8 മാർച്ച് 2027 · ലത്തീൻ റീത്ത്
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുകകൂടാതെ: സീറോ മലങ്കര റീത്ത് · സീറോ മലബാർ റീത്ത് · English
“യേശു പറഞ്ഞു:പൊയ്ക്കൊള്ളുക. നിന്റെ മകൻ ജീവിക്കും. യേശു പറഞ്ഞവചനം വിശ്വസിച്ച് അവൻ പോയി.” യോഹന്നാൻ 4:50
ലെത്താരെ ഞായർ നമ്മുടെ കണ്ണുകളെ ഈസ്റ്ററിലേക്ക് ഉയർത്തിയതേയുള്ളൂ; ഇന്ന് ഏശയ്യാ ആ സന്തോഷം കൂടുതൽ ദൂരത്തേക്കു കൊണ്ടുപോകുന്നു. ഏറ്റവും വലിയ സൃഷ്ടി തുടങ്ങാനിരിക്കുന്ന ഒരു കലാകാരനെപ്പോലെ ദൈവം സംസാരിക്കുന്നു: ഇതാ, ഞാൻ ഒരു പുതിയ ആകാശവും പുതിയ ഭൂമിയും സൃഷ്ടിക്കുന്നു; പൂർവകാര്യങ്ങൾ ഇനി ആരും ഓർക്കുകയില്ല. ജറുസലെം ആനന്ദവും അതിലെ ജനം സന്തോഷവുമായിത്തീരും; കരച്ചിലിന്റെ ശബ്ദമോ നിലവിളിയോ ഇനി അവിടെ കേൾക്കുകയില്ല. ഏതാനും ദിവസം മാത്രം ജീവിക്കുന്ന ശിശുവോ ആയുസ്സു തികയ്ക്കാത്ത വൃദ്ധനോ ഇനി ഉണ്ടാവുകയില്ല; ആളുകൾ വീടു പണിത് അതിൽ പാർക്കും, മുന്തിരിത്തോട്ടം നട്ട് അതിന്റെ ഫലം ഭക്ഷിക്കും. മരണത്തിൽനിന്നും പാഴായിപ്പോകുന്ന അധ്വാനത്തിൽനിന്നും സുഖപ്പെട്ട ഒരു ലോകത്തിന്റെ ചിത്രമാണിത്. ശവക്കുഴിയുടെ വക്കിൽനിന്നു തിരികെ കൊണ്ടുവരപ്പെട്ട ഒരാളുടെ ഗാനമായി സങ്കീർത്തനം മറുപടി പറയുന്നു: എന്റെ ദൈവമായ കർത്താവേ, ഞാൻ അങ്ങയോടു നിലവിളിച്ചു; അവിടുന്ന് എന്നെ സുഖപ്പെടുത്തി. നോമ്പുകാലത്തിന് അത് ഏറ്റവും മനോഹരമായ ഒരു വരിയും നൽകുന്നു: രാത്രിയിൽ വിലാപമുണ്ടായേക്കാം; എന്നാൽ പ്രഭാതത്തോടെ സന്തോഷം വരുന്നു.
പുതിയ സൃഷ്ടി ഒരു കുടുംബത്തിൽ ആരംഭിക്കുന്നത് സുവിശേഷം കാണിച്ചുതരുന്നു. വെള്ളം വീഞ്ഞാക്കിയ കാനായിലേക്ക് യേശു വീണ്ടും വന്നിരിക്കുന്നു. ഒരു രാജസേവകൻ, ഒരുപക്ഷേ ഹേറോദേസ് അന്തിപ്പാസിന്റെ ഒരു ഉദ്യോഗസ്ഥൻ, മകൻ മരണാസന്നനായതിനാൽ കഫർണാമിൽനിന്ന് ഏകദേശം ഇരുപത്തഞ്ചു കിലോമീറ്റർ കയറ്റം നടന്നുവരുന്നു. യേശുവിന്റെ മറുപടി ആദ്യം തണുത്തതായി തോന്നുന്നു: അടയാളങ്ങളും അദ്ഭുതങ്ങളും കാണുന്നില്ലെങ്കിൽ നിങ്ങൾ വിശ്വസിക്കുകയില്ലല്ലോ. ആ പിതാവ് തർക്കിക്കുന്നില്ല; അപേക്ഷിക്കുക മാത്രം ചെയ്യുന്നു: കർത്താവേ, എന്റെ മകൻ മരിക്കുംമുമ്പ് വരണമേ! അപ്പോൾ യേശു അവന് ഒരടയാളമല്ല, ഒരു വചനമാണു നൽകുന്നത്: പൊയ്ക്കൊള്ളുക, നിന്റെ മകൻ ജീവിക്കും. ആകുലനായ ഒരു പിതാവിനു ചെയ്യാവുന്ന ഏറ്റവും പ്രയാസമുള്ള കാര്യം അവൻ ചെയ്യുന്നു: ആ വചനം മാത്രം കൈയിലേന്തി അവൻ വീട്ടിലേക്കു തിരിഞ്ഞുനടക്കുന്നു. യേശു പറഞ്ഞ വചനം വിശ്വസിച്ച് അവൻ പോയി. വഴിയിൽവച്ച് ഭൃത്യന്മാർ അവനെ എതിരേൽക്കുന്നു: കുട്ടി ജീവിച്ചിരിക്കുന്നു; യേശു സംസാരിച്ച അതേ സമയത്ത്, ഉച്ചകഴിഞ്ഞ് ഒരു മണിക്ക്, പനി വിട്ടുമാറി. ഒരു നിലവിളിയായി തുടങ്ങിയ വിശ്വാസം ഒരു വചനത്തിലുള്ള ആശ്രയമായി വളർന്ന് ഒരു കുടുംബം മുഴുവന്റെയും വിശ്വാസമായി അവസാനിക്കുന്നു. ഇന്നു നാം ദൈവത്തിന്റെ വിശുദ്ധ യോഹന്നാനെയും (1495–1550) ഓർക്കുന്നു. പടയാളിയും പുസ്തകവ്യാപാരിയുമായിരുന്ന ഈ പോർച്ചുഗീസുകാരൻ ആവിലായിലെ വിശുദ്ധ യോഹന്നാന്റെ ഒരു പ്രസംഗം കേട്ടു മാനസാന്തരപ്പെട്ടു; പിന്നീടുള്ള ജീവിതം മുഴുവൻ ഗ്രനാഡയിലെ രോഗികളെയും ദരിദ്രരെയും ഒരു ആശുപത്രിയിൽ ഒരുമിച്ചുകൂട്ടി സ്വന്തം കൈകൊണ്ട് അവരെ ശുശ്രൂഷിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൂട്ടാളികളിൽനിന്നാണ് ഹോസ്പിറ്റലർ സഹോദരന്മാരുടെ സഭ വളർന്നത്. ഓരോ രോഗിയും ക്രിസ്തുവാണെന്ന് അദ്ദേഹം വിശ്വസിച്ചു; ഒരു കുഞ്ഞിനെ വീട്ടിലേക്കു ചുമന്നുകൊണ്ടുപോകുന്ന പിതാവിനെപ്പോലെ അവരെ ശുശ്രൂഷിച്ചു.
വിഷയം: “പൊയ്ക്കൊള്ളുക, നിന്റെ മകൻ ജീവിക്കും.”
ദൈവം എല്ലാം പുതിയതാക്കുന്നു; ഒരു പിതാവ് യേശുവിന്റെ വചനം വിശ്വസിക്കുന്നു; ഒരു വിശുദ്ധൻ വിശ്വാസത്തെ രോഗീശുശ്രൂഷയാക്കുന്നു.
“ഇതാ, ഞാൻ ഒരു പുതിയ ആകാശവും പുതിയ ഭൂമിയും സൃഷ്ടിക്കുന്നു. പൂർവകാര്യങ്ങൾ അനുസ്മരിക്കുകയോ അവ മന സ്സിൽ വരുകയോ ഇല്ല.” ഏശയ്യാ 65:17
“സിംഹാസനത്തിലിരിക്കുന്നവൻ പറഞ്ഞു: ഇതാ, സകലവും ഞാൻ നവീകരിക്കുന്നു.” വെളിപാട് 21:5
ജീവിതത്തിൽ: പ്രതീക്ഷയറ്റതെന്നു തോന്നുന്ന ഒരു സാഹചര്യം പ്രാർഥനയിൽ ദൈവത്തിന്റെ മുൻപിൽ വച്ച്, അതിനെ പുതിയതാക്കാൻ അപേക്ഷിക്കുക.
“എന്റെ ദൈവമായ കർത്താവേ,ഞാനങ്ങയോടു നിലവിളിച്ച് അപേക്ഷിച്ചു, അവിടുന്ന് എന്നെസുഖപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു.” സങ്കീർത്തനം 30:2
“യേശു പറഞ്ഞു:പൊയ്ക്കൊള്ളുക. നിന്റെ മകൻ ജീവിക്കും. യേശു പറഞ്ഞവചനം വിശ്വസിച്ച് അവൻ പോയി.” യോഹന്നാൻ 4:50
ജീവിതത്തിൽ: ഈ ആഴ്ച എല്ലാ പ്രഭാതത്തിലും സുവിശേഷത്തിലെ ഒരു വാക്യം വായിച്ച് വൈകുന്നേരത്തിനു മുൻപ് അതനുസരിച്ചു പ്രവർത്തിക്കുക.
“അവിടുന്ന് എന്റെ വിലാപത്തെആനന്ദനൃത്തമാക്കി മാറ്റി; അവിടുന്ന് എന്നെ, ചാക്കുവസ്ത്രമഴിച്ച്,ആനന്ദമണിയിച്ചു.” സങ്കീർത്തനം 30:11
“ഞാൻ നഗ്നനായിരുന്നു; നിങ്ങൾ എന്നെ ഉടുപ്പിച്ചു. ഞാൻ രോഗിയായിരുന്നു; നിങ്ങൾ എന്നെ സന്ദർശിച്ചു. ഞാൻ കാരാഗൃഹത്തിലായിരുന്നു; നിങ്ങൾ എന്റെ യടുത്തു വന്നു.” മത്തായി 25:36
ജീവിതത്തിൽ: ഞായറാഴ്ചയ്ക്കു മുൻപ് രോഗിയായ അല്ലെങ്കിൽ വീട്ടിൽനിന്നു പുറത്തിറങ്ങാനാവാത്ത ഒരാളെ സന്ദർശിച്ച് ക്രിസ്തുവിന്റെ സമാധാനം അവർക്കു നൽകുക.
ദൈവം എല്ലാം പുതിയതാക്കുന്നു; ഈസ്റ്റർ ആദ്യപ്രഭാതമാണ്.
യേശുവിന്റെ വചനം വിശ്വസിച്ച് നാം അതിന്മേൽ നടക്കുന്നു; നമ്മുടെ വിശ്വാസം രോഗീശുശ്രൂഷയായി മാറുന്നു.
തീരുമാനം: ഈ ആഴ്ച രോഗിയായ ഒരാളെ സന്ദർശിക്കുകയോ വിളിക്കുകയോ ചെയ്ത് അവരോടൊപ്പം പ്രാർഥിക്കുക.
പ്രിയരേ, പണി തുടങ്ങാനിരിക്കുന്ന ഒരു ശില്പിയെപ്പോലെ ഇന്ന് ദൈവം ഏശയ്യായിലൂടെ സംസാരിക്കുന്നു: ഇതാ, ഞാൻ ഒരു പുതിയ ആകാശവും പുതിയ ഭൂമിയും സൃഷ്ടിക്കുന്നു (ഏശ 65:17). ഇനി കരച്ചിലില്ല, മരിക്കുന്ന കുഞ്ഞുങ്ങളില്ല, പാഴായിപ്പോകുന്ന അധ്വാനമില്ല. അങ്ങോട്ടാണ് ദൈവം ലോകത്തെ നയിക്കുന്നത്; അങ്ങോട്ടാണ് നോമ്പുകാലം നമ്മെയും കൊണ്ടുപോകുന്നത്: പുതിയ സൃഷ്ടിയുടെ ആദ്യപ്രഭാതമായ ഈസ്റ്ററിലേക്ക്.
സുവിശേഷത്തിൽ, തന്റെ കൊച്ചുമകൻ മരിക്കാറായതിനാൽ ഒരു പിതാവ് യേശുവിന്റെ അടുക്കൽ വരുന്നു. യേശു പറയുന്നു: അടയാളങ്ങളും അദ്ഭുതങ്ങളും കാണുന്നില്ലെങ്കിൽ നിങ്ങൾ വിശ്വസിക്കുകയില്ലല്ലോ. ആ പിതാവ് തർക്കിക്കുന്നില്ല; യാചിക്കുക മാത്രം ചെയ്യുന്നു: കർത്താവേ, എന്റെ മകൻ മരിക്കുംമുമ്പ് വരണമേ!
യേശു ഇത്രമാത്രം പറയുന്നു: പൊയ്ക്കൊള്ളുക, നിന്റെ മകൻ ജീവിക്കും (യോഹ 4:50). ആ മടക്കയാത്രയെക്കുറിച്ചു ചിന്തിക്കുക. അടയാളമില്ല, തെളിവില്ല, ഒരു വചനം മാത്രം. യേശു പറഞ്ഞ വചനം വിശ്വസിച്ച് അവൻ പോയി. വഴിയിൽവച്ച് സദ്വാർത്ത അവനെ എതിരേൽക്കുന്നു: യേശു സംസാരിച്ച അതേ മണിക്കൂറിൽ കുട്ടിയുടെ പനി വിട്ടുമാറി. ഇതാണ് വിശ്വാസം: ക്രിസ്തുവിന്റെ വചനത്തിന്റെ ബലത്തിൽ നടക്കുക.
ഒരിക്കൽ അലഞ്ഞുതിരിഞ്ഞ ജീവിതം നയിച്ചിരുന്ന ദൈവത്തിന്റെ വിശുദ്ധ യോഹന്നാനെ ഇന്നു നാം ഓർക്കുന്നു. മാനസാന്തരത്തിനുശേഷം ഗ്രനാഡയിലെ ഒരു വീട് അദ്ദേഹം രോഗികളെയും ദരിദ്രരെയുംകൊണ്ടു നിറച്ചു; അവരിൽ ഓരോരുത്തരിലും ക്രിസ്തുവിനെ കണ്ടതിനാൽ സ്വന്തം കൈകൊണ്ട് അവരെ ശുശ്രൂഷിച്ചു. നമുക്കും യേശുവിന്റെ വചനം വിശ്വസിക്കാം; ആ വിശ്വാസം രോഗികളെ ശുശ്രൂഷിക്കുന്ന കൈകളായി മാറട്ടെ. ആമേൻ.
കുഞ്ഞുങ്ങളേ, ഒരു പിതാവിന്റെ മകൻ വളരെ രോഗിയായിരുന്നു. യേശു പറഞ്ഞു: വീട്ടിലേക്കു പൊയ്ക്കൊള്ളുക, നിന്റെ മകൻ ജീവിക്കും! ആ പിതാവ് യേശുവിനെ വിശ്വസിച്ചു വീട്ടിലേക്കു പോയി; അവന്റെ മകൻ സുഖപ്പെട്ടിരുന്നു. യേശു പറയുന്നതിൽ നമുക്ക് ആശ്രയിക്കാം. രോഗിയായ ഒരു കുട്ടിക്കുവേണ്ടി ഇന്നു നമുക്കു പ്രാർഥിക്കാം.
കർത്താവായ ദൈവമേ, അങ്ങ് എല്ലാം പുതിയതാക്കുകയും ഞങ്ങളുടെ വിലാപത്തെ ആനന്ദനൃത്തമാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അങ്ങയുടെ പുത്രന്റെ വചനം വിശ്വസിച്ച് യാത്ര പുറപ്പെടാൻ ആ രാജസേവകന്റെ വിശ്വാസം ഞങ്ങൾക്കു നൽകണമേ. ദൈവത്തിന്റെ വിശുദ്ധ യോഹന്നാന്റെ പ്രാർഥനയാൽ രോഗികൾക്കു സ്നേഹമുള്ള പരിചരണം ലഭിക്കട്ടെ; അവരെ ശുശ്രൂഷിക്കാൻ ഞങ്ങളുടെ കൈകൾ സന്നദ്ധമാകട്ടെ. ഞങ്ങളുടെ കർത്താവായ ക്രിസ്തുവഴി. ആമേൻ.
ഈ തിങ്കൾമുതൽ വിശുദ്ധവാരംവരെ ആഴ്ചദിവസങ്ങളിലെ ദിവ്യബലിയിൽ സുവിശേഷം ഏറെയും വിശുദ്ധ യോഹന്നാനിൽനിന്നാണ്. ആദ്യരംഗം, മരണാസന്നനായ മകനുവേണ്ടി യാചിക്കുന്ന ഒരു പിതാവ്. കരച്ചിൽ കേൾക്കാത്ത, കുഞ്ഞുങ്ങൾ അകാലത്തിൽ മരിക്കാത്ത ഒരു ജറുസലെമിനെ ഏശയ്യാ വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നു. അകലെനിന്നു കേട്ട് വിശ്വസിച്ച ഒരു വാക്കിലൂടെ ആ വാഗ്ദാനം കഫർണാമിലെ ഒരു വീട്ടിൽ തുടങ്ങുന്നത് യോഹന്നാൻ കാണിക്കുന്നു. മരണത്തിന്റെ വക്കിൽനിന്നു തിരിച്ചുവന്ന ഒരാളുടെ നന്ദിയാണ് മുപ്പതാം സങ്കീർത്തനം. നോമ്പുകാലത്തിന്റെ പകുതി കടന്നു; ദൈവം പുതുതാക്കാൻ പോകുന്നതിലേക്ക് സഭ ഇപ്പോൾ നോക്കുന്നു.
പശ്ചാത്തലം.
ഏശയ്യായുടെ അവസാന അധ്യായങ്ങൾ (56–66) ബാബിലോൺ പ്രവാസത്തിൽനിന്നു മടങ്ങിവന്ന സമൂഹത്തോടു സംസാരിക്കുന്നവയാണെന്ന് പല പണ്ഡിതരും കരുതുന്നു; ബി.സി. ആറാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനമോ അതിനു ശേഷമോ ആകാം കാലം. മഹത്തായ വാക്കുകളിലാണ് മടക്കയാത്ര അറിയിക്കപ്പെട്ടത്. പക്ഷേ കണ്ടതോ ദരിദ്രമായ യാഥാർഥ്യം: തകർന്ന നഗരം, മോശം വിളവ്, ജനത്തിനിടയിലെ കലഹങ്ങൾ. ഈ നിരാശയുടെ നടുവിൽ ദൈവം പറയുന്നു: ഞാൻ പണി തീർത്തിട്ടില്ല. ഇനി ചെയ്യാൻ പോകുന്നത് സൃഷ്ടിയോളം വലുതാണ്.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“ഇതാ, ഞാൻ ഒരു പുതിയ ആകാശവും പുതിയ ഭൂമിയും സൃഷ്ടിക്കുന്നു.” (65:17)
ദൈവം ഇപ്പോൾത്തന്നെ പ്രവർത്തനത്തിലാണ് എന്ന ധ്വനി ഹീബ്രു രൂപത്തിലുണ്ട്. വരാനിരിക്കുന്ന ലോകത്തെക്കുറിച്ചു പറയുമ്പോൾ 2 പത്രോസ് 3:13-ഉം വെളിപാട് 21:1-ഉം ഇതേ വാക്കുകൾ എടുക്കുന്നു.
“ജറുസലെമിനെക്കുറിച്ചു ഞാൻ ആനന്ദിക്കും: എന്റെ ജനത്തിൽ ഞാൻ സന്തോഷിക്കും; വിലാപസ്വരമോ കഠിനവേദനയുടെ നിലവിളിയോ ഇനി അവിടെ കേൾക്കുകയില്ല.” (65:19)
വെളിപാട് 21:4 ഇതിനെ കൂടുതൽ മുന്നോട്ടു കൊണ്ടുപോകുന്നു: ഇനി മരണം ഉണ്ടായിരിക്കുകയില്ല. വാക്യം 20 കാണിക്കുന്നതുപോലെ, ഏശയ്യായുടെ ചിത്രത്തിൽ ഏറെ വൈകിയാണെങ്കിലും മരണമുണ്ട്. വെളിപാടു മുന്നേറുന്തോറും വാഗ്ദാനം തെളിയുന്നു; ക്രിസ്തുവിന്റെ ഉത്ഥാനം അതിന്റെ പൂർണ അളവു കാണിക്കുന്നു.
“അവർ ഭവനങ്ങൾ പണിത് വാസമുറപ്പിക്കും; മുന്തിരിത്തോട്ടങ്ങൾ വച്ചുപിടിപ്പിച്ച് അവയുടെ ഫലം ഭക്ഷിക്കും.” (65:21)
വീടുപണിതിട്ട് അതിൽ താമസിക്കാനാവാതെയും മുന്തിരി നട്ടിട്ട് ഫലം അനുഭവിക്കാനാവാതെയും വരും എന്ന നിയമാവർത്തനം 28:30-ലെ ശാപം ഇവിടെ മാറ്റിമറിക്കപ്പെടുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ പുതിയ ലോകത്തിന്റെ ചിത്രം വളരെ സാധാരണമാണ്: ഒരു വീട്, ഒരു വിളവ്, പേരക്കുട്ടികളെ കാണാൻ ജീവിക്കുന്ന കുടുംബം. രക്ഷ അനുദിനജീവിതത്തെ നിന്ദിക്കുന്നില്ല.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
സകലത്തിന്റെയും അന്തിമ നവീകരണത്തെക്കുറിച്ചു പറയുമ്പോൾ മതബോധനഗ്രന്ഥം “പുതിയ ആകാശവും പുതിയ ഭൂമിയും” എന്ന ഭാഷ സ്വീകരിക്കുന്നു (CCC 1042–1050). സൃഷ്ടിതന്നെ രൂപാന്തരപ്പെടും; ഈ പ്രത്യാശ ഇന്നത്തെ ലോകത്തോടുള്ള കരുതൽ കുറയ്ക്കുകയല്ല, അതിനു ശക്തി നൽകുകയാണ് (ഗൗദിയും എത് സ്പെസ് 39; CCC 1049). തന്റെ പ്രായശ്ചിത്തം എങ്ങോട്ടാണു നയിക്കുന്നതെന്ന ഓർമപ്പെടുത്തലായി നോമ്പുകാലത്ത് സഭ ഈ താൾ കേൾക്കുന്നു: ഉയിർപ്പിലേക്ക്, ഉയിർപ്പിലൂടെ കണ്ണീരില്ലാത്ത ലോകത്തിലേക്ക്.
പശ്ചാത്തലം.
സമരിയാക്കാരോടുകൂടെ രണ്ടു ദിവസം താമസിച്ച് (4:40) യേശു ഗലീലിയിലേക്കു മടങ്ങുന്നു. വെള്ളം വീഞ്ഞാക്കിയ കാനായിൽ (2:1–11) അവിടുന്ന് വീണ്ടും എത്തുന്നു. അവിടുത്തെ അടുത്തു വരുന്നത് ഒരു രാജസേവകനാണ്. ഗലീലിയിലെ ഭരണാധികാരിയും ജനം രാജാവെന്നു വിളിച്ചിരുന്നവനുമായ (മർക്കോസ് 6:14) ഹേറോദേസ് അന്തിപ്പാസിന്റെ സേവനത്തിലുള്ളവനാകാം അയാൾ. കഫർണാം താഴെ തടാകതീരത്താണ്, കാൽനടയായി മണിക്കൂറുകളുടെ ദൂരം. അതുകൊണ്ടാണ് “വന്നു” സുഖപ്പെടുത്തണമെന്ന അപേക്ഷയുമായി അയാൾ ഇത്ര ദൂരം നടന്നത്.
പ്രവാചകന്റെ സ്വന്തം നാടിനെക്കുറിച്ച് വാക്യം 44-ൽ പറയുന്നത് വ്യാഖ്യാതാക്കളെ കുഴക്കിയിട്ടുണ്ട്; കാരണം ഉടനെ ഗലീലിയാക്കാർ അവിടുത്തെ സ്വാഗതം ചെയ്യുന്നു. തിരുനാളിൽ കണ്ട കാര്യങ്ങളിൽ മാത്രം ഊന്നിയ ഈ സ്വീകരണം ആഴമില്ലാത്തതാണെന്ന് യോഹന്നാൻ സൂചിപ്പിക്കുകയാവാം (വാക്യം 45; 2:23–25 കാണുക). അങ്ങനെ കരുതുന്നവർ “സ്വന്തം നാട്” ഗലീലിയായി എടുക്കുന്നു; മറ്റു ചിലർ യൂദയായായും. ചോദ്യം തുറന്നുകിടക്കുന്നു.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“അടയാളങ്ങളും അദ്ഭുതങ്ങളും കാണുന്നില്ലെങ്കിൽ നിങ്ങൾ ഒരിക്കലും വിശ്വസിക്കുകയില്ലല്ലോ.” (4:48)
“നിങ്ങൾ” എന്നു ബഹുവചനത്തിലാണ് യേശു പറയുന്നത്. അതിനാൽ കാഴ്ച ആഗ്രഹിക്കുന്ന ജനക്കൂട്ടത്തിലേക്കും ഈ വാക്ക് എത്തുന്നു. പിതാവ് തർക്കിക്കുന്നില്ല. തന്റെ ആവശ്യം ആവർത്തിക്കുന്നു, അത്രമാത്രം. ഈ എളിയ സ്ഥിരോത്സാഹമാണ് അയാളുടെ വിശ്വാസത്തിന്റെ തുടക്കം.
“പൊയ്ക്കൊള്ളുക. നിന്റെ മകൻ ജീവിക്കും.” (4:49)
പി.ഒ.സി.യിൽ ഈ വാക്ക് വാക്യം 49-ന്റെ അവസാനമാണ്. യേശു വരണമെന്നാണ് അയാൾ ചോദിച്ചത്; ലഭിച്ചത് ഒരു വാചകം മാത്രം.
“വിശ്വസിച്ച് അവൻ പോയി.” (4:50)
കൈയിൽ വാക്കല്ലാതെ മറ്റൊന്നുമില്ലാതെ അയാൾ വീട്ടിലേക്കു നടക്കുന്നു. കാണാതെ വിശ്വസിക്കുന്ന എല്ലാ ക്രൈസ്തവരുടെയും വിശ്വാസം ഇതാണ്. സുവിശേഷത്തിന്റെ അവസാനം യോഹന്നാൻ ഈ വിശ്വാസത്തെ ഭാഗ്യമെന്നു വിളിക്കും (20:29).
“അവനും കുടുംബം മുഴുവനും വിശ്വസിച്ചു.” (4:53)
വാക്യം 50-ൽ അയാൾ വിശ്വസിച്ചിരുന്നു; ഇപ്പോൾ കൂടുതൽ പൂർണമായി വിശ്വസിക്കുന്നു. വിശ്വാസം പടിപടിയായ ഒരു വഴിയാണ്: ആവശ്യത്തിൽനിന്ന് വാക്കിലുള്ള ആശ്രയത്തിലേക്ക്, ആ വ്യക്തിയിലുള്ള വിശ്വാസത്തിലേക്ക്; ഒരാളിൽനിന്ന് ഒരു കുടുംബത്തിലേക്ക്.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
യേശുവിന്റെ അടയാളങ്ങൾ പിതാവ് അവിടുത്തെ അയച്ചുവെന്നു സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുകയും അവിടുത്തിൽ വിശ്വസിക്കാൻ ക്ഷണിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുവെന്ന് മതബോധനഗ്രന്ഥം പറയുന്നു (CCC 548). ഈ സുവിശേഷത്തെക്കുറിച്ചു പ്രസംഗിക്കുമ്പോൾ വിശുദ്ധ ഗ്രിഗറി മഹാൻ ശ്രദ്ധിക്കുന്നു: രാജസേവകന്റെ മകന്റെ അടുത്തേക്ക് നേരിട്ടു പോകാൻ യേശു തയ്യാറായില്ല, ശതാധിപന്റെ ഭൃത്യന്റെ അടുത്തേക്കു പോകാമെന്നു പറഞ്ഞു (മത്തായി 8:7): അവിടുന്ന് സ്ഥാനമാനങ്ങളെ മാനിച്ചില്ല (ആശയം). ഇതേ വചനം ഇന്നും ദൂരം കടന്ന് നമ്മിലെത്തുന്നു: ദിവ്യബലിയിൽ വായിക്കുന്ന തിരുവെഴുത്തിലും കൂദാശകളിലും ക്രിസ്തു സന്നിഹിതനായി സംസാരിക്കുന്നു.
മത്തായി 8-ലെയും ലൂക്കാ 7-ലെയും ശതാധിപന്റെ ഭൃത്യന്റെ കഥതന്നെയാണോ ഇത്?
സാമ്യങ്ങളുണ്ട്: സ്ഥാനമുള്ള ഒരാൾ, കഫർണാമിലെ രോഗിയായ ബാലൻ, അകലെനിന്നുള്ള സൗഖ്യം. ഒരേ ഓർമ പലവിധം പറഞ്ഞതാകാമെന്ന് പല പണ്ഡിതരും കരുതുന്നു; രണ്ടു സംഭവങ്ങളായി കാണുന്നവരുമുണ്ട്; വ്യത്യാസങ്ങളും യഥാർഥമാണ്. സഭ ഇതു തീരുമാനിച്ചിട്ടില്ല; വിശ്വാസത്തിൽ ഒന്നും ഇതിനെ ആശ്രയിക്കുന്നുമില്ല. ഓരോ സുവിശേഷവും സ്വന്തം പാഠത്തിനായി ഈ കഥ ഉപയോഗിക്കുന്നു; യോഹന്നാനിൽ പാഠം യേശുവിന്റെ വചനത്തിലുള്ള വിശ്വാസമാണ്.