19 ഫെബ്രുവരി 2027 · സീറോ മലബാർ റീത്ത്
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുകകൂടാതെ: ലത്തീൻ റീത്ത് · സീറോ മലങ്കര റീത്ത് · English
“ഈജിപ്തിന്റെ അപ കീർത്തി ഇന്നു നിങ്ങളിൽ നിന്നു ഞാൻ നീക്കിക്കളഞ്ഞിരിക്കുന്നു.” ജോഷ്വ 5:9
ദൈവത്തിന്റെ ഭാഗത്തുനിന്നു പാപത്തെ നോക്കിക്കാണാനാണ് ആദ്യവായന നമ്മെ സഹായിക്കുന്നത്: “ഭൂമിയിൽ മനുഷ്യന്റെ ദുഷ്ടത വർധിച്ചിരിക്കുന്നെന്നും അവന്റെ ഹൃദയത്തിലെ ചിന്തയും ഭാവനയും എപ്പോഴും ദുഷിച്ചതു മാത്രമാണെന്നും കർത്താവു കണ്ടു. ഭൂമുഖത്തു മനുഷ്യനെ സൃഷ്ടിച്ചതിൽ കർത്താവു പരിതപിച്ചു. അത് അവിടുത്തെ ഹൃദയത്തെ വേദനിപ്പിച്ചു.” നിയമം ലംഘിക്കലായിട്ടാണ് സാധാരണ നാം പാപത്തെ കാണുന്നത്. ഉൽപത്തി അതിനെ ഒരു ഹൃദയത്തെ മുറിവേൽപിക്കലായി കാണിക്കുന്നു. ഭൂമിയിൽ എങ്ങും അക്രമം നടമാടി; മക്കൾ പരസ്പരം നശിപ്പിക്കുന്നതു നോക്കിനിൽക്കുന്ന ഒരു പിതാവിനെപ്പോലെ ദൈവം വേദനിക്കുന്നു. എങ്കിലും ഒരു വാക്യം ഒരു വാതിൽ തുറക്കുന്നു: “എന്നാൽ, നോഹ കർത്താവിന്റെ പ്രീതിക്കു പാത്രമായി.” “നോ ഹ നീതിമാനായിരുന്നു. ആ തലമുറയിലെ കറയറ്റ മനുഷ്യൻ. അവൻ ദൈവത്തിന്റെ മാർഗത്തിൽ നടന്നു.” വലിയ നോമ്പിലെ ഒരു വെള്ളിയാഴ്ച കുരിശിനു മുൻപിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ, ദൈവത്തിന്റെ ആ വേദന എത്രത്തോളം പോയി എന്നു നാം കാണുന്നു. ഉൽപത്തിയിൽ വേദനിച്ച ഹൃദയമാണ് കാൽവരിയിൽ കുത്തിത്തുറക്കപ്പെട്ടത്.
ഗിൽഗാലിലെ പുതിയ തുടക്കങ്ങളുടെ കഥയാണു രണ്ടാം വായന. ഈജിപ്തിൽനിന്നു പുറപ്പെട്ട തലമുറ കർത്താവിന്റെ വാക്കു കേൾക്കാഞ്ഞതുകൊണ്ട് മരുഭൂമിയിൽ മരിച്ചുപോയി. യാത്രാമധ്യേ ജനിച്ച അവരുടെ മക്കൾ ഗിൽഗാലിൽ പരിച്ഛേദനം സ്വീകരിക്കുന്നു; ദൈവം പറയുന്നു: “ഈജിപ്തിന്റെ അപ കീർത്തി ഇന്നു നിങ്ങളിൽ നിന്നു ഞാൻ നീക്കിക്കളഞ്ഞിരിക്കുന്നു.” പിന്നെ അവർ പെസഹാ ആചരിക്കുന്നു; പിറ്റേന്ന് ആ ദേശത്തെ വിളവു ഭക്ഷിക്കുന്നു: “പിറ്റേന്നു മുതൽ മന്നാ വർഷിക്കാതായി.” യാത്രയിലെ ഭക്ഷണം വാഗ്ദത്തദേശത്തെ ഭക്ഷണത്തിനു വഴിമാറുന്നു. ഈ ആഴ്ചകളിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് വിശുദ്ധവാരത്തോടടുത്ത്, മാർത്തോമ്മാശ്ലീഹാ പ്രാർഥിച്ചുവെന്നു പാരമ്പര്യം ഓർമിക്കുന്ന മലയാറ്റൂർ മല ആയിരക്കണക്കിനു തീർഥാടകർ കയറുന്നു. പലരും നഗ്നപാദരായി പോകുന്നു; ചിലർ മരക്കുരിശുകൾ ചുമക്കുന്നു; പൊന്നിൻ കുരിശു മുത്തപ്പോ, പൊന്മല കയറ്റം എന്ന പഴയ വിളി മലഞ്ചെരുവിൽ മുഴങ്ങുന്നു. ഓരോ തീർഥാടനവും ഒരു ചെറിയ ഗിൽഗാലാണ്: പഴയ അടിമത്തത്തിന്റെ അപകീർത്തി നാം മല കയറ്റിക്കൊണ്ടുപോകുന്നു; കർത്താവ് അതു നീക്കിക്കളയുന്നു. നിയമം ഒരിക്കലും പ്രശ്നമായിരുന്നില്ലെന്നു പൗലോസ് കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നു: “നിയമം വിശുദ്ധംതന്നെ; കൽപന വിശുദ്ധവുംന്യായ വും നല്ലതുമാണ്.” മോഹിക്കരുത് എന്ന കല്പന പൗലോസിനു തന്റെ പാപം കാണിച്ചുകൊടുത്തു; നല്ല കല്പനയെപ്പോലും ഉപയോഗിച്ചു പാപം അവനെ ചതിച്ചു. നിയമം രോഗത്തിനു പേരിടുന്നു; മിശിഹാ മാത്രം അതു സുഖപ്പെടുത്തുന്നു.
സുവിശേഷത്തിൽ ദേവാലയത്തിലെ പ്രമാണികൾ ഈശോയോടു ചോദിക്കുന്നു: “എന്തധികാരത്താലാണ് നീ ഇവയൊക്കെ ചെയ്യുന്നത്? ഇവ പ്രവർത്തിക്കുന്നതിന് ആരാണ് നിനക്ക് അധികാരം നൽകിയത്?” യോഹന്നാന്റെ സ്നാനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു ചോദ്യംകൊണ്ട് ഈശോ മറുപടി നൽകുന്നു. അവർ കണക്കുകൂട്ടുന്നു: സ്വർഗത്തിൽനിന്ന് എന്നു പറഞ്ഞാൽ നിങ്ങൾ എന്തുകൊണ്ടു വിശ്വസിച്ചില്ല എന്ന് അവൻ ചോദിക്കും; മനുഷ്യരിൽനിന്ന് എന്നു പറഞ്ഞാൽ ജനം നമുക്കെതിരേ തിരിയും. അതിനാൽ അവർ പറയുന്നു: ഞങ്ങൾക്ക് അറിഞ്ഞുകൂടാ. അത് അറിവില്ലായ്മയല്ല; നിരസിക്കലാണ്. അവർക്ക് അറിയാമായിരുന്നു; എന്നാൽ ഉത്തരം അവരോടു മാനസാന്തരം ആവശ്യപ്പെടുമായിരുന്നതുകൊണ്ട് അവർ അതു പറഞ്ഞില്ല. കുമ്പസാരത്തിലും പ്രാർഥനയിലും നമ്മുടെ ഒഴിഞ്ഞുമാറലുകൾ പലതും ഇതുപോലെയാണ്: എനിക്കറിഞ്ഞുകൂടാ. കണക്കുകൂട്ടൽ നിർത്താനും നമുക്ക് ഇതിനകം അറിയാവുന്നതു സമ്മതിക്കാനും നമ്മുടെ അപകീർത്തി കർത്താവിനെക്കൊണ്ടു നീക്കിക്കളയിക്കാനുമുള്ള സമയമാണ് വലിയ നോമ്പ്.
വിഷയം: “ഈജിപ്തിന്റെ അപ കീർത്തി ഇന്നു നിങ്ങളിൽ നിന്നു ഞാൻ നീക്കിക്കളഞ്ഞിരിക്കുന്നു.”
പാപത്തെപ്രതിയുള്ള ദൈവത്തിന്റെ വേദന, ഗിൽഗാലിലെ പുതിയ തുടക്കം, വിശുദ്ധമായ നിയമം, മാറാൻ വിസമ്മതിക്കുന്ന ഒഴിഞ്ഞുമാറൽ.
“ഭൂമുഖത്തു മനുഷ്യനെ സൃഷ്ടിച്ചതിൽ കർത്താവു പരിതപിച്ചു. അത് അവിടുത്തെ ഹൃദയത്തെ വേദനിപ്പിച്ചു.” ഉൽപത്തി 6:6
“രക്ഷയുടെ ദിനത്തിനുവേണ്ടി നിങ്ങളെ മുദ്രിതരാക്കിയ ദൈവത്തിന്റെ പരിശുദ്ധാത്മാവിനെ വേദനിപ്പിക്കരുത്.” എഫേസോസ് 4:30
ജീവിതത്തിൽ: ഇന്നു കുരിശിന്റെ വഴി നടത്തുക; കർത്താവിനെ വേദനിപ്പിച്ചതിലുള്ള നിന്റെ ദുഃഖം അവിടുത്തേക്കു സമർപ്പിക്കുക.
“അപ്പോൾ കർത്താവ് ജോഷ്വയോട് അരുളിച്ചെയ്തു: ഈജിപ്തിന്റെ അപ കീർത്തി ഇന്നു നിങ്ങളിൽ നിന്നു ഞാൻ നീക്കിക്കളഞ്ഞിരിക്കുന്നു. അതിനാൽ, ആ സ്ഥലം ഗിൽഗാൽ എന്ന് ഇപ്പോഴും അറിയപ്പെടുന്നു.” ജോഷ്വ 5:9
“നിങ്ങൾ പുളിപ്പില്ലാത്ത പുതിയ മാവ് ആകേണ്ടതിന് പഴയ പുളിപ്പ് നീക്കിക്കളയുവിൻ. നിങ്ങൾ പുളിപ്പില്ലാത്തവർ ആയിരിക്കേണ്ടവരാണല്ലോ. എന്തെന്നാൽ, നമ്മുടെ പെസഹാക്കുഞ്ഞാടായ ക്രിസ്തു ബലിയർപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.” 1 കോറിന്തോസ് 5:7
ജീവിതത്തിൽ: ഈ നോമ്പിൽ കുമ്പസാരത്തിൽ ഒരു പഴയ അപകീർത്തി കർത്താവിന്റെ മുൻപിൽ കൊണ്ടുവരിക.
“നിങ്ങൾ ഇന്ന് അവിടുത്തെ സ്വരം ശ്രവിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ! മെരീബായിൽ, മരുഭൂമിയിലെ മാസ്സായിൽ, ചെയ്തതുപോലെ നിങ്ങൾ ഹൃദയം കഠിനമാക്കരുത്.” സങ്കീർത്തനം 95:7–8
“എന്റെ വചനത്തിൽ നിലനിൽക്കുമെങ്കിൽ നിങ്ങൾയഥാർഥത്തിൽ എന്റെ ശിഷ്യരാണ്. നിങ്ങൾ സത്യം അറിയുകയും സത്യം നിങ്ങളെ സ്വതന്ത്രരാക്കുകയും ചെയ്യും.” യോഹന്നാൻ 8:31–32
ജീവിതത്തിൽ: അടുത്ത കുമ്പസാരത്തിൽ നിനക്ക് ഇതിനകം അറിയാവുന്നതു വ്യക്തമായി ഏറ്റുപറയുക.
പാപം ദൈവത്തിന്റെ ഹൃദയത്തെ വേദനിപ്പിക്കുന്നു; എന്നിട്ടും അവിടുന്ന് എത്ര ആഴത്തിൽ നമ്മെ സ്നേഹിക്കുന്നുവെന്നു കുരിശു കാണിക്കുന്നു.
കണക്കുകൂട്ടൽ നിർത്തുക; നിന്റെ അപകീർത്തി കർത്താവ് നീക്കിക്കളയട്ടെ.
തീരുമാനം: ഇന്നു കുരിശിന്റെ വഴി നടത്തുക; അടുത്ത ആഴ്ച അവസാനിക്കുംമുൻപ് കുമ്പസാരിക്കുക.
പ്രിയരേ, മനുഷ്യന്റെ ദുഷ്ടത വർധിച്ചപ്പോൾ ഭൂമുഖത്തു മനുഷ്യനെ സൃഷ്ടിച്ചതിൽ കർത്താവു പരിതപിച്ചുവെന്നും അത് അവിടുത്തെ ഹൃദയത്തെ വേദനിപ്പിച്ചുവെന്നും ഉൽപത്തി പറയുന്നു (ഉൽപ 6:6). പാപം ഒരു നിയമം ലംഘിക്കൽ മാത്രമല്ല; അതു ദൈവത്തിന്റെ ഹൃദയത്തെ മുറിവേൽപിക്കുന്നു. ആ മുറിവ് എത്ര ആഴത്തിലേക്കു പോയെന്ന് ഈ വെള്ളിയാഴ്ച കുരിശിനു മുൻപിൽ നാം കാണുന്നു.
എന്നാൽ നോഹ കർത്താവിന്റെ പ്രീതിക്കു പാത്രമായി; അവൻ ദൈവത്തിന്റെ മാർഗത്തിൽ നടന്നു (ഉൽപ 6:8–9). കൃപയുടെ ഒരു വാതിൽ എപ്പോഴും തുറന്നിരിക്കുന്നു.
ഗിൽഗാലിൽ ദൈവം തന്റെ ജനത്തോടു പറഞ്ഞു: ഈജിപ്തിന്റെ അപകീർത്തി ഇന്നു നിങ്ങളിൽനിന്നു ഞാൻ നീക്കിക്കളഞ്ഞിരിക്കുന്നു (ജോഷ്വ 5:9). അവർ പെസഹാ ആചരിച്ചു; ദേശത്ത് എത്തിയതുകൊണ്ട് മന്നാ നിലച്ചു. ഈ നോമ്പിൽ തീർഥാടനത്തിനു പോകുമ്പോഴും കുമ്പസാരിക്കുമ്പോഴും കർത്താവ് നമ്മുടെ അപകീർത്തിയും നീക്കിക്കളയുന്നു.
സുവിശേഷത്തിൽ പ്രമാണികൾ ഈശോയോടു പറയുന്നു: ഞങ്ങൾക്ക് അറിഞ്ഞുകൂടാ (മർക്കോ 11:33). അവർക്ക് അറിയാമായിരുന്നു; എങ്കിലും മാറാൻ അവർക്കു മനസ്സില്ലായിരുന്നു. ആ വാക്കുകൾക്കു പിന്നിൽ നമുക്ക് ഒളിക്കാതിരിക്കാം. അറിയാവുന്നതു സത്യസന്ധമായി പറയാം; കർത്താവ് നമ്മെ മാറ്റട്ടെ. ആമേൻ.
കുഞ്ഞുങ്ങളേ, പാപം ദൈവത്തിന്റെ ഹൃദയത്തെ സങ്കടപ്പെടുത്തുന്നുവെന്നു ബൈബിൾ പറയുന്നു. നമ്മുടെ പാപങ്ങൾ നീക്കാൻ കുരിശിൽ മരിക്കാൻമാത്രം ഈശോ നമ്മെ സ്നേഹിക്കുന്നു. ഇന്നു നമുക്ക് ഈശോയോടു സോറി പറഞ്ഞ് അവിടുത്തെ ഹൃദയം സന്തോഷിപ്പിക്കാം.
കർത്താവീശോമിശിഹായേ, ഞങ്ങളുടെ പാപങ്ങൾ അങ്ങയുടെ പിതാവിന്റെ ഹൃദയത്തെ വേദനിപ്പിച്ചു; കുരിശിൽ ഞങ്ങൾക്കുവേണ്ടി അങ്ങയുടെ സ്വന്തം ഹൃദയം കുത്തിത്തുറക്കപ്പെട്ടു. ഗിൽഗാലിൽ ഇസ്രായേലിനു ചെയ്തതുപോലെ, ഞങ്ങളുടെ പഴയ അടിമത്തത്തിന്റെ അപകീർത്തി ഞങ്ങളിൽനിന്നു നീക്കിക്കളയണമേ. ഞങ്ങൾക്ക് അറിയാവുന്നതു തുറന്നുപറയാനുള്ള സത്യസന്ധതയും മാറാനുള്ള ധൈര്യവും നൽകണമേ. അങ്ങു വാഗ്ദാനം ചെയ്ത ദേശത്ത് എത്തുംവരെ ഞങ്ങളുടെ യാത്രയിൽ ഞങ്ങളെ പോഷിപ്പിക്കണമേ. പിതാവിനോടും പരിശുദ്ധാത്മാവിനോടുംകൂടെ അങ്ങേക്ക് എന്നേക്കും മഹത്വം. ആമേൻ.
വലിയ നോമ്പിലെ ഈ വെള്ളിയാഴ്ച നാലു വായനകളുണ്ട്. പാപം ദൈവത്തിന്റെ ഹൃദയത്തെ വേദനിപ്പിക്കുന്നതായി ഉൽപത്തി കാണിക്കുന്നു. ജോഷ്വയുടെ പുസ്തകത്തിൽ പുതിയൊരു തലമുറ ഗിൽഗാലിൽ എത്തുന്നു; അവിടെ ഈജിപ്തിന്റെ അപമാനം നീങ്ങിപ്പോകുന്നു, പെസഹാ ആഘോഷിക്കപ്പെടുന്നു, മന്നാ നിലയ്ക്കുന്നു. നിയമം വിശുദ്ധമാണെന്നും, എന്നാൽ അതു വെളിപ്പെടുത്തിയ രോഗം സുഖപ്പെടുത്താൻ അതിനു കഴിഞ്ഞില്ലെന്നും പൗലോസ് പറയുന്നു. ദേവാലയത്തിൽ അധികാരികൾ ഈശോയുടെ അധികാരത്തെക്കുറിച്ചു ചോദിക്കുന്നു; അവിടുത്തെ ചോദ്യത്തിനു സത്യസന്ധമായ മറുപടി നൽകാൻ അവർ തയ്യാറാകുന്നില്ല. ഹൃദയം, പുതിയ തുടക്കം, സത്യസന്ധത എന്നിവയാണ് താക്കോൽവാക്കുകൾ.
പശ്ചാത്തലം.
ഏദനും ജലപ്രളയത്തിനും ഇടയിലുള്ള അധ്യായങ്ങൾ പാപം പടരുന്നതു കാണിക്കുന്നു: കായേൻ ആബേലിനെ കൊല്ലുന്നു (4:8), ലാമെക്ക് പ്രതികാരത്തിൽ ഊറ്റംകൊള്ളുന്നു (4:23–24), ഇപ്പോൾ അക്രമം ഭൂമിയെ നിറയ്ക്കുന്നു. പഴയ രണ്ടു വിവരണങ്ങൾ ചേർത്തു നെയ്തതാണ് ജലപ്രളയകഥ എന്നു പല പണ്ഡിതരും കരുതുന്നു. 5–8 വാക്യങ്ങളിൽ കർത്താവ് എന്നും 9–12 വാക്യങ്ങളിൽ ദൈവം എന്നും ഉള്ളതിന് ഇതു വിശദീകരണമാകാം; ഓരോന്നും ഒരേ അവസ്ഥയെ സ്വന്തം വിധത്തിൽ പറയുന്നു.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“ഭൂമുഖത്തു മനുഷ്യനെ സൃഷ്ടിച്ചതിൽ കർത്താവു പരിതപിച്ചു. അത് അവിടുത്തെ ഹൃദയത്തെ വേദനിപ്പിച്ചു.” (6:6)
അഞ്ചാം വാക്യത്തിൽ മനുഷ്യന്റെ ഹൃദയം; ആറാം വാക്യത്തിൽ ദൈവത്തിന്റെ ഹൃദയം. പാപം ഒരു നിയമം ലംഘിക്കുന്നതിൽ ഒതുങ്ങുന്നില്ല; അത് ഒരു സ്നേഹത്തെ മുറിവേൽപിക്കുന്നു.
“എന്നാൽ, നോഹ കർത്താവിന്റെ പ്രീതിക്കു പാത്രമായി.” (6:8)
ഈ ഒരു ചെറിയ വാചകം നാശത്തെ തടഞ്ഞുനിർത്തുന്നു. നോഹ എന്തു ചെയ്തു എന്നു പറയുന്നതിനു മുമ്പാണ് ഇത്.
“അവൻ ദൈവത്തിന്റെ മാർഗത്തിൽ നടന്നു.” (6:9)
ഹനോക്കിനെക്കുറിച്ചു മാത്രമേ മുമ്പ് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ടുള്ളൂ (5:22–24). ദുഷിച്ച കാലത്തും ഒരാൾക്കു വിശ്വസ്തനായിരിക്കാം.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
ആദ്യപാപത്തിനുശേഷം ലോകം പാപത്താൽ ഏതാണ്ടു മുങ്ങിപ്പോകുന്നു എന്നു പറയുമ്പോൾ മതബോധനഗ്രന്ഥം ഈ അധ്യായങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കുന്നു (CCC 401). നോമ്പിലെ ഒരു വെള്ളിയാഴ്ച, ദൈവത്തിന്റെ വേദനിക്കുന്ന ഹൃദയത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഈ വാക്കുകൾ നമ്മെ കുരിശിലേക്കു നയിക്കുന്നു; ആ വേദനയും സ്നേഹവും എത്രത്തോളം പോയി എന്നു സഭ അവിടെ കാണുന്നു.
പശ്ചാത്തലം.
ഇസ്രായേൽ ഉണങ്ങിയ നിലത്തിലൂടെ ജോർദാൻ കടന്നുകഴിഞ്ഞു (ജോഷ്വ 3–4). ദേശത്തെ രാജാക്കന്മാർ ഭയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. സൈന്യം ഉടനെ ആക്രമിക്കും എന്നാണ് നാം പ്രതീക്ഷിക്കുക. എന്നാൽ, ആരാധനയുടെ രണ്ടു കർമങ്ങൾക്കായി ജനം ജറീക്കോയ്ക്കടുത്ത് ഗിൽഗാലിൽ നിൽക്കുന്നു. ഈജിപ്തിൽനിന്നു പുറപ്പെട്ട തലമുറ മരുഭൂമിയിൽ മരിച്ചുകഴിഞ്ഞു; വഴിയിൽ ജനിച്ചവർക്ക് ഉടമ്പടിയുടെ അടയാളം ലഭിച്ചിട്ടുമില്ല.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“അവർക്കു പകരം അവകാശികളായി ഉയർത്തിയ മക്കളെയാണ് ജോഷ്വ പരിച്ഛേദനം ചെയ്യിച്ചത്;” (5:7)
പിതാക്കന്മാരുടെ പരാജയം ദൈവപദ്ധതിയെ റദ്ദാക്കുന്നില്ല. വാഗ്ദാനം പുതിയ തലമുറയിലേക്കു കടക്കുന്നു.
“ഇന്നു നിങ്ങളിൽ നിന്നു ഞാൻ നീക്കിക്കളഞ്ഞിരിക്കുന്നു.” (5:9)
ഒരു യുദ്ധവും തുടങ്ങുംമുമ്പാണ് ഈ വാക്ക്. ദൈവം ആദ്യം അവർക്കു പുതിയൊരു പദവി നൽകുന്നു; യുദ്ധം പിന്നീടു മാത്രം.
“പിറ്റേന്നു മുതൽ മന്നാ വർഷിക്കാതായി.” (5:12)
യാത്ര തീരുമ്പോൾ യാത്രയ്ക്കുള്ള ഭക്ഷണവും തീരുന്നു. ദൈവം തന്റെ ജനത്തെ എന്നും കുട്ടികളായി നിർത്തുന്നില്ല; അവിടുന്നു നൽകിയ ദേശത്തുനിന്ന് ഇപ്പോൾ അവർ ഭക്ഷിക്കുന്നു.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
പെസഹാ ഭക്ഷിക്കാൻ പരിച്ഛേദനം ആവശ്യമായിരുന്നു (പുറപ്പാട് 12:48); അതിനാൽ ഈ രണ്ടു കർമങ്ങളും ഒന്നിച്ചുപോകുന്നു. ഹൃദയത്തിന്റെ പരിച്ഛേദനത്തെക്കുറിച്ചു പഴയനിയമംതന്നെ പറയുന്നുണ്ട് (നിയമാവർത്തനം 30:6; ജറെമിയാ 4:4); മിശിഹായിലുള്ള അതിനെക്കുറിച്ചു കൊളോസോസുകാർക്കുള്ള ലേഖനവും (കൊളോസോസ് 2:11). ജോഷ്വ നടത്തിയ ഈ രണ്ടാം പരിച്ഛേദനം മിശിഹാ ചെയ്യുന്നതിന്റെ പ്രതീകമായി വിശുദ്ധ ജസ്റ്റിൻ കാണുന്നു (ആശയം; ത്രിഫോയുമായുള്ള സംവാദം 113). ജോർദാൻ കടക്കലിൽ മാമ്മോദീസായുടെയും (CCC 1222) മന്നായിൽ വിശുദ്ധ കുർബാനയുടെയും (CCC 1094) മുൻസൂചന മതബോധനഗ്രന്ഥം കാണുന്നു.
പശ്ചാത്തലം.
ക്രൈസ്തവർ നിയമത്തിനു മരിച്ചു എന്ന് പൗലോസ് പറഞ്ഞുകഴിഞ്ഞു (7:4). നിയമം ദുഷിച്ച ഒന്നാണെന്ന് ഇതു തോന്നിപ്പിച്ചേക്കാം; അതിനാൽ അതിനെ പ്രതിരോധിക്കാൻ അദ്ദേഹം നിൽക്കുന്നു. ലേഖനത്തിൽ ആദ്യമായാണ് ഇത്ര ദീർഘമായി അദ്ദേഹം ഉത്തമപുരുഷനിൽ സംസാരിക്കുന്നത്. ഇതു സ്വന്തം ഭൂതകാലത്തിന്റെ ഡയറിയായി മിക്ക പണ്ഡിതരും വായിക്കുന്നില്ല; കാരണം, നിയമത്തിൻകീഴിൽ താൻ കുറ്റമറ്റവനായിരുന്നു എന്ന് മറ്റൊരിടത്ത് അദ്ദേഹം പറയുന്നു (ഫിലിപ്പി 3:6). ഈ ഞാൻ എന്നതിൽ ആദാമിന്റെയോ, സീനായിലെ ഇസ്രായേലിന്റെയോ, ദൈവകല്പനയെ കണ്ടുമുട്ടി ഉള്ളിൽ പാപം ഇളകുന്നതായി അറിയുന്ന ഏതൊരാളുടെയോ സ്വരം പലരും കേൾക്കുന്നു.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“മോഹിക്കരുത് എന്നു നിയമം അനുശാസിക്കാതിരുന്നെങ്കിൽ, മോഹം എന്തെന്നു ഞാൻ അറിയുമായിരുന്നില്ല.” (7:7)
പുതുതായി പെയിന്റ് അടിച്ചിരിക്കുന്നു എന്ന ബോർഡ് പെയിന്റിനെ നനവുള്ളതാക്കുന്നില്ല; ഉള്ളതു കാണിക്കുന്നതേയുള്ളൂ. എങ്കിലും പലപ്പോഴും അതു തൊട്ടുനോക്കാൻ പ്രലോഭിപ്പിക്കും.
“ഇങ്ങനെ ജീവനുവേണ്ടിയുള്ള പ്രമാണം എനിക്കു മരണമായിത്തീർന്നു.” (7:10)
കുറ്റം കല്പനയുടേതല്ല. ഏതാണ്ട് ഒരു വ്യക്തിയെപ്പോലെ അവതരിപ്പിക്കുന്ന പാപത്തിന്മേലാണ് പൗലോസ് അതു ചുമത്തുന്നത്.
“നിയമം വിശുദ്ധംതന്നെ;” (7:12)
തന്റെ ജനത്തിന്റെ നിയമത്തിനു പൗലോസ് നൽകുന്ന വലിയ പ്രശംസയാണിത്: കല്പനയും വിശുദ്ധവും ന്യായവും നല്ലതുമാണ്. അദ്ദേഹം ഒരിക്കലും ഇതു കൈവിടുന്നില്ല.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
മതബോധനഗ്രന്ഥം ഈ ഭാഗത്തെ അടുത്തു പിന്തുടരുന്നു: നിയമം വിശുദ്ധവും ആത്മീയവും നല്ലതുമാണ്; എങ്കിലും അപൂർണമാണ്; എന്തു ചെയ്യണമെന്ന് അതു കാണിക്കുന്നു, ചെയ്യാനുള്ള ആത്മാവിന്റെ ശക്തി അതു സ്വയം നൽകുന്നില്ല (CCC 1963). നിയമം വെളിപ്പെടുത്തുന്നതിനെ കൃപ മാത്രമേ സുഖപ്പെടുത്തുന്നുള്ളൂ.
പശ്ചാത്തലം.
ഈശോ ജറുസലെമിൽ പ്രവേശിച്ചു; തലേദിവസം അവിടുന്നു ദേവാലയത്തിൽനിന്നു കച്ചവടക്കാരെ പുറത്താക്കി (11:15–18). ഇപ്പോൾ അതേ അങ്കണങ്ങളിൽ നടക്കുമ്പോൾ, തന്നെ തിരസ്കരിക്കുമെന്ന് അവിടുന്നു പറഞ്ഞിരുന്ന പ്രധാനപുരോഹിതന്മാരും നിയമജ്ഞരും ജനപ്രമാണികളും (8:31) അവിടുത്തെ സമീപിക്കുന്നു. ഇവയൊക്കെ എന്നത് ദേവാലയത്തിൽ അവിടുന്നു ചെയ്തതിനെ ആയിരിക്കണം സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. ദേവാലയത്തിന്റെ ഉത്തരവാദിത്വം അവർക്കായിരുന്നതിനാൽ അവരുടെ ചോദ്യം സ്വാഭാവികമാണ്. ഈ നേതാക്കളെയും ഈ നിമിഷത്തെയും കുറിച്ചാണ് വിവരണം, യഹൂദജനത്തെക്കുറിച്ചല്ല (CCC 597).
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“എന്തധികാരത്താലാണ് നീ ഇവയൊക്കെ ചെയ്യുന്നത്? ഇവ പ്രവർത്തിക്കുന്നതിന് ആരാണ് നിനക്ക് അധികാരം നൽകിയത്?” (11:28)
“യോഹന്നാന്റെ ജ്ഞാനസ്നാനം സ്വർഗത്തിൽനിന്നോ മനുഷ്യരിൽ നിന്നോ? ഉത്തരം പറയുവിൻ.” (11:30)
ഇത് ഒരു കെണിയല്ല. യോഹന്നാനെക്കുറിച്ചുള്ള അവരുടെ ഉത്തരം ഈശോയെക്കുറിച്ചുള്ള ഉത്തരവും അവർക്കു നൽകുമായിരുന്നു; ഈശോയെ ചൂണ്ടിക്കാട്ടിയത് യോഹന്നാനാണല്ലോ.
“അവർ പരസ്പരം ആലോചിച്ചു: സ്വർഗത്തിൽനിന്ന് എന്നു പറഞ്ഞാൽ, പിന്നെ എന്തുകൊണ്ട് നിങ്ങൾ അവനെ വിശ്വസിച്ചില്ല എന്ന് അവൻ ചോദിക്കും.” (11:31)
എന്താണു സത്യം എന്നല്ല, എന്തു പറഞ്ഞാലാണ് സുരക്ഷിതം എന്നാണ് അവർ ചോദിക്കുന്നത്. അതുകൊണ്ടാണ് അവർക്കു പഠിക്കാൻ കഴിയാത്തത്.
“അതിനാൽ, അവർ യേശുവിനോടു പറഞ്ഞു: ഞങ്ങൾക്ക് അറിഞ്ഞുകൂടാ.” (11:33)
സത്യസന്ധമായ സംശയത്തെ ഈശോ തള്ളിക്കളയുന്നില്ല. തങ്ങൾ ചിന്തിക്കുന്നതു പറയാൻ മനസ്സില്ലാത്തവരോടു ചർച്ച ചെയ്യാനാണ് അവിടുന്നു വിസമ്മതിക്കുന്നത്.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
കർത്താവിന്റെ വഴിയൊരുക്കാൻ അയയ്ക്കപ്പെട്ട ഉടനടിയുള്ള മുന്നോടിയായി സഭ യോഹന്നാനെ ബഹുമാനിക്കുന്നു (CCC 523). മനഃസാക്ഷിയെക്കുറിച്ചും, നാം ചെവികൊടുക്കേണ്ട ആ ആന്തരികനിയമത്തെക്കുറിച്ചും (CCC 1776), വാക്കിലും പ്രവൃത്തിയിലുമുള്ള സത്യസന്ധതയെക്കുറിച്ചും (CCC 2468) ഇതൊരു പാഠമാണ്. നല്ല കുമ്പസാരത്തിൽ നാം ഇതിന്റെ നേർവിപരീതം ചെയ്യുന്നു: അറിയാവുന്നതു നാം തുറന്നുപറയുന്നു.
മനുഷ്യനെ സൃഷ്ടിച്ചതിൽ ദൈവം യഥാർഥത്തിൽ പശ്ചാത്തപിച്ചോ?
പാപത്തെ ദൈവം എത്ര ഗൗരവമായി കാണുന്നു എന്നു നാം അനുഭവിച്ചറിയാൻ ഉൽപത്തി മാനുഷികഭാഷയിൽ ദൈവത്തെക്കുറിച്ചു സംസാരിക്കുന്നു. മനുഷ്യരെപ്പോലെ അവിടുന്നു മനസ്സു മാറ്റുന്നില്ല എന്നും ബൈബിൾ പറയുന്നു (സംഖ്യ 23:19; 1 സാമുവൽ 15:29). ദൈവത്തിന് ഒരു തെറ്റു പറ്റി എന്നല്ല അർഥം. പാപം അവിടുത്തേക്കു പ്രധാനമാണ്, അവിടുന്നു വിശ്വസ്തനായി തുടരുന്നു; നോഹയെ അവിടുന്നു കണ്ടെത്തിക്കഴിഞ്ഞു.
കലണ്ടറിലെ ഇന്നത്തെ കുറിപ്പ് മാംസവർജനം ആവശ്യപ്പെടുന്നു; ഉപവാസവും കുരിശിന്റെ വഴിയും ശുപാർശ ചെയ്യുന്നു. അതിന്റെ കാരണം ഒന്നാം വായന പറയുന്നു: ഉൽപത്തിയിൽ വേദനിച്ച ഹൃദയമാണ് കാൽവരിയിൽ കുത്തിത്തുറക്കപ്പെട്ടത്. സ്വന്തം രൂപതയുടെ നിർദേശങ്ങൾക്കനുസരിച്ചു നോമ്പു നോക്കുക; നല്ല കുമ്പസാരത്തിലെ സത്യസന്ധമായ വാക്ക് അതിന്റെ ഭാഗമാകട്ടെ.