1 മാർച്ച് 2027 · സീറോ മലബാർ റീത്ത്
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുകകൂടാതെ: ലത്തീൻ റീത്ത് · സീറോ മലങ്കര റീത്ത് · English
“അവൻ അവിടെ കിടക്കുന്നത് യേശു കണ്ടു. അവൻ വളരെ നാളായി കിടപ്പിലാണെന്ന് അറിഞ്ഞ് യേശു ചോദിച്ചു: സുഖം പ്രാപിക്കാൻ നിനക്ക് ആഗ്രഹമുണ്ടോ?” യോഹന്നാൻ 5:6
ഒരു യാത്രയോടെയാണ് വലിയ നോമ്പിലെ നാലാം ആഴ്ച തുടങ്ങുന്നത്. ഇരുന്നിടത്തുതന്നെ ഇരിക്കാൻ എല്ലാ കാരണവുമുള്ള എഴുപത്തഞ്ചു വയസ്സുകാരനോടു ദൈവം പറയുന്നു: “നിന്റെ ദേശത്തെയും ബന്ധുക്കളെയും പിതൃഭവനത്തെയും വിട്ട്, ഞാൻ കാണിച്ചുതരുന്ന നാട്ടിലേക്കു പോവുക.” വാഗ്ദാനം വളരെ വലുതാണ്; പക്ഷേ ഭൂപടം ശൂന്യം. ഈ വായനയിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട വാക്യം ഏറ്റവും ചെറുതാണ്: “കർത്താവു കൽപിച്ചതനുസരിച്ച് അബ്രാം പുറപ്പെട്ടു.” ഓരോ താവളത്തിലും അബ്രാം എന്തു ചെയ്യുന്നു എന്നു ശ്രദ്ധിക്കുക. ഷെക്കെമിലും ബഥേലിനടുത്തും അവൻ കർത്താവിന് ഒരു ബലിപീഠം പണിത് അവിടുത്തെ നാമം വിളിച്ചപേക്ഷിക്കുന്നു. കൂടാരം പോകുന്നിടത്തെല്ലാം ബലിപീഠവും പോകുന്നു. കഴിഞ്ഞ നൂറ്റാണ്ടിൽ തിരുവിതാംകൂറിൽനിന്നു മലബാറിലെ കാടുകളിലേക്കും ഹൈറേഞ്ചിലേക്കും കുടിയേറിയ നമ്മുടെ കുടുംബങ്ങളും ഇതുതന്നെ ചെയ്തു: വീടുകൾക്കു നല്ല മേൽക്കൂര ഉണ്ടാകുന്നതിനുമുൻപേ ഒരു ചെറിയ കപ്പേള ഉയർന്നു; മരക്കുറ്റികൾക്കും പുതിയ റബ്ബർതൈകൾക്കും ഇടയിൽ വിശുദ്ധ കുർബാന അർപ്പിക്കപ്പെട്ടു. ദൈവം എന്നെ എങ്ങോട്ടാണു വിളിക്കുന്നത്, എന്റെ കൂടാരത്തിനരികെ ഇപ്പോഴും ഒരു ബലിപീഠമുണ്ടോ എന്നു വലിയ നോമ്പ് നമ്മോടു ചോദിക്കുന്നു.
ഒരാൾ കൊള്ളമുതൽ കൂടാരത്തിൽ ഒളിപ്പിച്ചതുകൊണ്ട് ഇസ്രായേൽ മുഴുവൻ ദുർബലമായെന്നു കഴിഞ്ഞ ഞായറാഴ്ച നാം കേട്ടു. ഇന്ന് ഒളിപ്പിച്ചതു പുറത്തുവരുന്നു. ഗോത്രം, കുലം, കുടുംബം എന്നിങ്ങനെ നറുക്കു ചുരുങ്ങിച്ചുരുങ്ങി ആഖാനിൽ എത്തുന്നു. ജോഷ്വ അവനോടു പറയുന്നത് അദ്ഭുതകരമാംവിധം സൗമ്യമായാണ്: “എന്റെ മകനേ, ഇസ്രായേലിന്റെ ദൈവമായ കർത്താവിനെ മഹത്വപ്പെടുത്തി അവിടുത്തെ സ്തുതിക്കുക. നീ എന്തുചെയ്തെന്ന് എന്നോടുപറയുക. എന്നിൽനിന്ന് ഒന്നും മറച്ചുവയ്ക്കരുത്.” ആഖാൻ മറുപടി പറയുന്നു: “ഇസ്രായേലിന്റെ ദൈവമായ കർത്താവിനെതിരേ ഞാൻ പാപം ചെയ്തിരിക്കുന്നു.” ഈ പുരാതനകഥയുടെ അന്ത്യം ഭീകരമാണ്; ആ സ്ഥലത്തിന് ആഖോർ താഴ്വര, കഷ്ടതയുടെ താഴ്വര, എന്നു പേരു വീണു. എന്നാൽ പ്രവാചകന്മാർ അവിടെ നിർത്തിയില്ല. ഹോസിയാവഴി ദൈവം വാഗ്ദാനം ചെയ്തു: “ആഖോർ താഴ്വര ഞാൻ പ്രത്യാശയുടെ കവാടമാക്കും.” ഒരു പാപി കുമ്പസാരക്കൂട്ടിൽ മുട്ടുകുത്തുമ്പോഴെല്ലാം മിശിഹായുടെ സഭയിൽ ആ വാഗ്ദാനം നിറവേറുന്നു: കഷ്ടതയുടെ താഴ്വര പ്രത്യാശയുടെ വാതിലാകുന്നു; ഞാനാണു പാപം ചെയ്തത് എന്നു പറയുന്നവൻ ക്ഷമ ലഭിച്ചു വീട്ടിലേക്കു മടങ്ങുന്നു.
ഇസ്രായേലിനെക്കുറിച്ചുള്ള റോമാലേഖനത്തിലെ മഹത്തായ അധ്യായങ്ങൾ പൗലോസ് തുടങ്ങുന്നതു കണ്ണീരോടെയാണ്: “എനിക്കു ദുഃഖവും ഹൃദയത്തിൽ അടങ്ങാത്ത വേദനയുമുണ്ട്.” സ്വന്തം ജനത്തെ അവൻ സ്നേഹിക്കുന്നു; പുത്രസ്വീകാരവും മഹത്വവും ഉടമ്പടികളും നിയമവും ആരാധനയും വാഗ്ദാനങ്ങളും പിതാക്കന്മാരും അവരുടേതാണെന്നും, ജഡപ്രകാരം മിശിഹാ അവരിൽനിന്നാണെന്നും അഭിമാനത്തോടെ എണ്ണിപ്പറയുന്നു. യഹൂദജനത്തെക്കുറിച്ച് ഒരിക്കലും നിന്ദയോടെയല്ല, ആദരവോടെ സംസാരിക്കാൻ സഭ അവനിൽനിന്നു പഠിച്ചു. സുവിശേഷത്തിൽ, വെള്ളമിളകുന്നതും കാത്തു രോഗികൾ കിടന്നിരുന്ന ഒരു കുളക്കരയിലേക്ക് ഈശോ പോകുന്നു. “മുപ്പത്തിയെട്ടു വർഷമായി രോഗിയായിരുന്ന ഒരുവൻ അവിടെയുണ്ടായിരുന്നു.” വിചിത്രമെന്നു തോന്നുന്ന ഒരു ചോദ്യം ഈശോ അവനോടു ചോദിക്കുന്നു: സുഖം പ്രാപിക്കാൻ നിനക്ക് ആഗ്രഹമുണ്ടോ? അവൻ ഉവ്വ് എന്നല്ല പറയുന്നത്; ഇതുവരെ നടക്കാതിരുന്നതിന്റെ കാരണമാണ്: “കർത്താവേ, വെള്ളമിളകുമ്പോൾ എന്നെ കുളത്തിലേക്കിറക്കാൻ ആരുമില്ല.” ഈശോയ്ക്കു കുളം ആവശ്യമില്ല: “എഴുന്നേറ്റു കിടക്കയെടുത്തു നടക്കുക.” പിന്നീട് ദേവാലയത്തിൽവച്ച് അവനെ കണ്ട് ഈശോ കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നു: മേലിൽ പാപം ചെയ്യരുത്. യഹൂദർ ഈശോയെ പീഡിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങി എന്നു യോഹന്നാൻ എഴുതുമ്പോൾ ജറുസലെമിലെ ചില മതാധികാരികളെയാണ് അവൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്, യഹൂദജനത്തെ മുഴുവനുമല്ല; ഈശോയും അവിടുത്തെ അമ്മയും എല്ലാ ശ്ലീഹന്മാരും യഹൂദരായിരുന്നു (മതബോധനഗ്രന്ഥം 597). നോമ്പിന്റെ പകുതിയെത്തുമ്പോൾ ഇതേ ചോദ്യം നമ്മോടും: സുഖം പ്രാപിക്കാൻ നിനക്ക് ആഗ്രഹമുണ്ടോ, അതോ കുളക്കരയിൽ കിടക്കുന്നതിന്റെ കാരണങ്ങൾ പറയാൻ മാത്രമോ?
വിഷയം: “സുഖം പ്രാപിക്കാൻ നിനക്ക് ആഗ്രഹമുണ്ടോ?” (യോഹന്നാൻ 5:6)
ബലിപീഠവുമായുള്ള അബ്രാമിന്റെ യാത്ര, ആഖാന്റെ ഏറ്റുപറച്ചിൽ, സ്വന്തം ജനത്തോടുള്ള പൗലോസിന്റെ സ്നേഹം, എഴുന്നേറ്റു നടക്കാൻ കൽപന ലഭിച്ച കുളക്കരയിലെ മനുഷ്യൻ.
“കർത്താവ് അബ്രാമിനോട് അരുളിച്ചെയ്തു: നിന്റെ ദേശത്തെയും ബന്ധുക്കളെയും പിതൃഭവനത്തെയും വിട്ട്, ഞാൻ കാണിച്ചുതരുന്ന നാട്ടിലേക്കു പോവുക.” ഉൽപത്തി 12:1
“വിശ്വാസംമൂലം അബ്രാഹം തനിക്ക് അവകാശമായി ലഭിക്കാനുള്ള സ്ഥലത്തേക്കു പോകാൻ വിളിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ അനുസരിച്ചു. എവിടേക്കാണു പോകേണ്ടതെന്നറിയാതെതന്നെയാണ് അവൻ പുറപ്പെട്ടത്.” ഹെബ്രായർ 11:8
ജീവിതത്തിൽ: ഈ ആഴ്ച എവിടെയായിരുന്നാലും പ്രാർഥനയ്ക്കായി ഒരു സ്ഥലവും ഒരു നിശ്ചിതസമയവും മാറ്റിവയ്ക്കുക.
“എന്റെ മകനേ, ഇസ്രായേലിന്റെ ദൈവമായ കർത്താവിനെ മഹത്വപ്പെടുത്തി അവിടുത്തെ സ്തുതിക്കുക. നീ എന്തുചെയ്തെന്ന് എന്നോടുപറയുക. എന്നിൽനിന്ന് ഒന്നും മറച്ചുവയ്ക്കരുത്.” ജോഷ്വ 7:19
“നിങ്ങൾ സൗഖ്യം പ്രാപിക്കാനായി പരസ്പരം പാപങ്ങൾ ഏറ്റുപറയുകയും പ്രാർഥിക്കുകയും ചെയ്യുവിൻ. നീതിമാന്റെ പ്രാർഥന വളരെ ശക്തിയുള്ളതും ഫല ദായകവുമാണ്.” യാക്കോബ് 5:16
ജീവിതത്തിൽ: ശ്രദ്ധയോടെ ആത്മശോധന ചെയ്ത് ഓശാന ഞായറിനുമുൻപ് കുമ്പസാരിക്കുക.
“അപ്പോൾ മുടന്തൻമാനിനെപ്പോലെ കുതിച്ചുചാടും. മൂകന്റെ നാവ് സന്തോഷത്തിന്റെ ഗാനം ഉതിർക്കും. വരണ്ട ഭൂമിയിൽ ഉറവകൾ പൊട്ടിപ്പുറപ്പെടും. മരുഭൂമിയിലൂടെ നദികൾ ഒഴുകും.” ഏശയ്യാ 35:6
“യേശു അവനോടു പറഞ്ഞു: എഴുന്നേറ്റു കിടക്കയെടുത്തു നടക്കുക.” യോഹന്നാൻ 5:8
ജീവിതത്തിൽ: നീ ഏറ്റവും കൂടുതൽ പറയുന്ന ഒഴികഴിവ് ഏതെന്നു കണ്ടെത്തി, ഈ ആഴ്ച അതിനുപകരം ഒരു അനുസരണപ്രവൃത്തി ചെയ്യുക.
പുറപ്പെടാനും ഏറ്റുപറയാനും എഴുന്നേൽക്കാനും ദൈവം നമ്മെ വിളിക്കുന്നു.
അബ്രാം പുറപ്പെട്ടു; ആഖാൻ ഏറ്റുപറഞ്ഞു; രോഗി നടന്നു. നോമ്പിന്റെ പകുതിയിൽ ഇനി നമ്മുടെ ഊഴം.
തീരുമാനം: ഈ ആഴ്ച ഒരു കുമ്പസാരവും വ്യക്തമായ ഒരു ചുവടുംകൊണ്ട് ഈശോയുടെ ചോദ്യത്തിനു മറുപടി നൽകുക.
പ്രിയരേ, ദൈവം അബ്രാമിനോടു പറയുന്നു: നിന്റെ ദേശത്തെയും ബന്ധുക്കളെയും പിതൃഭവനത്തെയും വിട്ട്, ഞാൻ കാണിച്ചുതരുന്ന നാട്ടിലേക്കു പോവുക (ഉൽപ 12:1). അബ്രാമിന് എഴുപത്തഞ്ചു വയസ്സ്; വഴി അറിയില്ല; എന്നിട്ടും അവൻ പുറപ്പെടുന്നു. കൂടാരമടിക്കുന്നിടത്തെല്ലാം അവൻ ഒരു ബലിപീഠം പണിയുന്നു. ഓരോ താവളത്തിലും ഒരു ബലിപീഠമുള്ള യാത്രയാണ് ക്രൈസ്തവജീവിതം.
ആഖാൻ മോഷ്ടിച്ച വസ്തുക്കൾ കൂടാരത്തിൽ ഒളിപ്പിച്ചിരുന്നു. സത്യം പുറത്തുവന്നപ്പോൾ ജോഷ്വ പറഞ്ഞു: എന്റെ മകനേ, കർത്താവിനെ മഹത്വപ്പെടുത്തുക; നീ ചെയ്തതു പറയുക; ഒന്നും മറച്ചുവയ്ക്കരുത് (ജോഷ്വ 7:19). അവൻ ശിക്ഷിക്കപ്പെട്ട സ്ഥലം ആഖോർ താഴ്വര, കഷ്ടതയുടെ താഴ്വര, എന്നറിയപ്പെട്ടു. എന്നാൽ ആഖോർ താഴ്വരയെ പ്രത്യാശയുടെ കവാടമാക്കുമെന്നു ദൈവം ഹോസിയാവഴി വാഗ്ദാനം ചെയ്തു (ഹോസി 2:15). കുമ്പസാരമാണ് ആ വാതിൽ.
ഉടമ്പടികളും ആരാധനയും വാഗ്ദാനങ്ങളും സ്വന്തമായുള്ള, മിശിഹാ ആരിൽനിന്നു വന്നുവോ ആ ഇസ്രായേൽജനത്തെക്കുറിച്ച് വലിയ ദുഃഖത്തോടും വലിയ സ്നേഹത്തോടുംകൂടെ പൗലോസ് സംസാരിക്കുന്നു (റോമാ 9:4–5). ആദ്യ ഉടമ്പടിയുടെ ജനത്തെ ആദരിക്കാൻ നാം അവനിൽനിന്നു പഠിക്കുന്നു.
കുളക്കരയിൽ മുപ്പത്തിയെട്ടു വർഷമായി രോഗിയായ ഒരാൾ കിടക്കുന്നു. ഈശോ അവനോടു ചോദിക്കുന്നു: സുഖം പ്രാപിക്കാൻ നിനക്ക് ആഗ്രഹമുണ്ടോ? (യോഹ 5:6). അവൻ ഒരു ഒഴികഴിവുകൊണ്ടു മറുപടി പറയുന്നു. ഈശോ ഒരു കൽപനകൊണ്ടു മറുപടി നൽകുന്നു: എഴുന്നേറ്റു കിടക്കയെടുത്തു നടക്കുക. ഈ നോമ്പിന്റെ പകുതിയിൽ ഈശോ നമ്മോടും അതേ ചോദ്യം ചോദിക്കുന്നു. ഒഴികഴിവുകൊണ്ടു നമുക്കു മറുപടി പറയാതിരിക്കാം. ആമേൻ.
കുഞ്ഞുങ്ങളേ, മുപ്പത്തിയെട്ടു വർഷം രോഗിയായിരുന്ന ഒരാളോട് ഈശോ ചോദിച്ചു: നിനക്കു സുഖപ്പെടണോ? എന്നിട്ടു പറഞ്ഞു: എഴുന്നേറ്റു നടക്കുക. അവൻ നടന്നു! നിന്നിൽ ഈശോ സുഖപ്പെടുത്തണമെന്നു നീ ആഗ്രഹിക്കുന്ന എന്തെങ്കിലുമുണ്ടോ? ഇന്നു രാത്രി അവിടുത്തോടു പറയുക.
കർത്താവീശോമിശിഹായേ, കുളക്കരയിൽ കിടന്നവനെ അങ്ങു കണ്ടു; അവൻ എത്രനാൾ കാത്തിരുന്നുവെന്ന് അങ്ങ് അറിഞ്ഞു. ഞങ്ങളെയും കടാക്ഷിക്കണമേ; സുഖം പ്രാപിക്കാൻ ആഗ്രഹമുണ്ടോ എന്നു ഞങ്ങളോടും വീണ്ടും ചോദിക്കണമേ. അങ്ങ് അയയ്ക്കുന്നിടത്തേക്കു പോകാൻ അബ്രാമിന്റെ വിശ്വാസവും, പാപം ഏറ്റുപറയുന്നവന്റെ സത്യസന്ധതയും, എഴുന്നേറ്റു നടക്കാനുള്ള ധൈര്യവും ഞങ്ങൾക്കു നൽകണമേ. ഞങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിലെ ഓരോ കഷ്ടതയുടെ താഴ്വരയെയും പ്രത്യാശയുടെ വാതിലാക്കണമേ. ആമേൻ.
ഈ ആഴ്ച വലിയ നോമ്പ് അബ്രാമിനോടൊപ്പം നടക്കുന്നു. ഒരു വാഗ്ദാനത്തിന്റെ മാത്രം ബലത്തിൽ എല്ലാം വിട്ടുപോരാൻ ദൈവം ഇന്ന് അദ്ദേഹത്തെ വിളിക്കുന്നു. യോഹന്നാനിൽ, മുപ്പത്തിയെട്ടു വർഷമായി കിടക്കുന്ന ഒരു മനുഷ്യനോട് എഴുന്നേൽക്കാൻ പറയുന്നു. ഈ വിശ്വാസത്തിന്റെ നേർവിപരീതമാണു രണ്ടാം വായനയിൽ: ആഖാന്റെ ഒളിപ്പിച്ച മോഷണവും ആഖോർ താഴ്വരയിലെ അതിന്റെ കയ്പേറിയ അന്ത്യവും. ലേഖനത്തിൽ പൗലോസ് സ്വന്തം ജനത്തെക്കുറിച്ചു ദുഃഖിക്കുകയും ദൈവവചനം പരാജയപ്പെട്ടിട്ടില്ലെന്ന് ഉറപ്പിച്ചു പറയുകയും ചെയ്യുന്നു. പകരം ഒന്നും കൊടുക്കാനില്ലാത്ത ഒരാളോടുള്ള ദൈവത്തിന്റെ വാക്കോടെയാണ് ഇന്നത്തെ രണ്ടു പ്രധാന വായനകളും ആരംഭിക്കുന്നത്.
പശ്ചാത്തലം.
ദൈവത്തിൽനിന്ന് അകന്നുപോകുന്ന ഒരു ലോകത്തെയാണ് ഉൽപത്തി 1–11 അധ്യായങ്ങൾ കാണിക്കുന്നത്. അവയുടെ അവസാനം ബാബേലാണ്; അവിടെ മനുഷ്യർ സ്വന്തം പേരുണ്ടാക്കാൻ നോക്കി (11:4). ഇപ്പോൾ ദൈവം ഒരു മനുഷ്യനോടു പറയുന്നു: നിന്റെ പേരു ഞാൻ വലുതാക്കും (12:2). അബ്രാമിന്റെ പിതാവായ തേരഹ് ഊറിൽനിന്നു കാനാനിലേക്കു പുറപ്പെട്ട് ഹാരാനിൽ തങ്ങിയിരുന്നു (11:31); അവിടെനിന്നാണ് അബ്രാമിനു വിളി ലഭിക്കുന്നത്. അവനു മക്കളില്ല; സാറായി വന്ധ്യയാണ് (11:30). അതിനാൽ വലിയൊരു ജനതയുടെ വാഗ്ദാനം ആദ്യവാക്കിൽത്തന്നെ അസാധ്യമെന്നു തോന്നും.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“നിന്റെ ദേശത്തെയും ബന്ധുക്കളെയും പിതൃഭവനത്തെയും വിട്ട്, ഞാൻ കാണിച്ചുതരുന്ന നാട്ടിലേക്കു പോവുക.” (12:1)
പട്ടിക ഉള്ളിലേക്കു കടക്കുന്നു: നാട്, ബന്ധുക്കൾ, വീട്. ഓരോ പടിക്കും വില കൂടുന്നു. ആ നാട് ഏതെന്നു ദൈവം ഇപ്പോഴും പറയുന്നില്ല; കാണിച്ചുതരാം എന്നു മാത്രം.
“നിന്നിലൂടെ ഭൂമുഖത്തെ വംശങ്ങളെല്ലാം അനുഗൃഹീതമാകും.” (12:3)
അധ്യായത്തിലെ ഏറ്റവും വിശാലമായ വരി. ബാബേലിൽ ചിതറിപ്പോയ എല്ലാ വംശങ്ങൾക്കുംവേണ്ടിയാണ് ഒരാളുടെ വിളി. പൗലോസ് ഗലാത്തിയാ 3:8-ൽ ഈ വാക്യം ഉദ്ധരിക്കുന്നത്, മുൻകൂട്ടി അബ്രാഹത്തോടു പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ട സുവിശേഷമായിട്ടാണ്.
“കർത്താവു കൽപിച്ചതനുസരിച്ച് അബ്രാം പുറപ്പെട്ടു.” (12:4)
അബ്രാം ഒന്നും ചോദിക്കുന്നില്ല, ഒന്നും പറയുന്നില്ല. തുടർന്നു നാം അറിയുന്നത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രായമാണ്: എഴുപത്തഞ്ച്. ഈ വിളി ആർക്കും വൈകിപ്പോകുന്നില്ല എന്ന് അതു പറയുന്നു.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
ചിതറിപ്പോയ മനുഷ്യരാശിയെ ഒരുമിച്ചുകൂട്ടാനുള്ള ദൈവത്തിന്റെ മറുപടിയുടെ ആരംഭമായി മതബോധനഗ്രന്ഥം ഈ വിളിയെ കാണുന്നു (CCC 59). അബ്രാഹത്തിന്റെ സന്തതികൾ വാഗ്ദാനത്തിന്റെ സൂക്ഷിപ്പുകാരാണ് (CCC 60). വിശ്വാസത്തിന്റെ അനുസരണത്തിന്റെ വലിയ മാതൃകയാണ് അബ്രാഹം (CCC 144–146). എവിടേക്കാണു പോകുന്നതെന്ന് അറിയാതെ അദ്ദേഹം പുറപ്പെട്ടു എന്നു ഹെബ്രായർ 11:8 പറയുന്നു. സഭയുടെ വിശ്വാസത്തിന്റെ ആരംഭം പൂർവപിതാക്കന്മാരിലും മോശയിലും പ്രവാചകന്മാരിലും കാണാമെന്ന് നോസ്ത്ര ഏത്താത്തെ 4 അനുസ്മരിക്കുന്നു.
പശ്ചാത്തലം.
യോഹന്നാൻ പേരു പറയാത്ത ഒരു തിരുനാളിന് ഈശോ ജറുസലെമിലേക്കു പോകുന്നു. ദേവാലയത്തിനു വടക്ക്, അജകവാടത്തിനടുത്തായിരുന്നു ഈ കുളം. വിശുദ്ധ അന്നായുടെ ദേവാലയത്തിനടുത്തു നടന്ന ഉത്ഖനനങ്ങളിൽ അക്കാലത്തെ വലിയൊരു ഇരട്ടക്കുളം കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്; യോഹന്നാന്റെ വിവരണത്തോട് അതു നന്നായി യോജിക്കുന്നു.
വെള്ളം ഇളകുന്നതിന്റെ കാരണം ഏറ്റവും പഴയ കൈയെഴുത്തുപ്രതികൾ പറയുന്നില്ല. ഒരു ദൂതനാണ് അത് ഇളക്കിയിരുന്നതെന്നു പറയുന്ന ഭാഗം ചില പ്രതികളിലുള്ള പിൽക്കാല കൂട്ടിച്ചേർക്കലാണ്. അതുകൊണ്ട് ഇവിടെ എൻ.ആർ.എസ്.വി.യിലും പി.ഒ.സി.യിലും വാക്യനമ്പറുകൾ വ്യത്യസ്തമാണ്. രോഗി വാക്യം 7-ൽ പറയുന്നതു മാത്രം മതി കഥ മനസ്സിലാക്കാൻ.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“സുഖം പ്രാപിക്കാൻ നിനക്ക് ആഗ്രഹമുണ്ടോ?” (5:6)
ഈശോയാണ് ആദ്യം സംസാരിക്കുന്നത്; ആ മനുഷ്യൻ ഒന്നും ചോദിച്ചിട്ടില്ല. ഇതൊരു വെറും ചോദ്യമല്ല: മുപ്പത്തിയെട്ടു വർഷത്തിനുശേഷം ഒരാൾ പ്രതീക്ഷ നിർത്തിയേക്കാം. അവൻ ഉവ്വ് എന്നു പറയുന്നില്ല; ഇതുവരെ സംഭവിക്കാത്തതിന്റെ കാരണമാണു പറയുന്നത്: തന്നെ ഇറക്കാൻ ആരുമില്ല (വാക്യം 7). ആ ഒരാളായി കർത്താവ് അവിടെ നിൽക്കുന്നു.
“ഇതാ, നീ സൗഖ്യം പ്രാപിച്ചിരിക്കുന്നു. കൂടുതൽ മോശമായതൊന്നും സംഭവിക്കാതിരിക്കാൻ …” (5:14)
ഈശോ രണ്ടാമതും അവനെ അന്വേഷിച്ചു ചെല്ലുന്നു; ശരീരത്തിന്റെ സൗഖ്യം മാത്രമല്ല അവിടുത്തെ ദാനം. രോഗവും പാപവും തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തെക്കുറിച്ച് താഴെയുള്ള ചോദ്യം നോക്കുക.
“എന്റെ പിതാവ് ഇപ്പോഴും പ്രവർത്തനനിരതനാണ്; ഞാനും പ്രവർത്തിക്കുന്നു.” (5:17)
സാബത്തിലും ദൈവം ലോകത്തെ നിലനിർത്തുന്നുണ്ടല്ലോ എന്ന് അക്കാലത്തെ യഹൂദഗുരുക്കന്മാരും ചിന്തിച്ചിരുന്നു. ഈശോ സ്വന്തം പ്രവർത്തനത്തെ പിതാവിന്റേതിനോടു ചേർത്തുവയ്ക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് തർക്കം സാബത്തിനപ്പുറം കടന്ന് ദൈവതുല്യതയുടെ പ്രശ്നമായി മാറുന്നത് (വാക്യം 18).
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
ഈശോ സാബത്തിന്റെ വിശുദ്ധിയെ എപ്പോഴും മാനിച്ചിരുന്നുവെന്നും അതിന്റെ യഥാർഥ അർഥം നൽകിയെന്നും മതബോധനഗ്രന്ഥം പറയുന്നു (CCC 2173; 582 കൂടി). 10–18 വാക്യങ്ങളിൽ യോഹന്നാൻ “യഹൂദർ” എന്നു പറയുന്നത് ഈശോയെ എതിർത്ത ജറുസലെമിലെ അധികാരികളെക്കുറിച്ചാണ്, ഒരു ജനത്തെ മുഴുവനുമല്ല. രോഗിയും ശിഷ്യരും ഈശോതന്നെയും യഹൂദരാണ്; യഹൂദജനത്തിന്റെമേൽ കുറ്റം ചുമത്തുന്നതിനെ സഭ ശക്തമായി നിരാകരിക്കുന്നു (CCC 597–598; നോസ്ത്ര ഏത്താത്തെ 4). നമ്മുടെ രോഗം കാണിച്ചുതന്ന് വൈദ്യനിലേക്കു നയിക്കുന്ന മോശയുടെ അഞ്ചു ഗ്രന്ഥങ്ങളുടെ പ്രതീകമായി വിശുദ്ധ അഗസ്റ്റിൻ അഞ്ചു മണ്ഡപങ്ങളെ കണ്ടു (യോഹന്നാനെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രഭാഷണങ്ങൾ 17; ആശയം).
രോഗം പാപത്തിനുള്ള ശിക്ഷയാണെന്നാണോ ഇതിന് അർഥം?
അല്ല. അന്ധനായി ജനിച്ച മനുഷ്യനെക്കുറിച്ച്, ഇവനോ മാതാപിതാക്കളോ പാപം ചെയ്തിട്ടല്ല എന്ന് ഈശോ വ്യക്തമായി പറയുന്നു (യോഹന്നാൻ 9:3). 5:14-ലെ വാക്ക് ഈ ഒരാളോടുള്ളതാണ്; രോഗത്തെക്കാൾ മോശമായ ഒന്നിനെക്കുറിച്ചാണു മുന്നറിയിപ്പ്: ദൈവം തന്നതു നഷ്ടപ്പെടുത്തുക. ഓരോ രോഗവും ഒരാളുടെ സ്വന്തം പാപത്തിൽനിന്നാണെന്നു സഭ പഠിപ്പിക്കുന്നില്ല (CCC 1502–1505 നോക്കുക).