16 ഫെബ്രുവരി 2027 · സീറോ മലബാർ റീത്ത്
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുകകൂടാതെ: ലത്തീൻ റീത്ത് · സീറോ മലങ്കര റീത്ത് · English
“ചോദിക്കുവിൻ, നിങ്ങൾക്കു ലഭിക്കും; അന്വേഷിക്കുവിൻ, നിങ്ങൾ കണ്ടെത്തും; മുട്ടുവിൻ, നിങ്ങൾക്കു തുറന്നുകിട്ടും.” മത്തായി 7:7
കേരളത്തിൽ ഫെബ്രുവരി ചൂടുകാലത്തിന്റെ തുടക്കമാണ്. കൊയ്ത്തു കഴിഞ്ഞ കോൾനിലങ്ങളും കുട്ടനാടൻ പാടങ്ങളും വരണ്ടുകിടക്കുന്നു; കിണറുകളിലെ വെള്ളം താഴ്ന്നുതുടങ്ങുന്നു; വേനൽമഴ വരാൻ ഇനിയും ദിവസങ്ങളുണ്ടെങ്കിലും ഉച്ചതിരിയുമ്പോൾ നാടു മുഴുവൻ ഒരു മഴയ്ക്കായി കാത്തിരിക്കുന്നതുപോലെ തോന്നും. ആ കാത്തിരിപ്പിനു പൗലോസ് വാക്കുകൾ നൽകുന്നു: “നമുക്കു വെളിപ്പെടാനിരിക്കുന്ന മഹത്വത്തോടു തുലനം ചെയ്യുമ്പോൾ ഇന്നത്തെ കഷ്ടതകൾ നിസ്സാരമാണെന്നു ഞാൻ കരുതുന്നു. സൃഷ്ടപ്രപഞ്ചം ദൈവമക്കളുടെ വെളിപ്പെടുത്തലിനെ ആകാംക്ഷയോടെ കാത്തിരിക്കുന്നു.” സൃഷ്ടി വ്യർഥതയ്ക്ക് അധീനമായിരിക്കുന്നു; എന്നാൽ പ്രത്യാശയോടെ: “സൃഷ്ടി ജീർണതയുടെ അടിമത്തത്തിൽനിന്നു മോചിതമാകുകയും ദൈവമക്കളുടെ സ്വാതന്ത്ര്യം പ്രാപിക്കുകയും ചെയ്യും.” പിന്നെ തിരുവെഴുത്തിലെ ഏറ്റവും ധീരമായ ചിത്രങ്ങളിലൊന്ന്: “സമസ്ത സൃഷ്ടികളും ഒന്നുചേർന്ന് ഇതുവരെയും ഈറ്റുനോവനുഭവിക്കുകയും നെടുവീർപ്പിടുകയും ചെയ്യുന്നു എന്നു നമുക്കറിയാം.” ലോകത്തിന്റെ നെടുവീർപ്പ് മരിക്കുന്ന ഒന്നിന്റെ നിലവിളിയല്ല; പ്രസവിക്കാനിരിക്കുന്ന ഒരമ്മയുടെ ഈറ്റുനോവാണ്.
നാമും നെടുവീർപ്പിടുന്നു: “സൃഷ്ടി മാത്രമല്ല, ആത്മാവിന്റെ ആദ്യഫലം ലഭിച്ചിരിക്കുന്ന നാമും നമ്മുടെ ശരീരങ്ങളുടെ വീണ്ടെടുപ്പാകുന്ന പുത്രത്വലബ്ധി പ്രതീക്ഷിച്ചുകൊണ്ട് ആന്തരികമായി വിലപിക്കുന്നു.” ഈ നെടുവീർപ്പ് സത്യസന്ധമായി അനുഭവിക്കാൻ വലിയ നോമ്പ് നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നു. വൈകുന്നേരമാകുമ്പോൾ വിശക്കുമ്പോൾ, ഉപേക്ഷിച്ച ഒരു ശീലം നമ്മെ പിന്നോട്ടു വലിക്കുമ്പോൾ, പ്രാർഥന വരണ്ടതായി തോന്നുമ്പോൾ, ഈറ്റുനോവിലായിരിക്കുന്ന സൃഷ്ടി മുഴുവനോടുമൊപ്പമാണ് നാം നിൽക്കുന്നത്. പൗലോസ് അതിനെ നിരാശ എന്നല്ല, പ്രത്യാശ എന്നാണു വിളിക്കുന്നത്: “ഈ പ്രത്യാശയിലാണ് നാം രക്ഷപ്രാപിക്കുന്നത്. കണ്ടുകഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ പ്രത്യാശ പ്രത്യാശയല്ല. താൻ കാണുന്നതിനെ ഒരുവൻ എന്തിനു പ്രത്യാശിക്കണം? എന്നാൽ, കാണാത്തതിനെയാണു നാംപ്രത്യാശിക്കുന്നതെങ്കിൽ അതിനുവേണ്ടി നാം സ്ഥിരതയോടെ കാത്തിരിക്കും.” പല ഇടവകകളും ഈ ആഴ്ചകളിലാണ് നോമ്പുകാല ധ്യാനം നടത്തുന്നത്. ആ കേൾവിയുടെ ദിവസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞു മടങ്ങുന്ന കുടുംബങ്ങൾ ഒരേ കാര്യം കണ്ടെത്തുന്നു: കാത്തിരിപ്പുതന്നെ പ്രത്യാശയുടെ ഒരു പാഠശാലയാണ്.
ഈ കാത്തിരിപ്പിലേക്കാണ് ഈശോ പ്രാർഥനയിലേക്കുള്ള തന്റെ ക്ഷണം അരുളിച്ചെയ്യുന്നത്: “ചോദിക്കുവിൻ, നിങ്ങൾക്കു ലഭിക്കും; അന്വേഷിക്കുവിൻ, നിങ്ങൾ കണ്ടെത്തും; മുട്ടുവിൻ, നിങ്ങൾക്കു തുറന്നുകിട്ടും.” നാണയമിട്ടാൽ സാധനം പുറത്തുവരുന്ന ഒരു യന്ത്രത്തെക്കുറിച്ചല്ല, ഒരു പിതാവിനെക്കുറിച്ചാണ് അവൻ പറയുന്നത്: “മകൻ അപ്പംചോദിച്ചാൽ കല്ലു കൊടുക്കുന്ന ആരെങ്കിലും നിങ്ങളിൽ ഉണ്ടോ? അഥവാ, മീൻ ചോദിച്ചാൽ പാമ്പിനെ കൊടുക്കുമോ? മക്കൾക്കു നല്ല വസ്തുക്കൾ കൊടുക്കണമെന്നു ദുഷ്ടരായ നിങ്ങൾ അറിയുന്നുവെങ്കിൽ, നിങ്ങളുടെ സ്വർഗസ്ഥനായ പിതാവ്, തന്നോടു ചോദിക്കുന്നവർക്ക് എത്രയോ കൂടുതൽ നൻമകൾ നൽകും!” നാം പേരെടുത്തു ചോദിക്കുന്നതു പിതാവ് എപ്പോഴും നൽകണമെന്നില്ല; എന്നാൽ അപ്പം ചോദിക്കുന്നവന് അവിടുന്ന് ഒരിക്കലും കല്ലു കൊടുക്കുന്നില്ല. ഇതേ ഭാഗം സുവർണനിയമത്തോടെ അവസാനിക്കുന്നു: “മറ്റുള്ളവർ നിങ്ങൾക്കുചെയ്തു തരണമെന്നു നിങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നതെല്ലാം നിങ്ങൾ അവർക്കു ചെയ്യുവിൻ. ഇതാണു നിയമവും പ്രവാചകൻമാരും.” ദൈവത്തിന്റെ വാതിലിൽ മുട്ടുന്നവൻ മറ്റുള്ളവർക്കായി സ്വന്തം വാതിൽ തുറക്കാൻ പഠിക്കുന്നു.
വിഷയം: “ചോദിക്കുവിൻ, നിങ്ങൾക്കു ലഭിക്കും; അന്വേഷിക്കുവിൻ, നിങ്ങൾ കണ്ടെത്തും; മുട്ടുവിൻ, നിങ്ങൾക്കു തുറന്നുകിട്ടും.”
സൃഷ്ടിയുടെ നെടുവീർപ്പ്, പ്രത്യാശയുടെ ക്ഷമ, ചോദിക്കുന്നവർക്കു നന്മകൾ നൽകുന്ന പിതാവ്.
“ഇതാ, ഞാൻ ഒരു പുതിയ ആകാശവും പുതിയ ഭൂമിയും സൃഷ്ടിക്കുന്നു. പൂർവകാര്യങ്ങൾ അനുസ്മരിക്കുകയോ അവ മന സ്സിൽ വരുകയോ ഇല്ല.” ഏശയ്യാ 65:17
“സമസ്ത സൃഷ്ടികളും ഒന്നുചേർന്ന് ഇതുവരെയും ഈറ്റുനോവനുഭവിക്കുകയും നെടുവീർപ്പിടുകയും ചെയ്യുന്നു എന്നു നമുക്കറിയാം.” റോമാ 8:22
ജീവിതത്തിൽ: ദൈവത്തിന്റെ സൃഷ്ടിയെ, പ്രത്യേകിച്ച് വെള്ളത്തെ, കരുതാൻ ഈ ആഴ്ച വ്യക്തമായ ഒരു കാര്യം ചെയ്യുക.
“എന്നാൽ, ദൈവത്തിൽ ആശ്രയിക്കുന്നവർ വീണ്ടും ശക്തി പ്രാപിക്കും; അവർ കഴുകൻമാരെപ്പോലെ ചിറകടിച്ചുയരും. അവർ ഓടിയാലും ക്ഷീണിക്കുകയില്ല; നടന്നാൽ തളരുകയുമില്ല.” ഏശയ്യാ 40:31
“ഈ പ്രത്യാശയിലാണ് നാം രക്ഷപ്രാപിക്കുന്നത്. കണ്ടുകഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ പ്രത്യാശ പ്രത്യാശയല്ല. താൻ കാണുന്നതിനെ ഒരുവൻ എന്തിനു പ്രത്യാശിക്കണം? എന്നാൽ, കാണാത്തതിനെയാണു നാംപ്രത്യാശിക്കുന്നതെങ്കിൽ അതിനുവേണ്ടി നാം സ്ഥിരതയോടെ കാത്തിരിക്കും.” റോമാ 8:24–25
ജീവിതത്തിൽ: നോമ്പു കഠിനമായി തോന്നുമ്പോൾ ആ നിമിഷം പ്രത്യാശയുടെ ഒരു പ്രവൃത്തിയായി ദൈവത്തിനു സമർപ്പിക്കുക.
“നിങ്ങൾ എന്നെ അന്വേഷിക്കും; പൂർണഹൃദയത്തോടെ അന്വേഷിക്കുമ്പോൾ എന്നെ കണ്ടെണ്ടത്തും.” ജറെമിയാ 29:13
“ചോദിക്കുവിൻ, നിങ്ങൾക്കു ലഭിക്കും; അന്വേഷിക്കുവിൻ, നിങ്ങൾ കണ്ടെത്തും; മുട്ടുവിൻ, നിങ്ങൾക്കു തുറന്നുകിട്ടും.” മത്തായി 7:7
ജീവിതത്തിൽ: ഒരു നിയോഗം തിരഞ്ഞെടുത്ത് ഈസ്റ്റർ വരെ എല്ലാ ദിവസവും അതിനായി ചോദിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുക.
സൃഷ്ടി നെടുവീർപ്പിടുന്നു; നാമും അതോടൊപ്പം; എന്നാൽ അതൊരു ജനനത്തിന്റെ നെടുവീർപ്പാണ്.
ആത്മധൈര്യത്തോടെ പിതാവിനോടു ചോദിക്കുക; മറ്റുള്ളവർ നിനക്കു ചെയ്യണമെന്നു നീ ആഗ്രഹിക്കുന്നതുപോലെ അവർക്കു ചെയ്യുക.
തീരുമാനം: ഈസ്റ്റർ വരെ എല്ലാ ദിവസവും ഒരു നിയോഗത്തിനായി പ്രാർഥിക്കുക; ഈ ആഴ്ച ദിവസവും ആരും ആവശ്യപ്പെടാത്ത ഒരു കാരുണ്യപ്രവൃത്തി ചെയ്യുക.
പ്രിയരേ, സമസ്ത സൃഷ്ടികളും ഇതുവരെയും ഈറ്റുനോവനുഭവിക്കുകയും നെടുവീർപ്പിടുകയും ചെയ്യുന്നുവെന്നു പൗലോസ് ശ്ലീഹാ പറയുന്നു (റോമാ 8:22). പാടങ്ങൾ വരണ്ടും കിണറുകൾ താഴ്ന്നും കിടക്കുന്ന ഈ ഫെബ്രുവരിച്ചൂടിൽ ആ നെടുവീർപ്പു നമുക്കു കേൾക്കാമെന്നു തോന്നും. എന്നാൽ അതു മരിക്കുന്ന ഒന്നിന്റേതല്ല, പ്രസവിക്കാനിരിക്കുന്ന ഒരമ്മയുടെ നെടുവീർപ്പാണ്.
കാത്തിരിക്കുമ്പോൾ നാമും നെടുവീർപ്പിടുന്നു. ഈ നോമ്പിൽ നമുക്കു വിശക്കുന്നു; ഉപേക്ഷിച്ച ശീലങ്ങൾ നമ്മെ പിന്നോട്ടു വലിക്കുന്നു. പൗലോസ് പറയുന്നു: ഈ പ്രത്യാശയിലാണ് നാം രക്ഷപ്രാപിക്കുന്നത്; കാണാത്തതിനെയാണു നാം പ്രത്യാശിക്കുന്നതെങ്കിൽ അതിനുവേണ്ടി നാം സ്ഥിരതയോടെ കാത്തിരിക്കും (റോമാ 8:24–25).
എങ്ങനെ കാത്തിരിക്കണമെന്ന് ഈശോ പഠിപ്പിക്കുന്നു: പ്രാർഥനയിലൂടെ. ചോദിക്കുവിൻ, നിങ്ങൾക്കു ലഭിക്കും; അന്വേഷിക്കുവിൻ, നിങ്ങൾ കണ്ടെത്തും; മുട്ടുവിൻ, നിങ്ങൾക്കു തുറന്നുകിട്ടും (മത്താ 7:7). അപ്പം ചോദിക്കുമ്പോൾ സ്വർഗസ്ഥനായ പിതാവ് ഒരിക്കലും കല്ലു തരില്ല. നാം പേരെടുത്തു ചോദിക്കുന്നത് അവിടുന്നു തരണമെന്നില്ല; എങ്കിലും നല്ലതുമാത്രമേ തരൂ.
അവിടുന്നു സുവർണനിയമത്തോടെ അവസാനിപ്പിക്കുന്നു: മറ്റുള്ളവർ നിങ്ങൾക്കു ചെയ്തുതരണമെന്നു നിങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നതെല്ലാം നിങ്ങൾ അവർക്കു ചെയ്യുവിൻ (മത്താ 7:12). ഈ ആഴ്ച നമുക്കു ദൈവത്തിന്റെ വാതിലിൽ മുട്ടാം; മറ്റുള്ളവർക്കായി നമ്മുടെ വാതിൽ തുറക്കുകയും ചെയ്യാം. ആമേൻ.
കുഞ്ഞുങ്ങളേ, ഈശോ പറയുന്നു: ചോദിക്കുവിൻ, നിങ്ങൾക്കു ലഭിക്കും. നല്ല കാര്യങ്ങൾ തരാൻ ഇഷ്ടമുള്ള നല്ലൊരു പിതാവാണു ദൈവം. ഇന്നു നീ അവിടുത്തോട് എന്തു ചോദിക്കും? മറ്റൊരാൾക്കു നീ എന്തു നല്ല കാര്യം കൊടുക്കും?
കർത്താവീശോമിശിഹായേ, സൃഷ്ടി മുഴുവനോടുമൊപ്പം ഞങ്ങളും നെടുവീർപ്പിട്ടുകൊണ്ട് വരാനിരിക്കുന്ന മഹത്വത്തിനായി കാത്തിരിക്കുന്നു. കാണാത്തതിനായി പ്രത്യാശിക്കാനും സ്ഥിരതയോടെ കാത്തിരിക്കാനും ഞങ്ങളെ പഠിപ്പിക്കണമേ. ചോദിക്കാനും അന്വേഷിക്കാനും മുട്ടാനും അങ്ങു ഞങ്ങളോടു പറഞ്ഞു; അപ്പത്തിനു പകരം കല്ലു കൊടുക്കാത്ത പിതാവിന്റെ മുൻപിൽ മക്കളുടെ ആത്മധൈര്യം ഞങ്ങൾക്കു നൽകണമേ; മറ്റുള്ളവർ ഞങ്ങളോടു പെരുമാറണമെന്നു ഞങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നതുപോലെ അവരോട് ഉദാരരാകാൻ ഞങ്ങളെ സഹായിക്കണമേ. പിതാവിനോടും പരിശുദ്ധാത്മാവിനോടുംകൂടെ അങ്ങേക്ക് എന്നേക്കും മഹത്വം. ആമേൻ.
ചോദിക്കാനും കാത്തിരിക്കാനുമാണ് രണ്ടു വായനകളും പഠിപ്പിക്കുന്നത്. സൃഷ്ടി മുഴുവൻ ഈറ്റുനോവിലെന്നപോലെ നെടുവീർപ്പിടുന്നതു പൗലോസ് കേൾക്കുന്നു; പ്രത്യാശയിൽ കാത്തിരിക്കുന്ന നാമും അതോടൊപ്പം വിലപിക്കുന്നു എന്ന് അദ്ദേഹം പറയുന്നു. ഗിരിപ്രഭാഷണത്തിൽ ഈശോ ശിഷ്യന്മാരോടു പറയുന്നു: ചോദിച്ചുകൊണ്ടും അന്വേഷിച്ചുകൊണ്ടും മുട്ടിക്കൊണ്ടും ഇരിക്കുക; കാരണം, നിങ്ങൾ ചോദിക്കുന്നത് നിങ്ങളുടെ പിതാവിനോടാണ്. ഈ വിധത്തിലുള്ള ദാഹത്തിന്റെ കാലമാണ് നോമ്പ്. പ്രത്യാശ, നെടുവീർപ്പ്, ചോദിക്കുക എന്നിവയാണ് താക്കോൽവാക്കുകൾ.
പശ്ചാത്തലം.
ഏകദേശം എ.ഡി. 57-ൽ, മിക്കവാറും കോറിന്തോസിൽനിന്ന്, താൻ അതുവരെ സന്ദർശിച്ചിട്ടില്ലാത്ത റോമിലെ സഭയ്ക്കാണ് പൗലോസ് ഈ ലേഖനം എഴുതിയത്. ലേഖനത്തിന്റെ ആദ്യഭാഗത്തിന്റെ കൊടുമുടിയാണ് എട്ടാം അധ്യായം. ആത്മാവിലുള്ള ജീവിതമാണ് അതിന്റെ വിഷയം: നാം ദൈവമക്കളും മിശിഹായോടൊപ്പം അവകാശികളുമാണ്, അവിടുത്തോടൊപ്പം സഹിക്കുന്നെങ്കിൽ (8:17). ആ സഹനത്തെയാണ് ഇന്നത്തെ ഭാഗം എടുക്കുന്നത്; വരാനിരിക്കുന്നതിന്റെ മുമ്പിൽ അതിനെ തൂക്കിനോക്കുന്നു.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“നമുക്കു വെളിപ്പെടാനിരിക്കുന്ന മഹത്വത്തോടു തുലനം ചെയ്യുമ്പോൾ ഇന്നത്തെ കഷ്ടതകൾ നിസ്സാരമാണെന്നു ഞാൻ കരുതുന്നു.” (8:18)
ഇതെഴുതുന്നത് അടിയും കപ്പൽച്ചേതവും അറിഞ്ഞ മനുഷ്യനാണ് (2 കോറിന്തോസ് 11:23–27). വേദനയെ അദ്ദേഹം ലഘുവായി കാണുന്നില്ല; മറ്റൊന്നിനോടു ചേർത്തു തൂക്കിനോക്കുകയാണ്.
“അതു വ്യർഥതയ്ക്ക് അടിമപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; സ്വന്തം ഇഷ്ടത്താലല്ല, പ്രത്യാശകൊടുത്ത് അതിനെ അധീനമാക്കിയവന്റെ അഭീഷ്ടപ്രകാരം.” (8:20)
അധീനമാക്കിയവൻ ദൈവമാണെന്നാണ് മിക്ക വ്യാഖ്യാതാക്കളും കരുതുന്നത്; ആദാമിന്റെ പാപത്തിനുശേഷം ഭൂമി ശപിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ (ഉൽപത്തി 3:17). എന്നാൽ, ഈ കീഴ്പ്പെടുത്തൽപോലും പ്രത്യാശയോടെയായിരുന്നു എന്നതാണ് മുഖ്യം.
“സമസ്ത സൃഷ്ടികളും ഒന്നുചേർന്ന് ഇതുവരെയും ഈറ്റുനോവനുഭവിക്കുകയും നെടുവീർപ്പിടുകയും ചെയ്യുന്നു എന്നു നമുക്കറിയാം.” (8:22)
ഈറ്റുനോവ് വേദനിപ്പിക്കും; പക്ഷേ, അതു ജനനത്തിന്റെ വേദനയാണ്. ലോകം മരിക്കുന്നു എന്നല്ല പൗലോസ് പറയുന്നത്, എന്തോ ജനിക്കാൻ പോകുന്നു എന്നാണ്.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
ഭൗതികലോകത്തിന്റെയും മനുഷ്യന്റെയും പൊതുവായ ഭാഗധേയം കാണിക്കാൻ മതബോധനഗ്രന്ഥം ഈ ഭാഗം ഉദ്ധരിക്കുന്നു (CCC 1046–1047). സൃഷ്ടി എറിഞ്ഞുകളയപ്പെടുകയല്ല, നവീകരിക്കപ്പെടുകയാണു ചെയ്യുക എന്നു പഠിപ്പിക്കാൻ വിശുദ്ധ ഇരണേവൂസ് ഇത് ഉപയോഗിക്കുന്നു (ആശയം; പാഷണ്ഡതകൾക്കെതിരേ V, 32). ലൗദാത്തോ സിയുടെ ആരംഭത്തിൽ (നമ്പർ 2) ഫ്രാൻസിസ് പാപ്പാ വാക്യം 22 ഓർമിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് പറയുന്നു: നമ്മുടെ ദരിദ്രരിൽ ഏറ്റവും ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടവരുടെയും ദ്രോഹിക്കപ്പെട്ടവരുടെയും കൂട്ടത്തിലാണ് ഭൂമിതന്നെ.
പശ്ചാത്തലം.
ഗിരിപ്രഭാഷണത്തിന്റെ (മത്തായി 5–7) അവസാനത്തോട് അടുത്തിരിക്കുകയാണ് നാം. ഈശോ സ്വർഗസ്ഥനായ പിതാവേ എന്ന പ്രാർഥന പഠിപ്പിച്ചുകഴിഞ്ഞു (6:9–13); പിതാവ് ആവശ്യങ്ങൾ അറിയുന്നതിനാൽ ആകുലരാകരുതെന്നു പറഞ്ഞുകഴിഞ്ഞു (6:25–33). ഇപ്പോൾ അവിടുന്നു പ്രാർഥനയിലേക്കു മടങ്ങിവരുന്നു. ലൂക്കാ ഇതിനോടു സമാനമായ വചനം പ്രാർഥനയെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രബോധനത്തിൽ സൂക്ഷിക്കുന്നു (ലൂക്കാ 11:9–13); അവിടെ പിതാവിന്റെ നല്ല ദാനം പരിശുദ്ധാത്മാവാണ്.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“ചോദിക്കുവിൻ, നിങ്ങൾക്കു ലഭിക്കും; അന്വേഷിക്കുവിൻ, നിങ്ങൾ കണ്ടെത്തും; മുട്ടുവിൻ, നിങ്ങൾക്കു തുറന്നുകിട്ടും.” (7:7)
ആരാണു കൊടുക്കുന്നതും തുറക്കുന്നതും എന്ന് ഈശോ പേരെടുത്തു പറയുന്നില്ല. ദൈവത്തെ ആദരപൂർവം സൂചിപ്പിക്കുന്ന ഒരു ശൈലിയാണ് ഇത്.
“മക്കൾക്കു നല്ല വസ്തുക്കൾ കൊടുക്കണമെന്നു ദുഷ്ടരായ നിങ്ങൾ അറിയുന്നുവെങ്കിൽ, നിങ്ങളുടെ സ്വർഗസ്ഥനായ പിതാവ്, തന്നോടു ചോദിക്കുന്നവർക്ക് എത്രയോ കൂടുതൽ നൻമകൾ നൽകും!” (7:11)
ദുഷ്ടരായ നിങ്ങൾ എന്ന് ഈശോ ഏതാണ്ട് പോകുന്ന പോക്കിൽ പറയുന്നു; എന്നിട്ടു മക്കളോടുള്ള നമ്മുടെ സ്നേഹത്തെക്കുറിച്ചു സംസാരിക്കുന്നു. മുറിവേറ്റ മാനുഷികസ്നേഹംപോലും പിതാവിലേക്കുള്ള ചെറിയൊരു ജാലകമാണ്.
“മറ്റുള്ളവർ നിങ്ങൾക്കുചെയ്തു തരണമെന്നു നിങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നതെല്ലാം നിങ്ങൾ അവർക്കു ചെയ്യുവിൻ. ഇതാണു നിയമവും പ്രവാചകൻമാരും.” (7:12)
തോബിത്തിന്റെ പുസ്തകത്തിൽ ഇതു നിഷേധരൂപത്തിലുണ്ട് (4:15). സമാനമായ ഒരു വചനത്തിന്റെ പേരിൽ ഹില്ലേൽ റബ്ബിയും ഓർമിക്കപ്പെടുന്നു. ഈശോ ഇതിനെ ഭാവാത്മകമായ കല്പനയായി നൽകുന്നു: കാത്തിരിക്കരുത്, തുടങ്ങുക.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
പ്രാർഥനയിൽ മക്കൾക്കടുത്ത ധൈര്യം ഈശോ പഠിപ്പിക്കുന്നു എന്നു മതബോധനഗ്രന്ഥം പറയുന്നു (CCC 2610); പ്രാർഥന കേൾക്കപ്പെടുന്നില്ല എന്ന പരാതിയെ അതു സത്യസന്ധമായി നേരിടുന്നുമുണ്ട് (CCC 2735–2737). മത്തായി 7:12-നെ സുവർണനിയമം എന്ന് അതു വിളിക്കുന്നു; ധാർമികതീരുമാനങ്ങളിൽ എപ്പോഴും ബാധകമാകുന്ന നിയമങ്ങളിലൊന്ന് (CCC 1789). വിധവയായ പ്രോബയ്ക്ക് എഴുതുമ്പോൾ വിശുദ്ധ അഗസ്റ്റിൻ പറയുന്നു: നമ്മുടെ ആഗ്രഹങ്ങൾ ദൈവത്തോടു പറഞ്ഞുകൊടുക്കേണ്ട ആവശ്യമില്ല; അവിടുന്നു നൽകാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നതു സ്വീകരിക്കാൻ കഴിയുംവിധം നമ്മുടെ ആഗ്രഹത്തെ പ്രാർഥന വിശാലമാക്കുകയാണ് (ആശയം).
വർഷങ്ങളായി ഞാൻ ചോദിക്കുകയും മുട്ടുകയും ചെയ്യുന്നു. എന്തുകൊണ്ടു വാതിൽ തുറക്കുന്നില്ല?
നാം പറയുന്നതുതന്നെ അതുപോലെ കിട്ടും എന്നല്ല ഈ വാക്യത്തിന്റെ വാഗ്ദാനം. പിതാവു നല്ല വസ്തുക്കൾ നൽകും, കല്ലു നൽകുകയില്ല എന്നാണ്. എങ്ങനെ പ്രാർഥിക്കണമെന്നു നമുക്ക് അറിഞ്ഞുകൂടാ എന്ന് പൗലോസ് ഏതാനും വരികൾക്കുശേഷം പറയുന്നുണ്ട് (റോമാ 8:26). പ്രാർഥന തുടരുക; സഹായകരമെങ്കിൽ നിങ്ങൾ ചോദിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ച് ഒരു വൈദികനോടു സംസാരിക്കുക (CCC 2735–2737).