17 ഫെബ്രുവരി 2027 · സീറോ മലബാർ റീത്ത്
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുകകൂടാതെ: ലത്തീൻ റീത്ത് · സീറോ മലങ്കര റീത്ത് · English
“അവരുടെ വിശ്വാസംകണ്ട് അവൻ തളർവാതരോഗിയോട് അരുളിച്ചെയ്തു: മകനേ, ധൈര്യമായിരിക്കുക; നിന്റെ പാപങ്ങൾ ക്ഷമിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.” മത്തായി 9:2
പേരുപോലും നാം അറിയാത്ത ഒരു കൂട്ടം ആളുകളോടെയാണ് സുവിശേഷം ആരംഭിക്കുന്നത്. ഈശോ തടാകം കടന്ന് സ്വന്തം പട്ടണമായ കഫർണാമിൽ എത്തുന്നു: “അവർ ഒരു തളർവാതരോഗിയെ ശയ്യയോടെ അവന്റെ അടുക്കൽ കൊണ്ടുവന്നു.” അയാൾക്കു സ്വയം ഈശോയുടെ അടുത്തേക്കു നടന്നുവരാനാവില്ല; മറ്റുള്ളവർ ചുമക്കണം. മത്തായി അദ്ഭുതകരമായ ഒരു കാര്യം രേഖപ്പെടുത്തുന്നു: “അവരുടെ വിശ്വാസംകണ്ട് അവൻ തളർവാതരോഗിയോട് അരുളിച്ചെയ്തു: മകനേ, ധൈര്യമായിരിക്കുക; നിന്റെ പാപങ്ങൾ ക്ഷമിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.” ചുമന്നുകൊണ്ടുവന്നവരുടെ വിശ്വാസമാണ് ഈശോ കാണുന്നത്. നമ്മുടെ പല ഇടവകകളിലും വലിയ നോമ്പിൽ വൈദികൻ വീടുകൾതോറും ചെന്ന് രോഗികളുടെയും പ്രായമായവരുടെയും കുമ്പസാരം കേൾക്കുകയും അവർക്കു വിശുദ്ധ കുർബാന നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു. മറ്റു ചിലയിടങ്ങളിൽ, വീട്ടിൽനിന്നു പുറത്തിറങ്ങാനാവാത്തവരെ യുവജനങ്ങൾ അനുതാപശുശ്രൂഷയ്ക്കായി പള്ളിയിലേക്കു കൊണ്ടുവരുന്നു: വീൽച്ചെയറിൽ, ഓട്ടോറിക്ഷയിൽ, ചിലപ്പോൾ നാലുപേർ ചുമക്കുന്ന ഒരു കസേരയിൽ. അത്തരം ഓരോ യാത്രയും ഈ സുവിശേഷം ആവർത്തിക്കുന്നു. നമ്മിൽ ചിലർ മിശിഹായുടെ അടുക്കലേക്കു നടന്നുചെല്ലുന്നു; ചിലരെ ചുമന്നുകൊണ്ടുപോകണം; ചിലർ ചുമക്കാൻ വിളിക്കപ്പെട്ടവരാണ്.
പിന്നെ ഒരു അപ്രതീക്ഷിത സംഭവം. അയാളുടെ കാലുകൾക്കു സൗഖ്യം തേടിയാണ് കൂട്ടുകാർ അയാളെ കൊണ്ടുവന്നത്; എന്നാൽ ഈശോ ആദ്യം സംസാരിക്കുന്നത് അയാളുടെ പാപങ്ങളെക്കുറിച്ചാണ്. നിയമജ്ഞർ ഇടറുന്നു: ഇവൻ ദൈവദൂഷണം പറയുന്നു. ദൈവത്തിനു മാത്രമേ പാപം ക്ഷമിക്കാനാകൂ; അക്കാര്യത്തിൽ അവർ പറഞ്ഞതു ശരിയാണ്. അവർ ഉള്ളിൽ ചിന്തിച്ചതിന് ഈശോ മറുപടി നൽകുന്നു: “ഏതാണ് എളുപ്പം, നിന്റെ പാപങ്ങൾ ക്ഷമിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്നു പറയുന്നതോ എഴുന്നേറ്റു നടക്കുക എന്നു പറയുന്നതോ? ഭൂമിയിൽ പാപങ്ങൾ ക്ഷമിക്കാൻമനുഷ്യപുത്രന് അധികാരമുണ്ടെന്നു നിങ്ങൾ അറിയേണ്ടതിനാണിത്. അനന്തരം, അവൻ തളർവാതരോഗിയോടു പറഞ്ഞു: എഴുന്നേറ്റ് നിന്റെ ശയ്യയുമെടുത്ത് വീട്ടിലേക്കു പോവുക.” കാണാവുന്ന സൗഖ്യം കാണാനാവാത്ത സൗഖ്യത്തെ തെളിയിക്കുന്നു. ദൈവത്തിൽനിന്നു നമ്മെ തടഞ്ഞുനിർത്തുന്ന തളർവാതമാണ് ഏറ്റവും ആഴമുള്ളത്; ഈശോ അതാണ് ആദ്യം സുഖപ്പെടുത്തുന്നത്. ജനക്കൂട്ടത്തിന്റെ പ്രതികരണം നമുക്ക് ഏറെ അർഥമുള്ളതാണ്: “മനുഷ്യർക്ക് ഇത്തരം അധികാരം നൽകിയ ദൈവത്തെ മഹത്വപ്പെടുത്തി.” ദൈവത്തിനു മാത്രമുള്ള പാപമോചനാധികാരം മിശിഹാ മനുഷ്യരുടെ കരങ്ങളിൽ ഏൽപിച്ചിരിക്കുന്നു. ഉയിർപ്പുദിനം വൈകുന്നേരം അവൻ ശ്ലീഹന്മാരുടെമേൽ നിശ്വസിച്ചുകൊണ്ടു പറയും: “നിങ്ങൾ ആരുടെ പാപങ്ങൾ ക്ഷമിക്കുന്നുവോ അവ അവരോടു ക്ഷമിക്കപ്പെട്ടിരിക്കും.” ഈ നോമ്പുകാലത്ത് കേരളത്തിലെ ഓരോ ഇടവകയിലും കേൾക്കുന്ന ഓരോ കുമ്പസാരവും ഈ വചനത്തിന്മേലാണു നിൽക്കുന്നത്.
പാപമോചനം എന്തിനാണെന്നു പൗലോസ് പറയുന്നു. തുടർന്നും പാപം ചെയ്യാനുള്ള അനുവാദമല്ല അത്: “അതുകൊണ്ടെന്ത്? നാം നിയമത്തിനു കീഴ്പ്പെട്ടവരല്ല, കൃപയ്ക്കു കീഴ്പ്പെട്ടവരാണ് എന്നതുകൊണ്ട് നമുക്കു പാപം ചെയ്യാമോ? ഒരിക്കലും പാടില്ല.” ക്ഷമിക്കപ്പെട്ടവർ സ്വതന്ത്രരാക്കപ്പെടുന്നത് ആരുടേതുമല്ലാതാകാനല്ല, ദൈവത്തിന്റേതാകാനാണ്: “ഒരിക്കൽ നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ അവയവങ്ങളെ അശുദ്ധിക്കും അനീതിക്കും അടിമകളായി സമർപ്പിച്ചതുപോലെ, ഇപ്പോൾ അവയെ വിശുദ്ധീകരണത്തിനു വേണ്ടി നീതിക്ക് അടിമകളായി സമർപ്പിക്കുവിൻ.” സുവിശേഷത്തിലെ മനുഷ്യൻ എഴുന്നേറ്റ്, തന്നെ ചുമന്ന കിടക്ക ചുമന്നുകൊണ്ടുപോയി. നമുക്കും അങ്ങനെതന്നെ: ഒരിക്കൽ പാപത്തെ സേവിച്ച നമ്മുടെ അവയവങ്ങൾ, കൈകളും കണ്ണുകളും നാവും, ഇനി വിശുദ്ധിയെ സേവിക്കണം. ഈ വഴിയുടെ അവസാനം വേതനമല്ല, ദാനമാണ്: “പാപത്തിന്റെ വേതനം മരണമാണ്. ദൈവത്തിന്റെ ദാനമാകട്ടെ, നമ്മുടെ കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തുവഴിയുള്ള നിത്യജീവനും.”
വിഷയം: “മകനേ, ധൈര്യമായിരിക്കുക; നിന്റെ പാപങ്ങൾ ക്ഷമിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.”
ചുമക്കുന്ന സ്നേഹിതർ, ഏറ്റവും ആഴമുള്ള സൗഖ്യം, മനുഷ്യർക്കു നൽകപ്പെട്ട പാപമോചനാധികാരം, വിശുദ്ധിക്കായി സമർപ്പിക്കുന്ന അവയവങ്ങൾ.
“മോശയുടെ കൈകൾ കുഴഞ്ഞു. അപ്പോൾ അവർ ഒരു കല്ലു നീക്കിയിട്ടു കൊടുത്തു. മോശ അതിൻമേൽ ഇരുന്നു. അഹറോനും ഹൂറും അവന്റെ കൈകൾ ഉയർത്തിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട് ഇരുവശങ്ങളിലും നിന്നു. സൂര്യാസ്തമയം വരെ അവന്റെ കൈകൾ ഉയർന്നുതന്നെ നിന്നു.” പുറപ്പാട് 17:12
“പരസ്പരം ഭാരങ്ങൾ വഹിച്ചുകൊണ്ട് ക്രിസ്തുവിന്റെ നിയമം പൂർത്തിയാക്കുവിൻ.” ഗലാത്തിയാ 6:2
ജീവിതത്തിൽ: ഈ നോമ്പിൽ രോഗിയോ പ്രായമായവനോ ആയ ഒരാളെ കൂദാശകൾ സ്വീകരിക്കാൻ സഹായിക്കുക.
“കർത്താവ് അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: വരുവിൻ, നമുക്കു രമ്യതപ്പെടാം. നിങ്ങളുടെ പാപങ്ങൾ കടുംചെമപ്പാണെങ്കിലും അവ മഞ്ഞുപോലെ വെൺമയുള്ളതായിത്തീരും. അവ രക്ത വർണമെങ്കിലും കമ്പിളിപോലെ വെളുക്കും.” ഏശയ്യാ 1:18
“അവരുടെ വിശ്വാസംകണ്ട് അവൻ തളർവാതരോഗിയോട് അരുളിച്ചെയ്തു: മകനേ, ധൈര്യമായിരിക്കുക; നിന്റെ പാപങ്ങൾ ക്ഷമിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.” മത്തായി 9:2
ജീവിതത്തിൽ: നോമ്പുകാല കുമ്പസാരത്തിനുള്ള ദിവസം നിശ്ചയിക്കുക.
“കിഴക്കും പടിഞ്ഞാറും തമ്മിൽ ഉള്ളത്ര അകലത്തിൽ നമ്മുടെ പാപങ്ങളെ അവിടുന്നു നമ്മിൽനിന്ന് അകറ്റിനിർത്തി.” സങ്കീർത്തനം 103:12
“നിങ്ങൾ ആരുടെ പാപങ്ങൾ ക്ഷമിക്കുന്നുവോ അവ അവരോടു ക്ഷമിക്കപ്പെട്ടിരിക്കും. നിങ്ങൾ ആരുടെ പാപങ്ങൾ ബന്ധിക്കുന്നുവോ അവ ബന്ധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കും.” യോഹന്നാൻ 20:23
ജീവിതത്തിൽ: നിന്റെ ഇടവകയിൽ കുമ്പസാരം കേൾക്കുന്ന വൈദികർക്കുവേണ്ടി ഈ ആഴ്ച പ്രാർഥിക്കുക.
ചുമക്കുന്നവരുടെ വിശ്വാസം ഈശോ കാണുന്നു; ഏറ്റവും ആഴമുള്ള തളർവാതമാണ് അവൻ ആദ്യം സുഖപ്പെടുത്തുന്നത്.
ക്ഷമിക്കാനുള്ള അധികാരം സഭയിലുണ്ട്; നമുക്കു പോകാം; മറ്റുള്ളവരെയും കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോകാം.
തീരുമാനം: നോമ്പുകാല കുമ്പസാരം നടത്തുക; മറ്റൊരാളെയും അതിനു സഹായിക്കുക.
പ്രിയരേ, ഇന്നു ചിലർ ഒരു തളർവാതരോഗിയെ ഈശോയുടെ അടുക്കലേക്കു ചുമന്നുകൊണ്ടുവരുന്നു. അയാൾക്കു തനിയെ വരാനാവില്ല. സുവിശേഷം പറയുന്നു: അവരുടെ വിശ്വാസംകണ്ട് അവൻ പറഞ്ഞു: മകനേ, ധൈര്യമായിരിക്കുക; നിന്റെ പാപങ്ങൾ ക്ഷമിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു (മത്താ 9:2). അവരുടെ വിശ്വാസം അയാളെ ചുമന്നു.
കൂട്ടുകാർ ആഗ്രഹിച്ചത് അയാളുടെ കാലുകൾക്കു സൗഖ്യമായിരുന്നു; എന്നാൽ ഈശോ ആദ്യം അയാളുടെ ഹൃദയം സുഖപ്പെടുത്തുന്നു. ദൈവത്തിൽനിന്നു നമ്മെ അകറ്റുന്ന പാപമാണ് ഏറ്റവും ആഴമുള്ള തളർവാതം. പാപം ക്ഷമിക്കാൻ തനിക്ക് അധികാരമുണ്ടെന്നു കാണിക്കാൻ ഈശോ അയാളോടു പറയുന്നു: എഴുന്നേറ്റ് നിന്റെ ശയ്യയുമെടുത്ത് വീട്ടിലേക്കു പോവുക (മത്താ 9:6). അയാൾ അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നു.
മനുഷ്യർക്ക് ഇത്തരം അധികാരം നൽകിയ ദൈവത്തെ ജനക്കൂട്ടം മഹത്വപ്പെടുത്തി (മത്താ 9:8). ആ അധികാരം സഭയിൽ തുടരുന്നു. വൈദികൻ പാപമോചനത്തിന്റെ വാക്കുകൾ ഉച്ചരിക്കുമ്പോൾ മിശിഹാതന്നെയാണ് നമ്മോടു പറയുന്നത്: നിന്റെ പാപങ്ങൾ ക്ഷമിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
ക്ഷമിക്കപ്പെട്ടവർ എന്തു ചെയ്യണമെന്നു പൗലോസ് ശ്ലീഹാ പറയുന്നു: നിങ്ങളുടെ അവയവങ്ങളെ വിശുദ്ധീകരണത്തിനുവേണ്ടി നീതിക്ക് അടിമകളായി സമർപ്പിക്കുവിൻ (റോമാ 6:19). ഈ നോമ്പിൽ നമുക്കു കുമ്പസാരിക്കാം; മറ്റൊരാളെ മിശിഹായുടെ അടുക്കലേക്കു ചുമക്കുകയും ചെയ്യാം. ആമേൻ.
കുഞ്ഞുങ്ങളേ, ഈശോയ്ക്കു സഹായിക്കാൻ കഴിയുമെന്നു വിശ്വസിച്ചതുകൊണ്ട് ചില കൂട്ടുകാർ ഒരു രോഗിയെ ഈശോയുടെ അടുക്കലേക്കു ചുമന്നുകൊണ്ടുവന്നു. ഈശോ അയാളോടു ക്ഷമിക്കുകയും അയാളെ നടക്കാൻ പ്രാപ്തനാക്കുകയും ചെയ്തു. ഈ ആഴ്ച ഈശോയോടു കൂടുതൽ അടുക്കാൻ നിനക്ക് ആരെ സഹായിക്കാം?
കർത്താവീശോമിശിഹായേ, തളർവാതരോഗിയെ ചുമന്നുകൊണ്ടുവന്നവരുടെ വിശ്വാസം അങ്ങു കാണുകയും അവന്റെ പാപങ്ങൾ ക്ഷമിക്കുകയും ചെയ്തു. ഞങ്ങളെ അങ്ങയുടെ അടുക്കലേക്കു ചുമക്കുന്ന സ്നേഹിതരെ ഞങ്ങൾക്കു നൽകണമേ; മറ്റുള്ളവരെ ചുമക്കുന്ന സ്നേഹിതരായി ഞങ്ങളെ മാറ്റണമേ. അങ്ങയുടെ നാമത്തിൽ പാപം ക്ഷമിക്കാനുള്ള അധികാരം മനുഷ്യർക്കു നൽകിയതിനു നന്ദി. പാപത്തിന്റെ എല്ലാ തളർവാതത്തിൽനിന്നും ഞങ്ങളെ എഴുന്നേൽപിക്കണമേ; ഞങ്ങളുടെ അവയവങ്ങൾ വിശുദ്ധിക്കായി അങ്ങേക്കു സമർപ്പിക്കാൻ ഇടയാക്കണമേ. പിതാവിനോടും പരിശുദ്ധാത്മാവിനോടുംകൂടെ അങ്ങേക്ക് എന്നേക്കും മഹത്വം. ആമേൻ.
നമുക്കു മോചനം തരുന്നത് ആരാണ് എന്നാണ് ഇന്നത്തെ വായനകളുടെ ചോദ്യം. ഓരോ മനുഷ്യനും ഏതെങ്കിലും ഒരു യജമാനനെ സേവിക്കുന്നു എന്നു പൗലോസ് പറയുന്നു. പാപത്തിന്റെ സേവനം മരണംകൊണ്ടു കൂലി കൊടുക്കുന്നു; ദൈവമാകട്ടെ, നിത്യജീവൻ ദാനമായി നൽകുന്നു. മത്തായിയിൽ, ഒരു തളർവാതരോഗിയെ ഈശോയുടെ അടുക്കൽ കൊണ്ടുവരുന്നു. അവന്റെ കാലുകൾ സുഖപ്പെടുന്നതിനു മുമ്പ് അവന്റെ പാപങ്ങൾ ക്ഷമിക്കപ്പെടുന്നു. അടിമ, ദാനം, അധികാരം എന്നിവയാണ് താക്കോൽവാക്കുകൾ.
പശ്ചാത്തലം.
പാപം വർധിച്ചിടത്ത് കൃപ അതിലേറെ സമൃദ്ധമായി എന്നു പൗലോസ് പറഞ്ഞുകഴിഞ്ഞു (5:20). അപ്പോൾ നമ്മുടെ പെരുമാറ്റത്തിനു വിലയില്ലേ എന്ന് ആരെങ്കിലും ചോദിച്ചേക്കാം. ആറാം അധ്യായം അതിനു മറുപടി പറയുന്നു: മാമ്മോദീസായിൽ നാം മിശിഹായോടൊപ്പം പാപത്തിനു മരിച്ചു (6:3–4). റോമൻ നഗരങ്ങളിലെ ഏതു വായനക്കാരനും നേരിട്ട് അറിയാവുന്ന അടിമത്തത്തിന്റെ ചിത്രമാണ് പൗലോസ് ഇവിടെ ഉപയോഗിക്കുന്നത്. വാക്യം 19-ൽ ഈ താരതമ്യത്തിന് അദ്ദേഹം ക്ഷമ ചോദിക്കുന്നുണ്ട്. ഒരു കാര്യം വ്യക്തമാക്കാൻ അക്കാലത്തെ സാമൂഹിക യാഥാർഥ്യം ഉപയോഗിക്കുകയാണ്; അടിമത്തത്തെ അംഗീകരിക്കുകയല്ല.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“ഒരിക്കൽ നിങ്ങൾ പാപത്തിന് അടിമകളായിരുന്നെങ്കിലും നിങ്ങൾക്കു ലഭിച്ച പ്രബോധനം ഹൃദയപൂർവം അനുസരിച്ച്,” (6:17)
ഗ്രീക്കിൽ ഇതിന് അസാധാരണമായ ഒരു ശൈലിയാണ്: പ്രബോധനം അവരെ ഏൽപിച്ചു എന്നല്ല, അവരെ പ്രബോധനത്തിന് ഏൽപിച്ചു എന്നാണ്. മാമ്മോദീസായ്ക്കു മുമ്പു നൽകിയിരുന്ന പഠനമാണ് പൗലോസിന്റെ മനസ്സിലെന്നു പല പണ്ഡിതരും കരുതുന്നു.
“ഇന്നു നിങ്ങൾക്കു ലജ്ജാവഹമായിത്തോന്നുന്ന അക്കാര്യങ്ങളിൽനിന്ന് അന്നു നിങ്ങൾക്ക് എന്തു ഫലം കിട്ടി?” (6:21)
നല്ല ആത്മശോധനയ്ക്കുള്ള ചോദ്യമാണിത്. ഭയത്തിൽനിന്നല്ല പൗലോസ് ഇവിടെ വാദിക്കുന്നത്. പാപം യഥാർഥത്തിൽ നമുക്ക് എന്തു തന്നു എന്നാണ് അദ്ദേഹം ചോദിക്കുന്നത്.
“പാപത്തിന്റെ വേതനം മരണമാണ്. ദൈവത്തിന്റെ ദാനമാകട്ടെ, നമ്മുടെ കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തുവഴിയുള്ള നിത്യജീവനും.” (6:22–23)
പി.ഒ.സി. വാക്യങ്ങളെ അല്പം വ്യത്യസ്തമായാണ് തിരിക്കുന്നത്: ഈ വാചകത്തിന്റെ ആദ്യപകുതി വാക്യം 22-ന്റെ അവസാനമാണ്.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
നന്മ ചെയ്യുന്തോറും മനുഷ്യൻ കൂടുതൽ സ്വതന്ത്രനാകുന്നു എന്നും, തിന്മ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നത് സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ ദുരുപയോഗമാണെന്നും, അതു പാപത്തിന്റെ അടിമത്തത്തിലേക്കു നയിക്കുന്നു എന്നും മതബോധനഗ്രന്ഥം പഠിപ്പിക്കുന്നു (CCC 1733). മരണം പാപത്തിന്റെ ഫലമാണ് (CCC 1008). നമ്മുടെ യോഗ്യതകളെ ദൈവം കിരീടമണിയിക്കുമ്പോൾ അവിടുത്തെ സ്വന്തം ദാനങ്ങളെത്തന്നെയാണ് കിരീടമണിയിക്കുന്നത് എന്ന് വിശുദ്ധ അഗസ്റ്റിൻ ആവർത്തിച്ചു പറയുന്നു (ആശയം); പൗലോസിന്റെ അവസാനവാക്യത്തിന്റെ അർഥവും അതുതന്നെ (CCC 2006–2009 കാണുക).
പശ്ചാത്തലം.
സ്വന്തം പട്ടണം എന്നത് ഈശോ താമസമാക്കിയ കഫർണാമാണ് (4:13). മർക്കോസും ലൂക്കായും ഈ സംഭവം ജനക്കൂട്ടത്തോടും മേൽക്കൂര തുറക്കുന്നതിനോടും കൂടെ പറയുന്നു (മർക്കോസ് 2:1–12; ലൂക്കാ 5:17–26). മത്തായി ചുരുക്കിപ്പറയുന്നു; ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ടതു മാത്രം നിലനിർത്തുന്നു: കൊണ്ടുവന്നവരുടെ വിശ്വാസം, ക്ഷമയുടെ വാക്ക്, എതിർപ്പ്, അടയാളം.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“അവരുടെ വിശ്വാസംകണ്ട് അവൻ തളർവാതരോഗിയോട് അരുളിച്ചെയ്തു: മകനേ, ധൈര്യമായിരിക്കുക; നിന്റെ പാപങ്ങൾ ക്ഷമിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.” (9:2)
അവരുടെ വിശ്വാസം എന്നാൽ അവനെ ചുമന്നവരുടെ വിശ്വാസം. ഒറ്റയ്ക്കു പോകാൻ കഴിയാത്തവനെ മറ്റുള്ളവർക്കു മിശിഹായുടെ അടുക്കൽ കൊണ്ടുചെല്ലാം. മധ്യസ്ഥപ്രാർഥന ചെയ്യുന്നത് ഇതാണ്.
“അപ്പോൾ നിയമജ്ഞരിൽ ചിലർ പരസ്പരം പറഞ്ഞു: ഇവൻ ദൈവദൂഷണം പറയുന്നു.” (9:3)
അവരുടെ ചിന്ത ഗൗരവമുള്ളതാണ്; ദൈവത്തിനു മാത്രമേ പാപം ക്ഷമിക്കാനാകൂ. ഈശോയെക്കുറിച്ച് ഈ സംഭവം വെളിപ്പെടുത്തുന്ന സത്യംതന്നെയാണ് അവരുടെ എതിർപ്പിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നത് (CCC 589).
“ഇതുകണ്ട് ജനക്കൂട്ടം ഭയചകിതരായി. മനുഷ്യർക്ക് ഇത്തരം അധികാരം നൽകിയ ദൈവത്തെ മഹത്വപ്പെടുത്തി.” (9:8)
മത്തായി മാത്രമാണ് ഇങ്ങനെ അവസാനിപ്പിക്കുന്നത്; മനുഷ്യർക്ക് എന്ന ബഹുവചനം ശ്രദ്ധേയമാണ്. ഈ അധികാരം തുടരുന്ന, മത്തായിയുടെ കാലത്തെ സഭയുടെ സ്വരം ഇതിൽ കേൾക്കുന്നതായി പല വ്യാഖ്യാതാക്കളും കരുതുന്നു (16:19; 18:18 കാണുക).
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
ദൈവത്തിനു മാത്രമേ പാപം ക്ഷമിക്കാനാകൂ; ദൈവപുത്രനെന്ന നിലയിൽ ഈശോ ഈ ദൈവികശക്തി പ്രയോഗിക്കുന്നു; തന്റെ നാമത്തിൽ അതു പ്രയോഗിക്കാൻ അവിടുന്നു മനുഷ്യർക്കു നൽകുന്നു എന്ന് മതബോധനഗ്രന്ഥം പഠിപ്പിക്കുന്നു (CCC 1441). ഈ മനുഷ്യനോടു ക്ഷമിക്കുകയും അവനെ സുഖപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്ത മിശിഹായെ ആത്മാവിന്റെയും ശരീരത്തിന്റെയും വൈദ്യൻ എന്ന് അതു വിളിക്കുന്നു; ഈ സൗഖ്യദാനം കൂദാശകളിൽ തുടരാൻ അവിടുന്നു സഭയെ നിയോഗിച്ചിരിക്കുന്നു (CCC 1421). മറ്റുള്ളവരുടെ യോഗ്യതയെപ്രതി ഒരാളോടു ക്ഷമിക്കുന്ന കർത്താവിനെക്കുറിച്ച് വിശുദ്ധ അംബ്രോസ് വിസ്മയിക്കുന്നു (ആശയം; ലൂക്കായുടെ വ്യാഖ്യാനം 5).
അവന്റെ രോഗത്തിനു കാരണം അവന്റെ പാപങ്ങളാണെന്നാണോ ഈശോ അർഥമാക്കുന്നത്?
ഈ ഭാഗത്ത് അങ്ങനെയല്ല. അത്തരം ലളിതമായ ബന്ധം മറ്റിടങ്ങളിൽ ഈശോ നിഷേധിക്കുന്നുണ്ട് (യോഹന്നാൻ 9:2–3; ലൂക്കാ 13:1–5). ഇവിടെ ഏറ്റവും ആഴമുള്ള ആവശ്യത്തെ അവിടുന്ന് ആദ്യം പരിഗണിക്കുന്നു; കാണാവുന്ന സൗഖ്യംകൊണ്ട് തന്റെ അധികാരം പിന്നീടു തെളിയിക്കുന്നു.