19 ഫെബ്രുവരി 2027 · ലത്തീൻ റീത്ത്
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുകകൂടാതെ: സീറോ മലബാർ റീത്ത് · സീറോ മലങ്കര റീത്ത് · English
“കാഴ്ചവസ്തു അവിടെ ബലിപീഠത്തിനു മുമ്പിൽ വച്ചിട്ട് പോയി സഹോദരനോടു രമ്യതപ്പെടുക; പിന്നെ വന്നു കാഴ്ചയർപ്പിക്കുക.” മത്തായി 5:24
ബാബിലോണിലെ പ്രവാസികൾക്കിടയിൽ ഒരു പഴഞ്ചൊല്ലുണ്ടായിരുന്നു: പിതാക്കന്മാർ പുളിയുള്ള മുന്തിരിങ്ങ തിന്നു; മക്കളുടെ പല്ലു പുളിച്ചു. പൂർവികരുടെ പാപങ്ങൾക്കാണു ഞങ്ങൾ വിലകൊടുക്കുന്നത്; ഞങ്ങൾ എന്തു ചെയ്താലും വിധി മാറില്ല, അവർ പറഞ്ഞു. ദൈവത്തിന്റെ സ്വന്തം വാക്കുകൊണ്ട് എസെക്കിയേൽ മറുപടി നൽകുന്നു: ഓരോരുത്തരും ദൈവസന്നിധിയിൽ നിൽക്കുന്നത് ഇപ്പോഴത്തെ സ്വന്തം തിരഞ്ഞെടുപ്പിലാണ്. ദുഷ്ടൻ താൻ ചെയ്ത പാപങ്ങളിൽനിന്നെല്ലാം പിന്തിരിഞ്ഞാൽ അവൻ തീർച്ചയായും ജീവിക്കും; അവൻ മരിക്കുകയില്ല; അവൻ ചെയ്ത അതിക്രമങ്ങളൊന്നും അവനെതിരായി ഓർമിക്കപ്പെടുകയില്ല. പിന്നെ അധ്യായത്തിന്റെ ഹൃദയം: ദൈവമായ കർത്താവു ചോദിക്കുന്നു: ദുഷ്ടന്റെ മരണത്തിൽ എനിക്കു സന്തോഷമുണ്ടോ? അവൻ ദുർമാർഗത്തിൽനിന്നു പിന്തിരിഞ്ഞു ജീവിക്കണമെന്നല്ലേ എന്റെ ആഗ്രഹം? മുന്നറിയിപ്പ് മറുവശത്തേക്കും നീളുന്നു: തിന്മയിലേക്കു തിരിയുന്ന നീതിമാനു തന്റെ പഴയ നന്മയുടെ പിന്നിൽ ഒളിക്കാനാവില്ല. നമ്മുടെ പഴയ പാപങ്ങളോ പഴയ പുണ്യങ്ങളോ അല്ല നമ്മുടെ ഭാവി നിശ്ചയിക്കുന്നത്; ഇപ്പോഴത്തെ ഹൃദയപരിവർത്തനമാണ്. അതുകൊണ്ടാണ് നോമ്പുകാലം എപ്പോഴും പ്രത്യാശാപൂർണമായിരിക്കുന്നത്: തിരിഞ്ഞുജീവിക്കാൻ ഒരിക്കലും വൈകിയിട്ടില്ല. ആഴങ്ങളിൽനിന്നു സങ്കീർത്തനം അതു പ്രാർഥിക്കുന്നു: കർത്താവേ, അങ്ങു പാപങ്ങളുടെ കണക്കുവച്ചാൽ ആർക്കു നിലനിൽക്കാനാകും? എന്നാൽ അങ്ങു പാപം പൊറുക്കുന്നവനാണ്.
നിയമജ്ഞരുടെയും ഫരിസേയരുടെയും നീതിയെ അതിശയിക്കുന്ന ഒരു നീതിയാണ് യേശു ആവശ്യപ്പെടുന്നത്. കൂടുതൽ നീണ്ട ഒരു നിയമപ്പട്ടികയല്ല, ഹൃദയത്തിൽ കൂടുതൽ ആഴത്തിൽ എഴുതപ്പെട്ട ഒരു നിയമം. കൊല്ലരുത് എന്നു പൂർവികരോടു പറയപ്പെട്ടിട്ടുള്ളതു നിങ്ങൾ കേട്ടിട്ടുണ്ടല്ലോ; എന്നാൽ ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു: സഹോദരനോടു കോപിക്കുന്നവൻ ന്യായവിധിക്ക് അർഹനാകും. കത്തി ഉയരുന്നതിനു വളരെ മുൻപേ, നിന്ദയിലും അധിക്ഷേപത്തിലും രഹസ്യമായി വളർത്തുന്ന കോപത്തിലുമാണ് കൊലപാതകം ആരംഭിക്കുന്നത്. പിന്നെ ആരാധനയെക്കുറിച്ച് യേശു അദ്ഭുതകരമായ ഒന്നു പറയുന്നു: നീ ബലിപീഠത്തിൽ കാഴ്ചയർപ്പിക്കുമ്പോൾ, നിന്റെ സഹോദരനു നിന്നോട് എന്തെങ്കിലും വിരോധമുണ്ടെന്ന് അവിടെവച്ച് ഓർമവന്നാൽ, കാഴ്ചവസ്തു അവിടെ ബലിപീഠത്തിനു മുൻപിൽ വച്ചിട്ടു പോയി സഹോദരനോടു രമ്യതപ്പെടുക; പിന്നെ വന്നു കാഴ്ചയർപ്പിക്കുക. വിഭജിതമായ ഒരു ഹൃദയത്തിൽനിന്നു നമ്മുടെ കാഴ്ച സ്വീകരിക്കുന്നതിനെക്കാൾ അതിനായി കാത്തിരിക്കാനാണ് ദൈവം ഇഷ്ടപ്പെടുന്നത്. മാംസം വർജിക്കുന്ന ഈ നോമ്പുകാലവെള്ളിയാഴ്ച, കോപം വർജിക്കുന്നതും നാം മുറിപ്പെടുത്തിയ ആളുടെ അടുക്കലേക്ക് ആദ്യം ചെല്ലുന്നതുമാണ് ഏറ്റവും നല്ല ഉപവാസം.
വിഷയം: “പോയി സഹോദരനോടു രമ്യതപ്പെടുക;”
നാം ജീവിക്കണമെന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്ന ദൈവം, കോപത്തിന്റെ വേര്, സമാധാനത്തിനായി കാത്തിരിക്കുന്ന കാഴ്ച.
“ദൈവമായ കർത്താവ് ചോദിക്കുന്നു: ദുഷ്ടന്റെ മരണത്തിൽ എനിക്കു സന്തോഷമുണ്ടോ? അവൻ ദുർമാർഗത്തിൽനിന്നു പിന്തിരിയുകയും ജീവിക്കുകയും ചെയ്യണമെന്നല്ലേ എന്റെ ആഗ്രഹം?” എസെക്കിയേൽ 18:23
“ഇത് ഉത്തമവും നമ്മുടെ രക്ഷകനായ ദൈവത്തിന്റെ മുമ്പിൽ സ്വീകാര്യവുമത്രേ. എല്ലാവരും രക്ഷിക്കപ്പെടണമെന്നും സത്യം അറിയണമെന്നും ആണ് അവിടുന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നത്.” 1 തിമോത്തേയോസ് 2:3–4
ജീവിതത്തിൽ: മാറാൻ കഴിയില്ലെന്നു നീ എഴുതിത്തള്ളിയ ഒരാൾക്കുവേണ്ടി ഇന്നു പ്രാർഥിക്കുക.
“മനുഷ്യാ, നല്ലതെന്തെന്ന് അവിടുന്ന് നിനക്കു കാണിച്ചുതന്നിട്ടുണ്ട്. നീതി പ്രവർത്തിക്കുക; കരുണ കാണിക്കുക; നിന്റെ ദൈവത്തിന്റെ സന്നിധിയിൽ വിനീതനായി ചരിക്കുക. ഇതല്ലാതെ മറ്റെന്താണ് കർത്താവ് നിന്നിൽനിന്ന് ആവശ്യപ്പെടുന്നത്?” മിക്കാ 6:8
“നിങ്ങളുടെ നീതി നിയമജ്ഞരുടെയും ഫരിസേയരുടെയും നീതിയെ അതിശയിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ നിങ്ങൾ സ്വർഗരാജ്യത്തിൽ പ്രവേശിക്കുകയില്ലെന്നു ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു.” മത്തായി 5:20
ജീവിതത്തിൽ: ഒരു ദിവസം മുഴുവൻ, ചിന്തയിൽപ്പോലും, എല്ലാ അധിക്ഷേപവും ഒഴിവാക്കുക.
“എന്നാൽ, അങ്ങ് പാപം പൊറുക്കുന്നവനാണ്; അതുകൊണ്ടു ഞങ്ങൾ അങ്ങയുടെ മുൻപിൽ ഭയഭക്തികളോടെ നിൽക്കുന്നു.” സങ്കീർത്തനം 130:4
“നീ ബലിപീഠത്തിൽ കാഴ്ചയർപ്പിക്കുമ്പോൾ, നിന്റെ സഹോദരന് നിന്നോട് എന്തെങ്കിലും വിരോധം ഉണ്ടെന്ന് അവിടെവച്ച് ഓർത്താൽ, കാഴ്ചവസ്തു അവിടെ ബലിപീഠത്തിനു മുമ്പിൽ വച്ചിട്ട് പോയി സഹോദരനോടു രമ്യതപ്പെടുക; പിന്നെ വന്നു കാഴ്ചയർപ്പിക്കുക.” മത്തായി 5:23–24
ജീവിതത്തിൽ: ഞായറാഴ്ചത്തെ ദിവ്യബലിക്കുമുൻപ്, രമ്യതപ്പെടേണ്ട ഒരാളെ സന്ദർശിക്കുകയോ ഫോൺ ചെയ്യുകയോ കത്തെഴുതുകയോ ചെയ്യുക.
പിന്തിരിഞ്ഞു ജീവിക്കാനുള്ള വിളിക്ക് അതീതനായി ആരുമില്ല.
നമ്മുടെ ഹൃദയങ്ങൾ സമാധാനത്തിലാകുവോളം നമ്മുടെ കാഴ്ചയ്ക്കായി ദൈവം കാത്തിരിക്കുന്നു.
തീരുമാനം: ഈസ്റ്ററിനുമുൻപ്, നിനക്കു സമാധാനമില്ലാത്ത ഒരാളുടെ അടുക്കലേക്ക് ആദ്യം ചെല്ലുക.
പ്രിയരേ, പ്രവാസികൾ പറഞ്ഞു: ഞങ്ങളുടെ പിതാക്കന്മാരുടെ പാപങ്ങൾക്കാണു ഞങ്ങൾ വിലകൊടുക്കുന്നത്; ഞങ്ങൾ എന്തു ചെയ്താലും ഒന്നും മാറില്ല. ദൈവവചനംകൊണ്ട് എസെക്കിയേൽ മറുപടി നൽകുന്നു: ദുഷ്ടൻ താൻ ചെയ്ത പാപങ്ങളിൽനിന്നെല്ലാം പിന്തിരിഞ്ഞാൽ അവൻ തീർച്ചയായും ജീവിക്കും; അവൻ മരിക്കുകയില്ല (എസെ 18:21).
ദൈവം ചോദിക്കുന്നു: ദുഷ്ടന്റെ മരണത്തിൽ എനിക്കു സന്തോഷമുണ്ടോ? അവൻ ദുർമാർഗത്തിൽനിന്നു പിന്തിരിയുകയും ജീവിക്കുകയും ചെയ്യണമെന്നല്ലേ എന്റെ ആഗ്രഹം? (എസെ 18:23). ആരും തിരിച്ചുവരാനാവാത്തവിധം അകലെയല്ല. നോമ്പുകാലം എപ്പോഴും പ്രത്യാശയുടെ കാലമാണ്.
കൂടുതൽ ആഴമുള്ള ഒരു നീതിയാണ് യേശു നമ്മോട് ആവശ്യപ്പെടുന്നത്. കൊലപാതകം ആരംഭിക്കുന്നതു കോപത്തിലും അധിക്ഷേപത്തിലുമാണ്. നീ ബലിപീഠത്തിൽ കാഴ്ചയർപ്പിക്കുമ്പോൾ, നിന്റെ സഹോദരനു നിന്നോടു വിരോധമുണ്ടെന്ന് ഓർമവന്നാൽ, കാഴ്ചവസ്തു അവിടെ വച്ചിട്ടു പോയി ആദ്യം സഹോദരനോടു രമ്യതപ്പെടുക (മത്താ 5:23–24).
ഇന്നു നാം മാംസം വർജിക്കുന്നു. കോപവും നമുക്കു വർജിക്കാം; നാം മുറിപ്പെടുത്തിയ ഒരാളുടെ അടുക്കലേക്ക് ആദ്യം ചെല്ലാം. ഈ വെള്ളിയാഴ്ച ദൈവം നമ്മിൽനിന്ന് ഏറ്റവും ആഗ്രഹിക്കുന്ന കാഴ്ച അതാണ്. ആമേൻ.
കുഞ്ഞുങ്ങളേ, യേശു പറയുന്നു: നീ ആരെയെങ്കിലും വേദനിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ ആദ്യം പോയി സമാധാനത്തിലാകുക. ഇന്നു നീ സോറി പറയേണ്ട ഒരു ചേട്ടനോ ചേച്ചിയോ അനിയനോ അനിയത്തിയോ കൂട്ടുകാരനോ ഉണ്ടോ? പോയി പറയുക; ദൈവം വളരെ സന്തോഷിക്കും!
ദൈവമായ കർത്താവേ, പാപികളുടെ മരണത്തിൽ അങ്ങു സന്തോഷിക്കുന്നില്ല; അവർ പിന്തിരിഞ്ഞു ജീവിക്കണമെന്നാണ് അങ്ങ് ആഗ്രഹിക്കുന്നത്. ഈ നോമ്പുകാലത്ത് ഞങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങളെ അങ്ങയിലേക്കു തിരിക്കണമേ. സ്നേഹത്തെ കൊല്ലുന്ന കോപം ഞങ്ങളിൽനിന്നു പിഴുതുകളയണമേ; ഞങ്ങൾ മുറിപ്പെടുത്തിയവരുടെ അടുക്കലേക്ക് ആദ്യം ചെല്ലാൻ ഞങ്ങൾക്കു ധൈര്യം നൽകണമേ; അങ്ങനെ ബലിപീഠത്തിങ്കൽ ഞങ്ങളുടെ കാഴ്ചകൾ അങ്ങേക്കു പ്രീതികരമാകട്ടെ. ഞങ്ങളുടെ കർത്താവായ ക്രിസ്തുവഴി. ആമേൻ.
നോമ്പുകാലത്തെ ഈ വെള്ളിയാഴ്ച ഹൃദയം ഇപ്പോൾ എവിടെയാണ് എന്ന് വായനകൾ നോക്കുന്നു. ഭൂതകാലത്തിൽ ആരും കുടുങ്ങിക്കിടക്കുന്നില്ല, പാപി തന്റെ പാപങ്ങളിലോ നല്ലവൻ തന്റെ മുൻകാലനന്മയിലോ എന്ന് നിരാശരായ ജനത്തോട് എസെക്കിയേൽ പറയുന്നു. കൊല്ലരുത് എന്ന കൽപനയെ യേശു കോപമെന്ന വേരിലേക്ക് എത്തിക്കുന്നു; പിന്നെ സമാധാനം സ്ഥാപിക്കാൻ നമ്മെ ബലിപീഠത്തിൽനിന്ന് അയയ്ക്കുന്നു. താക്കോൽവാക്കുകൾ: പിന്തിരിയുക, ജീവിക്കുക, രമ്യതപ്പെടുക.
പശ്ചാത്തലം.
ബി.സി. 597-ലെ ആദ്യത്തെ നാടുകടത്തലിൽ ബാബിലോണിലേക്കു കൊണ്ടുപോകപ്പെട്ട പുരോഹിതനാണ് എസെക്കിയേൽ (1:1–3). തുടർന്ന് 587-ൽ ജറുസലെം നശിപ്പിക്കപ്പെട്ടു. പിതാക്കന്മാർ പുളിക്കുന്ന മുന്തിരിങ്ങ തിന്നു, മക്കളുടെ പല്ലു പുളിച്ചു എന്ന കയ്പുള്ള ഒരു പഴമൊഴി പ്രവാസികൾക്കിടയിൽ പ്രചരിച്ചു (18:2). അതിന്റെ അർഥം ഇതായിരുന്നു: പൂർവികരുടെ പാപങ്ങൾക്കാണ് നാം വില കൊടുക്കുന്നത്; നാം എന്തു ചെയ്താലും ഫലമില്ല.
പതിനെട്ടാം അധ്യായം അതിനുള്ള മറുപടിയാണ്. ഓരോരുത്തരും സ്വന്തം നിലയിൽ ദൈവമുൻപിൽ നിൽക്കുന്നു; ജീവിതം ഇപ്പോൾ ഏതു ദിശയിലേക്കു തിരിയുന്നു എന്നതാണ് പ്രധാനം. പാപം വരുംതലമുറകളെ ദ്രോഹിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ച് തിരുവെഴുത്ത് അറിയുന്നുണ്ട്; എസെക്കിയേൽ അതു നിഷേധിക്കുന്നില്ല. അതിനെ ഒഴികഴിവാക്കിയ നിരാശയോടാണ് അദ്ദേഹം സംസാരിക്കുന്നത്. മരണാനന്തരജീവിതത്തെക്കുറിച്ചുള്ള വിശ്വാസം ഇനിയും വ്യക്തമായിട്ടില്ലാത്ത കാലത്ത്, “ജീവിക്കുക”, “മരിക്കുക” എന്നതിന് ദൈവത്തിന്റെ ഉടമ്പടിക്കുള്ളിലെ ജീവനും മരണവും എന്നാണ് ഇവിടെ അർഥം.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“അവൻ ചെയ്തിട്ടുള്ള അതിക്രമങ്ങൾ അവനെതിരായി പരിഗണിക്കപ്പെടുകയില്ല.” (18:22)
കഴിഞ്ഞതു യഥാർഥത്തിൽ കഴിഞ്ഞതാണ്. അനുരഞ്ജനകൂദാശയിൽ സഭ നൽകുന്നതിനുള്ള പഴയനിയമത്തിലെ ശക്തമായ വാക്കാണിത്.
“ദൈവമായ കർത്താവ് ചോദിക്കുന്നു: ദുഷ്ടന്റെ മരണത്തിൽ എനിക്കു സന്തോഷമുണ്ടോ? അവൻ ദുർമാർഗത്തിൽനിന്നു പിന്തിരിയുകയും ജീവിക്കുകയും ചെയ്യണമെന്നല്ലേ എന്റെ ആഗ്രഹം?” (18:23)
വായനയുടെ ഹൃദയമാണിത്. ഉത്തരം നാം പറയാൻ ദൈവം ആഗ്രഹിക്കുന്നതിനാൽ ഇത് ഒരു ചോദ്യമായി വരുന്നു. “എല്ലാവരും രക്ഷിക്കപ്പെടണമെന്നും സത്യം അറിയണമെന്നും ആണ് അവിടുന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നത്” (1 തിമോത്തേയോസ് 2:4).
“എന്റെ വഴി നീതിപൂർവകമല്ലേ? നിങ്ങളുടെ വഴികളല്ലേ നീതിക്കു നിരക്കാത്തത്?” (18:25)
കർത്താവിന്റെ വഴി നീതിപൂർവകമല്ല എന്നത് വളരെ മാനുഷികമായ പരാതിയാണ്. ധൂർത്തപുത്രന്റെ ഉപമയിലെ മൂത്ത സഹോദരനിൽനിന്ന് ഇതു കേൾക്കാം. കണക്കു സൂക്ഷിക്കുന്നവർക്ക് ദൈവകാരുണ്യം അനീതിയായി തോന്നാം.
“… മനസ്സിലാക്കി അവയിൽനിന്നു പിൻമാറിയതിനാൽ അവൻ തീർച്ചയായും ജീവിക്കും; അവൻ മരിക്കുകയില്ല.” (18:28)
“മനസ്സിലാക്കി” എന്ന വാക്കു ശ്രദ്ധേയമാണ്. ഒരാൾ നിന്ന്, സ്വന്തം ജീവിതത്തിലേക്കു സത്യസന്ധമായി നോക്കി അതു കാണുമ്പോഴാണ് മാനസാന്തരം തുടങ്ങുന്നത്.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
സഭ ഈ ഭാഗത്ത് തന്റെ പ്രത്യാശയും മുന്നറിയിപ്പും കേൾക്കുന്നു. മാനസാന്തരവും ദൈവത്തിന്റെ ക്ഷമയും കൊണ്ട് പരിഹരിക്കപ്പെടാത്ത മാരകപാപം ക്രിസ്തുവിന്റെ രാജ്യത്തിൽനിന്നുള്ള ബഹിഷ്കരണത്തിലേക്കു നയിക്കുന്നു; എങ്കിലും വ്യക്തികളുടെ വിധി ദൈവകാരുണ്യത്തിനു വിട്ടുകൊടുക്കണം (CCC 1861). ആരും നശിച്ചുപോകാൻ ദൈവം ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല; എല്ലാവരും പശ്ചാത്താപത്തിലേക്കു വരണമെന്ന് അവിടുന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നു (CCC 1037; 2 പത്രോസ് 3:9). മനസ്സിലാക്കി പിന്തിരിയാനുള്ള സഭയുടെ കാലമാണ് നോമ്പുകാലം; അതിന്റെ സ്വന്തം ഇടമാണ് അനുരഞ്ജനകൂദാശ (CCC 1422–1424).
പശ്ചാത്തലം.
നിയമത്തെ പൂർത്തിയാക്കാനാണ്, അസാധുവാക്കാനല്ല താൻ വന്നതെന്ന് യേശു പറഞ്ഞുകഴിഞ്ഞു (5:17–19). തുടർന്നുവരുന്നതിന്റെ ശീർഷകമാണ് വാക്യം 20. “നിങ്ങൾ കേട്ടിട്ടുണ്ടല്ലോ… എന്നാൽ, ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു” എന്ന രൂപത്തിൽ ആറ് ഉദാഹരണങ്ങൾ 21–48 വാക്യങ്ങൾ നൽകുന്നു. ഇന്നത്തേത് ഒന്നാമത്തേതാണ്: കൊലപാതകത്തെക്കുറിച്ച്.
നിയമജ്ഞരെയും ഫരിസേയരെയും കുറിച്ചുള്ള യേശുവിന്റെ വാക്ക് യഹൂദജനത്തിനോ നിയമത്തിനോ എതിരായ ആക്രമണമല്ല. നിയമത്തെ അക്ഷരത്തിലും ചൈതന്യത്തിലും പാലിക്കാനുള്ള ഫരിസേയരുടെ താത്പര്യം അവിടുത്തേതിനോട് അടുത്തതായിരുന്നു (CCC 579). തന്റെ സമൂഹവും മറ്റു യഹൂദഗുരുക്കന്മാരും തമ്മിൽ സംഘർഷമുണ്ടായിരുന്ന കാലത്താണ് മത്തായി എഴുതുന്നതെന്ന് പല പണ്ഡിതരും കരുതുന്നു; വായനക്കാർ അതു മനസ്സിൽ വയ്ക്കണം. വേരോളം എത്തുന്ന നീതിയാണ് യേശു ശിഷ്യരിൽനിന്ന് ആവശ്യപ്പെടുന്നത്.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“എന്നാൽ, ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു: സഹോദരനോടു കോപിക്കുന്നവൻ …” (5:22)
പാഠത്തെക്കുറിച്ച് ഒരു കുറിപ്പ്. പിൽക്കാലത്തെ പല കൈയെഴുത്തുപ്രതികളും “കാരണം കൂടാതെ” എന്നു കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നു; ഏറ്റവും പഴയവയിൽ അതില്ല, പി.ഒ.സി.യിലും ഇല്ല. കോപം, “ഭോഷാ”, “വിഡ്ഢി” എന്ന ഉയരുന്ന പട്ടിക ശിക്ഷകളുടെ പട്ടികയല്ല; കൊലപാതകം തുടങ്ങുന്നത് ഇവിടെയാണ് എന്നു പറയാനുള്ള രീതിയാണ്. “ഭോഷാ” എന്നതിനു പിന്നിൽ “ശൂന്യത്തലയൻ” എന്നർഥമുള്ള അരമായ വാക്കായ റാഖാ ആണ്.
“നീ ബലിപീഠത്തിൽ കാഴ്ചയർപ്പിക്കുമ്പോൾ, നിന്റെ സഹോദരന് നിന്നോട് എന്തെങ്കിലും വിരോധം ഉണ്ടെന്ന് അവിടെവച്ച് ഓർത്താൽ,” (5:23)
“നിനക്ക് അവനോടു വിരോധമുണ്ടെങ്കിൽ” എന്നല്ല എന്നു ശ്രദ്ധിക്കുക. തെറ്റ് മറ്റേയാളുടേതാണെങ്കിലും ആദ്യത്തെ ചുവടു വയ്ക്കേണ്ടത് ഞാനാണ്.
“കാഴ്ചവസ്തു അവിടെ ബലിപീഠത്തിനു മുമ്പിൽ വച്ചിട്ട് പോയി സഹോദരനോടു രമ്യതപ്പെടുക; പിന്നെ വന്നു കാഴ്ചയർപ്പിക്കുക.” (5:24)
ഒരു ഗലീലിയാക്കാരന് ബലിപീഠം ദിവസങ്ങൾ അകലെ ജറുസലെമിലായിരുന്നു; ഈ ചിത്രത്തിന്റെ ശക്തിയുടെ ഭാഗമാണത്. യേശു ആരാധനയെ മാറ്റിവയ്ക്കുന്നില്ല. “പിന്നെ വന്ന്”: രമ്യതപ്പെട്ട ഹൃദയത്തിൽനിന്നുള്ള കാഴ്ചയാണ് അവിടുന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നത്.
“നീ പ്രതിയോഗിയോടു … രമ്യതപ്പെട്ടുകൊൾക.” (5:25)
ഇതിൽ അടിയന്തരസ്വഭാവമുണ്ട്. വഴിയിൽ ഇനിയും സമയമുണ്ട്. പരിഹരിക്കാത്ത കലഹം വളരുന്നു; അതിന്റെ വിലയും.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
“കൊല്ലരുത്” എന്ന കൽപനയോട് കോപവും വെറുപ്പും പ്രതികാരവും അരുത് എന്ന് കർത്താവ് കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നുവെന്നും (CCC 2262), ബലിപീഠത്തിൽ കാഴ്ച അർപ്പിക്കുന്നതിനു മുൻപ് സഹോദരനുമായി രമ്യതപ്പെടണമെന്ന ഹൃദയമാനസാന്തരത്തിന് ഗിരിപ്രഭാഷണംമുതൽ അവിടുന്ന് ഊന്നൽ നൽകുന്നുവെന്നും (CCC 2608) മതബോധനഗ്രന്ഥം പഠിപ്പിക്കുന്നു. പരസ്പരം കലഹിക്കുന്ന ക്രൈസ്തവർ രമ്യതപ്പെടുംവരെ ഞായറാഴ്ചയിലെ ദിവ്യകാരുണ്യത്തിൽ ചേരരുതെന്നും അങ്ങനെ ബലി അശുദ്ധമാകാതിരിക്കട്ടെ എന്നും വളരെ പഴയ ദിദാക്കെ പറയുന്നു (ആശയം; അധ്യായം 14). ദിവ്യബലിയിലെ സമാധാനാശംസ ഈ പ്രബോധനം നമ്മുടെ മുൻപിൽ നിർത്തുന്നു.
എസെക്കിയേൽ പറയുന്നതുപോലെ ഒരു പാപം നല്ല ജീവിതം മുഴുവൻ മായ്ച്ചുകളയുമോ?
ഒരു വീഴ്ചയെയല്ല, ജീവിതത്തിന്റെ ദിശയിലുള്ള മാറ്റത്തെയാണ് എസെക്കിയേൽ വിവരിക്കുന്നത്: നീതിയിൽനിന്നു വ്യതിചലിച്ച് ദുഷ്ടൻ ചെയ്യുന്ന മ്ലേച്ഛതകൾ ചെയ്യുന്നത്. മാരകപാപത്തെയും ലഘുപാപത്തെയും സഭ വേർതിരിക്കുന്നു (CCC 1854–1855). ഒരു മാരകപാപം കൃപാവസ്ഥ നഷ്ടപ്പെടുത്തുമെങ്കിലും (CCC 1861), ഗുരുതരമായ പാപംപോലും അവസാനമല്ല; നീതിമാന് മുന്നറിയിപ്പു നൽകുന്ന അതേ അധ്യായം പിന്തിരിയുന്ന ആർക്കും ജീവൻ വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നു. മുൻകാലനന്മയെ പാപം ചെയ്യാനുള്ള ബാങ്ക് നിക്ഷേപമായി കാണുന്ന ചിന്തയെയാണ് പ്രവാചകൻ തള്ളിക്കളയുന്നത്.