9 മാർച്ച് 2027 · ലത്തീൻ റീത്ത്
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുകകൂടാതെ: സീറോ മലബാർ റീത്ത് · സീറോ മലങ്കര റീത്ത് · English
“അവൻ അവിടെ കിടക്കുന്നത് യേശു കണ്ടു. അവൻ വളരെ നാളായി കിടപ്പിലാണെന്ന് അറിഞ്ഞ് യേശു ചോദിച്ചു: സുഖം പ്രാപിക്കാൻ നിനക്ക് ആഗ്രഹമുണ്ടോ?” യോഹന്നാൻ 5:6
ഇന്നത്തെ വായനകൾ ജലംകൊണ്ടു നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. എസെക്കിയേലിന്റെ ദർശനത്തിൽ ഒരു ദൂതൻ പ്രവാചകനെ ദേവാലയവാതിൽക്കലേക്കു നയിക്കുന്നു; വാതിൽപ്പടിയുടെ അടിയിൽനിന്ന് കിഴക്കോട്ട് ഒരു നീർച്ചാൽ ഒഴുകുന്നു. ദൂതൻ ആയിരം മുഴം അളക്കുന്നു; വെള്ളം കണങ്കാലോളം. വീണ്ടും ആയിരം; മുട്ടോളം. പിന്നെ അരയോളം. പിന്നെ കടക്കാനാവാത്ത ഒരു നദി. ഭൂമിയിലെ ഏറ്റവും താഴ്ന്നതും ഉപ്പേറിയതും ഒന്നും ജീവിക്കാത്തതുമായ ചാവുകടലിലേക്ക് ഈ നദി ഒഴുകിയിറങ്ങി അതിനെ ശുദ്ധജലമാക്കുന്നു: നദി ഒഴുകുന്നിടത്തെല്ലാം ജീവൻ നിറഞ്ഞുനിൽക്കും. അതിന്റെ തീരങ്ങളിൽ ഫലം ഒരിക്കലും നിലയ്ക്കാത്ത വൃക്ഷങ്ങൾ വളരുന്നു; അവയുടെ ഇലകൾ ഔഷധമാണ്, കാരണം അവയ്ക്കുള്ള ജലം വിശുദ്ധസ്ഥലത്തുനിന്ന് ഒഴുകുന്നു. തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടവരെ മാമ്മോദീസാജലത്തിലേക്കും നമ്മെയെല്ലാം നമ്മുടെ മാമ്മോദീസയുടെ നവീകരണത്തിലേക്കും നോമ്പുകാലം നയിക്കുന്നു. സങ്കീർത്തനം അതേ നദിയെക്കുറിച്ചു പാടുന്നു: ദൈവത്തിന്റെ നഗരത്തെ സന്തുഷ്ടമാക്കിക്കൊണ്ട് ഒഴുകുന്ന ഒരു നദിയുണ്ട്; കാരണം, സൈന്യങ്ങളുടെ കർത്താവു നമ്മോടുകൂടെയുണ്ട്.
അഞ്ചു മണ്ഡപങ്ങളുള്ള, അന്ധരും മുടന്തരും തളർവാതരോഗികളും നിറഞ്ഞ, ജറുസലെമിലെ ബേത്സഥാ എന്ന കുളത്തിലേക്ക് സുവിശേഷം നമ്മെ കൊണ്ടുപോകുന്നു. ആട്ടിൻകവാടത്തിനടുത്ത് അതിന്റെ വലിയ ജലസംഭരണികൾ പുരാവസ്തുഗവേഷകർ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഒരു മനുഷ്യൻ മുപ്പത്തെട്ടു വർഷമായി രോഗിയാണ്; ഏതാണ്ട് ഒരായുസ്സ്. യേശു അവനെ കാണുന്നു; അവൻ എത്രകാലമായി അവിടെ കിടക്കുന്നുവെന്ന് അറിയുന്നു; അദ്ഭുതപ്പെടുത്തുന്ന ഒരു ചോദ്യം ചോദിക്കുന്നു: സുഖം പ്രാപിക്കാൻ നിനക്ക് ആഗ്രഹമുണ്ടോ? ആ വായനയിലെ ഏറ്റവും ദുഃഖകരമായ വാക്യമാണ് അവന്റെ മറുപടി: പ്രഭോ, എന്നെ കുളത്തിലിറക്കാൻ എനിക്ക് ആരുമില്ല. അപ്പോൾ ജലം ഒരിക്കലും അവനുവേണ്ടി ചെയ്യാത്തത് യേശു ചെയ്യുന്നു: എഴുന്നേറ്റു കിടക്കയെടുത്തു നടക്കുക. ഉടനെ അവൻ സുഖപ്പെടുന്നു. സാബത്തായതിനാൽ അധികാരികൾ എതിർക്കുന്നു. സഭയും സിനഗോഗും വേർപിരിഞ്ഞ കാലത്ത് എഴുതിയ യോഹന്നാൻ, യേശുവിനെ എതിർത്ത ഈ ദേവാലയനേതാക്കളെയാണ് പലപ്പോഴും “യഹൂദർ” എന്നു വിളിക്കുന്നത്; ഉടമ്പടിയുടെ ജനമായി സഭ ആദരിക്കുന്ന യഹൂദജനത്തെ മുഴുവനുമല്ല. പിന്നീട് ദേവാലയത്തിൽവച്ച് യേശു അവനെ കണ്ടുമുട്ടുന്നു: ഇതാ, നീ സൗഖ്യം പ്രാപിച്ചിരിക്കുന്നു; മേലിൽ പാപം ചെയ്യരുത്. ശരീരത്തിന്റെ സൗഖ്യം ആത്മാവിന്റെ ആഴമേറിയ സൗഖ്യത്തിലേക്കു വിരൽചൂണ്ടുന്നു. ദേവാലയത്തിൽനിന്നുള്ള യഥാർഥ നദി ക്രിസ്തുതന്നെയാണ്; മാമ്മോദീസയിലും കുമ്പസാരത്തിലും അവന്റെ ജലം നമ്മിലെത്തുന്നു. ഇന്നു നാം റോമിലെ വിശുദ്ധ ഫ്രാൻസെസിനെയും (1384–1440) ഓർക്കുന്നു. പതിമൂന്നാം വയസ്സിൽ വിവാഹിതയായ, മൂന്നു മക്കളുടെ അമ്മയായ ഈ കുലീനവനിത പ്ലേഗിന്റെയും യുദ്ധത്തിന്റെയും കാലത്ത് രോഗികളെ ശുശ്രൂഷിച്ചു, ദരിദ്രർക്കായി വീടു തുറന്നു, ഓബ്ലേറ്റുകളുടെ ഒരു സമൂഹം സ്ഥാപിച്ചു. അവൾ പറയുമായിരുന്നു (ആശയം): ഭാര്യയും അമ്മയുമായവൾ ചിലപ്പോൾ അൾത്താരയിൽ ദൈവത്തെ വിട്ട് വീട്ടുജോലിയിൽ അവിടുത്തെ കണ്ടെത്തണം. അനേകർക്ക് അവരെ ജലത്തിലേക്കു ചുമന്നുകൊണ്ടുപോയ ആ ഒരാൾ അവളായിരുന്നു.
വിഷയം: “സുഖം പ്രാപിക്കാൻ നിനക്ക് ആഗ്രഹമുണ്ടോ?”
ദേവാലയത്തിൽനിന്നുള്ള നദി, ആരുമില്ലാതിരുന്ന മനുഷ്യൻ, മറ്റുള്ളവരെ ജലത്തിലേക്കു ചുമന്ന ഒരു വിശുദ്ധ.
“നദി ഒഴുകുന്നിടത്തെല്ലാം ജീവജാലങ്ങൾ പറ്റംചേർന്ന് ജീവിക്കും. അവിടെ ധാരാളം മത്സ്യങ്ങളും ഉണ്ടായിരിക്കും. കാരണം, കടലിലെ വെള്ളം ശുദ്ധീക രിക്കുന്നതിനാണ് നദി അങ്ങോട്ട് ഒഴുകുന്നത്. അങ്ങനെ നദി ഒഴുകുന്നിടത്തെല്ലാം ജീവൻ നിറഞ്ഞുനിൽക്കും.” എസെക്കിയേൽ 47:9
“ദൈവത്തിന്റെയും കുഞ്ഞാടിന്റെയും സിംഹാസനത്തിൽനിന്നു പുറപ്പെടുന്നതും സ്ഫടികം പോലെ തെളിഞ്ഞതുമായ ജീവ ജലത്തിന്റെ നദി അവൻ എനിക്കു കാണിച്ചു തന്നു.” വെളിപാട് 22:1
ജീവിതത്തിൽ: ഇന്നു രാത്രി ക്രൂശിതരൂപത്തിനു മുൻപിൽ നിന്റെ സ്വന്തം വാക്കുകളിൽ മാമ്മോദീസാവാഗ്ദാനങ്ങൾ നവീകരിക്കുക.
“ദൈവത്തിന്റെ നഗരത്തെ, അത്യുന്നതന്റെ വിശുദ്ധ നിവാസത്തെ, സന്തുഷ്ടമാക്കിക്കൊണ്ട് ഒഴുകുന്നഒരു നദിയുണ്ട്.” സങ്കീർത്തനം 46:4
“അവൻ അവിടെ കിടക്കുന്നത് യേശു കണ്ടു. അവൻ വളരെ നാളായി കിടപ്പിലാണെന്ന് അറിഞ്ഞ് യേശു ചോദിച്ചു: സുഖം പ്രാപിക്കാൻ നിനക്ക് ആഗ്രഹമുണ്ടോ?” യോഹന്നാൻ 5:6
ജീവിതത്തിൽ: നീ പൊരുത്തപ്പെട്ടുപോയ പാപത്തിനു പേരിട്ട് ഈ നോമ്പുകാലത്ത് അതു കുമ്പസാരത്തിൽ സമർപ്പിക്കുക.
“വിശക്കുന്നവനുമായി ആഹാരം പങ്കുവയ്ക്കുകയും ഭവനരഹിതനെ വീട്ടിൽ സ്വീക രിക്കുകയും നഗ്നനെ ഉടുപ്പിക്കുകയും സ്വന്തക്കാരിൽനിന്ന് ഒഴിഞ്ഞുമാറാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതല്ലേ അത്?” ഏശയ്യാ 58:7
“പരസ്പരം ഭാരങ്ങൾ വഹിച്ചുകൊണ്ട് ക്രിസ്തുവിന്റെ നിയമം പൂർത്തിയാക്കുവിൻ.” ഗലാത്തിയാ 6:2
ജീവിതത്തിൽ: ഏകാകിയായ ഒരാളെ തിരഞ്ഞെടുത്ത് നോമ്പുകാലം തീരുംവരെ അവരോടു ചേർന്നുനിൽക്കുക.
കൃപയുടെ നദി യഥാർഥ ദേവാലയമായ ക്രിസ്തുവിൽനിന്ന് ഒഴുകി മരിച്ചവരെ ജീവിപ്പിക്കുന്നു.
സൗഖ്യം വേണോ എന്ന് യേശു ചോദിക്കുന്നു; ആരുമില്ലാത്തവരുടെ അടുക്കലേക്ക് നമ്മെ അയയ്ക്കുന്നു.
തീരുമാനം: ഈസ്റ്റർവരെ എല്ലാ ആഴ്ചയും ആരുമില്ലാത്ത ഒരാളെ സഹായിക്കുക.
പ്രിയരേ, ദേവാലയവാതിലിനടിയിൽനിന്ന് ജലം ഒഴുകുന്നത് എസെക്കിയേൽ കാണുന്നു. കണങ്കാലോളം, മുട്ടോളം, പിന്നെ കടക്കാനാവാത്ത നദിയായി അതു വളരുന്നു. ചാവുകടലിലേക്ക് ഒഴുകി അതിനെ ശുദ്ധമാക്കുന്നു: നദി ഒഴുകുന്നിടത്തെല്ലാം ജീവൻ നിറഞ്ഞുനിൽക്കും (എസെ 47:9). ആ നദി കൃപയുടെ ഒരു ചിത്രമാണ്; നമ്മുടെ മാമ്മോദീസയിലാണ് നാം ആദ്യമായി അതിലേക്ക് ഇറങ്ങിയത്.
സുവിശേഷത്തിൽ രോഗികൾ നിറഞ്ഞ ഒരു കുളമുണ്ട്; മുപ്പത്തെട്ടു വർഷമായി രോഗിയായിരിക്കുന്ന ഒരു മനുഷ്യനും. യേശു അവനോടു ചോദിക്കുന്നു: സുഖം പ്രാപിക്കാൻ നിനക്ക് ആഗ്രഹമുണ്ടോ? (യോഹ 5:6). അതൊരു വിഡ്ഢിച്ചോദ്യമല്ല. ചിലപ്പോൾ നമ്മുടെ രോഗത്തോടും പാപത്തോടും സങ്കടത്തോടും നാം പൊരുത്തപ്പെട്ടുപോകുന്നു; പ്രത്യാശിക്കുന്നതു നിർത്തുന്നു.
ആ മനുഷ്യൻ മറുപടി പറയുന്നു: പ്രഭോ, എന്നെ കുളത്തിലിറക്കാൻ എനിക്ക് ആരുമില്ല. മുപ്പത്തെട്ടു വർഷം, ആരുമില്ലാതെ. അപ്പോൾ യേശു പറയുന്നു: എഴുന്നേറ്റു കിടക്കയെടുത്തു നടക്കുക. അവൻ നടക്കുന്നു. പിന്നീട് യേശു അവനോടു പറയുന്നു: മേലിൽ പാപം ചെയ്യരുത്. യേശു ശരീരം സുഖപ്പെടുത്തുന്നു; എന്നാൽ ആത്മാവിനെ സുഖപ്പെടുത്താൻ അതിലേറെ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് നോമ്പുകാലത്ത് നാം കുമ്പസാരത്തിനു പോകുന്നത്.
പ്ലേഗിന്റെയും യുദ്ധത്തിന്റെയും കാലത്ത് രോഗികളെ ശുശ്രൂഷിക്കുകയും ദരിദ്രർക്കായി വീടു തുറക്കുകയും ചെയ്ത ഭാര്യയും അമ്മയുമായ റോമിലെ വിശുദ്ധ ഫ്രാൻസെസിനെ ഇന്നു നാം ഓർക്കുന്നു. അൾത്താരയിലും അടുക്കളയിലും അവൾ ദൈവത്തെ കണ്ടെത്തി. നമ്മെ സുഖപ്പെടുത്താൻ യേശുവിനോടു നമുക്ക് അപേക്ഷിക്കാം; അവളെപ്പോലെ, ആരുമില്ലാത്തവർക്ക് നമുക്ക് ഒരാളായിത്തീരാം. ആമേൻ.
കുഞ്ഞുങ്ങളേ, ഒരു മനുഷ്യൻ മുപ്പത്തെട്ടു വർഷം രോഗിയായിരുന്നു; അവനെ സഹായിക്കാൻ ഒരു കൂട്ടുകാരനുമുണ്ടായിരുന്നില്ല. യേശു വന്നു പറഞ്ഞു: എഴുന്നേറ്റു നടക്കുക! അവൻ നടന്നു. ഒറ്റപ്പെട്ടവരുടെ കൂട്ടുകാരനാണ് യേശു. സ്കൂളിൽ ഒറ്റയ്ക്കിരിക്കുന്ന ഒരാൾക്കു കൂട്ടുകാരനാകാൻ നിനക്കു കഴിയുമോ?
കർത്താവായ ദൈവമേ, അങ്ങയുടെ വിശുദ്ധസ്ഥലത്തുനിന്ന് ഒഴുകുന്ന നദി ചെല്ലുന്നിടത്തെല്ലാം ജീവൻ നൽകുന്നു. മാമ്മോദീസാജലം ഞങ്ങളിലെ രോഗഗ്രസ്തമായവയെ സുഖപ്പെടുത്തട്ടെ; സുഖം പ്രാപിക്കാൻ ആഗ്രഹമുണ്ടോ എന്നു യേശു ചോദിക്കുമ്പോൾ മറുപടി പറയാനുള്ള ധൈര്യം ഞങ്ങൾക്കു നൽകണമേ. റോമിലെ വിശുദ്ധ ഫ്രാൻസെസിന്റെ പ്രാർഥനയാൽ ഞങ്ങളുടെ ഭവനങ്ങളെ പ്രാർഥനയുടെയും ശുശ്രൂഷയുടെയും ഇടങ്ങളാക്കണമേ. ഞങ്ങളുടെ കർത്താവായ ക്രിസ്തുവഴി. ആമേൻ.
ഉയിർപ്പ് അടുത്തുവരുമ്പോൾ, ഇന്നത്തെ രണ്ടു വായനകളും വെള്ളത്തെക്കുറിച്ചാണ്; രണ്ടും മാമ്മോദീസായിലേക്കു കൈനീട്ടുന്നു. ദേവാലയവാതിലിനടിയിൽനിന്നു പുറപ്പെടുന്ന നീർച്ചാൽ മൃതസമുദ്രത്തിനുപോലും ജീവൻ നൽകുന്ന നദിയായി വളരുന്നത് എസെക്കിയേൽ കാണുന്നു. മുപ്പത്തിയെട്ടു വർഷമായി സഹായിക്കാൻ ആരുമില്ലാതെ കിടക്കുന്ന മനുഷ്യന്റെ അടുത്ത്, കുളക്കരയിൽ, യോഹന്നാൻ യേശുവിനെ നിർത്തുന്നു. ദൈവനഗരത്തെ സന്തോഷിപ്പിക്കുന്ന നദിയെക്കുറിച്ചാണ് നാൽപത്തിയാറാം സങ്കീർത്തനം പാടുന്നത്. ആ രോഗി വെള്ളത്തിൽ ഇറങ്ങുന്നതേയില്ല: എസെക്കിയേൽ കണ്ട ജീവൻ ഇപ്പോൾ അവന്റെ മുൻപിൽനിന്നു സംസാരിക്കുന്നു.
പശ്ചാത്തലം.
പുരോഹിതനായ എസെക്കിയേൽ ബി.സി. 597-ലെ പ്രവാസികളോടൊപ്പം ബാബിലോണിലേക്കു കൊണ്ടുപോകപ്പെട്ടു. ദേവാലയം നശിച്ചുവെന്ന് (ബി.സി. 587/586) അവിടെവച്ചാണ് അറിഞ്ഞത്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ അവസാനത്തെ മഹാദർശനം (40–48 അധ്യായങ്ങൾ) പ്രവാസത്തിന്റെ ഇരുപത്തിയഞ്ചാം വർഷത്തിലാണ് (40:1), ഏകദേശം ബി.സി. 573. ഒരു സ്വർഗീയ വഴികാട്ടി പുതുക്കിയ ദേവാലയത്തിലൂടെ അദ്ദേഹത്തെ നയിക്കുന്നു. വിട്ടുപോകുന്നതായി അദ്ദേഹം കണ്ട ദൈവമഹത്വം (10–11 അധ്യായങ്ങൾ) മടങ്ങിവരുന്നു (43:1–5). ആ മടക്കത്തിന്റെ ഫലമാണ് ഇന്നത്തെ ദർശനം.
ഭൂമിശാസ്ത്രമാണ് ഈ ദർശനത്തിനു ശക്തി നൽകുന്നത്. ജറുസലെമിനു കിഴക്ക് ഭൂമി നഗ്നമായ മരുഭൂമിയിലൂടെ മൃതസമുദ്രത്തിലേക്കു താഴുന്നു. നാട്ടിലെ ഏറ്റവും താഴ്ന്നതും ഉപ്പുകൂടിയതുമായ ആ ജലത്തിൽ മത്സ്യങ്ങൾക്കു ജീവിക്കാനാവില്ല. ദർശനത്തിലെ നദി നേരേ അതിലൂടെ ഒഴുകുന്നു.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“ദേവാലയപൂമുഖത്തിന്റെ അടിയിൽ നിന്നു കിഴക്കോട്ട് വെള്ളം ഒഴുകുന്നു.” (47:1)
ഒരു വാതിലിനടിയിലെ നേർത്ത ചാലായി അതു തുടങ്ങുന്നു. ബലികൾക്കായി ദേവാലയത്തിലേക്ക് ധാരാളം വെള്ളം വേണം; പക്ഷേ ഈ വെള്ളം അകത്തേക്കു കൊണ്ടുവരുന്നതല്ല, ദൈവം വസിക്കുന്നിടത്തുനിന്നു പുറത്തേക്കു വരുന്നതാണ്. യോവേൽ 3:18; സഖറിയാ 14:8 കാണുക.
“എനിക്കു കടന്നുപോകാൻ പറ്റാത്ത ഒരു നദിയായിരുന്നു അത്.” (47:5)
ആയിരം മുഴം ഏകദേശം അരക്കിലോമീറ്റർ. ഓരോ ഘട്ടത്തിലും പ്രവാചകൻ കൂടുതൽ ആഴത്തിലേക്കു പോകുന്നു; ഒടുവിൽ നിലയില്ലാതാകുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ ദാനം മനുഷ്യന്റെ നിയന്ത്രണത്തിൽ നിൽക്കുന്ന ഒന്നല്ല.
“നദി ഒഴുകുന്നിടത്തെല്ലാം ജീവജാലങ്ങൾ പറ്റംചേർന്ന് ജീവിക്കും.” (47:9)
ജലത്തിൽ ജീവികളെ നിറച്ച സൃഷ്ടിയുടെ നാളുകളെ (ഉൽപത്തി 1:20–21) ഈ വാക്കുകൾ ഓർമിപ്പിക്കുന്നു. മരിച്ചുകിടന്ന ഇടം ആദിനാളുകളിലെപ്പോലെ ജീവൻ നിറഞ്ഞതാകുന്നു.
“അവയുടെ ഫലം ഭക്ഷണത്തിനും ഇലകൾ രോഗശമനത്തിനും ഉപകരിക്കുന്നു.” (47:12)
സ്വർഗീയനഗരത്തെക്കുറിച്ചു പറയുമ്പോൾ വെളിപാട് 22:1–2 ഈ ചിത്രം എടുക്കുന്നു: ദൈവത്തിന്റെയും കുഞ്ഞാടിന്റെയും സിംഹാസനത്തിൽനിന്നുള്ള നദി, ജനതകൾക്കു സൗഖ്യം നൽകുന്ന ഇലകൾ. കാരണം ഇതേ വാക്യത്തിലുണ്ട്: ജലം വിശുദ്ധസ്ഥലത്തുനിന്നാണ് ഒഴുകുന്നത്.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
റോമൻ റീത്തിൽ ഉയിർപ്പുകാലത്തെ ഞായറാഴ്ചകളിൽ, ദിവ്യബലിയിലെ ജലം തളിക്കലിനു പാടുന്ന വീദി അക്വാം എന്ന ഗീതത്തിൽ, ഈ ദർശനം മുഴങ്ങുന്നു: “ദേവാലയത്തിൽനിന്ന് ഒഴുകുന്ന ജലം ഞാൻ കണ്ടു.” ഉയിർപ്പിന്റെ വെളിച്ചത്തിലാണ് സഭ എസെക്കിയേലിനെ വായിക്കുന്നത്: യഥാർഥ ദേവാലയം ക്രിസ്തുവിന്റെ ശരീരമാണ് (യോഹന്നാൻ 2:21); തുറക്കപ്പെട്ട അവിടുത്തെ പാർശ്വത്തിൽനിന്ന് രക്തവും വെള്ളവും പുറപ്പെട്ടു (യോഹന്നാൻ 19:34). ജീവജലത്തിന്റെ അരുവികളെക്കുറിച്ച് യേശു പറയുന്നു; അത് ആത്മാവിനെക്കുറിച്ചാണെന്ന് യോഹന്നാൻ വിശദീകരിക്കുന്നു (യോഹന്നാൻ 7:38–39). മാമ്മോദീസായ്ക്ക് ഒരുങ്ങുന്നവർ ഈ താൾ തങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള വാഗ്ദാനമായി കേൾക്കുന്നു.
പശ്ചാത്തലം.
പേരു പറയാത്ത ഒരു തിരുനാളിന് യേശു ജറുസലെമിലേക്കു പോകുന്നു. ദേവാലയത്തിനു വടക്ക്, അജകവാടത്തിനടുത്ത്, അഞ്ചു മണ്ഡപങ്ങളുള്ള ഒരു കുളമുണ്ട്. ഇന്നത്തെ വിശുദ്ധ അന്നായുടെ ദേവാലയത്തിനു സമീപം സ്തംഭനിരകളോടുകൂടിയ വലിയൊരു ഇരട്ടക്കുളം പുരാവസ്തുഗവേഷകർ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്; യോഹന്നാന്റെ വിവരണത്തോട് അതു നന്നായി ഒത്തുപോകുന്നു. വെള്ളമിളകുന്നത് സൗഖ്യം നൽകുമെന്ന വിശ്വാസത്തിലാണ് രോഗികൾ അവിടെ കാത്തുകിടന്നത്.
പാഠത്തെക്കുറിച്ച് ഒരു കുറിപ്പ്. പുരാതന കൈയെഴുത്തുപ്രതികളിൽ കുളത്തിന്റെ പേര് പലവിധമാണ് (ബേത്സഥാ, ബെഥെസ്ദാ, ബേത്സയ്ദാ). ഒരു ദൂതൻ വെള്ളമിളക്കിയിരുന്നു എന്ന വിശദീകരണം ഏറ്റവും പഴയ പ്രതികളിലില്ല. പുതിയ മിക്ക പതിപ്പുകളും അത് ഒഴിവാക്കുന്നു; എൻ.ആർ.എസ്.വി.യും പി.ഒ.സി.യുടെ വാക്യങ്ങളും അങ്ങനെതന്നെ. വാക്യം 7 മനസ്സിലാക്കിത്തരാൻ ചേർത്ത ഒരു പഴയ കുറിപ്പായിരിക്കാം അത്.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“സുഖം പ്രാപിക്കാൻ നിനക്ക് ആഗ്രഹമുണ്ടോ?” (5:6)
ആദ്യത്തെ ചുവട് യേശുവിന്റേതാണ്; ആരും അവനോട് ഒന്നും ചോദിച്ചില്ല. ഈ ചോദ്യം കേൾക്കുന്നത്ര വിചിത്രമല്ല. മുപ്പത്തിയെട്ടു വർഷത്തിനു ശേഷം ഒരാളുടെ ജീവിതം മുഴുവൻ രോഗത്തെ ചുറ്റിയായിരിക്കാം. സൗഖ്യമെന്നാൽ പുതിയൊരു ജീവിതമാണ്.
“കർത്താവേ, വെള്ളമിളകുമ്പോൾ എന്നെ കുളത്തിലേക്കിറക്കാൻ ആരുമില്ല.” (5:7)
അവൻ “ഉണ്ട്” എന്നു പറയുന്നില്ല. തന്റെ ഏകാന്തതയുടെ കഥ പറയുന്നു: ആരുമില്ല. കുളത്തിലൂടെയും ആരുടെയെങ്കിലും സഹായത്തിലൂടെയും മാത്രമേ സൗഖ്യം അവനു സങ്കൽപിക്കാനാവൂ. യേശു ഇവ രണ്ടുമില്ലാതെ അതു നൽകും.
“എഴുന്നേറ്റു കിടക്കയെടുത്തു നടക്കുക.” (5:8)
മൂന്നു കൽപനകൾ. വെള്ളമില്ല, സ്പർശമില്ല, വിശ്വാസം ആവശ്യപ്പെടുന്നുമില്ല. തന്നെ വഹിച്ച കിടക്ക ഇപ്പോൾ അവൻ വഹിക്കുന്നു. സാബത്തിൽ ഭാരം വഹിക്കുന്നത് ജറെമിയാ 17:21–22 പ്രകാരം നിഷിദ്ധമായിരുന്നു; അതുകൊണ്ടാണ് വാക്യം 10-ൽ ചോദ്യം ഉടനെ ഉയരുന്നത്.
“ഇതാ, നീ സൗഖ്യം പ്രാപിച്ചിരിക്കുന്നു.” (5:14)
യേശു രണ്ടാമതും അവനെ തേടിച്ചെല്ലുന്നു; മേലിൽ പാപം ചെയ്യരുത് എന്നു പറയുന്നു. ശരീരത്തിന്റെ സൗഖ്യമല്ല അവിടുന്ന് നൽകാൻ വന്നതിന്റെ അവസാനം. “കൂടുതൽ മോശമായത്” എന്താണെന്ന് താഴത്തെ ചോദ്യം നോക്കുക.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
വിശുദ്ധ ജോൺ ക്രിസോസ്തോമും വിശുദ്ധ അംബ്രോസും ഈ കുളത്തെ മാമ്മോദീസായുടെ പ്രതീകമായി കണ്ടു: അവിടെ വല്ലപ്പോഴും ഒരാൾക്കുമാത്രം സൗഖ്യം; മാമ്മോദീസാത്തൊട്ടിയിലാകട്ടെ എല്ലാവർക്കും. ആ വെള്ളത്തിനരികെ ഇല്ലാതിരുന്നത് ക്രിസ്തുവാണ് (ആശയം). രോഗികളോടുള്ള ക്രിസ്തുവിന്റെ അനുകമ്പയും അനേകം സൗഖ്യങ്ങളും ദൈവം തന്റെ ജനത്തെ സന്ദർശിച്ചതിന്റെ അടയാളമാണെന്നും, നമ്മെ സുഖപ്പെടുത്താൻ കൂദാശകളിൽ അവിടുന്ന് തുടർന്നും നമ്മെ സ്പർശിക്കുന്നുവെന്നും മതബോധനഗ്രന്ഥം പറയുന്നു (CCC 1503–1504). ഒന്നാം വായന വെള്ളം കാണിക്കുന്നു; സുവിശേഷം അതു നൽകുന്നവനെ കാണിക്കുന്നു.
ആ മനുഷ്യന്റെ രോഗം പാപത്തിനുള്ള ശിക്ഷയാണെന്നാണോ യേശു പറയുന്നത്?
അല്ല. ജന്മനാ അന്ധനായ മനുഷ്യനെക്കുറിച്ചു പറയുമ്പോൾ യോഹന്നാൻ 9:3-ൽ യേശു ഈ ന്യായം നേരിട്ടു തള്ളിക്കളയുന്നു. രോഗത്തിന്റെ കാരണം ഇവിടെ അവിടുന്ന് പറയുന്നില്ല. കിടക്കയിലെ മുപ്പത്തിയെട്ടു വർഷത്തെക്കാൾ മോശമായ ഒന്നുണ്ട്, പാപത്താൽ ദൈവത്തെ നഷ്ടപ്പെടുത്തുന്നത്, എന്ന് മുന്നറിയിപ്പു നൽകുന്നു. രോഗം ഒരിക്കലും രോഗിക്കെതിരായ കുറ്റാരോപണമാക്കരുത്.