക്കഷണത്തെക്കുറിച്ചു മാത്രമാണ് സംസാരിക്കുന്നത്.
ദൈവം എന്തുകൊണ്ട് ആബേലിന്റെ കാഴ്ചയ്ക്കു മുൻഗണന നൽകി? അത് അന്യായമല്ലേ?
പാഠം കാരണം പറയുന്നില്ല; ഈ മൗനം മനഃപൂർവമാണ്. ആബേൽ “കടിഞ്ഞൂൽക്കുഞ്ഞുങ്ങളെ”യും “കൊഴുപ്പുള്ള ഭാഗങ്ങ”ളും, അതായത് ഏറ്റവും നല്ലത്, കൊണ്ടുവന്നുവെന്ന് അതു കുറിക്കുന്നു; കായേനെക്കുറിച്ച് “വിളവിൽ ഒരു ഭാഗം” എന്നു മാത്രം. വ്യത്യാസം ഹൃദയത്തിലാണെന്നു പുതിയനിയമം കാണുന്നു (ഹെബ്രായർ 11:4; 1 യോഹന്നാൻ 3:12). തഴയപ്പെട്ടതായി തോന്നുമ്പോൾ കായേൻ എന്തു ചെയ്യുന്നു എന്നതാണ് കഥയുടെ ചോദ്യം; അതു നമുക്കെല്ലാമുള്ള ചോദ്യമാണ്.