12 ഫെബ്രുവരി 2027 · സീറോ മലങ്കര റീത്ത്
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുകകൂടാതെ: സീറോ മലബാർ റീത്ത് · ലത്തീൻ റീത്ത് · English
“ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു, മനുഷ്യരുടെ മുമ്പിൽ എന്നെ ഏറ്റുപറയുന്ന ഏതൊരുവനെയും ദൈവത്തിന്റെ ദൂതൻമാരുടെ മുമ്പിൽ മനുഷ്യപുത്രനും ഏറ്റുപറയും.” ലൂക്കാ 12:8
ഇന്നലെ ഹാഗാർ മരുഭൂമിയിലേക്ക് ഓടിപ്പോയി. ഇന്ന് കർത്താവിന്റെ ദൂതൻ ഷൂറിലേക്കുള്ള വഴിയിൽ മരുഭൂമിയിലെ ഒരു നീരുറവയ്ക്കരികെ അവളെ കണ്ടെത്തുന്നു. നോമ്പിലുള്ള ഓരോ ആത്മാവും കേൾക്കേണ്ട രണ്ടു ചോദ്യങ്ങൾ ദൂതൻ ചോദിക്കുന്നു: സാറായിയുടെ ദാസിയായ ഹാഗാറേ, നീ എവിടെനിന്നു വരുന്നു? എങ്ങോട്ടു പോകുന്നു? ആദ്യത്തേതിനു മാത്രമേ അവൾക്ക് ഉത്തരമുള്ളൂ: ഞാൻ ഓടിപ്പോവുകയാണ്. ദൈവം അവളെ തിരിച്ചയയ്ക്കുന്നു, പക്ഷേ വെറുംകൈയോടെയല്ല: ഒരു മകനെ വാഗ്ദാനം ചെയ്ത് അവന് ഇസ്മായേൽ എന്നു പേരിടുന്നു; കാരണം, കർത്താവ് അവളുടെ രോദനം ചെവിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. മറ്റാരും ശ്രദ്ധിക്കാതിരുന്ന ആ വിദേശിയായ ദാസി, വിശുദ്ധ ഗ്രന്ഥത്തിൽ മറ്റാരും മുതിരാത്ത ഒന്നു ചെയ്യുന്നു: ദൈവത്തിനു സ്വന്തമായി ഒരു പേരു നൽകുന്നു: എൽറോയി, എന്നെ കാണുന്ന ദൈവം. നോമ്പിലെ ഒരു വെള്ളിയാഴ്ച നാം ഓർക്കുന്നു: കാണുന്ന ദൈവംതന്നെയാണ് കുരിശിൽനിന്ന് എല്ലാ പീഡിതരെയും നോക്കിയത്.
നിയമം എഴുതിക്കിട്ടിയവരുടെ മാത്രമല്ല, ഓരോ മനുഷ്യന്റെയും ഹൃദയം ദൈവം കാണുന്നുവെന്നു പൗലോസ് പറയുന്നു: നിയമത്തിന്റെ അനുശാസനം തങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്നുവെന്ന് വിജാതീയർ സ്പഷ്ടമാക്കുന്നു; അവരുടെ മനഃസാക്ഷി അതിനു സാക്ഷ്യം നൽകുന്നു. ദൈവം യേശുക്രിസ്തുവഴി മനുഷ്യരുടെ രഹസ്യങ്ങൾ വിധിക്കുന്ന ദിവസം ഇതു വെളിവാകും. നമ്മുടെ രഹസ്യവിചാരങ്ങളിലേക്ക് ആ പ്രകാശം കടത്തിവിടാനുള്ള കാലമാണു നോമ്പ്. സുവിശേഷത്തിൽ യേശു പരസ്യമായ ധൈര്യം ആവശ്യപ്പെടുന്നു: മനുഷ്യരുടെ മുമ്പിൽ എന്നെ ഏറ്റുപറയുന്ന ഏതൊരുവനെയും ദൈവദൂതന്മാരുടെ മുമ്പിൽ മനുഷ്യപുത്രനും ഏറ്റുപറയും. അധികാരികളുടെ മുമ്പിൽ കൊണ്ടുപോകപ്പെടുമ്പോൾ നാം ഉത്കണ്ഠപ്പെടേണ്ട: എന്താണു പറയേണ്ടതെന്ന് ആ സമയത്തു പരിശുദ്ധാത്മാവു നിങ്ങളെ പഠിപ്പിക്കും. മരുഭൂമിയിൽ ഹാഗാറിനെ കണ്ട ദൈവം, ലോകത്തിനുമുമ്പിൽ തന്നെ ഏറ്റുപറയുന്നവരുടെ അരികിലും നിൽക്കുന്നു.
വിഷയം: “ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു, മനുഷ്യരുടെ മുമ്പിൽ എന്നെ ഏറ്റുപറയുന്ന ഏതൊരുവനെയും ദൈവത്തിന്റെ ദൂതൻമാരുടെ മുമ്പിൽ മനുഷ്യപുത്രനും ഏറ്റുപറയും.”
ഹാഗാറിനെ കാണുന്ന ദൈവം, ഹൃദയത്തിൽ എഴുതപ്പെട്ട നിയമം, ക്രിസ്തുവിനെ ഏറ്റുപറയാനുള്ള ധൈര്യം.
“അവൾ തന്നോടു സംസാരിച്ച കർത്താവിനെ എൽറോയി എന്നുവിളിച്ചു. കാരണം, എന്നെ കാണുന്നവനായ ദൈവത്തെ ഞാനും ഇവിടെവച്ചു കണ്ടു എന്ന് അവൾ പറഞ്ഞു.” ഉൽപത്തി 16:13
“എന്നാൽ, നീ പ്രാർഥിക്കുമ്പോൾ നിന്റെ മുറിയിൽ കടന്ന്, കതകടച്ച്, രഹസ്യമായി നിന്റെ പിതാവിനോടു പ്രാർഥിക്കുക; രഹസ്യങ്ങൾ അറിയുന്ന പിതാവ് നിനക്കു പ്രതിഫലംനൽകും.” മത്തായി 6:6
ജീവിതത്തിൽ: നോമ്പിലെ ഓരോ ദിവസവും പത്തു മിനിറ്റ് രഹസ്യത്തിൽ പ്രാർഥിക്കുക.
“കർത്താവ് അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: ആദിവസം വരുമ്പോൾ ഞാൻ ഇസ്രായേലുമായി ചെയ്യുന്ന ഉടമ്പടി ഇതായിരിക്കും: ഞാൻ എന്റെ നിയമം അവരുടെ ഉള്ളിൽ നിക്ഷേപിക്കും; അവരുടെ ഹൃദയത്തിൽ എഴുതും. ഞാൻ അവരുടെദൈവവും അവർ എന്റെ ജനവും ആയിരിക്കും.” ജറെമിയാ 31:33
“നിയമത്തിന്റെ അനുശാസനം തങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്നുവെന്ന് അവർ സ്പഷ്ടമാക്കുന്നു. അവരുടെ മനഃസാക്ഷി അതിനു സാക്ഷ്യം നൽകുന്നു. അവരുടെ വൈരുധ്യമാർന്ന വിചാരങ്ങൾ അവരെ കുറ്റപ്പെടുത്തുകയോന്യായീകരിക്കുകയോ ചെയ്യും.” റോമാ 2:15
ജീവിതത്തിൽ: ശ്രദ്ധയോടെ മനഃസാക്ഷി പരിശോധിച്ച് കുമ്പസാരിക്കുക.
“ദൈവമായ കർത്താവ് എന്നെ സഹായിക്കുന്നതിനാൽ ഞാൻ പതറുകയില്ല. ഞാൻ എന്റെ മുഖം ശിലാതുല്യമാക്കി. എനിക്കു ലജ്ജിക്കേണ്ടിവരുകയില്ലെന്നു ഞാനറിയുന്നു.” ഏശയ്യാ 50:7
“എന്താണു പറയേണ്ടതെന്ന് ആ സമയത്തു പരിശുദ്ധാത്മാവു നിങ്ങളെ പഠിപ്പിക്കും.” ലൂക്കാ 12:12
ജീവിതത്തിൽ: ഈ ആഴ്ച ഒരു സംഭാഷണത്തിൽ നിങ്ങളുടെ വിശ്വാസത്തെക്കുറിച്ചു തുറന്നു സംസാരിക്കുക.
കാണുന്ന ദൈവത്തിന് ആരും അദൃശ്യരല്ല.
നമ്മുടെ ഹൃദയങ്ങൾ കാണുന്നവൻ അവിടുത്തെ പുത്രനെ ഏറ്റുപറയാൻ നമുക്കു ധൈര്യം നൽകുന്നു.
തീരുമാനം: നോമ്പിന്റെ മധ്യത്തിനുമുമ്പ് നല്ലൊരു കുമ്പസാരം നടത്തുക.
പ്രിയരേ, ഹാഗാർ മരുഭൂമിയിലേക്ക് ഓടിപ്പോയി. കർത്താവിന്റെ ദൂതൻ ഒരു നീരുറവയ്ക്കരികെ അവളെ കണ്ടെത്തി ചോദിച്ചു: നീ എവിടെനിന്നു വരുന്നു? എങ്ങോട്ടു പോകുന്നു? (ഉൽപ 16:8). നോമ്പിന്റെ ഈ ഒന്നാം ആഴ്ചയിൽ ദൈവം നമ്മോടും അതുതന്നെ ചോദിക്കുന്നു.
ദൈവം അവളുടെ രോദനം ചെവിക്കൊണ്ടു; ഹാഗാർ അവിടുത്തെ വിളിച്ചു: എൽറോയി, എന്നെ കാണുന്ന ദൈവം (ഉൽപ 16:11, 13). ദൈവത്തിന് ആരും അദൃശ്യരല്ല.
ദൈവത്തിന്റെ നിയമം അതു കേട്ടിട്ടില്ലാത്തവരുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽപ്പോലും എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്നുവെന്നും അവരുടെ മനഃസാക്ഷി സാക്ഷ്യം നൽകുന്നുവെന്നും പൗലോസ് പറയുന്നു (റോമാ 2:15). നോമ്പിൽ നാം നമ്മുടെ രഹസ്യവിചാരങ്ങളിലേക്കു ദൈവത്തിന്റെ പ്രകാശം കടത്തിവിടുന്നു.
യേശു പറയുന്നു: മനുഷ്യരുടെ മുമ്പിൽ എന്നെ ഏറ്റുപറയുന്ന ഏതൊരുവനെയും ദൈവദൂതന്മാരുടെ മുമ്പിൽ മനുഷ്യപുത്രനും ഏറ്റുപറയും (ലൂക്കാ 12:8). ഈ വെള്ളിയാഴ്ച നമ്മുടെ വിശ്വാസം ഒളിച്ചുവയ്ക്കാതിരിക്കാം; പറയേണ്ടതു പഠിപ്പിക്കാൻ ആത്മാവിൽ ആശ്രയിക്കാം. ആമേൻ.
കുഞ്ഞുങ്ങളേ, ഹാഗാർ മരുഭൂമിയിൽ ഒറ്റയ്ക്കായിരുന്നു; പക്ഷേ ദൈവം അവളെ കണ്ടെത്തി! എന്നെ കാണുന്ന ദൈവം എന്ന് അവൾ അവിടുത്തെ വിളിച്ചു. ദൈവം നിന്നെയും എപ്പോഴും കാണുന്നു; നിന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നു.
കർത്താവേ, അങ്ങു കാണുന്ന ദൈവമാണ്. മരുഭൂമിയിലെ നീരുറവയ്ക്കരികെ അങ്ങു ഹാഗാറിനെ കണ്ടെത്തി; അവളുടെ രോദനം കേട്ടു. ഞങ്ങളുടെ മരുഭൂമിയിൽ ഞങ്ങളെ കാണണമേ; ഞങ്ങളുടെ രഹസ്യവിചാരങ്ങളെ പരിശോധിച്ച് അവിടെ കാണുന്നതിനെ സുഖപ്പെടുത്തണമേ. അങ്ങയുടെ പുത്രനെ മനുഷ്യരുടെ മുമ്പിൽ ഏറ്റുപറയാൻ ഞങ്ങൾക്കു ധൈര്യം നൽകണമേ; പറയേണ്ടതെന്തെന്ന് അങ്ങയുടെ പരിശുദ്ധാത്മാവിനാൽ ഞങ്ങളെ പഠിപ്പിക്കണമേ. ഞങ്ങളുടെ കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തുവഴി. ആമേൻ.
മരുഭൂമിയിൽ ഓടിപ്പോന്ന ഒരു ദാസി ദൈവത്തിന് ഒരു പേരു നൽകുന്നു: കാണുന്ന ദൈവം. അബ്രാമിന്റെ വീട്ടിൽ ആരും അവരെ കണ്ടില്ല; ദൈവം കണ്ടു. ലേഖനം (റോമാ 2:12–16) ഈ കാഴ്ച വിശാലമാക്കുന്നു: നിയമം ലഭിക്കാത്തവരുടെ ഹൃദയത്തിലേക്കും ദൈവം നോക്കുന്നു, കാരണം “നിയമത്തിന്റെ അനുശാസനം തങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു” (2:15). മനുഷ്യരുടെ മുമ്പിൽ തന്നെ ഏറ്റുപറയുന്നവരെ ദൂതന്മാരുടെ മുമ്പിൽ ഏറ്റുപറയുമെന്ന് സുവിശേഷത്തിൽ യേശു വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നു. കാണുകയും കേൾക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ദൈവത്തിന്റെ കൺമുമ്പിൽ ജീവിക്കുന്നതാണ് ഈ നോമ്പ്.
പശ്ചാത്തലം.
സാറായിയുടെ ക്രൂരമായ പെരുമാറ്റത്തിൽനിന്ന് ഹാഗാർ ഓടിപ്പോന്നു (16:6). സ്വന്തം നാടായ ഈജിപ്തിലേക്കുള്ള ഷൂർവഴിയിലാണ് അവർ. ഗർഭിണിയാണ്, ഒറ്റയ്ക്കാണ്, സംരക്ഷിക്കാൻ ആരുമില്ല. കർത്താവിന്റെ ദൂതൻ ബൈബിളിൽ ആദ്യമായി പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നത് അവർക്കാണ്: പൂർവപിതാവിനോ രാജാവിനോ അല്ല, മരുഭൂമിയിലെ ഒരു വിദേശദാസിക്ക്.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“സാറായിയുടെ ദാസിയായ ഹാഗാറേ, നീ എവിടെ നിന്നു വരുന്നു? എങ്ങോട്ടു പോകുന്നു?” (16:8)
അവരെ ആദ്യമായി പേരുചൊല്ലി വിളിക്കുന്നത് ദൂതനാണ്. ആദത്തോടെന്നപോലെ ദൈവം ചോദ്യം ചോദിക്കുന്നു; അറിവില്ലാഞ്ഞിട്ടല്ല, അവർക്കു സംസാരിക്കാൻവേണ്ടി. ഇതുവരെ ഹാഗാർ ഒന്നും പറഞ്ഞിട്ടില്ല.
“നീ ഗർഭിണിയാണല്ലോ. … അവനു നീ ഇസ്മായേൽ എന്നു പേരിടണം.” (16:11)
ഏശയ്യാ 7:14-ലും മറിയത്തോടു ലൂക്കാ 1:31-ലും കാണുന്ന വിശുദ്ധഗ്രന്ഥത്തിലെ വലിയ ജനനപ്രഖ്യാപനങ്ങളുടെ രൂപമാണിത്; ഇവിടെ അത് ഒരു ദാസിക്കു ലഭിക്കുന്നു. മടങ്ങിപ്പോകാനുള്ള കടുത്ത കല്പനയും (വാക്യം 9) ഇതിനരികിലുണ്ട്: ഗ്രന്ഥം അടിമത്തത്തെ ന്യായീകരിക്കുന്നില്ല. അനീതി നിറഞ്ഞ ലോകത്തിനുള്ളിൽ ഒരു സ്ത്രീയെ കരുതുന്ന ദൈവത്തെയാണു കാണിക്കുന്നത്; പിന്നീട് മരുഭൂമിയിൽ അവളെയും മകനെയും അവിടുന്നു വീണ്ടും കരുതും (21:17–19).
“അവൾ തന്നോടു സംസാരിച്ച കർത്താവിനെ എൽറോയി എന്നുവിളിച്ചു.” (16:13)
ഒരു വിദേശദാസി ദൈവത്തിന് സ്വന്തമായി ഒരു പേരു നൽകുന്നു; വിശുദ്ധഗ്രന്ഥം അതു കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നു. “കാട്ടുകഴുതയ്ക്കൊത്ത” മനുഷ്യൻ എന്ന പ്രയോഗം (വാക്യം 12) തുറന്ന മരുഭൂമിയിലെ കെട്ടില്ലാത്ത ജീവിതത്തിന്റെ ചിത്രമാണ് (ജോബ് 39:5–8 കാണുക), ഏതെങ്കിലും ജനതയെക്കുറിച്ചുള്ള വിധിയല്ല. ഇസ്മായേലിനെ അനുഗ്രഹിക്കുമെന്നു ദൈവം വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നു (17:20).
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
മോശയെ വിളിക്കുമ്പോൾ ദൈവം പറയുന്നു: “ഈജിപ്തിലുള്ള എന്റെ ജനത്തിന്റെ ക്ലേശങ്ങൾ ഞാൻ കണ്ടു” (പുറപ്പാട് 3:7). “അവിടുന്ന് തന്റെ ദാസിയുടെ താഴ്മയെ കടാക്ഷിച്ചു” എന്ന് മറിയം പാടുന്നു (ലൂക്കാ 1:48). ഹാഗാറിന്റെ ദൈവം ഇതേ ദൈവംതന്നെ. മനുഷ്യരെ അടിമകളാക്കുന്ന ഏതു പ്രവൃത്തിയും മതബോധനഗ്രന്ഥം വിലക്കുന്നു (CCC 2414); ദാരിദ്ര്യത്താൽ പീഡിതരായവർ സഭയുടെ മുൻഗണനാസ്നേഹത്തിനു പാത്രമാണെന്നും പറയുന്നു (CCC 2448). മറ്റുള്ളവർ കാണാത്തവരെ കാണാനുള്ള സഭയ്ക്കുള്ള വിളിയാണ് ഹാഗാർ ദൈവത്തിനു നൽകിയ പേര്.
പശ്ചാത്തലം.
യേശു തന്റെ ശിഷ്യന്മാരോടാണ് സംസാരിക്കുന്നത് (12:1); ശരീരത്തെ കൊല്ലുന്നവരെ ഭയപ്പെടേണ്ടാ എന്ന് അവിടുന്ന് അവരോടു പറഞ്ഞുകഴിഞ്ഞു (12:4). ആദ്യക്രൈസ്തവർ സിനഗോഗ് കോടതികളുടെയും സിവിൽ ഭരണാധികാരികളുടെയും മുമ്പിൽ ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെട്ടിരുന്നു എന്നറിഞ്ഞുകൊണ്ടാണ് ലൂക്കാ എഴുതുന്നത്; അപ്പസ്തോലപ്രവർത്തനങ്ങൾ രണ്ടും കാണിക്കുന്നു; ആ ആദ്യസാക്ഷികളിൽ പലരും യഹൂദർതന്നെയായിരുന്നു. ധൈര്യത്തിനായി ശിഷ്യരെ ഒരുക്കുകയാണ് യേശു; ഒരു ജനത്തെയും കുറ്റപ്പെടുത്തുകയല്ല.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“മനുഷ്യരുടെ മുമ്പിൽ എന്നെ ഏറ്റുപറയുന്ന ഏതൊരുവനെയും ദൈവത്തിന്റെ ദൂതൻമാരുടെ മുമ്പിൽ മനുഷ്യപുത്രനും ഏറ്റുപറയും.” (12:8)
രണ്ടു കോടതികൾ അടുത്തടുത്തു നിൽക്കുന്നു. ഭൂമിയിലെ ചെറിയൊരിടത്ത് യേശുവിനുവേണ്ടി പറയുന്ന വാക്കിനു മറുപടി ഏറ്റവും ഉന്നതത്തിൽ ലഭിക്കുന്നു.
“എന്നാൽ, പരിശുദ്ധാത്മാവിനെതിരായി ദൂഷണം പറയുന്നവനോടു ക്ഷമിക്കപ്പെടുകയില്ല.” (12:10)
പത്രോസ് കർത്താവിനെ തള്ളിപ്പറഞ്ഞു; അവനു ക്ഷമ ലഭിച്ചു. അതുകൊണ്ട് ഈ വാക്ക് ഒറ്റത്തവണത്തെ വീഴ്ചയെക്കുറിച്ചല്ല.
“എന്താണു പറയേണ്ടതെന്ന് ആ സമയത്തു പരിശുദ്ധാത്മാവു നിങ്ങളെ പഠിപ്പിക്കും.” (12:12)
ഭയന്നുനിൽക്കുന്ന സാക്ഷിയുടെ അരികിൽ നിൽക്കുന്നത് അതേ ആത്മാവാണ്. മത്തായിയിലും ഇതേ വാഗ്ദാനമുണ്ട്: “നിങ്ങളല്ല, നിങ്ങളിലൂടെ നിങ്ങളുടെ പിതാവിന്റെ ആത്മാവാണു സംസാരിക്കുന്നത്” (10:20).
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
വാക്കാലും പ്രവൃത്തിയാലും വിശ്വാസത്തിനു സാക്ഷ്യം നൽകാൻ എല്ലാ ക്രൈസ്തവരും കടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്ന് മതബോധനഗ്രന്ഥം പഠിപ്പിക്കുന്നു (CCC 2472); ഏറ്റവും വലിയ സാക്ഷ്യമാണ് രക്തസാക്ഷിത്വം (CCC 2473). ഈ ഏറ്റുപറച്ചിൽ നിമിത്തം ഇന്നും പല നാടുകളിലും ക്രൈസ്തവർ സഹിക്കുന്നു. അവർക്കുവേണ്ടിയും അവരെ ദ്രോഹിച്ചവർക്കുവേണ്ടിയും നമുക്കു പ്രാർഥിക്കാം.
പരിശുദ്ധാത്മാവിനെതിരായ പാപം എന്താണ്? ഞാൻ അതു ചെയ്തിട്ടുണ്ടോ?
ദൈവകാരുണ്യത്തിന് അതിരുകളില്ല; എന്നാൽ പശ്ചാത്തപിച്ച് ആ കാരുണ്യം സ്വീകരിക്കാൻ മനഃപൂർവം വിസമ്മതിക്കുന്നവൻ, പാപമോചനവും പരിശുദ്ധാത്മാവു നൽകുന്ന രക്ഷയും തള്ളിക്കളയുന്നു എന്ന് മതബോധനഗ്രന്ഥം വിശദീകരിക്കുന്നു (CCC 1864). വിശുദ്ധ ജോൺ പോൾ രണ്ടാമനും അതുതന്നെ പഠിപ്പിക്കുന്നു (കർത്താവും ജീവദാതാവും 46). കോപത്തിൽ പറഞ്ഞ ഒരു വാക്കോ പഴയ ഒരു വലിയ പാപമോ അല്ല അത്; ക്ഷമയെത്തന്നെ നിരസിക്കലാണ്. ഇതു ചെയ്തുപോയോ എന്നു ഭയപ്പെടുകയും ദൈവകാരുണ്യം ആഗ്രഹിക്കുകയും ചെയ്യുന്നയാൾ അതു ചെയ്തിട്ടില്ലെന്നു വ്യക്തം. അങ്ങനെയുള്ളവർ സമാധാനത്തോടെ കുമ്പസാരത്തിനു പോകട്ടെ.