18 ഫെബ്രുവരി 2027 · സീറോ മലബാർ റീത്ത്
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുകകൂടാതെ: സീറോ മലങ്കര റീത്ത് · ലത്തീൻ റീത്ത് · English
“നിങ്ങളുടെ വാക്ക് അതേ, അതേ എന്നോ അല്ല, അല്ല എന്നോ ആയിരിക്കട്ടെ. ഇതിനപ്പുറമുള്ളതു ദുഷ്ടനിൽനിന്നു വരുന്നു.” മത്തായി 5:37
ഇന്നത്തെ ലേഖനത്തിൽ പൗലോസ് കഠിനമായ ഒരു ചോദ്യം ചോദിക്കുന്നു. ദൈവം ഇസ്രായേലിനെ തിരഞ്ഞെടുത്ത് തന്റെ അരുളപ്പാടുകൾ അവരെ ഭരമേൽപിച്ചു; അവരിൽ ചിലർ അവിശ്വസ്തരായാൽ എന്തു സംഭവിക്കും? “അവരിൽ ചിലർ അവിശ്വസിച്ചെങ്കിലെന്ത്? അവരുടെ അവിശ്വസ്തത ദൈവത്തിന്റെ വിശ്വസ്തതയെ ഇല്ലാതാക്കുമോ? ഒരിക്കലുമില്ല! എല്ലാ മനുഷ്യരും വ്യാജം പറയുന്നവരായാലും ദൈവം സത്യവാനാണ്.” വലിയ നോമ്പിനു മുഴുവൻ അടിസ്ഥാനമായ പാറ ഇതാണ്. ലംഘിച്ച വാഗ്ദാനങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ബോധ്യത്തോടെയാണ് നാം ഈ ആഴ്ചകളിലേക്കു വരുന്നത്: മാമ്മോദീസാവാഗ്ദാനങ്ങൾ, വിവാഹവാഗ്ദാനങ്ങൾ, കഴിഞ്ഞ നോമ്പിൽ എടുത്ത് ഈസ്റ്റർ ചൊവ്വാഴ്ചയോടെ മറന്നുപോയ തീരുമാനങ്ങൾ. നമ്മുടെ അവിശ്വസ്തത യാഥാർഥ്യമാണ്; എങ്കിലും അതു ദൈവത്തിന്റെ വിശ്വസ്തതയെ ഇല്ലാതാക്കുന്നില്ല. നാം വാക്കു പാലിക്കാത്തപ്പോഴും അവിടുന്നു വാക്കു പാലിക്കുന്നു. ജറുസലെമിന്റെ നാശാവശിഷ്ടങ്ങൾക്കിടയിലിരുന്ന പ്രവാചകനുപോലും പറയാൻ കഴിഞ്ഞു: “കർത്താവിന്റെ സ്നേഹം ഒരിക്കലും അസ്തമിക്കുന്നില്ല; അവിടുത്തെ കാരുണ്യം അവസാനിക്കുന്നില്ല. ഓരോ പ്രഭാതത്തിലും അതു പുതിയതാണ്. അവിടുത്തെ വിശ്വസ്തത ഉന്നതമാണ്.”
പിന്നെ ഒരു സൂത്രവാദം പൗലോസ് തള്ളിക്കളയുന്നു. ചിലർ പറഞ്ഞു: നമ്മുടെ പാപം ദൈവത്തിന്റെ നീതിയെയും കരുണയെയും കൂടുതൽ തിളക്കമുള്ളതാക്കുന്നുവെങ്കിൽ കൂടുതൽ പാപം ചെയ്താലെന്ത്? “അപ്പോൾ, നൻമയുണ്ടാകാൻവേണ്ടി തിൻമ ചെയ്യാമെന്നോ?” പൗലോസിന്റെ മറുപടി ചുരുക്കമാണ്: “ഇവർക്കു നീതിയുക്തമായ ശിക്ഷ ലഭിക്കും.” നന്മ ഉണ്ടാകാൻവേണ്ടി ഒരിക്കലും തിന്മ ചെയ്തുകൂടാ എന്നത് ധാർമികജീവിതത്തിന്റെ ഉറച്ച നിയമമായി സഭ സൂക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നു (മതബോധനഗ്രന്ഥം 1789). മാനം രക്ഷിക്കാൻ പറയുന്ന ഒരു നുണ, ഒരു നല്ല കാര്യം വേഗം നടക്കാൻ കൊടുക്കുന്ന കൈക്കൂലി, കുടുംബത്തിനുവേണ്ടിയെന്നു പറഞ്ഞ് കണക്കിൽ കാണിക്കുന്ന ഒരു ചെറിയ കള്ളത്തരം: ലക്ഷ്യം മാർഗത്തെ കഴുകി വെടിപ്പാക്കുന്നില്ല. ദൈവത്തിന്റെ കരുണ പാപത്തിനുള്ള ഒഴികഴിവല്ല; പാപത്തിൽനിന്നു പുറത്തുകടക്കാനുള്ള വാതിലാണ്.
ഈ വിശ്വസ്തത ഈശോ നമ്മുടെ ദൈനംദിന സംസാരത്തിലേക്കു കൊണ്ടുവരുന്നു. വ്യാജമായി ആണയിടരുത്, കർത്താവിനോടു ചെയ്ത ശപഥം നിറവേറ്റണം എന്നായിരുന്നു പഴയ നിയമം. “എന്നാൽ, ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു: ആണയിടുകയേ അരുത്. സ്വർഗത്തെക്കൊണ്ട് ആണയിടരുത്; അതു ദൈവത്തിന്റെ സിംഹാസനമാണ്. ഭൂമിയെക്കൊണ്ടും അരുത്; അത് അവിടുത്തെ പാദപീഠമാണ്. ജറുസലെമിനെക്കൊണ്ടും അരുത്; അതു മഹാരാജാവിന്റെ നഗരമാണ്. നിന്റെ ശിരസ്സിനെക്കൊണ്ടും ആണയിടരുത്; അതിലെ ഒരു മുടിയിഴ വെളുപ്പിക്കാനോ കറുപ്പിക്കാനോ നിനക്കു സാധിക്കുകയില്ല.” ഈ സംസാരരീതി കേരളത്തിൽ നമുക്കു നന്നായി പരിചയമുണ്ട്. അമ്മയാണെ സത്യം, ദൈവത്താണെ, ഒരു വാക്കു വിശ്വസിപ്പിക്കാൻ കുഞ്ഞിന്റെ തലയിൽ കൈവച്ചു സത്യം ചെയ്യൽ. ഒരു സത്യം ചേർക്കേണ്ടിവരുന്നു എന്നതുതന്നെ നമ്മുടെ വെറും വാക്കിനു വിശ്വാസ്യതയില്ല എന്നു കാണിക്കുന്നു. എല്ലാ ആണകളും ഈശോ വിലക്കുന്നില്ലെന്നു സഭ മനസ്സിലാക്കുന്നു; കോടതിയിലെന്നപോലെ, ഗൗരവവും ന്യായവുമായ കാരണത്താൽ ആണയിടാം (മതബോധനഗ്രന്ഥം 2154). അവിടുന്ന് ആവശ്യപ്പെടുന്നത്, വാക്കിനു താങ്ങു വേണ്ടാത്ത മനുഷ്യരായി നാം മാറണമെന്നാണ്: “നിങ്ങളുടെ വാക്ക് അതേ, അതേ എന്നോ അല്ല, അല്ല എന്നോ ആയിരിക്കട്ടെ. ഇതിനപ്പുറമുള്ളതു ദുഷ്ടനിൽനിന്നു വരുന്നു.” ആവശ്യഘട്ടങ്ങളിൽ നാം ദൈവത്തിനു നേരുന്ന നേർച്ചകളുടെ കാര്യത്തിലും ഇതുതന്നെ സത്യം: അവ കുറച്ചു മതി; ആത്മാർഥമായിരിക്കണം; നിറവേറ്റുകയും വേണം. നമ്മെ കൂടുതൽ സത്യസന്ധരാക്കുന്ന നോമ്പ്, എപ്പോഴും അതേ എന്നതിന് അതേ എന്നു മാത്രം അർഥമുള്ള ദൈവത്തെപ്പോലെ നമ്മെ മാറ്റിത്തുടങ്ങിക്കഴിഞ്ഞു.
വിഷയം: “നിങ്ങളുടെ വാക്ക് അതേ, അതേ എന്നോ അല്ല, അല്ല എന്നോ ആയിരിക്കട്ടെ. ഇതിനപ്പുറമുള്ളതു ദുഷ്ടനിൽനിന്നു വരുന്നു.”
ദൈവത്തിന്റെ വിശ്വസ്തത, നന്മയ്ക്കായി തിന്മ ചെയ്തുകൂടാ എന്ന നിയമം, ലളിതവും സത്യവുമായ വാക്ക്.
“കർത്താവിന്റെ സ്നേഹം ഒരിക്കലും അസ്തമിക്കുന്നില്ല; അവിടുത്തെ കാരുണ്യം അവസാനിക്കുന്നില്ല. ഓരോ പ്രഭാതത്തിലും അതു പുതിയതാണ്. അവിടുത്തെ വിശ്വസ്തത ഉന്നതമാണ്.” വിലാപങ്ങൾ 3:22–23
“അവരിൽ ചിലർ അവിശ്വസിച്ചെങ്കിലെന്ത്? അവരുടെ അവിശ്വസ്തത ദൈവത്തിന്റെ വിശ്വസ്തതയെ ഇല്ലാതാക്കുമോ? ഒരിക്കലുമില്ല!” റോമാ 3:3–4
ജീവിതത്തിൽ: ദൈവം നിന്നോടു പാലിച്ച ഒരു വാഗ്ദാനത്തിനായി ഈ ആഴ്ച എല്ലാ പ്രഭാതത്തിലും അവിടുത്തേക്കു നന്ദി പറയുക.
“തിൻമയെ നൻമയെന്നും നൻമയെ തിൻമയെന്നും വിളിക്കുന്നവനു ദുരിതം! പ്രകാശത്തെ അന്ധകാരമെന്നും അന്ധകാരത്തെ പ്രകാശമെന്നും ഗണിക്കുന്നവനു ദുരിതം! മധുരത്തെ കയ്പായും കയ്പിനെ മധുരമായും കരുതുന്നവനു ദുരിതം!” ഏശയ്യാ 5:20
“തിൻമ നിങ്ങളെ കീഴടക്കാതിരിക്കട്ടെ, തിൻമയെ നൻമകൊണ്ടു കീഴടക്കുവിൻ.” റോമാ 12:21
ജീവിതത്തിൽ: ഈ നോമ്പിൽ നിന്റെ ജോലിയിലോ കണക്കുകളിലോ ഉള്ള ഒരു ചെറിയ കള്ളത്തരം തിരുത്തുക.
“കർത്താവേ, അങ്ങയുടെ കൂടാരത്തിൽആരു വസിക്കും? അങ്ങയുടെ വിശുദ്ധഗിരിയിൽആരു വാസമുറപ്പിക്കും? നിഷ്കളങ്കനായി ജീവിക്കുകയും നീതിമാത്രം പ്രവർത്തിക്കുകയും ഹൃദയം തുറന്നു സത്യം പറയുകയും ചെയ്യുന്നവൻ;” സങ്കീർത്തനം 15:1–2
“നിങ്ങളുടെ വാക്ക് അതേ, അതേ എന്നോ അല്ല, അല്ല എന്നോ ആയിരിക്കട്ടെ. ഇതിനപ്പുറമുള്ളതു ദുഷ്ടനിൽനിന്നു വരുന്നു.” മത്തായി 5:37
ജീവിതത്തിൽ: ഈ ആഴ്ച സാധാരണ സംസാരത്തിൽ ഒരു ആണപോലുമില്ലാതെ കഴിയുക.
നമ്മുടെ വാഗ്ദാനങ്ങൾ പരാജയപ്പെടുമ്പോഴും ദൈവത്തിന്റെ അതേ ഒരിക്കലും പരാജയപ്പെടുന്നില്ല.
വെറും വാക്കു മതിയാകുന്ന മനുഷ്യരായി നമുക്കു മാറാം.
തീരുമാനം: അവഗണിച്ച ഒരു വാഗ്ദാനം പാലിക്കുക; വലിയ നോമ്പിന്റെ ബാക്കി ദിവസങ്ങളിൽ ആണയില്ലാതെ സംസാരിക്കുക.
പ്രിയരേ, പൗലോസ് ശ്ലീഹാ ചോദിക്കുന്നു: അവരിൽ ചിലർ അവിശ്വസിച്ചെങ്കിലെന്ത്? അവരുടെ അവിശ്വസ്തത ദൈവത്തിന്റെ വിശ്വസ്തതയെ ഇല്ലാതാക്കുമോ? ഒരിക്കലുമില്ല! എല്ലാ മനുഷ്യരും വ്യാജം പറയുന്നവരായാലും ദൈവം സത്യവാനാണ് (റോമാ 3:3–4). നാമെല്ലാം വാഗ്ദാനങ്ങൾ ലംഘിച്ചിട്ടുണ്ട്; എന്നാൽ ദൈവം ഒരിക്കലും തന്റേതു ലംഘിച്ചിട്ടില്ല.
അപകടകരമായ ഒരു ചിന്തയും പൗലോസ് തള്ളിക്കളയുന്നു: നന്മയുണ്ടാകാൻവേണ്ടി തിന്മ ചെയ്യാമെന്നോ? (റോമാ 3:8). നന്മ ഉണ്ടാകാൻവേണ്ടി ഒരിക്കലും തിന്മ ചെയ്തുകൂടാ എന്നു സഭ പഠിപ്പിക്കുന്നു. നല്ല ലക്ഷ്യം ഒരു നുണയെയോ കൈക്കൂലിയെയോ ശരിയാക്കുന്നില്ല.
പിന്നെ ഈശോ നമ്മുടെ ദൈനംദിന വാക്കുകളെക്കുറിച്ചു സംസാരിക്കുന്നു: ആണയിടുകയേ അരുത്; സ്വർഗത്തെക്കൊണ്ടും ഭൂമിയെക്കൊണ്ടും സ്വന്തം ശിരസ്സിനെക്കൊണ്ടുപോലും അരുത് (മത്താ 5:34–36). ആളുകൾ വിശ്വസിക്കാൻ അമ്മയാണെ, ദൈവത്താണെ എന്നു നാം എത്ര തവണ പറയുന്നു! ഒരു ആണയും ആവശ്യമില്ലാത്തവിധം നാം സത്യസന്ധരാകണമെന്ന് ഈശോ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
നിങ്ങളുടെ വാക്ക് അതേ, അതേ എന്നോ അല്ല, അല്ല എന്നോ ആയിരിക്കട്ടെ (മത്താ 5:37). ഈ നോമ്പിൽ നമുക്കു വാഗ്ദാനങ്ങൾ പാലിക്കാം; ലളിതമായും സത്യമായും സംസാരിക്കാം; വിശ്വസ്തനായ നമ്മുടെ ദൈവത്തെപ്പോലെയാകാം. ആമേൻ.
കുഞ്ഞുങ്ങളേ, സത്യം പറയുമ്പോൾ ദൈവത്താണെ എന്നു പറയേണ്ടതില്ലെന്ന് ഈശോ പറയുന്നു. നാം എപ്പോഴും സത്യം പറഞ്ഞാൽ നമ്മുടെ വെറും അതേ, അല്ല എല്ലാവരും വിശ്വസിക്കും. ഈ ആഴ്ച എപ്പോഴും സത്യം പറയാൻ നീ ശ്രമിക്കുമോ?
കർത്താവീശോമിശിഹായേ, ഞങ്ങൾ അവിശ്വസ്തരാകുമ്പോഴും അങ്ങയുടെ പിതാവ് വിശ്വസ്തനാണ്; അവിടുത്തെ കാരുണ്യം ഓരോ പ്രഭാതത്തിലും പുതിയതാണ്. എല്ലാ നുണയിൽനിന്നും, നന്മയ്ക്കുവേണ്ടി തിന്മ ചെയ്യാനുള്ള പ്രലോഭനത്തിൽനിന്നും ഞങ്ങളെ മോചിപ്പിക്കണമേ. ഞങ്ങളുടെ സംസാരം ലളിതവും സത്യസന്ധവുമാക്കണമേ; ഞങ്ങളുടെ അതേ അതേയും അല്ല അല്ലയും ആയിരിക്കട്ടെ; അങ്ങേക്കുള്ള ഞങ്ങളുടെ നേർച്ചകൾ ആത്മാർഥവും വിശ്വസ്തതയോടെ നിറവേറ്റപ്പെടുന്നവയുമാകട്ടെ. പിതാവിനോടും പരിശുദ്ധാത്മാവിനോടുംകൂടെ അങ്ങേക്ക് എന്നേക്കും മഹത്വം. ആമേൻ.
സത്യമാണ് ഇന്നത്തെ വായനകളുടെ നൂല്. മനുഷ്യന്റെ ഒരു പരാജയത്തിനും ദൈവത്തെ അവിടുത്തെ വാക്കിൽനിന്നു മാറ്റാനാവില്ല എന്നു പൗലോസ് പറയുന്നു. ആണയിടേണ്ട ആവശ്യംപോലും വരാത്തവിധം സത്യസന്ധരാകാൻ ഈശോ ശിഷ്യന്മാരോട് ആവശ്യപ്പെടുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ വിശ്വസ്തതയാണ് ആദ്യം; നമ്മുടേത് അതിനോടു സാമ്യപ്പെടണം. വിശ്വസ്തത, അതേ എന്നിവയാണ് താക്കോൽവാക്കുകൾ.
പശ്ചാത്തലം.
അനുസരണമില്ലാത്ത ബാഹ്യമായ അടയാളങ്ങൾ മതിയാവില്ല എന്ന് പൗലോസ് തന്റെ സഹയഹൂദരോടു പറഞ്ഞുകഴിഞ്ഞു (2:17–29). സ്വാഭാവികമായി ചോദ്യമുയരുന്നു: അങ്ങനെയെങ്കിൽ ഇസ്രായേലിന് ഒന്നും ബാക്കിയില്ലേ? പൗലോസ് തന്നെ യഹൂദനാണ്; ഇസ്രായേലിന് ഒന്നും ബാക്കിയില്ല എന്ന് അദ്ദേഹം സമ്മതിക്കുകയില്ല. സങ്കല്പിച്ച ഒരു എതിരാളിയുമായി ഗുരു നടത്തുന്ന സജീവവാദത്തിന്റെ ശൈലിയിലാണ് (ഡയട്രൈബ്) അദ്ദേഹം എഴുതുന്നത്; അതിനാൽ ഇവിടത്തെ ചോദ്യങ്ങളെല്ലാം അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്വന്തം അഭിപ്രായമല്ല. ചിലതിന് ഉടനെ മറുപടി പറയുന്നു; ദീർഘമായ മറുപടി റോമാ 9–11 അധ്യായങ്ങളിലാണ്.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“ഒന്നാമത്, ദൈവത്തിന്റെ അരുളപ്പാടുകൾ ഭരമേൽപിച്ചതു യഹൂദരെയാണ്.” (3:2)
അഭിമാനത്തോടും നന്ദിയോടുംകൂടെയാണ് പൗലോസ് ഇതു പറയുന്നത്. ദൈവത്തിന്റെ ദാനങ്ങളും വിളിയും പിൻവലിക്കപ്പെടുകയില്ല എന്ന് ലേഖനത്തിൽ പിന്നീട് അദ്ദേഹം കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നു (11:29). സഭയും അതുതന്നെ പഠിപ്പിക്കുന്നു (CCC 839; നോസ്ത്ര ഏത്താത്തെ 4).
“അവരിൽ ചിലർ അവിശ്വസിച്ചെങ്കിലെന്ത്? അവരുടെ അവിശ്വസ്തത ദൈവത്തിന്റെ വിശ്വസ്തതയെ ഇല്ലാതാക്കുമോ?” (3:3)
ചിലർ എന്നാണ് പൗലോസ് പറയുന്നത്, എല്ലാവരും എന്നല്ല. ഈ ചോദ്യം ഓരോ വിശ്വാസിക്കും, മറ്റാരെയുംപോലെ ക്രൈസ്തവർക്കും ബാധകമാണ്.
“അങ്ങയുടെ വാക്കുകളിൽ അങ്ങ് നീതിമാനെന്നു തെളിയും. വിചാരണ ചെയ്യപ്പെടുമ്പോൾ അങ്ങ് വിജയിക്കും.” (3:4)
ദാവീദിന്റെ അനുതാപപ്രാർഥനയായ സങ്കീർത്തനം 51:4 ഗ്രീക്ക് രൂപത്തിൽ പൗലോസ് ഉദ്ധരിക്കുന്നു. സ്വന്തം പാപം സമ്മതിക്കുന്നത് ദൈവത്തിന്റെ ഭാഗം ശരിയാണെന്നു പറയലാണ്.
“അപ്പോൾ, നൻമയുണ്ടാകാൻവേണ്ടി തിൻമ ചെയ്യാമെന്നോ?” (3:8)
കൃപയെക്കുറിച്ചുള്ള പൗലോസിന്റെ പ്രസംഗത്തെ ചിലർ ഈ മുദ്രാവാക്യമായി വളച്ചൊടിക്കുകയായിരുന്നു. അദ്ദേഹം അതു പൂർണമായി തള്ളുന്നു.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
എട്ടാം വാക്യത്തെ സഭ ധാർമികജീവിതത്തിന്റെ നിയമമാക്കിയിരിക്കുന്നു: നന്മയുണ്ടാകാൻവേണ്ടി ഒരിക്കലും തിന്മ ചെയ്തുകൂടാ (CCC 1756, 1789). തെറ്റായ ഒരു പ്രവൃത്തി നല്ല ഫലം വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നതായി തോന്നുന്ന കഠിനമായ തീരുമാനങ്ങൾക്കുള്ള വചനമാണിത്. ദൈവത്തിന്റെ വിശ്വസ്തത നമ്മുടേതിനെ കാത്തുനിൽക്കാത്തതുകൊണ്ട് പാപിക്ക് എപ്പോഴും മടങ്ങിവരാം.
പശ്ചാത്തലം.
നിങ്ങൾ കേട്ടിട്ടുണ്ട്, എന്നാൽ ഞാൻ പറയുന്നു എന്ന ഗിരിപ്രഭാഷണത്തിലെ ആറു വചനങ്ങളിൽ നാലാമത്തേതാണിത് (5:21–48). വ്യാജമായി ആണയിടരുത്, നേർച്ചകൾ നിറവേറ്റണം എന്ന നിയമത്തിന്റെ പഠനത്തെ അതു സംഗ്രഹിക്കുന്നു (ലേവ്യർ 19:12; സംഖ്യ 30:2; നിയമാവർത്തനം 23:21). അശ്രദ്ധമായ ആണയിടലിൽ യഹൂദപാരമ്പര്യത്തിനുതന്നെ ആശങ്കയുണ്ടായിരുന്നു: അതു ശീലമാക്കരുതെന്ന് പ്രഭാഷകൻ മുന്നറിയിപ്പു നൽകുന്നു (പ്രഭാഷകൻ 23:9–11). ഈ കരുതലിനെ ഈശോ അതിന്റെ അവസാനംവരെ കൊണ്ടുപോകുന്നു.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“എന്നാൽ, ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു: ആണയിടുകയേ അരുത്. സ്വർഗത്തെക്കൊണ്ട് ആണയിടരുത്; അതു ദൈവത്തിന്റെ സിംഹാസനമാണ്.” (5:34)
ഏശയ്യാ 66:1-ൽനിന്നാണ് ഈ ചിത്രങ്ങൾ (സ്വർഗം സിംഹാസനം, ഭൂമി പാദപീഠം). ദൈവസാന്നിധ്യത്തിനു പുറത്തുനിന്ന് ഒരു വാഗ്ദാനം ചെയ്യാൻ ആർക്കും കഴിയില്ല.
“നിന്റെ ശിരസ്സിനെക്കൊണ്ടും ആണയിടരുത്; അതിലെ ഒരു മുടിയിഴ വെളുപ്പിക്കാനോ കറുപ്പിക്കാനോ നിനക്കു സാധിക്കുകയില്ല.” (5:36)
നർമം കലർന്ന ചെറിയ സ്പർശം. സ്വന്തം മുടിപോലും നമ്മുടെ നിയന്ത്രണത്തിലല്ലെങ്കിൽ, അതിനെ എങ്ങനെ ഉറപ്പായി വയ്ക്കും?
“നിങ്ങളുടെ വാക്ക് അതേ, അതേ എന്നോ അല്ല, അല്ല എന്നോ ആയിരിക്കട്ടെ. ഇതിനപ്പുറമുള്ളതു ദുഷ്ടനിൽനിന്നു വരുന്നു.” (5:37)
ശപഥത്തിന്റെ ആവശ്യംതന്നെ നമുക്കു പരസ്പരം എത്ര കുറച്ചേ വിശ്വാസമുള്ളൂ എന്നു കാണിക്കുന്നു. വെറും വാക്കു മതിയാകുന്ന ഒരു സമൂഹമാണ് ഈശോ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്. യാക്കോബും ഇതേ പ്രബോധനം ആവർത്തിക്കുന്നു (യാക്കോബ് 5:12).
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
മതബോധനഗ്രന്ഥം ഈ ഭാഗം ഉദ്ധരിച്ചുകൊണ്ട് വിശദീകരിക്കുന്നു: പൗലോസിനെ പിന്തുടർന്ന് (2 കോറിന്തോസ് 1:23; ഗലാത്തിയാ 1:20), കോടതിയിലെന്നപോലെ ഗൗരവമുള്ളതും ന്യായവുമായ കാരണങ്ങളാലുള്ള ശപഥങ്ങളെ ഈ വാക്കുകൾ ഒഴിവാക്കുന്നില്ല എന്നാണ് സഭാപാരമ്പര്യം മനസ്സിലാക്കിയിട്ടുള്ളത് (CCC 2153–2154). ഗിരിപ്രഭാഷണത്തെ വ്യാഖ്യാനിച്ചുകൊണ്ട് വിശുദ്ധ അഗസ്റ്റിൻ പറയുന്നു: ശപഥം അന്വേഷിക്കേണ്ട ഒരു നന്മയല്ല; എന്നാൽ, മറ്റുവിധത്തിൽ വിശ്വസിക്കാത്തവരുടെ ബലഹീനത നിമിത്തം ചിലപ്പോൾ അത് ആവശ്യമായേക്കാം (ആശയം).
ഒരു ക്രൈസ്തവന് കോടതിയിൽ സത്യം ചെയ്യാമോ?
ചെയ്യാം; ഗൗരവമുള്ളതും ന്യായവുമായ കാരണത്താൽ, മതബോധനഗ്രന്ഥം പറയുന്നതുപോലെ (CCC 2154). പൗലോസുതന്നെ ദൈവത്തെ സാക്ഷിയാക്കി വിളിക്കുന്നുണ്ട്. ദൈവനാമത്തിന്റെ അശ്രദ്ധമായ ഉപയോഗത്തെയും, ആണയിട്ട വാക്കു മാത്രമേ സത്യമുള്ളൂ എന്ന ഇരട്ടത്താപ്പിനെയുമാണ് ഈശോ വിലക്കുന്നത്.