28 ഫെബ്രുവരി 2027 · സീറോ മലങ്കര റീത്ത്
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുകകൂടാതെ: സീറോ മലബാർ റീത്ത് · ലത്തീൻ റീത്ത് · English
“സ്ത്രീയേ, നിന്റെ വിശ്വാസം വലുതാണ്. നീ ആഗ്രഹിക്കുന്നതുപോലെ നിനക്കു ഭവിക്കട്ടെ.” മത്തായി 15:28
വിജാതീയയും പരദേശിയുമായ ഒരു കാനാൻകാരി യേശുവിന്റെ പിന്നാലെ വന്നു കരഞ്ഞപേക്ഷിക്കുന്നു: “കർത്താവേ, ദാവീദിന്റെ പുത്രാ, എന്നിൽ കനിയണമേ! എന്റെ മകളെ പിശാച് ക്രൂരമായി ബാധിച്ചിരിക്കുന്നു.” ആദ്യം യേശു അവൾക്ക് ഉത്തരം നൽകുന്നില്ല. ശിഷ്യന്മാർ അവളെ പറഞ്ഞയയ്ക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ഇസ്രായേലിന്റെ നഷ്ടപ്പെട്ട ആടുകളുടെ അടുത്തേക്കാണു താൻ അയയ്ക്കപ്പെട്ടതെന്ന് യേശു പറയുന്നു. പക്ഷേ അവൾ താണുവണങ്ങി പറയുന്നു: “കർത്താവേ, എന്നെ സഹായിക്കണമേ.” മക്കളുടെ അപ്പത്തെപ്പറ്റി യേശു പറയുമ്പോൾ അവൾ മറുപടി പറയുന്നു: “അതേ, കർത്താവേ, നായ്ക്കളും യജമാനന്മാരുടെ മേശയിൽ നിന്നു വീഴുന്ന അപ്പക്കഷണങ്ങൾ തിന്നുന്നുണ്ടല്ലോ.”
സുവിശേഷത്തിലെ ഏറ്റവും ഹൃദയസ്പർശിയായ പ്രാർഥനകളിലൊന്നാണിത്. അവൾ തന്റെ അവകാശങ്ങളെപ്പറ്റി വാദിക്കുന്നില്ല; പിന്മാറുന്നില്ല; ചെറുതായി വിളിക്കപ്പെടുന്നതു സ്വീകരിക്കുന്നു; എന്നിട്ടും ആശ്രയിക്കുന്നു. യേശു വിസ്മയിക്കുന്നു: “സ്ത്രീയേ, നിന്റെ വിശ്വാസം വലുതാണ്. നീ ആഗ്രഹിക്കുന്നതുപോലെ നിനക്കു ഭവിക്കട്ടെ.” “ആ സമയംമുതൽ അവളുടെ പുത്രി സൗഖ്യമുള്ളവളായി.” യേശുവിന്റെ മൗനം ഒരു നിരസനമായിരുന്നില്ല; നിരന്തരമായ വിശ്വാസത്തിന്റെ ഒരു വിദ്യാലയമായിരുന്നു.
ഉടമ്പടിയിൽ മുറുകെപ്പിടിക്കുന്ന പരദേശികൾ ദൈവത്തിന്റെ വിശുദ്ധഗിരിയിലേക്കു കൊണ്ടുവരപ്പെടുമെന്ന് ഏശയ്യാ പ്രവചിച്ചിരുന്നു: “എന്റെ ആലയം എല്ലാ ജനതകൾക്കുമുള്ള പ്രാർഥനാലയമെന്ന് അറിയപ്പെടും.” കാനാൻകാരിയായ അമ്മ ആ വാഗ്ദാനത്തിന്റെ ആദ്യഫലമാണ്. മക്കൾക്കുള്ള അപ്പം എല്ലാവർക്കും മതിയാകും; മരുഭൂമിയിൽ ജനം മുഴുവനുംവേണ്ടി ദൈവം “ആകാശത്തിൽ നിന്ന് അപ്പം വർഷിച്ചു” (പുറ 16:4).
റോമാലേഖനത്തിൽ വിശുദ്ധ പൗലോസ് നിലവിളിക്കുന്നു: ഞാൻ എത്ര ദുർഭഗനായ മനുഷ്യൻ! മരണത്തിന്റെ ഈ ശരീരത്തിൽനിന്ന് ആര് എന്നെ മോചിപ്പിക്കും? നമ്മുടെ കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തുവിലൂടെ ദൈവത്തിനു സ്തോത്രം! (റോമാ 7:24–25). അമ്മയുടെ നിലവിളിയും പൗലോസിന്റെ നിലവിളിയും ഒന്നുതന്നെ: നമുക്കു നമ്മെത്തന്നെ രക്ഷിക്കാനാവില്ല; ക്രിസ്തുവിനാകും. നോമ്പിന്റെ പകുതിയിൽ സഭ പള്ളിയുടെ മധ്യത്തിൽ കുരിശു സ്ഥാപിക്കുന്നു: സഹായത്തിനായുള്ള ഓരോ നിലവിളിക്കുമുള്ള ഉത്തരം.
വിഷയം: “സ്ത്രീയേ, നിന്റെ വിശ്വാസം വലുതാണ്!”
ഒരു വിജാതീയയായ അമ്മ തന്റെ മകൾക്കുവേണ്ടി നിലവിളിക്കുന്നു. യേശു മൗനം പാലിക്കുന്നു; ശിഷ്യന്മാർ അവളെ പറഞ്ഞയയ്ക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; കഠിനമായ ഒരു വാക്കാണ് അവൾക്കു മറുപടി ലഭിക്കുന്നത്. എങ്കിലും അവൾ ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നു; യേശു അവളുടെ വലിയ വിശ്വാസത്തെ പ്രശംസിക്കുന്നു. ദൈവം മൗനമായിരിക്കുന്നതായി തോന്നുമ്പോൾ എങ്ങനെ പ്രാർഥിക്കണമെന്ന് അവളുടെ കഥ നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നു.
“കർത്താവേ, ഞങ്ങളോടു കരുണയുണ്ടാകണമേ! ഞങ്ങൾ അങ്ങേക്കുവേണ്ടി കാത്തിരിക്കുന്നു. ഓരോ പ്രഭാതത്തിലും ഞങ്ങളുടെ കരവും കഷ്ടതയുടെ കാലത്തു ഞങ്ങളുടെ രക്ഷയും ആയിരിക്കണമേ!” ഏശയ്യാ 33:2
“അപ്പോൾ ആ പ്രദേശത്തുനിന്ന് ഒരു കാനാൻകാരി വന്നു കരഞ്ഞപേക്ഷിച്ചു: കർത്താവേ, ദാവീദിന്റെ പുത്രാ, എന്നിൽ കനിയണമേ! എന്റെ മകളെ പിശാച് ക്രൂരമായി ബാധിച്ചിരിക്കുന്നു.” മത്തായി 15:22
ജീവിതത്തിൽ: ഈ ആഴ്ച പ്രശ്നങ്ങളിലായിരിക്കുന്ന കുട്ടികൾക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കുക: രോഗികൾ, ആസക്തിയിൽപ്പെട്ടവർ, വഴിതെറ്റിയവർ, ദൈവത്തിൽനിന്ന് അകന്നവർ.
“കർത്താവേ, എത്രനാൾ അങ്ങെന്നെ മറക്കും? എന്നേക്കുമായി എന്നെ വിസ്മരിക്കുമോ? എത്രനാൾ അങ്ങയുടെ മുഖം എന്നിൽ നിന്നു മറച്ചുപിടിക്കും?” സങ്കീർത്തനം 13:1
“എന്നാൽ, അവൻ ഒരു വാക്കുപോലും ഉത്തരം പറഞ്ഞില്ല… എന്നാൽ, അവൾ അവനെ പ്രണമിച്ച് കർത്താവേ, എന്നെ സഹായിക്കണമേ എന്ന് അപേക്ഷിച്ചു.” മത്തായി 15:23, 25
ജീവിതത്തിൽ: ഏറ്റവും കൂടുതൽ കാലം നീ വഹിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന നിയോഗത്തിനായുള്ള പ്രാർഥന നിർത്തരുത്.
“ഞാൻ എന്റെ വിശുദ്ധഗിരിയിലേക്കു കൊണ്ടുപോകും. എന്റെ പ്രാർഥനാലയത്തിൽ അവർക്കു സന്തോഷം നൽകും… എന്റെ ആലയം എല്ലാ ജനതകൾക്കുമുള്ള പ്രാർഥനാലയമെന്ന് അറിയപ്പെടും.” ഏശയ്യാ 56:7
“അവൾ പറഞ്ഞു: അതേ, കർത്താവേ, നായ്ക്കളും യജമാനൻമാരുടെ മേശയിൽ നിന്നു വീഴുന്ന അപ്പക്കഷണങ്ങൾ തിന്നുന്നുണ്ടല്ലോ. യേശു പറഞ്ഞു: സ്ത്രീയേ, നിന്റെ വിശ്വാസം വലുതാണ്. നീ ആഗ്രഹിക്കുന്നതുപോലെ നിനക്കു ഭവിക്കട്ടെ.” മത്തായി 15:27–28
ജീവിതത്തിൽ: നിന്റെ ഇടവകയിലോ ജോലിസ്ഥലത്തോ ഒരു അപരിചിതനെയോ മറ്റൊരു സമുദായത്തിൽനിന്നുള്ളയാളെയോ സ്വാഗതം ചെയ്യുക.
എളിമയും സ്ഥിരതയും ആത്മവിശ്വാസവുമുള്ള വിശ്വാസം കാനാൻകാരി നമുക്കു കാണിച്ചുതരുന്നു.
നാം സ്നേഹിക്കുന്നവർക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിച്ചുകൊണ്ടേയിരിക്കാം; കർത്താവിന്റെ മേശയിൽ എല്ലാവർക്കും അപ്പമുണ്ടെന്ന് ഒരിക്കലും സംശയിക്കരുത്.
തീരുമാനം: ബുദ്ധിമുട്ടിലായിരിക്കുന്ന ഒരു കുട്ടിക്കോ യുവാവിനോ വേണ്ടി ഈ ആഴ്ച എല്ലാ ദിവസവും ജപമാലയുടെ ഒരു ദശകം ചൊല്ലുക.
പ്രിയ സഹോദരീസഹോദരന്മാരേ, ഇന്ന് ഒരു അമ്മ യേശുവിന്റെ അടുത്തേക്കു വരുന്നു. അവൾ അവിടുത്തെ ജനത്തിൽപ്പെട്ടവളല്ല; ഒരു കാനാൻകാരി, പരദേശി. അവളുടെ മകൾ കഠിനമായി കഷ്ടപ്പെടുന്നു. അവൾ നിലവിളിക്കുന്നു: “കർത്താവേ, ദാവീദിന്റെ പുത്രാ, എന്നിൽ കനിയണമേ!” യേശു അവളോട് ഒരു വാക്കുപോലും ഉത്തരം പറയുന്നില്ല.
നിങ്ങൾക്ക് എപ്പോഴെങ്കിലും അങ്ങനെ തോന്നിയിട്ടുണ്ടോ? നിങ്ങൾ പ്രാർഥിച്ചുകൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു; സ്വർഗം മൗനമാണെന്നു തോന്നുന്നു. ശിഷ്യന്മാർപോലും അവളെ പറഞ്ഞയയ്ക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. താൻ ആദ്യം ഇസ്രായേലിലേക്കാണ് അയയ്ക്കപ്പെട്ടതെന്ന് യേശു പറയുന്നു. പക്ഷേ അവൾ പിന്മാറുന്നില്ല. മുട്ടുകുത്തി മൂന്നു ലളിതമായ വാക്കുകൾ പറയുന്നു: “കർത്താവേ, എന്നെ സഹായിക്കണമേ.” മക്കളുടെ അപ്പത്തെപ്പറ്റി യേശു പറയുമ്പോൾ അദ്ഭുതകരമായ എളിമയോടെ അവൾ ഉത്തരം നൽകുന്നു: “അതേ, കർത്താവേ, നായ്ക്കളും യജമാനന്മാരുടെ മേശയിൽ നിന്നു വീഴുന്ന അപ്പക്കഷണങ്ങൾ തിന്നുന്നുണ്ടല്ലോ.”
യേശു വിസ്മയിക്കുന്നു: “സ്ത്രീയേ, നിന്റെ വിശ്വാസം വലുതാണ്. നീ ആഗ്രഹിക്കുന്നതുപോലെ നിനക്കു ഭവിക്കട്ടെ.” അവിടുത്തെ മൗനം ഒരു നിരസനമായിരുന്നില്ല. വിശ്വാസത്തിന്റെ ഒരു വിദ്യാലയമായിരുന്നു; അവൾ ഉന്നതവിജയം നേടി. ദൈവഭവനം എല്ലാ ജനതകൾക്കുമുള്ള പ്രാർഥനാലയമായിരിക്കുമെന്ന് ഏശയ്യാ പറഞ്ഞിരുന്നു. ആരും ദൈവകരുണയ്ക്കു പുറത്തല്ലെന്ന് ഈ പരദേശിയായ അമ്മ നമുക്കു കാണിച്ചുതരുന്നു.
ഈ ബുധനാഴ്ച നാം നോമ്പിന്റെ മധ്യത്തിലെത്തുന്നു; നമ്മുടെ പള്ളിയിൽ സ്ലീബാ ഉയർത്തപ്പെടുന്നു. ദൈവം മൗനമാണെന്നു തോന്നുമ്പോൾ അതിലേക്കു നോക്കുക. വിശുദ്ധ പൗലോസ് നിലവിളിക്കുന്നു: ആര് എന്നെ മോചിപ്പിക്കും? നമ്മുടെ കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തുവിലൂടെ ദൈവത്തിനു സ്തോത്രം! അമ്മമാരേ, അപ്പന്മാരേ, നിങ്ങളുടെ മക്കൾക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുക. പിന്മാറരുത്. അവളോടൊപ്പം പറയുക: “കർത്താവേ, എന്നെ സഹായിക്കണമേ.” ആമേൻ.
കുഞ്ഞുങ്ങളേ, മകൾക്കു വലിയ രോഗമുണ്ടായിരുന്നതുകൊണ്ട് ഒരു അമ്മ യേശുവിന്റെ അടുത്തുവന്നു. അവൾ വീണ്ടും വീണ്ടും ചോദിച്ചു: “യേശുവേ, ദയവായി സഹായിക്കണമേ!” ആദ്യം യേശു ഉത്തരം നൽകിയില്ല.
പക്ഷേ അവൾ ആശ്രയിച്ചുകൊണ്ടും ചോദിച്ചുകൊണ്ടുമിരുന്നു. യേശു പറഞ്ഞു: “നിന്റെ വിശ്വാസം വലുതാണ്!” അവളുടെ മകൾ സുഖപ്പെട്ടു.
പ്രാർഥിച്ചിട്ടും ഒന്നും സംഭവിക്കുന്നില്ലെന്നു തോന്നുമ്പോൾ നിർത്തരുത്! യേശു കേൾക്കുന്നുണ്ട്. നമുക്കു പറയാം: “യേശുവേ, എന്നെ സഹായിക്കണമേ!”
ദാവീദിന്റെ പുത്രനായ കർത്താവായ യേശുവേ, ഞങ്ങളിൽ കനിയണമേ. കാനാൻകാരിയായ അമ്മയുടെ എളിമയുള്ളതും നിരന്തരവുമായ വിശ്വാസം ഞങ്ങൾക്കു നൽകണമേ; ഞങ്ങളുടെ മക്കൾക്കും കുടുംബങ്ങൾക്കുംവേണ്ടിയുള്ള പ്രാർഥനകൾ കേൾക്കണമേ; അങ്ങയുടെ സഭയെ എല്ലാ ജനതകൾക്കുമുള്ള പ്രാർഥനാലയമാക്കണമേ. ആമേൻ.
വലിയ നോമ്പിലെ നാലാം ഞായറായ കനാനായിത്തോ ഞായർ, ചോദിക്കുന്നതു നിർത്താത്ത കാനാൻകാരിയുടെ പേരിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. ഈ ഞായറിലെ അനേകം വായനകൾ അവരുടെ ചുറ്റും നിൽക്കുന്നു. സന്ധ്യാസുവിശേഷം (മർക്കോസ് 7:24–30) ഇതേ കണ്ടുമുട്ടൽ മർക്കോസിന്റെ വാക്കുകളിൽ പറയുന്നു. പുറപ്പാട് 16 പരാതിപ്പെടുന്ന ജനത്തിന് ആകാശത്തുനിന്ന് അപ്പം നൽകുന്നു. 1 സാമുവൽ 7-ൽ സാമുവൽ ഒരു കല്ലു സ്ഥാപിച്ച്, ഇതുവരെ കർത്താവു നമ്മെ സഹായിച്ചു എന്നു പറയുന്നു. പ്രഭാഷകൻ 10 അഹങ്കാരത്തിന്റെ ആരംഭത്തെക്കുറിച്ചു മുന്നറിയിപ്പു നൽകുന്നു. അപ്പ. പ്രവ. 20-ൽ പൗലോസ് എഫേസോസിലെ ശ്രേഷ്ഠന്മാരെ ദൈവത്തിനു ഭരമേൽപിക്കുന്നു. സുവിശേഷത്തോട് ഏറ്റവും നേരിട്ടു സംസാരിക്കുന്ന മൂന്നെണ്ണമാണു നാം ഇവിടെ പഠിക്കുന്നത്.
ദൈവത്തിന്റെ ആലയം എല്ലാ ജനതകൾക്കുമുള്ള പ്രാർഥനാലയമാകുമെന്ന് ഏശയ്യാ വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നു. ഈ ശരീരത്തിൽനിന്ന് എന്നെ ആരു മോചിപ്പിക്കും എന്നു പൗലോസ് നിലവിളിക്കുന്നു; ക്രിസ്തുവഴി ദൈവത്തിനു നന്ദി പറയുന്നു. മത്തായിയിൽ ഒരു വിദേശിയായ അമ്മ നിലവിളിക്കുന്നു, പോകാൻ കൂട്ടാക്കുന്നില്ല; അവരുടെ വിശ്വാസം വലുതാണെന്ന് യേശു പറയുന്നു. പരദേശി, മോചനം, അപ്പക്കഷണങ്ങൾ: ഇവയാണു താക്കോൽവാക്കുകൾ. നമ്മുടെ യോഗ്യതയല്ല, ആവശ്യമാണു നമ്മെ കർത്താവിലേക്ക് അടുപ്പിക്കുന്നത്; അവിടുത്തെ കരുണ മതി.
പശ്ചാത്തലം.
ഏശയ്യാ 56–66 ഗ്രന്ഥത്തിന്റെ അവസാനഭാഗമായി, പ്രവാസത്തിൽനിന്നുള്ള മടങ്ങിവരവിനുശേഷമുള്ള കാലത്തേതായി മിക്ക പണ്ഡിതന്മാരും കാണുന്നു. ജനം പുനർനിർമാണത്തിലായിരുന്നു; തങ്ങളിൽ യഥാർഥത്തിൽ ആരെല്ലാം ഉൾപ്പെടുന്നു എന്ന് അവർ ചോദിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ചിലരെ അകറ്റിനിർത്തുന്ന നിയമങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു: ഷണ്ഡന്മാരെയും ചില വിദേശജനതകളെയും നിയമാവർത്തനം 23:1–8 സമൂഹത്തിൽനിന്നു മാറ്റിനിർത്തി. ഇസ്രായേലിന്റെ വിശ്വാസവും സ്വത്വവും നഷ്ടപ്പെടുമെന്ന ഭയം ഉൾപ്പെടെ ഈ നിയമങ്ങൾക്കു യഥാർഥ കാരണങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു.
വാതിൽ തുറക്കുന്ന ദൈവവചനമാണ് ഈ പ്രവാചകൻ പറയുന്നത്. ഉടമ്പടി മുറുകെപ്പിടിക്കുന്ന പരദേശികളും ഷണ്ഡന്മാരും വിച്ഛേദിക്കപ്പെടുകയില്ല. വ്യവസ്ഥ ഉടമ്പടിതന്നെയാണ്; അതിന് അയവു വന്നിട്ടില്ല. ആർക്ക് അതിൽ പ്രവേശിക്കാം എന്നതിലാണു മാറ്റം.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“ഞാൻ വെറുമൊരു ഉണക്കവൃക്ഷമാണെന്നു ഷൺഡനോ പറയാതിരിക്കട്ടെ!” (56:3)
പരദേശിയുടെയും ഷണ്ഡന്റെയും ഭയത്തിന്, അവർ അതു പറഞ്ഞുതീരുംമുമ്പേ, ദൈവം ഉത്തരം നൽകുന്നു. ഇന്നത്തെ സുവിശേഷത്തിൽ ആ ഭയം സത്യമാണെന്ന മട്ടിലാണു ശിഷ്യന്മാർ സംസാരിക്കുന്നത്: അവളെ പറഞ്ഞയച്ചാലും.
“പുത്രീപുത്രൻമാരെക്കാൾ ശ്രേഷ്ഠമായ ഒരു സ്മാരകവും നാമവും നൽകും.” (56:5)
ദൈവം ഇവരെ സഹിക്കുക മാത്രമല്ല ചെയ്യുന്നത്. നഷ്ടപ്പെട്ടെന്ന് അവർ കരുതിയതിലധികം നൽകുന്നു.
“എന്റെ പ്രാർഥനാലയത്തിൽ അവർക്കു സന്തോഷം നൽകും.” (56:7)
പ്രവേശനം മാത്രമല്ല, സന്തോഷവും. അവർ ബഹുമാന്യരായ അതിഥികളാണ്.
“എന്റെ ആലയം എല്ലാ ജനതകൾക്കുമുള്ള പ്രാർഥനാലയമെന്ന് അറിയപ്പെടും.” (56:7)
ദേവാലയം ശുദ്ധീകരിക്കുമ്പോൾ യേശു ഈ വരി ഉദ്ധരിക്കുന്നു (മർക്കോസ് 11:17). എല്ലാ ജനതകൾക്കും എന്ന വാക്കുകൾ സുവിശേഷങ്ങളിൽ മർക്കോസ് മാത്രമാണു നിലനിർത്തുന്നത്.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
ഈ വാഗ്ദാനം ക്രിസ്തുവിൽ പൂർണതയിലെത്തുന്നതായി സഭ കാണുന്നു. ഏശയ്യാ വായിച്ചുകൊണ്ടു വീട്ടിലേക്കു യാത്ര ചെയ്യുമ്പോൾ പീലിപ്പോസ് മാമ്മോദീസാ നൽകുന്ന, ഷണ്ഡനും വിദേശിയുമായ എത്യോപ്യൻ ഉദ്യോഗസ്ഥന്റെ കഥയിലും സഭ ഇതു കേൾക്കുന്നു (അപ്പ. പ്രവ. 8:26–39). എല്ലാവരും രാജ്യത്തിൽ പ്രവേശിക്കാൻ വിളിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നുവെന്നും, ആദ്യം ഇസ്രായേൽമക്കളോടു പ്രഘോഷിക്കപ്പെട്ട ആ രാജ്യം എല്ലാ ജനതകളിലെയും മനുഷ്യരെ സ്വീകരിക്കാനുള്ളതാണെന്നും മതബോധനഗ്രന്ഥം പറയുന്നു (CCC 543). എല്ലാ മനുഷ്യരും ദൈവത്തിന്റെ പുതിയ ജനത്തിൽ ഉൾപ്പെടാൻ വിളിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നുവെന്ന് ലൂമെൻ ജെൻസിയം 13 പഠിപ്പിക്കുന്നു. ഇസ്രായേലിന്റെ വിളിയെ നിഷേധിക്കാതെയാണു സഭ ഇതു പറയുന്നത്: ദൈവത്തിന്റെ ദാനങ്ങളും വിളിയും പിൻവലിക്കപ്പെടുന്നില്ല (റോമാ 11:29; നോസ്ത്ര ഏത്താത്തെ 4).
പശ്ചാത്തലം.
നിയമത്തെക്കുറിച്ചു ചില കഠിനമായ കാര്യങ്ങൾ പൗലോസ് പറഞ്ഞുകഴിഞ്ഞു; ഒരു തെറ്റിദ്ധാരണയിൽനിന്ന് ഇപ്പോൾ അതിനെ സംരക്ഷിക്കുന്നു. പാപത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവു നിയമത്തിലൂടെ വരുന്നെങ്കിൽ നിയമം തിന്മയാണോ? ഒരിക്കലുമല്ല. നിയമം വിശുദ്ധമാണ് (7:12). തെറ്റു പാപത്തിന്റേതാണ്; നല്ല കൽപനയെപ്പോലും അതു സ്വന്തം ലക്ഷ്യത്തിനായി ഉപയോഗിക്കുന്നു.
ഉത്തമപുരുഷനിലും വർത്തമാനകാലത്തിലുമാണ് അദ്ദേഹം എഴുതുന്നത്; അദ്ദേഹത്തിന്റെ കത്തുകളിലെ ഏറ്റവും വ്യക്തിപരമായി തോന്നുന്ന ഭാഗങ്ങളിലൊന്ന്. വായന അധ്യായം 8-ന്റെ ആരംഭത്തിലേക്കു നയിക്കുന്നു: യേശുക്രിസ്തുവിലായിരിക്കുന്നവർക്ക് ഇപ്പോൾ ശിക്ഷാവിധിയില്ല.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“ഞാൻ ചെയ്യുന്ന പ്രവൃത്തികൾതന്നെ എനിക്കു മനസ്സിലാകുന്നില്ല. എന്തെന്നാൽ, ഞാൻ ഇച്ഛിക്കുന്നതല്ല, വെറുക്കുന്നതാണു ഞാൻ പ്രവർത്തിക്കുന്നത്.” (7:15)
നോമ്പിൽ ഒരു ശീലം മാറ്റാൻ ശ്രമിച്ചവർക്ക് ഈ വാക്യം അറിയാം. ശരി എന്തെന്ന് അറിയുന്നത് അതു ചെയ്യാനുള്ള ശക്തി തരുന്നില്ല എന്നതാണു പൗലോസിന്റെ കാര്യം.
“എന്റെ അന്തരംഗത്തിൽ ഞാൻ ദൈവത്തിന്റെ നിയമമോർത്ത് ആഹ്ലാദിക്കുന്നു.” (7:22)
നിയമത്തെയും മനുഷ്യനെയും കുറിച്ചുള്ള നല്ല വാക്കാണിത്. നന്മയ്ക്കുള്ള ആഗ്രഹം യഥാർഥമാണ്; അതു നശിച്ചിട്ടില്ല.
“ഞാൻ ദുർഭഗനായ മനുഷ്യൻ! മരണത്തിന് അധീനമായ ഈ ശരീരത്തിൽനിന്ന് എന്നെ ആരു മോചിപ്പിക്കും?” (7:24)
ചോദ്യം ആര് എന്നാണ്, എന്ത് എന്നല്ല. പൗലോസ് മെച്ചപ്പെട്ട ഒരു തന്ത്രമല്ല അന്വേഷിക്കുന്നത്. അദ്ദേഹത്തിനു വേണ്ടത് ഒരു വ്യക്തിയെയാണ്.
“നമ്മുടെ കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തുവഴി ദൈവത്തിനു സ്തോത്രം!” (7:25)
വാദം തീരുംമുമ്പേ ഉത്തരം വരുന്നു. അതേ വാക്യത്തിൽ സമരം ഇപ്പോഴും യഥാർഥമാണ്; എന്നാൽ മറ്റൊരാൾ അതു ജയിച്ചുകഴിഞ്ഞു.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
നിയമം വിശുദ്ധവും ആത്മീയവും നല്ലതുമാണ്, എങ്കിലും അപൂർണമാണ്: ചെയ്യേണ്ടത് അതു കാണിക്കുന്നു; എന്നാൽ അതു നിറവേറ്റാനുള്ള ശക്തിയായ ആത്മാവിന്റെ കൃപ സ്വയം നൽകുന്നില്ല എന്നു പൗലോസിനെ പിന്തുടർന്നു മതബോധനഗ്രന്ഥം പഠിപ്പിക്കുന്നു (CCC 1963). മാമ്മോദീസാ പാപം നീക്കുന്നു; എങ്കിലും ദുരാശ എന്നു വിളിക്കുന്ന പാപത്തിലേക്കുള്ള ചായ്‌വു നിലനിൽക്കുന്നു; ക്രിസ്തുവിന്റെ കൃപയുടെ സഹായത്തോടെ നാം നടത്തേണ്ട ഒരു സമരമാണത് (CCC 1264). അതിനാൽ ഇപ്പോഴും സമരം ചെയ്യുന്ന ക്രൈസ്തവൻ മാമ്മോദീസാ പരാജയപ്പെട്ടു എന്നു കരുതേണ്ടതില്ല.
പശ്ചാത്തലം.
മനുഷ്യനെ അശുദ്ധനാക്കുന്നത് എന്ത് എന്ന തർക്കത്തിന് യേശു ഉത്തരം നൽകിക്കഴിഞ്ഞു (15:1–20). ഇപ്പോൾ അവിടുന്ന് യഹൂദദേശത്തിനു പുറത്ത്, ഫിനീഷ്യൻ തീരത്തെ ടയിർ, സീദോൻ പ്രദേശങ്ങളിലേക്കു പോകുന്നു. മരുഭൂമിയിലെ രണ്ട് അപ്പംതീറ്റലുകളുടെ നടുവിലാണ് ഈ ഭാഗം (14:13–21; 15:32–39); അതുകൊണ്ടാണ് അപ്പത്തെയും അപ്പക്കഷണങ്ങളെയുംകുറിച്ചുള്ള സംസാരത്തിന് ഇത്ര ഭാരം.
മർക്കോസ് അവരെ വിജാതീയ, സീറോ-ഫിനീഷ്യൻ വംശജ എന്നു വിളിക്കുന്നു (മർക്കോസ് 7:26). കാനാൻകാരി എന്ന പഴയ ബൈബിൾനാമം മത്തായി മാത്രമേ ഉപയോഗിക്കുന്നുള്ളൂ; ഇസ്രായേലിന്റെയും ആ ദേശത്തെ ജനതകളുടെയും നീണ്ട ചരിത്രം അത് ഓർമിപ്പിക്കുന്നു. നേരത്തേ, ഇസ്രായേൽ ഭവനത്തിലെ നഷ്ടപ്പെട്ട ആടുകളുടെ അടുത്തേക്കു മാത്രമാണ് യേശു പന്ത്രണ്ടുപേരെ അയച്ചത് (10:6). ഉത്ഥാനത്തിനുശേഷം അവിടുന്ന് അവരെ എല്ലാ ജനതകളിലേക്കും അയയ്ക്കും (28:19). ആ രണ്ടാമത്തെ അയയ്ക്കലിനുമുമ്പാണ് ഈ സ്ത്രീ അവിടുത്തെ കണ്ടുമുട്ടുന്നത്; അവർ അതിനെ മുൻകൂട്ടി കാണിക്കുന്നു.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“കർത്താവേ, ദാവീദിന്റെ പുത്രാ, എന്നിൽ കനിയണമേ! എന്റെ മകളെ പിശാച് ക്രൂരമായി ബാധിച്ചിരിക്കുന്നു.” (15:22)
എന്നിൽ എന്നാണ് അവർ പറയുന്നത്: അമ്മ മകളുടെ വേദന സ്വന്തമാക്കിയിരിക്കുന്നു. മാധ്യസ്ഥ്യത്തിന്റെ ആരംഭം ഇതാണ്.
“എന്നാൽ, അവൻ ഒരു വാക്കുപോലും ഉത്തരം പറഞ്ഞില്ല.” (15:23)
സുവിശേഷങ്ങളിലെ ഏറ്റവും കഠിനമായ വാക്യങ്ങളിലൊന്ന്; പ്രാർഥിക്കുന്ന പലർക്കും ഉള്ളിൽനിന്ന് ഇത് അറിയാം. അവരെ ഓടിക്കാനല്ല, അവരുടെ വിശ്വാസം എല്ലാവർക്കും വെളിപ്പെടുത്താനാണു താമസിപ്പിച്ചതെന്നു വി. ജോൺ ക്രിസോസ്തോം പറയുന്നു (മത്തായിയെപ്പറ്റിയുള്ള പ്രസംഗങ്ങൾ 52, ആശയം).
“ഇസ്രായേൽ ഭവനത്തിലെ നഷ്ടപ്പെട്ട ആടുകളുടെ അടുത്തേക്കു മാത്രമാണു ഞാൻ അയയ്ക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്.” (15:24)
ഇത് ആരെയും അപമാനിക്കുന്നില്ല. ഇസ്രായേലിൽനിന്നു തുടങ്ങുന്ന ദൈവപദ്ധതിയുടെ ക്രമമാണിത്. ഇസ്രായേലിനോടുള്ള ഉടമ്പടി പാലിക്കപ്പെടുന്നു; അതിലൂടെയാണു ജനതകൾ അനുഗ്രഹിക്കപ്പെടുക (ഉൽപത്തി 12:3).
“എന്നാൽ, അവൾ അവനെ പ്രണമിച്ച് കർത്താവേ, എന്നെ സഹായിക്കണമേ എന്ന് അപേക്ഷിച്ചു.” (15:25)
ഈ ഭാഗത്തെ ഏറ്റവും ചെറിയ പ്രാർഥന. വാദം തോറ്റതായി തോന്നുന്നു; അവർ മുട്ടുകുത്തി ഒരിക്കൽക്കൂടി ചോദിക്കുന്നു.
“അതേ, കർത്താവേ, … നിന്നു വീഴുന്ന അപ്പക്കഷണങ്ങൾ തിന്നുന്നുണ്ടല്ലോ.” (15:27)
അവർ സമ്മതിക്കുന്നു; പിന്നെ ചിത്രത്തെ തിരിക്കുന്നു. മേശയിൽ ഇസ്രായേലിന്റെ സ്ഥാനം അവർ നിഷേധിക്കുന്നില്ല; അപ്പക്കഷണങ്ങൾ വീഴാൻമാത്രം വലുതാണു മേശയെന്ന് അവർക്കറിയാം. വലിയ എളിമയാണ് വി. അഗസ്റ്റിൻ ഇതിൽ കാണുന്നത്; അതാണ് അവരെ സ്വീകരിക്കാൻ യോഗ്യയാക്കിയതെന്ന് അദ്ദേഹം പറയുന്നു (പ്രസംഗം 77, ആശയം).
“സ്ത്രീയേ, നിന്റെ വിശ്വാസം വലുതാണ്. നീ ആഗ്രഹിക്കുന്നതുപോലെ നിനക്കു ഭവിക്കട്ടെ.” (15:28)
സൗഖ്യം ചോദിച്ചുവന്ന അവർ ഈ പ്രശംസയുംകൂടി നേടി വീട്ടിലേക്കു പോകുന്നു. ശതാധിപന്റെ ഭൃത്യനെപ്പോലെ (8:13) ഇതും ദൂരെനിന്നുള്ള സൗഖ്യമാണ്.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
വിശ്വാസത്തോടെ വാക്കുകളിൽ പ്രകടിപ്പിച്ച പ്രാർഥന യേശു കേട്ടവരുടെ കൂട്ടത്തിൽ മതബോധനഗ്രന്ഥം കാനാൻകാരിയെയും പറയുന്നു (CCC 2616). സജീവവും നിരന്തരവുമായ വിശ്വാസത്തോടും മക്കളുടെ ധൈര്യത്തോടുംകൂടെ പ്രാർഥിക്കാൻ യേശു ശിഷ്യരെ പഠിപ്പിക്കുന്നു (CCC 2610). മേശയിൽ ഒരു അവകാശവും ഇല്ലാതിരുന്ന നമ്മളെയെല്ലാം, അകത്തു കൊണ്ടുവരപ്പെട്ട ജനതകളെ, അവർ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതുകൊണ്ടു സഭ എന്നും ഈ സ്ത്രീയെ സ്നേഹിച്ചിട്ടുണ്ട്. അവരുടെ എളിമയോടും ആത്മവിശ്വാസത്തോടുംകൂടെയാണു വി. കുർബാനയിൽ നാം മേശയ്ക്കരികിൽ വരുന്നത്.
യേശു യഥാർഥത്തിൽ അവരെ നായ എന്നു വിളിച്ചോ? അതു ക്രൂരതയല്ലേ?
യേശു ആ വാക്ക് ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്; അതു സൗമ്യമാണെന്നു നാം നടിക്കരുത്. പണ്ഡിതന്മാർ ഈ സംഭാഷണം പല വിധത്തിൽ വായിക്കുന്നു. ചെറുപ്പം കുറിക്കുന്ന രൂപം ശ്രദ്ധിച്ചു വീട്ടിലെ നായയെ ചിലർ കാണുന്നു. ശിഷ്യന്മാരുടെ കാഴ്ചപ്പാടു പുറത്തുകൊണ്ടുവന്ന് അതിനെ മറിച്ചിടാനാണ് യേശു അതു പറയുന്നതെന്നു മറ്റുചിലർ കരുതുന്നു. അവരുടെ വിശ്വാസം വെളിപ്പെടുത്താനുള്ള പരീക്ഷയായി ക്രിസോസ്തോം അതിനെ കണ്ടു. രംഗം അവസാനിക്കുന്ന വിധത്തിൽ തർക്കമില്ല: സ്ത്രീ പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്നു, കേൾക്കപ്പെടുന്നു; ഇതു വായിക്കുന്ന ആർക്കും യേശു അവരെ നിന്ദിക്കുന്നുവെന്നു കരുതാനാവില്ല. മറ്റൊരാളെ താഴ്ത്തിക്കാണാൻ ഈ വാക്യം ആരും ഉപയോഗിക്കുകയുമരുത്.
ഇസ്രായേലിലേക്കു മാത്രമാണു താൻ അയയ്ക്കപ്പെട്ടതെന്ന് യേശു പറയുന്നത് എന്തുകൊണ്ട്?
അബ്രാഹത്തിന്റെ കുടുംബത്തിലൂടെ എല്ലാ ജനതകളെയും അനുഗ്രഹിക്കുകയാണു ദൈവത്തിന്റെ പദ്ധതി (ഉൽപത്തി 12:3). ദൈവത്തിന്റെ ഉടമ്പടിജനമായ ഇസ്രായേലിൽനിന്നാണ് യേശു തന്റെ ഭൗമികദൗത്യം ആരംഭിക്കുന്നത്. ഇതു മറ്റുള്ളവരെ നിരസിക്കലല്ല, വാഗ്ദാനത്തിന്റെ ക്രമമാണ്. ആദ്യം യഹൂദർക്കും പിന്നെ ഗ്രീക്കുകാർക്കും എന്നു പൗലോസ് അതു പറയുന്നു (റോമാ 1:16). തന്റെ ശിഷ്യരെ ഏൽപിക്കാനിരിക്കുന്ന, എല്ലാ ജനതകളിലേക്കുമുള്ള ദൗത്യത്തിന്റെ മുന്നോട്ടുള്ള കാഴ്ചയാണ് ഈ സ്ത്രീയുടെ വിശ്വാസം (മത്തായി 28:19).
റോമാ 7-ലെ ഞാൻ ആരാണ്? പൗലോസോ, ക്രൈസ്തവനോ?
സഭാപിതാക്കന്മാരുടെ കാലംമുതൽ ഇതു ചർച്ചയിലാണ്. കൃപയ്ക്കുമുമ്പു നിയമത്തിൻകീഴിലുള്ള മനുഷ്യനെക്കുറിച്ചാണ് ഇതെന്നു വി. അഗസ്റ്റിൻ ആദ്യം കരുതി; പിന്നീട് ഇപ്പോഴും സമരം ചെയ്യുന്ന മാമ്മോദീസാ സ്വീകരിച്ച വിശ്വാസിക്കുംകൂടി അദ്ദേഹം അതു ബാധകമാക്കി. ക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ പൗലോസ് ഇപ്പോൾ കാണുന്ന, ആത്മാവില്ലാതെ നിയമത്തിൻകീഴിലുള്ള മനുഷ്യനെ കുറിക്കുന്ന ഒരു സംസാരരീതിയായി പല ആധുനിക പണ്ഡിതന്മാരും ഈ ഞാൻ എന്നതിനെ കാണുന്നു. ആത്മാവിലൂടെയുള്ള വിജയത്തിനാണ് അടുത്ത അധ്യായം ഊന്നൽ നൽകുന്നത്. പ്രധാന കാര്യത്തിൽ രണ്ടു വായനകളും യോജിക്കുന്നു: സ്വന്തം ശക്തികൊണ്ടു നാം രക്ഷപ്പെടുന്നില്ല; നമ്മുടെ സഹായം ക്രിസ്തുവാണ്.
നമ്മുടെ വലിയ നോമ്പിലെ ഞായറുകൾക്കു പേരു ലഭിച്ചിരിക്കുന്നത് കാനായിൽനിന്നും കർത്താവിന്റെ സൗഖ്യാത്ഭുതങ്ങളിൽനിന്നും ജറുസലെം പ്രവേശനത്തിൽനിന്നുമാണ്: കോത്തിനേ (കാനാ), ഗർബോ (കുഷ്ഠരോഗി), മ്ശർയോ (തളർവാതരോഗി), കനാനായിത്തോ (കാനാൻകാരി), ക്ഫീഫ്തോ (കൂനുള്ള സ്ത്രീ), സമിയോ (അന്ധൻ), ഓശാന. ഇന്നത്തെ പേരിന്റെ അർഥം കാനാൻകാരി എന്നാണ്. അവരുടെ നിലവിളി വി. കുർബാനയിൽ ജനം ആവർത്തിക്കുന്നു: കുറിയേലായിസോൻ, കർത്താവേ, കനിയണമേ. നാം നോമ്പിന്റെ മധ്യത്തോടടുക്കുന്നു; മാർച്ച് 3 ബുധനാഴ്ച പള്ളിയിൽ സ്ലീബാ ഉയർത്തുന്നു. വഴിയുടെ രണ്ടാം പകുതിക്ക് ഈ സ്ത്രീയുടെ നിരന്തരത ഒരു നല്ല കൂട്ടാണ്.