1 മാർച്ച് 2027 · ലത്തീൻ റീത്ത്
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുകകൂടാതെ: സീറോ മലങ്കര റീത്ത് · സീറോ മലബാർ റീത്ത് · English
“എന്നാൽ, സത്യമായി ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു, ഒരു പ്രവാചകനും സ്വന്തം നാട്ടിൽ സ്വീകരിക്കപ്പെടുന്നില്ല.” ലൂക്കാ 4:24
ലോകം ആദരിക്കുന്നതെല്ലാം നാമാനുണ്ട്: സിറിയൻ സൈന്യത്തിന്റെ അധിപൻ, രാജാവിന്റെ പ്രീതിയും ബഹുമാനവും നേടിയ വലിയ മനുഷ്യൻ, ശക്തനായ യോദ്ധാവ്. എന്നാൽ വായന ഒരു ചെറിയ വാക്യം കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നു; അത് എല്ലാം മാറ്റിമറിക്കുന്നു: അവൻ കുഷ്ഠരോഗിയായിരുന്നു. സൗഖ്യത്തിലേക്കുള്ള വഴി തുടങ്ങുന്നത് കഥയിലെ ഏറ്റവും ചെറിയ ആളിൽനിന്നാണ്: ഒരു കൊള്ളയ്ക്കിടെ ഇസ്രായേലിൽനിന്നു പിടിച്ചുകൊണ്ടുവന്ന് നാമാന്റെ ഭാര്യയെ ശുശ്രൂഷിക്കുന്ന ഒരു കൊച്ചുപെൺകുട്ടി. അവൾ യജമാനന്മാരെ ശപിക്കുന്നില്ല; അവർക്കു നന്മ ആഗ്രഹിക്കുന്നു: എന്റെ യജമാനൻ സമരിയായിലെ പ്രവാചകന്റെ അടുക്കൽ ചെന്നിരുന്നെങ്കിൽ! തന്റെ പദവിക്കു ചേർന്ന ഒരു സൗഖ്യം പ്രതീക്ഷിച്ച് കത്തുകളും വെള്ളിയും പൊന്നും വിശിഷ്ടവസ്ത്രങ്ങളുമായി നാമാൻ പുറപ്പെടുന്നു. എലീഷാ വാതിൽക്കലേക്കുപോലും വരുന്നില്ല. ഒരു ദൂതൻവഴി ലളിതമായ ഒരു വാക്ക് അയയ്ക്കുന്നു: പോയി ജോർദാനിൽ ഏഴു പ്രാവശ്യം കുളിക്കുക. നാമാനു വല്ലാതെ മുറിപ്പെട്ടു. ഒരു വലിയ ചടങ്ങ്, പ്രവാചകൻ ഇറങ്ങിവന്നു കൈവീശി പ്രാർഥിക്കുന്ന ഒരു രംഗം, അതാണ് അവൻ ആഗ്രഹിച്ചത്. ദമാസ്കസിലെ നദികൾ ഈ കലങ്ങിയ പുഴയെക്കാൾ നല്ലതല്ലേ? വീണ്ടും ചെറിയവരാണ് അവനെ രക്ഷിക്കുന്നത്. ഭൃത്യന്മാർ പറയുന്നു: പ്രയാസമുള്ള എന്തെങ്കിലുമാണ് അവൻ ആവശ്യപ്പെട്ടിരുന്നതെങ്കിൽ അങ്ങ് അതു ചെയ്യുമായിരുന്നില്ലേ? കുളിച്ചു ശുദ്ധനാകുക എന്നു മാത്രം പറഞ്ഞപ്പോൾ എന്തുകൊണ്ട് അനുസരിച്ചുകൂടാ? നാമാൻ ഇറങ്ങി, ഏഴു പ്രാവശ്യം മുങ്ങി; അവന്റെ ശരീരം ഒരു ശിശുവിന്റേതുപോലെയായി. ത്വക്കിനൊപ്പം അവന്റെ ഹൃദയവും സുഖപ്പെട്ടു: ഇസ്രായേലിലല്ലാതെ ലോകത്തിലെങ്ങും ഒരു ദൈവമില്ലെന്ന് ഇപ്പോൾ ഞാൻ അറിയുന്നു.
സുവിശേഷത്തിൽ യേശു നസറത്തിലെ തന്റെ സ്വന്തം സിനഗോഗിലാണ്. അവൻ വളർന്നുവരുന്നതു കണ്ടവർക്ക്, ആ തച്ചന്റെ മകൻ ദൈവത്തിനുവേണ്ടി സംസാരിക്കുന്നുവെന്ന് അംഗീകരിക്കാനാവുന്നില്ല. യേശു അവരെ പഴയ രണ്ടു കഥകൾ ഓർമിപ്പിക്കുന്നു: ഏലിയാ അയയ്ക്കപ്പെട്ടത് സീദോനിലെ സറെപ്തായിലുള്ള ഒരു വിധവയുടെ അടുക്കലേക്കാണ്; എലീഷാ ശുദ്ധീകരിച്ചത് സിറിയക്കാരനായ നാമാനെ മാത്രമാണ്. മനുഷ്യർ വരയ്ക്കുന്ന അതിരുകൾക്കപ്പുറത്തേക്ക് ദൈവകരുണ എന്നും കടന്നുചെന്നിട്ടുണ്ട്. തങ്ങൾക്ക് ഒന്നും ആവശ്യമില്ലെന്ന് അകത്തുള്ളവർ കരുതുമ്പോൾ, തങ്ങളുടെ ആവശ്യം അറിയുന്ന പുറത്തുള്ളവരാണ് പലപ്പോഴും അതു സ്വീകരിക്കുന്നത്. നാട്ടുകാർ കോപാകുലരായി അവനെ മലമുകളിൽനിന്നു തള്ളിയിടാൻ ശ്രമിക്കുന്നു; എന്നാൽ അവൻ അവരുടെ ഇടയിലൂടെ നടന്ന് തന്റെ വഴിക്കു പോയി. അവന്റെ പീഡാസഹനത്തിന്റെ മണിക്കൂർ ഇനിയും ആയിട്ടില്ല. നോമ്പുകാലത്ത് സഭ നാമാന്റെ കഥ മാമ്മോദീസയുടെ ഒരു ചിത്രമായി വായിക്കുന്നു: അഹങ്കാരിയായ മനുഷ്യൻ വെള്ളത്തിലേക്ക് ഇറങ്ങുന്നു; ഒരു ശിശുവിന്റെ ശരീരവുമായി കയറിവരുന്നു; ഏകദൈവത്തെ ഏറ്റുപറയുന്നു. മാമ്മോദീസ സ്വീകരിച്ചവർക്കും ഇത് ഒരു പാഠമാണ്. ദൈവം സാധാരണയായി ലളിതമായ കാര്യങ്ങളിലൂടെയാണ് നമ്മെ സുഖപ്പെടുത്തുന്നത്: വെള്ളം, പാപമോചനത്തിന്റെ ഒരു വാക്ക്, അപ്പവും വീഞ്ഞും, എളിയ ഒരു ഭൃത്യന്റെ ഉപദേശം. അഹങ്കാരം ഗംഭീരമായ എന്തെങ്കിലും ആഗ്രഹിക്കുന്നു; കൃപ ആവശ്യപ്പെടുന്നത്, വെള്ളത്തിലേക്ക് ഇറങ്ങാൻ മാത്രമാണ്.
വിഷയം: “കുളിച്ചു ശുദ്ധനാകുക.”
അടിമയായ കൊച്ചുപെൺകുട്ടി, ജോർദാനിലെ എളിയ ജലം, സ്വന്തം നാട്ടിൽ തിരസ്കരിക്കപ്പെട്ട പ്രവാചകൻ.
“അവൾ തന്റെ യജമാനത്തിയോടു പറഞ്ഞു: എന്റെ യജമാനൻ സമരിയായിലെ പ്രവാചകന്റെ അടുത്തായിരുന്നെങ്കിൽ! അവൻ യജമാനന്റെ കുഷ്ഠം മാറ്റുമായിരുന്നു.” 2 രാജാക്കന്മാർ 5:3
“ശക്തന്മാരെ സിംഹാസനത്തിൽ നിന്നു മറിച്ചിട്ടു; എളിയവരെ ഉയർത്തി.” ലൂക്കാ 1:52
ജീവിതത്തിൽ: നിന്നെ ദൈവത്തോടു കൂടുതൽ അടുപ്പിച്ച ഒരു എളിയ വ്യക്തിക്കായി ദൈവത്തിനു നന്ദി പറയുക; ഈ ആഴ്ച അത് അവരോടു പറയുകയും ചെയ്യുക.
“അങ്ങനെ, ദൈവപുരുഷന്റെ വാക്കനുസരിച്ച് അവൻ ജോർദാനിലിറങ്ങി ഏഴുപ്രാവശ്യം മുങ്ങി. അവൻ സുഖം പ്രാപിച്ചു; ശരീരം ശിശുവിൻേറ തുപോലെയായി.” 2 രാജാക്കന്മാർ 5:14
“നിങ്ങളിൽ ചിലർ ഇത്തരക്കാരായിരുന്നു. എന്നാൽ, നിങ്ങൾ കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ നാമത്തിലും നമ്മുടെ ദൈവത്തിന്റെ ആത്മാവിലും സ്നാനപ്പെടുകയും പവിത്രീകരിക്കപ്പെടുകയും നീതീകരിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു.” 1 കോറിന്തോസ് 6:11
ജീവിതത്തിൽ: വിശുദ്ധവാരത്തിനു മുൻപ് കുമ്പസാരിച്ച്, ലളിതവും ശക്തവുമായ ദൈവത്തിന്റെ പാപമോചനവചനം സ്വീകരിക്കുക.
“നീർച്ചാൽ തേടുന്ന മാൻപേടയെപ്പോലെ, ദൈവമേ, എന്റെ ഹൃദയം അങ്ങയെ തേടുന്നു. എന്റെ ഹൃദയം ദൈവത്തിനായി ദാഹിക്കുന്നു; ജീവിക്കുന്ന ദൈവത്തിനുവേണ്ടിത്തന്നെ. എപ്പോഴാണ് എനിക്കു ദൈവസന്നിധിയിലെത്തിഅവിടുത്തെ കാണാൻ കഴിയുക!” സങ്കീർത്തനം 42:1–2
“ഏലീശാപ്രവാചകന്റെ കാലത്ത് ഇസ്രായേലിൽ അനേകം കുഷ്ഠരോഗികൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ, അവരിൽ സിറിയാക്കാരനായ നാമാൻ അല്ലാതെ മറ്റാരും സുഖമാക്കപ്പെട്ടില്ല.” ലൂക്കാ 4:27
ജീവിതത്തിൽ: നീ കേൾക്കാതായിക്കഴിഞ്ഞ ഒരാളുടെ സ്വരം ഈ ആഴ്ച തുറന്ന ഹൃദയത്തോടെ ശ്രദ്ധിക്കുക.
എളിയ മാർഗങ്ങളിലൂടെയും എളിയ മനുഷ്യരിലൂടെയും ദൈവം അഹങ്കാരികളെ സുഖപ്പെടുത്തുന്നു.
മാമ്മോദീസാജലം നമ്മെ പുതുതാക്കുന്നു; അവിടുത്തെ കരുണ എല്ലാ ജനതകളിലേക്കും എത്തുന്നു.
തീരുമാനം: ഈ ആഴ്ച എല്ലാ പ്രഭാതത്തിലും ഹന്നാൻവെള്ളം ഉപയോഗിച്ച് മാമ്മോദീസാവാഗ്ദാനങ്ങൾ നവീകരിക്കുക.
പ്രിയരേ, നാമാന് എല്ലാമുണ്ടായിരുന്നു: അധികാരം, സമ്പത്ത്, വിജയങ്ങൾ, രാജാവിന്റെ പ്രീതി. പക്ഷേ അവൻ കുഷ്ഠരോഗിയായിരുന്നു. സൗഖ്യത്തിലേക്ക് അവനു വഴി കാണിക്കുന്ന ആദ്യത്തെയാൾ, വീട്ടിൽനിന്ന് ഏറെ അകലെ, തന്റെ യജമാനനു നന്മ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഇസ്രായേലിൽനിന്നുള്ള ഒരു കൊച്ചു അടിമപ്പെൺകുട്ടിയാണ് (2 രാജാ 5:3).
ഒരു വലിയ ചടങ്ങാണ് നാമാൻ പ്രതീക്ഷിച്ചത്. എലീഷാ പുറത്തുവന്നതുപോലുമില്ല; ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞയച്ചു: പോയി ജോർദാനിൽ ഏഴു പ്രാവശ്യം കുളിക്കുക. നാമാനു കോപം വന്നു. ദമാസ്കസിലെ നദികൾ ഇതിലും നല്ലതല്ലേ? അവന്റെ ഭൃത്യന്മാരാണ് പറഞ്ഞത്: പ്രയാസമുള്ള ഒന്നാണ് അവൻ ആവശ്യപ്പെട്ടിരുന്നതെങ്കിൽ അങ്ങ് അതു ചെയ്യുമായിരുന്നില്ലേ? കുളിച്ചു ശുദ്ധനാകുക എന്നു മാത്രമല്ലേ അവൻ പറഞ്ഞുള്ളൂ (2 രാജാ 5:13).
അവൻ ഇറങ്ങി ഏഴു പ്രാവശ്യം മുങ്ങി; അവന്റെ ശരീരം ഒരു ശിശുവിന്റേതുപോലെയായി; അവൻ ശുദ്ധനായി (2 രാജാ 5:14). അവൻ പറഞ്ഞു: ഇസ്രായേലിലല്ലാതെ ലോകത്തിലെങ്ങും ഒരു ദൈവമില്ലെന്ന് ഇപ്പോൾ ഞാൻ അറിയുന്നു. വെള്ളം അവന്റെ ത്വക്കിനെ സുഖപ്പെടുത്തി; എളിമ അവന്റെ ഹൃദയത്തെയും.
സുവിശേഷത്തിൽ, നസറത്തിലെ ജനങ്ങൾക്ക് യേശുവിനെ സ്വീകരിക്കാനായില്ല; അവർ അവനെ അത്രമാത്രം അടുത്തറിഞ്ഞിരുന്നു. ഇസ്രായേലിലെ പലരും ശുദ്ധരാക്കപ്പെടാതിരുന്നപ്പോൾ സിറിയക്കാരനായ നാമാൻ ശുദ്ധനാക്കപ്പെട്ടുവെന്ന് അവൻ അവരെ ഓർമിപ്പിച്ചു (ലൂക്കാ 4:27). ഈ നോമ്പുകാലത്ത് ഗംഭീരമായ എന്തിനെങ്കിലുംവേണ്ടി നമുക്കു കാത്തിരിക്കാതിരിക്കാം. ലളിതമായ കാര്യങ്ങളിലൂടെ ദൈവം നമ്മെ സുഖപ്പെടുത്തുന്നു: വെള്ളം, പാപമോചനത്തിന്റെ ഒരു വാക്ക്, അപ്പവും വീഞ്ഞും. നമുക്കു വെള്ളത്തിലേക്ക് ഇറങ്ങാം. ആമേൻ.
കുഞ്ഞുങ്ങളേ, നാമാൻ വലിയ, ശക്തനായ ഒരു സൈന്യാധിപനായിരുന്നു; പക്ഷേ അവനു രോഗമുണ്ടായിരുന്നു. ദൈവം പറഞ്ഞു: പോയി പുഴയിൽ ഏഴു പ്രാവശ്യം കുളിക്കുക. ഇതു വളരെ എളുപ്പമാണെന്നു തോന്നി അവനു ദേഷ്യം വന്നു! പക്ഷേ അനുസരിച്ചപ്പോൾ ദൈവം അവനെ സുഖപ്പെടുത്തി. നമ്മുടെ മാമ്മോദീസയിൽ ദൈവം നമുക്കും വെള്ളം തന്നു. ഇന്നു നമ്മുടെ മാമ്മോദീസയ്ക്ക് യേശുവിനു നന്ദി പറയാം!
കർത്താവായ ദൈവമേ, ജോർദാനിലെ വെള്ളത്തിൽ സിറിയക്കാരനായ നാമാനെ അങ്ങു സുഖപ്പെടുത്തി, ഏകദൈവമായ അങ്ങയെ അറിയാൻ അവന്റെ ഹൃദയം തുറന്നു. അഹങ്കാരത്തിൽനിന്നു ഞങ്ങളെ സുഖപ്പെടുത്തണമേ; ലളിതമായ കാര്യങ്ങളിലൂടെ അങ്ങയുടെ കൃപ സ്വീകരിക്കാൻ ഞങ്ങളെ പഠിപ്പിക്കണമേ; ഈസ്റ്ററിന്റെ ജലത്തിലേക്കു സന്തോഷത്തോടെ എത്തുവോളം അങ്ങയോടുള്ള ഞങ്ങളുടെ ദാഹം വളർത്തണമേ. ഞങ്ങളുടെ കർത്താവായ ക്രിസ്തുവഴി. ആമേൻ.
ദൈവത്തിന്റെ ദാനം ആർക്കു ലഭിക്കുന്നു എന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള രണ്ടു കഥകൾ. ഒന്നാം വായനയിൽ, ത്വഗ്രോഗം ബാധിച്ച ഒരു ശത്രുസൈന്യാധിപൻ, തന്റെ പദവിക്കു ചേർന്ന ചികിത്സ വേണമെന്ന വാശി ഉപേക്ഷിക്കുമ്പോൾ ജോർദാനിൽ സുഖം പ്രാപിക്കുന്നു. സുവിശേഷത്തിൽ, യേശു സ്വന്തം നാട്ടുകാരെ അതേ സൈന്യാധിപനെ ഓർമിപ്പിക്കുന്നു; അതിന്റെ പേരിൽ അവർ അവിടുത്തെ കൊല്ലാൻ നോക്കുന്നു. ജീവിക്കുന്ന ദൈവത്തിനായി ദാഹിക്കുന്ന ആത്മാവിനെക്കുറിച്ച് ഇടയിൽ സങ്കീർത്തനം പാടുന്നു. ദാഹം മാത്രമാണ് യോഗ്യത. താക്കോൽവാക്കുകൾ: കഴുകുക, ശുദ്ധി, സ്വീകാര്യൻ.
പശ്ചാത്തലം.
ബി.സി. ഒൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ഇസ്രായേലിന്റെ വടക്കൻ രാജ്യത്താണ് എലീഷാ പ്രവർത്തിച്ചത്. അക്കാലത്ത് ഇസ്രായേലും ദമാസ്കസ് തലസ്ഥാനമായ സിറിയയും (ഹീബ്രുവിൽ അറാം) തമ്മിൽ പലപ്പോഴും യുദ്ധമായിരുന്നു. ഒന്നാം വാക്യത്തിൽത്തന്നെ ഒരു അദ്ഭുതമുണ്ട്: സിറിയയ്ക്കു വിജയം നൽകിയത് “കർത്താവ്” ആണ്. ശത്രു അവിടുത്തെക്കുറിച്ചു കേൾക്കുന്നതിനു മുൻപേ, ഇസ്രായേലിന്റെ ദൈവം ആ ശത്രുവിന്റെ ജീവിതത്തിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നു.
പദവിയും സമ്പത്തും രാജാവിന്റെ പ്രീതിയും നാമാനുണ്ട്; ഇവയൊന്നും തൊടാത്ത ഒരു രോഗവുമുണ്ട്. “കുഷ്ഠം” എന്നു പരിഭാഷപ്പെടുത്തിയ ഹീബ്രുവാക്കിന്റെ അർഥം പലതരം ത്വഗ്രോഗങ്ങൾ എന്നാണ്; ഇന്നത്തെ ഹാൻസൻസ് രോഗം മാത്രമല്ല. പതിനഞ്ചാം വാക്യത്തിന്റെ നടുവിൽ, നാമാന്റെ വിശ്വാസപ്രഖ്യാപനത്തോടെ, വായന അവസാനിക്കുന്നു.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“എന്റെ യജമാനൻ സമരിയായിലെ പ്രവാചകന്റെ അടുത്തായിരുന്നെങ്കിൽ!” (5:3)
വീട്ടിൽനിന്നു തട്ടിക്കൊണ്ടുപോകപ്പെട്ടവൾ; കഥയിൽ അവൾക്കു പേരുപോലുമില്ല. യജമാനന്റെ ദുരിതത്തിൽ അവൾക്കു സന്തോഷിക്കാമായിരുന്നു. അവളുടെ ഒരേയൊരു വാക്യം ഒരു വിജാതീയ സൈന്യാധിപന്റെ സൗഖ്യത്തിനു തുടക്കമിടുന്നു.
“എലീഷാ എന്റെ അടുത്ത് ഇറങ്ങിവന്ന് തന്റെ ദൈവമായ കർത്താവിന്റെ നാമം വിളിച്ചപേക്ഷിക്കുമെന്നും കരം വീശി കുഷ്ഠം സുഖപ്പെടുത്തുമെന്നും ഞാൻ വിചാരിച്ചു.” (5:11)
“എന്റെ അടുത്ത്.” നാമാൻ തിരക്കഥ നേരത്തേ എഴുതിവച്ചിരിക്കുന്നു: വാതിൽക്കൽ പ്രവാചകൻ, ഗംഭീരമായ പ്രാർഥന, കൈവീശൽ. ദൈവത്തിന്റെ വഴി തന്നോടു മഹത്തായതൊന്നും ആവശ്യപ്പെടുന്നില്ല എന്നതാണ് അവനെ മുറിപ്പെടുത്തുന്നത്.
“അങ്ങനെ, ദൈവപുരുഷന്റെ വാക്കനുസരിച്ച് അവൻ ജോർദാനിലിറങ്ങി ഏഴുപ്രാവശ്യം മുങ്ങി. അവൻ സുഖം പ്രാപിച്ചു;” (5:14)
പഴയനിയമത്തിന്റെ ഗ്രീക്കുപരിഭാഷയിൽ “മുങ്ങി” എന്നതിന് എബപ്തിസാത്തോ എന്ന ക്രിയയാണ്; മാമ്മോദീസാ (ബപ്തിസ്മ) എന്ന വാക്ക് ഇതിൽനിന്നാണ്. ഏഴ് പൂർണതയുടെ സംഖ്യയാണ്: അവൻ പൂർണമായി അനുസരിക്കുന്നു. അവൻ അനുസരിക്കുന്ന വചനം നിമിത്തമാണ് ജലം സുഖപ്പെടുത്തുന്നത്.
“അവൻ ഭൃത്യൻമാരോടൊത്ത് ദൈവപുരുഷന്റെ അടുത്തു തിരിച്ചുചെന്നു പറഞ്ഞു: … മറ്റൊരു ദൈവമില്ലെന്ന് ഞാൻ ഇപ്പോൾ അറിയുന്നു.” (5:15)
കഥയുടെ യഥാർഥ ലക്ഷ്യം ഇതാണ്. ത്വക്കിനുവേണ്ടിയാണ് അവൻ വന്നത്; വിശ്വാസവുമായാണ് അവൻ മടങ്ങുന്നത്. ഇനി കർത്താവിനല്ലാതെ മറ്റൊരു ദൈവത്തിനും ബലിയർപ്പിക്കുകയില്ലെന്ന് തുടർന്ന് അവൻ പറയും (5:17).
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
നവസ്നാതർക്കു നൽകുന്ന പ്രബോധനമായ രഹസ്യങ്ങളെക്കുറിച്ച് എന്ന കൃതിയിൽ, നാമാനെ ഉദാഹരിച്ച് വിശുദ്ധ അംബ്രോസ് പഠിപ്പിക്കുന്നു: മാമ്മോദീസാത്തൊട്ടിയിലെ ജലം തനിയെ സുഖപ്പെടുത്തുന്നില്ല; ക്രിസ്തുവിന്റെ കൃപയാണ് സുഖപ്പെടുത്തുന്നത് (ആശയം). ആ മാമ്മോദീസായ്ക്ക് ഒരുങ്ങുകയും നമ്മുടെ മാമ്മോദീസാ നവീകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന കാലമാണ് നോമ്പുകാലം; രണ്ടിനോടും ഈ കഥ സംസാരിക്കുന്നു. നമ്മിൽ ഓരോരുത്തരും ഏതെങ്കിലും ഘട്ടത്തിൽ ഇറങ്ങിച്ചെല്ലണം, തിരക്കഥ ഉപേക്ഷിക്കണം, ദൈവം ചോദിക്കുന്ന ലളിതമായ കാര്യം ചെയ്യണം: കുമ്പസാരിക്കുക, മാപ്പു പറയുക, മുട്ടുകുത്തി പ്രാർഥിക്കുക.
പശ്ചാത്തലം.
സാബത്തുദിവസം നസറത്തിലെ സിനഗോഗിലാണ് നമ്മൾ. യേശു ഏശയ്യാ 61 വായിച്ചു; ഈ തിരുവെഴുത്ത് പൂർത്തിയായി എന്നു പ്രഖ്യാപിച്ചു; ആദ്യം എല്ലാവരും അവിടുത്തെ പ്രശംസിച്ചു (4:22). പിന്നെ, കഫർണാമിൽ ചെയ്ത അദ്ഭുതങ്ങൾ ഇവിടെയും വേണമെന്ന് അവർ ആഗ്രഹിക്കുന്നു (4:23). മർക്കോസും മത്തായിയും നസറത്തിലെ ഈ സന്ദർശനം പിന്നീടാണ് പറയുന്നത്. ലൂക്കാ അതു ശുശ്രൂഷയുടെ തുടക്കത്തിൽ വയ്ക്കുന്നു. സുവിശേഷത്തിലും അപ്പസ്തോലപ്രവർത്തനങ്ങളിലും വരാനിരിക്കുന്നതിന്റെ ഒരു മുൻകാഴ്ചയായി ബോധപൂർവം അങ്ങനെ ചെയ്തതാണെന്ന് പല പണ്ഡിതരും കരുതുന്നു.
യേശു സ്വന്തം സിനഗോഗിലുള്ള ഒരു യഹൂദനാണ്; ഇസ്രായേലിന്റെ തിരുവെഴുത്തുകളിൽനിന്നാണ് അവിടുന്ന് വാദിക്കുന്നത്. ലൂക്കാ പറയുന്നതനുസരിച്ച് ഈ കോപം ഒരു ഗ്രാമത്തിന്റേതാണ്, ഒരു ദിവസത്തേതാണ്; യഹൂദജനത്തെ ഒട്ടും കുറ്റപ്പെടുത്താൻ ഇതു കാരണമല്ല (നോസ്ത്ര ഏത്താത്തെ 4; CCC 597). യേശു പേരെടുത്തു പറയുന്ന ഏലിയായും എലീഷായും ഇസ്രായേലിന്റെ സ്വന്തം പ്രവാചകന്മാരാണ്.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“ഒരു പ്രവാചകനും സ്വന്തം നാട്ടിൽ സ്വീകരിക്കപ്പെടുന്നില്ല.” (4:24)
പ്രവാചകനെ വേണ്ട; നേട്ടങ്ങൾ മതി എന്നാണ് അവരുടെ മനസ്സ്. യേശുവിനോടുള്ള അടുപ്പത്തിനും, കുടുംബത്തിലോ ഇടവകയിലോ ക്രൈസ്തവസംസ്കാരത്തിലോ ആകട്ടെ, അതിന്റേതായ അപകടമുണ്ട്: അവിടുത്തെ നമുക്കു നേരത്തേ അറിയാമെന്നു നാം വിചാരിച്ചേക്കാം.
“ഏലീശാപ്രവാചകന്റെ കാലത്ത് ഇസ്രായേലിൽ അനേകം കുഷ്ഠരോഗികൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ, അവരിൽ സിറിയാക്കാരനായ നാമാൻ അല്ലാതെ മറ്റാരും സുഖമാക്കപ്പെട്ടില്ല.” (4:27)
ദൈവം ഇസ്രായേലിനെ ഉപേക്ഷിച്ചു എന്നല്ല യേശു പറയുന്നത്. തന്റെ ദാനങ്ങളിന്മേലുള്ള അവകാശവാദത്തിനാണ് അവിടുന്ന് മറുപടി പറയുന്നത്; തൊട്ടടുത്ത വാക്യങ്ങളിൽ കഫർണാമിൽ അവിടുന്ന് അനേകരെ സുഖപ്പെടുത്തുന്നു (4:31–41). ദൈവദാനം ദാനമാണ്; ദേശത്തിന്റെയോ നാടിന്റെയോ പേരിൽ അത് ആരുടെയും അവകാശമല്ല.
“എന്നാൽ, അവൻ അവരുടെ ഇടയിലൂടെ നടന്ന് അവിടം വിട്ടുപോയി.” (4:30)
എങ്ങനെ എന്ന് ലൂക്കാ വിശദീകരിക്കുന്നില്ല. നസറത്തിലെ മല അവിടുത്തെ മണിക്കൂറല്ല. ഈ തിരസ്കരണവും ഈ നടത്തവും ജറുസലെമിലേക്കു വിരൽചൂണ്ടുന്നു; അവിടെ അവിടുന്ന് വീണ്ടും നഗരത്തിനു പുറത്തേക്കു കൊണ്ടുപോകപ്പെടും; അവിടുത്തെ വഴി മരണത്തിൽ അവസാനിക്കുകയുമില്ല.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
ദൈവരാജ്യം ആദ്യം ഇസ്രായേൽമക്കളോട് അറിയിക്കപ്പെട്ടു; എല്ലാ ജനതകൾക്കുമുള്ളതാണ് അത് എന്ന് മതബോധനഗ്രന്ഥം പറയുന്നു (CCC 543). ആ വാക്യത്തിന്റെ രണ്ടു പകുതിയും ഈ സുവിശേഷത്തിലുണ്ട്. വംശംകൊണ്ടു വിജാതീയരായ നമുക്ക് ഇത് നന്ദിയുടെ കാര്യമാണ്: നാം സറെപ്തായിലെ വിധവയുടെ വീട്ടുകാരും നാമാന്റെ കൂട്ടരുമാണ്. ആ സ്ഥാനം സ്വന്തം അർഹതകൊണ്ടു നേടിയതാണെന്നു കരുതുന്നതിനെതിരേയുള്ള മുന്നറിയിപ്പുമാണിത്.
യേശു സ്വന്തം ജനത്തെ പ്രകോപിപ്പിക്കുന്നതായി തോന്നുന്നത് എന്തുകൊണ്ട്?
നസറത്തുകാർ അടയാളങ്ങൾ ചോദിച്ചു; അവർ ചോദിക്കുന്നത് എന്ത് എന്നു പരീക്ഷിക്കുന്ന ഒരു വാക്കാണ് അവിടുന്ന് മറുപടിയായി പറയുന്നത്. ഏലിയായും എലീഷായും ചെയ്തതുപോലെ, പ്രവാചകൻ താൻ സ്നേഹിക്കുന്നവരോടു സത്യം പറയുന്നു. ഇത് എവിടെ എത്തുമെന്ന് യേശുവിന് അറിയാമായിരുന്നു; എങ്കിലും അവിടുന്ന് മുന്നോട്ടുപോയി എന്ന് ലൂക്കാ കാണിക്കുന്നു. ഈ മൂർച്ച സ്നേഹത്തെ ശുശ്രൂഷിക്കുന്നതാണ്. സ്വന്തം ജനത്തെ സുഖപ്പെടുത്തുകയും പഠിപ്പിക്കുകയും അവരെ ഓർത്തു കരയുകയും (19:41) ചെയ്യുന്ന യേശുവിനെയാണ് സുവിശേഷം തുടർന്നു കാണിക്കുന്നത്.