വലിയ നോമ്പിലെ നാലാം ഞായർ

വായനകൾ

• ഒന്നാം വായന ഉൽപത്തി 11:1–9 · ബാബേൽ ഗോപുരം
• രണ്ടാം വായന ജോഷ്വ 7:10–15 · നിയമലംഘനത്തിനുള്ള ശിക്ഷ
• ലേഖനം റോമാ 8:12–17 · ദൈവാത്മാവിനാൽ നയിക്കപ്പെടുന്നവർ
• സുവിശേഷം മത്തായി 21:33–44 · പുത്രനെ തിരസ്കരിക്കുന്നവർ

ഇന്നത്തെ വചനം

“പണിക്കാർ ഉപേക്ഷിച്ചുകളഞ്ഞകല്ലു തന്നെ മൂലക്കല്ലായിത്തീർന്നു. ഇതു കർത്താവിന്റെ പ്രവൃത്തിയാണ്. നമ്മുടെ ദൃഷ്ടികൾക്ക് ഇത് അദ്ഭുതകരമായിരിക്കുന്നു” മത്തായി 21:42

വചനവിചിന്തനം

“ഭൂമിയിൽ ഒരു ഭാഷയും ഒരു സംസാര രീതിയും മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു.” ഷീനാറിലെ ഒരു സമതലത്തിൽ ജനങ്ങൾ പാർപ്പുറപ്പിക്കുന്നു; ഇഷ്ടിക ചുട്ടെടുക്കാൻ പഠിക്കുന്നു; പണിയാൻ തീരുമാനിക്കുന്നു: “നമുക്ക് ഒരു പട്ടണവും ആകാശം മുട്ടുന്ന ഒരു ഗോപുരവും തീർത്തു പ്രശസ്തി നിലനിർത്താം. അല്ലെങ്കിൽ, നാം ഭൂമുഖത്താകെ ചിന്നിച്ചിതറിപ്പോകും.” നിശ്ശബ്ദമായ ഒരു വിരോധാഭാസം ഈ കഥയിലുടനീളമുണ്ട്. സ്വർഗത്തിലെത്താനുള്ള ഗോപുരം അത്ര ചെറുതാണ്: “മനുഷ്യർ നിർമിച്ച നഗരവും ഗോപുരവും കാണാൻ കർത്താവ് ഇറങ്ങിവന്നു.” ചിതറിപ്പോകാതിരിക്കാനുള്ള പദ്ധതി ചിതറലിൽ അവസാനിക്കുന്നു; വലിയ പേരിനുവേണ്ടിയുള്ള നഗരം ഓർമിക്കപ്പെടുന്നത് ബാബേൽ, ആശയക്കുഴപ്പം, എന്ന പേരിൽ മാത്രം. തൊട്ടടുത്ത അധ്യായത്തിൽ ദൈവം അബ്രാമിനെ വിളിച്ച് അവന്റെ പേര് മഹത്താക്കുമെന്നു വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നു (ഉൽപ 12:2): നാം സ്വയം ഉണ്ടാക്കുന്ന പേര് നമ്മെ ഭിന്നിപ്പിക്കുന്നു; ദൈവം നൽകുന്ന പേര് ഒന്നിപ്പിക്കുന്നു. പന്തക്കുസ്തായിൽ ബാബേലിന്റെ ആശയക്കുഴപ്പം സൗഖ്യമാക്കപ്പെടുന്നു. എല്ലാ ജനതകളിൽനിന്നുമുള്ള ജനക്കൂട്ടം പറയുന്നു: “ദൈവത്തിന്റെ അദ്ഭുതപ്രവൃത്തികൾ അവർ വിവരിക്കുന്നതു നമ്മുടെ മാതൃഭാഷകളിൽ കേൾക്കുന്നല്ലോ.” സീറോ മലബാർ സഭ ഇന്ന് മക്കൾ ചെന്നെത്തിയ ഇടങ്ങളിലെല്ലാം മലയാളത്തിലും സുറിയാനിയിലും ഇംഗ്ലീഷിലും ഹിന്ദിയിലും തമിഴിലും മറ്റനേകം ഭാഷകളിലും കുർബാന അർപ്പിക്കുന്നു; ഭാഷകൾ പലതാണ്; വിശ്വാസവും ബലിപീഠവും ഒന്നുതന്നെ. നോമ്പിന്റെ ഈ മധ്യത്തിൽ ഒരു ലളിതമായ ചോദ്യം വലിയ നോമ്പ് നമ്മോടു ചോദിക്കുന്നു: ആരുടെ പേരിനുവേണ്ടിയാണു ഞാൻ പണിയുന്നത്?

ജറീക്കോയുടെ പതനത്തിനുശേഷമുള്ള സംഭവമാണ് രണ്ടാം വായന. ആയ് എന്ന ചെറിയ പട്ടണത്തിനെതിരേ പോയ ഇസ്രായേൽ തോറ്റോടുന്നു; ജോഷ്വ വൈകുന്നേരംവരെ പേടകത്തിനു മുൻപിൽ സാഷ്ടാംഗം വീണുകിടക്കുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ മറുപടി നേരിട്ടുള്ളതാണ്: “എഴുന്നേൽക്കുക; നീ എന്തിന് ഇങ്ങനെ സാഷ്ടാംഗം വീണുകിടക്കുന്നു?” “ഇസ്രായേൽ പാപം ചെയ്തിരിക്കുന്നു; എന്റെ കൽപന അവർ ലംഘിച്ചു. നിഷിദ്ധവസ്തുക്ക ളിൽ ചിലത് അവർ കൈവശപ്പെടുത്തി. അവ തങ്ങളുടെ സാമാനങ്ങളോടുകൂടെ വച്ചിട്ട് വ്യാജം പറയുകയും ചെയ്തിരിക്കുന്നു.” ആഖാൻ എന്ന ഒരാൾ കൊള്ളമുതൽ തന്റെ കൂടാരത്തിൽ ഒളിപ്പിച്ചിരുന്നു; ജനം മുഴുവനും ശത്രുക്കളുടെ മുൻപിൽ നിൽക്കാനാകാതെയായി. ഈ പുരാതന കഥയിലെ ശിക്ഷ കഠിനമാണ്; എന്നാൽ അതിന്റെ പാഠം നിലനിൽക്കുന്നു: ഒരു പാപവും തികച്ചും സ്വകാര്യമല്ല; കൂടാരത്തിൽ കുഴിച്ചിട്ടിരിക്കുന്നത് പാളയത്തെ മുഴുവൻ ദുർബലമാക്കുന്നു. മുന്നോട്ടുപോകുന്നതിനുമുൻപ് ജനം തങ്ങളെത്തന്നെ ശുദ്ധീകരിക്കണം. കൂടാരം പരിശോധിക്കാനുള്ള കാലമാണ് വലിയ നോമ്പ്. മിശിഹായുടെ സഭയിൽ വെളിച്ചത്തിലേക്കു കൊണ്ടുവരുന്ന രഹസ്യം ശിക്ഷിക്കപ്പെടുകയല്ല, ക്ഷമിക്കപ്പെടുകയാണ്: “എന്നാൽ, നാം പാപങ്ങൾ ഏറ്റുപറയുന്നെങ്കിൽ, അവൻ വിശ്വസ്തനും നീതിമാനുമാകയാൽ, പാപങ്ങൾ ക്ഷമിക്കുകയും എല്ലാ അനീതികളിലും നിന്നു നമ്മെ ശുദ്ധീകരിക്കുകയും ചെയ്യും.” സ്വതന്ത്രരാക്കപ്പെട്ടവരുടെ പുതിയ ജീവിതം പൗലോസ് കാണിച്ചുതരുന്നു: “ശരീരത്തിന്റെ പ്രവണതകളെ ആത്മാവിനാൽ നിഹനിക്കുന്നെങ്കിൽ നിങ്ങൾ ജീവിക്കും. ദൈവാത്മാവിനാൽ നയിക്കപ്പെടുന്നവരെല്ലാം ദൈവത്തിന്റെ പുത്രൻമാരാണ്.” ഒരു യജമാനനെ ഭയക്കുന്ന അടിമകളെപ്പോലെയല്ല നാം നോമ്പെടുക്കുന്നത്: “നിങ്ങളെ വീണ്ടും ഭയത്തിലേക്കു നയിക്കുന്ന അടിമത്തത്തിന്റെ ആത്മാവിനെയല്ല, മറിച്ച്, പുത്രസ്വീകാരത്തിന്റെ ആത്മാവിനെയാണു നിങ്ങൾ കൈക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്. ഈ ആത്മാവു മൂലമാണു നാം ആബാ പിതാവേ എന്നു വിളിക്കുന്നത്.” “നാം ദൈവത്തിന്റെ മക്കളാണെന്ന് ഈ ആത്മാവു നമ്മുടെ ആത്മാവിനോട് ചേർന്ന് സാക്ഷ്യം നൽകുന്നു. നാം മക്കളെങ്കിൽ അവകാശികളുമാണ്; ദൈവത്തിന്റെ അവകാശികളും ക്രിസ്തുവിന്റെ കൂട്ടവകാശികളും. എന്തെന്നാൽ, അവനോടൊപ്പം ഒരിക്കൽ മഹത്വപ്പെടേണ്ടതിന് ഇപ്പോൾ അവനോടുകൂടെ നാം പീഡയനുഭവിക്കുന്നു.”

മരണത്തിന് ഏതാനും ദിവസം മുൻപ് ദേവാലയത്തിൽവച്ച് ഈശോ പറഞ്ഞ, ഏറ്റവും നാടകീയമായ ഉപമകളിലൊന്നാണ് സുവിശേഷം. “ഒരു വീട്ടുടമസ്ഥൻ ഒരു മുന്തിരിത്തോട്ടം നട്ടുപിടിപ്പിച്ചു. അതിനുചുറ്റും വേലികെട്ടി. അതിൽ ഒരു മുന്തിരിച്ചക്കു സ്ഥാപിക്കുകയും ഗോപുരം നിർമിക്കുകയും ചെയ്തു.” ഓരോ വിശദാംശവും ദൈവത്തിന്റെ മുന്തിരിത്തോട്ടമായ ഇസ്രായേലിനെക്കുറിച്ചുള്ള ഏശയ്യായുടെ ഗാനത്തെ ഓർമിപ്പിക്കുന്നു. അവൻ അതു കൃഷിക്കാരെ ഏൽപിക്കുന്നു; വിളവെടുപ്പുകാലത്ത് പഴങ്ങൾക്കായി ഭൃത്യന്മാരെ അയയ്ക്കുന്നു. അവർ അടിക്കപ്പെടുന്നു, കൊല്ലപ്പെടുന്നു, കല്ലെറിയപ്പെടുന്നു. കൂടുതൽ ഭൃത്യന്മാർ; അതേ പെരുമാറ്റം. “പിന്നീട് അവൻ , എന്റെ പുത്രനെ അവർ ബഹുമാനിക്കും എന്നുപറഞ്ഞ് സ്വപുത്രനെത്തന്നെ അവരുടെ അടുക്കലേക്കയച്ചു.” കൃഷിക്കാർ ഭീകരമായ വ്യക്തതയോടെ ചിന്തിക്കുന്നു: “ഇവനാണ് അവകാശി; വരുവിൻ നമുക്കിവനെ കൊന്ന് അവകാശം കരസ്ഥമാക്കാം.” “അവർ അവനെ പിടിച്ച് മുന്തിരിത്തോട്ടത്തിനു വെളിയിലേക്കെറിഞ്ഞുകൊന്നുകളഞ്ഞു.” ഈശോ സ്വന്തം പീഡാനുഭവമാണു പറയുന്നത്: നഗരത്തിനു പുറത്തേക്കു നയിക്കപ്പെട്ട് അവൻ ക്രൂശിക്കപ്പെടും. പിന്നെ ഉയിർപ്പുതിരുനാളിൽ സഭ പാടുന്ന സങ്കീർത്തനം അവൻ ഉദ്ധരിക്കുന്നു: “പണിക്കാർ ഉപേക്ഷിച്ചുകളഞ്ഞകല്ലു തന്നെ മൂലക്കല്ലായിത്തീർന്നു. ഇതു കർത്താവിന്റെ പ്രവൃത്തിയാണ്. നമ്മുടെ ദൃഷ്ടികൾക്ക് ഇത് അദ്ഭുതകരമായിരിക്കുന്നു” ഒരു മുന്നറിയിപ്പും ചേർക്കുന്നു: “ദൈവരാജ്യം നിങ്ങളിൽ നിന്ന് എടുത്തു ഫലം പുറപ്പെടുവിക്കുന്ന ജനതയ്ക്കു നൽകപ്പെടും.” അവകാശിയെ കൊന്ന് അവകാശം കൈക്കലാക്കാനാണ് കൃഷിക്കാർ ശ്രമിച്ചത്; മിശിഹായിൽ ദൈവം അതു സൗജന്യമായി നൽകുന്നു; പുത്രനോടുകൂടെ നമ്മെ കൂട്ടവകാശികളാക്കുന്നു. നാമും ഉടമസ്ഥരല്ല, കൃഷിക്കാരാണ്. മാർത്തോമ്മാ ക്രിസ്ത്യാനികളുടെ വിശ്വാസവും നമ്മുടെ ഇടവകകളും കുടുംബങ്ങളും നമ്മുടെ കഴിവുകളും വർഷങ്ങളും നമ്മെ ഏൽപിച്ചിരിക്കുന്ന ഒരു മുന്തിരിത്തോട്ടമാണ്; പഴങ്ങൾക്കായി കർത്താവ് തന്റെ ദാസരെ അയയ്ക്കുന്നു. നോമ്പിന്റെ പകുതിയിൽ അവിടുന്നു ചോദിക്കുന്നു: എനിക്കു നീ എന്തു ഫലം തരും?

പ്രസംഗരൂപരേഖ

വിഷയം: “പണിക്കാർ ഉപേക്ഷിച്ചുകളഞ്ഞകല്ലു തന്നെ മൂലക്കല്ലായിത്തീർന്നു. ഇതു കർത്താവിന്റെ പ്രവൃത്തിയാണ്. നമ്മുടെ ദൃഷ്ടികൾക്ക് ഇത് അദ്ഭുതകരമായിരിക്കുന്നു”

ബാബേലും പന്തക്കുസ്തായും, കൂടാരത്തിൽ ഒളിപ്പിച്ച പാപം, പുത്രസ്വീകാരത്തിന്റെ ആത്മാവ്, മൂലക്കല്ലായിത്തീർന്ന തിരസ്കരിക്കപ്പെട്ട പുത്രൻ.

1. നമുക്ക് ഒരു പേരുണ്ടാക്കാം

• ആകാശം മുട്ടുന്ന ഗോപുരം.
• അതു കാണാൻ കർത്താവ് ഇറങ്ങിവന്നു.
• പല ഭാഷകൾ, ഒരു സഭ.

“അവർ പരസ്പരം പറഞ്ഞു: നമുക്ക് ഒരു പട്ടണവും ആകാശം മുട്ടുന്ന ഒരു ഗോപുരവും തീർത്തു പ്രശസ്തി നിലനിർത്താം. അല്ലെങ്കിൽ, നാം ഭൂമുഖത്താകെ ചിന്നിച്ചിതറിപ്പോകും.” ഉൽപത്തി 11:4

“ആരവം ഉണ്ടായപ്പോൾ ജനം ഒരുമിച്ചുകൂടുകയും തങ്ങളോരോരുത്തരുടെയും ഭാഷകളിൽ അപ്പസ്തോലൻമാർ സംസാരിക്കുന്നതുകേട്ട് അദ്ഭുതപ്പെടുകയുംചെയ്തു.” അപ്പ. പ്രവ. 2:6

ജീവിതത്തിൽ: ഈ ആഴ്ച ദൈവനാമത്തിനുവേണ്ടി മാത്രം ഒരു നല്ല പ്രവൃത്തി ചെയ്യുക; ആരോടും പറയാതിരിക്കുക.

2. കൂടാരത്തിലെ നിഷിദ്ധവസ്തുക്കൾ

• ആയിൽവച്ചുള്ള പരാജയം.
• ഒളിപ്പിച്ച ഒരു പാപം പാളയത്തെ ദുർബലമാക്കുന്നു.
• അതിനെ വെളിച്ചത്തിലേക്കു കൊണ്ടുവരിക.

“ഇസ്രായേൽ പാപം ചെയ്തിരിക്കുന്നു; എന്റെ കൽപന അവർ ലംഘിച്ചു. നിഷിദ്ധവസ്തുക്ക ളിൽ ചിലത് അവർ കൈവശപ്പെടുത്തി. അവ തങ്ങളുടെ സാമാനങ്ങളോടുകൂടെ വച്ചിട്ട് വ്യാജം പറയുകയും ചെയ്തിരിക്കുന്നു.” ജോഷ്വ 7:11

“എന്നാൽ, നാം പാപങ്ങൾ ഏറ്റുപറയുന്നെങ്കിൽ, അവൻ വിശ്വസ്തനും നീതിമാനുമാകയാൽ, പാപങ്ങൾ ക്ഷമിക്കുകയും എല്ലാ അനീതികളിലും നിന്നു നമ്മെ ശുദ്ധീകരിക്കുകയും ചെയ്യും.” 1 യോഹന്നാൻ 1:9

ജീവിതത്തിൽ: ഓശാന ഞായറിനുമുൻപ് സമഗ്രമായ ഒരു കുമ്പസാരം നടത്തുക; അന്യായമായി എടുത്തതെന്തെങ്കിലുമുണ്ടെങ്കിൽ തിരിച്ചുനൽകുക.

3. ആബാ, പിതാവേ

• അടിമത്തത്തിന്റെ ആത്മാവല്ല.
• മക്കളും അവകാശികളും.
• അവനോടൊപ്പം പീഡ, അവനോടൊപ്പം മഹത്വം.

“ഇസ്രായേൽ ശിശുവായിരുന്നപ്പോൾഞാനവനെ സ്നേഹിച്ചു; ഈജിപ്തിൽനിന്ന് ഞാൻ എന്റെ മകനെ വിളിച്ചു.” ഹോസിയാ 11:1

“ദൈവാത്മാവിനാൽ നയിക്കപ്പെടുന്നവരെല്ലാം ദൈവത്തിന്റെ പുത്രൻമാരാണ്.” റോമാ 8:14

ജീവിതത്തിൽ: പിതാവിനോടു സംസാരിക്കുന്ന ഒരു കുഞ്ഞിനെപ്പോലെ ഈ ആഴ്ച എല്ലാ സന്ധ്യയിലും കർത്തൃപ്രാർഥന സാവധാനം ചൊല്ലുക.

4. തിരസ്കരിക്കപ്പെട്ട കല്ല്

• മുന്തിരിത്തോട്ടവും കൃഷിക്കാരും.
• പുറത്തെറിഞ്ഞു കൊല്ലപ്പെട്ട പുത്രൻ.
• ദൈവരാജ്യത്തിന്റെ ഫലങ്ങൾ.

“പണിക്കാർ ഉപേക്ഷിച്ചുകളഞ്ഞകല്ല്മൂലക്കല്ലായിത്തീർന്നു. ഇതു കർത്താവിന്റെ പ്രവൃത്തിയാണ്; ഇതു നമ്മുടെ ദൃഷ്ടിയിൽവിസ്മയാവഹമായിരിക്കുന്നു.” സങ്കീർത്തനം 118:22–23

“അതുകൊണ്ടു ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു, ദൈവരാജ്യം നിങ്ങളിൽ നിന്ന് എടുത്തു ഫലം പുറപ്പെടുവിക്കുന്ന ജനതയ്ക്കു നൽകപ്പെടും.” മത്തായി 21:43

ജീവിതത്തിൽ: ഈസ്റ്ററിനുമുൻപ് നിന്റെ ഇടവകയ്ക്ക് വ്യക്തമായ ഒരു ഫലം സമർപ്പിക്കുക.

നാം സ്വയം ഉണ്ടാക്കുന്ന പേര് നമ്മെ ചിതറിക്കുന്നു; ലോകം തിരസ്കരിച്ച പുത്രൻ നമ്മെ ഒന്നിച്ചുകൂട്ടുകയും എല്ലാറ്റിനെയും താങ്ങിനിർത്തുകയും ചെയ്യുന്നു.

കൂടാരം പരിശോധിക്കുക; മക്കളായി ആബാ എന്നു വിളിക്കുക; മുന്തിരിത്തോട്ടത്തിന്റെ ഉടമസ്ഥന് അവിടുത്തെ ഫലം നൽകുക.

തീരുമാനം: ഈ ആഴ്ച മറഞ്ഞിരുന്ന് ഒരു നല്ല പ്രവൃത്തി ചെയ്യുക; ശ്രദ്ധയോടെ ആത്മശോധന ചെയ്യുക; എല്ലാ സന്ധ്യയിലും കർത്തൃപ്രാർഥന സാവധാനം ചൊല്ലുക.

സമ്പൂർണ പ്രസംഗം

പ്രിയ സഹോദരീസഹോദരന്മാരേ, ബാബേലിലെ ജനങ്ങൾ പറയുന്നു: നമുക്ക് ഒരു പട്ടണവും ആകാശം മുട്ടുന്ന ഒരു ഗോപുരവും തീർത്തു പ്രശസ്തി നിലനിർത്താം (ഉൽപ 11:4). അവരുടെ ഗോപുരം കാണാൻ ദൈവത്തിന് ഇറങ്ങിവരേണ്ടിവരുന്നു; അത്ര ചെറുതാണത്. ആശയക്കുഴപ്പത്തിലും ചിതറലിലുമാണ് അവരുടെ പദ്ധതി അവസാനിക്കുന്നത്.

പന്തക്കുസ്തായിൽ പരിശുദ്ധാത്മാവ് ബാബേലിനെ തിരുത്തുന്നു: എല്ലാ ജനതകളിലുംനിന്നുള്ളവർ ശ്ലീഹന്മാരെ സ്വന്തം ഭാഷകളിൽ കേൾക്കുന്നു. നമ്മുടെ സഭ ലോകമെങ്ങും പല ഭാഷകളിൽ പ്രാർഥിക്കുന്നു; എന്നാൽ ഒരേ വിശ്വാസത്തോടെ, ഒരേ ബലിപീഠത്തിൽ. നോമ്പിന്റെ പകുതിയിൽ നമുക്കു ചോദിക്കാം: ആരുടെ പേരിനുവേണ്ടിയാണു ഞാൻ പണിയുന്നത്?

ജറീക്കോയ്ക്കുശേഷം ആയിൽവച്ച് ഇസ്രായേൽ തോൽക്കുന്നു; ഒരാൾ മോഷ്ടിച്ച വസ്തുക്കൾ തന്റെ കൂടാരത്തിൽ ഒളിപ്പിച്ചതാണു കാരണം. ദൈവം ജോഷ്വയോടു പറയുന്നു: എഴുന്നേൽക്കുക; ഇസ്രായേൽ പാപം ചെയ്തിരിക്കുന്നു (ജോഷ്വ 7:10–11). ഒളിപ്പിച്ച ഒരു പാപം പാളയത്തെ മുഴുവൻ ദുർബലമാക്കി. നമ്മുടെ കൂടാരങ്ങൾ പരിശോധിക്കാനും ഒളിപ്പിച്ചതിനെ കുമ്പസാരത്തിന്റെ വെളിച്ചത്തിലേക്കു കൊണ്ടുവരാനുമുള്ള കാലമാണ് വലിയ നോമ്പ്.

ഭയന്നുവിറയ്ക്കുന്ന അടിമകളെപ്പോലെയല്ല നാം ഇതു ചെയ്യുന്നത്. പൗലോസ് പറയുന്നു: ദൈവാത്മാവിനാൽ നയിക്കപ്പെടുന്നവരെല്ലാം ദൈവത്തിന്റെ മക്കളാണ് (റോമാ 8:14). പുത്രസ്വീകാരത്തിന്റെ ആത്മാവിനെയാണു നാം സ്വീകരിച്ചിരിക്കുന്നത്; നാം വിളിക്കുന്നു: ആബാ, പിതാവേ! മിശിഹായോടുകൂടെ പീഡയനുഭവിക്കുന്നെങ്കിൽ നാം അവിടുത്തോടൊപ്പം അവകാശികളാണ്.

ഭൃത്യന്മാരെ അടിക്കുകയും അവകാശം കൈക്കലാക്കാൻ ഉടമസ്ഥന്റെ പുത്രനെ കൊല്ലുകയും ചെയ്യുന്ന കൃഷിക്കാരെക്കുറിച്ച് ഈശോ പറയുന്നു. സ്വന്തം മരണത്തെക്കുറിച്ചാണ് അവൻ സംസാരിക്കുന്നത്. എന്നാൽ പണിക്കാർ ഉപേക്ഷിച്ചുകളഞ്ഞ കല്ലുതന്നെ മൂലക്കല്ലായിത്തീർന്നു (മത്താ 21:42). മനുഷ്യർ മുന്തിരിത്തോട്ടത്തിനു പുറത്തേക്ക് എറിഞ്ഞതിനെ ദൈവം എല്ലാറ്റിന്റെയും അടിസ്ഥാനമാക്കി.

നാം ഉടമസ്ഥരല്ല, കൃഷിക്കാരാണ്. നമ്മുടെ വിശ്വാസവും കുടുംബങ്ങളും ഇടവകകളും നമ്മെ ഏൽപിച്ചിരിക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ മുന്തിരിത്തോട്ടമാണ്. ഈ ആഴ്ച നമുക്കു കൂടാരങ്ങൾ പരിശോധിക്കാം; മക്കളെപ്പോലെ കർത്തൃപ്രാർഥന സാവധാനം ചൊല്ലാം; കർത്താവിന് ഒരു യഥാർഥ ഫലം നൽകാം. ആമേൻ.

കുട്ടികൾക്കായി

കുഞ്ഞുങ്ങളേ, പണ്ട് ചിലർ പ്രശസ്തരാകാൻ സ്വർഗംവരെ എത്തുന്ന ഒരു ഗോപുരം പണിയാൻ ശ്രമിച്ചു; ഒടുവിൽ പരസ്പരം മനസ്സിലാക്കാൻപോലും കഴിയാതെയായി! നമ്മുടെ പേരിനല്ല, ദൈവത്തിന്റെ പേരിനുവേണ്ടി പണിയാനാണ് ദൈവം ആഗ്രഹിക്കുന്നത്.

പണിക്കാർ എറിഞ്ഞുകളഞ്ഞ ഒരു കല്ലുപോലെയാണ് ഈശോ; എന്നാൽ ദൈവം അവനെ എല്ലാറ്റിലും പ്രധാനപ്പെട്ട കല്ലാക്കി. നമുക്ക് നമ്മുടെ ജീവിതം അവന്റെമേൽ പണിയാം!

പ്രാർഥന

ഞങ്ങളുടെ രക്ഷയുടെ തിരസ്കരിക്കപ്പെട്ട കല്ലും മൂലക്കല്ലുമായ കർത്താവീശോമിശിഹായേ, മുന്തിരിത്തോട്ടത്തിനു പുറത്തേക്ക് അങ്ങ് എറിയപ്പെടുകയും കൊല്ലപ്പെടുകയും ചെയ്തു; പിതാവ് അങ്ങയെ ഉയിർപ്പിച്ചു. ഞങ്ങളുടെ അഹങ്കാരത്തിന്റെ ബാബേലിനെ സൗഖ്യമാക്കി, അങ്ങയുടെ നാമം സ്തുതിക്കുന്ന ഒരു ജനമായി ഞങ്ങളെ ഒന്നിച്ചുകൂട്ടണമേ. ഞങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങളിലെ മറഞ്ഞ ഇടങ്ങൾ പരിശോധിക്കണമേ; ഞങ്ങൾ വെളിച്ചത്തിലേക്കു കൊണ്ടുവരുന്നതു ക്ഷമിക്കണമേ. ആബാ, പിതാവേ എന്നു വിളിക്കാനും അങ്ങു ഞങ്ങളെ ഏൽപിച്ച മുന്തിരിത്തോട്ടത്തിൽ ദൈവരാജ്യത്തിന്റെ ഫലങ്ങൾ പുറപ്പെടുവിക്കാനും അങ്ങയുടെ ആത്മാവിനാൽ ഞങ്ങളെ നയിക്കണമേ. പിതാവിനോടും പരിശുദ്ധാത്മാവിനോടുംകൂടെ അങ്ങേക്ക് എന്നേക്കും മഹത്വം. ആമേൻ.

വചനവ്യാഖ്യാനം (Exegesis)

വായനകൾ, ഒരേ പാഠമായി

നാം എന്താണു പണിയുന്നത്, ആർക്കുവേണ്ടി എന്ന് ഈ ഞായറാഴ്ചയിലെ നാലു വായനകളും ചോദിക്കുന്നു. ബാബേലിൽ സ്വന്തം പേരുണ്ടാക്കാൻ മനുഷ്യർ ഗോപുരം പണിയുന്നു; ഒടുവിൽ ആശയക്കുഴപ്പത്തിൽ എത്തുന്നു. ജോഷ്വയിൽ ഒരാൾ ഒളിപ്പിച്ച കൊള്ളമുതൽ നിമിത്തം സത്യം വെളിച്ചത്തു വരുംവരെ പാളയം മുഴുവൻ നിൽക്കാനാകാതെ വീഴുന്നു. നാം ജഡത്തിനു കടപ്പെട്ടവരല്ലെന്നു പൗലോസ് പറയുന്നു: ആത്മാവ് നമ്മെ ദൈവമക്കളാക്കി, “ആബാ” എന്നു വിളിക്കാൻ നമുക്കു കഴിയും. മത്തായിയിൽ സ്വന്തമല്ലാത്ത മുന്തിരിത്തോട്ടം കൃഷിക്കാർ കൈവശപ്പെടുത്തുന്നു; പുത്രനെ വെളിയിലേക്ക് എറിയുന്നു; ദൈവം അവിടുത്തെ മൂലക്കല്ലാക്കുന്നു. സ്വീകരിക്കാൻ മാത്രം കഴിയുന്നതു സ്വന്തമാക്കാനുള്ള മനുഷ്യന്റെ ആഗ്രഹവും അതിനു ദൈവം നൽകുന്ന മറുപടിയും ഓരോ താളിലും കാണാം. പേര്, ഒളിവ്, മക്കൾ, കല്ല് എന്നിവയാണ് താക്കോൽവാക്കുകൾ.

ഉൽപത്തി 11:1–9 · നമുക്കുവേണ്ടി ഒരു പേര്

പശ്ചാത്തലം.

ഉൽപത്തിയുടെ ആദ്യ അധ്യായങ്ങളിലെ അവസാനത്തെ കഥയാണിത്. തോട്ടത്തിലെ പാപംമുതൽ കായേനിലൂടെയും ജലപ്രളയത്തിലൂടെയും, പാപം പടരുന്നതും ദൈവകാരുണ്യം തുടരുന്നതും ഓരോ കഥയും കാണിക്കുന്നു. അടുത്ത അധ്യായം അബ്രാമിന്റെ വിളിയോടെ പുതിയൊന്നു തുടങ്ങും. ജനതകളെ അവരവരുടെ ഭാഷകളോടെ ഉൽപത്തി 10 ഇതിനകം പട്ടികപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട് (10:5); ഭൂമി നിറയാനുള്ള ദൈവകൽപന (9:1) ആവർത്തിച്ചിട്ടുമുണ്ട്. ജനതകൾക്കു പരസ്പരം മനസ്സിലാകാത്തത് എന്തുകൊണ്ട് എന്ന മറുവശമാണ് ഈ കഥ പറയുന്നത്.

ഷീനാർ ബാബിലോണിയയാണ് (ദാനിയേൽ 1:2 നോക്കുക). നദീതടത്തിൽ കല്ല് വിരളമായിരുന്നതിനാൽ, ചുട്ട ഇഷ്ടികകൊണ്ടുള്ള പടിപടിയായ വലിയ ക്ഷേത്രഗോപുരങ്ങൾ അതിലെ നഗരങ്ങളിലുണ്ടായിരുന്നു. കല്ലുള്ള നാട്ടിൽനിന്നുള്ള ഗ്രന്ഥകാരൻ ആ പണിരീതി ഒരു കൗതുകമായി വിവരിക്കുന്നു (വാക്യം 3). “ദേവന്റെ കവാടം” എന്നാണ് ബാബിലോണിലെ ജനങ്ങൾ തങ്ങളുടെ നഗരത്തിന്റെ പേരിനു നൽകിയിരുന്ന അർഥം. ഈ കഥ ആ പേരിനു വളരെ വ്യത്യസ്തമായ ഒരർഥം നൽകുന്നു.

ഘടന.

• 1–2: ഒരു ഭാഷ; ഷീനാറിൽ പാർപ്പുറപ്പിക്കുന്നു.
• 3–4: “നമുക്ക്”: ഇഷ്ടിക, പട്ടണം, ഗോപുരം, പ്രശസ്തി.
• 5: വഴിത്തിരിവ്: കർത്താവ് ഇറങ്ങിവരുന്നു.
• 6–7: “നമുക്ക്”: ദൈവത്തിന്റെ മറുപടി.
• 8–9: ചിതറൽ; ആ സ്ഥലത്തിനു ബാബേൽ എന്നു പേരുണ്ടാകുന്നു.
• ¶ ഒരു കണ്ണാടിപോലെയാണ് കഥയുടെ ഘടന. 3–4 വാക്യങ്ങളിൽ അവർ പദ്ധതിയിട്ടത് 6–9 വാക്യങ്ങളിൽ തലകീഴാകുന്നു. ചിതറിപ്പോകുമെന്നായിരുന്നു അവരുടെ ഭയം (4); അതുതന്നെ സംഭവിക്കുന്നു (8).

താക്കോൽവാക്കുകൾ.

• ഷേം (šēm), പേര്: “പ്രശസ്തി നിലനിർത്താം” എന്ന് അവർ പറയുന്നു; ഹീബ്രുവിൽ “നമുക്കൊരു പേരുണ്ടാക്കാം” എന്നാണ്. അടുത്ത അധ്യായം അതിനു മറുപടി നൽകുന്നു: “നിന്റെ പേര് ഞാൻ മഹത്തമമാക്കും” എന്നു ദൈവം അബ്രാമിനോടു പറയുന്നു (12:2). പേര് പിടിച്ചെടുക്കാം; സ്വീകരിക്കുകയുമാകാം.
• മിഗ്ദാൽ (migdāl), ഗോപുരം: “ആകാശം മുട്ടുന്ന” എന്നത് വളരെ ഉയരമുള്ള എന്നു പറയാനുള്ള പുരാതനശൈലിയാണ്; ദൈവത്തിന്റെ ഇടത്തേക്കു മനുഷ്യർ എത്തിപ്പിടിക്കുന്നു എന്ന സൂചനയും ഇവിടെയുണ്ട്.
• ബാലൽ (bālal), ഭിന്നിപ്പിക്കുക, കുഴപ്പിക്കുക: ബാബേൽ എന്ന ശബ്ദത്തോടുള്ള വാക്കുകളി. “നമുക്ക് ഇഷ്ടികയുണ്ടാക്കാം” (nilbᵉnâ) എന്നതിലെ വ്യഞ്ജനങ്ങൾ “നമുക്കു കുഴപ്പിക്കാം” (nāblâ) എന്നതിൽ തിരിഞ്ഞുവരുന്നു. പണിക്കാരുടെ പണി അവരുടെതന്നെ ശബ്ദങ്ങളിൽ തകരുന്നു.

വാക്യാനുസൃതം.

“അവർ പരസ്പരം പറഞ്ഞു: നമുക്ക് ഒരു പട്ടണവും ആകാശം മുട്ടുന്ന ഒരു ഗോപുരവും തീർത്തു പ്രശസ്തി നിലനിർത്താം.” (11:4)

അവർ ദൈവത്തെ പരാമർശിക്കുന്നതേയില്ല. ഇഷ്ടികയും പട്ടണങ്ങളുമല്ല പ്രശ്നം; അവിടുന്നില്ലാതെ സുരക്ഷിതരും പ്രസിദ്ധരുമാകാനുള്ള ആഗ്രഹമാണ്. ഭൂമിയിൽ വ്യാപിക്കാനുള്ള കൽപനയുടെ (9:1) നിഷേധവുമാണിത്.

“മനുഷ്യർ നിർമിച്ച നഗരവും ഗോപുരവും കാണാൻ കർത്താവ് ഇറങ്ങിവന്നു.” (11:5)

ഗ്രന്ഥകാരന്റെ നിശ്ശബ്ദമായ നർമം ഇതാ. ആകാശം മുട്ടുന്ന ഗോപുരം, കാണാൻ ദൈവം ഇറങ്ങിവരേണ്ടിവരുന്നത്ര ചെറുതാണ്. “മനുഷ്യർ” എന്നതു ഹീബ്രുവിൽ “ആദാമിന്റെ മക്കൾ”, പൊടിയുടെ മക്കൾ.

“നമുക്ക് ഇറങ്ങിച്ചെന്ന് അവരുടെ ഭാഷ, പരസ്പരം ഗ്രഹിക്കാനാവാത്തവിധം ഭിന്നിപ്പിക്കാം.” (11:7)

അവരുടെ “നമുക്ക്” എന്നതിനു ദൈവം സ്വന്തം “നമുക്ക്” കൊണ്ടു മറുപടി പറയുന്നു. സ്വർഗീയസഭയോടു ദൈവം സംസാരിക്കുന്നതായോ ഗൗരവമുള്ള ആത്മഭാഷണമായോ ഈ ബഹുവചനത്തെ പണ്ഡിതർ വിശദീകരിക്കുന്നു. ഇതു വിധിയാണ്, കാരുണ്യവുമാണ്: ഒന്നിച്ച അഹങ്കാരത്തിനു ചെയ്യാവുന്നതിന് ഇത് അതിരിടുന്നു (താഴെയുള്ള ചോദ്യം കാണുക).

“അതുകൊണ്ടാണ് ആ സ്ഥലത്തിനു ബാബേൽ എന്നു പേരുണ്ടായത്.” (11:9)

ഗ്രന്ഥകാരന് അറിയാവുന്ന ഏറ്റവും അഹങ്കാരിയായ നഗരമായ ബാബിലോൺ ആശയക്കുഴപ്പത്തിന്റെ നഗരമായി ഓർമിക്കപ്പെടുന്നു.

സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.

ബാബേലിലെപ്പോലെ സ്വന്തം ഐക്യം കെട്ടിപ്പടുക്കാനുള്ള വികലമായ മോഹത്തിൽ മാത്രം ഒന്നിച്ച പതിതമനുഷ്യന്റെ അഹങ്കാരത്തിന് അതിരിടാനാണ് പല ജനതകളായുള്ള വിഭജനം എന്നു മതബോധനഗ്രന്ഥം പറയുന്നു (CCC 57). പാപം സൃഷ്ടിച്ച കുഴപ്പത്തോടുള്ള ദൈവത്തിന്റെ പ്രതികരണമാണ് സഭയുടെ ഒന്നിച്ചുകൂടൽ എന്ന് അതു വിളിക്കുന്നു (CCC 761). പന്തക്കുസ്തായിൽ ജനക്കൂട്ടം പറയുന്നു: “ദൈവത്തിന്റെ അദ്ഭുതപ്രവൃത്തികൾ അവർ വിവരിക്കുന്നതു നമ്മുടെ മാതൃഭാഷകളിൽ കേൾക്കുന്നല്ലോ” (ശ്ലീഹന്മാരുടെ നടപടികൾ 2:11). ഭാഷകൾ ഇല്ലാതാകുന്നില്ല; ഒന്നിച്ചുകൂട്ടപ്പെടുകയാണ്. അഹങ്കാരം ഭാഷകളെ ഭിന്നിപ്പിച്ചെങ്കിൽ മിശിഹായുടെ എളിമ അവയെ ഒന്നിച്ചുകൂട്ടിയെന്നു വിശുദ്ധ അഗസ്റ്റിൻ പറയുന്നു (യോഹന്നാനെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രഭാഷണങ്ങൾ 6; ആശയം).

ജോഷ്വ 7:10–15 · കൂടാരത്തിൽ ഒളിപ്പിച്ചത്

പശ്ചാത്തലം.

ജറീക്കോയിലെ വിജയത്തിനുശേഷം (ജോഷ്വ 6) ആയ് എന്ന ചെറിയ പട്ടണത്തിനെതിരേ പോയ ഇസ്രായേൽ തോറ്റോടുന്നു (7:2–5). ജോഷ്വ വസ്ത്രം കീറി, പേടകത്തിനു മുമ്പിൽ വൈകുന്നേരംവരെ സാഷ്ടാംഗം വീണുകിടന്ന്, ജോർദാൻ കടത്തിയത് എന്തിന് എന്നു ദൈവത്തോടു ചോദിക്കുന്നു (7:6–9). ജോഷ്വയ്ക്ക് അറിയാത്തതു വായനക്കാരന് അറിയാം: യൂദാ ഗോത്രക്കാരനായ ആഖാൻ നിഷിദ്ധവസ്തുക്കളിൽ ചിലതെടുത്തു (7:1). ഇന്നത്തെ വായന ദൈവത്തിന്റെ മറുപടിയാണ്.

ഘടന.

• 10: “എഴുന്നേൽക്കുക!”
• 11: രോഗനിർണയം: ഇസ്രായേൽ പാപം ചെയ്തു.
• 12: ഫലം: അവർക്കു ചെറുത്തുനിൽക്കാനാവില്ല; ദൈവം അവരോടുകൂടെ ഉണ്ടാവുകയില്ല.
• 13: പ്രതിവിധി: നിങ്ങളെത്തന്നെ ശുദ്ധീകരിക്കുവിൻ.
• 14: നടപടി: ഗോത്രം, കുലം, കുടുംബം, വ്യക്തി.
• 15: ശിക്ഷ.
• ¶ ആഖാനെ കണ്ടെത്തിയതും, കൊള്ളമുതൽ കൂടാരത്തിനുള്ളിൽ മണ്ണിൽ ഒളിപ്പിച്ചുവെന്ന് അവൻ ഏറ്റുപറഞ്ഞതും തുടർന്നു പറയുന്നു (7:16–26).

താക്കോൽവാക്കുകൾ.

• ഹെരെം (ḥērem), നിഷിദ്ധവസ്തു: ദൈവത്തിനു പൂർണമായി സമർപ്പിച്ചതിനാൽ ഉപയോഗിക്കാൻ പാടില്ലാത്തത്. അത് എടുക്കുന്നത് ദൈവത്തിൽനിന്നുള്ള ഒരുതരം മോഷണമാണ്. ഈ വാക്ക് ഇവിടെ വീണ്ടുംവീണ്ടും വരുന്നു.
• ആബർ (‘ābar), ലംഘിക്കുക: മറികടക്കുക എന്നാണു വാക്കർഥം. ഇസ്രായേലിനെ ജോർദാൻ കടത്തിയ അതേ ക്രിയ ഇപ്പോൾ ഉടമ്പടി മറികടക്കുന്നതിന് ഉപയോഗിക്കുന്നു. പ്രവേശനത്തിന്റെ കഥയിൽ ഉടനെ നിഴൽ വീഴുന്നു.
• നെബാലാ (nᵉbālâ), മ്ലേച്ഛത: സമൂഹത്തിന്റെ അടിത്തറതന്നെ തകർക്കുന്ന പ്രവൃത്തി. ഇസ്രായേലിലെ ഏറ്റവും ഗുരുതരമായ കുറ്റങ്ങൾക്ക് ഉപയോഗിക്കുന്ന വാക്ക് (ന്യായാധിപന്മാർ 20:6 കാണുക).

വാക്യാനുസൃതം.

“എഴുന്നേൽക്കുക; നീ എന്തിന് ഇങ്ങനെ സാഷ്ടാംഗം വീണുകിടക്കുന്നു?” (7:10)

ജോഷ്വയുടെ പ്രാർഥന യഥാർഥമാണ്; പക്ഷേ സത്യത്തെ നേരിടാൻ ദൈവം അദ്ദേഹത്തെ അയയ്ക്കുന്നു. സത്യസന്ധമായ പ്രവൃത്തിക്കു പകരമല്ല പ്രാർഥന. “എന്തുകൊണ്ട്, കർത്താവേ?” എന്ന ചോദ്യത്തിനുള്ള മറുപടി ചിലപ്പോൾ ഇതാണ്: “എഴുന്നേറ്റ് പാളയത്തിൽ നോക്കുക.”

“ഇസ്രായേൽ പാപം ചെയ്തിരിക്കുന്നു; എന്റെ കൽപന അവർ ലംഘിച്ചു.” (7:11)

ചെയ്തത് ഒരാളാണ്; ദൈവം പറയുന്നത് “ഇസ്രായേൽ” എന്നാണ്. അനുഗ്രഹത്തിലും കുറ്റത്തിലും നാം പരസ്പരം ബന്ധിതരാണെന്നു ബൈബിളിന് അറിയാം.

“നാളത്തേക്കു തങ്ങളെത്തന്നെ ശുദ്ധീകരിക്കാൻ അവരോടു പറയുക.” (7:13)

മുന്നോട്ടുപോകുംമുമ്പ് ജനം ദൈവത്തിന്റെ മുമ്പിൽ ഒരുങ്ങണം. വലിയ നോമ്പാണ് ഈ “നാളെ”: പെസഹായ്ക്ക് ഒരുങ്ങാനുള്ള കാലം.

“നിഷിദ്ധവസ്തുക്കളോടുകൂടി പിടിക്കപ്പെടുന്നവനെ അവന്റെ സകല വസ്തുക്കളോടുംകൂടെ അഗ്നിക്കിരയാക്കണം.” (7:15)

ഇതു കഠിനമാണ്; തുടർന്നുള്ള കഥയിൽ ആഖാന്റെ കുടുംബവും ശിക്ഷയിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു (7:24–25). കൂടുതൽ കഠിനമായ ഒരു കാലത്തിന്റെ താളായി നാം ഇതു വായിക്കുന്നു. തിരുവചനംതന്നെ മുന്നോട്ടുനീങ്ങുന്നു: “പാപം ചെയ്യുന്നവൻമാത്രമായിരിക്കും മരിക്കുക” (എസെക്കിയേൽ 18:20). ശിക്ഷയല്ല, സമൂഹത്തിനെതിരായ പാപത്തിന്റെ ഗൗരവമാണ് നിലനിൽക്കുന്ന പാഠം.

സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.

ജോഷ്വ ആഖാനോടു പറയുന്നു: “എന്നിൽനിന്ന് ഒന്നും മറച്ചുവയ്ക്കരുത്” (7:19). അവിടെ അഗ്നികൊണ്ടു ശിക്ഷിക്കപ്പെട്ടതു സഭയിൽ കാരുണ്യംകൊണ്ടു സൗഖ്യമാക്കപ്പെടുന്നു: “നാം പാപങ്ങൾ ഏറ്റുപറയുന്നെങ്കിൽ, അവൻ വിശ്വസ്തനും നീതിമാനുമാകയാൽ, പാപങ്ങൾ ക്ഷമിക്കുകയും” ചെയ്യും (1 യോഹന്നാൻ 1:9). പാപം ഒന്നാമതായി ദൈവത്തിനെതിരായ അപരാധമാണെന്നും സഭയുമായുള്ള കൂട്ടായ്മയെയും അതു മുറിവേൽപിക്കുന്നുവെന്നും മതബോധനഗ്രന്ഥം പഠിപ്പിക്കുന്നു (CCC 1440). ഓരോ പാപവും ഈ കൂട്ടായ്മയെ മുറിവേൽപിക്കുന്നു (CCC 953). അതിനാൽ ഒരു പാപവും തികച്ചും സ്വകാര്യമല്ല; അനുരഞ്ജനകൂദാശ നമ്മെ ദൈവത്തോടും സഭയോടും അനുരഞ്ജിപ്പിക്കുന്നു (CCC 1468–1469).

റോമാ 8:12–17 · മക്കൾ, അതിനാൽ അവകാശികൾ

പശ്ചാത്തലം.

ശിക്ഷാവിധിയില്ല (8:1) എന്നു പറഞ്ഞുകൊണ്ടാണ് പൗലോസ് ഈ അധ്യായം തുടങ്ങിയത്; ഈശോയെ ഉയിർപ്പിച്ചവന്റെ ആത്മാവ് നമ്മിൽ വസിക്കുന്നുവെന്നും പറഞ്ഞു (8:11). ഇപ്പോൾ അതിന്റെ നിഗമനത്തിലെത്തുന്നു. യഹൂദരും വിജാതീയരും ഉൾപ്പെട്ട റോമിലെ സമൂഹത്തിന് ഏകദേശം എ.ഡി. 57-ലാണ് ലേഖനം എഴുതിയത്. അതിനാൽ “പുത്രസ്വീകാരം” എന്ന വാക്ക് ഇരുകൂട്ടരോടും സംസാരിച്ചിരിക്കും: ഇസ്രായേലിനെക്കുറിച്ചും പൗലോസ് അത് ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട് (9:4).

ഘടന.

• 12–13: ജീവിതത്തിന്റെ രണ്ടു വഴികളും അവ എവിടെ എത്തുന്നുവെന്നും.
• 14: ആത്മാവിനാൽ നയിക്കപ്പെടുന്നവർ: ദൈവമക്കൾ.
• 15: അടിമത്തവും ഭയവുമല്ല, പുത്രസ്വീകാരവും “ആബാ”യും.
• 16: ആത്മാവ് നമ്മുടെ ആത്മാവിനോടു ചേർന്നു സാക്ഷ്യം നൽകുന്നു.
• 17: മിശിഹായോടൊപ്പം അവകാശികൾ, അവിടുത്തോടൊപ്പം പീഡ സഹിച്ചാൽ.

താക്കോൽവാക്കുകൾ.

• ഒഫെയ്ലെത്തേസ് (opheiletēs), കടക്കാരൻ: നമുക്കു കടമുണ്ട്; പക്ഷേ ജഡത്തോടല്ല. ആരോട് എന്നു പറയാതെ പൗലോസ് വാചകം നിർത്തുന്നു. ആരോട് എന്ന് അധ്യായം മുഴുവൻ പറയുന്നുണ്ട്.
• ഹുയിയൊഥെസിയ (huiothesia), പുത്രസ്വീകാരം: പുത്രനായി സ്ഥാപിക്കൽ എന്നാണു വാക്കർഥം. റോമൻ നിയമത്തിൽ ദത്തുപുത്രന് കുടുംബപ്പേരും പൂർണമായ അവകാശവും ലഭിച്ചിരുന്നു. മിശിഹാ സ്വഭാവത്താൽ പുത്രനാണ്; നാം കൃപയാൽ മക്കളാകുന്നു.
• ആബാ (Abba), പിതാവേ: പിതാവ് എന്നതിനുള്ള അരമായ വാക്ക്; ഗത്സെമനിയിൽ ഈശോ ഉപയോഗിച്ച വാക്ക് (മർക്കോസ് 14:36). ഗ്രീക്കു സംസാരിച്ചിരുന്ന ആദിമസഭകൾ അതു വിവർത്തനം ചെയ്യാതെ സൂക്ഷിച്ചു (ഗലാത്തിയാ 4:6). അടുപ്പവും അനുസരണവും അതിലുണ്ട്; ഗത്സെമനിയിൽ അതിനു പിന്നാലെ “എന്റെ ഹിതമല്ല അങ്ങയുടെ ഹിതം മാത്രം” എന്നു വരുന്നു.
• സുങ്ക്ലെറൊനൊമോയ് (synklēronomoi), കൂട്ടവകാശികൾ: “കൂടെ” എന്ന അർഥത്തിൽ തുടങ്ങുന്ന വാക്കുകൾ പൗലോസിന് ഇഷ്ടമാണ്: കൂട്ടവകാശികൾ, കൂടെ സഹിക്കുന്നവർ, കൂടെ മഹത്വപ്പെടുന്നവർ. മിശിഹായ്ക്കുള്ളതെല്ലാം പങ്കുവയ്ക്കപ്പെടുന്നു.

വാക്യാനുസൃതം.

“ജഡികരായി ജീവിക്കുന്നെങ്കിൽ നിങ്ങൾ തീർച്ചയായും മരിക്കും. എന്നാൽ, ശരീരത്തിന്റെ പ്രവണതകളെ ആത്മാവിനാൽ നിഹനിക്കുന്നെങ്കിൽ നിങ്ങൾ ജീവിക്കും.” (8:13)

“ആത്മാവിനാൽ” എന്നതാണ് താക്കോൽ. നോമ്പ് മനക്കരുത്തിന്റെ മത്സരമല്ല: നമ്മിലുള്ള ആത്മാവിന്റെ പ്രവൃത്തിയാണ്; നാം അവിടുത്തോടു സഹകരിക്കുന്നു. താഴെയുള്ള ചോദ്യം കാണുക.

“ദൈവാത്മാവിനാൽ നയിക്കപ്പെടുന്നവരെല്ലാം ദൈവത്തിന്റെ പുത്രൻമാരാണ്.” (8:14)

നയിക്കപ്പെടുക എന്നാൽ മറ്റൊരാളുടെ പിന്നാലെ നടക്കുക എന്നാണ്. നയിക്കപ്പെടാൻ അനുവദിക്കുന്നതാണ് ദൈവമക്കളുടെ അടയാളം.

“പുത്രസ്വീകാരത്തിന്റെ ആത്മാവിനെയാണു നിങ്ങൾ കൈക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്. ഈ ആത്മാവു മൂലമാണു നാം ആബാ പിതാവേ എന്നു വിളിക്കുന്നത്.” (8:15)

“വിളിക്കുക” എന്നതിനുള്ള ഗ്രീക്കു വാക്ക് ശക്തമാണ്, ഉച്ചത്തിലുള്ള വിളി. ആരാധനയിലെ പ്രാർഥന ഇതിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിലുണ്ടാകാം. ഭയത്തിന് എതിരായാണ് പൗലോസ് ഇതു വയ്ക്കുന്നത്: അടിമ ഭയപ്പെടുന്നു; മകൻ വിളിക്കുന്നു.

“നാം ദൈവത്തിന്റെ മക്കളാണെന്ന് ഈ ആത്മാവു നമ്മുടെ ആത്മാവിനോട് ചേർന്ന് സാക്ഷ്യം നൽകുന്നു.” (8:16)

ദൈവമക്കളാണെന്ന നമ്മുടെ പ്രത്യാശ വരുന്നത് നമ്മിലുള്ള ആത്മാവിന്റെ സാക്ഷ്യത്തിൽനിന്നാണ്, ഒരു ദിവസത്തെ നമ്മുടെ വികാരങ്ങളിൽനിന്നല്ല. ഇതു പ്രത്യാശയാണ്; സ്ഥിരോത്സാഹം ആവശ്യമില്ലെന്നു പറയുന്ന ഉറപ്പല്ല (CCC 2005 താരതമ്യം ചെയ്യുക).

“നാം മക്കളെങ്കിൽ അവകാശികളുമാണ്; ദൈവത്തിന്റെ അവകാശികളും ക്രിസ്തുവിന്റെ കൂട്ടവകാശികളും.” (8:17)

വാക്യം തുടരുന്നു: അവനോടൊപ്പം മഹത്വപ്പെടേണ്ടതിന് ഇപ്പോൾ അവനോടുകൂടെ നാം പീഡയനുഭവിക്കുന്നു. അവകാശിയുടെ വഴി കുരിശിലൂടെയാണ്. അതുകൊണ്ടാണ് വലിയ നോമ്പ് പെസഹായിലേക്കു നയിക്കുന്നത്.

സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.

കൃപ നമ്മെ ദൈവത്തിന്റെ ദത്തുമക്കളാക്കുന്നുവെന്ന് ഈ ഭാഗം ഉദ്ധരിച്ചുകൊണ്ട് മതബോധനഗ്രന്ഥം പഠിപ്പിക്കുന്നു (CCC 1996). മാമ്മോദീസായിലാണ് ഈ ജീവിതം തുടങ്ങുന്നത് (CCC 1265). “ഞങ്ങളുടെ പിതാവേ” എന്നു പറയുമ്പോൾ, നമ്മെ ദത്തെടുത്തു വീണ്ടും ജനിപ്പിച്ചവനെ നാം ആരാധിക്കുന്നു (CCC 2782). മിശിഹായുടെ സഹനത്തിൽ പങ്കുചേരാനുള്ള വിളി എല്ലാവർക്കുമുള്ളതാണ് (CCC 618). സഭയിലെ പ്രത്യേക പ്രായശ്ചിത്തകാലങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് വലിയ നോമ്പ് (CCC 1438).

മത്തായി 21:33–44 · പണിക്കാർ ഉപേക്ഷിച്ച കല്ല്

പശ്ചാത്തലം.

ജീവിതത്തിന്റെ അവസാനദിനങ്ങളിൽ ഈശോ ദേവാലയത്തിലാണ്. പ്രധാനപുരോഹിതന്മാരും ജനപ്രമാണികളും അവിടുത്തെ അധികാരത്തെക്കുറിച്ചു ചോദിച്ചു (21:23); ഈ ഉപമ അവരോടാണു നേരിട്ടു പറയുന്നത്. “അവൻ തങ്ങളെപ്പറ്റിയാണു സംസാരിക്കുന്നതെന്നു” പ്രധാനപുരോഹിതന്മാരും ഫരിസേയരും പിന്നീടു മനസ്സിലാക്കുന്നു (21:45). മർക്കോസും ലൂക്കായും ഈ ഉപമ പറയുന്നുണ്ട് (മർക്കോസ് 12:1–12; ലൂക്കാ 20:9–19).

ഇതിന്റെ തുടക്കം കേൾവിക്കാർ ഉടനെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ഏശയ്യാ 5:1–7 ആണ് അതിന്റെ അടിസ്ഥാനം: “സൈന്യങ്ങളുടെ കർത്താവിന്റെ മുന്തിരിത്തോട്ടം ഇസ്രായേൽ ഭവനമാണ്.” ഏശയ്യായിൽ കുറ്റം മുന്തിരിച്ചെടികളുടേതാണ്; അവ കാട്ടുമുന്തിരി നൽകി. ഈശോയുടെ കഥയിൽ തോട്ടം നല്ലതാണ്; കുറ്റം അതു നോക്കിനടത്തുന്നവരുടേതാണ്. സ്ഥലത്തില്ലാത്ത ഉടമകളും പാട്ടക്കൃഷിക്കാരും അക്കാലത്തെ ഗലീലിയിലെ പരിചിതമായ കാഴ്ചയായിരുന്നു; വിളയുടെ ഒരു ഭാഗമായിരുന്നു പാട്ടം.

ഘടന.

• 33: ഉടമസ്ഥനും തോട്ടത്തിനുവേണ്ടി അവൻ ചെയ്യുന്നതെല്ലാം.
• 34–36: രണ്ടു പ്രാവശ്യം ഭൃത്യന്മാരെ അയയ്ക്കുന്നു; അവർ അടിക്കപ്പെടുകയും കൊല്ലപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു.
• 37–39: ഒടുവിൽ, പുത്രൻ.
• 40–41: “അവൻ എന്തുചെയ്യും?” അവരുടെതന്നെ ഉത്തരം.
• 42: തിരുവചനം: സങ്കീർത്തനം 118:22–23.
• 43–44: രാജ്യം എടുക്കപ്പെടുകയും നൽകപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു; കല്ല്.
• ¶ ഇവിടത്തെ മൂന്ന് ഉപമകൾ (രണ്ടു പുത്രന്മാർ, കൃഷിക്കാർ, വിവാഹവിരുന്ന്) ശക്തിയിൽ ഉയരുന്നു: അനുസരണത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ചോദ്യത്തിൽനിന്ന്, ദൈവപുത്രനോടു ചെയ്തതിനെക്കുറിച്ചുള്ള ചോദ്യത്തിലേക്ക്.

താക്കോൽവാക്കുകൾ.

• ഗെയോർഗോയ് (geōrgoi), കൃഷിക്കാർ: സ്വന്തമല്ലാത്ത ഭൂമിയിൽ പണിയെടുക്കുന്നവർ. ഇതു മറക്കുന്നതിലാണ് കഥ മുഴുവൻ തിരിയുന്നത്.
• കർപ്പോസ് (karpos), ഫലം: ഈ വാക്ക് ഭാഗത്തിലുടനീളമുണ്ട് (34, 41, 43). ഉടമസ്ഥൻ ആദ്യംമുതൽ ആവശ്യപ്പെട്ടിരുന്നത് ഇതാണ്. മത്തായിയിൽ ഫലം എന്നാൽ ദൈവഹിതം ചെയ്യുന്ന ജീവിതമാണ് (7:19–21).
• കെഫാലേ ഗോണിയാസ് (kephalē gōnias), മൂലക്കല്ല്: “മൂലയുടെ തല” എന്നാണു വാക്കർഥം: കെട്ടിടത്തെ ഒന്നിച്ചുനിർത്തുന്ന പ്രധാന കല്ല്. ഉത്ഥിതനായ മിശിഹായെക്കുറിച്ച് ആദിമസഭ ഈ വചനം പലപ്പോഴും ഉപയോഗിച്ചു (ശ്ലീഹന്മാരുടെ നടപടികൾ 4:11; 1 പത്രോസ് 2:7). ഹീബ്രുവിൽ “പുത്രൻ” (bēn), “കല്ല്” (’eben) എന്നിവ തമ്മിൽ ഒരു വാക്കുകളിയുണ്ടെന്നും ചില പണ്ഡിതർ ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നു.
• എഥ്നോസ് (ethnos), ജനത: 43-ലെ വാക്കിന് ജനം, ജനത എന്നൊക്കെയാണ് അർഥം. ഏത് ഉത്ഭവത്തിൽനിന്നുള്ളവരായാലും ഫലം പുറപ്പെടുവിക്കുന്നവരെക്കുറിച്ചാണ് ഇവിടെ പറയുന്നത്. താഴെയുള്ള ചോദ്യം കാണുക.

വാക്യാനുസൃതം.

“എന്റെ പുത്രനെ അവർ ബഹുമാനിക്കും” (21:37)

ഉടമസ്ഥന്റെ പ്രതീക്ഷ ഏതാണ്ടു ഭോഷത്തമെന്നു തോന്നാം; ഇതാണ് ദൈവത്തിന്റെ ക്ഷമ. ദൈവം മുമ്പ് അയച്ച “ഭൃത്യന്മാരിൽ”നിന്നു വ്യത്യസ്തനായി ഈശോ ഇവിടെ തന്നെത്തന്നെ “പുത്രൻ” എന്നു വിളിക്കുന്നുവെന്ന് മതബോധനഗ്രന്ഥം പറയുന്നു (CCC 443).

“അവർ അവനെ പിടിച്ച് മുന്തിരിത്തോട്ടത്തിനു വെളിയിലേക്കെറിഞ്ഞുകൊന്നുകളഞ്ഞു.” (21:39)

മർക്കോസിൽ പുത്രനെ കൊന്നിട്ടു പുറത്തെറിയുന്നു (മർക്കോസ് 12:8). മത്തായിയിലും ലൂക്കായിലും ആദ്യം പുറത്തെറിയുന്നു; ഈശോ “കവാടത്തിനു പുറത്തുവച്ചു പീഡനമേറ്റു” (ഹെബ്രായർ 13:12) എന്ന് ഓർമിപ്പിക്കാനാകാം.

“…മൂലക്കല്ലായിത്തീർന്നു. ഇതു കർത്താവിന്റെ പ്രവൃത്തിയാണ്.” (21:42)

പുത്രന്റെ കഥ മരണത്തിൽ അവസാനിക്കുന്നു. ഈശോ അവിടെ നിർത്തുന്നില്ല: ദൈവം ചെയ്യാനിരിക്കുന്നതു പറയുന്ന സങ്കീർത്തനത്തിലേക്ക് അവിടുന്നു തിരിയുന്നു. തിരസ്കാരമല്ല അവസാനവാക്ക്.

“അതുകൊണ്ടു ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു, ദൈവരാജ്യം നിങ്ങളിൽ നിന്ന് എടുത്തു ഫലം പുറപ്പെടുവിക്കുന്ന ജനതയ്ക്കു നൽകപ്പെടും.” (21:43)

ഇവിടത്തെ “നിങ്ങൾ” അവിടുത്തെ ചോദ്യം ചെയ്യുന്ന നേതാക്കളാണ് (21:23, 45). ഫലം പുറപ്പെടുവിക്കാതാകാവുന്ന സഭയ്ക്കും ഇതേ മുന്നറിയിപ്പുണ്ട്. മത്തായിയുടെ സുവിശേഷം ക്രൈസ്തവർക്കും ഇതേ താക്കീതു നൽകുന്നു (7:21–23; 22:11–14).

“ഈ കല്ലിൽ വീഴുന്നവൻ തകർന്നുപോകും. ഇത് ആരുടെമേൽ വീഴുന്നുവോ, അവനെ അതു ധൂളിയാക്കും.” (21:44)

പാഠഭേദം: ചില പുരാതന കയ്യെഴുത്തുപ്രതികളിൽ ഈ വാക്യമില്ല; എൻ.ആർ.എസ്.വി.യുടെ അടിക്കുറിപ്പ് അതു ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നു. മിക്കവയിലും അതുണ്ട്; ഇവിടെ അതു വായിക്കുന്നു. ഈ കല്ലിനോടു നിഷ്പക്ഷനായിരിക്കാൻ ആർക്കും കഴിയില്ല.

സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.

യഥാർഥ മുന്തിരിച്ചെടി മിശിഹായായ ദൈവത്തിന്റെ മുന്തിരിത്തോട്ടമായി സഭയെക്കുറിച്ചു പറയാനും (CCC 755), പണിക്കാർ ഉപേക്ഷിച്ച് മൂലക്കല്ലായിത്തീർന്ന കല്ലായി കർത്താവിനെക്കുറിച്ചു പറയാനും (CCC 756) മതബോധനഗ്രന്ഥം ഈ ഉപമ ഉപയോഗിക്കുന്നു. പ്രവാചകന്മാരെയും പുത്രനെയും അയച്ചത് ഒരേ ദൈവമാണെന്നു വിശുദ്ധ ഇരണേവൂസ് ഇതിൽനിന്നു വാദിക്കുന്നു (പാഷണ്ഡതകൾക്കെതിരേ IV, 36; ആശയം). ഉടമസ്ഥന്റെ കരുതലിനെക്കുറിച്ചു വിശുദ്ധ ജോൺ ക്രിസോസ്തോം ധ്യാനിക്കുന്നു: അവൻ നട്ടു, വേലികെട്ടി, പണിതു, ഒന്നും ചെയ്യാതെ വിട്ടില്ല; ദാസനു പിന്നാലെ ദാസനെ അയച്ചു (മത്തായിയെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രസംഗങ്ങൾ 68; ആശയം).

ആളുകൾ ചോദിക്കുന്ന ചോദ്യങ്ങൾ

ദൈവം യഹൂദജനത്തെ തിരസ്കരിച്ചുവെന്നാണോ ഈ ഉപമയുടെ അർഥം?

അല്ല. മത്തായി പറയുന്നതുപോലെ (21:45), ഈശോയെ ചോദ്യം ചെയ്ത നേതാക്കളെ ലക്ഷ്യമാക്കിയാണ് ഈ ഉപമ. മത്തായിയുടെ സമൂഹവും സിനഗോഗുനേതാക്കളും തമ്മിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കാലത്തുണ്ടായിരുന്ന വേദനാജനകമായ തർക്കങ്ങളും ഇതിലെ മൂർച്ചയുള്ള വാക്കുകളിൽ പ്രതിഫലിക്കുന്നുണ്ടെന്നു പല പണ്ഡിതരും കരുതുന്നു. വിശുദ്ധലിഖിതങ്ങളിൽനിന്നു വരുന്നതുപോലെ യഹൂദരെ ദൈവത്താൽ തിരസ്കരിക്കപ്പെട്ടവരോ ശപിക്കപ്പെട്ടവരോ ആയി അവതരിപ്പിക്കരുതെന്നു രണ്ടാം വത്തിക്കാൻ കൗൺസിൽ വ്യക്തമായി പറയുന്നു (നോസ്ത്ര ഏത്താത്തെ 4). ഈശോയുടെ മരണത്തിന് യഹൂദജനത്തെ മുഴുവൻ ഉത്തരവാദികളാക്കാനാവില്ലെന്നും (CCC 597), അവരോടുള്ള ദൈവത്തിന്റെ ദാനങ്ങളും വിളിയും പിൻവലിക്കപ്പെടാത്തതാണെന്നും (CCC 839) മതബോധനഗ്രന്ഥം ആവർത്തിക്കുന്നു. ഈ മുന്നറിയിപ്പ് നമുക്കുമുള്ളതാണ്: നമ്മുടേതല്ലാത്ത മുന്തിരിത്തോട്ടത്തിലാണ് നാമും അധ്വാനിക്കുന്നത്.

മനുഷ്യർക്കു ചെയ്യാവുന്നതിനെ ദൈവം ഭയപ്പെടുന്നുണ്ടോ? ബാബേൽ കഥ പുരോഗതിക്ക് എതിരാണോ?

ഉൽപത്തി 11:6-ലെ ദൈവത്തിന്റെ വാക്കുകളിൽ വിരോധാഭാസമുണ്ട്: കാണാൻ അവിടുത്തേക്ക് ഇറങ്ങിവരേണ്ടിവന്ന ഗോപുരം അവിടുത്തേക്ക് ഒരു ഭീഷണിയല്ല. അഹങ്കാരത്തിൽ ഒന്നിച്ച മനുഷ്യവംശത്തിനു തന്നെത്തന്നെ ഭയങ്കരമായി ദ്രോഹിക്കാനാകും; അതാണ് അപകടം. ഇഷ്ടികയ്ക്കോ പട്ടണങ്ങൾക്കോ ബൈബിൾ എതിരല്ല. ശാസ്ത്രത്തെയും സാങ്കേതികവിദ്യയെയും സഭ ആദരിക്കുന്നു; അവ മനുഷ്യവ്യക്തിയെ സേവിക്കുകയും ധാർമിക അതിരുകൾ മാനിക്കുകയും ചെയ്യണമെന്ന് ആവശ്യപ്പെടുന്നു (CCC 2293–2294).

“ശരീരത്തിന്റെ പ്രവണതകളെ നിഹനിക്കുക”: ശരീരം മോശമാണെന്നാണോ പൗലോസ് പറയുന്നത്?

അല്ല. ശരീരം നല്ലതാണ്; ദൈവം അതിനെ സൃഷ്ടിച്ചു, അത് ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കും. പൗലോസ് മറ്റിടങ്ങളിൽ പട്ടികപ്പെടുത്തുന്നതുപോലെ, ദൈവത്തിനെതിരേ അടഞ്ഞ മനസ്സിന്റെ ശീലങ്ങളാണ് ഇവിടെ “പ്രവണതകൾ”. ഉപവാസം ശരീരത്തെ ശിക്ഷിക്കുകയല്ല; ആഗ്രഹത്തെ അച്ചടക്കത്തിലാക്കി ഹൃദയത്തെ പ്രാർഥനയ്ക്കും ദരിദ്രർക്കുമായി തുറക്കുകയാണ് ചെയ്യുന്നത് (CCC 1434, 1438).

സീറോ മലബാർ വായനക്കാരന്

ഈ നാലാം ഞായറാഴ്ച വലിയ നോമ്പ് (സൗമാ റമ്പാ) അതിന്റെ മധ്യത്തോട് അടുക്കുകയാണ്. ബാബേൽ കഥ നമ്മെ അടുത്തു സ്പർശിക്കുന്നു: നമുക്കു ലഭിച്ച പൗരസ്ത്യ സുറിയാനി ആരാധനക്രമം വളർന്നത്, ഈ കഥ ഷീനാർ എന്നു വിളിക്കുന്ന മെസൊപ്പൊട്ടേമിയയിലാണ്. ആ നാട്ടിൽത്തന്നെ പ്രാർഥനയുടെയും പ്രേഷിതപ്രവർത്തനത്തിന്റെയും ഒരു സഭയെ ആത്മാവ് ഒന്നിച്ചുകൂട്ടി. ഇന്ന് നമ്മുടെ ജനം ചെന്നെത്തിയ ഇടങ്ങളിലെല്ലാം മലയാളത്തിലും സുറിയാനിയിലും ഇംഗ്ലീഷിലും ഹിന്ദിയിലും മറ്റനേകം ഭാഷകളിലും ഒരേ ബലിപീഠത്തിനു ചുറ്റും നമ്മുടെ വിശുദ്ധ കുർബാന അർപ്പിക്കപ്പെടുന്നു. ഈശോ “ആബാ” എന്നു വിളിച്ച അരമായ ഭാഷയുടെ ഒരു രൂപമാണ് സുറിയാനിയും; അതിനാൽ ആ വാക്ക് നമ്മുടെ വീട്ടിൽനിന്ന് അകലെയല്ല. ഇസ്രായേൽ ചെയ്യേണ്ടിവന്നതുപോലെ, ഈ ആഴ്ച നമുക്കും കൂടാരം പരിശോധിക്കാം: നല്ല ഒരു കുമ്പസാരമാണ് മുന്നോട്ടുള്ള സത്യസന്ധമായ വഴി.

പഠനത്തിനും പ്രബോധനത്തിനും

• ആരുടെ പേരിനുവേണ്ടിയാണ് ഞാൻ പണിയുന്നത്: എന്റെ ജോലിയിൽ, വീട്ടിൽ, ഇടവകയിൽ?
• എന്റെ കുടുംബത്തെയോ സമൂഹത്തെയോ ദുർബലമാക്കുന്ന എന്തെങ്കിലും “കൂടാരത്തിൽ ഒളിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടോ”? അതു വെളിച്ചത്തു കൊണ്ടുവരാൻ എന്തു വേണം?
• “ആബാ” എന്നു വിളിക്കാൻ ആത്മാവു നമ്മെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നുവെന്നു പൗലോസ് പറയുന്നു. എന്റെ പ്രാർഥനയെയും ഭയപ്പെടുമ്പോൾ ഞാൻ ചെയ്യുന്നതിനെയും ഇത് എങ്ങനെ മാറ്റുന്നു?
• ഈ വലിയ നോമ്പിൽ മുന്തിരിത്തോട്ടത്തിന്റെ ഉടമസ്ഥൻ എന്നോട് ഏതു ഫലമാണ് ആവശ്യപ്പെടുന്നത്? തോട്ടം എന്റേതാണെന്നമട്ടിൽ ഞാൻ പെരുമാറുന്നത് എങ്ങനെ?