19 ഫെബ്രുവരി 2027 · സീറോ മലങ്കര റീത്ത്
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുകകൂടാതെ: സീറോ മലബാർ റീത്ത് · ലത്തീൻ റീത്ത് · English
“കർത്താവിനു കഴിയാത്തത് എന്തെങ്കിലുമുണ്ടോ? നിശ്ചിത സമ യത്ത് വസന്തത്തിൽ ഞാൻ നിന്റെ അടുത്തു തിരിച്ചുവരും. അപ്പോൾ സാറായ്ക്ക് ഒരു മകനുണ്ടായിരിക്കും.” ഉൽപത്തി 18:14
മാമ്രേയിലെ അതിഥികൾ ഒരു വിചിത്രമായ ചോദ്യം ചോദിക്കുന്നു: നിന്റെ ഭാര്യ സാറാ എവിടെ? അവൾ കൂടാരത്തിലാണ്, വാതിലിനു പിന്നിൽ നിന്നു കേൾക്കുന്നു. തനിക്ക് ഒരു മകൻ ജനിക്കുമെന്നു കേട്ടപ്പോൾ അവൾ ഉള്ളിൽ ചിരിച്ചു: വൃദ്ധയായ എനിക്ക്, എന്റെ ഭർത്താവും വൃദ്ധനായിരിക്കെ, ഇനി സുഖമുണ്ടാകുമോ? ഏറെക്കാലം കാത്തിരുന്ന് പ്രതീക്ഷ നിർത്തിയ ഒരു സ്ത്രീയുടെ ചിരിയാണത്. ആരും കാണാത്ത ആ ചിരി കർത്താവു കേൾക്കുന്നു; അവിടുന്നു ചോദിക്കുന്നു: സാറാ ചിരിച്ചതെന്തിന്?… കർത്താവിന് അസാധ്യമായി എന്തെങ്കിലുമുണ്ടോ? പിന്നെ ചെറിയൊരു, ഏതാണ്ടു നർമം നിറഞ്ഞ, സംഭാഷണം: ഞാൻ ചിരിച്ചില്ല എന്നു സാറാ നിഷേധിച്ചു; അവൾ ഭയപ്പെട്ടിരുന്നു. അവിടുന്നു പറഞ്ഞു: അല്ല, നീ ചിരിക്കുകതന്നെ ചെയ്തു. ദൈവം അവളെ ശിക്ഷിക്കുന്നില്ല; തന്റെ വാക്കു പാലിക്കുകമാത്രം ചെയ്യുന്നു. നമ്മിൽ പലരും സാറായുടേതുപോലുള്ള ഒരു മറഞ്ഞ ചിരി ചുമക്കുന്നുണ്ട്: നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ ദൈവത്തിന് ഇനി പുതിയതൊന്നും ചെയ്യാനാവില്ല എന്ന നിശ്ശബ്ദമായ അവിശ്വാസം. അതിനെ അവിടുന്നു പേരെടുത്തു വിളിക്കാൻ അനുവദിക്കാനും, കർത്താവിന് അസാധ്യമായി ഒന്നുമില്ല എന്നു വീണ്ടും കേൾക്കാനുമുള്ള കാലമാണു നോമ്പ്.
യഥാർഥ പ്രത്യാശ എവിടെയാണെന്ന് ഈ വെള്ളിയാഴ്ച പൗലോസ് കാണിക്കുന്നു: എന്റെ കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തുവിനെക്കുറിച്ചുള്ള ജ്ഞാനം കൂടുതൽ വിലയുള്ളതാകയാൽ സർവവും നഷ്ടമായി ഞാൻ പരിഗണിക്കുന്നു. അവനെപ്രതി സർവവും ഞാൻ നഷ്ടപ്പെടുത്തി; ക്രിസ്തുവിനെ നേടേണ്ടതിന് അവയെല്ലാം ഉച്ഛിഷ്ടംപോലെ ഞാൻ കരുതുന്നു. അവന്റെ പുനരുത്ഥാനത്തിന്റെ ശക്തിയും, അവന്റെ മരണത്തോടു സദൃശനായി അവന്റെ പീഡകളിലുള്ള പങ്കാളിത്തവും അറിയാൻ അവൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ലോകാതിർത്തികൾ ഭരിക്കുന്നതിനെക്കാൾ ക്രിസ്തുവിനുവേണ്ടി മരിക്കുന്നതാണു തനിക്കു നല്ലതെന്നു രക്തസാക്ഷിത്വത്തിലേക്കുള്ള യാത്രയിൽ അന്ത്യോക്യായിലെ വി. ഇഗ്നേഷ്യസ് എഴുതി (ആശയം). നഷ്ടത്തോടുള്ള സ്നേഹമല്ല ഇത്; ക്രിസ്തു എല്ലാറ്റിനെക്കാളും വിലയുള്ളവനാണ് എന്ന കണ്ടെത്തലാണ്. തനിക്കുള്ളവരെ ക്രിസ്തു മുറുകെ പിടിക്കുന്നു: എന്റെ ആടുകൾ എന്റെ സ്വരം ശ്രവിക്കുന്നു. എനിക്ക് അവയെ അറിയാം. അവ എന്നെ അനുഗമിക്കുന്നു. ഞാൻ അവയ്ക്കു നിത്യജീവൻ നൽകുന്നു. അവ ഒരിക്കലും നശിച്ചുപോവുകയില്ല. ആരും അവയെ എന്റെ കൈയിൽനിന്നു പിടിച്ചെടുക്കുകയുമില്ല. മാർ ഇസഹാക്കിനെയും ഇന്നു നാം ഓർക്കുന്നു; മെത്രാഭിഷേക വാർഷികത്തിൽ ജോസഫ് മാർ തോമസ് തിരുമേനിക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കുന്നു.
വിഷയം: “കർത്താവിനു കഴിയാത്തത് എന്തെങ്കിലുമുണ്ടോ? നിശ്ചിത സമ യത്ത് വസന്തത്തിൽ ഞാൻ നിന്റെ അടുത്തു തിരിച്ചുവരും. അപ്പോൾ സാറായ്ക്ക് ഒരു മകനുണ്ടായിരിക്കും.”
സാറായുടെ മറഞ്ഞ ചിരി, പൗലോസിന്റെ വലിയ കൈമാറ്റം, നമ്മെ മുറുകെപ്പിടിക്കുന്ന കൈ.
“ദൈവമായ കർത്താവേ, അങ്ങാണ് ശക്തമായ കരംനീട്ടി ആകാശവും ഭൂമിയും സൃഷ്ടിച്ചത്.” ജറെമിയാ 32:17
“ദൈവത്തിന് ഒന്നും അസാധ്യമല്ല.” ലൂക്കാ 1:37
ജീവിതത്തിൽ: ഈ ആഴ്ചയിലെ ഓരോ ദിവസവും നിങ്ങളുടെ ഏറ്റവും നിരാശാജനകമായ സാഹചര്യം ദൈവസന്നിധിയിൽ കൊണ്ടുവരിക.
“സ്വർഗത്തിൽ അങ്ങല്ലാതെ ആരാണ് എനിക്കുള്ളത്? ഭൂമിയിലും അങ്ങയെ അല്ലാതെ ഞാനാരെയും ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല.” സങ്കീർത്തനം 73:25
“ഇവ മാത്രമല്ല, എന്റെ കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തുവിനെപ്പറ്റിയുള്ള ജ്ഞാനം കൂടുതൽ വിലയുള്ളതാകയാൽ, സർവവും നഷ്ടമായിത്തന്നെ ഞാൻ പരിഗണിക്കുന്നു. അവനെപ്രതി ഞാൻ സക ലവും നഷ്ടപ്പെടുത്തുകയും ഉച്ഛിഷ്ടംപോലെ കരുതുകയുമാണ്.” ഫിലിപ്പി 3:8
ജീവിതത്തിൽ: നോമ്പിലെ ഓരോ വെള്ളിയാഴ്ചയും ഒരു സുഖം ഉപേക്ഷിച്ച് ആ സമയം ക്രൂശിതരൂപത്തിനു മുമ്പിൽ ചെലവഴിക്കുക.
“ഇതാ, നിന്നെ ഞാൻ എന്റെ ഉള്ളംകൈയിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു. നിന്റെ മതിലുകൾ എപ്പോഴും എന്റെ മുൻപിലുണ്ട്.” ഏശയ്യാ 49:16
“ഞാൻ അവയ്ക്കു നിത്യജീവൻ നൽകുന്നു. അവ ഒരിക്കലും നശിച്ചുപോവുകയില്ല. അവയെ എന്റെ അടുക്കൽനിന്ന് ആരും പിടിച്ചെടുക്കുകയുമില്ല.” യോഹന്നാൻ 10:28
ജീവിതത്തിൽ: ഈ ആഴ്ച ഭയം വരുമ്പോൾ പ്രാർഥിക്കുക: കർത്താവേ, ഞാൻ അങ്ങയുടെ കൈയിലാണ്.
അവിശ്വാസത്തോടെ നാം ചിരിക്കുമ്പോഴും ദൈവം തന്റെ വാക്കു പാലിക്കുന്നു.
ക്രിസ്തുവിനെപ്രതി സർവവും നഷ്ടമായി കരുതുന്നവർ ആർക്കും തുറക്കാനാവാത്ത ഒരു കൈയിൽ സുരക്ഷിതരാണ്.
തീരുമാനം: നോമ്പിലെ ഓരോ വെള്ളിയാഴ്ചയും ക്രൂശിതരൂപത്തിനു മുമ്പിൽ സമയം ചെലവഴിച്ച് ദൈവത്തിലുള്ള പ്രത്യാശ നവീകരിക്കുക.
പ്രിയരേ, തനിക്ക് ഒരു മകൻ ജനിക്കുമെന്നു കൂടാരത്തിനു പിന്നിൽനിന്നു കേട്ട സാറാ ഉള്ളിൽ ചിരിച്ചു. കർത്താവു ചോദിച്ചു: സാറാ ചിരിച്ചതെന്തിന്? കർത്താവിന് അസാധ്യമായി എന്തെങ്കിലുമുണ്ടോ? (ഉൽപ 18:13–14).
ഭയംമൂലം അവൾ നിഷേധിച്ചു. അവിടുന്നു പറഞ്ഞു: അല്ല, നീ ചിരിച്ചു (ഉൽപ 18:15). ദൈവം അവളെ കുറ്റം വിധിക്കുന്നില്ല; തന്റെ വാക്കു പാലിക്കുകമാത്രം ചെയ്യുന്നു. ദൈവത്തിന് ഇനി പുതിയതൊന്നും ചെയ്യാനാവില്ല എന്ന നിശ്ശബ്ദമായ സംശയം, അത്തരമൊരു മറഞ്ഞ ചിരി, നമ്മിൽ പലരും ചുമക്കുന്നു.
പ്രത്യാശ എവിടെയാണെന്നു പൗലോസ് കാണിക്കുന്നു: എന്റെ കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തുവിനെക്കുറിച്ചുള്ള ജ്ഞാനം കൂടുതൽ വിലയുള്ളതാകയാൽ സർവവും നഷ്ടമായി ഞാൻ പരിഗണിക്കുന്നു (ഫിലി 3:8). അവന്റെ പുനരുത്ഥാനത്തിന്റെ ശക്തി അറിയാൻ അവന്റെ പീഡകളിൽ പങ്കുചേരാൻ അവൻ ആഗ്രഹിച്ചു.
യേശു വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നു: ഞാൻ അവയ്ക്കു നിത്യജീവൻ നൽകുന്നു. അവ ഒരിക്കലും നശിച്ചുപോവുകയില്ല. ആരും അവയെ എന്റെ കൈയിൽനിന്നു പിടിച്ചെടുക്കുകയുമില്ല (യോഹ 10:28). ഈ വെള്ളിയാഴ്ച നമ്മുടെ സംശയങ്ങളും നഷ്ടങ്ങളും ആ കൈയിൽ സമർപ്പിക്കാം. ആമേൻ.
കുഞ്ഞുങ്ങളേ, നിനക്ക് ഒരു കുഞ്ഞു ജനിക്കുമെന്നു ദൈവം പറഞ്ഞപ്പോൾ സാറാ ചിരിച്ചു; അവൾ അത്ര വയസ്സായിരുന്നു. പക്ഷേ ദൈവം ചോദിച്ചു: എനിക്ക് അസാധ്യമായി എന്തെങ്കിലുമുണ്ടോ? കുഞ്ഞ് ഇസഹാക്ക് ജനിച്ചു! യേശു നിന്നെ അവന്റെ കൈയിൽ പിടിച്ചിരിക്കുന്നു; ആർക്കും നിന്നെ അവനിൽനിന്ന് എടുത്തുകൊണ്ടുപോകാനാവില്ല.
കർത്താവായ ദൈവമേ, അങ്ങേക്ക് അസാധ്യമായി ഒന്നുമില്ല. സാറായുടെ മറഞ്ഞ ചിരി അങ്ങു കേട്ടു; എങ്കിലും അങ്ങയുടെ വാഗ്ദാനം പാലിച്ചു. ഞങ്ങളുടെ നിശ്ശബ്ദമായ അവിശ്വാസം സുഖപ്പെടുത്തണമേ. ക്രിസ്തുവിനെ അറിയുന്നതിന്റെ അതിശ്രേഷ്ഠമായ വിലയെപ്രതി സർവവും നഷ്ടമായി കരുതിയ പൗലോസിന്റെ ഹൃദയം ഞങ്ങൾക്കു നൽകണമേ. ആർക്കും പിടിച്ചെടുക്കാനാവാത്ത അങ്ങയുടെ പുത്രന്റെ കൈയിൽ ഞങ്ങളെ കാത്തുകൊള്ളണമേ. ജോസഫ് മാർ തോമസ് തിരുമേനിയെയും ഞങ്ങളുടെ എല്ലാ മെത്രാന്മാരെയും അനുഗ്രഹിക്കണമേ. ഞങ്ങളുടെ കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തുവഴി. ആമേൻ.
കൂടാരവാതിലിനു പിന്നിൽ, വളരെ വൈകിവന്ന ഒരു വാഗ്ദാനം കേട്ട് സാറാ ചിരിക്കുന്നു. കർത്താവ് ചോദിക്കുന്നു: “കർത്താവിനു കഴിയാത്തത് എന്തെങ്കിലുമുണ്ടോ?” അതേ ശക്തിയിലാണ് പൗലോസ് എല്ലാം പണയപ്പെടുത്തിയത്: ക്രിസ്തുവിനെയും “അവന്റെ പുനരുത്ഥാനത്തിന്റെ ശക്തിയെയും” അറിയണം എന്ന് അദ്ദേഹം ആഗ്രഹിക്കുന്നു. വാഗ്ദാനത്തിന്റെ ഏറ്റവും ഉറച്ച രൂപം യേശു നൽകുന്നു: അവയെ എന്റെ കൈയിൽനിന്ന് ആരും പിടിച്ചെടുക്കുകയില്ല. അടഞ്ഞ ഉദരം തുറന്ന അതേ ദൈവമാണ് തന്റെ ആടുകളെ കാക്കുന്നത്; അവിടുത്തെ വാക്കു പരാജയപ്പെടുന്നില്ല.
പശ്ചാത്തലം.
മാമ്രേയിലെ ഭക്ഷണം (18:1–8) ഇപ്പോൾ അതിന്റെ ലക്ഷ്യത്തിലെത്തുന്നു. ഭക്ഷിച്ചുകഴിഞ്ഞ അതിഥികൾ, ആരും പറയാതെതന്നെ, സാറായെ പേരുചൊല്ലി അന്വേഷിക്കുന്നു. 17:15–21-ൽ ദൈവം അബ്രാഹത്തിനു നൽകിയ വാഗ്ദാനം ഇപ്പോൾ സാറാ കേൾക്കെ പറയുന്നു. അവർ കൂടാരവാതിൽക്കൽനിന്നു കേൾക്കുകയാണ്. അവർ വൃദ്ധയാണ്; അവർക്കു മക്കളുണ്ടാകാനുള്ള പ്രായം കഴിഞ്ഞു എന്ന് ഉൽപത്തി തുറന്നുപറയുന്നു (18:11).
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“അതിനാൽ, സാറാ ഉള്ളിൽ ചിരിച്ചുകൊണ്ടുപറഞ്ഞു: എനിക്കു പ്രായമേറെയായി; ഭർത്താവും വൃദ്ധനായി. എനിക്കിനി സന്താനസൗഭാഗ്യം ഉണ്ടാകുമോ?” (18:12)
ദീർഘകാലത്തെ നിരാശ പിന്നിലുള്ള, ഉള്ളിലെ ഒരു ചിരി. അവരുടെ വാക്കുകളിൽ ദൈവത്തോടു വെറുപ്പില്ല; പ്രത്യാശ നിർത്തിയ ഒരാളുടെ തളർച്ച മാത്രം.
“കർത്താവ് അബ്രാഹത്തോടു ചോദിച്ചു: വൃദ്ധയായ തനിക്കിനി കുഞ്ഞുണ്ടാകുമോ എന്നു ചോദിച്ചു സാറാ ചിരിച്ചതെന്തുകൊണ്ട്?” (18:13)
അവർ പറഞ്ഞ വാക്കുകളുമായി താരതമ്യം ചെയ്യുക. “ഭർത്താവും വൃദ്ധനായി” എന്നും അവർ പറഞ്ഞു; കർത്താവ് അത് ഒഴിവാക്കുന്നു. ഭാര്യാഭർത്താക്കന്മാർക്കിടയിലെ സമാധാനത്തിനുവേണ്ടിയുള്ള ദൈവത്തിന്റെ കരുതലായി യഹൂദ ഗുരുക്കന്മാർ പണ്ടേ ഇതു ശ്രദ്ധിച്ചു.
“കർത്താവിനു കഴിയാത്തത് എന്തെങ്കിലുമുണ്ടോ?” (18:14)
ഈ വായനയുടെ കേന്ദ്രം ഇതാണ്; ഓരോ വായനക്കാരനും മറുപടി പറയേണ്ട ചോദ്യം. അത് എങ്ങനെ സംഭവിക്കുമെന്നു കർത്താവ് വിശദീകരിക്കുന്നില്ല; വാഗ്ദാനം ആവർത്തിക്കുക മാത്രം ചെയ്യുന്നു.
“സാറാ നിഷേധിച്ചുപറഞ്ഞു: ഞാൻ ചിരിച്ചില്ല. എന്തെന്നാൽ, അവൾ ഭയപ്പെട്ടു. അവിടുന്നുപറഞ്ഞു: അല്ല, നീ ചിരിക്കുകതന്നെ ചെയ്തു.” (18:15)
ദൈവം അവരെ ശിക്ഷിക്കുന്നില്ല; നുണ നിലനിൽക്കാൻ അനുവദിക്കുന്നുമില്ല. വളരെ സൗമ്യമായ ഒരു തിരുത്ത്. തന്റെ വാഗ്ദാനത്തെ നോക്കി ചിരിക്കുകയും അതു നിഷേധിക്കുകയും ചെയ്ത ഒരാളോട് അവിടുന്നു വാക്കു പാലിക്കുന്നു.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
മറിയത്തിനു വഴിയൊരുക്കിയ വിശുദ്ധ സ്ത്രീകളിൽ മതബോധനഗ്രന്ഥം സാറായെ എണ്ണുന്നു: വാർധക്യത്തിലും അവർ ഒരു മകനെ പ്രസവിക്കുന്നു (CCC 489). ദൈവത്തിന്റെ സർവശക്തിയുടെ രഹസ്യാത്മകവഴികളെ ഉൾക്കൊള്ളാൻ വിശ്വാസത്തിനു മാത്രമേ കഴിയൂ എന്നും, ദൈവത്തിന് ഒന്നും അസാധ്യമല്ലെന്നു വിശ്വസിച്ച മറിയമാണ് ആ വിശ്വാസത്തിന്റെ പരമമാതൃകയെന്നും അതു പഠിപ്പിക്കുന്നു (CCC 273). ഈ രണ്ടു രംഗങ്ങളും ഒന്നിച്ചുപോകുന്നു. സാറാ “എങ്ങനെ” എന്നു ചോദിച്ച് ചിരിക്കുന്നു. മറിയം “എങ്ങനെ” എന്നു ചോദിച്ച് സമ്മതം നൽകുന്നു. ഈ കുഞ്ഞിനെ സ്വീകരിച്ച വിശ്വാസത്തെ ഹെബ്രായർ 11:11 പ്രശംസിക്കുന്നു; അതു രണ്ടുവിധത്തിൽ വായിക്കാം: എൻ.ആർ.എസ്.വി. ഇത് അബ്രാഹത്തെക്കുറിച്ചാണ് പറയുന്നത്; പി.ഒ.സി., മറ്റു ചില പരിഭാഷകളെപ്പോലെ, വാഗ്ദാനം ചെയ്തവൻ വിശ്വസ്തനാണെന്നു വിചാരിച്ച സാറായെക്കുറിച്ചുതന്നെ അതു വായിക്കുന്നു.
പശ്ചാത്തലം.
ശീതകാലത്ത് പ്രതിഷ്ഠയുടെ തിരുനാളിൽ (10:22), ജറുസലെം ദേവാലയത്തിലെ സോളമന്റെ മണ്ഡപത്തിലാണ് (10:23) ഈ രംഗം. യോഹന്നാനിൽ “യഹൂദർ” എന്നതു പലപ്പോഴും യേശുവിനെ എതിർക്കുന്ന മതാധികാരികളെയാണു സൂചിപ്പിക്കുന്നത്, യഹൂദജനത്തെ മുഴുവനുമല്ല; യേശുവും ശിഷ്യരും യഹൂദർതന്നെയാണ്. നീ ക്രിസ്തുവാണോ എന്നു വ്യക്തമായി പറയാൻ അവർ ആവശ്യപ്പെടുന്നു (10:24). ആടുകൾക്കുവേണ്ടി ജീവൻ അർപ്പിക്കുന്ന നല്ല ഇടയൻ (10:11) എന്നു തന്നെക്കുറിച്ചു പറഞ്ഞ ചിത്രംകൊണ്ടുതന്നെ അവിടുന്ന് മറുപടി നൽകുന്നു.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“എനിക്ക് അവയെ അറിയാം. അവ എന്നെ അനുഗമിക്കുന്നു.” (10:27)
മൂന്നു ചെറിയ ക്രിയകൾ: കേൾക്കുക, അറിയുക, അനുഗമിക്കുക. ബൈബിളിൽ “അറിയുക” എന്നാൽ ബന്ധമാണ്, വിവരമല്ല. ആടുകൾ ആദ്യം എല്ലാം മനസ്സിലാക്കുകയല്ല; ഒരു സ്വരം തിരിച്ചറിഞ്ഞ് അതിനു പിന്നാലെ പോകുകയാണ്.
“ഞാൻ അവയ്ക്കു നിത്യജീവൻ നൽകുന്നു. അവ ഒരിക്കലും നശിച്ചുപോവുകയില്ല.” (10:28)
യോഹന്നാനിൽ, പിതാവിനെയും പുത്രനെയും അറിയുന്നതിൽ നിത്യജീവൻ ഇപ്പോൾത്തന്നെ ആരംഭിക്കുന്നു (17:3). ദാനം വർത്തമാനകാലത്തിലാണു പറയുന്നത്.
“അവയെ എനിക്കു നൽകിയ എന്റെ പിതാവ് എല്ലാവരെയുംകാൾ വലിയവനാണ്. പിതാവിന്റെ കൈയിൽനിന്ന് അവയെ പിടിച്ചെടുക്കാൻ ആർക്കും സാധിക്കുകയില്ല.” (10:29)
പാഠത്തെക്കുറിച്ച് ഒരു കുറിപ്പ്: പുരാതന കൈയെഴുത്തുപ്രതികൾ ഇവിടെ വ്യത്യസ്തമാണ്. അവയെ എനിക്കു നൽകിയ പിതാവ് എല്ലാവരെക്കാളും വലിയവനാണ് എന്ന് പല പ്രതികളും വായിക്കുന്നു; പി.ഒ.സി. ഇവയെ പിന്തുടരുന്നു. പിതാവ് എനിക്കു നൽകിയത് എല്ലാറ്റിനെക്കാളും വലുതാണ് എന്ന് മറ്റു പ്രതികൾ വായിക്കുന്നു; എൻ.ആർ.എസ്.വി. ഇതു പിന്തുടരുന്നു. രണ്ടും ഒരേ ഇടത്ത് എത്തുന്നു: ആടുകൾ പിതാവിന്റെ കൈയിൽ സുരക്ഷിതമാണ്.
“ഞാനും പിതാവും ഒന്നാണ്.” (10:30)
ദൈവമാണെന്ന അവകാശവാദമായി എതിരാളികൾ ഇതു മനസ്സിലാക്കുന്നു; അവർ കല്ലെടുക്കുന്നു (10:31–33). “ഒന്ന്” എന്ന വാക്ക് ആരിയൂസിനും, ഗ്രീക്കിലെ “ഞങ്ങൾ ആകുന്നു” എന്ന ബഹുവചനക്രിയ സബെല്ലിയൂസിനും മറുപടിയാണെന്നു വിശുദ്ധ അഗസ്റ്റിൻ കുറിക്കുന്നു: ഏകദൈവം; എന്നാൽ, ഒരേ വ്യക്തിയല്ല (ആശയം).
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
ക്രിസ്തു ഏകവും അനിവാര്യവുമായ വാതിലായ ആലയാണ് സഭ എന്നും, മാനുഷിക ഇടയന്മാർ ഭരിക്കുമ്പോഴും നല്ല ഇടയനായ ക്രിസ്തുതന്നെ നിരന്തരം പോറ്റുകയും നയിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന അജഗണമാണ് സഭ എന്നും രണ്ടാം വത്തിക്കാൻ കൗൺസിൽ പറയുന്നു; മതബോധനഗ്രന്ഥം അത് ഉദ്ധരിക്കുന്നു (ലൂമെൻ ജെൻസിയം 6; CCC 754). പിതാവിന്റെയും പുത്രന്റെയും ഐക്യത്തിനു സാക്ഷ്യമായാണ്, പ്രത്യേകിച്ച് ആരിയൂസ് വിവാദകാലത്ത്, പിതാക്കന്മാർ വാക്യം 30 വായിച്ചത്. പിതാവിനോട് ഏകസത്തയായവൻ എന്ന് നിഖ്യാ കൗൺസിൽ ആ ഐക്യം ഏറ്റുപറഞ്ഞു.
ആടുകളെ ആർക്കും പിടിച്ചെടുക്കാനാവില്ലെങ്കിൽ, ഒരു ക്രൈസ്തവൻ നഷ്ടപ്പെടുമോ?
ക്രിസ്തുവിന്റെ കരം ഉറപ്പുള്ളതാണ്; അവിടുത്തെക്കാൾ ശക്തമായ ഒരു ബാഹ്യശക്തിയുമില്ല. എന്നാൽ, കേൾക്കുകയും അനുഗമിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവർക്കാണ് ഈ വാഗ്ദാനം. ഗൗരവമുള്ള പാപത്താൽ ഒരാൾക്ക് പിന്തിരിയാനാകുമെന്നു സഭ പഠിപ്പിക്കുന്നു (CCC 1861); അന്ത്യംവരെയുള്ള സ്ഥിരതയുടെ കൃപയ്ക്കായി പ്രത്യാശിക്കാനും പ്രാർഥിക്കാനും സഭ നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നു (CCC 2016). നാം ഇടയനിൽ ആശ്രയിക്കുന്നു; അനുഗമിക്കുന്നതു തുടരുന്നു.
മലങ്കര കലണ്ടർ ഇന്ന് മാർ ഇസഹാക്കിനെ ഓർക്കുന്നു. ജോസഫ് മാർ തോമസ് തിരുമേനിയുടെ മെത്രാഭിഷേക വാർഷികവുമാണ് (2005). ഇടയനെക്കുറിച്ചുള്ള സുവിശേഷം ഇത്തരമൊരു ദിവസത്തിനു ചേരുന്നു: നമ്മെ മേയ്ക്കുന്നവർ ഏക ഇടയന്റെ സ്വരത്തോട് അടുത്തുനിൽക്കാൻ നമുക്കു പ്രാർഥിക്കാം.