28 ഫെബ്രുവരി 2027 · ലത്തീൻ റീത്ത്
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുകകൂടാതെ: സീറോ മലബാർ റീത്ത് · സീറോ മലങ്കര റീത്ത് · English
“യേശു മറുപടി പറഞ്ഞു: നിങ്ങൾ ഈ ദേവാലയം നശിപ്പിക്കുക; മൂന്നു ദിവസത്തിനകം ഞാൻ അതു പുനരുദ്ധരിക്കും.” യോഹന്നാൻ 2:19
നോമ്പുകാലം മൂന്നാം ഞായറാഴ്ച ബി വർഷം രണ്ടു വലിയ അടയാളങ്ങൾ അടുത്തടുത്തു വയ്ക്കുന്നു: സീനായിൽ നൽകപ്പെട്ട നിയമവും ജറുസലെമിൽ ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട ദേവാലയവും. ഒന്നാം വായന ആരംഭിക്കുന്നത് ഒരു കല്പനയോടെയല്ല, കൃപയുടെ ഒരു ഓർമപ്പെടുത്തലോടെയാണ്: അടിമത്തത്തിന്റെ ഭവനമായ ഈജിപ്തിൽനിന്നു നിന്നെ പുറത്തുകൊണ്ടുവന്ന ഞാനാണ് നിന്റെ ദൈവമായ കർത്താവ്. അതിനുശേഷം മാത്രമാണ് പത്തു വചനങ്ങൾ: അന്യദേവന്മാർ അരുത്, വിഗ്രഹങ്ങൾ അരുത്, ദൈവനാമം വ്യർഥമായി ഉപയോഗിക്കരുത്, സാബത്ത് വിശുദ്ധമായി ആചരിക്കുക, മാതാപിതാക്കളെ ബഹുമാനിക്കുക, കൊല്ലരുത്, വ്യഭിചാരം ചെയ്യരുത്, മോഷ്ടിക്കരുത്, കള്ളസാക്ഷ്യം പറയരുത്, മോഹിക്കരുത്. കല്പനകൾ അടിമകളുടെമേൽ വയ്ക്കുന്ന ചങ്ങലകളല്ല; ഇതിനകം സ്വതന്ത്രരാക്കപ്പെട്ട ഒരു ജനത്തിന്റെ ജീവിതവഴിയാണ്. അതുകൊണ്ടാണ് കർത്താവിന്റെ നിയമം അവികലമാണ്, അത് ആത്മാവിനു പുതുജീവൻ പകരുന്നു, പൊന്നിനെക്കാൾ അഭികാമ്യവും തേനിനെക്കാൾ മധുരവുമാണ് എന്ന് സങ്കീർത്തനത്തിനു പാടാൻ കഴിയുന്നത്. സഭയുടെ പ്രതിവചനം പത്രോസിന്റെ വാക്കുകൾ നമ്മുടെ നാവിൽ വയ്ക്കുന്നു: കർത്താവേ, നിത്യജീവന്റെ വചനങ്ങൾ അങ്ങയുടെ പക്കലുണ്ട്.
സുവിശേഷത്തിൽ യേശു പെസഹായ്ക്കായി ജറുസലെമിലേക്കു പോകുന്നു; ദേവാലയാങ്കണം ഒരു ചന്തയായി മാറിയിരിക്കുന്നത് അവൻ കാണുന്നു: വിൽപനയ്ക്കുള്ള കാളകളും ആടുകളും പ്രാവുകളും, മേശകളിട്ടിരിക്കുന്ന നാണയമാറ്റക്കാർ. അവൻ കയറുകൊണ്ട് ഒരു ചമ്മട്ടിയുണ്ടാക്കി അവരെയെല്ലാം ദേവാലയത്തിൽനിന്നു പുറത്താക്കി; നാണയങ്ങൾ ചിതറിക്കുകയും മേശകൾ തട്ടിമറിക്കുകയും ചെയ്തു: എന്റെ പിതാവിന്റെ ആലയം നിങ്ങൾ കച്ചവടസ്ഥലമാക്കരുത്. ശിഷ്യന്മാർ സങ്കീർത്തനം ഓർക്കുന്നു: അവിടുത്തെ ആലയത്തെക്കുറിച്ചുള്ള തീക്ഷ്ണത എന്നെ വിഴുങ്ങിക്കളയും. ഇതു കോപം നിയന്ത്രിക്കാനാവാതെ ചെയ്തതല്ല; ഒരു പ്രവാചകാടയാളമാണ്. ദേവാലയം ശുദ്ധീകരിക്കാൻ കർത്താവ് പെട്ടെന്നു തന്റെ ആലയത്തിലേക്കു വരുമെന്നു മലാക്കി വാഗ്ദാനം ചെയ്തിരുന്നു; ഇപ്പോൾ അവൻ വന്നിരിക്കുന്നു. നേതാക്കൾ ഒരടയാളം ആവശ്യപ്പെടുമ്പോൾ യേശു ഒരു കടങ്കഥ നൽകുന്നു: നിങ്ങൾ ഈ ദേവാലയം നശിപ്പിക്കുക; മൂന്നു ദിവസത്തിനകം ഞാൻ അതു പുനരുദ്ധരിക്കും. നാല്പത്താറു വർഷമെടുത്തു പണിത കല്ലുകെട്ടിടത്തെക്കുറിച്ചാണ് അവർ ചിന്തിക്കുന്നത്. എന്നാൽ അവൻ പറഞ്ഞത് തന്റെ ശരീരമാകുന്ന ആലയത്തെപ്പറ്റിയാണ്. ദൈവവും മനുഷ്യനും കണ്ടുമുട്ടുന്ന യഥാർഥ സ്ഥലം ഇനി ഒരു കെട്ടിടമല്ല; കുരിശിൽ നശിപ്പിക്കപ്പെട്ട് മൂന്നാം ദിവസം ഉയിർപ്പിക്കപ്പെട്ട ക്രിസ്തുവിന്റെ ശരീരമാണ്. മാമ്മോദീസയിലൂടെ നാം ആ ശരീരത്തിൽ പടുത്തുയർത്തപ്പെടുന്നു; പൗലോസിന്റെ വാക്കുകളിൽ, നാം ദൈവത്തിന്റെ ആലയമായിത്തീരുന്നു.
ഏത് അടയാളമാണു നാം പ്രസംഗിക്കുന്നതെന്ന് പൗലോസ് പറയുന്നു: യഹൂദർ അടയാളങ്ങൾ ആവശ്യപ്പെടുന്നു; ഗ്രീക്കുകാർ വിജ്ഞാനം അന്വേഷിക്കുന്നു. ഞങ്ങളാകട്ടെ, യഹൂദർക്ക് ഇടർച്ചയും വിജാതീയർക്കു ഭോഷത്തവുമായ ക്രൂശിക്കപ്പെട്ട ക്രിസ്തുവിനെ പ്രസംഗിക്കുന്നു; വിളിക്കപ്പെട്ടവർക്കോ ക്രിസ്തു ദൈവത്തിന്റെ ശക്തിയും ദൈവത്തിന്റെ ജ്ഞാനവുമാണ്. കുരിശ് ബലഹീനതയും ഭോഷത്തവുമായി തോന്നുന്നു; എങ്കിലും ദൈവത്തിന്റെ ഭോഷത്തം മനുഷ്യരെക്കാൾ ജ്ഞാനമുള്ളതും ദൈവത്തിന്റെ ബലഹീനത മനുഷ്യരെക്കാൾ ശക്തവുമാണ്. നമ്മുടെ ഹൃദയമാകുന്ന ദേവാലയം ശുദ്ധീകരിക്കാൻ യേശുവിനെ അനുവദിക്കാനുള്ള സമയമാണ് നോമ്പുകാലം: ദൈവത്തോടു വിലപേശുന്ന മേശകൾ മറിച്ചിടാൻ, പണത്തിന്റെയും സുഖത്തിന്റെയും അഹങ്കാരത്തിന്റെയും വിഗ്രഹങ്ങളെ പുറത്താക്കാൻ, സ്നേഹത്തോടെ അവിടുത്തെ കല്പനകൾ പാലിക്കാൻ. ജ്ഞാനസ്നാനാർഥികളുള്ളിടത്ത് ഇന്നു സഭ എ വർഷത്തിലെ സമരിയാക്കാരിയുടെ സുവിശേഷം വായിച്ച് ഒന്നാം പരിശോധനാകർമം ആഘോഷിക്കുന്നു: തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടവർ ബലഹീനവും പാപകരവുമായവയിൽനിന്നു മോചിതരായി ക്രിസ്തുവിന്റെ ജീവജലത്താൽ നിറയാൻ പ്രാർഥിക്കുന്നു. രണ്ടു സുവിശേഷങ്ങളും ഒരേ സ്ഥലത്തേക്കു നയിക്കുന്നു: ജീവജലം ഒഴുകുന്ന പുതിയ ദേവാലയം യേശുതന്നെയാണ്.
വിഷയം: “നിങ്ങൾ ഈ ദേവാലയം നശിപ്പിക്കുക; മൂന്നു ദിവസത്തിനകം ഞാൻ അതു പുനരുദ്ധരിക്കും.”
സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ പത്തു വചനങ്ങൾ, യേശുവിന്റെ തീക്ഷ്ണത, അവന്റെ ശരീരമാകുന്ന ആലയം, കുരിശിന്റെ ശക്തി.
“അടിമത്തത്തിന്റെ ഭവനമായ ഈജിപ്തിൽനിന്നു നിന്നെ പുറത്തുകൊണ്ടുവന്ന ഞാനാണ് നിന്റെ ദൈവമായ കർത്താവ്. ഞാനല്ലാതെ വേറെദേവൻമാർ നിനക്കുണ്ടാകരുത്.” പുറപ്പാട് 20:2–3
“നിയമത്തെയോ പ്രവാചകൻമാരെയോ അസാധുവാക്കാനാണു ഞാൻ വന്നതെന്നു നിങ്ങൾ വിചാരിക്കരുത്. അസാധുവാക്കാനല്ല പൂർത്തിയാക്കാനാണ് ഞാൻ വന്നത്.” മത്തായി 5:17
ജീവിതത്തിൽ: ഈ ആഴ്ച ദിവസവും ഒരു കല്പനയെക്കുറിച്ചു ധ്യാനിച്ച് അതു സ്നേഹത്തോടെ എങ്ങനെ പാലിക്കാമെന്നു ചോദിക്കുക.
“അങ്ങയുടെ ആലയത്തെക്കുറിച്ചുള്ളതീക്ഷ്ണത എന്നെ വിഴുങ്ങിക്കളഞ്ഞു; അങ്ങയെ നിന്ദിക്കുന്നവരുടെനിന്ദനം എന്റെ മേൽ നിപതിച്ചു.” സങ്കീർത്തനം 69:9
“പ്രാവുകളെ വിൽക്കുന്നവരോട് അവൻ കൽപിച്ചു: ഇവയെ ഇവിടെനിന്ന് എടുത്തുകൊണ്ടു പോകുവിൻ. എന്റെ പിതാവിന്റെ ആലയം നിങ്ങൾ കച്ചവടസ്ഥലമാക്കരുത്. അവിടുത്തെ ആലയത്തെക്കുറിച്ചുള്ള തീക്ഷ്ണത എന്നെ വിഴുങ്ങിക്കളയും എന്നെഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത് അപ്പോൾ അവന്റെ ശിഷ്യൻമാർ അനുസ്മരിച്ചു.” യോഹന്നാൻ 2:16–17
ജീവിതത്തിൽ: ദൈവത്തോടു നീ വിലപേശുന്ന നിന്റെ ഹൃദയത്തിലെ മേശയ്ക്കു പേരിട്ട്, കുമ്പസാരത്തിൽ യേശു അതു മറിച്ചിടാൻ അനുവദിക്കുക.
“ഇതാ, എനിക്കുമുൻപേ വഴിയൊരുക്കാൻ ഞാൻ എന്റെ ദൂതനെ അയയ്ക്കുന്നു. നിങ്ങൾ തേടുന്ന കർത്താവ് ഉടൻ തന്നെ തന്റെ ആലയത്തിലേക്കു വരും.” മലാക്കി 3:1
“യേശു മറുപടി പറഞ്ഞു: നിങ്ങൾ ഈ ദേവാലയം നശിപ്പിക്കുക; മൂന്നു ദിവസത്തിനകം ഞാൻ അതു പുനരുദ്ധരിക്കും.” യോഹന്നാൻ 2:19
ജീവിതത്തിൽ: യഥാർഥ ദേവാലയത്തെ ആരാധിച്ചുകൊണ്ട് ഈ ആഴ്ച പത്തു മിനിറ്റ് ദിവ്യകാരുണ്യസന്നിധിയിൽ ചെലവഴിക്കുക.
“കർത്താവിന്റെ നിയമം അവികലമാണ്; അത് ആത്മാവിനു പുതുജീവൻ പകരുന്നു.” സങ്കീർത്തനം 19:7
“ഞങ്ങളാകട്ടെ, യഹൂദർക്ക് ഇടർച്ചയും വിജാതീയർക്കു ഭോഷത്തവുമായ ക്രൂശിക്കപ്പെട്ട ക്രിസ്തുവിനെ പ്രസംഗിക്കുന്നു. വിളിക്കപ്പെട്ടവർക്ക് യഹൂദരോ ഗ്രീക്കുകാരോ ആകട്ടെക്രിസ്തു ദൈവത്തിന്റെ ശക്തിയും ദൈവത്തിന്റെ ജ്ഞാനവുമാണ്.” 1 കോറിന്തോസ് 1:23–24
ജീവിതത്തിൽ: വിശ്വാസപ്രഖ്യാപനമായി എല്ലാ പ്രഭാതത്തിലും സാവധാനം ചിന്തിച്ച് കുരിശടയാളം വരയ്ക്കുക.
ദൈവകല്പനകൾ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ വഴിയാണ്; യേശു ശുദ്ധീകരിക്കുകയും പൂർത്തിയാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ക്രൂശിക്കപ്പെട്ട് ഉയിർത്ത ക്രിസ്തുവിന്റെ ശരീരമാണ് പുതിയ ദേവാലയം; നാം അതിൽ പടുത്തുയർത്തപ്പെടുന്നു.
തീരുമാനം: പത്തു കല്പനകൾ ഉപയോഗിച്ച് മനസ്സാക്ഷിപരിശോധന നടത്തി ഈസ്റ്ററിനു മുൻപ് കുമ്പസാരിക്കുക.
പ്രിയ സഹോദരീസഹോദരന്മാരേ, ഇന്നത്തെ ഒന്നാം വായന ആരംഭിക്കുന്നത് ഇങ്ങനെയാണ്: അടിമത്തത്തിന്റെ ഭവനമായ ഈജിപ്തിൽനിന്നു നിന്നെ പുറത്തുകൊണ്ടുവന്ന ഞാനാണ് നിന്റെ ദൈവമായ കർത്താവ് (പുറ 20:2). ഒരു കല്പനപോലും നൽകുന്നതിനു മുൻപ് ദൈവം ഇസ്രായേലിനെ ഓർമിപ്പിക്കുന്നു: ഞാൻ നിന്നെ സ്വതന്ത്രനാക്കി. പത്തു കല്പനകൾ ചങ്ങലകളല്ല. അവ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ വഴികാട്ടിയാണ്.
അതുകൊണ്ടാണ് കർത്താവിന്റെ നിയമം അവികലമാണ്, അത് ആത്മാവിനു പുതുജീവൻ പകരുന്നു, തേനിനെക്കാൾ മധുരമാണ് എന്നു സങ്കീർത്തനത്തിനു പറയാൻ കഴിയുന്നത്. പത്രോസിനോടൊപ്പം നാം മറുപടി പറയുന്നു: കർത്താവേ, നിത്യജീവന്റെ വചനങ്ങൾ അങ്ങയുടെ പക്കലുണ്ട്.
സുവിശേഷത്തിൽ യേശു ദേവാലയത്തിലേക്കു ചെല്ലുമ്പോൾ ഒരു ചന്ത കാണുന്നു. അവൻ കയറുകൊണ്ട് ഒരു ചമ്മട്ടിയുണ്ടാക്കി മേശകൾ തട്ടിമറിച്ച് പറയുന്നു: എന്റെ പിതാവിന്റെ ആലയം നിങ്ങൾ കച്ചവടസ്ഥലമാക്കരുത് (യോഹ 2:16). ശിഷ്യന്മാർ അനുസ്മരിക്കുന്നു: അവിടുത്തെ ആലയത്തെക്കുറിച്ചുള്ള തീക്ഷ്ണത എന്നെ വിഴുങ്ങിക്കളയും.
പിന്നെ അവൻ പറയുന്നു: നിങ്ങൾ ഈ ദേവാലയം നശിപ്പിക്കുക; മൂന്നു ദിവസത്തിനകം ഞാൻ അതു പുനരുദ്ധരിക്കും (യോഹ 2:19). അവൻ പറഞ്ഞത് തന്റെ ശരീരമാകുന്ന ആലയത്തെപ്പറ്റിയാണ്. ദൈവവും മനുഷ്യനും കണ്ടുമുട്ടുന്ന യഥാർഥ സ്ഥലം ക്രൂശിക്കപ്പെട്ട് ഉയിർത്ത യേശുതന്നെയാണ്. മാമ്മോദീസയിലൂടെ നാം അവനിൽ പടുത്തുയർത്തപ്പെടുന്നു.
പൗലോസ് പറയുന്നു: ഞങ്ങളാകട്ടെ, യഹൂദർക്ക് ഇടർച്ചയും വിജാതീയർക്കു ഭോഷത്തവുമായ ക്രൂശിക്കപ്പെട്ട ക്രിസ്തുവിനെ പ്രസംഗിക്കുന്നു; വിളിക്കപ്പെട്ടവർക്കോ ക്രിസ്തു ദൈവത്തിന്റെ ശക്തിയും ദൈവത്തിന്റെ ജ്ഞാനവുമാണ് (1 കോറി 1:23–24). കുരിശ് ബലഹീനമായി തോന്നുന്നു; എന്നാൽ എല്ലാ മനുഷ്യശക്തിയെക്കാളും അതു ശക്തമാണ്.
ഈ നോമ്പുകാലത്ത് നിന്റെ ഹൃദയമാകുന്ന ദേവാലയത്തിലേക്കു കടന്നുവരാൻ യേശുവിനെ അനുവദിക്കുക. ദൈവത്തോടു നീ വിലപേശുന്ന മേശകൾ അവൻ മറിച്ചിടട്ടെ; വിഗ്രഹങ്ങളെ പുറത്താക്കട്ടെ; നിന്റെ ഹൃദയത്തെ പ്രാർഥനാലയമാക്കട്ടെ. ഈസ്റ്ററിൽ ജീവജലത്തിലേക്കു വരാൻ, പരിശോധനാകർമങ്ങളിലുള്ള തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടവർക്കുവേണ്ടിയും നമുക്കു പ്രാർഥിക്കാം. ആമേൻ.
കുഞ്ഞുങ്ങളേ, യേശു ദൈവത്തിന്റെ ഭവനത്തിൽ ചെന്നപ്പോൾ ആളുകൾ വാങ്ങുകയും വിൽക്കുകയും ബഹളംവയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നതു കണ്ടു. അവൻ പറഞ്ഞു: ഇത് എന്റെ പിതാവിന്റെ ഭവനമാണ്, പ്രാർഥിക്കാനുള്ള സ്ഥലം!
നമ്മുടെ ഹൃദയങ്ങളും ദൈവത്തിന്റെ ഭവനമാണ്. ക്ഷമ ചോദിച്ചും പ്രാർഥിച്ചും നമുക്ക് അവയെ വൃത്തിയായി സൂക്ഷിക്കാം.
എല്ലാ കരുണയുടെയും എല്ലാ നന്മയുടെയും ഉറവിടമായ ദൈവമേ, ഉപവാസത്തിലും പ്രാർഥനയിലും ദാനധർമത്തിലും പാപത്തിനുള്ള പ്രതിവിധി അങ്ങു ഞങ്ങൾക്കു കാണിച്ചുതന്നുവല്ലോ. ഞങ്ങളുടെ എളിമയുടെ ഈ ഏറ്റുപറച്ചിൽ കാരുണ്യപൂർവം കടാക്ഷിക്കണമേ; മനസ്സാക്ഷിയാൽ കുനിഞ്ഞുപോയ ഞങ്ങൾ അങ്ങയുടെ കരുണയാൽ എപ്പോഴും ഉയർത്തപ്പെടുമാറാകട്ടെ. അങ്ങയോടും പരിശുദ്ധാത്മാവിനോടുംകൂടെ ദൈവമായി എന്നേക്കും ജീവിച്ചു വാഴുന്ന അങ്ങയുടെ പുത്രനും ഞങ്ങളുടെ കർത്താവുമായ യേശുക്രിസ്തുവഴി. ആമേൻ. നമുക്കു തുടർന്നു പ്രാർഥിക്കാം: കർത്താവായ യേശുവേ, അങ്ങയുടെ പിതാവിന്റെ ആലയത്തെക്കുറിച്ചുള്ള തീക്ഷ്ണത അങ്ങയെ വിഴുങ്ങി. ഞങ്ങളുടെ ഹൃദയമാകുന്ന ദേവാലയം ശുദ്ധീകരിക്കണമേ; എല്ലാ വിഗ്രഹങ്ങളെയും പുറത്താക്കണമേ; അങ്ങയുടെ കല്പനകൾ ഞങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ എഴുതണമേ; തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടവർക്ക് അങ്ങയുടെ ആത്മാവാകുന്ന ജീവജലം നൽകണമേ. ആമേൻ.
നോമ്പുകാലം മൂന്നാം ഞായറിൽ, ബി വർഷത്തിലെ വായനകൾ ദൈവസാന്നിധ്യത്തിന്റെ മൂന്നു വലിയ അടയാളങ്ങൾ നമ്മുടെ മുൻപിൽ വയ്ക്കുന്നു: നിയമം, കുരിശ്, ദേവാലയം. അടിമത്തത്തിൽനിന്ന് തന്റെ ജനത്തെ നേരത്തേ മോചിപ്പിച്ച ദൈവമാണ് പത്തു പ്രമാണങ്ങൾ നൽകുന്നത്. മനുഷ്യന്റെ കണക്കിലെല്ലാം ഇടർച്ചയായ കുരിശ് ദൈവത്തിന്റെ ശക്തിയും ജ്ഞാനവുമാണ്. ജറുസലെമിന്റെ അഭിമാനമായ ദേവാലയം, നശിപ്പിക്കപ്പെട്ട് മൂന്നു ദിവസത്തിനകം ഉയിർക്കുന്ന ഒരു ശരീരത്തിലേക്കു വിരൽചൂണ്ടുന്നു.
പ്രതിവചനമായ പത്തൊൻപതാം സങ്കീർത്തനം പാടുന്നു: കർത്താവേ, നിത്യജീവന്റെ വചനങ്ങൾ അങ്ങയുടെ പക്കലുണ്ട്. വിശ്വാസിയുടെ ആരാധനയും ജീവിതവും എങ്ങനെ ഒന്നുചേരുന്നു എന്നതും ഇന്നത്തെ വായനകളുടെ വിഷയമാണ്; എന്തെങ്കിലും മാറണം എന്ന ആഗ്രഹത്തോടെ നോമ്പിലേക്കു വന്ന ഓരോ ക്രൈസ്തവനെയും ആ ചോദ്യം സ്പർശിക്കുന്നു. താക്കോൽവാക്കുകൾ: വചനം, ഭോഷത്തം, ദേവാലയം.
പശ്ചാത്തലം.
ഇസ്രായേൽ ഈജിപ്തിൽനിന്നു പുറത്തുവന്ന് സീനായിൽ എത്തിയിരിക്കുന്നു. തന്റെ പ്രത്യേക സമ്പത്താക്കാമെന്ന് ദൈവം ഉടമ്പടി വാഗ്ദാനം ചെയ്തിട്ടുണ്ട് (19:5). ഇടിയും മിന്നലും മലയെ ഇളക്കിയിരിക്കുന്നു. ഇപ്പോൾ ദൈവം നേരിട്ടു സംസാരിക്കുന്നു. മോശയുടെ നിയമത്തിലെ മറ്റെല്ലാം മോശവഴി വരുന്നു; ഈ വചനങ്ങൾ എല്ലാവർക്കുമായി നൽകുന്നു (20:19; നിയമാവർത്തനം 5:22).
ചില വ്യത്യാസങ്ങളോടെ ഇതേ പ്രമാണങ്ങൾ നിയമാവർത്തനം 5:6–21-ൽ ആവർത്തിക്കുന്നു. പാഠം എങ്ങനെ വളർന്നു എന്നു പണ്ഡിതർ ചർച്ച ചെയ്യുന്നു. അതു പറയുന്നതിലും യേശുതന്നെ അതിനു നൽകുന്ന സ്ഥാനത്തിലുമാണ് (മത്തായി 19:17–19) സഭയുടെ താൽപര്യം. ഇന്നത്തെ വായനയുടെ ചെറിയ രൂപം പ്രതിമകളെക്കുറിച്ചുള്ള 4–6 വാക്യങ്ങളും സാബത്തുവിശ്രമത്തെക്കുറിച്ചുള്ള 9–11 വാക്യങ്ങളും ഒഴിവാക്കുന്നു.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“ദൈവം അരുളിച്ചെയ്ത വചനങ്ങളാണിവ:” (20:1)
ദൈവം ആദ്യം സംസാരിക്കുന്നു. വചനമായാണ് ഇവ നൽകുന്നത്; അതിനാൽ ജനത്തിനു മറുപടി പറയാം. എല്ലാം “ഞാൻ” എന്ന ഉത്തമപുരുഷനിൽ ഒരു “നീ”യോടു പറയുന്നതാണെന്ന് മതബോധനഗ്രന്ഥം ശ്രദ്ധിക്കുന്നു (CCC 2063). ഹീബ്രുവിലെ “നീ” ഏകവചനമാണ്: ഓരോരുത്തരെയും വ്യക്തിപരമായി വിളിക്കുന്നു.
“അടിമത്തത്തിന്റെ ഭവനമായ ഈജിപ്തിൽനിന്നു നിന്നെ പുറത്തുകൊണ്ടുവന്ന ഞാനാണ് നിന്റെ ദൈവമായ കർത്താവ്.” (20:2)
ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട വാക്യം; അതൊരു കൽപനയല്ല. ഏതു നിയമത്തിനും മുൻപ് ദാനം വരുന്നു. രക്ഷിക്കപ്പെടാനുള്ള വ്യവസ്ഥകളല്ല ഇവ; രക്ഷിക്കപ്പെട്ടവരുടെ ജീവിതരീതിയാണ്. പത്തു പ്രമാണങ്ങൾ ആദ്യം പുറപ്പാടിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ മനസ്സിലാക്കണമെന്ന് മതബോധനഗ്രന്ഥം പറയുന്നു (CCC 2057, 2061).
“എന്നാൽ, എന്നെ സ്നേഹിക്കുകയും എന്റെ കല്പനകൾ പാലിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവരോട് ആയിരമായിരം തലമുറകൾ വരെ ഞാൻ കരുണ കാണിക്കും.” (20:6)
വാക്യം 5-ൽ പറയുന്ന മൂന്നും നാലും തലമുറ, പല വ്യാഖ്യാതാക്കളും വിശദീകരിക്കുന്നതുപോലെ, ഒന്നിച്ചു കഴിയുന്ന ഒരു കുടുംബത്തിന്റെ ഏകദേശ വ്യാപ്തിയാണ്. അചഞ്ചലസ്നേഹം എല്ലാ ചക്രവാളവും കടന്നുപോകുന്നു. ഓരോരുത്തരും സ്വന്തം പാപത്തിന് ഉത്തരവാദിയാണെന്ന് എസെക്കിയേൽ 18:20 പിന്നീട് വ്യക്തമാക്കുന്നു.
“സാബത്തു വിശുദ്ധ ദിനമായി ആചരിക്കണമെന്ന് ഓർമിക്കുക.” (20:8)
ഏറ്റവും നീണ്ട പ്രമാണം. ദാസർക്കും മൃഗങ്ങൾക്കും പരദേശികൾക്കും ആ വിശ്രമം ലഭിക്കുന്നു (വാക്യം 10). ശക്തിയില്ലാത്തവർക്കുള്ള പഴയതും ശ്രദ്ധേയവുമായ സംരക്ഷണമാണിത്. ഉത്ഥാനദിവസമായ ഞായറാഴ്ചയാണ് ക്രൈസ്തവർ ഈ പ്രമാണത്തിന്റെ അർഥം പാലിക്കുന്നത് (CCC 2175–2176; വിശുദ്ധ ജോൺ പോൾ രണ്ടാമൻ, ദീയെസ് ദോമിനി).
“നിന്റെ പിതാവിനെയും മാതാവിനെയും ബഹുമാനിക്കുക.” (20:12)
അയൽക്കാരനെക്കുറിച്ചുള്ള ഭാഗം ഇവിടെ തുടങ്ങുന്നു. കുട്ടികളോടു മാത്രമല്ല, പ്രായമായ മാതാപിതാക്കളെക്കുറിച്ച് മുതിർന്നവരോടാണ് ഇത് ആദ്യം പറഞ്ഞത്. വാഗ്ദാനത്തോടുകൂടിയ ആദ്യത്തെ പ്രമാണവുമാണിത് (എഫേസോസ് 6:2).
“അയൽക്കാരന്റെ ഭവനം മോഹിക്കരുത്;” (20:17)
ഒരു ന്യായാധിപനും നടപ്പാക്കാൻ കഴിയാത്ത അവസാനത്തെ പ്രമാണം; കോടതിക്കു കാണാനാവാത്തതിനെക്കുറിച്ചാണ് അത്. ദൈവം നിയമം എഴുതുമെന്ന് ജറെമിയാ പറഞ്ഞ ഹൃദയത്തിലാണ് നിയമം അവസാനിക്കുന്നത് (ജറെമിയാ 31:33).
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
മതബോധനഗ്രന്ഥം ഉദ്ധരിക്കുന്ന വിശുദ്ധ അഗസ്റ്റിൻ പറയുന്നു: സ്നേഹം രണ്ടു കൽപനകൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്നതുപോലെ പത്തു പ്രമാണങ്ങൾ രണ്ടു പലകകളിലാണ് നൽകിയത്; മൂന്നെണ്ണം ദൈവസ്നേഹത്തെയും ഏഴെണ്ണം അയൽസ്നേഹത്തെയും കുറിച്ചാണ് (CCC 2067). ജീവനെക്കുറിച്ചു ചോദിക്കുമ്പോൾ യേശു ആദ്യം ഇവയിലേക്കു ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു: “ജീവനിൽ പ്രവേശിക്കാൻ അഭിലഷിക്കുന്നെങ്കിൽ പ്രമാണങ്ങൾ അനുസരിക്കുക” (മത്തായി 19:17); എല്ലാം രണ്ടു വലിയ കൽപനകളിൽ സംഗ്രഹിക്കുന്നു (CCC 2055). ദൈവമുൻപിൽ മനുഷ്യനായിരിക്കുന്നത് എന്താണെന്ന് ഇവ പ്രകടിപ്പിക്കുന്നതിനാൽ ക്രൈസ്തവരെ ഇന്നും ഇവ ബന്ധിക്കുന്നു (CCC 2068, 2072).
പശ്ചാത്തലം.
തിരക്കേറിയ ഗ്രീക്കു തുറമുഖനഗരമായ കോറിന്തോസിൽ പൗലോസ് സഭ സ്ഥാപിച്ചു; ഏകദേശം എ.ഡി. 54-55-ൽ എഫേസോസിൽനിന്ന് (16:8) അതിനു കത്തെഴുതി. പ്രിയനേതാക്കളുടെ പേരിൽ സമൂഹം കക്ഷികളായി പിരിയുകയായിരുന്നു (1:12); ചിലർ തങ്ങളുടെ വാക്ചാതുര്യത്തിലും അറിവിലും അഭിമാനിച്ചു. കുരിശിനെ വീണ്ടും കേന്ദ്രത്തിൽ വയ്ക്കുകയാണ് പൗലോസിന്റെ മറുപടി.
അടിമകൾക്കും കലാപകാരികൾക്കുമുള്ള അപമാനകരമായ മരണമായിരുന്നു കുരിശുമരണം. ഏറ്റവും ക്രൂരവും വെറുപ്പുളവാക്കുന്നതുമായ ശിക്ഷ എന്ന് റോമൻ പ്രസംഗകനായ സിസറോ അതിനെ വിളിച്ചു. റോമിലെ പാലറ്റൈൻ കുന്നിലെ ഒരു ഭിത്തിയിൽ കോറിയിട്ട പഴയൊരു ചിത്രത്തിൽ (സാധാരണ എ.ഡി. 200-നടുത്തെന്നു കണക്കാക്കുന്നു) കഴുതത്തലയുള്ള ഒരു ക്രൂശിതരൂപം കാണാം; തന്റെ ദൈവത്തെ ആരാധിക്കുന്ന അലക്സാമെനോസ് എന്ന ക്രൈസ്തവനെ അതു പരിഹസിക്കുന്നു. ക്രൂശിതനായ ഒരു മനുഷ്യനെ കർത്താവായി പ്രഖ്യാപിക്കുന്നത് എല്ലാവർക്കും അസംബന്ധമായി തോന്നി.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“യഹൂദർ അടയാളങ്ങൾ ആവശ്യപ്പെടുന്നു; ഗ്രീക്കുകാർ വിജ്ഞാനം അന്വേഷിക്കുന്നു.” (1:22)
യഹൂദനായ പൗലോസ് ആരെയും പരിഹസിക്കുകയല്ല. മനുഷ്യർ തേടുന്ന രണ്ടു നല്ല കാര്യങ്ങൾ അദ്ദേഹം പറയുന്നു: ദൈവപ്രവൃത്തിയുടെ തെളിവും ലോകത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവും. രണ്ടും നല്ലതാണ്; ദൈവത്തിനു വ്യവസ്ഥ വയ്ക്കാനുള്ള വഴിയായി രണ്ടും മാറാം. ഇന്നത്തെ സുവിശേഷത്തിലും യേശുവിനോട് അടയാളം ചോദിക്കുന്നു (യോഹന്നാൻ 2:18).
“ഞങ്ങളാകട്ടെ, യഹൂദർക്ക് ഇടർച്ചയും വിജാതീയർക്കു ഭോഷത്തവുമായ ക്രൂശിക്കപ്പെട്ട ക്രിസ്തുവിനെ പ്രസംഗിക്കുന്നു.” (1:23)
ഗ്രീക്കിൽ “ക്രൂശിക്കപ്പെട്ട” എന്നത് പൂർണഭൂതകാലരൂപമാണ്: ഉത്ഥിതൻ ക്രൂശിതനായിത്തന്നെ തുടരുന്നു. അപമാനകരമായ ഭാഗത്തെ പൗലോസിന്റെ പ്രസംഗം മയപ്പെടുത്തുന്നില്ല.
“വിളിക്കപ്പെട്ടവർക്ക് യഹൂദരോ ഗ്രീക്കുകാരോ … ദൈവത്തിന്റെ ശക്തിയും ദൈവത്തിന്റെ ജ്ഞാനവുമാണ്.” (1:24)
മറുപടി ശ്രദ്ധിക്കുക. ശക്തിയുടെ അടയാളം ചോദിക്കുന്നവർക്ക് ശക്തി; ജ്ഞാനം തേടുന്നവർക്ക് ജ്ഞാനം. അവർ ആഗ്രഹിച്ചത് ദൈവം നൽകുന്നു, അവർ ഒരിക്കലും അന്വേഷിക്കാത്ത രൂപത്തിൽ.
“എന്തെന്നാൽ, ദൈവത്തിന്റെ ഭോഷത്തം മനുഷ്യരെക്കാൾ ജ്ഞാനമുള്ളതും ദൈവത്തിന്റെ ബലഹീനത മനുഷ്യരെക്കാൾ …” (1:25)
ഞെട്ടിക്കുന്ന സംസാരരീതി. ദൈവം ഭോഷനോ ബലഹീനനോ അല്ല. ദൈവത്തിന്റെ പ്രവൃത്തിയിൽ ഭോഷത്തവും ബലഹീനതയുംപോലെ തോന്നുന്നത് നമ്മുടെ ഏറ്റവും മികച്ചതിനെക്കാൾ വലുതാണ് എന്നാണ് പൗലോസ് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
വളരെ പ്രയാസമേറിയ ഒരിടത്താണ് മതബോധനഗ്രന്ഥം ഈ വാക്യത്തിലേക്കു തിരിയുന്നത്. തിന്മയുടെയും സഹനത്തിന്റെയും അനുഭവം സർവശക്തനായ ദൈവത്തിലുള്ള വിശ്വാസത്തെ പരീക്ഷിക്കാം. സ്വന്തം പുത്രന്റെ സ്വമനസ്സാലുള്ള താഴ്മയിലും ഉത്ഥാനത്തിലും ഏറ്റവും നിഗൂഢമായ വിധത്തിൽ ദൈവം തന്റെ സർവശക്തി വെളിപ്പെടുത്തി എന്നാണ് അതിന്റെ മറുപടി (CCC 272). രക്തസാക്ഷിത്വത്തിലേക്കുള്ള വഴിയിൽ അന്ത്യോക്യായിലെ വിശുദ്ധ ഇഗ്നേഷ്യസ് എഴുതി: കുരിശ് അവിശ്വാസികൾക്ക് ഇടർച്ചയാണ്, നമുക്കു രക്ഷയും നിത്യജീവനുമാണ് (എഫേസോസുകാർക്ക് 18, ആശയം). അതുകൊണ്ടാണ് ദിവ്യബലിയിൽ ബലിപീഠത്തിനടുത്ത് ക്രൂശിതരൂപം നിൽക്കുന്നത്: ലോകം ഭോഷത്തമായി കാണുന്നതുതന്നെ നാം മറച്ചുവയ്ക്കുന്നില്ല.
പശ്ചാത്തലം.
കാനായിലെ കല്യാണത്തിനുശേഷം താമസിയാതെ, യേശുവിന്റെ ശുശ്രൂഷയുടെ ആരംഭത്തിലാണ് യോഹന്നാൻ ഈ സംഭവം വയ്ക്കുന്നത്. മത്തായിയും മർക്കോസും ലൂക്കായും അവിടുത്തെ ജീവിതത്തിന്റെ അവസാന ആഴ്ചയിലാണ് ഇതു വയ്ക്കുന്നത് (മർക്കോസ് 11:15–17). ഒരു സംഭവമേ ഉണ്ടായുള്ളൂ എന്നും, സുവിശേഷം മുഴുവൻ അതിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ വായിക്കാൻ ദൈവശാസ്ത്രപരമായ കാരണങ്ങളാൽ യോഹന്നാൻ അത് ആദ്യം വച്ചു എന്നും പല പണ്ഡിതരും കരുതുന്നു; രണ്ടു സംഭവങ്ങൾ ഉണ്ടായി എന്നു കരുതുന്നവരുമുണ്ട്. ഏതായാലും യോഹന്നാന്റെ വിവരണത്തിൽ അർഥം വ്യക്തമാണ്.
പെസഹായ്ക്ക് ആയിരക്കണക്കിനു യഹൂദർ ജറുസലെമിലെത്തി. ദൂരെനിന്നു വരുന്നവർക്ക് നിയമം അനുശാസിക്കുന്ന ബലിമൃഗങ്ങൾ വേണമായിരുന്നു; അരഷെക്കൽ ദേവാലയവിഹിതം (പുറപ്പാട് 30:13) പിൽക്കാല യഹൂദസ്രോതസ്സുകൾ അനുസരിച്ച് ഒരു പ്രത്യേക നാണയത്തിലാണ് കൊടുത്തിരുന്നത്. വ്യാപാരികൾ യഥാർഥ സേവനമാണ് നൽകിയത്. അവർ ദേവാലയത്തിനുള്ളിൽ, മിക്കവാറും വിജാതീയർക്കു പ്രാർഥിക്കാവുന്ന വലിയ പുറമുറ്റത്ത്, ആയിരുന്നു എന്നതാണ് പ്രശ്നം.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“അവൻ കയറുകൊണ്ട് ഒരു ചമ്മട്ടിയുണ്ടാക്കി അവരെയെല്ലാം ആടുകളോടും കാളകളോടുംകൂടെ ദേവാലയത്തിൽനിന്നു പുറത്താക്കി;” (2:15)
ഗ്രീക്കിൽ “എല്ലാവരെയും” എന്നത് ആടുകളോടും കാളകളോടും അടുത്തു ചേർന്നുനിൽക്കുന്നു. ആരെയെങ്കിലും അടിച്ചതായി വചനം പറയുന്നില്ല. പിതാവിന്റെ ഭവനത്തോടുള്ള തീക്ഷ്ണതയായി മതബോധനഗ്രന്ഥം ഇതിനെ കാണുന്നു (CCC 584). ഇതൊരു പ്രവാചക അടയാളമായിരുന്നു.
“എന്റെ പിതാവിന്റെ ആലയം നിങ്ങൾ കച്ചവടസ്ഥലമാക്കരുത്.” (2:16)
ഇതേ സ്ഥലത്തെ പന്ത്രണ്ടു വയസ്സുകാരനെ ലൂക്കാ 2:49 കാണിക്കുന്നു. ഇവിടെ ഇത് ജറുസലെമിൽ യേശുവിന്റെ ആദ്യത്തെ പരസ്യ അവകാശവാദമാണ്. “ഇനിമേൽ സൈന്യങ്ങളുടെ കർത്താവിന്റെ ആലയത്തിൽ ഒരു വ്യാപാരിയും ഉണ്ടായിരിക്കുകയില്ല” എന്ന ദിവസം സഖറിയാ പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നു (സഖറിയാ 14:21). ദേവാലയത്തോടുള്ള യേശുവിന്റെ ആദരം യഥാർഥമാണ് (CCC 583).
“അവിടുത്തെ ആലയത്തെക്കുറിച്ചുള്ള തീക്ഷ്ണത എന്നെ വിഴുങ്ങിക്കളയും” (2:17)
സങ്കീർത്തനം 69:9-ൽനിന്ന്, ഒരു മാറ്റത്തോടെ. സങ്കീർത്തനം “വിഴുങ്ങിക്കളഞ്ഞു” എന്നു പറയുന്നു; യോഹന്നാൻ “വിഴുങ്ങിക്കളയും” എന്നും. അതു മുന്നോട്ടു ചൂണ്ടുന്നു: ഈ തീക്ഷ്ണതയ്ക്ക് അവിടുത്തെ ജീവൻ വിലയാകും.
“യഹൂദർ അവനോടുചോദിച്ചു: ഇതു ചെയ്യുവാൻ നിനക്ക് അധികാരം ഉണ്ടെന്നതിന് എന്തടയാളമാണ് നീ ഞങ്ങളെ കാണിക്കുക?” (2:18)
യോഹന്നാന്റെ സുവിശേഷത്തിൽ “യഹൂദർ” എന്നത് പലപ്പോഴും യേശുവിനെ എതിർത്ത ദേവാലയാധികാരികളെയാണ് കുറിക്കുന്നത്; യഹൂദജനത്തെയല്ല. യേശുവും ശിഷ്യരെല്ലാവരും യഹൂദരായിരുന്നു. യഹൂദജനത്തിന്മേൽ കുറ്റം ചുമത്തുന്നത് സഭ ഉറച്ചു നിരാകരിക്കുന്നു (നോസ്ത്ര ഏത്താത്തെ 4; CCC 597). ചോദ്യംതന്നെ ന്യായമായിരുന്നു: ഏത് അധികാരത്തിൽ?
“നിങ്ങൾ ഈ ദേവാലയം നശിപ്പിക്കുക; മൂന്നു ദിവസത്തിനകം ഞാൻ അതു പുനരുദ്ധരിക്കും.” (2:19)
ഗ്രീക്കിലെ കൽപനാരൂപത്തിന് “നശിപ്പിച്ചാൽ” എന്ന ശക്തിയുണ്ട്. ഈ വാക്ക് ഓർമിക്കപ്പെട്ടു; അവിടുത്തെ വിചാരണയിൽ വികലമായ രൂപത്തിൽ അത് ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടു (മർക്കോസ് 14:58).
“ഈ ദേവാലയം പണിയുവാൻ നാൽപത്താറു സംവത്സരമെടുത്തു.” (2:20)
ജോസേഫൂസ് അനുസരിച്ച്, ഹേറോദേസ് മഹാൻ ബി.സി. 20–19-ൽ പുനർനിർമാണം തുടങ്ങി; അതിനാൽ ഏകദേശം എ.ഡി. 27–28-ലേക്ക് ഇതു ചേരുന്നു. പണി അപ്പോഴും തുടരുകയായിരുന്നു; എ.ഡി. 70-ൽ റോമാക്കാർ നശിപ്പിക്കുന്നതിനു ഏതാനും വർഷം മുൻപു മാത്രമാണ് അതു പൂർത്തിയായത്.
“എന്നാൽ, അവൻ പറഞ്ഞത് തന്റെ ശരീരമാകുന്ന ആലയത്തെപ്പറ്റിയാണ്.” (2:21)
മുഴുവൻ ഭാഗത്തിന്റെയും താക്കോൽ. നമ്മുടെ ഇടയിലുള്ള ദൈവത്തിന്റെ വാസസ്ഥലം ഇപ്പോൾ ഒരു വ്യക്തിയാണ് (1:14 നോക്കുക; ഗ്രീക്കിൽ “കൂടാരമടിച്ചു”). മനുഷ്യരുടെ ഇടയിലെ ദൈവത്തിന്റെ അന്തിമ വാസസ്ഥലമായി യേശു തന്നെത്തന്നെ അവതരിപ്പിക്കുന്നു എന്ന് മതബോധനഗ്രന്ഥം പറയുന്നു (CCC 586).
“യേശുവാകട്ടെ അവരെ വിശ്വസിച്ചില്ല. കാരണം, അവൻ അവരെയെല്ലാം അറിഞ്ഞിരുന്നു.” (2:24)
വാക്യം 23-ലെ “വിശ്വസിച്ചു” എന്നതും ഇവിടത്തെ “വിശ്വസിച്ചില്ല” എന്നതും ഗ്രീക്കിൽ ഒരേ ക്രിയയാണ്: പിസ്തെയുവോ; പി.ഒ.സി. അതു മനോഹരമായി നിലനിർത്തുന്നു. അവർ അവിടുത്തിൽ വിശ്വസിച്ചു; അവിടുന്ന് അവരെ വിശ്വസിച്ചില്ല. അടയാളങ്ങളിൽ മാത്രം ഊന്നിയ ആവേശം ഇനിയും വിശ്വാസമല്ല. അടുത്ത വാക്യം ഹൃദയം പരിശോധിക്കുന്ന ജറെമിയായിലെ ദൈവത്തെ ഓർമിപ്പിക്കുന്നു.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
യേശു ദേവാലയത്തിലേക്കു പോയത് പിതാവിന്റെ ഭവനമായി ആഴമായ ആദരത്തോടെയാണെന്നും, ദേവാലയത്തോട് അവിടുന്ന് തന്നെത്തന്നെ താദാത്മ്യപ്പെടുത്തി എന്നും മതബോധനഗ്രന്ഥം പഠിപ്പിക്കുന്നു (CCC 583–586). പൗലോസ് ഒരു പടികൂടി മുന്നോട്ടുപോകുന്നു: നിങ്ങൾ ദൈവത്തിന്റെ ആലയമാണ് (1 കോറിന്തോസ് 3:16; CCC 797). അങ്ങനെ മൂന്ന് ആലയങ്ങൾ: ഉത്ഥിതനായ ക്രിസ്തുവിന്റെ ശരീരം, അവിടുത്തെ ശരീരമായ സഭ, ഓരോ മാമ്മോദീസാ സ്വീകരിച്ചവനും. സഭയിൽ വിൽക്കുന്നവർ യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ കാര്യങ്ങളല്ല, സ്വന്തം താൽപര്യങ്ങൾ തേടുന്നവരാണെന്ന് വിശുദ്ധ അഗസ്റ്റിൻ ഈ ഭാഗത്തെക്കുറിച്ചു പ്രസംഗിക്കുമ്പോൾ പറയുന്നു (യോഹന്നാനെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രഭാഷണങ്ങൾ 10, ആശയം). എന്റെ ജീവിതമാകുന്ന ആലയത്തിൽ എന്താണ് മറിച്ചിടേണ്ടത് എന്ന് നോമ്പുകാലം ചോദിക്കുന്നു.
രൂപങ്ങളും ഐക്കണുകളും വയ്ക്കുമ്പോൾ കത്തോലിക്കർ പ്രതിമകളെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രമാണം ലംഘിക്കുകയാണോ?
അല്ല. ദൈവമായി ആരാധിക്കാൻ പ്രതിമ ഉണ്ടാക്കുന്നതാണ് പ്രമാണം വിലക്കുന്നത്. വാഗ്ദാനപേടകത്തിനു കെരൂബുകളെ നിർമിക്കാൻ ദൈവംതന്നെ മോശയോടു കൽപിച്ചു (പുറപ്പാട് 25:18). 787-ൽ നിഖ്യായിൽ ചേർന്ന ഏഴാം സാർവത്രിക കൗൺസിൽ മനുഷ്യാവതാരത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ പ്രതിമാവണക്കത്തെ ന്യായീകരിച്ചു: ദൈവം ഇപ്പോൾ മനുഷ്യമുഖത്തിൽ തന്നെത്തന്നെ കാണിച്ചിരിക്കുന്നു. പ്രതിമയ്ക്കു നൽകുന്ന ബഹുമാനം അതു ചിത്രീകരിക്കുന്ന വ്യക്തിയിലേക്കു കടന്നുപോകുന്നു; ദൈവത്തെ മാത്രമേ നാം ആരാധിക്കുന്നുള്ളൂ (CCC 2129–2132).
യേശു ദേവാലയം ശുദ്ധീകരിച്ചത് ഒരിക്കലോ രണ്ടുപ്രാവശ്യമോ? യോഹന്നാൻ ഇതു തുടക്കത്തിലും മറ്റുള്ളവർ അവസാനത്തിലും വയ്ക്കുന്നത് എന്തുകൊണ്ട്?
സുവിശേഷങ്ങൾ വിശ്വസ്തസാക്ഷികളാണ്; എങ്കിലും എപ്പോഴും കലണ്ടറിന്റെ ക്രമം പാലിക്കുന്നില്ല. ഒരു സംഭവമേയുള്ളൂ എന്നും സുവിശേഷത്തിന്റെ മുഴുവൻ വിഷയം സ്ഥാപിക്കാൻ യോഹന്നാൻ അത് മുന്നോട്ടു നീക്കി എന്നും പല പണ്ഡിതരും കരുതുന്നു: ദൈവവുമായി കണ്ടുമുട്ടുന്ന പുതിയ സ്ഥലം യേശുവിന്റെ ശരീരമാണ്. രണ്ടുപ്രാവശ്യം സംഭവിച്ചിരിക്കാമെന്ന് മറ്റു ചിലർ കരുതുന്നു. സഭ ഈ ചോദ്യം തീർപ്പാക്കിയിട്ടില്ല; വിശ്വാസത്തിലെ ഒന്നും ഇതിനെ ആശ്രയിക്കുന്നുമില്ല.
ഇസ്രായേലിന്റെ ആരാധനയ്ക്കു പകരം ക്രൈസ്തവർ വന്നു എന്നും ദേവാലയം വിലയില്ലാത്തതായിരുന്നു എന്നുമാണോ ഈ സുവിശേഷത്തിന്റെ അർഥം?
അല്ല. യേശു ദേവാലയത്തെ സ്നേഹിച്ചു; ഈസ്റ്ററിനുശേഷവും ശിഷ്യർ പ്രാർഥിക്കാൻ അവിടെ പോയിരുന്നു (അപ്പസ്തോലപ്രവർത്തനങ്ങൾ 3:1). ഇസ്രായേലിലൂടെ തനിക്കു ലഭിച്ചതെല്ലാം സഭ അംഗീകരിക്കുന്നു (നോസ്ത്ര ഏത്താത്തെ 4); ഇസ്രായേലിന്റെ സങ്കീർത്തനങ്ങൾ ഇന്നും പ്രാർഥിക്കുന്നു. നമ്മുടെ ഇടയിലെ ദൈവസാന്നിധ്യം യേശുവിൽ പൂർണതയിലെത്തി എന്നാണ് ക്രൈസ്തവർ ഏറ്റുപറയുന്നത് (CCC 586). ഇതു നന്ദിയോടെ പറയണം; ഒരിക്കലും അവജ്ഞയോടെ അരുത്.
നോമ്പുകാലം മൂന്നും നാലും അഞ്ചും ഞായറുകളിൽ, ഈസ്റ്ററിലെ മാമ്മോദീസായ്ക്ക് ഒരുങ്ങുന്ന മുതിർന്നവരുള്ള ഇടവകകളിൽ പരിശോധനാകർമങ്ങൾ (സ്ക്രൂട്ടിനികൾ) നടത്തുന്നു; ആ ദിവ്യബലികൾക്ക് ബി വർഷത്തിലും എ വർഷത്തിലെ വായനകൾ (ഈ ഞായറിൽ സമരിയാക്കാരി) ഉപയോഗിക്കാം. മറ്റിടങ്ങളിൽ ബി വർഷത്തിലെ വായനകൾ കേൾക്കുന്നു. നോമ്പുകാലത്തെ കുമ്പസാരത്തിന് ഒന്നാം വായന സ്വാഭാവികമായ രൂപം നൽകുന്നു: മനഃസാക്ഷിപരിശോധനയ്ക്കുള്ള വഴികാട്ടിയായി പ്രമാണങ്ങൾ ലത്തീൻ സഭയിൽ പണ്ടേ ഉപയോഗിക്കുന്നു. ഇതേ സുവിശേഷം (യോഹന്നാൻ 2:13–22) നവംബർ 9-ന്, മാർപാപ്പയുടെ കത്തീഡ്രലായ ലാറ്ററൻ ബസിലിക്കയുടെ സമർപ്പണത്തിരുനാളിൽ മടങ്ങിവരുന്നു; കല്ലുകൊണ്ടുള്ള കെട്ടിടങ്ങളെയും ജീവനുള്ള ആലയത്തെയും സഭ അന്ന് ഒന്നിച്ചു ചിന്തിക്കുന്നു.