15 ഫെബ്രുവരി 2027 · ലത്തീൻ റീത്ത്
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുകകൂടാതെ: സീറോ മലങ്കര റീത്ത് · സീറോ മലബാർ റീത്ത് · English
“രാജാവു മറുപടി പറയും: സത്യമായി ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു, എന്റെ ഏറ്റവും എളിയ ഈ സഹോദരൻമാരിൽ ഒരുവന് നിങ്ങൾ ഇതു ചെയ്തുകൊടുത്തപ്പോൾ എനിക്കു തന്നെയാണു ചെയ്തുതന്നത്.” മത്തായി 25:40
നോമ്പുകാലത്തിലെ ആദ്യത്തെ മുഴുവൻ ആഴ്ച ആരംഭിക്കുന്നത് ലേവ്യരുടെ പുസ്തകത്തിലെ വിശുദ്ധിയുടെ മഹത്തായ നിയമസംഹിതയോടെയാണ്: നിങ്ങൾ പരിശുദ്ധരായിരിക്കുവിൻ; നിങ്ങളുടെ ദൈവമായ കർത്താവായ ഞാൻ പരിശുദ്ധനാണ്. വിശുദ്ധി എന്നു കേൾക്കുമ്പോൾ ദേവാലയത്തിലെ അനുഷ്ഠാനങ്ങളാണ് നാം പ്രതീക്ഷിക്കുക. എന്നാൽ തുടർന്നുവരുന്ന കല്പനകൾ അദ്ഭുതപ്പെടുത്തുംവിധം സാധാരണമാണ്: മോഷ്ടിക്കരുത്; പരസ്പരം വഞ്ചിക്കരുത്, കള്ളം പറയരുത്; കൂലിക്കാരന്റെ കൂലി പിറ്റേന്നു രാവിലെവരെ പിടിച്ചുവയ്ക്കരുത്; ബധിരനെ ശപിക്കരുത്; അന്ധന്റെ മുൻപിൽ തടസ്സം വയ്ക്കരുത്; ഏഷണി പറഞ്ഞു നടക്കരുത്; ദരിദ്രനോടു പക്ഷപാതമോ വലിയവനോടു വിധേയത്വമോ കാണിച്ച് അന്യായമായി വിധിക്കരുത്. പിന്നെ കല്പനകൾ ഹൃദയത്തിനുള്ളിലേക്കുതന്നെ ഇറങ്ങുന്നു: സഹോദരനെ ഹൃദയത്തിൽ വെറുക്കരുത്; പകയോ പ്രതികാരമോ പാടില്ല; നിന്നെപ്പോലെതന്നെ നിന്റെ അയൽക്കാരനെയും സ്നേഹിക്കുക; ഞാനാണ് കർത്താവ്. ഓരോ കല്പനയും ദൈവനാമംകൊണ്ടു മുദ്രവയ്ക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. വിശുദ്ധി ദൈവത്തിന്റെ സ്വന്തം ജീവനാണ്; സത്യസന്ധമായ തുലാസിലും കൃത്യസമയത്തു കൊടുക്കുന്ന കൂലിയിലും ശ്രദ്ധയുള്ള വാക്കുകളിലും പകയില്ലാത്ത ഹൃദയത്തിലുമാണ് അതു പ്രകടമാകുന്നത്.
അന്ത്യദിനത്തിന്റെ തിരശ്ശീല യേശു നീക്കുന്നു. മനുഷ്യപുത്രൻ തന്റെ മഹത്ത്വത്തിന്റെ സിംഹാസനത്തിൽ ഉപവിഷ്ടനാകുന്നു; സന്ധ്യയ്ക്ക് ആട്ടിൻകൂട്ടമെന്നപോലെ ജനതകൾ അവന്റെ മുൻപിൽ ഒരുമിച്ചുകൂട്ടപ്പെടുന്നു. ആറു ലളിതമായ പ്രവൃത്തികളെ ആശ്രയിച്ചാണ് വിധി: വിശക്കുന്നവന് ആഹാരം, ദാഹിക്കുന്നവനു പാനീയം, പരദേശിക്കു സ്വാഗതം, നഗ്നനു വസ്ത്രം, രോഗിക്കു പരിചരണം, തടവുകാരനു സന്ദർശനം. ഇരുകൂട്ടരും അദ്ഭുതപ്പെടുന്നു: കർത്താവേ, എപ്പോഴാണു ഞങ്ങൾ അങ്ങയെ വിശക്കുന്നവനായി കണ്ടത്? രാജാവു മറുപടി പറയുന്നു: എന്റെ ഏറ്റവും എളിയ ഈ സഹോദരന്മാരിൽ ഒരുവനു നിങ്ങൾ ഇതു ചെയ്തുകൊടുത്തപ്പോൾ എനിക്കുതന്നെയാണു ചെയ്തുതന്നത്. ലേവ്യരുടെ പുസ്തകത്തിലെ അയൽക്കാരന് ഒരു മുഖമുണ്ട്; അതു ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്വന്തം മുഖമാണ്. നോമ്പുകാലം ആദ്യമായി നാം എന്ത് ഉപേക്ഷിക്കുന്നു എന്നതിനെക്കുറിച്ചല്ല, ആരെ കാണുന്നു എന്നതിനെക്കുറിച്ചാണ്. ഇവയെ സഭ ശാരീരികകാരുണ്യപ്രവൃത്തികൾ എന്നു വിളിക്കുന്നു; അന്ത്യദിനത്തിൽ നമ്മുടെ സ്നേഹം വായിക്കപ്പെടുന്നത് ഈ ഭാഷയിലായിരിക്കും.
വിഷയം: “എന്റെ ഏറ്റവും എളിയ ഈ സഹോദരൻമാരിൽ ഒരുവന് നിങ്ങൾ ഇതു ചെയ്തുകൊടുത്തപ്പോൾ എനിക്കു തന്നെയാണു ചെയ്തുതന്നത്”
ദൈനംദിന ഇടപാടുകളിലെ വിശുദ്ധി, പകയില്ലാത്ത ഹൃദയം, എളിയവരിൽ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ക്രിസ്തു.
“ഇസ്രായേൽസമൂഹത്തോടു പറയുക, നിങ്ങൾ പരിശുദ്ധരായിരിക്കുവിൻ. എന്തെന്നാൽ നിങ്ങളുടെ ദൈവവും കർത്താവുമായ ഞാൻ പരിശുദ്ധനാണ്.” ലേവ്യർ 19:2
“മറിച്ച്, നിങ്ങളെ വിളിച്ചവൻ പരിശുദ്ധനായിരിക്കുന്നതുപോലെ എല്ലാ പ്രവൃത്തികളിലും നിങ്ങളും പരിശുദ്ധരായിരിക്കുവിൻ.” 1 പത്രോസ് 1:15
ജീവിതത്തിൽ: ഈ ആഴ്ച നിന്റെ ജോലിയിലും ഇടപാടുകളിലുമുള്ള സത്യസന്ധത പരിശോധിക്കുക.
“നിന്റെ ജനത്തോടു പകയോ പ്രതികാരമോ പാടില്ല. നിന്നെപ്പോലെതന്നെ നിന്റെ അയൽക്കാരനെയും സ്നേഹിക്കുക. ഞാനാണ് കർത്താവ്.” ലേവ്യർ 19:18
“സ്നേഹം അയൽക്കാരന് ഒരു ദ്രോഹവും ചെയ്യുന്നില്ല. അതുകൊണ്ടു നിയമത്തിന്റെ പൂർത്തീകരണം സ്നേഹമാണ്.” റോമാ 13:10
ജീവിതത്തിൽ: ഒരു പകയുടെ പേരു പറഞ്ഞ് ഈ നോമ്പുകാലത്ത് അതു കുമ്പസാരത്തിൽ സമർപ്പിക്കുക.
“ദരിദ്രരോടു ദയ കാണിക്കുന്നവൻകർത്താവിനാണ് കടം കൊടുക്കുന്നത്; അവിടുന്ന് ആ കടം വീട്ടും.” സുഭാഷിതങ്ങൾ 19:17
“രാജാവു മറുപടി പറയും: സത്യമായി ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു, എന്റെ ഏറ്റവും എളിയ ഈ സഹോദരൻമാരിൽ ഒരുവന് നിങ്ങൾ ഇതു ചെയ്തുകൊടുത്തപ്പോൾ എനിക്കു തന്നെയാണു ചെയ്തുതന്നത്.” മത്തായി 25:40
ജീവിതത്തിൽ: ഞായറാഴ്ചയ്ക്കു മുൻപ് ഒരു ശാരീരികകാരുണ്യപ്രവൃത്തി ചെയ്യുക.
സത്യസന്ധമായ കൈകളിലും ക്ഷമിക്കുന്ന ഹൃദയത്തിലും മൂർത്തമാകുന്ന സ്നേഹമാണ് വിശുദ്ധി.
അന്ത്യദിനത്തിൽ നമ്മുടെ സ്നേഹം കാരുണ്യത്തിന്റെ ഭാഷയിൽ വായിക്കപ്പെടും.
തീരുമാനം: നോമ്പുകാലത്തിലെ എല്ലാ ആഴ്ചയും അനുഷ്ഠിക്കാൻ ഒരു കാരുണ്യപ്രവൃത്തി തിരഞ്ഞെടുക്കുക.
പ്രിയരേ, നോമ്പുകാലത്തിലെ ഈ ആദ്യതിങ്കളാഴ്ച ദൈവം മോശയോടു സംസാരിക്കുന്നു: നിങ്ങൾ പരിശുദ്ധരായിരിക്കുവിൻ; നിങ്ങളുടെ ദൈവവും കർത്താവുമായ ഞാൻ പരിശുദ്ധനാണ് (ലേവ്യ 19:2). എന്നിട്ട് അപ്രതീക്ഷിതമായി അവിടുന്നു കൂലിയെക്കുറിച്ചും കള്ളത്തെക്കുറിച്ചും ഏഷണിയെക്കുറിച്ചും പകയെക്കുറിച്ചും സംസാരിക്കുന്നു.
വിശുദ്ധി വിദൂരത്തല്ല. കൂലിക്കാരനു കൃത്യസമയത്തു കൂലി കൊടുക്കുന്നതിലും അന്ധന്റെ മുൻപിൽ തടസ്സം വയ്ക്കാതിരിക്കുന്നതിലും ഹൃദയത്തിൽ വെറുപ്പു സൂക്ഷിക്കാതിരിക്കുന്നതിലുമാണ് അത്. കല്പന അവസാനിക്കുന്നത് ഇങ്ങനെയാണ്: നിന്നെപ്പോലെതന്നെ നിന്റെ അയൽക്കാരനെയും സ്നേഹിക്കുക; ഞാനാണ് കർത്താവ് (ലേവ്യ 19:18).
സുവിശേഷത്തിൽ യേശു അന്ത്യദിനം നമുക്കു കാണിച്ചുതരുന്നു. രാജാവു പറയും: എനിക്കു വിശന്നു, നിങ്ങൾ ഭക്ഷിക്കാൻ തന്നു; ഞാൻ പരദേശിയായിരുന്നു, നിങ്ങൾ എന്നെ സ്വീകരിച്ചു; ഞാൻ രോഗിയായിരുന്നു, നിങ്ങൾ എന്നെ സന്ദർശിച്ചു; ഞാൻ കാരാഗൃഹത്തിലായിരുന്നു, നിങ്ങൾ എന്റെ അടുത്തുവന്നു (മത്താ 25:35–36). അനുഗൃഹീതരും ശപിക്കപ്പെട്ടവരും ഒരുപോലെ അദ്ഭുതപ്പെടുന്നു. ആരും അവനെ കണ്ടിരുന്നില്ല.
കണ്ണുകൾ തുറക്കാനുള്ള കാലമാണ് നോമ്പുകാലം. എന്റെ ഏറ്റവും എളിയ ഈ സഹോദരന്മാരിൽ ഒരുവനു നിങ്ങൾ ഇതു ചെയ്തുകൊടുത്തപ്പോൾ എനിക്കുതന്നെയാണു ചെയ്തുതന്നത് (മത്താ 25:40). ദരിദ്രനോ രോഗിയോ മറക്കപ്പെട്ടവനോ ആയ ഒരാളിൽ ഈ ആഴ്ച നമുക്കു ക്രിസ്തുവിനെ അന്വേഷിക്കാം. ആമേൻ.
കുഞ്ഞുങ്ങളേ, യേശു പറയുന്നു: നിങ്ങളുടെ ഭക്ഷണം പങ്കുവയ്ക്കുമ്പോഴും രോഗിയായ ഒരു കൂട്ടുകാരനെ സന്ദർശിക്കുമ്പോഴും നിങ്ങൾ അത് എനിക്കുവേണ്ടിയാണു ചെയ്യുന്നത്! ഈ ആഴ്ച സഹായം ആവശ്യമുള്ള ഒരാൾക്കുവേണ്ടി ഒരു നല്ല കാര്യം ചെയ്യുക; യേശു അവിടെ ഒളിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ടെന്ന് ഓർക്കുക.
പരിശുദ്ധനായ പിതാവേ, അങ്ങു പരിശുദ്ധനായിരിക്കുന്നതുപോലെ പരിശുദ്ധരായിരിക്കാൻ അങ്ങു ഞങ്ങളെ വിളിക്കുന്നു. എല്ലാ പകയിൽനിന്നും ഞങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങളെ മോചിപ്പിക്കണമേ; ഞങ്ങളുടെ ഇടപാടുകൾ സത്യസന്ധവും വാക്കുകൾ ദയാപൂർണവുമാക്കണമേ. വിശക്കുന്നവരിലും പരദേശികളിലും രോഗികളിലും തടവുകാരിലും അങ്ങയുടെ പുത്രനെ കാണാൻ ഞങ്ങളുടെ കണ്ണുകൾ തുറക്കണമേ; അങ്ങനെ അന്ത്യദിനത്തിൽ, അനുഗൃഹീതരേ, വരുവിൻ എന്ന അവന്റെ സ്വരം ഞങ്ങൾ കേൾക്കുമാറാകട്ടെ. ആമേൻ.
നോമ്പുകാലം ഒന്നാം ഞായർ കഴിഞ്ഞുള്ള ആദ്യദിവസം ലളിതമായ ഒരു ചോദ്യം നമ്മുടെ മുൻപിൽ വയ്ക്കുന്നു: സാധാരണദിവസത്തിൽ വിശുദ്ധി എങ്ങനെയിരിക്കും? കൂലി, കോടതി, ചെകിടനും കുരുടനും, ഹൃദയത്തിൽ സൂക്ഷിക്കുന്ന പക എന്നിവയെക്കുറിച്ചു പറഞ്ഞുകൊണ്ടാണ് ലേവ്യർ അതിന് ഉത്തരം നൽകുന്നത്. വിശക്കുന്നവനെയും പരദേശിയെയും തടവുകാരനെയും ചൂണ്ടിക്കാട്ടി മത്തായിയും ഉത്തരം പറയുന്നു; “എനിക്കു തന്നെയാണു ചെയ്തുതന്നത്” എന്ന രാജാവിന്റെ വാക്ക് നമ്മെ അമ്പരപ്പിക്കുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ വിശുദ്ധി അനുദിനജീവിതത്തിൽനിന്ന് അകന്നുനിൽക്കുന്നില്ല; അവിടെവച്ചാണ് നാം അതിനെ കണ്ടുമുട്ടുന്നത്. താക്കോൽവാക്കുകൾ: പരിശുദ്ധൻ, അയൽക്കാരൻ, ഏറ്റവും എളിയവർ.
പശ്ചാത്തലം.
ദൈവം പരിശുദ്ധനായിരിക്കുന്നതുപോലെ ഇസ്രായേലും പരിശുദ്ധമായിരിക്കണം എന്ന ആവർത്തനം നിമിത്തം ലേവ്യർ 17–26 അധ്യായങ്ങളെ വിശുദ്ധിനിയമസംഹിത എന്നു പലപ്പോഴും വിളിക്കുന്നു. അതിന്റെ ഹൃദയമാണ് പത്തൊമ്പതാം അധ്യായം. ആരാധനയും ധാർമികജീവിതവും അവിടെ ഇടകലർന്നു വരുന്നു; വിഷയം മാറുന്നു എന്ന തോന്നൽപോലും ഇല്ല. സാബത്തിനടുത്ത് ശരിയായ തൂക്കവും, ബലികൾക്കടുത്ത് ദരിദ്രരോടുള്ള കരുതലും കാണാം.
പ്രാരംഭത്തിലെ വിളിയും പിന്നെ അയൽക്കാരനെക്കുറിച്ചുള്ള കൽപനകളുമാണ് വായനയിലുള്ളത്. പത്തു കൽപനകളുടെ മാറ്റൊലി ഈ അധ്യായത്തിൽ പലയിടത്തും കേൾക്കാം; ഒരു ഗ്രാമത്തിന്റെ ജീവിതത്തിൽ, അതിലെ വേലക്കാരിലും കോടതിയിലും കുശുകുശുപ്പിലും, അവ എങ്ങനെ നടപ്പാക്കാം എന്ന് ഇവിടെ പറയുന്നു.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“നിങ്ങൾ പരിശുദ്ധരായിരിക്കുവിൻ. എന്തെന്നാൽ നിങ്ങളുടെ ദൈവവും കർത്താവുമായ ഞാൻ പരിശുദ്ധനാണ്.” (19:2)
അധ്യായത്തിന്റെ വേര് ഇതാണ്. ധാർമികജീവിതം തുടങ്ങുന്നത് ഒരു പട്ടികയിൽനിന്നല്ല, ദൈവം ആരാണ് എന്നതിൽനിന്നാണ്. 1 പത്രോസ് 1:16 ഇതേ വിളി ക്രൈസ്തവർക്കു കൈമാറുന്നു.
“കൂലിക്കാരനു വേതനം നൽകാൻ പിറ്റേന്നു രാവിലെവരെ കാത്തിരിക്കരുത്.” (19:13)
അന്നത്തെ കൂലികൊണ്ടാണ് ദിവസവേലക്കാരൻ ജീവിച്ചിരുന്നത്. ഒരു രാത്രി അതു പിടിച്ചുവച്ചാൽ ഒരു കുടുംബം പട്ടിണിയിലാകും. ന്യായമായ കൂലി തടഞ്ഞുവയ്ക്കുന്നത് ഗുരുതരമായ അനീതിയാകാമെന്ന് ഈ വാക്യം ഉദ്ധരിച്ച് മതബോധനഗ്രന്ഥം പറയുന്നു (CCC 2434).
“ചെകിടരെ ശപിക്കുകയോ കുരുടന്റെ വഴിയിൽ തടസ്സം വയ്ക്കുകയോ അരുത്. നിങ്ങളുടെ ദൈവത്തെ ഭയപ്പെടുക.” (19:14)
ചെകിടൻ ശാപം കേൾക്കുന്നില്ല; തടസ്സം വച്ചത് ആരെന്നു കുരുടൻ കാണുന്നില്ല. ഇര അറിഞ്ഞില്ലെന്നുവരാം; ദൈവം അറിയുന്നു.
“സഹോദരനെ ഹൃദയംകൊണ്ട് വെറുക്കരുത്. അയൽക്കാരനെ ശാസിക്കണം.” (19:17)
നിയമം ഉള്ളിലേക്ക് എത്തുന്നു. നിശ്ശബ്ദമായ വെറുപ്പാണ് പാപം; അതിനുള്ള ഒരു ചികിത്സയാണ് സത്യസന്ധമായ തിരുത്തൽ (മത്തായി 18:15 നോക്കുക).
“നിന്നെപ്പോലെതന്നെ നിന്റെ അയൽക്കാരനെയും സ്നേഹിക്കുക. ഞാനാണ് കർത്താവ്.” (19:18)
ഇതു തോറായിലെ മഹത്തായ തത്വമാണെന്ന് റബ്ബി അക്കീബ പറഞ്ഞു (ആശയം). ദൈവസ്നേഹത്തോടു ചേർത്ത് യേശു ഇതിനെ രണ്ടാമത്തെ മഹാകൽപനയാക്കി (മത്തായി 22:39). കൽപനകളെല്ലാം ഇതിൽ സംഗ്രഹിക്കപ്പെടുന്നു എന്ന് പൗലോസും പറയുന്നു (റോമാ 13:9).
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
നിയമം മുഴുവൻ സ്നേഹത്തിന്റെ രണ്ടു കൽപനകളിലാണ് അധിഷ്ഠിതമായിരിക്കുന്നതെന്ന് മതബോധനഗ്രന്ഥം പഠിപ്പിക്കുന്നു (CCC 2055). “പരിശുദ്ധരായിരിക്കുവിൻ” എന്ന വിളി ചിലർക്കു മാത്രമല്ല, മാമ്മോദീസാ സ്വീകരിച്ച എല്ലാവർക്കുമുള്ളതാണെന്ന് രണ്ടാം വത്തിക്കാൻ കൗൺസിൽ പഠിപ്പിച്ചു (ലൂമെൻ ജെൻസിയം 40; CCC 2013). തൊഴിലിലൂടെയും സംസാരത്തിലൂടെയും രഹസ്യമായ ഹൃദയത്തിലൂടെയും കടന്നുപോകുന്നതിനാൽ നോമ്പുകാലത്തെ മനസ്സാക്ഷിപരിശോധനയ്ക്ക് ഈ ഭാഗം വളരെ പ്രയോജനപ്പെടും.
പശ്ചാത്തലം.
പീഡാനുഭവവിവരണത്തിനു മുൻപ് മത്തായിയിൽ യേശു നൽകുന്ന അവസാനത്തെ പ്രബോധനമാണിത്. യുഗാന്തത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രഭാഷണം (24–25 അധ്യായങ്ങൾ) ഇതോടെ അവസാനിക്കുന്നു; മത്തായിയിൽ മാത്രമേ ഇതുള്ളൂ. പഴയനിയമത്തിലെ രണ്ടു ചിത്രങ്ങൾ ഇവിടെ ഒന്നിക്കുന്നു: എല്ലാ ജനതകളുടെമേലും നിത്യാധിപത്യം ലഭിക്കുന്ന മനുഷ്യപുത്രൻ (ദാനിയേൽ 7:13–14), തന്റെ ആട്ടിൻകൂട്ടത്തിനുള്ളിൽ ആടിനും ആടിനും മധ്യേ വിധിക്കുന്ന ഇടയനായ ദൈവം (എസെക്കിയേൽ 34:17).
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“എന്റെ പിതാവിനാൽ അനുഗ്രഹിക്കപ്പെട്ടവരേ, വരുവിൻ, ലോകസ്ഥാപനം മുതൽ നിങ്ങൾക്കായി സജ്ജമാക്കിയിരിക്കുന്ന രാജ്യം അവകാശപ്പെടുത്തുവിൻ.” (25:34)
ആരും ഒന്നും നേടുന്നതിനു വളരെ മുൻപേ ഒരുക്കിവച്ച അവകാശമാണ് രാജ്യം. തുടർന്നുവരുന്ന പ്രവൃത്തികൾ അതിനെ വിലയ്ക്കു വാങ്ങുന്നില്ല; കൃപയിൽ ചെയ്യുന്ന അവയിലൂടെയാണ് ഈ ദാനം സ്വീകരിക്കുന്നതും കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നതും; അവയുടെ യോഗ്യതതന്നെ ദൈവത്തിന്റെ ദാനമാണ് (CCC 2009).
“കർത്താവേ, നിന്നെ വിശക്കുന്നവനായിക്കണ്ട് ഞങ്ങൾ ആഹാരം നൽകിയതും …” (25:37)
നീതിമാന്മാർ അദ്ഭുതപ്പെടുന്നു. ക്രിസ്തുവിനെ സേവിക്കാനുള്ള ഒരു തന്ത്രമായല്ല അവർ ദരിദ്രരെ സേവിച്ചത്. വിശക്കുന്ന ഒരാളെ കണ്ടു; ഭക്ഷണം കൊടുത്തു, അത്രമാത്രം.
“സത്യമായി ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു, എന്റെ ഏറ്റവും എളിയ ഈ സഹോദരൻമാരിൽ ഒരുവന് നിങ്ങൾ ഇതു ചെയ്തുകൊടുത്തപ്പോൾ എനിക്കു തന്നെയാണു ചെയ്തുതന്നത്.” (25:40)
“എനിക്കു ചെയ്തതുപോലെ” എന്നല്ല, “എനിക്കു തന്നെ” എന്നാണ് യേശു പറയുന്നത്. ഇതാണ് ഈ ഭാഗത്തിന്റെ കേന്ദ്രം.
“ശപിക്കപ്പെട്ടവരേ, നിങ്ങൾ എന്നിൽ നിന്നകന്ന് പിശാചിനും അവന്റെ ദൂതൻമാർക്കുമായി സജ്ജമാക്കിയിരിക്കുന്ന നിത്യാഗ്നിയിലേക്കു പോകുവിൻ.” (25:41)
വാക്യം 34-നോടു താരതമ്യം ചെയ്യുക. രാജ്യം ഒരുക്കിവച്ചത് മനുഷ്യർക്കുവേണ്ടിയാണ്; അഗ്നി ഒരുക്കിയത് പിശാചിനും അവന്റെ ദൂതന്മാർക്കും. ദൈവം ആരെയും നരകത്തിനായി മുൻനിശ്ചയിക്കുന്നില്ല (CCC 1037). ഇവർ ശിക്ഷിക്കപ്പെടുന്നത് ക്രൂരതയ്ക്കല്ല, ഒന്നും ചെയ്യാതിരുന്നതിനാണ് എന്നതും ശ്രദ്ധിക്കുക.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
കാരുണ്യപ്രവൃത്തികൾ (CCC 2447) ഈ ഭാഗത്തുനിന്ന് മതബോധനഗ്രന്ഥം പഠിപ്പിക്കുന്നു; ദരിദ്രരുടെയും എളിയവരുടെയും ഗൗരവമേറിയ ആവശ്യങ്ങൾ നിറവേറ്റുന്നതിൽ പരാജയപ്പെട്ടാൽ നാം ദൈവത്തിൽനിന്നു വേർപെടും എന്ന മുന്നറിയിപ്പും (CCC 1033). ജീവിതത്തിന്റെ സായാഹ്നത്തിൽ സ്നേഹത്തെ ആധാരമാക്കിയാണ് നാം വിധിക്കപ്പെടുക എന്ന വിശുദ്ധ കുരിശിന്റെ യോഹന്നാന്റെ വാക്കും അത് ഉദ്ധരിക്കുന്നു (CCC 1022). ബലിപീഠത്തിൽ തങ്ങൾ ആദരിക്കുന്ന ക്രിസ്തുതന്നെയാണ് വാതിൽക്കൽ തണുത്തും നഗ്നനായും കിടക്കുമ്പോൾ അവഗണിക്കപ്പെടുന്നത് എന്ന് വിശുദ്ധ ജോൺ ക്രിസോസ്തോം തന്റെ ജനത്തോടു പറഞ്ഞു (ആശയം). അതേ ചൈതന്യത്തിൽ മതബോധനഗ്രന്ഥം ദിവ്യകാരുണ്യത്തെ ദരിദ്രരോടു ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു (CCC 1397). മാമ്മോദീസാർഥിയായിരിക്കുമ്പോൾ വിശുദ്ധ മാർട്ടിൻ തന്റെ മേലങ്കി ഒരു യാചകനുമായി പങ്കുവച്ചെന്നും അന്നു രാത്രി അതു ധരിച്ച ക്രിസ്തുവിനെ കണ്ടെന്നും സുൽപീഷ്യസ് സെവേരൂസ് വിവരിക്കുന്നു.
സത്പ്രവൃത്തികളാലാണോ നാം രക്ഷിക്കപ്പെടുന്നത്?
അല്ല. രാജ്യം മുൻകൂട്ടി ഒരുക്കിവച്ചതും അവകാശമായി ലഭിക്കുന്നതുമാണ്; രക്ഷ ദൈവകൃപയുടെ ദാനമാണ് (എഫേസോസ് 2:8). എന്നാൽ ആരെയും ഊട്ടാത്ത വിശ്വാസമല്ല പുതിയനിയമം അർഥമാക്കുന്ന വിശ്വാസം. “സ്നേഹത്തിലൂടെ പ്രവർത്തനനിരതമായ വിശ്വാസമാണ് സുപ്രധാനം” എന്നാണ് പൗലോസിന്റെ വാക്ക് (ഗലാത്തിയാ 5:6). കൃപ ആദ്യം വരുന്നു; അതു ഫലം പുറപ്പെടുവിക്കുന്നു; അതേ കൃപയാൽ നമ്മുടെ സത്പ്രവൃത്തികൾ നിത്യജീവന് യഥാർഥ യോഗ്യത നേടുന്നു: നമ്മുടെ നേട്ടമായല്ല, ദൈവത്തിന്റെ ദാനമായി (CCC 2008–2010).