2 മാർച്ച് 2027 · ലത്തീൻ റീത്ത്
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുകകൂടാതെ: സീറോ മലങ്കര റീത്ത് · സീറോ മലബാർ റീത്ത് · English
“അപ്പോൾ പത്രോസ് മുന്നോട്ടു വന്ന് അവനോടു ചോദിച്ചു: കർത്താവേ, എന്നോടു തെറ്റുചെയ്യുന്ന എന്റെ സഹോദരനോടു ഞാൻ എത്ര പ്രാവശ്യം ക്ഷമിക്കണം? ഏഴു പ്രാവശ്യമോ? യേശു അരുളിച്ചെയ്തു: ഏഴെന്നല്ല, ഏഴ്എഴുപതു പ്രാവശ്യം എന്നു ഞാൻ നിന്നോടു പറയുന്നു.” മത്തായി 18:21–22
ഒന്നാം വായന ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകത്തിൽ ഗ്രീക്കിൽ സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ഭാഗത്തുനിന്നാണ്: ജ്വലിക്കുന്ന തീച്ചൂളയിൽ അസറിയാ ചൊല്ലുന്ന പ്രാർഥന. നബുക്കദ്നേസർ രാജാവിന്റെ സ്വർണവിഗ്രഹത്തെ ആരാധിക്കാൻ വിസമ്മതിച്ച മൂന്നു യഹൂദയുവാക്കൾ തീയിലേക്ക് എറിയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അവിടെ, അഗ്നിയുടെ നടുവിൽ നടന്നുകൊണ്ട്, അസറിയാ പരാതിപ്പെടുന്നില്ല, തർക്കിക്കുന്നില്ല. അവൻ ഏറ്റുപറയുന്നു: ഞങ്ങൾ പാപം ചെയ്തു; ഞങ്ങൾക്കിന്നു ഭരണാധികാരിയോ പ്രവാചകനോ നേതാവോ ഇല്ല; ദഹനബലിയോ ബലിയോ കാഴ്ചയോ ധൂപമോ ഇല്ല; അങ്ങയുടെ മുൻപിൽ കാഴ്ചയർപ്പിച്ചു കരുണ കണ്ടെത്താൻ ഒരു സ്ഥലംപോലുമില്ല. ദേവാലയം ഇല്ലാതായിരിക്കുന്നു. ഇസ്രായേൽ ദൈവത്തിനു കൊണ്ടുവന്നിരുന്നതെല്ലാം എടുത്തുമാറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അതിനാൽ ബാക്കിയുള്ള ഒരേയൊരു കാര്യം അസറിയാ അർപ്പിക്കുന്നു: ആട്ടുകൊറ്റന്മാരുടെയും കാളകളുടെയും ദഹനബലിയെന്നപോലെ, അനുതാപമുള്ള ഹൃദയത്തോടും എളിമയുള്ള ആത്മാവോടുംകൂടെ ഞങ്ങൾ സ്വീകാര്യരാകട്ടെ; ഇന്ന് അങ്ങയുടെ സന്നിധിയിൽ ഞങ്ങളുടെ ബലി ഇതായിരിക്കട്ടെ. പഴയനിയമത്തിന്റെ വലിയ കണ്ടെത്തലുകളിൽ ഒന്നാണിത്; നോമ്പുകാലത്തിന്റെ വലിയ പാഠങ്ങളിലൊന്നും: കൊടുക്കാൻ മറ്റൊന്നുമില്ലാത്തപ്പോൾ, നുറുങ്ങിയ എളിയ ഹൃദയം ദൈവം സ്വീകരിക്കുന്നു. അസറിയാ ആശ്രയിക്കുന്നത് സ്വന്തം നന്മയിലല്ല; ദൈവത്തിന്റെ വിശ്വസ്തതയിലാണ്, അവിടുത്തെ സ്നേഹിതനായ അബ്രാഹത്തെപ്രതി, അവിടുത്തെ സമൃദ്ധമായ കരുണയിൽ. സങ്കീർത്തനവും അതേ യാചനയാണ്: കർത്താവേ, അങ്ങയുടെ കാരുണ്യവും വിശ്വസ്തതയും അനുസ്മരിക്കണമേ; എന്റെ യൗവനത്തിലെ പാപങ്ങൾ ഓർക്കരുതേ.
അത്തരം കരുണ നമ്മിൽ എന്തു ചെയ്യണമെന്ന് സുവിശേഷം കാണിക്കുന്നു. ഏഴു പ്രാവശ്യം ക്ഷമിക്കാമെന്നു പറയുമ്പോൾ താൻ വളരെ ഉദാരനാണെന്ന് പത്രോസ് കരുതുന്നു. യേശു മറുപടി പറയുന്നു: ഏഴെന്നല്ല, ഏഴ് എഴുപതു പ്രാവശ്യം; എണ്ണാതെ എന്നർഥം. പിന്നെ അവൻ ഒരു കഥ പറയുന്നു: രാജാവിനു പതിനായിരം താലന്ത് കടപ്പെട്ടിരുന്ന ഒരു ഭൃത്യൻ; ഒരു കൂലിക്കാരന് അനേകം ജന്മങ്ങൾകൊണ്ടുപോലും വീട്ടാനാവാത്തത്ര വലിയ കടം. രാജാവ് മനസ്സലിഞ്ഞ് അതു മുഴുവൻ ഇളച്ചുകൊടുക്കുന്നു. അതേ ഭൃത്യൻ പുറത്തിറങ്ങി, തനിക്കു നൂറു ദനാറ, ഏതാനും മാസത്തെ കൂലി, കടപ്പെട്ടിരുന്ന ഒരു സഹഭൃത്യനെ കണ്ട്, കഴുത്തിനു പിടിച്ച് കാരാഗൃഹത്തിലടയ്ക്കുന്നു. രാജാവിന്റെ വിധി ലളിതമാണ്: ഞാൻ നിന്നോടു കരുണ കാണിച്ചതുപോലെ നീയും നിന്റെ സഹഭൃത്യനോടു കരുണ കാണിക്കേണ്ടതായിരുന്നില്ലേ? ശിക്ഷിക്കാൻ ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന ഒരു ദൈവത്തെക്കുറിച്ചല്ല ഈ ഉപമ; കരുണ സ്വീകരിച്ചിട്ടും അത് ഒഴുകാൻ അനുവദിക്കാത്ത ഒരു ഹൃദയത്തെക്കുറിച്ചാണ്. ഞങ്ങളോടു തെറ്റുചെയ്യുന്നവരോടു ഞങ്ങൾ ക്ഷമിക്കുന്നതുപോലെ ഞങ്ങളുടെ തെറ്റുകൾ ഞങ്ങളോടും ക്ഷമിക്കണമേ എന്നു നാം ദിവസവും പ്രാർഥിക്കുന്നു. ആ വാക്കുകൾ സത്യമാക്കാൻ നോമ്പുകാലം നമ്മോട് ആവശ്യപ്പെടുന്നു. ഹൃദയപൂർവം ക്ഷമിക്കുക എന്നാൽ തെറ്റിനെ തെറ്റല്ലെന്നു നടിക്കലോ അപകടത്തിൽ തുടരലോ അല്ല; പ്രതികാരം ഉപേക്ഷിച്ച്, ദൈവം നമ്മുടെ കടം ഇളച്ചുതന്നതുപോലെ ആ കടം ദൈവത്തിന്റെ കൈകളിൽ ഏൽപിക്കുക എന്നാണ്.
വിഷയം: “യേശു അരുളിച്ചെയ്തു: ഏഴെന്നല്ല, ഏഴ്എഴുപതു പ്രാവശ്യം എന്നു ഞാൻ നിന്നോടു പറയുന്നു.”
തീച്ചൂളയിലെ അനുതാപമുള്ള ഹൃദയം; തുടർന്ന് ഒഴുകേണ്ട കരുണ.
“കർത്താവേ, പണ്ടുമുതലേ അങ്ങ്ഞങ്ങളോടു കാണിച്ചഅങ്ങയുടെ കാരുണ്യവും വിശ്വസ്തതയും അനുസ്മരിക്കണമേ! എന്റെ യൗവനത്തിലെ പാപങ്ങളുംഅതിക്രമങ്ങളും അങ്ങ് ഓർക്കരുതേ! കർത്താവേ, അങ്ങയുടെ അചഞ്ചല സ്നേഹത്തിന് അനുസൃതമായി കരുണാപൂർവം എന്നെ അനുസ്മരിക്കണമേ!” സങ്കീർത്തനം 25:6–7
“തന്റെ ഏകപുത്രൻ വഴി നാം ജീവിക്കേണ്ടതിനായി ദൈവം അവനെ ലോകത്തിലേക്കയ ച്ചു. അങ്ങനെ, ദൈവത്തിന്റെ സ്നേഹം നമ്മുടെയിടയിൽ വെളിപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.” 1 യോഹന്നാൻ 4:9
ജീവിതത്തിൽ: ദൈവത്തിന് അർപ്പിക്കാൻ ഒന്നുമില്ലെന്നു തോന്നുമ്പോൾ, ആ ശൂന്യതതന്നെ പ്രാർഥനയിൽ അവിടുത്തേക്ക് അർപ്പിക്കുക.
“ഉരുകിയ മനസ്സാണു ദൈവത്തിനു സ്വീകാര്യമായ ബലി; ദൈവമേ, നുറുങ്ങിയ ഹൃദയത്തെ അങ്ങു നിരസിക്കുകയില്ല.” സങ്കീർത്തനം 51:17
“അവിടുന്നു കൃപാവരം ചൊരിയുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് ഇങ്ങനെ എഴുതിയിരിക്കുന്നത്: ദൈവം അഹങ്കാരികളെ എതിർക്കുകയും എളിമയുള്ളവർക്കു കൃപ കൊടുക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.” യാക്കോബ് 4:6
ജീവിതത്തിൽ: അസറിയാ പ്രാർഥിച്ചിരിക്കാവുന്നതുപോലെ, ഈ ആഴ്ച ഒരിക്കൽ അമ്പത്തൊന്നാം സങ്കീർത്തനം സാവധാനം പ്രാർഥിക്കുക.
“അയൽക്കാരന്റെ തിൻമകൾ ക്ഷമിച്ചാൽ നീ പ്രാർഥിക്കുമ്പോൾനിന്റെ പാപങ്ങളും ക്ഷമിക്കപ്പെടും.” പ്രഭാഷകൻ 28:2
“ഞാൻ നിന്നോടു കരുണ കാണിച്ചതുപോലെ നീയും നിന്റെ സഹസേവകനോടു കരുണ കാണിക്കേണ്ടതായിരുന്നില്ലേ?” മത്തായി 18:33
ജീവിതത്തിൽ: ഇന്നു രാത്രി സാവധാനം സ്വർഗസ്ഥനായ പിതാവേ ചൊല്ലി, ഞങ്ങൾ ക്ഷമിക്കുന്നതുപോലെ എന്ന വാക്കുകളിൽ നിർത്തുക; നീ ക്ഷമിക്കേണ്ട വ്യക്തിയുടെ പേര് ദൈവസന്നിധിയിൽ പറയുക.
കൊടുക്കാൻ മറ്റൊന്നുമില്ലാത്തപ്പോൾ എളിയ ഒരു ഹൃദയം ദൈവം സ്വീകരിക്കുന്നു.
നാം സ്വീകരിക്കുന്ന കരുണ നാം കൊടുക്കുന്ന കരുണയായി മാറണം.
തീരുമാനം: ഈ ആഴ്ച അവസാനിക്കുംമുൻപ് ഒരാളോടു ഹൃദയപൂർവം ക്ഷമിക്കുക.
പ്രിയരേ, തീച്ചൂളയിലെ യുവാക്കൾക്ക് എല്ലാം നഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നു: അവരുടെ നാട്, ദേവാലയം, ബലികൾ. തീയിൽനിന്ന് അസറിയാ പ്രാർഥിക്കുന്നു: അങ്ങയുടെ മുൻപിൽ കാഴ്ചയർപ്പിച്ചു കരുണ കണ്ടെത്താൻ ഞങ്ങൾക്ക് ഒരു സ്ഥലവുമില്ല; എങ്കിലും അനുതാപമുള്ള ഹൃദയത്തോടും എളിമയുള്ള ആത്മാവോടുംകൂടെ ഞങ്ങൾ സ്വീകാര്യരാകട്ടെ (ദാനി 3:38–39).
ഇതു നമുക്കു സദ്വാർത്തയാണ്. ദൈവത്തിനു കൊണ്ടുചെല്ലാൻ ഒന്നുമില്ലെന്നു തോന്നുന്ന ദിവസങ്ങളുണ്ട്: പുണ്യങ്ങളില്ല, വിജയങ്ങളില്ല, പരാജയങ്ങൾ മാത്രം. നുറുങ്ങിയ ആ ഹൃദയം ദൈവം സ്വീകരിക്കുന്നു. ഉരുകിയ മനസ്സാണു ദൈവത്തിനു സ്വീകാര്യമായ ബലി (സങ്കീ 51:17).
എന്നാൽ സ്വീകരിച്ച കരുണ കൊടുക്കുന്ന കരുണയായി മാറണം. പത്രോസ് ചോദിക്കുന്നു: ഞാൻ എത്ര പ്രാവശ്യം ക്ഷമിക്കണം? ഏഴു പ്രാവശ്യമോ? യേശു പറയുന്നു: ഏഴെന്നല്ല, ഏഴ് എഴുപതു പ്രാവശ്യം (മത്താ 18:22). പിന്നെ, ഒരിക്കലും വീട്ടാനാവാത്ത കടം ഇളച്ചുകിട്ടിയിട്ടും, പുറത്തിറങ്ങി ചെറിയൊരു തുകയ്ക്കുവേണ്ടി സഹഭൃത്യന്റെ കഴുത്തിനു പിടിക്കുന്ന ഒരു ഭൃത്യന്റെ കഥ അവൻ പറയുന്നു.
രാജാവ് അവനോടു ചോദിക്കുന്നു: ഞാൻ നിന്നോടു കരുണ കാണിച്ചതുപോലെ നീയും നിന്റെ സഹഭൃത്യനോടു കരുണ കാണിക്കേണ്ടതായിരുന്നില്ലേ? (മത്താ 18:33). ഞങ്ങളോടു തെറ്റുചെയ്യുന്നവരോടു ഞങ്ങൾ ക്ഷമിക്കുന്നതുപോലെ എന്നു നാം ദിവസവും പ്രാർഥിക്കുന്നു. ഈ നോമ്പുകാലത്ത് ഒരു കടമെങ്കിലും ഹൃദയപൂർവം നമുക്ക് ഇളച്ചുകൊടുക്കാം. അതു പ്രയാസമായേക്കാം; കൃപ ചോദിക്കുക, ദൈവം അതു തരും. ആമേൻ.
കുഞ്ഞുങ്ങളേ, പത്രോസ് യേശുവിനോടു ചോദിച്ചു: ഞാൻ എത്ര പ്രാവശ്യം ക്ഷമിക്കണം? യേശു പറഞ്ഞു: ഏഴ് എഴുപതു പ്രാവശ്യം! അതായത് എല്ലാ പ്രാവശ്യവും. ആരെങ്കിലും നിന്നെ വേദനിപ്പിച്ചിട്ട് ക്ഷമ ചോദിച്ചാൽ പറയുക: ഞാൻ ക്ഷമിച്ചിരിക്കുന്നു. യേശുവും എല്ലാ പ്രാവശ്യവും നമ്മോടു ക്ഷമിക്കുന്നു!
കരുണാനിധിയും വിശ്വസ്തനുമായ കർത്താവായ ദൈവമേ, തീച്ചൂളയിലെ യുവാക്കളെ അങ്ങ് ഉപേക്ഷിച്ചില്ല; അനുതാപമുള്ള ഹൃദയവും എളിമയുള്ള ആത്മാവും അങ്ങു സ്വീകരിക്കുന്നു. അങ്ങയുടെ കാരുണ്യം അനുസ്മരിക്കണമേ; ഞങ്ങളുടെ യൗവനത്തിലെ പാപങ്ങൾ മറക്കണമേ; ഞങ്ങളോടു ക്ഷമിച്ചതുപോലെ, ഏഴു പ്രാവശ്യമല്ല, എണ്ണാതെ ക്ഷമിക്കാൻ ഞങ്ങളെ പഠിപ്പിക്കണമേ. ഞങ്ങളുടെ കർത്താവായ ക്രിസ്തുവഴി. ആമേൻ.
കരുണയെ രണ്ടു വശത്തുനിന്നും ഇന്നത്തെ വായനകൾ നോക്കുന്നു. ഒന്നാം വായനയിൽ, തീച്ചൂളയിൽ നിൽക്കുന്ന ഒരു യുവാവിനു ദൈവത്തിനു കൊടുക്കാൻ നുറുങ്ങിയ ഹൃദയമല്ലാതെ മറ്റൊന്നുമില്ല; അദ്ദേഹം അതു നൽകുന്നു. സുവിശേഷത്തിൽ, എണ്ണാനാവാത്ത കടം ഇളച്ചുകിട്ടിയ ഭൃത്യൻ ചെറിയൊരു കടത്തിന്റെ പേരിൽ സഹപ്രവർത്തകന്റെ കഴുത്തിനു പിടിക്കുന്നു. “കർത്താവേ, അങ്ങയുടെ കാരുണ്യം അനുസ്മരിക്കണമേ” എന്ന് ഇടയിൽ സങ്കീർത്തനം പ്രാർഥിക്കുന്നു. അസറിയായെപ്പോലെ നാം കരുണ യാചിക്കുന്നു. പിന്നെ അതു കൊടുക്കേണ്ടിയും വരുന്നു. താക്കോൽവാക്കുകൾ: അനുതാപം, കടം, ഹൃദയം.
പശ്ചാത്തലം.
നബുക്കദ്നേസർ രാജാവ് ഒരു സ്വർണവിഗ്രഹം സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്നു; അതിനെ ആരാധിക്കാൻ വിസമ്മതിച്ച മൂന്നു യഹൂദയുവാക്കളെ തീച്ചൂളയിൽ എറിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ഇവിടെ ദാനിയേലിന്റെ അരമായ പാഠം നേരേ രാജാവിന്റെ വിസ്മയത്തിലേക്കു കടക്കുന്നു. ഗ്രീക്കുപാഠത്തിൽ ഇവിടെ നീണ്ട ഒരു ഭാഗമുണ്ട്: അസറിയായുടെ പ്രാർഥനയും മൂന്നു യുവാക്കളുടെ സ്തോത്രഗീതവും. കത്തോലിക്കാസഭ ഈ ഭാഗം തിരുവെഴുത്തായി സ്വീകരിക്കുന്നു. ചില ബൈബിളുകൾ അതു ദാനിയേലിന്റെ അനുബന്ധങ്ങളായി വേറെ അച്ചടിക്കുന്നു.
ബാബിലോൺ പ്രവാസകാലമാണ് കഥയുടെ പശ്ചാത്തലം. ബി.സി. 167–164-നടുത്ത് അന്തിയോക്കസ് നാലാമന്റെ മതപീഡനകാലത്താണ് ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകം അന്തിമരൂപം പ്രാപിച്ചതെന്നും ഈ പ്രാർഥന ആ നാളുകളോടു നേരിട്ടു സംസാരിച്ചിരിക്കാമെന്നും പല പണ്ഡിതരും കരുതുന്നു. ഏതു കാലമായാലും, ആശ്രയിച്ചിരുന്നതെല്ലാം നഷ്ടപ്പെട്ട ഒരു ജനത്തിന്റെ പ്രാർഥനയാണിത്.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“അസറിയാ എഴുന്നേറ്റു നിന്നു പ്രാർഥിച്ചു; അഗ്നിയുടെ മധ്യത്തിൽ അവന്റെ അധരങ്ങൾ കർത്താവിനെ പുകഴ്ത്തി:” (3:25)
പ്രാർഥനയുടെ വാക്കുകൾ സാവധാനം ശ്രദ്ധിക്കുക. വാക്യം 35-ൽ അബ്രാഹത്തെയും ഇസഹാക്കിനെയും ഇസ്രായേലിനെയുംപ്രതി കരുണ പിൻവലിക്കരുതേ എന്ന് അദ്ദേഹം യാചിക്കുന്നു. തീയിൽ നിൽക്കുന്ന തങ്ങൾ വിശ്വസ്തരാണെന്ന് പറയാമായിരുന്നു; അദ്ദേഹം അതു പറയുന്നില്ല; ദൈവത്തിന്റെ വാഗ്ദാനത്തിൽ ചാരുന്നു. വാക്യം 38-ൽ പട്ടിക എല്ലാം എടുത്തുമാറ്റുന്നു: ഭരണാധികാരിയില്ല, പ്രവാചകനില്ല, നേതാവില്ല, ബലിയോ ധൂപമോ ഇല്ല, കരുണ കണ്ടെത്താൻ ഒരു സ്ഥലംപോലുമില്ല. ഇടവകയോ ആരോഗ്യമോ കുടുംബമോ നഷ്ടപ്പെട്ടവർക്ക് ഈ വാക്യം വാക്കുകൾ നൽകുന്നു. വാക്യം 39-ലാണ് വഴിത്തിരിവ്: അനുതാപമുള്ള ഹൃദയത്തോടും എളിമയുള്ള ആത്മാവോടുംകൂടെ സ്വീകാര്യരാകട്ടെ എന്ന് അദ്ദേഹം അപേക്ഷിക്കുന്നു. മറ്റെല്ലാം എടുക്കപ്പെട്ടു; ഹൃദയം കൊടുക്കാൻ ബാക്കിയുണ്ട്. അങ്ങയിൽ ആശ്രയിക്കുന്നവർക്കു ലജ്ജിക്കേണ്ടി വരികയില്ല എന്ന് വാക്യം 40-ൽ തീച്ചൂളയുടെ ഉള്ളിൽനിന്ന്, ഒരു രക്ഷയും കാണുംമുൻപ്, അദ്ദേഹം പറയുന്നു.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
ഈ പ്രാർഥനയ്ക്ക് സഭ ദിവ്യബലിയുടെ ഹൃദയത്തിൽ സ്ഥാനം നൽകിയിരിക്കുന്നു. കാഴ്ചവസ്തുക്കൾ അൾത്താരയിൽ വച്ചശേഷം, ഈ വാക്യങ്ങളിൽനിന്ന് എടുത്ത വാക്കുകളാൽ, എളിയ ആത്മാവോടും അനുതാപമുള്ള ഹൃദയത്തോടുംകൂടെ സ്വീകാര്യരാകാൻ വൈദികൻ നിശ്ശബ്ദമായി പ്രാർഥിക്കുന്നു. അസറിയായ്ക്ക് അൾത്താര ഇല്ലായിരുന്നു; നമുക്കുണ്ട്; എന്നിട്ടും ആ വാക്കുകൾ നമുക്കു ചേരുന്നു: ക്രിസ്തുവിന്റെ ഏകബലി അവിടെ അർപ്പിക്കപ്പെടുന്നു; അതിനോടു ചേരാൻ നമ്മുടെ നുറുങ്ങിയ ഹൃദയങ്ങൾ കൊണ്ടുവരാൻ നാം ക്ഷണിക്കപ്പെടുന്നു. ബാഹ്യബലി യഥാർഥമാകണമെങ്കിൽ അത് ഹൃദയത്തിന്റെ ആധ്യാത്മികബലിയുടെ പ്രകാശനമായിരിക്കണമെന്ന് സങ്കീർത്തനം 51 ഉദ്ധരിച്ചുകൊണ്ട് മതബോധനഗ്രന്ഥം പഠിപ്പിക്കുന്നു (CCC 2100).
പശ്ചാത്തലം.
ശിഷ്യസമൂഹത്തിലെ ജീവിതത്തെക്കുറിച്ചുള്ള, മത്തായിയിലെ നാലാമത്തെ മഹാപ്രഭാഷണമാണ് പതിനെട്ടാം അധ്യായം. ചെറിയവരെക്കുറിച്ചും കാണാതായ ആടിനെക്കുറിച്ചും തെറ്റുചെയ്യുന്ന സഹോദരനെ തിരുത്തുന്നതിനെക്കുറിച്ചും അതു പറഞ്ഞുകഴിഞ്ഞു. ഇത് എത്രത്തോളം പോകും എന്ന് ഇപ്പോൾ പത്രോസ് ചോദിക്കുന്നു. ഏഴു പ്രാവശ്യം എന്നത് ഉദാരമാണ്; പ്രശംസ കിട്ടുമെന്ന് അദ്ദേഹം പ്രതീക്ഷിച്ചിരിക്കാം.
കണക്കു മനസ്സിലാകാൻ അൽപം പശ്ചാത്തലം വേണം. ഒരു ദനാറ ഒരു തൊഴിലാളിയുടെ ഒരു ദിവസത്തെ കൂലിയായിരുന്നു (20:2); ഒരു താലന്ത് ഏകദേശം ആറായിരം ദനാറ. അതായത് പതിനായിരം താലന്ത് ഏകദേശം ആറുകോടി ദിവസത്തെ കൂലി; നൂറു ദനാറ ഏകദേശം നൂറു ദിവസത്തെ കൂലി. ആദ്യത്തെ കടം രണ്ടാമത്തേതിന്റെ ആറു ലക്ഷം മടങ്ങാണ്. സംഖ്യ മനഃപൂർവം അസംബന്ധമാണ്: ഒരു ഭൃത്യനും അത്രയും കടപ്പെടാനോ വീട്ടാനോ കഴിയില്ല.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“ഏഴെന്നല്ല, … പ്രാവശ്യം എന്നു ഞാൻ നിന്നോടു പറയുന്നു.” (18:22)
ഇപ്പോഴും എണ്ണിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നവൻ ക്ഷമിച്ചിട്ടില്ല. കണക്കുസൂക്ഷിക്കാൻ യേശു വലിയൊരു സംഖ്യ തരികയല്ല; കണക്കുസൂക്ഷിക്കൽതന്നെ നിർത്തുകയാണ്.
“അവനെ വിട്ടയയ്ക്കുകയും കടം ഇളച്ചുകൊടുക്കുകയും ചെയ്തു.” (18:27)
ഭൃത്യൻ സമയം മാത്രമേ ചോദിച്ചുള്ളൂ. ചോദിച്ചതിലും എത്രയോ അധികം രാജാവ് നൽകുന്നു: കടം മുഴുവൻ ഇല്ലാതാകുന്നു.
“ഞാൻ നിന്നോടു കരുണ കാണിച്ചതുപോലെ നീയും നിന്റെ സഹസേവകനോടു കരുണ കാണിക്കേണ്ടതായിരുന്നില്ലേ?” (18:33)
ഉപമയുടെ കേന്ദ്രം ഇതാണ്. ഒന്നാമത്തെ കടം മറന്നതുകൊണ്ടു മാത്രമാണ് അവൻ രണ്ടാമത്തേത് ഇത്ര കർശനമായി ചോദിച്ചത്. ലഭിച്ച കരുണ ഒഴുകിപ്പോകേണ്ടതാണ്.
“നിങ്ങൾ സഹോദരനോടു ഹൃദയപൂർവം ക്ഷമിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ എന്റെ സ്വർഗസ്ഥനായ പിതാവ് നിങ്ങളോടും ഇതുപോലെതന്നെ പ്രവർത്തിക്കും.” (18:35)
ക്ഷമയ്ക്ക് ഒരു സ്ഥാനമുണ്ട്: ഹൃദയം. അധരങ്ങൾ മാത്രം പോരാ. അവസാനത്തെ കാഠിന്യം ഉപമയുടെ ഭാഷയാണ്: കൊടുക്കാൻ വിസമ്മതിക്കുന്നത് അടഞ്ഞ ഹൃദയത്തിനു തുടർന്നു സ്വീകരിക്കാനാവില്ല എന്ന മുന്നറിയിപ്പ്.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
മതബോധനഗ്രന്ഥം ഇവിടെ അസാധാരണമാംവിധം നേരിട്ടു സംസാരിക്കുന്നു: നമ്മോടു തെറ്റുചെയ്തവരോടു നാം ക്ഷമിക്കാത്തിടത്തോളം ദൈവകാരുണ്യത്തിന്റെ ഈ പ്രവാഹത്തിനു നമ്മുടെ ഹൃദയത്തിൽ കടക്കാനാവില്ല; അത് ഭയപ്പെടുത്തുന്ന കാര്യമാണ് (CCC 2840). വലിയ ആർദ്രതയോടെ അതു തുടർന്നു പറയുന്നു: ഒരു ദ്രോഹം അനുഭവിക്കാതിരിക്കാനോ മറക്കാനോ നമുക്കു കഴിവില്ല; എന്നാൽ പരിശുദ്ധാത്മാവിനു സ്വയം സമർപ്പിക്കുന്ന ഹൃദയം മുറിവിനെ കാരുണ്യമാക്കി മാറ്റുന്നു; മുറിവിനെ മാധ്യസ്ഥ്യമാക്കി ഓർമയെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു (CCC 2843). ഈ ക്ഷമയ്ക്ക് അതിരോ അളവോ ഇല്ല (CCC 2845).
ക്ഷമിക്കുക എന്നാൽ മറക്കുക എന്നാണോ? എന്നെ ദ്രോഹിക്കുന്ന ഒരാളുടെ അടുത്തു തുടരണമെന്നാണോ?
അല്ല. അനുഭവിക്കാതിരിക്കാനോ മറക്കാനോ നമുക്കു സ്വയം കൽപിക്കാനാവില്ലെന്ന് മതബോധനഗ്രന്ഥം വ്യക്തമായി പറയുന്നു (CCC 2843). ക്ഷമിക്കുക എന്നാൽ പ്രതികാരവും ദ്രോഹേച്ഛയും ഉപേക്ഷിക്കുക, ആ കടം ദൈവകരങ്ങളിൽ ഏൽപിക്കുക, ആ വ്യക്തിക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിച്ചു തുടങ്ങുക എന്നാണ്. തെറ്റിനെ തെറ്റല്ലെന്നു നടിക്കലല്ല അത്. അപകടത്തിൽ തുടരാൻ അത് ആവശ്യപ്പെടുന്നില്ല; നീതിയുടെ ആവശ്യങ്ങളെ അത് ഇല്ലാതാക്കുന്നുമില്ല. പലപ്പോഴും അതു സാവധാനമാണ് വരുന്നത്; സന്നദ്ധതയ്ക്കായി ദൈവത്തോടു ചോദിക്കുന്നതാണ് ആദ്യപടി.