16 ഫെബ്രുവരി 2027 · ലത്തീൻ റീത്ത്
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുകകൂടാതെ: സീറോ മലബാർ റീത്ത് · സീറോ മലങ്കര റീത്ത് · English
“എന്റെ അധരങ്ങളിൽനിന്നു പുറപ്പെടുന്ന വാക്കും അങ്ങനെതന്നെ. ഫലരഹിതമായി അതു തിരിച്ചുവരില്ല; എന്റെ ഉദ്ദേശ്യം അതു നിറവേറ്റും; ഞാൻ ഏൽപ്പിക്കുന്ന കാര്യം വിജയപ്രദമായി ചെയ്യും.” ഏശയ്യാ 55:11
തിരുവെഴുത്തിലെ ഏറ്റവും മനോഹരമായ ചിത്രങ്ങളിലൊന്ന് ഏശയ്യാ നമുക്കു നൽകുന്നു: മഴയും മഞ്ഞും ആകാശത്തുനിന്നു പെയ്തിറങ്ങി, ഭൂമിയെ നനച്ച്, മുളപ്പിച്ച്, ഫലമണിയിച്ച്, വിതയ്ക്കുന്നവനു വിത്തും ഭക്ഷിക്കുന്നവന് ആഹാരവും നൽകാതെ തിരിച്ചുപോകുന്നില്ല. അതുപോലെതന്നെയാണ് എന്റെ അധരങ്ങളിൽനിന്നു പുറപ്പെടുന്ന വാക്കും; ഫലരഹിതമായി അതു തിരിച്ചുവരികയില്ല. ഇടവപ്പാതിയിലെ ആദ്യമഴ ഉണങ്ങിവരണ്ട ഒരു വയലിൽ ആഴ്ന്നിറങ്ങുന്നതു കണ്ടിട്ടുള്ള ഏതൊരു മലയാളിക്കും ഇതിന്റെ അർഥം മനസ്സിലാകും. മഴ മണ്ണിനോടു തർക്കിക്കുന്നില്ല; അതു വെറുതെ ഉള്ളിലേക്കിറങ്ങുന്നു; കാലക്രമത്തിൽ വയൽ പച്ചപിടിക്കുന്നു. ദൈവവചനവും അതേ ക്ഷമയോടെയാണു പ്രവർത്തിക്കുന്നത്. ദിവ്യബലിയിലെ വായനകളിലൂടെയും സങ്കീർത്തനങ്ങളിലൂടെയും സുവിശേഷത്തിന്റെ ശാന്തമായ ഒരു താളിലൂടെയും ആ വചനം ദിവസവും നമ്മുടെമേൽ പെയ്തിറങ്ങാൻ അനുവദിക്കാൻ നോമ്പുകാലം നമ്മെ ക്ഷണിക്കുന്നു. ഫലം ഉടനെ കണ്ടില്ലെന്നുവരാം. എന്നാൽ വചനം ഒരിക്കലും ഫലരഹിതമായി തിരിച്ചുപോകുന്നില്ല. ഈ വാഗ്ദാനത്തിന്റെ ഏറ്റവും ആഴമുള്ള അർഥം ക്രിസ്തുതന്നെയാണ്: സ്വർഗത്തിൽനിന്ന് ഇറങ്ങിവന്ന്, ഏല്പിക്കപ്പെട്ടതെല്ലാം പൂർത്തിയാക്കിയശേഷംമാത്രം പിതാവിന്റെ അടുക്കലേക്കു മടങ്ങിയ മാംസമായ വചനം.
സുവിശേഷത്തിൽ എങ്ങനെ പ്രാർഥിക്കണമെന്ന് യേശു നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നു: പ്രാർഥിക്കുമ്പോൾ വിജാതീയരെപ്പോലെ അതിഭാഷണം ചെയ്യരുത്; അതിഭാഷണംകൊണ്ടു തങ്ങളുടെ പ്രാർഥന കേൾക്കപ്പെടുമെന്ന് അവർ കരുതുന്നു. നിങ്ങൾ ചോദിക്കുന്നതിനുമുൻപുതന്നെ നിങ്ങളുടെ ആവശ്യം പിതാവ് അറിയുന്നു. ദൈവത്തെ വിവരം അറിയിക്കാനോ മടുപ്പിച്ചു കാര്യം നേടാനോ ഉള്ള മാർഗമല്ല പ്രാർഥന. അതു മക്കളുടെ വിശ്വാസപൂർണമായ സംസാരമാണ്. തുടർന്ന് അവിടുന്ന് സ്വർഗസ്ഥനായ പിതാവേ എന്ന പ്രാർഥന നൽകുന്നു: ഏഴ് അപേക്ഷകൾ; ആദ്യം ദൈവത്തിന്റെ നാമത്തിനും രാജ്യത്തിനും ഹിതത്തിനുംവേണ്ടി, പിന്നെ നമ്മുടെ അപ്പത്തിനും പാപമോചനത്തിനും മോചനത്തിനുംവേണ്ടി. ഒരേയൊരു അപേക്ഷയെക്കുറിച്ചു മാത്രമാണ് യേശു വിശദീകരണം കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നത്: മറ്റുള്ളവരോടു നിങ്ങൾ ക്ഷമിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ നിങ്ങളുടെ പിതാവു നിങ്ങളുടെ തെറ്റുകളും ക്ഷമിക്കുകയില്ല. സ്വർഗത്തിൽനിന്ന് ഇറങ്ങിവന്ന വചനം സ്വർഗത്തിലേക്ക് ഉയരുന്ന പ്രാർഥന നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നു; അതിന് ഒരു വ്യവസ്ഥയുണ്ട്: നാം യാചിക്കുന്ന കരുണ നമ്മിലൂടെ മറ്റുള്ളവരിലേക്ക് ഒഴുകണം.
വിഷയം: “ഫലരഹിതമായി അതു തിരിച്ചുവരില്ല”
ഫലം നൽകുന്ന വചനം, മക്കളുടെ വിശ്വാസപൂർണമായ പ്രാർഥന, സ്വർഗസ്ഥനായ പിതാവേ എന്ന പ്രാർഥന ആവശ്യപ്പെടുന്ന ക്ഷമ.
“എന്റെ അധരങ്ങളിൽനിന്നു പുറപ്പെടുന്ന വാക്കും അങ്ങനെതന്നെ. ഫലരഹിതമായി അതു തിരിച്ചുവരില്ല; എന്റെ ഉദ്ദേശ്യം അതു നിറവേറ്റും; ഞാൻ ഏൽപ്പിക്കുന്ന കാര്യം വിജയപ്രദമായി ചെയ്യും.” ഏശയ്യാ 55:11
“ദൈവത്തിന്റെ വചനം സജീവവും ഊർജസ്വലവുമാണ്; ഇരുതലവാളിനെക്കാൾ മൂർച്ചയേറിയതും, ചേതനയിലും ആത്മാവിലും സന്ധിബന്ധങ്ങളിലും മജ്ജയിലും തുളച്ചുകയറി ഹൃദയത്തിന്റെ വിചാരങ്ങളെയും നിയോഗങ്ങളെയും വിവേചിക്കുന്നതുമാണ്.” ഹെബ്രായർ 4:12
ജീവിതത്തിൽ: നോമ്പുകാലത്തിലെ എല്ലാ പ്രഭാതത്തിലും അന്നത്തെ സുവിശേഷം വായിക്കുക.
“വിവേ കശൂന്യമായി സംസാരിക്കരുത്. ദൈവസന്നിധിയിൽ പ്രതിജ്ഞയെടുക്കാൻ തിടുക്കംകൂട്ടരുത്. ദൈവം സ്വർഗത്തിലാണ്, നീ ഭൂമിയിലും. അതുകൊണ്ട്, നിന്റെ വാക്കുകൾ ചുരുങ്ങിയിരിക്കട്ടെ.” സഭാപ്രസംഗകൻ 5:2
“നിങ്ങൾ ചോദിക്കുന്നതിനുമുമ്പുതന്നെ നിങ്ങളുടെ ആവശ്യം നിങ്ങളുടെ പിതാവ് അറിയുന്നു.” മത്തായി 6:8
ജീവിതത്തിൽ: ഇന്ന് അഞ്ചു മിനിറ്റ് നിശ്ശബ്ദമായ ആശ്രയത്തിൽ പ്രാർഥിക്കുക.
“അയൽക്കാരന്റെ തിൻമകൾ ക്ഷമിച്ചാൽ നീ പ്രാർഥിക്കുമ്പോൾനിന്റെ പാപങ്ങളും ക്ഷമിക്കപ്പെടും.” പ്രഭാഷകൻ 28:2
“മറ്റുള്ളവരുടെ തെറ്റുകൾ നിങ്ങൾ ക്ഷമിക്കുമെങ്കിൽ സ്വർഗസ്ഥനായ നിങ്ങളുടെ പിതാവ് നിങ്ങളോടും ക്ഷമിക്കും.” മത്തായി 6:14
ജീവിതത്തിൽ: ഇന്നു രാത്രി പ്രാർഥിക്കുംമുൻപ് ഒരാളോടു പേരെടുത്തു ക്ഷമിക്കുക.
ദൈവവചനം ഒരിക്കലും വെറുതെ പെയ്യുന്നില്ല.
യേശു പഠിപ്പിച്ച പ്രാർഥന നമ്മെ ക്ഷമിക്കുന്ന മക്കളാക്കുന്നു.
തീരുമാനം: ഈ ആഴ്ച എല്ലാ രാത്രിയും കുടുംബമൊന്നിച്ച് സ്വർഗസ്ഥനായ പിതാവേ സാവധാനം ചൊല്ലുക.
പ്രിയരേ, ഏശയ്യാവഴി ദൈവം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: മഴയും മഞ്ഞും ആകാശത്തുനിന്നു പെയ്തിറങ്ങി ഭൂമിയെ നനയ്ക്കാതെ തിരിച്ചുപോകുന്നില്ല; എന്റെ അധരങ്ങളിൽനിന്നു പുറപ്പെടുന്ന വാക്കും അങ്ങനെതന്നെ; ഫലരഹിതമായി അതു തിരിച്ചുവരില്ല (ഏശ 55:10–11).
ദിവസവും നാം ഒരുപാടു വാക്കുകൾ കേൾക്കുന്നു. ദൈവവചനം വ്യത്യസ്തമാണ്: പറയുന്നത് അതു പ്രവർത്തിക്കുന്നു. ഈ നോമ്പുകാലത്ത് ഓരോ ദിവസവും സുവിശേഷത്തോടൊപ്പം കുറച്ചു നിമിഷങ്ങൾ ചെലവഴിച്ച് അതിന് ഇടം നൽകാം; അതിന്റെ സമയത്ത് അതു ഫലം നൽകുമെന്നു വിശ്വസിക്കാം.
സുവിശേഷത്തിൽ യേശു പറയുന്നു: പ്രാർഥിക്കുമ്പോൾ അതിഭാഷണം ചെയ്യരുത്; നിങ്ങൾ ചോദിക്കുന്നതിനുമുൻപുതന്നെ നിങ്ങളുടെ ആവശ്യം പിതാവ് അറിയുന്നു (മത്താ 6:7–8). പിന്നെ അവിടുന്നു സ്വർഗസ്ഥനായ പിതാവേ എന്ന പ്രാർഥന പഠിപ്പിക്കുന്നു. ആശ്രയിക്കുന്ന മക്കളുടെ പ്രാർഥനയാണത്.
അതിലെ ഒരു വാക്യം മാത്രമാണ് യേശു വിശദീകരിക്കുന്നത്: മറ്റുള്ളവരുടെ തെറ്റുകൾ നിങ്ങൾ ക്ഷമിക്കുമെങ്കിൽ സ്വർഗസ്ഥനായ നിങ്ങളുടെ പിതാവ് നിങ്ങളോടും ക്ഷമിക്കും (മത്താ 6:14). ഇന്ന് ഈ പ്രാർഥന ചൊല്ലുംമുൻപ് നമുക്ക് ഒരാളോടു പേരെടുത്തു ക്ഷമിക്കാം. ആമേൻ.
കുഞ്ഞുങ്ങളേ, യേശു നമ്മെ ഒരു പ്രത്യേക പ്രാർഥന പഠിപ്പിച്ചു: സ്വർഗസ്ഥനായ പിതാവേ. ഇന്നു രാത്രി കുടുംബത്തോടൊപ്പം അതു സാവധാനം ചൊല്ലുക; ഞങ്ങളോടു തെറ്റുചെയ്യുന്നവരോടു ഞങ്ങൾ ക്ഷമിക്കുന്നതുപോലെ എന്നു പറയുമ്പോൾ, നിനക്കു ക്ഷമിക്കാൻ കഴിയുന്ന ഒരാളെക്കുറിച്ചു ചിന്തിക്കുക.
സ്വർഗസ്ഥനായ ഞങ്ങളുടെ പിതാവേ, അങ്ങയുടെ വചനം മഴപോലെ പെയ്തിറങ്ങുന്നു; ഫലരഹിതമായി അത് അങ്ങയുടെ അടുക്കലേക്കു മടങ്ങുന്നില്ല. ഈ നോമ്പുകാലത്ത് അതു ഞങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ ആഴ്ന്നിറങ്ങി ഫലം പുറപ്പെടുവിക്കട്ടെ. അതിഭാഷണമില്ലാതെ അങ്ങയുടെ മക്കളായി പ്രാർഥിക്കാൻ ഞങ്ങളെ പഠിപ്പിക്കണമേ; ഞങ്ങൾക്കു ക്ഷമ ലഭിച്ചതുപോലെ ക്ഷമിക്കുന്ന ഹൃദയം ഞങ്ങൾക്കു നൽകണമേ. ഞങ്ങളുടെ കർത്താവായ ക്രിസ്തുവഴി. ആമേൻ.
രണ്ടു വായനകളും വാക്കുകളെക്കുറിച്ചാണ്. ഏശയ്യായിൽ ദൈവവചനം മഴപോലെ ഇറങ്ങുന്നു; ഫലമില്ലാതെ തിരിച്ചുപോകുന്നില്ല. മത്തായിയിൽ അതിഭാഷണത്തിനെതിരേ മുന്നറിയിപ്പു നൽകുന്ന യേശു, മതിയായ കുറച്ചു വാക്കുകൾ നമുക്കു നൽകുന്നു. ദൈവവചനം നമ്മിലേക്ക് ഇറങ്ങിവന്ന് അതിന്റെ പ്രവൃത്തി ചെയ്ത് മടങ്ങുന്നു; ‘സ്വർഗസ്ഥനായ പിതാവേ’ എന്ന പ്രാർഥനയാകട്ടെ നമ്മെ അവിടുത്തെ അടുത്തേക്കു വഹിച്ചുകൊണ്ടുപോകുന്ന വാക്കാണ്. താക്കോൽവാക്കുകൾ: വചനം, പിതാവ്, ക്ഷമിക്കുക.
പശ്ചാത്തലം.
ആശ്വാസത്തിന്റെ പുസ്തകം എന്നു വിളിക്കുന്ന ഏശയ്യാ 40–55 അധ്യായങ്ങൾ ബി.സി. ആറാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ബാബിലോണിൽ പ്രവാസത്തിലായിരുന്ന യഹൂദരോടാണ് സംസാരിക്കുന്നത്. ഏശയ്യായുടെ പാരമ്പര്യത്തിൽപ്പെട്ട, പേരറിയാത്ത ഒരു പ്രവാസകാലപ്രവാചകനിൽനിന്നാണ് ഇതു വരുന്നതെന്ന് പല പണ്ഡിതരും കരുതുന്നു. “ദാഹാർത്തരേ, ജലാശയത്തിലേക്കു വരുവിൻ” (55:1) എന്നു തുടങ്ങുന്ന അമ്പത്തഞ്ചാം അധ്യായമാണ് അതിന്റെ സമാപനത്തിലെ ക്ഷണം.
പ്രവാസികൾക്കു സംശയിക്കാൻ കാരണമുണ്ടായിരുന്നു. ജറുസലെം തകർന്നുകിടന്നു; ദൈവത്തിന്റെ വാഗ്ദാനങ്ങൾ വെറും വാക്കായി അവശേഷിച്ചതുപോലെ തോന്നി. ആകാശം ഭൂമിയെക്കാൾ ഉയർന്നിരിക്കുന്നതുപോലെ തന്റെ വഴികളും ചിന്തകളും നമ്മുടേതിനെക്കാൾ ഉന്നതമാണെന്ന് തൊട്ടുമുൻപ് ദൈവം പറയുന്നു (55:9). ഉയർന്നിരിക്കുന്നത് ഉയരത്തിൽത്തന്നെ നിൽക്കുന്നില്ല, അത് ഇറങ്ങിവരുന്നു എന്ന് ഈ രണ്ടു വാക്യങ്ങൾ കാണിക്കുന്നു.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“മഴയും മഞ്ഞും ആകാശത്തുനിന്നും വരുന്നു; അങ്ങോട്ടു മടങ്ങാതെ ഭൂമിയെ നനയ്ക്കുന്നു.” (55:10)
ക്രമം ശ്രദ്ധിക്കുക: ഭൂമി കുടിച്ചശേഷമേ മഴ മടങ്ങൂ. വളർച്ച സാവധാനവും മറഞ്ഞതുമാണ്; അതു സംഭവിക്കുന്നത് കർഷകൻ കാണുന്നില്ല.
“വിതയ്ക്കാൻ വിത്തും ഭക്ഷിക്കാൻ ആഹാരവും ലഭ്യമാക്കുന്നു.” (55:10)
ദാനം ഇരട്ടിയാണ്: ഇന്നത്തേക്ക് ആഹാരം, അടുത്ത വർഷത്തേക്കു വിത്ത്.
“എന്റെ അധരങ്ങളിൽനിന്നു പുറപ്പെടുന്ന വാക്കും അങ്ങനെതന്നെ. ഫലരഹിതമായി അതു തിരിച്ചുവരില്ല; എന്റെ ഉദ്ദേശ്യം അതു നിറവേറ്റും;” (55:11)
ഫലം നാം എപ്പോഴും കാണുമെന്നോ വേഗം കാണുമെന്നോ വാഗ്ദാനമില്ല. ദൈവം ഉദ്ദേശിക്കുന്നത് വചനം ചെയ്യും എന്നാണ് വാഗ്ദാനം.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
മാംസംധരിച്ച വചനമായ യേശുവിന്റെ വഴി മുഴുവനും ക്രൈസ്തവർ ഈ ചിത്രത്തിൽ കാണുന്നു: “ഞാൻ പിതാവിൽനിന്നു പുറപ്പെട്ടു ലോകത്തിലേക്കു വന്നു. ഇപ്പോൾ വീണ്ടും ലോകം വിട്ട് പിതാവിന്റെ അടുത്തേക്കു പോകുന്നു” (യോഹന്നാൻ 16:28). ദൈവവചനത്തിലുള്ള മഹാശക്തിയെയും ബലത്തെയും കുറിച്ച് രണ്ടാം വത്തിക്കാൻ കൗൺസിൽ പറയുന്നു; അതു സഭയുടെ താങ്ങും ഊർജവുമാണ് (ദേയി വെർബും 21; CCC 131). പ്രസംഗിക്കുന്നവർക്കും പഠിപ്പിക്കുന്നവർക്കും, കേൾക്കുന്നില്ലെന്നു തോന്നുന്ന മക്കളോടു വിശ്വാസം ആവർത്തിച്ചു പറയുന്ന മാതാപിതാക്കൾക്കും ഈ വാക്യം വലിയ ആശ്വാസമാണ്.
പശ്ചാത്തലം.
ഗിരിപ്രഭാഷണത്തിലാണ് നാം. യഹൂദഭക്തിയുടെ മൂന്ന് അനുഷ്ഠാനങ്ങളെക്കുറിച്ച് യേശു സംസാരിക്കുന്നു: ദാനധർമം, പ്രാർഥന, ഉപവാസം (6:1–18). നോമ്പുകാലത്ത് സഭ സ്വീകരിക്കുന്നതും ഇവ മൂന്നുമാണ്. മൂന്നിലും അവിടുന്നു പറയുന്നു: രഹസ്യത്തിൽ കാണുന്ന പിതാവിനുവേണ്ടി ചെയ്യുക. ആ പ്രബോധനത്തിന്റെ മധ്യത്തിലാണ് കർത്തൃപ്രാർഥന.
ലൂക്കായിൽ ഈ പ്രാർഥനയ്ക്കു ചെറിയൊരു രൂപമുണ്ട് (ലൂക്കാ 11:2–4); സഭ ചൊല്ലുന്നത് മത്തായിയുടെ നീണ്ട രൂപമാണ്. മത്തായിയിൽ ഇതു പ്രാർഥനയെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രബോധനത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്; ലൂക്കായിൽ പ്രാർഥിക്കാൻ പഠിപ്പിക്കണമേ എന്ന ശിഷ്യരുടെ അപേക്ഷയ്ക്കുള്ള മറുപടിയും.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“നിങ്ങൾ ചോദിക്കുന്നതിനുമുമ്പുതന്നെ നിങ്ങളുടെ ആവശ്യം നിങ്ങളുടെ പിതാവ് അറിയുന്നു.” (6:8)
പിന്നെ എന്തിനു ചോദിക്കണം? ദൈവത്തെ അറിയിക്കാനല്ല; പ്രാർഥന പ്രാർഥിക്കുന്നവനെ മാറ്റുന്നതുകൊണ്ടാണ്. ആശ്രയിക്കുന്ന മക്കളായി അതു നമ്മെ മാറ്റുന്നു.
“നിങ്ങൾ ഇപ്രകാരം പ്രാർഥിക്കുവിൻ: സ്വർഗസ്ഥനായ ഞങ്ങളുടെ പിതാവേ, അങ്ങയുടെ നാമം പൂജിതമാകണമേ.” (6:9)
“എന്റെ” അല്ല, “ഞങ്ങളുടെ”: ആരും ഈ പ്രാർഥന ഒറ്റയ്ക്കു ചൊല്ലുന്നില്ല. തന്റെ നാമം പരിശുദ്ധമാണെന്ന് അറിയിക്കണമേ എന്നു ദൈവത്തോടുതന്നെ അപേക്ഷിക്കുകയാണ് “പൂജിതമാകണമേ” (എസെക്കിയേൽ 36:23 നോക്കുക; CCC 2807–2808).
“ഞങ്ങളുടെ കടക്കാരോടു ഞങ്ങൾ ക്ഷമിച്ചതുപോലെ ഞങ്ങളുടെ കടങ്ങൾ ഞങ്ങളോടും ക്ഷമിക്കണമേ.” (6:12)
ഒരു വ്യവസ്ഥ അടങ്ങിയ ഒരേയൊരു അപേക്ഷയാണിത്; യേശു മടങ്ങിവന്നു വിശദീകരിക്കുന്നതും ഇതു മാത്രം (14–15). ക്ഷമിക്കാൻ വിസമ്മതിക്കുന്ന ഹൃദയത്തിൽ ദൈവകാരുണ്യത്തിനു കടക്കാനാവില്ലെന്ന് മതബോധനഗ്രന്ഥം പറയുന്നു (CCC 2840).
“ഞങ്ങളെ പ്രലോഭനത്തിൽ ഉൾപ്പെടുത്തരുതേ. തിൻമയിൽനിന്നു ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കണമേ.” (6:13)
പാഠത്തെക്കുറിച്ച് ഒരു കുറിപ്പ്. “രാജ്യവും ശക്തിയും മഹത്വവും അങ്ങയുടേതാണ്” എന്ന സമാപനവാക്കുകൾ മത്തായിയുടെ ഏറ്റവും പഴയ കൈയെഴുത്തുപ്രതികളിലില്ല; എൻ.ആർ.എസ്.വി.യുടെ മുഖ്യപാഠത്തിലോ പി.ഒ.സി.യിലോ ഇല്ല. വളരെ പഴയ ദിദാക്കെയിൽ ഇതിന്റെ ഒരു രൂപമുണ്ട്; കർത്തൃപ്രാർഥനയ്ക്കു പിന്നാലെയുള്ള പ്രാർഥന കഴിഞ്ഞ് സമാനമായ വാക്കുകൾ ദിവ്യബലിയിൽ ചൊല്ലുന്നു. ഇവിടത്തെ തിന്മ ഒരു ആശയമല്ല, ഒരു വ്യക്തിയാണ്: സാത്താൻ (CCC 2851).
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
കർത്തൃപ്രാർഥന “സുവിശേഷത്തിന്റെ മുഴുവൻ സംഗ്രഹം” ആണെന്ന് തെർത്തുല്യനും, പ്രാർഥനകളിൽ ഏറ്റവും പൂർണമായത് ആണെന്ന് വിശുദ്ധ തോമസ് അക്വീനാസും പറഞ്ഞു (CCC 2761, 2763). മതബോധനഗ്രന്ഥത്തിന്റെ സമാപനഭാഗം ഓരോ അപേക്ഷയായി ഇതിനെ വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നു (CCC 2759–2865). ദിവ്യകാരുണ്യസ്വീകരണത്തിനു കുടുംബം ഒരുങ്ങുന്ന പ്രാർഥനയായി സഭ ഓരോ ദിവ്യബലിയിലും ഇതു ചൊല്ലുന്നു.
അതിഭാഷണം അരുതെന്ന് യേശു പറഞ്ഞെങ്കിൽ കത്തോലിക്കർ ജപമാലയും ലുത്തിനിയയും ചൊല്ലുന്നത് എന്തിന്?
വാക്കുകളുടെ എണ്ണംകൊണ്ട് ദൈവത്തെ നിർബന്ധിക്കാം എന്ന വിശ്വാസത്തിനെതിരേയാണ് മുന്നറിയിപ്പ്. ഗത്സെമനിയിൽ യേശുതന്നെ മൂന്നാം പ്രാവശ്യവും “അതേ പ്രാർഥന ആവർത്തിച്ചു” (മത്തായി 26:44). പരിശുദ്ധമായ ഒരു നാമം ആവർത്തിച്ചു വിളിക്കുന്നത് അതിഭാഷണമല്ല, വചനത്തെ മുറുകെപ്പിടിക്കലാണെന്ന് മതബോധനഗ്രന്ഥം പറയുന്നു (CCC 2668). സ്നേഹത്തോടെയുള്ള ആവർത്തനം, ഒരു കുഞ്ഞ് അമ്മയോട് ഒരേ കാര്യം പലവട്ടം പറയുന്നതുപോലെയാണ്.